Dr. စိုင်းခမ်းလိတ်

ဂီတလောကမှ
နဝတကို တော်လှန်ခဲ့ကြသူတွေအထဲ
Dr. စိုင်းခမ်းလိတ်ကို အကြည်ညိုဆုံးပဲ။

ဦးသန်းရွှေပေးတဲ့ ဒီမိုကရေစီအစိုးရ
၂၀၁၀ မှာ တက်လာဖို့ အစစအရာရာပြင်ဆင်တဲ့အခါ
ဒုတိယသမ္မတ သုံးဦးရွေးဖို့
အရပ်သားဒုသမ္မတကို စဉ်းစားတဲ့အခါ
အရပ်သားစစ်စစ်လည်းဖြစ်ရမယ်
တိုင်းရင်းသား ပညာတတ်လည်းဖြစ်ရမယ်
ထင်ရှားလူသိများ(ချစ်ခင်)သူလည်းဖြစ်ရမယ်
ဆိုတဲ့အချက်နဲ့ စဉ်းစားကြတယ်။

ဦးသန်းရွှေဟာ ခေသူမဟုတ်ပါ။
သူရွေးပေးတာ Dr. စိုင်းခမ်းလိတ်၊
အဲ့လောက် အထိမြင်တတ်သူပါ။

ဒေါက်တာလိတ်ကို စည်းရုံးဖို့တာဝန်ယူရသူက
ဦးသန်းရွှေရဲ့ ကျန်းမာရေးတာဝန်ခံ
ကျန်းမာရေးဝန်ကြီး တရုတ်ကြီး Dr. ကျော်မြင့်ပါ။

ဒေါက်တာကျော်မြင့်က
သူ့သူငယ်ချင်း Dr. လိတ်ထံ
ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သုံးခါတိတိသွားနားချခဲ့ပါတယ်။

မြန်မာ့ခေတ်သစ်သမိုင်းမှာ
ဒုတိယအမြင့်ဆုံးအဆောင်အယောင်ကိုရရှိကာ
သားစဉ်မြေးဆက်ဂုဏ်ယူရမယ့် ရာထူး

ဒေါက်တာလိတ်ရော
ဒေါက်တာနွဲ့တင်ရော
ပြတ်ပါတယ်။
ခံယူချက်လုံးဝမတိမ်းစောင်းခဲ့ဘူး။
ခါးနာတယ်
မထိုင်နိုင် မထနိုင်ဘူးဆိုတဲ့အကြောင်းပြချက်နဲ့
သုံးကြိမ်လုံး ငြင်းပယ်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါကြောင့် သူ့နေရာကို
ဒေါက်တာမောက်ခမ်းကိုအစားထိုးလိုက်ရတယ်။

အသက် ၆၁ နှစ် အရွယ်ကောင်း
မပြောပလောက်တဲ့ ခါးနာပြသနာလေးကို
မြဲမြဲမြံမြံစွဲကိုင်ပြီး
ခံယူချက်အတွက် ရွှေပလ္လင်ကိုစွန့်ခဲ့တယ်။

Congratulations ပါ ဒေါက်တာ။

၇၁ နှစ် မွေးနေ့ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်။

Credit:Patrick Tan

Read More

စိတ်ဝင်စားစရာ မျှော်လင့်ချက်ပါ

COVID-19 ရဲ့လက်သည် virus ကို အီတလီ၊ အမေရိကန်၊ တရုတ်နဲ့ အိန္နိယတို့မှာ genome sequencing လုပ်ထားပါတယ်။ တရုတ်ဝူဟန်ကစတဲ့virusရဲ့ဗီဇနဲ့ အီတလီ နဲ့အနောက်နိုင်ငံတွေကိုရောက်သွားတဲ့ virus ယှဉ်ကြည့်ရင် mutation လို့ခေါ်တဲ့ဗီဇ ပြောင်းလဲမှု၃ခုတွေ့ရပြီး virus ကိုပိုမိုကူးစက် ပိုမိုအန္တရာယ်ပေးနိုင်လာစေတာကိုတွေ့ရပါတယ်တဲ့။

ဥရောပကနေအိန္နိယကိုရောက်လာဟန်တူတဲ့virus မှာတော့တရုတ်မူလနဲ့စာရင် genetic mutation တခုသာဖြစ်ပြီး spike protein လို့ခေါ်တဲ့ virusရဲ့အခွံမှာရှိတဲ့လူသားဆဲလ်ထဲကိုစတင်ဝင်ရောက်ဖို့အရေးကြီးတဲ့အစိတ်အပိုင်းမှာပြောင်းလဲမှုဖြစ်ပြီး လူ့ဆဲလ်နဲ့virus ထိတွေ့ချိတ်ဆက်မှုကိုအားနည်းသွားစေတာတွေ့ရတယ်လို့ဆိုပါတယ်။

ဒါဟာအလွန်အရေးကြီးတဲ့တွေ့ရှိချက်ဖြစ်ပြီး အိန္နိယ မြန်မာ အပါအဝင် နောက်မှ virus ဝင်ရောက်ခံရတဲ့အာရှနိုင်ငံတွေအတွက်သက်သာရာရစေမယ့်မျှော်လင့်ချက်တခုဖြစ်ပါတယ်။န

နောက်သက်သာရာရစေတဲ့တချက်က virus ဟာအေးပြီးခြောက်သွေ့တဲ့ရာသီရှိတဲ့နိုင်ငံဒေသတွေမှာပိုဖြစ်ခဲ့တာပါ။

အပူချိန်နဲ့လေထုစိုထိုင်းမှုက virus ပြန့်ပွားမှုကိုအားမပေးဘူးဆိုတဲ့တွေ့ရှိချက်တွေလည်းထုတ်ပြန်ထားပါပြီ။

ဓာတ်ခွဲခန်းသုတေသနအရ virus ဟာ၃၂ဒီဂရီစင်တီအထက်မှာကြာရှည်မရှင်နိုင်တာတွေ့ခဲ့ကြပါတယ်။ မန္တလေးမှာဒီနေ့နေ့အပူချိန်၃၉လောက်ရှိပါတယ်။ခုညချိန်ကို၃၂ရှိပါတယ်။နေရောင်ခြည်ရဲ့UVပြင်းအားကလည်းပိုးသေစေတဲ့တချက်ပါ။

ခုအိန္နိယမှာ ၃ပတ် lockdown လုပ်နေခဲ့ပေမယ့်ပြန်ဖွင့်ဖို့စဉ်းစားနေကြပါပြီ။ Social impact တွေဖြစ်တဲ့ မငြိမ်မသက်တွေဖြစ်မှု၊ လူတွေသီးခြားခွဲနေကြရတဲ့ social distancing လုပ်တာကြာလာတဲ့အခါဖြစ်လာတတ်တဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာထိခိုက်မှုတွေကြောင့် နောက်ဆက်တွဲလူမှုပြဿနာတွေဖြစ်တဲ့ အမုန်းပွား-အနိုင်ကျင့်-စိတ်ကျ-အဆုံးစီရင် စတဲ့ကွင်းဆက်ပြဿနာတွေဧကန်ဖြစ်လာမှာသိကြလို့ပါ။အနောက်နိုင်ငံတွေမှာ psychological counseling တွေလုပ်နေရပါပြီ။

ဒါကြောင့်မြန်မာတွေအနေနဲ့ရောဂါကိုသတိထား ပြီး မိမိကိုယ်တိုင်အစိုးရကျန်းမာရေးဌာနများရဲ့အစီအမံများကိုလိုက်နာရင်ရပါပြီ။ အလွန်အကျွံမကြောက်ကြဖို့ လိုပါတယ်။

၁။ လက်မကြာခဏဆေးပါ။

၂။ အာဟာရပြည့်ဝအောင်စားပါ။ Vitamin C, D နဲ့ Zinc တို့ဟာ ကိုယ်ခံအားစနစ်အတွက်အလွန်အရေးကြီးတာမို့ဖြည့်စွက်စားပေးပါ။

၃။ အိမ်ထဲမှာငြိမ်ကုတ်မနေဘဲ minimal physical activity ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားအတန်အသင့်ပြုလုပ်ပေးပါ။

၄။ စိတ်ကိုကျန်းမာအောင်ထားပါ။ (အကောင်းမြင်စိတ်မွေးပါ။ ပျော်ပျော်နေပါ။ လူတွေနဲ့အဆက်အသွယ်မပြတ်ရှိပါစေ)

ကျနော်တို့အားလုံးဒီကပ်ကြီးကိုကျော်လွှားနိုင်မယ်ဆိုတာအခိုင်အမာယုံကြည်ပါတယ်။

Myat Nyan

COVID-19 ရဲ့လက္သည္ virus ကို အီတလီ၊ အေမရိကန္၊ တ႐ုတ္နဲ႔ အိႏၷိယတို့မွာ genome sequencing လုပ္ထားပါတယ္။ တ႐ုတ္ဝူဟန္ကစတဲ့virusရဲ့ဗီဇနဲ႔ အီတလီ နဲ႔အေနာက္နိုင္ငံေတြကိုေရာက္သြားတဲ့ virus ယွဥ္ၾကည့္ရင္ mutation လို့ေခၚတဲ့ဗီဇ ေျပာင္းလဲမွု၃ခုေတြ႕ရၿပီး virus ကိုပိုမိုကူးစက္ ပိုမိုအႏၲရာယ္ေပးနိုင္လာေစတာကိုေတြ႕ရပါတယ္တဲ့။

ဥေရာပကေနအိႏၷိယကိုေရာက္လာဟန္တူတဲ့virus မွာေတာ့တ႐ုတ္မူလနဲ႔စာရင္ genetic mutation တခုသာျဖစ္ၿပီး spike protein လို့ေခၚတဲ့ virusရဲ့အခြံမွာရွိတဲ့လူသားဆဲလ္ထဲကိုစတင္ဝင္ေရာက္ဖို့အေရးႀကီးတဲ့အစိတ္အပိုင္းမွာေျပာင္းလဲမွုျဖစ္ၿပီး လူ႔ဆဲလ္နဲ႔virus ထိေတြ႕ခ်ိတ္ဆက္မွုကိုအားနည္းသြားေစတာေတြ႕ရတယ္လို့ဆိုပါတယ္။

ဒါဟာအလြန္အေရးႀကီးတဲ့ေတြ႕ရွိခ်က္ျဖစ္ၿပီး အိႏၷိယ ျမန္မာ အပါအဝင္ ေနာက္မွ virus ဝင္ေရာက္ခံရတဲ့အာရွနိုင္ငံေတြအတြက္သက္သာရာရေစမယ့္ေမၽွာ္လင့္ခ်က္တခုျဖစ္ပါတယ္။န

ေနာက္သက္သာရာရေစတဲ့တခ်က္က virus ဟာေအးၿပီးေျခာက္ေသြ႕တဲ့ရာသီရွိတဲ့နိုင္ငံေဒသေတြမွာပိုျဖစ္ခဲ့တာပါ။

အပူခ်ိန္နဲ႔ေလထုစိုထိုင္းမွုက virus ျပန႔္ပြားမွုကိုအားမေပးဘူးဆိုတဲ့ေတြ႕ရွိခ်က္ေတြလည္းထုတ္ျပန္ထားပါၿပီ။

ဓာတ္ခြဲခန္းသုေတသနအရ virus ဟာ၃၂ဒီဂရီစင္တီအထက္မွာၾကာရွည္မရွင္နိုင္တာေတြ႕ခဲ့ၾကပါတယ္။ မႏၲေလးမွာဒီေန႔ေန႔အပူခ်ိန္၃၉ေလာက္ရွိပါတယ္။ခုညခ်ိန္ကို၃၂ရွိပါတယ္။ေနေရာင္ျခည္ရဲ့UVျပင္းအားကလည္းပိုးေသေစတဲ့တခ်က္ပါ။

ခုအိႏၷိယမွာ ၃ပတ္ lockdown လုပ္ေနခဲ့ေပမယ့္ျပန္ဖြင့္ဖို့စဥ္းစားေနၾကပါၿပီ။ Social impact ေတြျဖစ္တဲ့ မၿငိမ္မသက္ေတြျဖစ္မွု၊ လူေတြသီးျခားခြဲေနၾကရတဲ့ social distancing လုပ္တာၾကာလာတဲ့အခါျဖစ္လာတတ္တဲ့ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာထိခိုက္မွုေတြေၾကာင့္ ေနာက္ဆက္တြဲလူမွုျပႆနာေတြျဖစ္တဲ့ အမုန္းပြား-အနိုင္က်င့္-စိတ္က်-အဆုံးစီရင္ စတဲ့ကြင္းဆက္ျပႆနာေတြဧကန္ျဖစ္လာမွာသိၾကလို့ပါ။အေနာက္နိုင္ငံေတြမွာ psychological counseling ေတြလုပ္ေနရပါၿပီ။

ဒါေၾကာင့္ျမန္မာေတြအေနနဲ႔ေရာဂါကိုသတိထား ၿပီး မိမိကိုယ္တိုင္အစိုးရက်န္းမာေရးဌာနမ်ားရဲ့အစီအမံမ်ားကိုလိုက္နာရင္ရပါၿပီ။ အလြန္အကၽြံမေၾကာက္ၾကဖို့ လိုပါတယ္။
၁။ လက္မၾကာခဏေဆးပါ။
၂။ အာဟာရျပည့္ဝေအာင္စားပါ။ Vitamin C, D နဲ႔ Zinc တို့ဟာ ကိုယ္ခံအားစနစ္အတြက္အလြန္အေရးႀကီးတာမို့ျဖည့္စြက္စားေပးပါ။
၃။ အိမ္ထဲမွာၿငိမ္ကုတ္မေနဘဲ minimal physical activity ကိုယ္လက္လွုပ္ရွားအတန္အသင့္ျပဳလုပ္ေပးပါ။
၄။ စိတ္ကိုက်န္းမာေအာင္ထားပါ။ (အေကာင္းျမင္စိတ္ေမြးပါ။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနပါ။ လူေတြနဲ႔အဆက္အသြယ္မျပတ္ရွိပါေစ)
က်ေနာ္တို့အားလုံးဒီကပ္ႀကီးကိုေက်ာ္လႊားနိုင္မယ္ဆိုတာအခိုင္အမာယုံၾကည္ပါတယ္။
Myat Nyan

Read More

ဆေးရုံမှာ ကုသမှုခံယူရင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည့် လူနာများ၏ ပြောပြချက်

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း

1. ဗီတာမင်စီ - 1000 သောက်ရတယ်
2. ဗီတာမင် အီး သောကရတယ်
3. နံနက် 10:00 - 11:00 အချိန်အတောအတွင်း ၁၅ - ၂၀ မိနစ်ကြာ နေပူစာ လှုံပေးရတယ်။
4. ကြက်ဥ ၁လုံး စားပေးရတယ်။
5. အနားယူရတယ်။ အနည်းဆုံး ၇ - ၈ နာရီကြာ အိပ်ရတယ်။
6. နေ့စဉ် ရေ ၁.၅ လီတာ (ရေသန့်ဘူးကြီး ၁ဗူးခွဲ) သောက်ရတယ်။ အစားအစာကို ပူပူနွေးနွေး စားရတယ်။ အစာ အေးနေလို့မရ။
ဆေးရုံမှာ အဲလိုတွေ နေထိုင်စားသောက်ရတယ်။

ကိုရိုနာ ဗိုင်းရပ်စ်ရဲ့ ပီအိတ်ခ်ျ pH အဆင့်ဟာ ၅.၅ ကနေ ၈.၅ အကြား ပြောင်းလဲနေပါတယ်။

ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်ဖို့အတွက်ဆိုရင် ဗိုင်းရပ်စ်ရဲ့ pH အဆင့်ထက် မြင့်တဲ့ အယ်လ်ကာလီဓာတ်ပိုမြင့်တဲ့ အစားအစာတွေကို စားသုံးပေးရမယ်။

အယ်လ်ကာလီဓာတ်ပိုမြင့်တဲ့ အစားအစာ အချို့ -
* ရှောက်သီး - 9.9 pH
* သံပုရာသီး - 8.2 pH
* ထောပတ်သီး - 15.6 pH
* ကြက်သွန်ဖြူ - 13.2 pH *
* သရက်သီး - 8.7pH
* လိမ္မော်သီးမျိုး - 8.5pH - ဆန်းကစ်သီး
* နာနတ်သီး - 12.7 pH
* ဒန်ဒလီယွန် - 22.7 pH
* လိမ္မော်သီး - 9.2 pH

ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံရကြောင်း ဘယ်လိုသိနိုင်မလဲ

1. လည်ချောင်းယားခြင်း
2. လည်ချောင်း ခြောက်ခြင်
3. ျောင်းခြောက်ဆိုးခြင်း
4. ကိုယ်ပူချိန် မြင့်ခြင်း
5. အသက်ရှူကြပ်/ မဝခြင်း
6. အနံ့ အရသာ မတွေ့တော့ခြင်း

ဒီလိုတွေ စဖြစ်တာ သိတာနဲ့ ချက်ခြင်း သံပုရာရည်ကို ရေနွေးနွေးနဲ့ သောက်လိုက်ပါ။

မြန်မာနိုင်ငံမှာတော့ နံနက် ၁၀နာရီ မတိုင်ခင်မှာ နေပူစာလှုံံတာ ပိုကောင်းပါတယ်။
မူရင်းပြောပြသူနှင့် မစင်သီယာထွန်းအား ဂုဏ်ပြုအပ်ပါသည်။

Information from patients recovering from the Hospital ...

Every day we are there:

1. Take Vit C-1000
2. Vitamin E
3. 10:00 - 11:00 sunlight for 15-20 minutes.
4. Egg one item
5. Take a rest / get a 7-8 hour min
6. Drink 1.5 L of water daily and every meal should be warm (not cold).
That's what we do at the hospital.

This is to tell all of us that the pH for the coronary virus varies from 5.5 to 8.5

What we need to do, to defeat the coronary virus, is to consume more alkaline foods above the virus's pH level.

Some of them are:
* Lemon - 9.9 pH
* Lime - 8.2 pH
* Avocados - 15.6 pH
* Garlic - 13.2 pH *
* Mango - 8.7pH
* Tangerine - 8.5pH
* Pineapple - 12.7 pH
* Dandelion - 22.7 pH
* Orange - 9.2 pH

How did you know you had a coronavirus?

1. Itching in the throat
2. Dry throat
3. Dry cough
4. High temperature
5. Shortness of breath
6. Loss of smell and taste

So when you pay attention to these things quickly take warm water with lemon and drink.

Do not keep this information to yourself. Give to all your family and friends.
Take care & Stay Healthy!

To get the sunlight in Myanmar, better before 10:00am.
 Synthea Htun

Read More

COVIC 19 တိုက်ခိုက်ခြင်းခံရသူတစ်ဦးရေးတဲ့စာ

29-03-2020 နေ့ကဆေးရုံတက်

သွေးဖေါက်စစ်တော့ သွေးဖြူဥ သွေးနီဥ တွေ မရှိသလောက်ပါဘဲ

သွေးအားလည်းနည်းနေတယ်တဲ့

ရောဂါပိုးက ခန္တကိုယ် တစ်ခုလုံးကို တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရတာ။ သေတာတော့ မသေနိုင်ပါဘူးတဲ့။ မသေဘူးဆိုတာယုံကြည်ထားပေမယ့် ခန္တာကိုယ်က ခံနိုင်ရည် ချိနဲ့နဲ့ဘဲပေးနိုင်တဲ့အချိန်

သွေးထဲမှာ အောက်စီဂျင်ဓာတ်က အပြည့် ရှိနေတော့ အောက်စီဂျင် သွင်းစရာ တော့မလိုဘူးမို့ ကျေးဇူးတင်မိ။ နဂိုက ကျန်းမာရေး အခြေခံ ကောင်းထားလို့သာပါဘဲ။ ကျမသာဆေးလိပ်သောက်သူဖြစ်ယင် မလွယ်ကြော

အသက်ရူနုန်းက ရောက်တဲ့နေ့ တစ်မိနစ်မှာ ၃၄ ကြိမ် ရူနေတာမို့ တဖြေးဖြေးကျဖို့ စောင့်နေဆဲပါ

ပိုးစတင်ဝင်တဲ့အချိန်တုန်းက အာရုံကြောကိုစတင်တိုက်ခိုက်တာမို့ ပါးစပ်က ဘာစားစား ဘာအရသာ မှ မတွေ့တော့တာပါ။ နှာခေါင်းကလည်း ဘာအနံ့မှ မရတောတာတွေ ဖြစ်သွားတယ် ( အဒီအချိန်တုန်းက ဘာနာကျင်ခြင်းမှ ခံစားရသေးပါဘူး

ငါ ဘာဖြစ်တာလည်းမသိဘူး လို့ အမျိုးသားကိုပြောပြိး ငါ့ ခန္တာကိုယ်ထဲမှာ တမျိုးကြိးဘဲလို့ ပြောခဲ့သေးတယ်။ သူကတော့ကျမကို မင်းစိတ်ထဲမှာ တွေးပူတာပါတဲ့လေ

နောက်တစ်ရက်မှာ ကိုက်ခဲခြင်းဝေဒနာတွေ ခံစားရတယ်။ တကိုယ်လုံးရိုက်ခံထားရသလို။ ခေါင်းကို အုံခဲနေခဲ့တယ်

နောက်တော့ ၃/၄ ရက် ဝမ်းအပျော့တွေသွားတဲ့အချိန်တုန်းက ပိုးက အူလမ်းကြောင်းထဲမှာရောက်နေတဲ့ လက္ခဏာပါ တဲ့

အဖျားကတော့ ဗိုင်းရပ်စ်နဲ့ကျမခန္တာကိုယ်ကခုခံပေးနေတဲ့ ပိုးလေးတွေက အပြင်းအထန် ခုခံနေလို့ တု့န်ပြန်ချက်တွေပါ

လူတိုင်းကအခုလိုမျိုး အကုန်လုံးကို မခံစားရပါဘူး။ တစ်ခု နှစ်ခု တချို့ဆို သိတောင်မသိလိုက်ရဘူးတဲ့။ ကျမ ကံဆိုးစွာနဲ့ ရောဂါပိုးက တမြေ့မြေ့တိုက်စား လို့ ခန္တာကိုယ်အားတွေ့ ဆုတ်လျော့သွားတာ။ ကျမလောက်စိတ်မသူကျမဘဲရှိတာ။ တခါတလေ ငါသာသေသွားယင်ငါစိတ်မခိုင်လို့ စိတ်မမာလို့ သေသွားတယ်များပြောကြမလားဘဲလို့ တွေးမိပါတယ်😂😂😂

ဆရာဝန်က ရောဂါပိုးကြောင့် သွေးနီ ဥတွေ ပျက်စီး ဆုတ်လျော့သွားတာ သဘာဝပါ။ လောလောဆယ် ပိုးပျောက်အောင်စောင့်ပြိးမှ လိုအပ်ချက်တွေကို ပြန်ဖြည့်ဖို့လုပ်ပေးပါမယ် တဲ့

ဆေးရုံကလည်း အကုန်ကောင်းပါတယ်။

အိမ်ကို ကားလွတ်ခေါပေးတယ်။ ပိုက်ဆံယူသွားစရာမလိုပါဘူးး ။ ကျမတို့ကျန်းမာရေးကဒ်လေးတစ်ခုဘဲ ယူသွားရပါတယ်။

အခန်းကျယ်ကြိးထဲမှာ ဘာမှတပ်ထားစရာ မလို။ သူတို့ကတော့ အာကာသသွားမယ့်သူတွေလို့ အမြဲဝတ်ဆင်ထားကြပါတယ်။

ညဘက်ဝင်လာတော့ လန့်သွားလားတဲ့။ လူက မသောက် ဘဲ မူးနေတော့ လန့်ဖို့ အချိန်မရှိပါဘူး

ကျမကိုယ်တိုင်ကလည်း ဇီဇာကြောင် အပြစ်တင်ပြောတတ်ူ မဟုတ်တော့ သူတို့လည်း ကျမကို သေသေချာချာနွေးနွေးထွေးထွေး ဆက်ဆံကြတယ်

မနေ့က တယောက်ထဲမျက်ရည်တွေ ကျနေချိန်မှာ သူနာပြုဝင်လာတာနဲ့ ကြုံသွားတော့ သူတို့က ပြာပြာသလည်းဖြစ်ပြိး။ မငိုဖို့ နဲ့ ဘာလိုလည်း ဘာလို့သူတို့ကို မခေါ်တာလည်းမေးပါတယ်

ကျမကလည်း မငိုပါဘူး မျက်ရည်က သူ့ဘာသာသူကျတာလို့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်လေ 😔 သူတို့ ကျမအမြဲလာကြည့် မေးကြပါတယ်

ဒီနိုင်ငံကကောင်းတာကတော့ ဆင်းရဲချမ်းသာမရွေး လူတိုင်းကို တပြေးညီဆက်ဆံပေးကြတာပါဘဲ။ အားလုံးက education ကောင်းကြတယ်။ ဆင်းရဲသူ မို့နိမ့်ချခြင်းမရှိသလို ချမ်းသာလို့လည်း မျက်နှာမလုပ်ကြဘူး

အားမရှိ နုန်းနဲ့နေတာကြောင့် ခေါင်းမူး ခေါင်းကိုက်ကလွဲပြီး ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ရင်တွေကတော့ပူနေတာဘဲ။ အစားစားတိုင်းမှာ အံချင်သလိုဖြစ်တာကြောင့် အစားတခုပြိးဖို့ အချိန်အကြာကြီးစောင့်စားနေရတယ်

ပြူတင်းပေါက်အကျယ်ကြိးနဲ့ အခန်းမို့ စိတ်မကျဉ်းကျပ်ရဘူး

ဆေးရုံရဲ့ အပေါ်ဆုံး အထပ်မှာမို့ ကောင်းကင်ပြာကြိးကို တမျော်တခေါ် လှမ်းမြင်နေရတယ်

တခါတရံဖြတ်သွားဖြတ်လာကားလေးတွေမြင်ရတာလည်း ရှင်သန်ခြင်းအတွက် ခွန်အားတစ်ခု

အခန်းထဲမှာတီဗီထားပေးထားတယ်။ဖွင့်မကြည့်ဖြစ့်တော့ပါဘူး။ ကိုယ့်အတွက်အားတက်စေမယ့် သတင်းကနည်းပြိးလတခါတလေ လိမ်ညာတဲ့စကားတွေ ကိုယ်လက်မခံနိုင်တာတွေပါယင် ကိုယ်ဘဲ စိတ်တိုမိမှာဖို့

အိပ်ယာပေါ်မှာ ကွေးကွေးလေးအနားယူတာက အားပြည့်ပါသေးတယ်

၃၀/၀၃/၂၀၂၀

မနေ့က ထဲက တဖြေးဖြေးချင်းရေးထားတဲ့စာ

ဒီနေ့အသက်ရူတာစစ်တော့ တစ်မိနစ်မှာအကြိမ် ၄၀ တဲ့။ ပုံမှန်ဆို၁၂/၁၄ ခါလောက်ပဲရူကြတယ်

အသံကလည်း ပုံမှန်အသံပျောက်နေလို့မေးကြည့်တော့ ပြန်ကောင်းလာမှာပါတဲ့

ကျမပိုးကူးတာ 15-03-2020 ရက်နေ့ကထဲကဆိုတော့ ပိုးက တစေ့စေ့ နဲ့ ခန္တာကိုယ်ထဲ ပွဲတော်ကြိး တည်နေခဲ့တာ

တချို့က ကျမစိတ်ထင်လို့နေမှာပါလို့တွင်တွင်ခါခါပြောခဲ့ကြတယ်။ ကျမအပြင်မထွက် လူတွေနဲ့ မတွေ့တာလည်း ၁၅ရက် မတချ်လထဲကပါဘဲမို့ တွေးလည်းတွေးချင်စရာပါ

ကျေးဇူးပါ ကိုဗစ်ရယ်။ လူလည်းဲ့ယဲ့ဘဲကျန်ခဲ့တယ်

အိမ်က ကျန်ခဲ့သူတွေအတွက် အဆင်ပြေကြပါစေ။ ပိုး ဘေးကင်းကြပါစေ 🙏🏻🙏🏻🙏🏻

မြန်မာပြည်သူ ပြည်သား နဲ့ ကမ်ဘာပြည်သူ ပြည်သား တွေ ဒီကပ်ဆိုးက အမြန်လွတ်ကင်းကြပါစေ 🙏🏻🙏🏻🙏🏻Suu San Aung

30 March · 

29-03-2020 ေန့ကေဆးရံုတက္
ေသြးေဖါက္စစ္ေတာ့ ေသြးျဖူဥ ေသြးနီဥ ေတြ မရိွသေလာက္ပါဘဲ
ေသြးအားလည္းနည္းေနတယ္တဲ့

ေရာဂါပိုးက ခနၱကိုယ္ တစ္ခုလံုးကို တိုက္ခိုက္ျခင္းကို ခံေနရတာ။ ေသတာေတာ့ မေသနိုင္ပါဘူးတဲ့။ မေသဘူးဆိုတာယံုျကည္ထားေပမယ့္ ခနၱာကိုယ္က ခံနိုင္ရည္ ခ်ိနဲ့နဲ့ဘဲေပးနိုင္တဲ့အခ်ိန္
ေသြးထဲမွာ ေအာက္စီဂ်င္ဓာတ္က အျပည့္ ရိွေနေတာ့ ေအာက္စီဂ်င္ သြင္းစရာ ေတာ့မလိုဘူးမို့ ေက်းဇူးတင္မိ။ နဂိုက က်န္းမာေရး အေျခခံ ေကာင္းထားလို့သာပါဘဲ။ က်မသာေဆးလိပ္ေသာက္သူျဖစ္ယင္ မလြယ္ေျကာ
အသက္ရူနုန္းက ေရာက္တဲ့ေန့ တစ္မိနစ္မွာ ၃၄ ျကိမ္ ရူေနတာမို့ တေျဖးေျဖးက်ဖို့ ေစာင့္ေနဆဲပါ
ပိုးစတင္၀င္တဲ့အခ်ိန္တုန္းက အာရံုေျကာကိုစတင္တိုက္ခိုက္တာမို့ ပါးစပ္က ဘာစားစား ဘာအရသာ မွ မေတြ့ေတာ့တာပါ။ နွာေခါင္းကလည္း ဘာအနံ့မွ မရေတာတာေတြ ျဖစ္သြားတယ္ ( အဒီအခ်ိန္တုန္းက ဘာနာက်င္ျခင္းမွ ခံစားရေသးပါဘူး

ငါ ဘာျဖစ္တာလည္းမသိဘူး လို့ အမ်ိုးသားကိုေျပာျပိး ငါ့ ခနၱာကိုယ္ထဲမွာ တမ်ိုးျကိးဘဲလို့ ေျပာခဲ့ေသးတယ္။ သူကေတာ့က်မကို မင္းစိတ္ထဲမွာ ေတြးပူတာပါတဲ့ေလ

ေနာက္တစ္ရက္မွာ ကိုက္ခဲျခင္းေ၀ဒနာေတြ ခံစားရတယ္။ တကိုယ္လံုးရိုက္ခံထားရသလို။ ေခါင္းကို အံုခဲေနခဲ့တယ္

ေနာက္ေတာ့ ၃/၄ ရက္ ၀မ္းအေပ်ာ့ေတြသြားတဲ့အခ်ိန္တုန္းက ပိုးက အူလမ္းေျကာင္းထဲမွာေရာက္ေနတဲ့ လကၡဏာပါ တဲ့

အဖ်ားကေတာ့ ဗိုင္းရပ္စ္နဲ့က်မခနၱာကိုယ္ကခုခံေပးေနတဲ့ ပိုးေလးေတြက အျပင္းအထန္ ခုခံေနလို့ တု့န္ျပန္ခ်က္ေတြပါ

လူတိုင္းကအခုလိုမ်ိုး အကုန္လံုးကို မခံစားရပါဘူး။ တစ္ခု နွစ္ခု တခ်ို့ဆို သိေတာင္မသိလိုက္ရဘူးတဲ့။ က်မ ကံဆိုးစြာနဲ့ ေရာဂါပိုးက တေျမ့ေျမ့တိုက္စား လို့ ခနၱာကိုယ္အားေတြ့ ဆုတ္ေလ်ာ့သြားတာ။ က်မေလာက္စိတ္မသူက်မဘဲရိွတာ။ တခါတေလ ငါသာေသသြားယင္ငါစိတ္မခိုင္လို့ စိတ္မမာလို့ ေသသြားတယ္မ်ားေျပာျကမလားဘဲလို့ ေတြးမိပါတယ္😂😂😂

ဆရာ၀န္က ေရာဂါပိုးေျကာင့္ ေသြးနီ ဥေတြ ပ်က္စီး ဆုတ္ေလ်ာ့သြားတာ သဘာ၀ပါ။ ေလာေလာဆယ္ ပိုးေပ်ာက္ေအာင္ေစာင့္ျပိးမွ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ျပန္ျဖည့္ဖို့လုပ္ေပးပါမယ္ တဲ့

ေဆးရံုကလည္း အကုန္ေကာင္းပါတယ္။

အိမ္ကို ကားလြတ္ေခါေပးတယ္။ ပိုက္ဆံယူသြားစရာမလိုပါဘူးး ။ က်မတို့က်န္းမာေရးကဒ္ေလးတစ္ခုဘဲ ယူသြားရပါတယ္။

အခန္းက်ယ္ျကိးထဲမွာ ဘာမွတပ္ထားစရာ မလို။ သူတို့ကေတာ့ အာကာသသြားမယ့္သူေတြလို့ အျမဲ၀တ္ဆင္ထားျကပါတယ္။

ညဘက္၀င္လာေတာ့ လန့္သြားလားတဲ့။ လူက မေသာက္ ဘဲ မူးေနေတာ့ လန့္ဖို့ အခ်ိန္မရိွပါဘူး

က်မကိုယ္တိုင္ကလည္း ဇီဇာေျကာင္ အျပစ္တင္ေျပာတတ္ူ မဟုတ္ေတာ့ သူတို့လည္း က်မကို ေသေသခ်ာခ်ာေနြးေနြးေထြးေထြး ဆက္ဆံျကတယ္

မေန့က တေယာက္ထဲမ်က္ရည္ေတြ က်ေနခ်ိန္မွာ သူနာျပု၀င္လာတာနဲ့ ျကံုသြားေတာ့ သူတို့က ျပာျပာသလည္းျဖစ္ျပိး။ မငိုဖို့ နဲ့ ဘာလိုလည္း ဘာလို့သူတို့ကို မေခါ္တာလည္းေမးပါတယ္

က်မကလည္း မငိုပါဘူး မ်က္ရည္က သူ့ဘာသာသူက်တာလို့ ျပန္ေျဖလိုက္တယ္ေလ 😔 သူတို့ က်မအျမဲလာျကည့္ ေမးျကပါတယ္

ဒီနိုင္ငံကေကာင္းတာကေတာ့ ဆင္းရဲခ်မ္းသာမေရြး လူတိုင္းကို တေျပးညီဆက္ဆံေပးျကတာပါဘဲ။ အားလံုးက education ေကာင္းျကတယ္။ ဆင္းရဲသူ မို့နိမ့္ခ်ျခင္းမရိွသလို ခ်မ္းသာလို့လည္း မ်က္နွာမလုပ္ျကဘူး

အားမရိွ နုန္းနဲ့ေနတာေျကာင့္ ေခါင္းမူး ေခါင္းကိုက္ကလြဲျပီး ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ ရင္ေတြကေတာ့ပူေနတာဘဲ။ အစားစားတိုင္းမွာ အံခ်င္သလိုျဖစ္တာေျကာင့္ အစားတခုျပိးဖို့ အခ်ိန္အျကာျကီးေစာင့္စားေနရတယ္

ျပူတင္းေပါက္အက်ယ္ျကိးနဲ့ အခန္းမို့ စိတ္မက်ဥ္းက်ပ္ရဘူး

ေဆးရံုရဲ့ အေပါ္ဆံုး အထပ္မွာမို့ ေကာင္းကင္ျပာျကိးကို တေမ်ာ္တေခါ္ လွမ္းျမင္ေနရတယ္

တခါတရံျဖတ္သြားျဖတ္လာကားေလးေတြျမင္ရတာလည္း ရွင္သန္ျခင္းအတြက္ ခြန္အားတစ္ခု

အခန္းထဲမွာတီဗီထားေပးထားတယ္။ဖြင့္မျကည့္ျဖစ့္ေတာ့ပါဘူး။ ကိုယ့္အတြက္အားတက္ေစမယ့္ သတင္းကနည္းျပိးလတခါတေလ လိမ္ညာတဲ့စကားေတြ ကိုယ္လက္မခံနိုင္တာေတြပါယင္ ကိုယ္ဘဲ စိတ္တိုမိမွာဖို့

အိပ္ယာေပါ္မွာ ေကြးေကြးေလးအနားယူတာက အားျပည့္ပါေသးတယ္

၃၀/၀၃/၂၀၂၀

မေန့က ထဲက တေျဖးေျဖးခ်င္းေရးထားတဲ့စာ

ဒီေန့အသက္ရူတာစစ္ေတာ့ တစ္မိနစ္မွာအျကိမ္ ၄၀ တဲ့။ ပံုမွန္ဆို၁၂/၁၄ ခါေလာက္ပဲရူျကတယ္

အသံကလည္း ပံုမွန္အသံေပ်ာက္ေနလို့ေမးျကည့္ေတာ့ ျပန္ေကာင္းလာမွာပါတဲ့

က်မပိုးကူးတာ 15-03-2020 ရက္ေန့ကထဲကဆိုေတာ့ ပိုးက တေစ့ေစ့ နဲ့ ခနၱာကိုယ္ထဲ ပြဲေတာ္ျကိး တည္ေနခဲ့တာ

တခ်ို့က က်မစိတ္ထင္လို့ေနမွာပါလို့တြင္တြင္ခါခါေျပာခဲ့ျကတယ္။ က်မအျပင္မထြက္ လူေတြနဲ့ မေတြ့တာလည္း ၁၅ရက္ မတခ်္လထဲကပါဘဲမို့ ေတြးလည္းေတြးခ်င္စရာပါ

ေက်းဇူးပါ ကိုဗစ္ရယ္။ လူလည္းဲ့ယဲ့ဘဲက်န္ခဲ့တယ္

အိမ္က က်န္ခဲ့သူေတြအတြက္ အဆင္ေျပျကပါေစ။ ပိုး ေဘးကင္းျကပါေစ 🙏🏻🙏🏻🙏🏻

ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သား နဲ့ ကမ္ဘာျပည္သူ ျပည္သား ေတြ ဒီကပ္ဆိုးက အျမန္လြတ္ကင္းျကပါေစ 🙏🏻🙏🏻🙏🏻Suu San Aung
30 March ·

Read More

ဖုန္းကာဘာေတြ ျဖဳတ္လိုက္ၾကပါ… ဒါ အီတလီကေပးတဲ့ သင္ခန္းစာပါပဲ

 ဖုန္းကာဘာေတြ ျဖဳတ္လိုက္ၾကပါ… ဒါ အီတလီကေပးတဲ့ သင္ခန္းစာပါပဲ.. သူငယ္ခ်င္း.. ဒီစာကိုဆံုးေအာင္ဖတ္ပါ.. ၿပီးရင္⭕ လက္သန္႔ေဆး SANITIZER ကို ယူလိုက္ပါ.

🔺 ဖုန္းကာဘာေတြ ျဖဳတ္လိုက္ၾကပါ…
ဒါ အီတလီကေပးတဲ့ သင္ခန္းစာပါပဲ..
သူငယ္ခ်င္း..
ဒီစာကိုဆံုးေအာင္ဖတ္ပါ..
ၿပီးရင္⭕ လက္သန္႔ေဆး Sanitizer ကို ယူလိုက္ပါ..

လက္ေဆးပါ..
ၿပီးရင္ ဖုန္းပါဝါကို ပိတ္ခ်လိုက္ပါ..
ဖုန္းရဲ႕မ်က္ႏွာျပင္မွာ လက္သန္႔ေဆးရည္နဲ႔ သန္႔စင္ေပးႏိုင္ဖို႔ ပိတ္စ သို႔မဟုတ္ ဂြမ္း စတဲ့ႀကိဳက္ရာ တစ္ခုခု ယူလိုက္ပါ…

ဖုန္းမ်က္ႏွာျပင္ အထက္ေအာက္ ေဘးပါမက်န္
ေနရာအႏွံ႔ သုတ္လိမ္းေဆးေၾကာပါ..

ကာဘာတပ္ထားရင္ အၿပီးသာ ျဖဳတ္လိုက္ပါ..
ကာဘာကို ဆပ္ျပာ သို႔မဟုတ္ လက္သန္႔ေဆးသံုးၿပီး ေဆးေၾကာပါ..

🔹ေနာက္တစ္ခုက သင္ပါဝါ ေနကာ မ်က္မွန္သံုးတတ္ရင္ သန္႔စင္ေပးဖို႔ မေမ့ပါနဲ႔…

🔹ကားေသာ့ အိမ္ေသာ့ကအစ သင့္အသံုးအေဆာင္ လက္နဲ႔ထိႏိုင္တာမွန္သမ် သန္႔စင္ၿပီးမွ အသံုးျပဳတာ ျဖစ္ပါေစ..

ကြန္ပ်ဴတာ လက္ေတာ့ကီးဘုတ္ေတြ နဲ႔ mouse ကိုလည္း သန္႔စင္ေပးဖို႔ မေမ့ပါနဲ႔..

သူငယ္ခ်င္း…
သန္႔ရွင္းေရးမလုပ္မီနဲ႔ လုပ္ၿပီးခ်ိန္ေတြမွာ လက္ေဆးဖို႔လည္း မေမ့ပါနဲ႔..

ℹအီတလီက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို မွာေနပါတယ္…
သူတို႔လို မျဖစ္ေစဖို႔ …

အီတလီအတြက္လည္း.ဆုေတာင္းေပးၾကပါ..🙏🙏🙏

🔵ကဲ သူငယ္ခ်င္း…
လက္သန္႔ေဆးရည္ ထယူၿပီး ခုခ်က္ခ်င္း လႈပ္ရွားလိုက္ပါေတာ့…

🔴သင္တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီ အေၾကာင္းၾကားေျပာေပးဖို႔ သင္တာဝန္ယူလိုက္ပါ….

ဖုန္းအရမ္းသံုးေနတတ္တဲ့ သင့္သူငယ္ခ်င္း ..
ေလးစားစြာျဖင့္ ခရစ္ဒက္ ……မိုးမင္း(ေကာင္းကင္)

ယူနီကုတ္ျဖင့္ ဖတ္ရန္

🔺 ဖုန်းကာဘာတွေ ဖြုတ်လိုက်ကြပါ…
ဒါ အီတလီကပေးတဲ့ သင်ခန်းစာပါပဲ..

သူငယ်ချင်း..
ဒီစာကိုဆုံးအောင်ဖတ်ပါ..
ပြီးရင်⭕ လက်သန့်ဆေး Sanitizer ကို ယူလိုက်ပါ..

လက်ဆေးပါ..
ပြီးရင် ဖုန်းပါဝါကို ပိတ်ချလိုက်ပါ..
ဖုန်းရဲ့မျက်နှာပြင်မှာ လက်သန့်ဆေးရည်နဲ့ သန့်စင်ပေးနိုင်ဖို့ ပိတ်စ သို့မဟုတ် ဂွမ်း စတဲ့ကြိုက်ရာ တစ်ခုခု ယူလိုက်ပါ…

ဖုန်းမျက်နှာပြင် အထက်အောက် ဘေးပါမကျန်
နေရာအနှံ့ သုတ်လိမ်းဆေးကြောပါ..

ကာဘာတပ်ထားရင် အပြီးသာ ဖြုတ်လိုက်ပါ..
ကာဘာကို ဆပ်ပြာ သို့မဟုတ် လက်သန့်ဆေးသုံးပြီး ဆေးကြောပါ..

🔹နောက်တစ်ခုက သင်ပါဝါ နေကာ မျက်မှန်သုံးတတ်ရင် သန့်စင်ပေးဖို့ မမေ့ပါနဲ့…

🔹ကားသော့ အိမ်သော့ကအစ သင့်အသုံးအဆောင် လက်နဲ့ထိနိုင်တာမှန်သမျ သန့်စင်ပြီးမှ အသုံးပြုတာ ဖြစ်ပါစေ..

ကွန်ပျူတာ လက်တော့ကီးဘုတ်တွေ နဲ့ mouse ကိုလည်း သန့်စင်ပေးဖို့ မမေ့ပါနဲ့..

သူငယ်ချင်း…
သန့်ရှင်းရေးမလုပ်မီနဲ့ လုပ်ပြီးချိန်တွေမှာ လက်ဆေးဖို့လည်း မမေ့ပါနဲ့..

ℹအီတလီက ကျွန်တော်တို့ကို မှာနေပါတယ်…
သူတို့လို မဖြစ်စေဖို့ …

အီတလီအတွက်လည်း.ဆုတောင်းပေးကြပါ..🙏🙏🙏

🔵ကဲ သူငယ်ချင်း…
လက်သန့်ဆေးရည် ထယူပြီး ခုချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ပါတော့…

🔴သင်တို့ သူငယ်ချင်းတွေဆီ အကြောင်းကြားပြောပေးဖို့ သင်တာဝန်ယူလိုက်ပါ….

ဖုန်းအရမ်းသုံးနေတတ်တဲ့ သင့်သူငယ်ချင်း ..
လေးစားစွာဖြင့် ခရစ်ဒက် ……မိုးမင်း(ကောင်းကင်)

Read More

မြန်မာပြည်က ဘဏ်လုပ်ငန်းရှင်တွေ Money Changers တွေ မရှက်ကြဘူးလား......။

မြန်မာပြည်ကဘဏ်လုပ်ငန်းရှင်တွေ
Money Changers တွေမရှက်ကြဘူးလား......။

ဘယ်နိုင်ငံမှာပဲဖြစ်ဖြစ် ငွေကြေးလဲလှယ်ပြီဆိုရင်
လဲလှယ်တဲ့ငွေစက္ကူစစ်မှန်ဖို့ပဲလိုအပ်ပါတယ်။

ငွေစက္ကူ တွန့်လိမ်ခြင်း
ဟောင်းနွမ်းခြင်း
ခေါက်ကျိုးရာပါခြင်း
အမှတ်အသားပါခြင်း
အစွန်းအထင်းပါခြင်း တို့က လဲလှယ်တဲ့ငွေစက္ကူရဲ့ဈေးနှုံးကို မည်သို့မျှမယုတ်လျှော့စေပဲ မူရင်းဈေးနှုံးအတိုင်းနိုင်ငံတကာမှာလဲလှယ်လို့ရပါတယ်။
ယုတ်စွအဆုံး အပြဲရာလေးပါနေလျှင်တောင်မှ့ မူရင်းဈေးနှုံးနှင့် လဲလှယ်လို့ရပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့မြန်မာနိုင်ငံကျမှ့ပဲ ထူးဆန်းအံ့ဩစရာ
အထက်ပါအကြောင်းအရာလေးတွေဖြစ်နေရုံမျှနှင့် ငွေဈေးနှုံးကို ဘယ်လောက်လျှော့လိုက်ပါတယ် ဘယ်လောက်ပဲရပါမယ်လို့ ပြောဆိုလုပ်ကိုင်နေကြတာ အင်မတန် အံ့ဩဖို့လည်းကောင်းသလို အင်မတန်ရှက်ဖို့ကောင်းလှပါတယ်။

မြန်မာပြည်က ငွေကြေးလဲလှယ်တဲ့လုပ်ငန်းရှင်တွေအနေနဲ့ ယခု့လို သိက္ခာမဲ့တဲ့ သိက္ခာမရှိ့တဲ့လုပ်ရပ်မျိုး ကိုရပ်တန်းကရပ်ဖို့လိုပါပြီ။

မြန်မာပြည်ကိုရောက်လာပြီးငွေလဲလှယ်တဲ့နိုင်ငံခြားသားတွေမှတ်ချက်ပြု့သွားတာကလည်း မင်းတို့တိုင်းပြည်က အထူးအဆန်းကြီးပါလား နောက်တစ်ခါလာရင် စက်ရုံထုတ် အသစ်ချပ်ချွတ်ကိုပဲ ယူလာရမလိုလိုဖြစ်နေပြီ....
ဆိုတဲ့စကားဟာ ဘယ်လောက်တောင် ကမ္ဘာမှာရှက်စရာကောင်းတဲ့အပြု့အမူမျိုးလဲဆိုတာ သိ့သင့်ပြီလို့ထင်ပါတယ်။

အခု့ပုံမှာပြထားတဲ့ အမှတ်ကလေးပါတဲ့ငွေဆိုရင်
၁၅၀၀ ဈေးနှုံးနှင့် ၁၅၀၀၀၀ ကျပ် ရရှိ့ရမည့်အစား
၁၃၅၀ ဈေးနှုံးနှင့် ၁၃၅၀၀၀ သာရရှိ့မှာဖြစ်ပါတယ်။

ယခု့လိုအမှတ်အသားပါရုံမျှနှင့် လဲလှယ်နှုံး ၁၅၀၀၀ နစ်နာသွားရတာ မဖြစ်သင့်တော့ပါဘူး။

ဘဏ်လုပ်ငန်းရှင်များ ငွေကြေးလဲလှယ်ရာနေရာများရှက်ကြပါ အရှက်မရှိ့ မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး ပြု့မူဆောင်ရွက်ခြင်းတို့မှ့ ရှောင်ကျဉ်ပေးကြပါ။

အရှက်သိက္ခာ
ကိုယ်ကျင့်သိက္ခာ လူ၌ မြဲကြပါစေ။

Zaw Maung

Read More

covid 19 ကိုဗစ်၁၉ကပ်ကျနေတဲ့ ကျနော်တို့ Bergamo မြို့မှာ ဘာတွေဖြစ်နေသလဲ

ကျွန်တော် ဆရာဝန်တစ်ယောက်ပါ

အီတလီမြောက်ပိုင်း ကိုရိုနာဖြစ်နေတဲ့ လုံဘာဒီနယ် မီလန်အနောက်မြောက်ပိုင်းက ဆေးရုံဆရာဝန်တစ်ယောက် မနေ့က ရေးထားတာ ဖတ်စေချင်လို့ ဘာသာပြန်ပေးလိုက်ပါတယ်။ သူ့နာမယ်က Daniele Macchini တဲ့။ အီတာလျံကနေ အင်္ဂလိပ်ကို ပြန်တဲ့လူက Silvia Stringhini တဲ့။ မူရင်းစာက ecodibergamo.it မှာ ရှိပါတယ်။
--
ပြောပြီးသားတွေ ထပ်ပြောနေတာ ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်။ ဒါပေမယ့် ရောဂါကျနေတဲ့နေရာတွေရဲ့ အပြင်မှာ ဒါငါတို့နေရာတွေမှာ ဖြစ်မှာမဟုတ်ပါဘူးလို့ မာနေကြတယ်။ ဘေးကင်းနေတဲ့နေရာမှာ ရောက်နေသလိုနေကြတာကို ထောက်ပြချင်တာ။ ဥရောပမှာက မီဒီယာကလဲ ကောင်းသွားမှာပါတဲ့။ နိုင်ငံရေးသမားတွေကလဲ ဒီအတိုင်းပဲ။ တကယ်တော့ ဘာမှ စိတ်ချစရာ၊ စိတ်အေးစရာ မရှိဘူး။

ဖြစ်နေတာကို ရေးသင့်မရေးသင့်၊ ဘာကို ရေးရမလဲ စဉ်းစားကြည့်တော့ တိတ်တိတ်လေးနေရင် ငါတာဝန်ကျေမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ အသိနဲ့ ဒီစာကို ရေးပါတယ်။

အခုတလော ကိုဗစ်၁၉ကပ်ကျနေတဲ့ ကျနော်တို့ Bergamo မြို့မှာ ဘာတွေဖြစ်နေသလဲဆိုတာကို အဝေးကလူတွေ မြင်နိုင်အောင် ရေးပါ့မယ်။ မလိုအပ်ဘဲ လူတွေကြောက်အောင် မလုပ်ဖို့ ကျနော်သိတယ်။ ဒါပေမယ့် အခုဖြစ်နေတဲ့အန္တရာယ်သတင်း လူတွေဆီ မရောက်မှာကိုလဲ ကျနော်ကြောက်မိတယ်။

ကျနော်တို့အခုရင်ဆိုင်နေရတဲ့ရန်သူ အမှောင်ကြားထဲက ကောင်းကောင်းတောင် မထွက်လာနိုင်သေးတဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်မှာပဲ ဆေးရုံမှာ အစီအစဉ်တွေ စပြောင်းတယ်။ လူနာဆောင်ထဲက လူနာတွေကို ရှင်းထုတ်ပစ်တယ်။ မလိုအပ်တဲ့ ကုသခွဲစိတ်မှုတွေ ရပ်ထားတယ်။ ကြပ်မတ်ဆောင်တွေကိုလဲ ရှင်းပစ်လိုက်ပြီး ခုတင်တွေအများကြီးဆန့်အောင် လုပ်ပစ်လိုက်တယ်။

အရာအားလုံး မြန်မြန်ကြီးပြောင်းသွားတာနဲ့အတူ ဆေးရုံကော်ရစ်ဒါတွေ တိတ်ဆိတ်ကုန်တယ်။ ဟာတာတာနဲ့။ တကယ်မဟုတ်သလိုမျိုး။ ဒီလိုခံစားချက်ဘာ့ကြောင့်ဖြစ်သလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ နားမလည်ကြဘူး။ မစသေးတဲ့စစ်ပွဲကို စောင့်နေသလိုမျိုး။ အထိနာမယ့်စစ်မျိုးဖြစ်မယ်လို့လဲ ကျနော်အပါအဝင် တော်တော်များများက မထင်ခဲ့ကြဘူး။

လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ပတ် night ဂျူတီကျတုန်း swab အဖြေတစ်ခု စောင့်နေတာကို မှတ်မိသေးတယ်။ အခုလက်ရှိမှာဖြစ်နေတာတွေနဲ့ ယှဉ်ကြည့်လိုက်ရင် အဲဒီတုန်းက case တစ်ခုဖြစ်များဖြစ်လာရင်ဆိုတဲ့ စိတ်ပူမှုဟာ ရယ်စရာတောင်ကောင်းနေတယ်။ အခုဖြစ်နေတာကတော့ ရုပ်ရှင်ထဲက အတိုင်းပဲ။

စစ်ကတော့ ဖြစ်နေပြီ။ တိုက်ပွဲတွေကလဲ နေ့ညဆက်နေပြီ။ ပြောင်သလင်းခါနေတဲ့ ဌာနတွေထဲ လူနာတွေက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်၀င်လာနေပြီ။

လူနာရဲ့ အခြေအနေကိုလိုက်ပြီး အရောင်အမျိုးမျိုးပြတဲ့ ဘုတ်ပြားမှာလဲ အခုရဲပဒေါင်းခတ်နေပြီ။ လူနာတိုင်းရဲ့ ဘေးမှာ ရောဂါအဖြေက တစ်ခုထဲ။ အဆုတ်နှစ်ဘက်လုံးယောင်ခြင်း (bilateral interstitial pneumonia) တဲ့။

ကျနော့်ကို ပြောစမ်းပါ။ ဘယ်တုပ်ကွေး ဒီလိုမြန်မြန်ဆန်ဆန်ချည်း ဆိုးသွားလဲ။ ညွှန်ကြားချက်တွေကို မလိုက်နာဘဲ မကြောက်ပါဘူးချည်းပြောနေတဲ့လူတွေ၊ လက်ရှိလုပ်နေတဲ့အလုပ်တွေရပ်ထားရမှာကို ငြင်းနေတဲ့လူတွေ ပြောကြစမ်းပါ။

ကပ်ရောဂါကဆိုက်နေပြီ။ ခွဲစိတ်ဆရာဝန်၊ ဆီးလမ်းကြောင်းအထူးကု၊ အရိုးအထူးကဆိုပြီး မရှိတော့ဘူး။ အာလုံးဟာ ဒီဆူနာမီကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ထဲက ဆရာဝန်တွေဖြစ်သွားကြပြီ။

Case တွေ တိုးတိုးလာနေပြီ။ တစ်ရက်ကို ၁၅ယောက်ကနေ အယောက်၂၀လက်ခံနေရပြီ။ အားလုံးရဲ့အဖြေက positive တဲ့။ အရေးပေါ်ဌာနလဲ ရပ်ရလုနီးနီး။

အရေးပေါ်ကိုလာတဲ့ လူတွေအားလုံးရဲ့ လက္ခဏာက တစ်ပုံစံထဲပဲ။ ဖျားမယ်။ အသက်ရှူကျပ်မယ်။ ချောင်းဆိုးမယ်။ အမောဖောက်မယ်။ ဓာတ်မှန်ဌာနက အဖြေကလဲ သစ်ခုထဲ။ အဆုတ်နှစ်ဘက်လုံးယောင်ခြင်း။

Tube နဲ့ အသက်ရှုရမယ်။ ကြပ်မတ်ဆောင်ကို သွားရမယ်။ တချို့အတွက်တော့ ဒါတွေဟာ မမီတော့ဘူး။ ဒီအချိန်မှာတော့ အသက်ရှူစက်ဟာ ရွှေပဲ။

ဝန်ထမ်းတွေလဲ ခြေကုန်လက်ပမ်းကျပြီ။ ဆရာဝန်တွေကိုယ်တိုင် ခုတင်တွေ၊ လူနာတွေရွှေ့၊ ဆေးပေး၊ သူနာပြုတွေလဲ လူနာတွေအားလုံးကို မကယ်နိုင်လို့ မျက်ရည်စို့ရ။ လူနာတော်တော်များများရဲ့ နိဂုံးကလဲ သေချာနေပြီ။

အဆိုင်းတွေ၊ ဂျူတီတွေ မရှိတော့ဘူး။ နာရီတွေလဲ မသိတော့ဘူး။ မိသားစုဘဝ တခြားသာရေးနာရေးဆိုတာ ကျနော်တို့အတွက် မရှိတော့ဘူး။ ကူးမှာစိုးလို့ မိသားစုတွေကိုတောင် မတွေ့တော့ဘူး။ ညွှန်ကြားချက်တွေကို လိုက်နာတဲ့ကြားက ကျနော်တို့ထဲမှာတောင် ကူးတဲ့လူရှိနေပြီ။ အဲဒီလိုကူးတဲ့လူဆီက ဆွေမျိုးသားချင်းတွေပြန်ကူး၊ တချို့ဆို သေမင်းနဲ့လွန်ဆွဲနေရပြီ။ ပွဲမသွားရတာ၊ အားကစားရုံမသွားရတာ၊ ပြတိုက်မသွားရတာကို သည်းခံပါ။ ကိုယ့်ကြောင့် သေကုန်မယ့် သက်ကြီးရွယ်အိုတွေကို သနားကြပါ။

ကျနော်တို့ တခြားလူတွေကို ကူပေးနေကြတယ်။ မိတ်ဆွေလဲ ဝင်ကူလို့ရတယ်။ ကိုယ့်ကြောင့် တခြားလူတွေ သေနိုင်တယ်။ ဒီမှာဖြစ်တာမျိုး တခြားနေရာတွေမှာ မဖြစ်ရလေအောင် ကျနော်ပြောတာတွေကို ထပ်ဆင့်ပြောပေးကြပါ။
Tharaphi Than
.......
ကၽြန္ေတာ္ ဆရာဝန္တစ္ေယာက္ပါ

အီတလီေျမာက္ပိုင္း ကိုရိုနာျဖစ္ေနတဲ့ လုံဘာဒီနယ္ မီလန္အေနာက္ေျမာက္ပိုင္းက ေဆး႐ုံဆရာဝန္တစ္ေယာက္ မေန႔က ေရးထားတာ ဖတ္ေစခ်င္လို႔ ဘာသာျပန္ေပးလိုက္ပါတယ္။ သူ႔နာမယ္က Daniele Macchini တဲ့။ အီတာလ်ံကေန အဂၤလိပ္ကို ျပန္တဲ့လူက Silvia Stringhini တဲ့။ မူရင္းစာက ecodibergamo.it မွာ ရွိပါတယ္။
--
ေျပာၿပီးသားေတြ ထပ္ေျပာေနတာ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရာဂါက်ေနတဲ့ေနရာေတြရဲ့ အျပင္မွာ ဒါငါတို႔ေနရာေတြမွာ ျဖစ္မွာမဟုတ္ပါဘူးလို႔ မာေနၾကတယ္။ ေဘးကင္းေနတဲ့ေနရာမွာ ေရာက္ေနသလိုေနၾကတာကို ေထာက္ျပခ်င္တာ။ ဥေရာပမွာက မီဒီယာကလဲ ေကာင္းသြားမွာပါတဲ့။ နိုင္ငံေရးသမားေတြကလဲ ဒီအတိုင္းပဲ။ တကယ္ေတာ့ ဘာမွ စိတ္ခ်စရာ၊ စိတ္ေအးစရာ မရွိဘူး။

ျဖစ္ေနတာကို ေရးသင့္မေရးသင့္၊ ဘာကို ေရးရမလဲ စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ တိတ္တိတ္ေလးေနရင္ ငါတာဝန္ေက်မွာမဟုတ္ဘူးဆိုတဲ့ အသိနဲ႔ ဒီစာကို ေရးပါတယ္။

အခုတေလာ ကိုဗစ္၁၉ကပ္က်ေနတဲ့ က်ေနာ္တို႔ Bergamo ၿမိဳ႕မွာ ဘာေတြျဖစ္ေနသလဲဆိုတာကို အေဝးကလူေတြ ျမင္နိုင္ေအာင္ ေရးပါ့မယ္။ မလိုအပ္ဘဲ လူေတြေၾကာက္ေအာင္ မလုပ္ဖို႔ က်ေနာ္သိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုျဖစ္ေနတဲ့အႏၲရာယ္သတင္း လူေတြဆီ မေရာက္မွာကိုလဲ က်ေနာ္ေၾကာက္မိတယ္။

က်ေနာ္တို႔အခုရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ရန္သူ အေမွာင္ၾကားထဲက ေကာင္းေကာင္းေတာင္ မထြက္လာနိုင္ေသးတဲ့ ၿပီးခဲ့တဲ့အပတ္မွာပဲ ေဆး႐ုံမွာ အစီအစဥ္ေတြ စေျပာင္းတယ္။ လူနာေဆာင္ထဲက လူနာေတြကို ရွင္းထုတ္ပစ္တယ္။ မလိုအပ္တဲ့ ကုသခြဲစိတ္မႈေတြ ရပ္ထားတယ္။ ၾကပ္မတ္ေဆာင္ေတြကိုလဲ ရွင္းပစ္လိုက္ၿပီး ခုတင္ေတြအမ်ားႀကီးဆန္႔ေအာင္ လုပ္ပစ္လိုက္တယ္။

အရာအားလုံး ျမန္ျမန္ႀကီးေျပာင္းသြားတာနဲ႔အတူ ေဆး႐ုံေကာ္ရစ္ဒါေတြ တိတ္ဆိတ္ကုန္တယ္။ ဟာတာတာနဲ႔။ တကယ္မဟုတ္သလိုမ်ိဳး။ ဒီလိုခံစားခ်က္ဘာ့ေၾကာင့္ျဖစ္သလဲဆိုတာ ဘယ္သူမွ နားမလည္ၾကဘူး။ မစေသးတဲ့စစ္ပြဲကို ေစာင့္ေနသလိုမ်ိဳး။ အထိနာမယ့္စစ္မ်ိဳးျဖစ္မယ္လို႔လဲ က်ေနာ္အပါအဝင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက မထင္ခဲ့ၾကဘူး။
လြန္ခဲ့တဲ့တစ္ပတ္ night ဂ်ဴတီက်တုန္း swab အေျဖတစ္ခု ေစာင့္ေနတာကို မွတ္မိေသးတယ္။ အခုလက္ရွိမွာျဖစ္ေနတာေတြနဲ႔ ယွဥ္ၾကည့္လိုက္ရင္ အဲဒီတုန္းက case တစ္ခုျဖစ္မ်ားျဖစ္လာရင္ဆိုတဲ့ စိတ္ပူမႈဟာ ရယ္စရာေတာင္ေကာင္းေနတယ္။ အခုျဖစ္ေနတာကေတာ့ ႐ုပ္ရွင္ထဲက အတိုင္းပဲ။

စစ္ကေတာ့ ျဖစ္ေနၿပီ။ တိုက္ပြဲေတြကလဲ ေန႔ညဆက္ေနၿပီ။ ေျပာင္သလင္းခါေနတဲ့ ဌာနေတြထဲ လူနာေတြက တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္၀င္လာေနၿပီ။

လူနာရဲ့ အေျခအေနကိုလိုက္ၿပီး အေရာင္အမ်ိဳးမ်ိဳးျပတဲ့ ဘုတ္ျပားမွာလဲ အခုရဲပေဒါင္းခတ္ေနၿပီ။ လူနာတိုင္းရဲ့ ေဘးမွာ ေရာဂါအေျဖက တစ္ခုထဲ။ အဆုတ္ႏွစ္ဘက္လုံးေယာင္ျခင္း (bilateral interstitial pneumonia) တဲ့။

က်ေနာ့္ကို ေျပာစမ္းပါ။ ဘယ္တုပ္ေကြး ဒီလိုျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ခ်ည္း ဆိုးသြားလဲ။ ညႊန္ၾကားခ်က္ေတြကို မလိုက္နာဘဲ မေၾကာက္ပါဘူးခ်ည္းေျပာေနတဲ့လူေတြ၊ လက္ရွိလုပ္ေနတဲ့အလုပ္ေတြရပ္ထားရမွာကို ျငင္းေနတဲ့လူေတြ ေျပာၾကစမ္းပါ။

ကပ္ေရာဂါကဆိုက္ေနၿပီ။ ခြဲစိတ္ဆရာဝန္၊ ဆီးလမ္းေၾကာင္းအထူးကု၊ အရိုးအထူးကဆိုၿပီး မရွိေတာ့ဘူး။ အာလုံးဟာ ဒီဆူနာမီကို ရင္ဆိုင္ဖို႔ အဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕ထဲက ဆရာဝန္ေတြျဖစ္သြားၾကၿပီ။

Case ေတြ တိုးတိုးလာေနၿပီ။ တစ္ရက္ကို ၁၅ေယာက္ကေန အေယာက္၂၀လက္ခံေနရၿပီ။ အားလုံးရဲ့အေျဖက positive တဲ့။ အေရးေပၚဌာနလဲ ရပ္ရလုနီးနီး။

အေရးေပၚကိုလာတဲ့ လူေတြအားလုံးရဲ့ လကၡဏာက တစ္ပုံစံထဲပဲ။ ဖ်ားမယ္။ အသက္ရႉက်ပ္မယ္။ ေခ်ာင္းဆိုးမယ္။ အေမာေဖာက္မယ္။ ဓာတ္မွန္ဌာနက အေျဖကလဲ သစ္ခုထဲ။ အဆုတ္ႏွစ္ဘက္လုံးေယာင္ျခင္း။
Tube နဲ႔ အသက္ရႈရမယ္။ ၾကပ္မတ္ေဆာင္ကို သြားရမယ္။ တခ်ိဳ႕အတြက္ေတာ့ ဒါေတြဟာ မမီေတာ့ဘူး။ ဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ အသက္ရႉစက္ဟာ ေရႊပဲ။

ဝန္ထမ္းေတြလဲ ေျခကုန္လက္ပမ္းက်ၿပီ။ ဆရာဝန္ေတြကိုယ္တိုင္ ခုတင္ေတြ၊ လူနာေတြေရႊ႕၊ ေဆးေပး၊ သူနာျပဳေတြလဲ လူနာေတြအားလုံးကို မကယ္နိုင္လို႔ မ်က္ရည္စို႔ရ။ လူနာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ့ နိဂုံးကလဲ ေသခ်ာေနၿပီ။

အဆိုင္းေတြ၊ ဂ်ဴတီေတြ မရွိေတာ့ဘူး။ နာရီေတြလဲ မသိေတာ့ဘူး။ မိသားစုဘဝ တျခားသာေရးနာေရးဆိုတာ က်ေနာ္တို႔အတြက္ မရွိေတာ့ဘူး။ ကူးမွာစိုးလို႔ မိသားစုေတြကိုေတာင္ မေတြ႕ေတာ့ဘူး။ ညႊန္ၾကားခ်က္ေတြကို လိုက္နာတဲ့ၾကားက က်ေနာ္တို႔ထဲမွာေတာင္ ကူးတဲ့လူရွိေနၿပီ။ အဲဒီလိုကူးတဲ့လူဆီက ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြျပန္ကူး၊ တခ်ိဳ႕ဆို ေသမင္းနဲ႔လြန္ဆြဲေနရၿပီ။ ပြဲမသြားရတာ၊ အားကစား႐ုံမသြားရတာ၊ ျပတိုက္မသြားရတာကို သည္းခံပါ။ ကိုယ့္ေၾကာင့္ ေသကုန္မယ့္ သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြကို သနားၾကပါ။
က်ေနာ္တို႔ တျခားလူေတြကို ကူေပးေနၾကတယ္။ မိတ္ေဆြလဲ ဝင္ကူလို႔ရတယ္။ ကိုယ့္ေၾကာင့္ တျခားလူေတြ ေသနိုင္တယ္။ ဒီမွာျဖစ္တာမ်ိဳး တျခားေနရာေတြမွာ မျဖစ္ရေလေအာင္ က်ေနာ္ေျပာတာေတြကို ထပ္ဆင့္ေျပာေပးၾကပါ။

Tharaphi Than

Read More

တရုတ္ႏိုင္ငံ မွာ ကိုရို နာဗိုင္းရပ္စ္ ျပန္႕ပြားမႈ ကို စတင္ေတြ႕ရိွ ခဲ့တဲ့ ဝူဟန္သူရဲေကာင္း Dr. Zhang Jixian

Dr. Zhang Jixian
“သူမ လို ဆရာဝန္ေတြလိုတယ္”

တ႐ုတ္ မွာ COVID-19 ေရာဂါစေတြ႕ပုံေလး ေျပာခ်င္ပါတယ္။

December 1 ရက္ေန႔မွာ လူနာတေယာက္ဟာ အဆုတ္ေရာင္ေရာဂါနဲ႔ ဝူဟန႔္က Jinyintan ေဆး႐ုံကိုေရာက္လာပါတယ္။ အဲ့ဒီတေယာက္ဟာ ယေန႔အထိကမာၻ႔ ကိုရိုနာဗိုင္းရပ္စ္ COVID-19 ေရာဂါရွိသူအျဖစ္ သိသမွ်ပထမဆုံးပါပဲ။

December 10 ကစၿပီး Huanan Seafood Market မွာ လူေတြအဆုတ္ေရာင္ အႀကီးအက်ယ္ျဖစ္ၾကပါတယ္။ အဲ့ဒီမွာ outbreak လူေတြေရာဂါ အႀကီးအက်ယ္ျဖစ္ေနတာကို ဘယ္ဆရာဝန္၊ ဘယ္သူကမွ သတိမထားမိၾကပါဘူး။

အဲ့ဒီမွာ Dr. Zhang Jixian လို႔ေခၚတဲ့ ဆရာဝန္မတေယာက္က စသတိထားမိတယ္။

December 26 မွာ အသက္ႀကီးလူနာစုံတြဲက ဖ်ားၿပီးေခ်ာင္းဆိုးလို႔ CT Scan ၾကည့္ရာမွာ အဆုတ္မွာ ပုံမွန္ျဖစ္ေနက် ေရာင္တာမ်ိဳးမဟုတ္တာကို သူမက သတိထားမိတယ္။

သူက SARS တုန္းက ကူးစက္ေရာဂါကို တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့ဖူးေတာ့ သူကခ်က္ခ်င္း သတိထားမိသြားတာပါပဲ။ အဲ့ဒီကေန သူက လူနာေတြရဲ႕ သားကိုပါလာျပခိုင္းေတာ့ ပုံစံတူ လကၡဏာေတြေတြ႕တယ္။

Dr. Zhang ဟာ သိသိခ်င္း December 27 မွာ ေဆး႐ုံကို အသိေပးတယ္။ ေဆး႐ုံကေန ကူးစက္ေရာဂါထိန္းခ်ဳပ္ေရး CDC ကို အသိေပးတယ္။ Dr Zhang က ဆရာဝန္ေတြကို PPE ကာကြယ္ေရးဝတ္စုံေတြဝတ္ဖို႔နဲ႔ လူနာေတြအတြက္ သီးသန႔္ေနရာထား ခြဲျခားကုသဖို႔ သတိေပးတယ္။

သူမကဘာလုပ္ခဲ့သလဲဆိုရင္ N95 mask ေတြဝတ္ခိုင္းတယ္။ သူမကခ်က္ခ်င္း ေဆး႐ုံကို ကမ္းဗက္စနဲ႔ PPE အျဖဴ ေရာင္ ကာကြယ္ေရးဝတ္စုံ ၃၀ ေအာ္ဒါမွာေစခဲ့တယ္။

December 28 နဲ႔ 29 မွာ လူနာေတြအမ်ားႀကီးထပ္ေတြ႕ၿပီး Huanan Seafood Market နဲ႔ ဆက္ႏြယ္ေနတယ္။ Dr. Zhang ဟာ ေဆး႐ုံကို အျခားဌာနအသီးသီးက ဆရာဝန္ေတြ

စုေပါင္းၿပီး အေရးေပၚအစည္းအေဝးေခၚ တိုင္ပင္ဖို႔ ႏႈိးေဆာ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီမွာ ေဆး႐ုံအုပ္ႀကီးက ဌာနအသီးသီးက expert ဆရာဝန္ႀကီး ၁၀ ေယာက္ေခၚၿပီးတိုင္ပင္ၾကပါတယ္။

December 30 မွာဝူဟန႔္က်န္းမာေရးဌာနက ထုတ္တဲ့စာ အင္တာနက္မွာ ျပန႔္လာတယ္။ အဲ့ဒီမွာ CDC က December 31 မွာ ၂၇ ေယာက္စေတြ႕ထားတယ္ ဘာေရာဂါမွန္းေတာ့မသိေသးေၾကာင္းေျပာတယ္။

January 1 မွာ Seafood market ကိုပိတ္ခ်လိုက္တယ္။

January 3 ရက္ေန႔မွာ ေသသြားတဲ့ ဝူဟန္သူရဲေကာင္း Dr. Li Wenliang အပါအဝင္ ဆရာဝန္အခ်ိဳ႕ကို ရဲစခန္းကေခၚသတိေပးၿပီး ခံဝန္ခ်က္ထိုးခိုင္းတယ္။ Dr. Li Wenliang က Februay 7 မွာ COVID-19 နဲ႔ ကြယ္လြန္သြားရွာၿပီး မိန္းမနဲ႔ ကေလးက်န္ခဲ့တယ္။

Dr. Zang Jixian ကို ဟူေဘးျပည္နယ္အစိုးရက February 6 မွာ ဂုဏ္ျပဳခဲ့ပါတယ္။

Dr. Zhang က “ပုံမွန္ဆိုရင္ လူနာတေယာက္ေဆး႐ုံလာျပရင္ တအိမ္ထဲက က်န္မိသားစုဝင္ေတြမွာ ေရာဂါလကၡဏာတူ ေတြ႕ရခဲတယ္။ ဒါေၾကာင့္သူက စေတြ႕ေတြ႕ခ်င္း ဒါတုပ္ေကြးလို႔ သူမ်ားေတြ ယူဆတာကို လက္မခံခဲ့တာပါ” တဲ့။

2003 မွာ SARS ျဖစ္တာကို ႀကဳံခဲ့ရကတည္းက “ျပည္သူ႔က်န္းမာေရးရဲ႕ အေရးေပၚအေျခအေန” “what is public health emergency” ကို သိနားလည္ၿပီး ေပါ့ေပါ့သေဘာမထားပါဘူးတဲ့။ သူကဆက္ေျပာပါေသးတယ္။

ဆရာဝန္ေတြဟာ လူနာၾကည့္ရင္ လိပ္စာကို ေပါ့ေပါ့သေဘာမထားပါနဲ႔တဲ့။ လိပ္စာတေနရာထဲက ၄ ေယာက္ ပုံစံတူစေတြ႕ကတည္းက ဒါဟာ တခုခုပဲဆိုၿပီး သူမဟာ ခ်က္ခ်င္းအေရးတယူစလုပ္ခဲ့ပါတယ္တဲ့။ ဆရာဝန္အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ “အေရးေပၚ” “urgent” ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ကို နားမလည္ၾကဘူးတဲ့။

က်မအတြက္ အခ်ိန္ ၁ နာရီ ၂ နာရီဆိုတာ လုံးဝမေစာင့္ႏိုင္တဲ့ ေသေရးရွင္ေရးလို သေဘာထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ ဒါဟာ သူတို႔လုပ္ေပးတာ အလြန္ ျမန္ေနတယ္လို႔ ထင္ေနၾကတာတဲ့။

သူမသာ သတိမရွိခဲ့ရင္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ျပန႔္ၿပီး လူေပါင္းဘယ္ႏွစ္ေထာင္ေလာက္ထပ္ေသၾကမလဲ။ က်ေနာ္တို႔ေတြ သူမကို အတုယူသင့္ပါတယ္။ မႀကဳံဘူးၾကေတာ့ ဆရာဝန္ေတြ လူနာေတြက ေရာဂါရဲ႕ ဆိုး႐ြားပုံကို မသိၾကပဲနဲ႔ မေသသင့္ပဲ ေသကုန္တာ ေသာက္ေသာက္လဲကို သူ႔မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႕ပါပဲတဲ့။

Dr. Zhang တေယာက္ ေျပာလည္းေျပာ ငိုလည္းငိုပါပဲ။ မ်က္ရည္သုတ္ၿပီး.. ဝူဟန္သူရဲေကာင္းဟာ အခ်ိန္ရွိသ၍ တိုက္ပြဲဆက္ဝင္ဖို႔ ထြက္ခြာသြားပါေတာ့တယ္။

Richard Myo Thant

07-Mar-2020

Read More

လူနာကြည့် မလာပါနဲ့

နောက်ဆုံးထွက်သက်ကို ပင်ပမ်းကြီးစွာ
ဖြတ်ကျော်ရမယ့်နေရက်တွေ၊အချိန်တွေ
ရောက်လာတဲ့အခါ ကျေးဇူးပြုပြီး လူနာကြည့်၊
လူနာအားပေး မလာပါနဲ့တော့ .. ။

၁။ စကားပြောဖို့ကိုပင်
မနည်းအားယူနေရမယ့်အချိန်မှာ
နေကောင်းလား၊သက်သာလားဆိုတဲ့
သင့်မေးခွန်းတွေ မဖြေချင်တော့ပါ။

၂။ ရမွှေးဆွတ်ပြီး ငါ့အနား လာမရပ်ပါနဲ့.. ။
(အမွှေးနံ့၊ချွေးနံ့၊ဟင်းနံ့တွေကိုတောင်
မခံနိူင်တော့တာကို သတိပြုမိပါစေ)

၃။ ဝတ္တရားအရ လူနာမေးလာရင်း
ဆယ်လ်ဖီလာမဆွဲပါနှင့် .. ။
(ထွက်ခွာရတော့မယ့် ငါ့ကိုဘေးနားထားပြီး
သင်ပျော်ပြမနေပါနှင့်၊ငါ့ကိုချစ်ရင် အားနာပါ၊
သံဝေဂလိုလိုဘာလိုလိုနှင့် ငါချစ်တဲ့သူတွေကို
ငါ့ရဲ့ဆုတ်ယုတ်နေတဲ့ရုပ်သွင်အား မပြပါနှင့်)

၄။ လူနာမေးလာတဲ့အခါ ..
ငါလေလည်ချင်တာတွေ၊ ကျင်ငယ်စွန့်ချင်တာတွေ
ကျင်ကြီးစွန့်ချင်တာတွေကို အောင့်ထားရတဲ့အခါ
ငါ့အတွက် တကယ်ပင်ပမ်းလွန်းလို့ပါ.... ။

၅။ ငါ မတတ်နိူင်လို့ ဆေးဖိုးဝါးခတွေ
ပေးတဲ့အခါ ငါမသိအောင်ပေးပေးပါ။
နောက်ဆုံးထွက်သက်မှာ ကျေးဇူးတရားတွေက
ငါ့ကိုအင်အားထက် ဖိအားတွေဖြစ်ချင်
ဖြစ်သွားစေနိုင်ပါတယ်.... ။

၆။ ကျေးဇူးပြုပြီး သူများအကြောင်းတွေ
ငါ့ကို လာမပြောပါနဲ့.. ၊
နောက်ပိုင်းသံယောဇဉ်တွေ
ဖြတ်ဖို့ကြိုးစားနေရသူအတွက်
စိတ်အနှောက်အယှက်ကြီးစွာ ဖြစ်ရပါတယ်...၊
သိလည်း မသိချင်တော့ပါလေ.... ။

၇။ ကလေးတွေ ခေါ်မလာပါနှင့်
ကလေးငိုသံ၊ကလေးဆူသံ၊
ပြေးလွှားဆော့ကစားသံတွေက
ငါ့အာရုံကိုအနှာက်အယှက်ကြီးစွာဖြစ်ရပါတယ်... ။

၈။ ခြေစမ်းလိုက်၊လက်စမ်းလိုက်၊
ကြွက်သားစမ်းလိုက်၊အင်္ဂါကြည့်လိုက်၊
ဝမ်းကြည့်လိုက်တွေ လာမလုပ်ကြပါနှင့်တော့ .
ဝေဒနာခွာနေတဲ့ ငါ့အတွက် ဒေါသကို
ဖြစ်သွားစေ နိုင်ပါတယ်... ။

၉။ တစ်ယောက်တစ်မျိုး ဆေးနည်းတွေ
လာမပေးကြပါနှင့် .. ၊
အကြံတွေလာမပေးကြပါနှင့်၊
မျှော်လင့်ချက်တွေ လာမပေးပါနဲ့တော့ ..
သက်တောင့်သက်သာ သွားနိုင်ရင်ပဲ ကျေနပ်လှပါပြီ။

၁၀။ ကိုယ့်နှလုံးခုန်သံ၊
နာရီချက်ချက်မြည်သံတွေကပဲ
ကျယ်လောင်စွာ ကြားနေရတာမို့
စကားတွေအကျယ်ကြီး လာမပြောကြပါနှင့်၊
တရားတွေအကျယ်ကြီး ဖွင့်မပေးကြပါနှင့်။
(ဆေးမကူဘဲ အိပ်ပျော်ဖို့တောင်
မနည်းကြိုးစားနေရတဲ့အခါ၊
နှုတ်ကလိုက်ရွတ်နေမိတဲ့အခါ ပိုပင်ပမ်းရပါတယ်)

၁၁။ အကျင့်မရှိတဲ့ ငါ ၊အားမကောင်းတဲ့ငါ
တခြားတရားတွေ ငါမနာနိုင်တော့၊
အာရုံမပြုနိုင်တော့တာမို့ ပရိတ်၊ပဠာန်းလောက်ပဲ
ခပ်ဝေးဝေးကနေ တိုးတိုးလေး သာဖွင့်ပေးထားပါ။

၁၂။ အနားလာပြီး ယပ်တွေမခတ်ပေးကြပါနှင့်.. ၊
ခေါင်းလေတိုးသံက ဆံပင်ကိုဖြတ်ပြီး
မွေးညှင်းပေါက်လေးများစီ သွားနေတာကပဲ
အတော်ခံစားရလို့ပါ။

၁၃။ အနားလာပြီး ယပ်တွေမခတ်ပေးကြပါနှင့်.. ၊
အောက်ဆီဂျင်ကို မနည်းလုရှူနေရတာမို့
နောက်ဆုံးထွက်သက်မှာ အသက်ဝဝရှူသွားပါရစေ။

၁၄။ သားတွေချွေးမတွေ စကားပြောသံ၊ဆူပူသံ၊
မြေးတွေဆူညံသံတွေ၊ဇွန်းသံခွက်သံတွေ
မလုပ်ကြပါနှင့်၊ တိတ်ဆိတ်စွာနေပေးခြင်းဖြင့်
ငါ့အားကူညီကြပါ။

၁၅။ ဟိုဟာပေးမလား ဒီဟာပေးမလား
လာမစနောက်ကြပါနှင့် .. ၊
ငါ့အားကိုယ်ချင်းစာပေးကြပါလော့ ..၊
ပစ္စည်းစွဲအောင် အစမဖော်ပေးကြပါနှင့်။

၁၆။ သတိလည်အောင် နာမည်တရရခေါ်တာ၊
နာမည်နဲ့လူတွဲပြောခိုင်းတာတွေ ရှောင်ပါ။
လူနာမည် မှတ်မိဖို့ထက် ဘုရားမမေ့သွားဖို့က
ပိုအဓိကကျပါတယ် ။

၁၇။ ငိုသံ၊ရှိုက်သံတွေ မထွက်မိအောင်
ထိန်းပေးကြပါ။ အနှောင်အတွယ်မဲ့စွာထွက်ချင်လို့ပါ...။

အရိပ်အကဲနားလည်တဲ့သူတစ်ယောက်
ဘေးနားရှိနေပေးရင်ကိုပဲ အဆင်ပြေပါပြီ... ။
(အာခေါင်ခြောက်တတ်တာမို့ နှုတ်ခမ်းလေးတော့
ရေမကြာမကြာဂွမ်းစလေးနဲ့ ဆွတ်ဆွတ်ပေးပါ ..)

ကောင်းလွန်းလို့ Copy ယူတင်ပေးတာပါ .. ။
မူရင်း post ပိုင်ရှင်ကို လေးစားလျက်Credit ပေးပါတယ် .. ။
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

သေခါနီးလူနာအတွက် သတိထားဖို့ အမှန်တကယ်
လက်တွေ့ကျတဲ့ အချက်တွေပါ .. ။

နောက်ဆုံးတစ်ချက် ..
ဖြည့်စွက်ချင်တာကတော့ ..

လူနာရဲ့ နောက်ဆုံးဆန္ဒကို
လေးစားလိုက်နာပေးပါ .. ။

လူနာရှင်ဆိုသူတွေက ပိုကောင်းစေချင်လို့
မသေစေချင်သေးလို့ဆိုတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေ
ဆေးကုသမှုတွေ ကို လူနာရဲ့ဆန္ဒနဲ့ဆန့်ကျင်ပြီး
လူနာမနှစ်သက်ပဲ ဇွတ် မလုပ်ပါနဲ့တော့ .. ။

ကျွန်မရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်မှာလည်း
ကျွန်မ မနှစ်သက်ပဲ ဇွတ် မလုပ်ပါနဲ့တော့ .. ။
ကိုယ်ပြုထားတဲ့ကုသိုလ်တွေနဲ့ အားထုတ်ဆဲဖြစ်တဲ့
တရားကိုသာအားကိုးပြုပြီး သေမင်းနဲ့စစ်ခင်းရမှာမို့ပါ .. ။

ကျွန်မသေပြီးရင် နေ့ချင်းမီးသင်္ဂြိုဟ်ပေးပါ .. ။
အနှစ်သာရမရှိတဲ့ရုပ်အလောင်းကြီးနဲ့ ပွဲမခံပါနဲ့ .. ။
သေပြီးနောက် ကျွန်မနဲ့ဆက်စပ်သမျှသူ အားလုံးကို
ကိုယ်ပင်ပန်း စိတ်ပင်ပန်း မဖြစ်စေလိုပါ .. ။

(မသေခင်ကတည်းက ကြိုတင်ပြီး
ကျန်းမာတဲ့အချိန်မှာ ဝိပဿနာတရား
အားထုတ်ထားဖို့တော့ ဖြည့်စွက်တိုက်တွန်းချင်ပါတယ် .. ။
သေခါနီးပေါ်လာသမျှအာရုံတို့ကို သတိကပ်ရှုမှတ်တတ်
စေရန်လေ့ကျင့်ထားရမှာဖြစ်ပါတယ် .. ။)

26-5-2019 ~ NNT

Read More

ကျနော်တို့ ဆောက်ထားတဲ့ အိမ်လေးအကြောင်း (၂)

ကျနော်က အိမ်ကို ဘယ်နေရာကြည့်ကြည့် သက်တောင့်သက်သာလေး ဖြစ်နေတာ လိုချင်တာ၊ အိမ်က ကိုယ့်ကို ဘယ်လို နေ၊ ဘယ်လိုထိုင်၊ ဘယ်လို ထိမ်းသိမ်းဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုတောင်းဆိုနေတဲ့အိမ်မျိုး မဖြစ်စေ့ချင်ဘူး၊ ကိုယ်နေချင်သလိုနေဖို့ အလိုက်သင့်လေးဖြစ်နေတဲ့ အိမ်မျိုး ဖြစ်စေ့ချင်တာ၊ ဘယ်နေရာမဆို လွယ်လွယ်ကူကူပဲ လုပ်ထားတာမျိုး ဖြစ်ချင်တာ၊ သိပ်ပြီး ညီညာ ပြောင်လက် တောက်ပနေတာမျိုးလည်း မဖြစ်ချင်ဘူး၊ အိမ်ကို ခပ်ပျော့ပျော့လေး ဖြစ်ချင်တာ၊ စကာတင်လည်း မတပ်ချင်ဘူး ကောနစ်လည်း မတပ်ချင်ဘူး၊ နောက် မျက်နှာကျက်လည်း မတပ်ချင်ဘူး၊ အားလုံးကို မညီ မညီတဲ့အလျောက်၊ အပွန်းအပဲ့ရှိ ရှိတဲ့အလျောက် ဒီအတိုင်းလေးပဲ ဖော်ထားချင်တာ၊

အစပိုင်းတော့ အလုပ်သမားတွေနဲ့ တော်တော်ညှိယူရတယ်၊ ကျနော်က သစ်တွေဆိုလည်း ရွေဘော် မထိုးချင်ဘူးလေ၊ သစ်တွေကလည်း အဟောင်းတွေဆိုတော့ သူ့ဆီမှာပါလာတဲ့ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်လေးတွေ၊ လွှ သွားရာတွေကိုမှ ကိုယ်က ကြိုက်နေမိတာ၊ ဒါပေမယ့် လက်သမားတွေကလည်း ချောမွတ်သွားတော့မှ ကောင်းတယ်လို့ထင်တာ၊ သစ်တွေကို ပြီးရင်ရွေဘော်ထိုးမှာပဲ ဆိုပြီး ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ကိုင်ကြတယ်၊ သစ်တုံးတွေ တခုပေါ်တခု ပွတ်ဆွဲတယ်၊ သစ်ပေါ်မှာ မှတ်ဖို့ နည်းနည်းလေးလိုတာကို သံတွေ၊ ဆော့ပင်တွေနဲ့ အရှည်ကြီးတွေ မှတ်တယ်၊ ကျနော်က အစင်းတွေ ထင်ကုန်မယ်နော် ဆိုပြီး ခနခနတားရတယ်၊ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်တွေနဲ့ သစ်အဟောင်းတွေပေါ်မှာ အစင်းတွေထင်မှာ စိုးနေတဲ့ ကျနော့်ကို သူတို့ဘယ်နားလည်နိုင်ပါ့မလဲ၊

ကျနော်က ရေချိုးခန်းထဲက ရေချိုးကန်ကို ဖိုင်ဘာကန်တွေ ဝယ်မတပ်ပဲ အင်္ဂတေနဲ့ လုပ်ချင်တယ်၊ ပန်းရံကို ကိုယ်လိုချင်တာပြောပြတော့ ဖိုင်ဘာကန်တွေက ဈေးပေါပါတယ် ဆရာရယ်တဲ့၊ အားလုံး ဝယ်ပြီး တပ်နေကြတာပဲတဲ့၊ ကျနော်က မဟုတ်ဘူး ငယ်ငယ်တုန်းက ရေချိုးရတဲ့ အုတ်ရေကန်လေးလိုမျိုး လိုချင်လို့ပါလို့ ပြောတော့ ပန်းရံဆရာက ဟာာ ဘယ် ကျက်သရေ ရှိပါ့မလဲ ဆရာရယ် တဲ့၊ ဘယ်လှပါ့မလဲ လို့ ပြောရင်တောင် တော်ပါသေးတယ်၊ တခါတည်း မလုပ်ချင်တော့လောက်အောင်ကို ပြောတာ၊ ဒါနဲ့ ဟာ... ရပါတယ် အကိုရယ်၊ ကျနော်က ဒီလိုမျိုးလေးပဲ လုပ်ချင်တာ၊ လုပ်ပါအကိုရယ် ဆိုပြီး ပြောရတာပေါ့၊

နောက်ပြီး ရေဆိုလည်း မိုးရေနဲ့ ပြန်သုံးရေကို သုံးချင်တယ်၊ ပြန်သုံးရေဆိုတာ ချိုးလိုက်တဲ့ရေတွေကို သဘာဝနည်းနဲ့ ပြန်စစ်ပြီးမှ ပြန်သုံးတာပါ၊ ဒါကို ရေပိုက်ဆရာက ဘာလုပ်ဖို့လဲ ရေတွေပေါနေတာပဲ ဘာထူးမှာမို့လို့လဲတဲ့၊ မဟုတ်ဘူး ကျနော်က ရေကိုချွေတာချင်လို့ပါဆိုတော့ လုပ်ရမှာ ခက်တော့ ခက်တယ်နော်တဲ့၊

အဲလို အစပိုင်းမှာ ကိုယ်လိုချင်တဲ့ ပုံစံရအောင် ညှိရနှိုင်းရတာ တော်တော်လေးခက်ခဲခဲ့တယ်၊ သူတို့နားလည်အောင် အတော်ရှင်းပြရတာပေါ့၊ သဘာဝဘေးတွေ အကြောင်း၊ သစ်တွေ လောင်စာတွေ ရေတွေ ချွေတာဖို့ လိုတဲ့အကြောင်း၊ အများစုက သိပ်တော့ စိတ်ဝင်စားပုံ မရပါဘူး၊

အိမ်ဆောက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ငြမ်းတွေ၊ တီတိုင်တွေဆိုလည်း တခြားဆိုက်က သုံးပြီးသွားတဲ့ ဝါးတွေ၊သစ်တွေကို ပြန်ဝယ်ပြီးသုံးတယ်၊ ပြန်သုံးမရတဲ့ ဘိလပ်မြေ၊ သဲ၊ သံနဲ့ ဝါယာကြိုးတွေကအပ တတ်နိုင်သမျှ သုံးပြီးသားအဟောင်းတွေကိုပဲ ပြန်ရှာသုံးတာ၊ အဲလို အဟောင်းတွေ ပြန်သုံးနေတာကို အလုပ်သမားတွေက နားမလည်နိုင်ဘူး၊ သူတို့အတွက် တခါတလေ လက်ဝင်တာလည်း ပါတာပေါ့လေ၊

သူတို့ကို တွေးကြည့်တော့လည်း အလုပ် လုပ်လာတာ ဆယ်နှစ် ဆယ့်ငါးနှစ်လောက် ရှိပြီ၊ တနေ့ တနေ့ ဒီအလုပ်ပဲ၊ ကိုယ်ကမှ တခါတရံ အပြောင်းအလဲလေးတွေ ရှိသေးတယ်၊ သူတို့က ဒီအတိုင်းပဲ၊ ဒီအိမ်ပြီးရင်လည်း နောက်တအိမ်ပေါ့၊ ဒီတော့လည်း အလုပ်ကို ငြီးငွေ့နေမှာပဲလေ၊ ကိုယ်သာဆို ပိုတောင် ဆိုးဦးမှာ၊ တချို့တွေဆို လွှ ဖြတ်တဲ့သူက လွှသာ ဖြတ်နေရတာ ဘာကို ဖြတ်နေတယ်ဆိုတာလည်း တခါတလေ သိပုံတောင်မရဘူး၊ တချို့ပန်းရံတွေလည်း စီသာ စီနေတာ၊ ဘယ်အထိ စီမှာလည်း၊ ဖြောင့်ရဲ့လား၊ ကျင်တွယ် ကိုက်ရဲ့လား၊ ပြန်မကြည့်ကြဘူး၊

ကျနော်ကတော့ နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း အလုပ်သမားတွေ မရောက်ခင်
ဆိုက်ထဲကိုရောက်ပြီး ညနေ သူတို့ပြန်သွားပြီးမှ ကိုယ်က ပြန်တာ၊

မနက်လင်းအားကြီးလည်း ထ လာတယ်၊ ဘယ်အချိန်လောက် နေထွက်တာလဲ၊ အိမ်ရဲ့ ဘယ်ထောင့်ကနေ ထွက်တာလဲ၊ ဘယ်နှစ်နာရီမှာ ဘယ်လောက်မြင့်သွားပြီး ဘယ်နေရာကို နေထိုးသလဲ၊ အဲဒါတွေ သွားသွားကြည့်တယ်၊ ပထမ ကိုယ်က အခန်းလုပ်မယ်လို့ စိတ်ကူးထားတဲ့နေရာဟာ မနက်စောစော သွားကြည့်လိုက်တော့ နေရောင်လေးတွေ ဖြာပြီးဝင်လာတာ နွေးနေတာနဲ့ အဲဒီနေရာကို အခန်းမလုပ်တော့ပဲ ဝရံတာလေး ပြောင်းလုပ်လိုက်တယ်၊ တချို့ နံရံစီထားတဲ့နေရာမှာ နေရောင်လေးတွေ ဝင်လာစေချင်လို့ ပြတင်းပေါက် ပြန်ဖောက်လိုက်ရတာလည်း ရှိတယ်၊ တခါတလေ ပြတင်းပေါက်ဖောက်မယ်လို့ စိတ်ကူးထားတဲ့နေရာမှာ ဘေးအိမ်က အိမ်နံရံအဖြူကို နေထိုးပြီး ကိုယ့်ဆီမှာ နေလာစူးနေလို့ မဖောက်ဖြစ်တော့ပဲ နံရံကာလိုက်ရတာတွေလည်း ရှိတယ်၊ မူလအိမ်မဆောက်ခင်က စာရွက်ပေါ်မှာ စဉ်းစားပြီး သေသေချာချာ နေရာတွေချထားပေမယ့် တကယ် စလက်တွေလောင်းပြီး အဲဒီအထပ် အဲ့ဒီနေရာကို ကိုယ်တကယ်ရာက်တော့ ကိုယ့်ရဲ့အိမ် ကိုယ့်ရဲ့ပါတ်ဝန်းကျင်အရ ပြတင်းပေါက်ဖောက်လို့ကောင်းမယ့်နေရာ ဖောက်လို့ မသင့်တော်တဲ့နေရာတွေ မြင်လာတော့တယ်၊ ကိုယ့်အိမ်ပါတ်ဝန်းကျင်မှာလည်း လှတဲ့နေရာ မလှတဲ့နေရာဆိုတာ ရှိတာပဲလေ၊ ဒါကြောင့် တချို့ကပြောတာ၊ အိမ်တို့ အခန်းတို့ ဝယ်တယ်ဆိုတာ အဓိကက ပါတ်ဝန်းကျင်ကို ဝယ်ရတာတဲ့၊ ကိုယ့်အိမ် ကို့ယ်အခန်းကို ကိုယ်ကြိုက်သလိုပြင်လို့ ရပေမယ့် ဘေးအိမ် ကိုယ့်ပါတ်ဝန်းကျင်ကိုတော့ ပြင်လို့မရဘူးတဲ့၊
နေ့ခင်းဖက်တွေဆိုလည်း လေဘယ်ဖက်က တိုက်သလဲဆိုတာ ပိတ်စလေးချည်ပြီး စောင့်ကြည့်ရတယ်၊ ဘယ်အချိန်မှာ ဘယ်နေရာက ဘယ်လို တိုက်တာလည်းပေါ့၊ အဲဒါကို ကြည့်ပြီး ကိုယ့်အိမ်ထဲ လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် ဘယ်နားမှာ တံခါးပေါက်တွေကို ဘယ်လိုထားမလဲ စဉ်းစားရတယ်၊ မူလပုံကို ပြင်ဆင်စရာရှိလည်း ပြင်ပေါ့၊ အိမ်ရဲ့ ကြံ့ခိုင်အားကို မထိခိုက်အောင်လည်း ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာတွေကို အင်ဂျင်နီယာနဲ့ ညှိရတယ်၊ အဲလို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆောက်ရင်း ပြင်ယူသွားရင်းပေါ့၊

အင်ဂျင်နီယာရော အလုပ်သမားတွေကိုရော တကယ် ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်၊ ကိုယ်လိုချင်တာကို မဖြစ် ဖြစ်အောင် ကြိုးစားပြီး လိုက်လုပ်ပေးလို့ပါ၊ သူတို့ကိုလည်း ပြောပြထားရတယ်၊ ဒီအိမ်ကို လာဆောက်ပေးနေတာ ပိုက်ဆံရလို့ လုပ်ပေးနေတာလို့ မယူဆဘူးလို့၊ ကျနော်တို့ စိတ်ကူးတွေ ယဉ်ပြီး ကျနော်တို့ နေချင်တဲ့အိမ်လေးကို ကျနော်တို့နေရအောင် လာဆောက်ပေးတယ်လို့ သဘောထားတယ်၊ အဲဒီ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်လို့၊ ဒီအိမ်မှာဆောက်နေတုန်း ဝတ်ထားတဲ့ အကျႌလေးတွေကို လက်ဆောင်အဖြစ် ကျနော့်ကို ပေးပါ၊ ကျနော်က အကျႌအသစ် တထည်စီ လက်ဆောင် ပြန်ပေးမယ်၊ အဲဒီ့အကျႌလေးတွေကို တချိန်မှာ တခုခုလုပ်ပြီး အိမ်မှချိတ်ထားဖို့ စိတ်ကူးထားပါတယ်လို့ ပြောပြပြီး အကျႌလေးတွေ သိမ်းထားတယ်၊

အိမ်မှာ ရေကိုချွေတာနိုင်ဖို့အတွက်ကျတော့ မြန်မာပြည်က မိုးများတဲ့ဒေသဆိုတော့ မိုးရေကိုလှောင်ပြီးသုံးဖို့ လုပ်ထားပါတယ်။ နောက်တခု ရေပြန်သုံးတဲ့စနစ်ကတော့ ခုနကပြောသလို ကိုယ်ချိုးလိုက်တဲ့ ရေတွေကို သဘာဝနည်းနဲ့ ပြန်စစ်ပြီး အိမ်သာရေဆွဲချဖို့၊ ခြံထဲက သစ်ပင်ပန်းပင်တွေ ရေလောင်းဖို့ ၊ ကားဆေး ကြမ်းဆေးဖို့ သုံးတာပါ၊ အဲဒီလိုစနစ်ကို ပိုက်ဆရာတွေက တခါမှ မဆင်ဖူးလို့ နည်းနည်းတော့ အခက်အခဲရှိတယ်၊ ကိုယ့်ကို မလိုတာတွေ လုပ်နေတယ်ဆိုပြီး အထင်လွဲ စိတ်ပျက်သွားမှာကိုလည်း စိုးရသေးတယ်၊

လျှပ်စစ်ကိုချွေတာတဲ့အနေနဲ့ အိမ်မှာ ဆိုလာ တပ်ထားတယ်။ ဆိုလာက အစပိုင်းမှာ စရိတ်စကကြီးတယ်ထင်ရပေမယ့် ရေရှည်မှာတော့ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကိုထိန်းသိမ်းရာရောက်သလို ကိုယ့်အိမ်စရိတ်ကိုလည်း ချွေတာပြီးသား ဖြစ်စေပါတယ်။ အခု မီးပျက်တယ်ဆိုရင် ကျနော်တို့က ဆိုလာပြောင်းလိုက်နိုင်တော့ ဘေးအိမ်တွေက မီးစက်တွေ နှိုးထားသလို ဆူညံမနေတော့ဘူးပေါ့၊ ဆီလည်း သက်သာတယ်၊ မီးပျက်တဲ့ အချိန် ဒီပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကျနော်တို့အိမ်တခုထဲ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်နဲ့ မီးလင်းနေတာပေါ့၊ မီးလုံးတွေဆိုရင်လည်း ဝပ်အားနည်းတဲ့ LED မီးလုံးတွေသုံးထားတယ်၊ မီးစလောင်းတွေကိုတော့အိမ်တအိမ်က ပြန်ရောင်းတာကိုဝယ်ပြီး တပ်ထားတယ်၊ ဝရံတာက မီးဆိုင်းတချို့ကတော့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ မြို့ထဲက ဟော်တယ်တခုဖျက်လို့ အဲဒီက မီးဆိုင်းတွေ ရလိုက်တာနဲ့ တပ်ထားတာ၊ မီးအပြင် အဲကွန်း၊ ရေခဲသေတ္တာ၊ အဝတ်လျှော်စက် အားလုံးကို မီးအားတော်တော်သက်သာတဲ့ Inverter type တွေသုံးထားတယ်၊ ဒီဟာတွေက ဝယ်ရတာဈေးနည်းနည်းကြီးပေမယ့် ကြာရင် မီတာခအများကြီး သက်သာလာမယ်၊

မိလ္လာစနစ်မှာတော့ ဘိုင်အိုတဲန့်ကို သုံးပါတယ်၊ အဓိကအကြောင်းကတော့ အဲဒါက ပတ်ဝန်းကျင်ညစ်ညမ်းမှုကို နည်းစေလို့ပါ။ သူက အဖတ်တွေကို စက်ထဲမှာပဲ ချေဖျက်ပစ်ပြီး အနံ့ကင်းစင်တဲ့အရည်အနည်းငယ်ကို မြောင်းထဲကို စွန့်ပစ်ပေးတယ်။ ကျန်းမာရေးအတွက်ရော ပတ်ဝန်းကျင်အတွက်ရော ကောင်းတာပေါ့၊

မီးဖိုချောင်နားမှာလဲ အော်ဂဲနစ်ဂါးဒင်း ထားချင်ပါသေးတယ်။ အခု သစ်သီးတွေ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက အမြင်ကောင်းအောင် ဆေးတွေသုံးထားတော့ ကိုယ့်ကျန်းမာရေးအတွက် စိုးရိမ်ရတာပေါ့၊ ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ သဘာဝအတိုင်း ဓါတုဆေးဝါးတွေ မသုံးတဲ့ အော်ဂဲနစ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို စားချင်တာ။ ဒါကြောင့် မီးဖိုချောင်နားမှာ တနိုင်တပိုင် အော်ဂဲနစ်စိုက်ခင်းလေး လုပ်ထားပြီး စားချင်တဲ့အချိန် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ချက်ချင်းခူးစားနိုင်အောင် လုပ်ရဦးမယ်၊ ခုချိန်မှာ အိမ်က အားလုံးတော့ မပြီးသေးပါဘူး၊ လုပ်စရာလေးတွေ နည်းနည်းပါးပါး ကျန်နေသေးတယ်၊

အမှိုက်တွေရဲ့ ပြသနာကလည်း ခုဆို တော်တော်လေး အရေးကြီးလာပါပြီ၊ တနေ့တနေ့ အိမ်တွေ ဆိုင်တွေ စက်ရုံအလုပ်ရုံတွေက ထွက်လာတဲ့ အမှိုက်တွေကို ဘယ်လို ရှင်းပစ်ရမလဲဆိုတာ တော်တော်လေး အကြပ်ရိုက်နေကြပြီဆိုတာ ကြားကြားနေရတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ ကိုယ့်အိမ်ကထွက်တဲ့ အမှိုက်တွေကို တတ်နိုင်သလောက် နဲနဲပဲထွက်ဖို့၊ မြေသြဇာဖြစ်အောင်လုပ်လို့ရတာတွေကို မြေသြဇာပြန်လုပ်ဖို့ စီစဉ်ရပါဦးမယ်၊ နောက်ပြီး ကိုယ် တကယ်မလိုတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ထပ်မဝယ်ဖို့၊ ရှိတဲ့ ပစ္စည်းအဟောင်းတွေကိုအလွယ်တကူ လွှင့်မပစ်ပဲ ပြန်သုံးဖို့ ကြိုးစားရပါတယ်၊ ဈေးဝယ်ရင်လည်း အိတ်တွေ အထပ်ထပ်နဲ့ ထည့်ပေးတာတွေ မယူဖို့၊ တော်တော်နဲ့ မကျေပျက်နိုင်တဲ့ ကျွတ်ကျွတ်အိတ်တွေ မသုံးဖို့၊ ကိုယ့်အိတ်လေး တလုံးထားပြီး ဈေးဝယ်တိုင်းယူသွားဖို့ သတိထားရတယ်၊ ဈေးကိုလည်း ဖြစ်နိုင်ရင် ကိုယ်နဲ့ အနီးဆုံးနေရာက ဈေးကို သွားဝယ်ဖို့၊ အလုပ်သမားတွေကိုမတရားခိုင်းစေပြီး ထုတ်လုပ်ထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေဆို မဝယ်ဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတိအမြဲပေးရပါတယ်၊

ဒါနဲ့ ကြုံတုန်း ပြောပြရဦးမယ်၊ ကျနော်က သံတို သံစတွေ ဝယ်တဲ့လှည်းတွေ့ရင် သိပ် စိတ်ဝင်စားတာ၊ လမ်းမှာတွေ့ရင် ကားပေါ်ကနေ ဘာတွေပါလည်း ဆိုပြီး တချက်တော့ လှမ်းကြည့်မိတယ်၊ ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ ဟာလေးတွေပါရင် ဆင်းဝယ်လိုက်တာပဲ၊ တခါတလေ လမ်းမှာတွေ့တဲ့လှည်းနောက် နောက်ယောင်ခံလိုက်ပြီး သူတို့သွားသွင်းတဲ့ ဒိုင်ကို အရောက်သွားရသေးတယ်၊ တနေ့တော့ မိတ်ဆွေတွေနဲ့ လမ်းဘေးထမင်းဆိုင်တခုမှာ ထမင်းစားနေတုန်း ခပ်လှမ်းလှမ်းမှာ လက်တွန်းလှည်းတခု လာနေတယ်၊ တွန်းတဲ့သူက အဝေးကြီးထဲက ကိုယ့်ကို ကြည့်လာတာ၊ အနားရောက်တော့လည်း ကြည့်၊ ကျော်သွားတော့လည်း နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်နဲ့၊ ကိုယ်ကတော့ သူကြည့်နေတာ မသိချင်ယောင် ဆောင်ထားတာပေါ့၊ အဝေးကြီးရောက်မှ ပြန်လှည့်လာပြီး ကျနော့်မျက်နှာကို လက်ညှိုးနဲ့ထိုးပြီး တွေ့ဘူးတယ်... တဲ့၊ ကျနော်လည်း အဲ့တော့မှ သူ့ကို ပြန်မှတ်မိသွားပြီး ကျနော် ဆိုင်လာဖူးတယ်လေ ဆိုတော့မှ ဘာတွေ ရှိကြောင်း ဘာညာပြောပြီး နှုတ်ဆက်ပြန်ထွက်သွားတယ်၊

ခြံထဲမှာတော့ သိပ်ယုယစရာ မလိုတဲ့အပင်လေးတွေ၊ ရေသိပ်လောင်းစရာ မလိုပဲ ပစ်ထားလို့ရတဲ့ အပင်လေးတွေ စိုက်ထားတယ်၊ လမ်းဘေးမှတွေ့နေကျ ပုဏ္ဏရိတ်၊ ခေါင်ရမ်း၊ တိုက်ပန်း၊ ထားဝယ်မှိုင်းနဲ့ ပဲပန်းတွေများတယ်၊ အပင်ကြီးတွေကတော့ နဂိုရှိပြီးသားအပင်တွေပါပဲ၊ တပင်မှ မခုတ်ဘူး၊ အိမ်ဆောက်နေတုန်းကဆို အပင်တွေကို ခုတ်တာ ထစ်တာ သံရိုက်တာတွေ မလုပ်ဖို့၊ အလကားနေရင်း အရွက်တွေကို မဆိတ်ဖို့ အလုပ်သမားတွေကို တောင်းပန် ထားရသေးတယ်၊ ပိုးကောင်လေးတွေနေဖို့ ခြုံပုတ်လေးတွေလည်း ထားရဦးမယ်၊ ပိုးကောင်လေးတွေက ကိုယ့်ခြံရဲ့ ဂေဟစနစ်ကို မျှတစေတယ်လေ၊ ပြီးတော့ ကိုယ့်အိပ်ခန်းနားမှာ မွှေးတဲ့အနံ့ရချင်လို့ အနံ့မွှေးတဲ့ပန်းပင်လေးတွေကို အိပ်ခန်းနားမှာ စုပြီးစိုက်ထားတယ်။ စကားဖြူ၊ စကားဝါ၊ စကားစိမ်း၊ စံပယ်၊ ဇီဇဝါ၊ ဇွန်၊ တတိုင်းမွှေး၊ အားလုံးသာ တခါတည်းပွင့်ရင်တော့ မတွေးဝံ့စရာဘဲ။
နောက်ပြီး ကျနော်က အိမ်ကို စရိတ်စက ကြီးကြီးနဲ့ အမြဲ သနေရမယ့်အိမ်မျိုး မဖြစ်စေချင်ဘူး။ အဲဒီအတွက် အိမ်ကို နှစ်တိုင်းနှစ်တိုင်း ဆေးပြန်သုတ်နေရတာ၊ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရ၊ ဂရုစိုက်ထိမ်းသိမ်းရတာ နည်းနိုင်သမျှ နည်းတဲ့အိမ်ဖြစ်အောင်လည်း စဉ်းစားရပါသေးတယ်၊ ဆေးခနခန မသုတ်ရအောင် အကောင်းဆုံးကတော့ အိမ်အပြင်နံရံမှာ နွယ်ပင်လေးတွေ တင်လိုက်တာပေါ့၊ စိမ်းစိုပြီး လှလည်းလှတယ်၊ နေအပူရှိန်နဲ့ မိုးရေကိုလည်း အကာအကွယ်ပေးတယ်။ အိမ်ထဲမှာကျတော့ နံရံတွေကို ထုံးရည်ကြည်ပဲ သုတ်ထားတာ၊ ထုံးကို ကော်နဲ့ရော၊ ရေကျဲကျဲနဲ့ စပ်ပြီး ပါးပါးလေး အထပ်ထပ် သုတ်ထားတာပါ၊ ထုံးက သဘာဝပစ္စည်းကိုအခြေခံတာဖြစ်လို့ ဓာတုပစ္စည်းတွေပါတဲ့ တခြားအိမ်သုတ်ဆေးတွေထက်စာရင် ကျန်းမာရေးအတွက် ပိုကောင်းတယ်၊ နောက် ထုံးက ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်ကို စုပ်ပေးလို့ ကိုယ့် အိမ်ခန်းထဲက လေလည်း သန့်စင်စေတယ်၊ ထုံးရဲ့ ဖြူတဲ့ အရောင်ကလည်း သိပ်ကြည့်ကောင်းတယ်၊
အိမ်အတွက်စဉ်းစားပြီးတဲ့အခါ ကိုယ်တွေရဲ့ နေနည်းထိုင်နည်း အကျင့်စရိုက်တွေကိုပါ သတိထားပြုပြင်ဖို့ ကြိုးစားရတယ်၊ နေ့စဉ်ကိစ္စတွေမှာ အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့နဲ့ စွမ်းအင်နဲ့အရင်းအမြစ်တွေ ဖြုန်းတီးပစ်ရာ မရောက်အောင်၊ ကိုယ်လည်း သက်တောင့်သက်သာရှိပြီး ကျန်းမာရေးနဲ့လည်းညီညွတ်အောင် အတွက်ပါ၊ အဓိကကတော့ သဘာဝနဲ့ လိုက်လျောညီထွေနေနိုင်ဖို့ ကြိုးစားရတာပါဘဲ။ ကျနော်ဆို အရင်က အဲကွန်း သိပ်ကြိုက်တယ်၊ အခု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျင့်ပြီးနေတာ အဲကွန်းမရှိပဲ တော်တော်နေလို့ ရသွားပြီ၊ အရင်တုံးက သွားတိုက်နေတုန်း ရေတွေဖွင့်ထားတတ်တာကနေ အခုဆို ရေပိတ်ဖို့သတိရသွားပြီ၊ အရင်က မီးခလုတ်တွေမှာ ပလပ်တွေ ပြန်ဖြုတ်လေ့မရှိဘဲ အမြဲထိုးထားတတ်ပေမဲ့ အခုဆို အားသွင်းပြီးတာနဲ့ ပလပ်တွေ အားလုံးဖြုတ်တတ်လာပြီ။ အစားအစာဆိုလည်း ဟိုးနိုင်ငံခြားကလာတဲ့ မာလကာသီးကို စားမယ့်အစား ကိုယ့်အနီးအနားဆိုင်လေးက မာလကာသီးကို စားပြီး ကျေနပ်တတ်လာပြီ၊

အိမ်အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေကိုတော့ အဟောင်းလေးတွေပဲ ရှာစုထားတယ်၊ စုဖြစ်ရတဲ့အကြောင်းတွေထဲက တချက်က ပရိဘောဂ အဟောင်းရောင်းတဲ့ဆိုင်တွေကို ကျနော်တို့ မကြာမကြာရောက်တယ်၊ ပထမ တပတ် ကိုယ်ရောက်ခဲ့တဲ့ဆီမှာ တခန်းလုံးအပြည့် ပစ္စည်းတွေရှိပေမယ့် နောက်တပါတ်ရောက်ရင် အဲဒီ့ပစ္စည်းတွေ အားလုံးမရှိတော့ဘူး၊ ဘယ်ရောက်သွားလဲဆိုတော့ တဖက်နိုင်ငံကို ပို့လိုက်တာတဲ့၊ ကိုယ်တွေဆီမှာက ဒီလိုပစ္စည်းတွေဆို ဘယ်သူမှ စိတ်မဝင်စားကြဘူးလေ၊ အဲ့ဒီဆိုင်တွေမှာဆိုလည်း နိုင်ငံခြားသားနဲ့ သံရုံးကားတွေပဲ များတာ၊ အဲလို ပစ္စည်းတွေ ပါပါသွားတာကို နှမျောလို့ နောက်ပိုင်း ကိုယ်တတ်နိုင်တဲ့ ပရိဘောဂအဟောင်းတွေဆို စု စု ထားဖြစ်တာ၊ ကျနော်တို့စုတဲ့ပစ္စည်းအဟာင်းဆိုတာ antique ရှေးဟောင်းပစ္စည်းကို ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ သူများသုံးပြီးသား ပစ္စည်းတွေကိုပြောတာပါ၊

ကျနော် စာလေးတခုဖတ်ဖူးတယ်၊ ပစ္စည်းအဟောင်းလေးတွေကို လွှင့်ပစ်ခြင်းအားဖြင့် အဆုံးသတ်လိုက်မယ့်အစား သူတို့ကို ဒုတိယဘဝလေး ပြန်ပေးလိုက်ပါတဲ့... ဟုတ်တယ်၊ ဟောင်းနွမ်းသွားလို့ ဒါမှမဟုတ် မလိုအပ်တော့လို့ စွန့်ပစ်ခံလိုက်ရတဲ့ ပစ္စည်းအဟောင်းတွေကို အသုံးဝင်သွားအာင် ပြန်ပြုပြင်ဖန်တီးပြီး အသုံးချကြည့်ရင် အတော် ပျော်စရာကောင်းမယ်၊ သံသေတ္တာအဟောင်းလေးက ထိုင်ခုံလေးအဖြစ် ဘဝပြောင်းသွားတယ်၊ ပြတင်းပေါက် အဟောင်းလေးက စားပွဲအဖြစ် ဘဝပြောင်းသွားတယ်၊ တာယာ အဟောင်းလေးက ရေတိုင်ကီအဖြစ် ဘဝပြောင်းသွားတယ်၊ ရေခဲသေတ္တာအောက်ကခံတဲ့ ထင်းရူးခုံလေးက နံရံပေါ်ကစင်အဖြစ် ဘဝပြောင်းသွားတယ်၊ ကြည်နူးစရာပဲနော်၊

သဘဝပတ်ဝန်းကျင်မထိခိုက်အောင်၊ စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုလျှော့ချအောင် လုပ်တဲ့အခါ နေရာတိုင်းမှာ ပစ္စည်းဟောင်းတွေကိုသုံးနေစရာ မလိုပါဘူး၊ အထူးသဖြင့် မော်ဒယ်နိမ့်တဲ့ လျှပ်စစ်ပစ္စည်းမျိုးဆို ပိုစဉ်းစားရတာပေါ့။ ပန်ကာဆို မီးအားစားတဲ့ အရင်က သံဒလက်ပန်ကာတွေ သုံးမယ့်အစား မီးအားသက်သာတဲ့ နောက်ပေါ် DC type ပန်ကာအသစ်ကို သုံးတာက ပို သင့်လျော်တယ်၊ ကားဆိုလည်း ဆီစားပြီး မီးခိုးတွေ ထွက်နေတဲ့ ကားအဟောင်းကို စီးနေမယ့်အစား ပါတ်ဝန်းကျင်ကို မထိခိုက်တဲ့ ကားအသစ်ကိုစီးတာ ပိုကောင်းတာပေါ့၊
ကျနော်တို့အိမ်ကိုတော့ တတ်နိုင်သလောက် ကိုယ့်အိမ်ကြောင့် စွမ်းအင်တွေ အများကြီးမကုန်ဆုံးရအောင်၊ သဘာဝအရင်းအမြစ်တွေ မပျက်စီး မဆုံးရှုံးရအောင် ကြိုးစား တည်ဆောက်ထားပါတယ်၊ ဒီလိုဆောက်တဲ့အတွက် သဘာဝပါတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ရှောက်ပြီးဖြစ်သလို ကိုယ့်ရဲ့ကျန်းမာရေးကိုလည်း အများကြီး အထောက်အကူပြုတယ်၊

ဒီလို သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိမ်းသိမ်းတဲ့အိမ်မျိုး ဆောက်တော့ ဆောက်ချင်တယ်၊ ပစ္စည်းအဟောင်းတွေတော့ ပြန်မသုံးချင်ဘူးဆိုလဲ အဆင်ပြေအောင်လုပ်လို့ရပါတယ်။ ပစ္စည်းအသစ်တွေနဲ့ ဆောက်လို့ပေါ့၊ အဓိက က သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိမ်းဖို့ပါ၊ ပစ္စည်း အသစ်တွေနဲ့ မီးတွေ ရေတွေ လောင်စာတွေကို ချွေတာတဲ့ အိမ်မျိုးလည်း ဆောက်လို့ရတာပဲ၊ ဒါပေမယ့် အဟောင်းတွေ ပြန်သုံးတာလောက်တော့ ချွေတာရာ မရောက်ဖူးပေါ့၊ ပြီးတော့ ဒါတွေကို အကုန်လုပ်ရမယ်လို့လည်း မဟုတ်ဘူး၊ ကိုယ်လုပ်နိုင်တာ ကိုယ်လုပ်ချင်တာလေးတွေပဲ ရွေးလုပ်လို့လည်း ရပါတယ်၊ ဥပမာ ရေတော့ မလုပ်ချင်ဘူးဆို မလုပ်နဲ့ပေါ့၊ ဒီမှာကလည်း Eco Friendly ဖြစ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေက သိပ်ခေတ်မစားသေးတော့ ရှာရတာ တော်တော်ခက်တယ်၊ ရတာလေးနဲ့ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ရတာပဲ၊

အိမ်ဆောက်မှတင် မဟုတ်ပါဘူး၊ နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း ကိုယ့်ကြောင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် မထိခိုက်ရအောင် အိမ်မှာ ဘယ်လိုနေထိုင်မယ်၊ ဘယ်လို ရုံးတက်မယ်၊ ဘယ်လို ဈေးဝယ်ထွက်မယ်၊ ဘယ်လို ခရီးသွားမယ် ဆိုတာတွေပါ ဂရုစိုက်ရပါဦးမယ်၊ အိမ်ဖြစ်ဖြစ်၊ တိုက်ခန်းဖြစ်ဖြစ်၊ ဆိုင်ဖြစ်ဖြစ်၊ ဟော်တယ်ဖြစ်ဖြစ်၊ ကြီးကြီးသေးသေး ဘာကိုမဆို ဘယ်သူမဆို အခုလိုလုပ်လို့ရပါတယ်၊ နိုင်ငံခြားမှာ ဒီလို ဟော်တယ်မျိုးဆို ရိုးရိုးဟော်တယ်တွေထက် ဈေးအများကြီး ပိုပေးမှ တည်းလို့ရတာပါတဲ့။ ဒါပေမယ့် ကျနော်တို့အိမ်ကို လာလယ်ရင်တာ့ ကော်ဖီပါ တိုက်ဦးမယ်၊ :)

စိတ်ပါလက်ပါနဲ့ အခုလို အရှည်ကြီး ဖတ်ပေးလို့ အားလုံးကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊
နေမျိုးဆေး
..........................
က်ေနာ္တို႔ ေဆာက္ထားတဲ့ အိမ္ေလးအေၾကာင္း (၂)

က်ေနာ္က အိမ္ကို ဘယ္ေနရာၾကည့္ၾကည့္ သက္ေတာင့္သက္သာေလး ျဖစ္ေနတာ လိုခ်င္တာ၊ အိမ္က ကိုယ့္ကို ဘယ္လို ေန၊ ဘယ္လိုထိုင္၊ ဘယ္လို ထိမ္းသိမ္းဆိုၿပီး ကိုယ့္ကိုေတာင္းဆိုေနတဲ့အိမ္မ်ိဳး မျဖစ္ေစ့ခ်င္ဘူး၊ ကိုယ္ေနခ်င္သလိုေနဖို႔ အလိုက္သင့္ေလးျဖစ္ေနတဲ့ အိမ္မ်ိဳး ျဖစ္ေစ့ခ်င္တာ၊ ဘယ္ေနရာမဆို လြယ္လြယ္ကူကူပဲ လုပ္ထားတာမ်ိဳး ျဖစ္ခ်င္တာ၊ သိပ္ၿပီး ညီညာ ေျပာင္လက္ ေတာက္ပေနတာမ်ိဳးလည္း မျဖစ္ခ်င္ဘူး၊ အိမ္ကို ခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလး ျဖစ္ခ်င္တာ၊ စကာတင္လည္း မတပ္ခ်င္ဘူး ေကာနစ္လည္း မတပ္ခ်င္ဘူး၊ ေနာက္ မ်က္ႏွာက်က္လည္း မတပ္ခ်င္ဘူး၊ အားလံုးကို မညီ မညီတဲ့အေလ်ာက္၊ အပြန္းအပဲ့ရွိ ရွိတဲ့အေလ်ာက္ ဒီအတိုင္းေလးပဲ ေဖာ္ထားခ်င္တာ၊

အစပိုင္းေတာ့ အလုပ္သမားေတြနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ညႇိယူရတယ္၊ က်ေနာ္က သစ္ေတြဆိုလည္း ေ႐ြေဘာ္ မထိုးခ်င္ဘူးေလ၊ သစ္ေတြကလည္း အေဟာင္းေတြဆိုေတာ့ သူ႔ဆီမွာပါလာတဲ့ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေလးေတြ၊ လႊ သြားရာေတြကိုမွ ကိုယ္က ႀကိဳက္ေနမိတာ၊ ဒါေပမယ့္ လက္သမားေတြကလည္း ေခ်ာမြတ္သြားေတာ့မွ ေကာင္းတယ္လို႔ထင္တာ၊ သစ္ေတြကို ျပီးရင္ေ႐ြေဘာ္ထိုးမွာပဲ ဆိုၿပီး ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ကိုင္ၾကတယ္၊ သစ္တံုးေတြ တခုေပၚတခု ပြတ္ဆြဲတယ္၊ သစ္ေပၚမွာ မွတ္ဖို႔ နည္းနည္းေလးလိုတာကို သံေတြ၊ ေဆာ့ပင္ေတြနဲ႔ အရွည္ႀကီးေတြ မွတ္တယ္၊ က်ေနာ္က အစင္းေတြ ထင္ကုန္မယ္ေနာ္ ဆိုၿပီး ခနခနတားရတယ္၊ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြနဲ႔ သစ္အေဟာင္းေတြေပၚမွာ အစင္းေတြထင္မွာ စိုးေနတဲ့ က်ေနာ့္ကို သူတို႔ဘယ္နားလည္ႏိုင္ပါ့မလဲ၊

က်ေနာ္က ေရခ်ိဳးခန္းထဲက ေရခ်ိဳးကန္ကို ဖိုင္ဘာကန္ေတြ ဝယ္မတပ္ပဲ အဂၤေတနဲ႔ လုပ္ခ်င္တယ္၊ ပန္းရံကို ကိုယ္လိုခ်င္တာေျပာျပေတာ့ ဖိုင္ဘာကန္ေတြက ေဈးေပါပါတယ္ ဆရာရယ္တဲ့၊ အားလံုး ဝယ္ၿပီး တပ္ေနၾကတာပဲတဲ့၊ က်ေနာ္က မဟုတ္ဘူး ငယ္ငယ္တုန္းက ေရခ်ိဳးရတဲ့ အုတ္ေရကန္ေလးလိုမ်ိဳး လိုခ်င္လို႔ပါလို႔ ေျပာေတာ့ ပန္းရံဆရာက ဟာာ ဘယ္ က်က္သေရ ရွိပါ့မလဲ ဆရာရယ္ တဲ့၊ ဘယ္လွပါ့မလဲ လို႔ ေျပာရင္ေတာင္ ေတာ္ပါေသးတယ္၊ တခါတည္း မလုပ္ခ်င္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ကို ေျပာတာ၊ ဒါနဲ႔ ဟာ... ရပါတယ္ အကိုရယ္၊ က်ေနာ္က ဒီလိုမ်ိဳးေလးပဲ လုပ္ခ်င္တာ၊ လုပ္ပါအကိုရယ္ ဆိုၿပီး ေျပာရတာေပါ့၊

ေနာက္ၿပီး ေရဆိုလည္း မိုးေရနဲ႔ ျပန္သံုးေရကို သံုးခ်င္တယ္၊ ျပန္သံုးေရဆိုတာ ခ်ိဳးလိုက္တဲ့ေရေတြကို သဘာဝနည္းနဲ႔ ျပန္စစ္ၿပီးမွ ျပန္သံုးတာပါ၊ ဒါကို ေရပိုက္ဆရာက ဘာလုပ္ဖို႔လဲ ေရေတြေပါေနတာပဲ ဘာထူးမွာမို႔လို႔လဲတဲ့၊ မဟုတ္ဘူး က်ေနာ္က ေရကိုေခၽြတာခ်င္လို႔ပါဆိုေတာ့ လုပ္ရမွာ ခက္ေတာ့ ခက္တယ္ေနာ္တဲ့၊

အဲလို အစပိုင္းမွာ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ပံုစံရေအာင္ ညႇိရႏႈိင္းရတာ ေတာ္ေတာ္ေလးခက္ခဲခဲ့တယ္၊ သူတို႔နားလည္ေအာင္ အေတာ္ရွင္းျပရတာေပါ့၊ သဘာဝေဘးေတြ အေၾကာင္း၊ သစ္ေတြ ေလာင္စာေတြ ေရေတြ ေခၽြတာဖို႔ လိုတဲ့အေၾကာင္း၊ အမ်ားစုက သိပ္ေတာ့ စိတ္ဝင္စားပံု မရပါဘူး၊

အိမ္ေဆာက္ဖို႔ လိုအပ္တဲ့ ျငမ္းေတြ၊ တီတိုင္ေတြဆိုလည္း တျခားဆိုက္က သံုးၿပီးသြားတဲ့ ဝါးေတြ၊သစ္ေတြကို ျပန္ဝယ္ၿပီးသံုးတယ္၊ ျပန္သံုးမရတဲ့ ဘိလပ္ေျမ၊ သဲ၊ သံနဲ႔ ဝါယာႀကိဳးေတြကအပ တတ္ႏိုင္သမွ် သံုးၿပီးသားအေဟာင္းေတြကိုပဲ ျပန္ရွာသံုးတာ၊ အဲလို အေဟာင္းေတြ ျပန္သံုးေနတာကို အလုပ္သမားေတြက နားမလည္ႏိုင္ဘူး၊ သူတို႔အတြက္ တခါတေလ လက္ဝင္တာလည္း ပါတာေပါ့ေလ၊

သူတို႔ကို ေတြးၾကည့္ေတာ့လည္း အလုပ္ လုပ္လာတာ ဆယ္ႏွစ္ ဆယ့္ငါးႏွစ္ေလာက္ ရွိၿပီ၊ တေန႔ တေန႔ ဒီအလုပ္ပဲ၊ ကိုယ္ကမွ တခါတရံ အေျပာင္းအလဲေလးေတြ ရွိေသးတယ္၊ သူတို႔က ဒီအတိုင္းပဲ၊ ဒီအိမ္ၿပီးရင္လည္း ေနာက္တအိမ္ေပါ့၊ ဒီေတာ့လည္း အလုပ္ကို ၿငီးေငြ႕ေနမွာပဲေလ၊ ကိုယ္သာဆို ပိုေတာင္ ဆိုးဦးမွာ၊ တခ်ိဳ႕ေတြဆို လႊ ျဖတ္တဲ့သူက လႊသာ ျဖတ္ေနရတာ ဘာကို ျဖတ္ေနတယ္ဆိုတာလည္း တခါတေလ သိပံုေတာင္မရဘူး၊ တခ်ိဳ႕ပန္းရံေတြလည္း စီသာ စီေနတာ၊ ဘယ္အထိ စီမွာလည္း၊ ေျဖာင့္ရဲ႕လား၊ က်င္တြယ္ ကိုက္ရဲ႕လား၊ ျပန္မၾကည့္ၾကဘူး၊

က်ေနာ္ကေတာ့ ေန႔တိုင္းေန႔တိုင္း အလုပ္သမားေတြ မေရာက္ခင္
ဆိုက္ထဲကိုေရာက္ၿပီး ညေန သူတို႔ျပန္သြားၿပီးမွ ကိုယ္က ျပန္တာ၊

မနက္လင္းအားႀကီးလည္း ထ လာတယ္၊ ဘယ္အခ်ိန္ေလာက္ ေနထြက္တာလဲ၊ အိမ္ရဲ႕ ဘယ္ေထာင့္ကေန ထြက္တာလဲ၊ ဘယ္ႏွစ္နာရီမွာ ဘယ္ေလာက္ျမင့္သြားၿပီး ဘယ္ေနရာကို ေနထိုးသလဲ၊ အဲဒါေတြ သြားသြားၾကည့္တယ္၊ ပထမ ကိုယ္က အခန္းလုပ္မယ္လို႔ စိတ္ကူးထားတဲ့ေနရာဟာ မနက္ေစာေစာ သြားၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေနေရာင္ေလးေတြ ျဖာၿပီးဝင္လာတာ ေႏြးေနတာနဲ႔ အဲဒီေနရာကို အခန္းမလုပ္ေတာ့ပဲ ဝရံတာေလး ေျပာင္းလုပ္လိုက္တယ္၊ တခ်ိဳ႕ နံရံစီထားတဲ့ေနရာမွာ ေနေရာင္ေလးေတြ ဝင္လာေစခ်င္လို႔ ျပတင္းေပါက္ ျပန္ေဖာက္လိုက္ရတာလည္း ရွိတယ္၊ တခါတေလ ျပတင္းေပါက္ေဖာက္မယ္လို႔ စိတ္ကူးထားတဲ့ေနရာမွာ ေဘးအိမ္က အိမ္နံရံအျဖဴကို ေနထိုးၿပီး ကိုယ့္ဆီမွာ ေနလာစူးေနလို႔ မေဖာက္ျဖစ္ေတာ့ပဲ နံရံကာလိုက္ရတာေတြလည္း ရွိတယ္၊ မူလအိမ္မေဆာက္ခင္က စာ႐ြက္ေပၚမွာ စဥ္းစားၿပီး ေသေသခ်ာခ်ာ ေနရာေတြခ်ထားေပမယ့္ တကယ္ စလက္ေတြေလာင္းၿပီး အဲဒီအထပ္ အဲ့ဒီေနရာကို ကိုယ္တကယ္ရာက္ေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕အိမ္ ကိုယ့္ရဲ႕ပါတ္ဝန္းက်င္အရ ျပတင္းေပါက္ေဖာက္လို႔ေကာင္းမယ့္ေနရာ ေဖာက္လို႔ မသင့္ေတာ္တဲ့ေနရာေတြ ျမင္လာေတာ့တယ္၊ ကိုယ့္အိမ္ပါတ္ဝန္းက်င္မွာလည္း လွတဲ့ေနရာ မလွတဲ့ေနရာဆိုတာ ရွိတာပဲေလ၊ ဒါေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕ကေျပာတာ၊ အိမ္တို႔ အခန္းတို႔ ဝယ္တယ္ဆိုတာ အဓိကက ပါတ္ဝန္းက်င္ကို ဝယ္ရတာတဲ့၊ ကိုယ့္အိမ္ ကို႔ယ္အခန္းကို ကိုယ္ႀကိဳက္သလိုျပင္လို႔ ရေပမယ့္ ေဘးအိမ္ ကိုယ့္ပါတ္ဝန္းက်င္ကိုေတာ့ ျပင္လို႔မရဘူးတဲ့၊

ေန႔ခင္းဖက္ေတြဆိုလည္း ေလဘယ္ဖက္က တိုက္သလဲဆိုတာ ပိတ္စေလးခ်ည္ၿပီး ေစာင့္ၾကည့္ရတယ္၊ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ဘယ္ေနရာက ဘယ္လို တိုက္တာလည္းေပါ့၊ အဲဒါကို ၾကည့္ၿပီး ကိုယ့္အိမ္ထဲ ေလဝင္ေလထြက္ေကာင္းေအာင္ ဘယ္နားမွာ တံခါးေပါက္ေတြကို ဘယ္လိုထားမလဲ စဥ္းစားရတယ္၊ မူလပံုကို ျပင္ဆင္စရာရွိလည္း ျပင္ေပါ့၊ အိမ္ရဲ႕ ၾကံ့ခိုင္အားကို မထိခိုက္ေအာင္လည္း ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာေတြကို အင္ဂ်င္နီယာနဲ႔ ညႇိရတယ္၊ အဲလို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေဆာက္ရင္း ျပင္ယူသြားရင္းေပါ့၊

အင္ဂ်င္နီယာေရာ အလုပ္သမားေတြကိုေရာ တကယ္ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္၊ ကိုယ္လိုခ်င္တာကို မျဖစ္ ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး လိုက္လုပ္ေပးလို႔ပါ၊ သူတို႔ကိုလည္း ေျပာျပထားရတယ္၊ ဒီအိမ္ကို လာေဆာက္ေပးေနတာ ပိုက္ဆံရလို႔ လုပ္ေပးေနတာလို႔ မယူဆဘူးလို႔၊ က်ေနာ္တို႔ စိတ္ကူးေတြ ယဥ္ၿပီး က်ေနာ္တို႔ ေနခ်င္တဲ့အိမ္ေလးကို က်ေနာ္တို႔ေနရေအာင္ လာေဆာက္ေပးတယ္လို႔ သေဘာထားတယ္၊ အဲဒီ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႔၊ ဒီအိမ္မွာေဆာက္ေနတုန္း ဝတ္ထားတဲ့ အက်ႌေလးေတြကို လက္ေဆာင္အျဖစ္ က်ေနာ့္ကို ေပးပါ၊ က်ေနာ္က အက်ႌအသစ္ တထည္စီ လက္ေဆာင္ ျပန္ေပးမယ္၊ အဲဒီ့အက်ႌေလးေတြကို တခ်ိန္မွာ တခုခုလုပ္ၿပီး အိမ္မွခ်ိတ္ထားဖို႔ စိတ္ကူးထားပါတယ္လို႔ ေျပာျပၿပီး အက်ႌေလးေတြ သိမ္းထားတယ္၊

အိမ္မွာ ေရကိုေခၽြတာႏိုင္ဖို႔အတြက္က်ေတာ့ ျမန္မာျပည္က မိုးမ်ားတဲ့ေဒသဆိုေတာ့ မိုးေရကိုေလွာင္ၿပီးသံုးဖို႔ လုပ္ထားပါတယ္။ ေနာက္တခု ေရျပန္သံုးတဲ့စနစ္ကေတာ့ ခုနကေျပာသလို ကိုယ္ခ်ိဳးလိုက္တဲ့ ေရေတြကို သဘာဝနည္းနဲ႔ ျပန္စစ္ၿပီး အိမ္သာေရဆြဲခ်ဖို႔၊ ျခံထဲက သစ္ပင္ပန္းပင္ေတြ ေရေလာင္းဖို႔ ၊ ကားေဆး ၾကမ္းေဆးဖို႔ သံုးတာပါ၊ အဲဒီလိုစနစ္ကို ပိုက္ဆရာေတြက တခါမွ မဆင္ဖူးလို႔ နည္းနည္းေတာ့ အခက္အခဲရွိတယ္၊ ကိုယ့္ကို မလိုတာေတြ လုပ္ေနတယ္ဆိုၿပီး အထင္လြဲ စိတ္ပ်က္သြားမွာကိုလည္း စိုးရေသးတယ္၊

လွ်ပ္စစ္ကိုေခၽြတာတဲ့အေနနဲ႔ အိမ္မွာ ဆိုလာ တပ္ထားတယ္။ ဆိုလာက အစပိုင္းမွာ စရိတ္စကႀကီးတယ္ထင္ရေပမယ့္ ေရရွည္မွာေတာ့ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကိုထိန္းသိမ္းရာေရာက္သလို ကိုယ့္အိမ္စရိတ္ကိုလည္း ေခၽြတာၿပီးသား ျဖစ္ေစပါတယ္။ အခု မီးပ်က္တယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔က ဆိုလာေျပာင္းလိုက္ႏိုင္ေတာ့ ေဘးအိမ္ေတြက မီးစက္ေတြ ႏႈိးထားသလို ဆူညံမေနေတာ့ဘူးေပါ့၊ ဆီလည္း သက္သာတယ္၊ မီးပ်က္တဲ့ အခ်ိန္ ဒီပတ္ဝန္းက်င္မွာ က်ေနာ္တို႔အိမ္တခုထဲ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္နဲ႔ မီးလင္းေနတာေပါ့၊ မီးလံုးေတြဆိုရင္လည္း ဝပ္အားနည္းတဲ့ LED မီးလံုးေတြသံုးထားတယ္၊ မီးစေလာင္းေတြကိုေတာ့အိမ္တအိမ္က ျပန္ေရာင္းတာကိုဝယ္ၿပီး တပ္ထားတယ္၊ ဝရံတာက မီးဆိုင္းတခ်ိဳ႕ကေတာ့ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပဲ ၿမိဳ႕ထဲက ေဟာ္တယ္တခုဖ်က္လို႔ အဲဒီက မီးဆိုင္းေတြ ရလိုက္တာနဲ႔ တပ္ထားတာ၊ မီးအျပင္ အဲကြန္း၊ ေရခဲေသတၱာ၊ အဝတ္ေလွ်ာ္စက္ အားလံုးကို မီးအားေတာ္ေတာ္သက္သာတဲ့ Inverter type ေတြသံုးထားတယ္၊ ဒီဟာေတြက ဝယ္ရတာေဈးနည္းနည္းႀကီးေပမယ့္ ၾကာရင္ မီတာခအမ်ားႀကီး သက္သာလာမယ္၊

မိလႅာစနစ္မွာေတာ့ ဘိုင္အိုတဲန္႔ကို သံုးပါတယ္၊ အဓိကအေၾကာင္းကေတာ့ အဲဒါက ပတ္ဝန္းက်င္ညစ္ညမ္းမႈကို နည္းေစလို႔ပါ။ သူက အဖတ္ေတြကို စက္ထဲမွာပဲ ေခ်ဖ်က္ပစ္ၿပီး အနံ႔ကင္းစင္တဲ့အရည္အနည္းငယ္ကို ေျမာင္းထဲကို စြန္႔ပစ္ေပးတယ္။ က်န္းမာေရးအတြက္ေရာ ပတ္ဝန္းက်င္အတြက္ေရာ ေကာင္းတာေပါ့၊

မီးဖိုေခ်ာင္နားမွာလဲ ေအာ္ဂဲနစ္ဂါးဒင္း ထားခ်င္ပါေသးတယ္။ အခု သစ္သီးေတြ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြက အျမင္ေကာင္းေအာင္ ေဆးေတြသံုးထားေတာ့ ကိုယ့္က်န္းမာေရးအတြက္ စိုးရိမ္ရတာေပါ့၊ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ သဘာဝအတိုင္း ဓါတုေဆးဝါးေတြ မသံုးတဲ့ ေအာ္ဂဲနစ္ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြကို စားခ်င္တာ။ ဒါေၾကာင့္ မီးဖိုေခ်ာင္နားမွာ တႏိုင္တပိုင္ ေအာ္ဂဲနစ္စိုက္ခင္းေလး လုပ္ထားၿပီး စားခ်င္တဲ့အခ်ိန္ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ခ်က္ခ်င္းခူးစားႏိုင္ေအာင္ လုပ္ရဦးမယ္၊ ခုခ်ိန္မွာ အိမ္က အားလံုးေတာ့ မၿပီးေသးပါဘူး၊ လုပ္စရာေလးေတြ နည္းနည္းပါးပါး က်န္ေနေသးတယ္၊

အမႈိက္ေတြရဲ႕ ျပသနာကလည္း ခုဆို ေတာ္ေတာ္ေလး အေရးႀကီးလာပါၿပီ၊ တေန႔တေန႔ အိမ္ေတြ ဆိုင္ေတြ စက္႐ုံအလုပ္႐ုံေတြက ထြက္လာတဲ့ အမိႈက္ေတြကို ဘယ္လို ရွင္းပစ္ရမလဲဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ေလး အၾကပ္႐ိုက္ေနၾကၿပီဆိုတာ ၾကားၾကားေနရတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ကိုယ့္အိမ္ကထြက္တဲ့ အမိႈက္ေတြကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ နဲနဲပဲထြက္ဖို႔၊ ေျမၾသဇာျဖစ္ေအာင္လုပ္လို႔ရတာေတြကို ေျမၾသဇာျပန္လုပ္ဖို႔ စီစဥ္ရပါဦးမယ္၊ ေနာက္ၿပီး ကိုယ္ တကယ္မလိုတဲ့ ပစၥည္းေတြ ထပ္မဝယ္ဖို႔၊ ရွိတဲ့ ပစၥည္းအေဟာင္းေတြကိုအလြယ္တကူ လႊင့္မပစ္ပဲ ျပန္သံုးဖို႔ ႀကိဳးစားရပါတယ္၊ ေဈးဝယ္ရင္လည္း အိတ္ေတြ အထပ္ထပ္နဲ႔ ထည့္ေပးတာေတြ မယူဖို႔၊ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မေက်ပ်က္ႏိုင္တဲ့ ကၽြတ္ကၽြတ္အိတ္ေတြ မသံုးဖို႔၊ ကိုယ့္အိတ္ေလး တလံုးထားၿပီး ေဈးဝယ္တိုင္းယူသြားဖို႔ သတိထားရတယ္၊ ေဈးကိုလည္း ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ကိုယ္နဲ႔ အနီးဆံုးေနရာက ေဈးကို သြားဝယ္ဖို႔၊ အလုပ္သမားေတြကိုမတရားခိုင္းေစၿပီး ထုတ္လုပ္ထားတဲ့ ပစၥည္းေတြဆို မဝယ္ဖို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သတိအၿမဲေပးရပါတယ္၊

ဒါနဲ႔ ၾကံဳတုန္း ေျပာျပရဦးမယ္၊ က်ေနာ္က သံတို သံစေတြ ဝယ္တဲ့လွည္းေတြ႕ရင္ သိပ္ စိတ္ဝင္စားတာ၊ လမ္းမွာေတြ႕ရင္ ကားေပၚကေန ဘာေတြပါလည္း ဆိုၿပီး တခ်က္ေတာ့ လွမ္းၾကည့္မိတယ္၊ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ ဟာေလးေတြပါရင္ ဆင္းဝယ္လိုက္တာပဲ၊ တခါတေလ လမ္းမွာေတြ႕တဲ့လွည္းေနာက္ ေနာက္ေယာင္ခံလိုက္ၿပီး သူတို႔သြားသြင္းတဲ့ ဒိုင္ကို အေရာက္သြားရေသးတယ္၊ တေန႔ေတာ့ မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ လမ္းေဘးထမင္းဆိုင္တခုမွာ ထမင္းစားေနတုန္း ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ လက္တြန္းလွည္းတခု လာေနတယ္၊ တြန္းတဲ့သူက အေဝးႀကီးထဲက ကိုယ့္ကို ၾကည့္လာတာ၊ အနားေရာက္ေတာ့လည္း ၾကည့္၊ ေက်ာ္သြားေတာ့လည္း ေနာက္ျပန္လွည့္ၾကည့္နဲ႔၊ ကိုယ္ကေတာ့ သူၾကည့္ေနတာ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ထားတာေပါ့၊ အေဝးႀကီးေရာက္မွ ျပန္လွည့္လာၿပီး က်ေနာ့္မ်က္ႏွာကို လက္ညႈိးနဲ႔ထိုးၿပီး ေတြ႕ဘူးတယ္... တဲ့၊ က်ေနာ္လည္း အဲ့ေတာ့မွ သူ႔ကို ျပန္မွတ္မိသြားၿပီး က်ေနာ္ ဆိုင္လာဖူးတယ္ေလ ဆိုေတာ့မွ ဘာေတြ ရွိေၾကာင္း ဘာညာေျပာၿပီး ႏႈတ္ဆက္ျပန္ထြက္သြားတယ္၊

ျခံထဲမွာေတာ့ သိပ္ယုယစရာ မလိုတဲ့အပင္ေလးေတြ၊ ေရသိပ္ေလာင္းစရာ မလိုပဲ ပစ္ထားလို႔ရတဲ့ အပင္ေလးေတြ စိုက္ထားတယ္၊ လမ္းေဘးမွေတြ႕ေနက် ပုဏၰရိတ္၊ ေခါင္ရမ္း၊ တိုက္ပန္း၊ ထားဝယ္မႈိင္းနဲ႔ ပဲပန္းေတြမ်ားတယ္၊ အပင္ႀကီးေတြကေတာ့ နဂိုရွိျပီးသားအပင္ေတြပါပဲ၊ တပင္မွ မခုတ္ဘူး၊ အိမ္ေဆာက္ေနတုန္းကဆို အပင္ေတြကို ခုတ္တာ ထစ္တာ သံ႐ိုက္တာေတြ မလုပ္ဖို႔၊ အလကားေနရင္း အ႐ြက္ေတြကို မဆိတ္ဖို႔ အလုပ္သမားေတြကို ေတာင္းပန္ ထားရေသးတယ္၊ ပိုးေကာင္ေလးေတြေနဖို႔ ျခံဳပုတ္ေလးေတြလည္း ထားရဦးမယ္၊ ပိုးေကာင္ေလးေတြက ကိုယ့္ျခံရဲ႕ ေဂဟစနစ္ကို မွ်တေစတယ္ေလ၊ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္အိပ္ခန္းနားမွာ ေမႊးတဲ့အနံ႕ရခ်င္လို႔ အနံ႕ေမႊးတဲ့ပန္းပင္ေလးေတြကို အိပ္ခန္းနားမွာ စုၿပီးစိုက္ထားတယ္။ စကားျဖဴ၊ စကားဝါ၊ စကားစိမ္း၊ စံပယ္၊ ဇီဇဝါ၊ ဇြန္၊ တတိုင္းေမႊး၊ အားလံုးသာ တခါတည္းပြင့္ရင္ေတာ့ မေတြးဝံ႔စရာဘဲ။

ေနာက္ၿပီး က်ေနာ္က အိမ္ကို စရိတ္စက ႀကီးႀကီးနဲ႔ အၿမဲ သေနရမယ့္အိမ္မ်ိဳး မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ အဲဒီအတြက္ အိမ္ကို ႏွစ္တိုင္းႏွစ္တိုင္း ေဆးျပန္သုတ္ေနရတာ၊ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရ၊ ဂ႐ုစိုက္ထိမ္းသိမ္းရတာ နည္းႏိုင္သမွ် နည္းတဲ့အိမ္ျဖစ္ေအာင္လည္း စဥ္းစားရပါေသးတယ္၊ ေဆးခနခန မသုတ္ရေအာင္ အေကာင္းဆံုးကေတာ့ အိမ္အျပင္နံရံမွာ ႏြယ္ပင္ေလးေတြ တင္လိုက္တာေပါ့၊ စိမ္းစိုၿပီး လွလည္းလွတယ္၊ ေနအပူရွိန္နဲ႔ မိုးေရကိုလည္း အကာအကြယ္ေပးတယ္။ အိမ္ထဲမွာက်ေတာ့ နံရံေတြကို ထံုးရည္ၾကည္ပဲ သုတ္ထားတာ၊ ထံုးကို ေကာ္နဲ႔ေရာ၊ ေရက်ဲက်ဲနဲ႔ စပ္ၿပီး ပါးပါးေလး အထပ္ထပ္ သုတ္ထားတာပါ၊ ထံုးက သဘာဝပစၥည္းကိုအေျခခံတာျဖစ္လို႔ ဓာတုပစၥည္းေတြပါတဲ့ တျခားအိမ္သုတ္ေဆးေတြထက္စာရင္ က်န္းမာေရးအတြက္ ပိုေကာင္းတယ္၊ ေနာက္ ထံုးက ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ကို စုပ္ေပးလို႔ ကိုယ့္ အိမ္ခန္းထဲက ေလလည္း သန္႔စင္ေစတယ္၊ ထံုးရဲ႕ ျဖဴတဲ့ အေရာင္ကလည္း သိပ္ၾကည့္ေကာင္းတယ္၊

အိမ္အတြက္စဥ္းစားၿပီးတဲ့အခါ ကိုယ္ေတြရဲ႕ ေနနည္းထိုင္နည္း အက်င့္စ႐ိုက္ေတြကိုပါ သတိထားျပဳျပင္ဖို႔ ႀကိဳးစားရတယ္၊ ေန႔စဥ္ကိစၥေတြမွာ အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့နဲ႔ စြမ္းအင္နဲ႔အရင္းအျမစ္ေတြ ျဖဳန္းတီးပစ္ရာ မေရာက္ေအာင္၊ ကိုယ္လည္း သက္ေတာင့္သက္သာရွိၿပီး က်န္းမာေရးနဲ႔လည္းညီၫြတ္ေအာင္ အတြက္ပါ၊ အဓိကကေတာ့ သဘာဝနဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြေနႏိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားရတာပါဘဲ။ က်ေနာ္ဆို အရင္က အဲကြန္း သိပ္ႀကိဳက္တယ္၊ အခု ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ က်င့္ျပီးေနတာ အဲကြန္းမရွိပဲ ေတာ္ေတာ္ေနလို႔ ရသြားၿပီ၊ အရင္တုံးက သြားတိုက္ေနတုန္း ေရေတြဖြင့္ထားတတ္တာကေန အခုဆို ေရပိတ္ဖို႔သတိရသြားၿပီ၊ အရင္က မီးခလုတ္ေတြမွာ ပလပ္ေတြ ျပန္ျဖဳတ္ေလ့မရွိဘဲ အၿမဲထိုးထားတတ္ေပမဲ့ အခုဆို အားသြင္းၿပီးတာနဲ႔ ပလပ္ေတြ အားလံုးျဖဳတ္တတ္လာၿပီ။ အစားအစာဆိုလည္း ဟိုးႏိုင္ငံျခားကလာတဲ့ မာလကာသီးကို စားမယ့္အစား ကိုယ့္အနီးအနားဆိုင္ေလးက မာလကာသီးကို စားၿပီး ေက်နပ္တတ္လာၿပီ၊

အိမ္အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းေတြကိုေတာ့ အေဟာင္းေလးေတြပဲ ရွာစုထားတယ္၊ စုျဖစ္ရတဲ့အေၾကာင္းေတြထဲက တခ်က္က ပရိေဘာဂ အေဟာင္းေရာင္းတဲ့ဆိုင္ေတြကို က်ေနာ္တို႔ မၾကာမၾကာေရာက္တယ္၊ ပထမ တပတ္ ကိုယ္ေရာက္ခဲ့တဲ့ဆီမွာ တခန္းလံုးအျပည့္ ပစၥည္းေတြရွိေပမယ့္ ေနာက္တပါတ္ေရာက္ရင္ အဲဒီ့ပစၥည္းေတြ အားလံုးမရွိေတာ့ဘူး၊ ဘယ္ေရာက္သြားလဲဆိုေတာ့ တဖက္ႏိုင္ငံကို ပို႔လိုက္တာတဲ့၊ ကိုယ္ေတြဆီမွာက ဒီလိုပစၥည္းေတြဆို ဘယ္သူမွ စိတ္မဝင္စားၾကဘူးေလ၊ အဲ့ဒီဆိုင္ေတြမွာဆိုလည္း ႏိုင္ငံျခားသားနဲ႔ သံ႐ုံးကားေတြပဲ မ်ားတာ၊ အဲလို ပစၥည္းေတြ ပါပါသြားတာကို ႏွေမ်ာလို႔ ေနာက္ပိုင္း ကိုယ္တတ္ႏိုင္တဲ့ ပရိေဘာဂအေဟာင္းေတြဆို စု စု ထားျဖစ္တာ၊ က်ေနာ္တို႔စုတဲ့ပစၥည္းအဟာင္းဆိုတာ antique ေရွးေဟာင္းပစၥည္းကို ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး၊ သူမ်ားသံုးၿပီးသား ပစၥည္းေတြကိုေျပာတာပါ၊

က်ေနာ္ စာေလးတခုဖတ္ဖူးတယ္၊ ပစၥည္းအေဟာင္းေလးေတြကို လႊင့္ပစ္ျခင္းအားျဖင့္ အဆံုးသတ္လိုက္မယ့္အစား သူတို႔ကို ဒုတိယဘဝေလး ျပန္ေပးလိုက္ပါတဲ့... ဟုတ္တယ္၊ ေဟာင္းႏြမ္းသြားလို႔ ဒါမွမဟုတ္ မလိုအပ္ေတာ့လို႔ စြန္႔ပစ္ခံလိုက္ရတဲ့ ပစၥည္းအေဟာင္းေတြကို အသံုးဝင္သြားအာင္ ျပန္ျပဳျပင္ဖန္တီးၿပီး အသံုးခ်ၾကည့္ရင္ အေတာ္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းမယ္၊ သံေသတၱာအေဟာင္းေလးက ထိုင္ခုံေလးအျဖစ္ ဘဝေျပာင္းသြားတယ္၊ ျပတင္းေပါက္ အေဟာင္းေလးက စားပြဲအျဖစ္ ဘဝေျပာင္းသြားတယ္၊ တာယာ အေဟာင္းေလးက ေရတိုင္ကီအျဖစ္ ဘဝေျပာင္းသြားတယ္၊ ေရခဲေသတၱာေအာက္ကခံတဲ့ ထင္း႐ူးခံုေလးက နံရံေပၚကစင္အျဖစ္ ဘဝေျပာင္းသြားတယ္၊ ၾကည္ႏူးစရာပဲေနာ္၊

သဘဝပတ္ဝန္းက်င္မထိခိုက္ေအာင္၊ စြမ္းအင္သံုးစြဲမႈေလွ်ာ့ခ်ေအာင္ လုပ္တဲ့အခါ ေနရာတိုင္းမွာ ပစၥည္းေဟာင္းေတြကိုသံုးေနစရာ မလိုပါဘူး၊ အထူးသျဖင့္ ေမာ္ဒယ္နိမ့္တဲ့ လွ်ပ္စစ္ပစၥည္းမ်ိဳးဆို ပိုစဥ္းစားရတာေပါ့။ ပန္ကာဆို မီးအားစားတဲ့ အရင္က သံဒလက္ပန္ကာေတြ သံုးမယ့္အစား မီးအားသက္သာတဲ့ ေနာက္ေပၚ DC type ပန္ကာအသစ္ကို သံုးတာက ပို သင့္ေလ်ာ္တယ္၊ ကားဆိုလည္း ဆီစားၿပီး မီးခိုးေတြ ထြက္ေနတဲ့ ကားအေဟာင္းကို စီးေနမယ့္အစား ပါတ္ဝန္းက်င္ကို မထိခိုက္တဲ့ ကားအသစ္ကိုစီးတာ ပိုေကာင္းတာေပါ့၊

က်ေနာ္တို႔အိမ္ကိုေတာ့ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ကိုယ့္အိမ္ေၾကာင့္ စြမ္းအင္ေတြ အမ်ားႀကီးမကုန္ဆံုးရေအာင္၊ သဘာဝအရင္းအျမစ္ေတြ မပ်က္စီး မဆံုး႐ႈံးရေအာင္ ႀကိဳးစား တည္ေဆာက္ထားပါတယ္၊ ဒီလိုေဆာက္တဲ့အတြက္ သဘာဝပါတ္ဝန္းက်င္ကို ေစာင့္ေရွာက္ၿပီးျဖစ္သလို ကိုယ့္ရဲ႕က်န္းမာေရးကိုလည္း အမ်ားႀကီး အေထာက္အကူျပဳတယ္၊

ဒီလို သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကို ထိမ္းသိမ္းတဲ့အိမ္မ်ိဳး ေဆာက္ေတာ့ ေဆာက္ခ်င္တယ္၊ ပစၥည္းအေဟာင္းေတြေတာ့ ျပန္မသံုးခ်င္ဘူးဆိုလဲ အဆင္ေျပေအာင္လုပ္လို႔ရပါတယ္။ ပစၥည္းအသစ္ေတြနဲ႔ ေဆာက္လို႔ေပါ့၊ အဓိက က သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကို ထိမ္းဖို႔ပါ၊ ပစၥည္း အသစ္ေတြနဲ႔ မီးေတြ ေရေတြ ေလာင္စာေတြကို ေခၽြတာတဲ့ အိမ္မ်ိဳးလည္း ေဆာက္လို႔ရတာပဲ၊ ဒါေပမယ့္ အေဟာင္းေတြ ျပန္သံုးတာေလာက္ေတာ့ ေခၽြတာရာ မေရာက္ဖူးေပါ့၊ ၿပီးေတာ့ ဒါေတြကို အကုန္လုပ္ရမယ္လို႔လည္း မဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ္လုပ္ႏိုင္တာ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာေလးေတြပဲ ေ႐ြးလုပ္လို႔လည္း ရပါတယ္၊ ဥပမာ ေရေတာ့ မလုပ္ခ်င္ဘူးဆို မလုပ္နဲ႔ေပါ့၊ ဒီမွာကလည္း Eco Friendly ျဖစ္တဲ့ ပစၥည္းေတြက သိပ္ေခတ္မစားေသးေတာ့ ရွာရတာ ေတာ္ေတာ္ခက္တယ္၊ ရတာေလးနဲ႔ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရတာပဲ၊

အိမ္ေဆာက္မွတင္ မဟုတ္ပါဘူး၊ ေန႔တိုင္းေန႔တိုင္း ကိုယ့္ေၾကာင့္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ မထိခိုက္ရေအာင္ အိမ္မွာ ဘယ္လိုေနထိုင္မယ္၊ ဘယ္လို ႐ုံးတက္မယ္၊ ဘယ္လို ေဈးဝယ္ထြက္မယ္၊ ဘယ္လို ခရီးသြားမယ္ ဆိုတာေတြပါ ဂ႐ုစိုက္ရပါဦးမယ္၊ အိမ္ျဖစ္ျဖစ္၊ တိုက္ခန္းျဖစ္ျဖစ္၊ ဆိုင္ျဖစ္ျဖစ္၊ ေဟာ္တယ္ျဖစ္ျဖစ္၊ ႀကီးႀကီးေသးေသး ဘာကိုမဆို ဘယ္သူမဆို အခုလိုလုပ္လို႔ရပါတယ္၊ ႏိုင္ငံျခားမွာ ဒီလို ေဟာ္တယ္မ်ိဳးဆို ႐ိုး႐ိုးေဟာ္တယ္ေတြထက္ ေဈးအမ်ားႀကီး ပိုေပးမွ တည္းလို႔ရတာပါတဲ့။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔အိမ္ကို လာလယ္ရင္တာ့ ေကာ္ဖီပါ တိုက္ဦးမယ္၊ :)

စိတ္ပါလက္ပါနဲ႔ အခုလို အရွည္ႀကီး ဖတ္ေပးလို႔ အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္၊

Read More

ရန်ကုန်မြို့က အောင်လောင်ငှက်ဖမ်းပွဲ

အုပ်စုဖွဲ့နေထိုင်တက်တဲ့ အောင်လောင်ငှက်တွေထဲက သင်းကွဲတစ်ကောင်ဟာ ရန်ကုန်မြို့ အရှေ့ဒဂုံ ၂ရပ်ကွက် ဗိုလ်ဗစိုးလမ်းမှာ လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးလလောက်ကရောက်ရှိလာပါတယ်။ရပ်ကွက်အတွင်းက နေအိမ်တစ်ခုရဲ့ သစ်ပင်တစ်ခုမှာ အိပ်တန်းလုပ်နေထိုင်ခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ရပ်ကွက်အတွင်းနေထိုင်တဲ့ ကလေးငယ်အချို့ကတော့ လောက်လေးခွတွေနဲ့လာလာပစ်ကြလို့ အောင်လောင်ငှက်လေးက လူတွေကို ကြောက်နေပါတယ်။ဖေဖော်ဝါရီ ၂၂ရက်နံနက်ပိုင်းမှာတော့ ရပ်ကွက်အတွင်းမှာနေထိုင်သူတစ်ဦးက လူမှုကွန်ယက်စာမျက်နှာ(facebook)မှာတင်လိုက်တဲ့အတွက် ရန်ကုန်တိရစ္ဆာန်ဥယျာဉ်က တာဝန်ရှိသူတွေအပါအဝင် သစ်တောဦးစီးဌာနက တာဝန်ရှိသူတွေက လာရောက်ဖမ်းဆီးခဲ့ကြပါတယ်။အောင်လောင်ငှက်ဟာ အထီးဖြစ်ပါတယ်။သူ့ကိုဖမ်းဖို့ ရန်ကုန်တိရစ္ဆာန်ဥယျာဉ်မှာရှိတဲ့ အောင်လောင်ငှက် အထီးတစ်ကောင်နဲ့မြှားဖမ်းဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်။ညနေ ၄နာရီခန့်မှာ မေ့ဆေးမှုတ်ပြောင်းနဲ့ ပစ်ခဲ့ပါတယ်။အောင်လောင်ငှက်ရဲ့အတောင်ပံကိုသာထိမှန်ခဲ့တဲ့အတွက် ဖမ်းမမိခဲ့ပါဘူး။ည၈နာရီဝန်းကျင်မှာ မေ့ဆေးထပ်မံထိမှန်ခဲ့ပါတယ်။ဒါပေမယ့် အောင်လောင်းငှက်လေးကတော့ ထပ်မံထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပါတယ်။ငှက်လေးတွေအကြောင်း မသိတဲ့သူတွေလက်ထဲရောက်သွားရင် အသတ်ခံရနိုင်ပါတယ်။အောင်လောင်ငှက်တွေဟာ ရှားပါးမျိုးစိတ်ငှက်ကလေးတွေဖြစ်ပါတယ်။သက်ဆိုင်ရာတာဝန်ရှိသူတွေအနေနဲ့ အမြန်ဆုံးဖမ်းဆီးနိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်။

photo@myo htet paing

Read More

Toxic Chemicals in Plastic

အရင်ကလဲ ကြားဖူးပါတယ်။ အကြော်သည်တွေ အကြော်ကြွပ်အောင် ကော်( ပလတ်စတစ် ) တွေထည့် ကြော်တယ် ဆိုတာ။

မနေ့က မြို့ထဲရောက်တော့ ကားရပ် စရာမရ။ ဒါနဲ့ခပ်လှမ်းလှမ်းမှာ ရပ်ထားခဲ့ပြီး သွားလိုရာ ကို ၄-၅ လမ်း ပြန်​ေလျှာက်ရတယ်။ ထူးခြားတာက အဲ့နား တစ်ဝိုက်မှာ အကြော်သည်တွေ အတော်များတယ်။ အချို့လဲ ကြော်ပြီး ရောင်းနေပြီ။ အချို့က အကြော်ကြော် မလို့ ဆီအပူပေးတုန်း။

ကိုယ်တွေက လဲ လမ်းလျှောက်သွားရင်း လမ်းဘေး အကြော်သည် ကို အမှတ်တမဲ့ ကြည့်ရင်းက သူမ လုပ်နေတာ တခု ကို တွေ့လို့ ခပ်သုတ်သုတ် လျှောက်နေတဲ့ ခြေလှမ်းတွေ နှေးသွားတယ်။ နောက်ဆုံး သူမ နဲ့ မလှမ်းမကမ်းမှာ ရပ်နေပြီး သူမ ကိုပဲ ဆက်ကြည့်နေမိတယ်။

မီးဖို ပေါ်မှာ ပွက်ပွက် ဆူနေတဲ့ ဆီအိုး ၊ သူ့အပေါ် မှာ အကြော် ဆီ စစ်တဲ့ သံ လင်ဗန်း။ သံ လင်ဗန်း ကို အပေါက်သေးသေးလေးတွေ ဖောက်ထားတယ်။ မီး အားကောင်းတော့ ဆီအိုး ထဲက ဆီက ပွက်ပွက်ဆူ နေပြီး ၊ အပေါ်က လင်ဗန်းပါ အတော် ပူခြစ်နေပုံရတယ်။ သူမ က ဘာ ဆက်လုပ် လဲ ဆိုတော့....

ဆီကုန် သွားတဲ့ ဆီဘူး ( ရေသန့်ဘူးအခွံ ) ကို အဆိုပါ သံ လင်ဗန်းပေါ် ဖိထားတယ်။ ရေသန့်ဘူး ထိပ် အဝ က မကြာမီ အရေပျော်ပြီး လင်ဗန်း အပေါက်လေးတွေက တဆင့် အလွန်ကြည်လင်စွာ ဖြင့် တစ်စက်ချင်း ကျသွားတယ်။ စက္ကန့်ပိုင်း ကိုယ်တွေ ကြည့်နေစဉ် အတွင်း ရေသန့်ဘူး နှုတ်သီးက အရည်ပျော်ပြီး ဆီအိုး ထဲ ကို ​အကုန် ကျသွားတယ်။

အစက တော့ ဆီ အကပ်အသပ် အကျန်ကို ကျအောင် လုပ်နေတယ်ပဲ ထင်မိတာပါပဲ။ ကြည့်နေရင်း ဒေါသ လဲ ထွက်လာ သလို ၊ ဆက်လဲ မမြင်ချင်တော့ဘူး။ ၎င်း အမျိုးသမီး က တော့ အေးဆေးပဲ။ လုပ်နေကျ အတိုင်း ကျွမ်းကျင်စွာ လုပ်နေတာပါပဲ။ ကိုယ်လဲ " ခင်ဗျား ဘာလုပ်တာလဲ " ဆိုရင် အကြော်သည်တွေ အများကြီး ဝိုင်း ရန်တွေ့မလား ၊ ဆီပူ နဲ့ ဝိုင်း ပက်ကြမလား မသိ။

ကိုယ်တွေက တော့ ရှင်းတယ်။ ကိုးရီးယားယဉ်ကျေးမှု ၊ ဘာယဉ်ကျေးမှု ထွန်းကားကား ၊ အကင်မစားဘူး ။ အတတ်နိုင်ဆုံးရှောင်တယ်။ Nitrosamine တွေ ကာဗွန်ကြပ်ခိုး တွေက ကင်ဆာဖြစ်နိုင်ချေကို 3% အထိ ရှိစေတယ် ဆိုတာ တိတိကျကျ သိလို့။ နီးစပ်သူတွေကို လဲ အကင် တတ်နိုင်သမျှ မစားဖို့ တိုက်တွန်းတယ်။

နောက်ပြီးအကြော်ကြွပ်ကြွပ်လေးမှ ကြိုက်တယ် ဆိုသူတွေ။ အကြော် သဘာဝ က လေထိတာ ကြာရင် ပျော့မှာပဲ။ အကြာကြီး ကြွပ်နေဖို့ ဆိုတာ အတော်ကြီးကို သဘာဝ ကို လွန်ဆန်နိုင်မှ ရမယ်။ အကြော်ကြွပ်ကြွပ်လေးမှ ကောင်းတယ် လို့ ခံယူသူတွေရှိလို့ ဒီလို ပလတ်စတစ် တွေ ထည့် ကြော်သူတွေ ရှိနေတာပါပဲ။

အဓိက က တော့ လူတွေက လုပ်လို့ ရသ၍ လုပ်ကြမှာပါပဲ။ ကိုယ့် အသိတရား ၊ ပညာ ၊ ဆင်ခြင်တုံတရား နဲ့ ချိန်ဆ ပြီး ရွေးချယ်တတ်ဖို့ပဲ လိုတာပါ။

ပလတ်စတစ် ဆိုပေမယ့် လူတွေ အသုံးချလို့ရတဲ့ ပလတ်စတစ် ရှိသလို ၊ အရမ်းအဆိပ်အတောက်များတဲ့ ပလတ်စတစ် လဲ ရှိတယ်။ အစားအသောက်တွေ ထည့်လို့ ရတဲ့ Grade ထဲက ပလတ်စတစ်တောင် bisphenol A ( BPA ) ပမာဏ ကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်။ BPA က လူတွေမှာ နှလုံးရောဂါ ၊ ဟိုမုန်းချို့တဲ့ပြသနာ ၊ ကင်ဆာရောဂါ စတာတွေ ကို ဖြစ်နိုင်ချေ များစေပါတယ်။

ဒီလောက် အန္တရာယ်များတဲ့ ပလတ်စတစ် ကို မဖြစ်မနေသုံး နေရတာ နဲ့ တင် အခြေနေ ဆိုးလှပါပြီ။ ဒီလိုမျိုး ထည့်ပါ စားလို့ကတော့.....

ဟင်း

ကိုယ်တွေ ခံယူချက်က တော့ ရှင်းတယ်။ နှမ်းတစိ နဲ့ ဆီမဖြစ်ဘူး ဆိုပေမယ့် ကိုယ်ကတော့ အတတ်နိုင်ဆုံး ပလတ်စတစ် မသုံးဘူး။ Mini Store တွေ ဝယ်တိုင်း အိတ်မယူဘူး။ လက်ထဲ ကိုင်တယ်။ တတ်နိုင်သမျှ ပလတ်စတစ်အမှိုက်မပစ်ဘူး။

ဒါပေမယ့် ဒီလို အစားအသောက်ထဲ ထည့်ကြော်ကျွေးနေတာ မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်မိတော့ အတော်ကြီး ကို တုန်လှုပ်မိတယ်။ နဂိုထဲက မှ အကင် ၊ အကြော် ကို တတ်နိုင် သမျှ ရှောင်နေသူမို့.... ခုတော့ ပို သေချာပါပြီ

အောက်မှာ ပလတ်စတစ် အကြောင်း ဗဟုသုတ ဖော်ပြထားပါတယ်။ နိုင်ငံခြားမှာ ထုတ်လုပ်သမျှ ပလတ်စတစ်တွေထဲ အောက်ဖော်ပြပါ သင်္ကေတလေးတွေပါတယ်။ ဒါတွေကို ကြည့်ပြီး ဘယ်နေရာမှာ သုံးရလဲ သိနိုင်တယ်။ အထူးသဖြင့် အစားအသောက် ၊ အသုံးအဆောင်။ နားလည် လွယ်မှာပါ။

Credit - Aung Pyae Sone

Read More

ဆေးရုံပေါ်မှာ စားစရာမရှိလို့ ဒုက္ခရောက်နေတဲ့လူနာ မီးအိမ်ရှင်ဆရာဝန်ကြီးနဲ့ ဆုံမိတဲ့အခါ

ပိုက်ဆံမရှိလို့ ဟင်းရွက်ခူးရောင်းတယ်။
အပင်ပေါ်ကပြုတ်ကျ ခေါင်းပေါက်တယ်။
ကန်ကြီးထောင့်ဆေးရုံက ပုသိမ်ကို လွှဲတယ်။
သွားစရာ ကားခ မရှိ ဆေးရုံက စုပေးလိုက်တာ ၂သောင်း။
ကားငှားလာတာက တစ်သောင်း။ နောက်နေ့ ထမင်းစား မုန့်စား လိုတာလေးတွေဝယ်။
တစ်ရက်ခွဲအကြာမှာ ပါလာတဲ့ ငွေက ကုန်ပါလေရော။
ကျွန်တော် ညဘက် round လှည့်တုန်း ဒီလူနာရဲ့ ဒုက္ခကို တာဝန်ကျ ဆရာမက ပြောပြပါတယ်။
နက်ဖန်ဆိုတာ ထမင်းစားဖို့ မရေရာတဲ့ ဘဝတွေရယ်။
စိတ်မကောင်းစွာနဲ့ အလှူငွေ ငါးသောင်း ပေးလိုက်ပါတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့ ၂ရက် ရန်ကုန်သွားတုန်းက တပည့်ဟောင်းတွေဖြစ်တဲ့ နီနီ၊ နန်းအိ၊ မျိုးနွယ်၊ ဝါဝါတို့က ဆရာ လိုရာသုံးပါဆိုပြီး ကန်တော့တဲ့ငွေလေး အကျိုးရှိသွားခဲ့ပါပြီ။
ထမင်းဆာသူတွေကို ထမင်းကျွေးနိုင်သော အင်အား၊ ငိုနေသူတွေကို မျက်ရည်သုတ်စေမယ့် ခွန်အား တပည့်တော်အား ပေးသနားတော်မူပါ။
Dr.Than Min Htut

Read More

ရှက်စရာမှမဟုတ်တာ....

ရှက်စရာမှမဟုတ်တာ....

ဒီပုံဟာ ဘာမှ မလိမ်းထားသလို အဖတ်တွေ အရည်တွေ မပါတဲ့ ကင်မရာနဲ့ရိုက်ထားတဲ့ပုံပါ.

မျက်နာပေါ် အလှဆုံးပြင်ပြီး အဖတ်တွေ ပါတဲ့ ကင်မရာနဲ့ရိုက်ထားတဲ့ ပုံတွေတင်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို လှတယ်လို့ တခါမှ မပြောခဲ့ဖူးဘူး.

ဒါပေမဲ့ ကိုယ်လည်းလူထဲကလူမို့ လှချင်တာပေါ့.အဲ့တော့ အများနည်းတူ အဖတ်ပါတဲ့ကင်မရာတွေနဲ့ ရိုက်တာပဲလေ.

အဖိုး အဖွားတွေက အစ ဆလ်ဖီဆွဲနေကြတဲ့ခေတ်မှာ ကိုယ်လှချင်တာ အဆန်းတော့ဖြစ်မယ်မထင်မိဘူး.

တချို့ တချို့ လူတွေက ကိုယ်တိုင်ဓာတ်ပုံတွေ ဗွီဒီယိုတွေကိုပါ အဖတ်တွေနဲ့ရိုက်ပြီ သူများကိုဝေဖန်နေတာတွေ တွေ့ရတော့ပြုံးမိတယ်.

တချို့သော ယောက်ကျားတွေက ရုပ်ရှင်ထဲမှာပဲတွေ့ဖူး..အသဲအသန်ကြိုက်ကြပြီး မင်းသမီးယောက်ကျားဖြစ်ချင်တဲ့ အချစ်စစ်မပါတဲ့ ပေါ်ပြူလာဖြစ်ချင်ရုံသက်သက်နဲ့လာတဲ့စိတ်ဓာတ်အောက်ကြတဲ့လူတွေလည်းကြုံရတော့ ပကာသနကိုမက်မောတဲ့ ဟန်ဆောင်တတ်တဲ့ ယောက်ျားတွေလည်းရှိသားပဲလို့ သိလိုက်ရတယ်.

ကိုယ့်ဘဝမှာ ကိုယ်ချစ်လို့ပတ်သက်ခဲ့တဲ့ ယောက်ျားတွေဆီက (လက်ဆောင်ပေးတဲ့အရာကလွဲရင်) ဘာမှမယူသလို ဘာမှမတောင်းဆိုခဲ့ဘူး.ကိုယ်ကပဲ တတ်နိင်သလောက် သူတို့ဒုက္ခရောက်နေတဲ့အခါကူညီပေးခဲ့တာ.(ယူသွားတဲ့သူတွေ မဟုတ်ပါဘူးလို့ ငြင်းချင်ရင် လာငြင်းပါ.ဘာလို့ကူညီခဲ့ရလဲဆိုတဲ့အကြောင်းအရာနဲ့ ငွေ အမောက်ကိုလူသိရှင်ကြားစာရင်းချပြပေးမယ်)

တခြားလူတွေကို သွားမငြင်းနဲ့နော်.ကိုယ့်ဆီကို ကိုယ်တိုင်လာငြင်း.အပြင်လူကဘာမှ သိတာမဟုတ်ဘူးလေ😆😆 ပြောချင်တဲ့လိုရင်းတောင် ပျောက်သွားတယ်..

မိတ်ကပ်တွေနဲ့ပုံမြင်ပြီး သိပ်လှနေတယ်လို့ထင်တဲ့သူတွေ သိစေချင်တာက ကိုယ်ဟာ အသက်၄၈ နှစ် သာမန် ရွက်ကြမ်းရေချို မိန်းမတယောက်ထက်မပိုပါဘူး.

ကိုယ့်ရဲ့လက်ရှိ မျက်နာကိုမြင်ပြီး ချစ်တတ်တဲ့ သူကသာ ကိုယ့်အတွက်တော့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ သူပါ.ကိုယ့်ရဲ့ မလှတဲ့ မျက်နှာဟာ ကိုယ့့်အမေက အသက်နံ့ရင်းပြီး မွေးထားပေးခဲ့လို့ ရှက်စရာမဟုတ်သလို ဘယ်သူမှလည်း အပြစ်ပြောစရာမလိုပါဘူး..

သူများကိုပြောတော့မယ်ဆိုရင် မှန်ရှေ့မြနိမြန်ပြေးကြည့်လိုက်ပါ.ငါရောတော်တော်ြပည့်စုံလို့လားလို့..မှန်မရှိရင် ခုစာကိုဖတ်ပြီးဝယ်ထားလိုကိပါတော့.မှန်ကြည့်ပြီးငါအလှကတော်တော်လှပြီးပြည့်စုံတယ်လို့ ထင်ရင် သေချာနေပြီ..သင့်မှာဘဝင်မြင့်ရူးရောဂါရှိနေပါပြီ..ဘယ်သူမှ ပြည့်စုံတဲ့သူမရှိတဲ့ လောကကြီးမှာ သင့်စိတ်ထဲ အဲ့လိုတွေမြင်နေပြီဆို ဆရာဝန်နဲ့ပြလိုက်ပါလို စေတနာနဲ့ အကြံပေးပါရစေ..

MKTA
.....
ရွက္စရာမွမဟုတ္တာ....

ဒီပုံဟာ ဘာမွ မလိမ္းထားသလို အဖတ္ေတြ အရည္ေတြ မပါတဲ့ ကင္မရာနဲ႔ရိုက္ထားတဲ့ပုံပါ.

မ်က္နာေပၚ အလွဆုံးျပင္ၿပီး အဖတ္ေတြ ပါတဲ့ ကင္မရာနဲ႔ရိုက္ထားတဲ့ ပုံေတြတင္ၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို လွတယ္လို႔ တခါမွ မေျပာခဲ့ဖူးဘူး.

ဒါေပမဲ့ ကိုယ္လည္းလူထဲကလူမို႔ လွခ်င္တာေပါ့.အဲ့ေတာ့ အမ်ားနည္းတူ အဖတ္ပါတဲ့ကင္မရာေတြနဲ႔ ရိုက္တာပဲေလ.

အဖိုး အဖြားေတြက အစ ဆလ္ဖီဆြဲေနၾကတဲ့ေခတ္မွာ ကိုယ္လွခ်င္တာ အဆန္းေတာ့ျဖစ္မယ္မထင္မိဘူး.

တခ်ိဳ႕ တခ်ိဳ႕ လူေတြက ကိုယ္တိုင္ဓာတ္ပုံေတြ ဗြီဒီယိုေတြကိုပါ အဖတ္ေတြနဲ႔ရိုက္ၿပီ သူမ်ားကိုေဝဖန္ေနတာေတြ ေတြ႕ရေတာ့ျပဳံးမိတယ္.

တခ်ိဳ႕ေသာ ေယာက္က်ားေတြက ႐ုပ္ရွင္ထဲမွာပဲေတြ႕ဖူး..အသဲအသန္ႀကိဳက္ၾကၿပီး မင္းသမီးေယာက္က်ားျဖစ္ခ်င္တဲ့ အခ်စ္စစ္မပါတဲ့ ေပၚျပဴလာျဖစ္ခ်င္႐ုံသက္သက္နဲ႔လာတဲ့စိတ္ဓာတ္ေအာက္ၾကတဲ့လူေတြလည္းၾကဳံရေတာ့ ပကာသနကိုမက္ေမာတဲ့ ဟန္ေဆာင္တတ္တဲ့ ေယာက္်ားေတြလည္းရွိသားပဲလို႔ သိလိုက္ရတယ္.

ကိုယ့္ဘဝမွာ ကိုယ္ခ်စ္လို႔ပတ္သက္ခဲ့တဲ့ ေယာက္်ားေတြဆီက (လက္ေဆာင္ေပးတဲ့အရာကလြဲရင္) ဘာမွမယူသလို ဘာမွမေတာင္းဆိုခဲ့ဘူး.ကိုယ္ကပဲ တတ္နိင္သေလာက္ သူတို႔ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့အခါကူညီေပးခဲ့တာ.(ယူသြားတဲ့သူေတြ မဟုတ္ပါဘူးလို႔ ျငင္းခ်င္ရင္ လာျငင္းပါ.ဘာလို႔ကူညီခဲ့ရလဲဆိုတဲ့အေၾကာင္းအရာနဲ႔ ေငြ အေမာက္ကိုလူသိရွင္ၾကားစာရင္းခ်ျပေပးမယ္)

တျခားလူေတြကို သြားမျငင္းနဲ႔ေနာ္.ကိုယ့္ဆီကို ကိုယ္တိုင္လာျငင္း.အျပင္လူကဘာမွ သိတာမဟုတ္ဘူးေလ😆😆 ေျပာခ်င္တဲ့လိုရင္းေတာင္ ေပ်ာက္သြားတယ္..

မိတ္ကပ္ေတြနဲ႔ပုံျမင္ၿပီး သိပ္လွေနတယ္လို႔ထင္တဲ့သူေတြ သိေစခ်င္တာက ကိုယ္ဟာ အသက္၄၈ ႏွစ္ သာမန္ ရြက္ၾကမ္းေရခ်ိဳ မိန္းမတေယာက္ထက္မပိုပါဘူး.

ကိုယ့္ရဲ့လက္ရွိ မ်က္နာကိုျမင္ၿပီး ခ်စ္တတ္တဲ့ သူကသာ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ တန္ဖိုးရွိတဲ့ သူပါ.ကိုယ့္ရဲ့ မလွတဲ့ မ်က္ႏွာဟာ ကိုယ့့္အေမက အသက္နံ့ရင္းၿပီး ေမြးထားေပးခဲ့လို႔ ရွက္စရာမဟုတ္သလို ဘယ္သူမွလည္း အျပစ္ေျပာစရာမလိုပါဘူး..

သူမ်ားကိုေျပာေတာ့မယ္ဆိုရင္ မွန္ေရွ႕ျမနိျမန္ေျပးၾကည့္လိုက္ပါ.ငါေရာေတာ္ေတာ္ျပည့္စုံလို႔လားလို႔..မွန္မရွိရင္ ခုစာကိုဖတ္ၿပီးဝယ္ထားလိုကိပါေတာ့.မွန္ၾကည့္ၿပီးငါအလွကေတာ္ေတာ္လွၿပီးျပည့္စုံတယ္လို႔ ထင္ရင္ ေသခ်ာေနၿပီ..သင့္မွာဘဝင္ျမင့္႐ူးေရာဂါရွိေနပါၿပီ..ဘယ္သူမွ ျပည့္စုံတဲ့သူမရွိတဲ့ ေလာကႀကီးမွာ သင့္စိတ္ထဲ အဲ့လိုေတြျမင္ေနၿပီဆို ဆရာဝန္နဲ႔ျပလိုက္ပါလို ေစတနာနဲ႔ အႀကံေပးပါရေစ..

MKTA

Read More