CREDIT
သတင္းစံုေပ်ာ္၀င္အိုးၾကီးတြင္ ေဖာ္ျပထားသည့္ သတင္း၊ဓာတ္ပံုမ်ားသည္ သက္ဆိုင္သူမ်ား၏မူပိုင္သာျဖစ္ေၾကာင္း အသိေပးအပ္ပါသည္။
ရောဂါဆိုးဒုက္ခမပေးနိုင်အောင် မဟာသမယသုတ်ကိုပူဇော်ပါ
မဟာသမယသုတ်နှင့် ကပ်ရောဂါ ဘေးဆိုး
မဟာသမယသုတ် ကို ရွတ်ဖတ် ပူဇော် ပါက”ဒေဝတာနံံ = နတ်တို့သည် ၊ ပီယံ = ချစ်အပ်၏ ။မနာပံ = စိတ်ကိုပွားစေတတ် ၏(ဝါ)စိတ်ဖြင့်ရောက်အပ်၏။
ဤကဲ့ သို့ အဋ္ဌကထာဆရာ မိန့်ဆိုထား သောကြောင့် ကောင်းမြတ်သော မင်္ဂလာတရား များ ဖြစ်ပေါ်စေရန်”မဟာသမယသုတ်”ကို ရွတ်ဆို ရမည်။
နတ် တို့သည် =ချစ်အပ်သည်၏အဖြစ် ၊စိတ်ကိုပွားစေတတ်သည်၏အဖြစ်ကို ရစေနိုင်သော”မဟာသမယသုတ်တော်”ကိုရွတ်ဆို ပူဇော်ကြကုန်လော့
“မဟာသမယသုတ်တော်ကြီး ကို နာယူခွင့်ကြုံခဲ့ရတဲ့နတ်တွေ ဗြဟ္မာတွေက အဲ့ဒီတုံးက “ဘုရား ရဟန္တာတွေကို ရှိခိုးကြရတာကို ပြန်သတိရပြီး ဝမ်းမြောက်
ဝမ်းသာဖြစ်ကြလိမ့်မည် “သူတို့တွေ ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာဖြစ်ကြတာနဲ့အမျှ ဒီလိုကုသိုလ်တွေကိုပြန်လည်သတိရစေတဲ့ …
ဗုဒ္ဓဘုရားရှင်ရဲ့”မဟာသမယသုတ်”တော်ကြီးကို ရွတ်ဆိုပွားများကြတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်အားလုံးကိုလည်း ကျေးဇူးတတင်နဲ့ ကူညီကြမည်မှာ သေချာလှပါသည် ။
ဒီလိုမျိုး နတ်မြတ် နတ်ကောင်း နတ်အပေါင်းတို့ကကိုယ့်နီး ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဝန်းရံစောင့်ရှောက်ကြမယ်-ဆိုရင်၊ ဘေးဆိုး ၊ အန္တရာယ်ဆိုး ၊
ရောဂါဆိုးအပါဝင်မကောင်းတဲ့အရာ အားလုံး ကိုယ့်ကို ဒုက္ခပေးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပေ ။
အခုလို ( ကိုဗစ် – ၁၉ ) ရောဂါဆန်းဆန်းပြားပြားတွေဒုက္ခပေးနေတဲ့အချိန်မှာ ” မဟာသမယသုတ်”တော်” ရတနသုတ်”တော်
“မေတ္တသုတ်”တော်တို့ကို ရွတ်ဆို ပွားများကာသစ္စာ , မေတ္တာတို့၏ တန်ခိုးတော် ၊ အစွမ်းသတ္တိတို့ကိုခံယူတော်မူကြကုန်လော့ ။
ကမ္ဘာမြေကြီးမြန်မြန်နေကောင်းစေရန်သစ္စာဓိဋ္ဌာန်ပြုကြပါရန် “ဓမ္မမိတ်ဆွေ”များကိုအလေးအနက် တိုက်တွန်းအပ်ပါတယ်။
(ကမ္ဘာမြေကြီးမြန်မြန်နေကောင်းပါစေ)
26.8.2020.ဗုဒ္ဓဟူးနေ့Thi Lar Nanda
Zawgyi
ေရာဂါဆိုးဒုကၡမေပးႏိုင္ေအာင္ မဟာသမယသုတ္ကိုပူေဇာ္ပါ
မဟာသမယသုုတ္ႏွင့္ ကပ္ေရာဂါ ေဘးဆုိး
မဟာသမယသုုတ္ ကုိ ရြတ္ဖတ္ ပူေဇာ္ ပါက”ေဒဝတာနံံ = နတ္တုိ႔သည္ ၊ ပီယံ = ခ်စ္အပ္၏ ။မနာပံ = စိတ္ကုိပြားေစတတ္ ၏(ဝါ)စိတ္ျဖင့္ေရာက္အပ္၏။
ဤကဲ့ သုိ႔ အ႒ကထာဆရာ မိန္႔ဆုိထား ေသာေၾကာင့္ ေကာင္းျမတ္ေသာ မဂၤလာတရား မ်ား ျဖစ္ေပၚေစရန္”မဟာသမယသုတ္”ကုိ ရြတ္ဆုိ ရမည္။
နတ္ တုိ႔သည္ =ခ်စ္အပ္သည္၏အျဖစ္ ၊စိတ္ကုိပြားေစတတ္သည္၏အျဖစ္ကုိ ရေစႏုိင္ေသာ”မဟာသမယသုတ္ေတာ္”ကုိရြတ္ဆုိ ပူေဇာ္ၾကကုန္ေလာ့
“မဟာသမယသုတ္ေတာ္ႀကီး ကုိ နာယူခြင့္ၾကံဳခဲ့ရတဲ့နတ္ေတြ ျဗဟၼာေတြက အဲ့ဒီတုံးက “ဘုရား ရဟႏၲာေတြကုိ ရွိခုိးၾကရတာကုိ ျပန္သတိရၿပီး ဝမ္းေျမာက္
ဝမ္းသာျဖစ္ၾကလိိမ့္မည္ “သူတုိ႔ေတြ ဝမ္းေျမာက္ ဝမ္းသာျဖစ္ၾကတာနဲ႔အမွ် ဒီလုိကုသုိလ္ေတြကုိျပန္လည္သတိရေစတဲ့ …
ဗုုဒၶဘုရားရွင္ရဲ႕”မဟာသမယသုတ္”ေတာ္ႀကီးကုိ ရြတ္ဆုိပြားမ်ားၾကတဲ့ ပုဂၢဳိလ္အားလုံးကုိလည္း ေက်းဇူးတတင္နဲ႔ ကူညီၾကမည္မွာ ေသခ်ာလွပါသည္ ။
ဒီလုိိမ်ိဳး နတ္ျမတ္ နတ္ေကာင္း နတ္အေပါင္းတုိိ႔ကကုိယ့္နီး ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ဝန္းရံေစာင့္ေရွာက္ၾကမယ္-ဆုိရင္၊ ေဘးဆုိး ၊ အႏၲရာယ္ဆုိး ၊
ေရာဂါဆုိးအပါဝင္မေကာင္းတဲ့အရာ အားလုံး ကုိယ့္ကုိ ဒုကၡေပးႏုိင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ေပ ။
အခုလုိ ( ကုိိဗစ္ – ၁၉ ) ေရာဂါဆန္းဆန္းျပားျပားေတြဒုကၡေပးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ” မဟာသမယသုတ္”ေတာ္” ရတနသုတ္”ေတာ္
“ေမတၱသုတ္”ေတာ္တုိ႔ကုိ ရြြတ္ဆုိ ပြားမ်ားကာသစၥာ , ေမတၱာတုိ႔၏ တန္ခိုးေတာ္ ၊ အစြမ္းသတၱိတုိ႔ကုိခံယူေတာ္မူၾကကုန္ေလာ့ ။
ကမ႓ာေျမႀကီးျမန္ျမန္ေနေကာင္းေစရန္သစၥာဓိိ႒ာန္ျပဳၾကပါရန္ “ဓမၼမိတ္ေဆြ”မ်ားကုိအေလးအနက္ တုိက္တြန္းအပ္ပါတယ္။
(ကမ႓ာေျမႀကီးျမန္ျမန္ေနေကာင္းပါေစ)
26.8.2020.ဗုဒၶဟူးေန႔Thi Lar Nanda
ထေရဝါဒဗုဒ္ဓဘာသာ ကိုးကွယ်မှုများထဲတွင် မဟာယာနဂိုဏ်းမှ အယူအဆများကို ရောနှောလက်ခံနေသည်ကိုလည်း တွေ့ရ၏။
ထိုအယူများအနက် ရှင်ဥပဂုတ် ကိုးကွယ်မှုသည် ရှေ့တန်း၌ ရှိနေလေသည်။
ရှင်ဥပဂုတ္တမထေရ်၏ အတ္ထုပ္ပတ်သည် မဟာယာနဂိုဏ်းသုံး ကျမ်းစာဖြစ်သော ဒိဗျာဝဒါနကျမ်းမှ ဖန်တီးပေးလိုက်သော ဇတ်လမ်းဖြစ်သည်။
ရှင်ဥပဂုတ်မထေရ်သည် ဣန္ဒဂုတ္တ၊ အဿဂုတ္တ၊ တိဿနာဂ၊ ဥပဂုတ္တတိဿနာဂ၊ အာဂတ်စတယမုနိဟူသောဘွဲ့မည် အမျိုးမျိုးဖြင့် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားသူဖြစ်သည်။
ရှင်ဥပဂုတ်မထေရ်နှင့် ပတ်သက်၍ထေရဝါဒ ပိဋကတ်တော် အဋ္ဌကထာတို့၌ ကျယ်ပြန့်စွာမပါရှိပေ။
ထိုမထေရ် အကြောင်းကို သာသနာနှစ် ၈ဝဝ ခန့်က ရှင်မဟာနာမရေးသော မဟာဝင်ဝတ္ထု၌ ဖော်ပြခဲ့သည် ။
ရှင်မဟာနာမသည် မဟာယာနကျမ်းစာ ဒိဗျာဝဒါနမှ ထုတ်ယူ၍ တင်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါမည် ။
မဟာဝင် ကျမ်းလာစကားတို့ကို ယူ၍ မြန်မာကျမ်းပြု ဆရာတို့ကလည်း ဖော်ပြခဲ့ကြပြန်သည်။
မဟာရာဇဝင်ကြီး ၊ လောကပညတ္တိကျမ်း ၊ ဇိနတ္ထပကာသနီကျမ်း တို့တွင် ထိုမထေရ်၏ အတ္ထုပ္ပတ်ကို
ကူးယူထည်သွင်းခဲ့ကြသည်။
ထိုအခါမှ မြန်မာတို့၏ စိတ်တွင် ရှင်ဥပဂုတ္တ ဟူသော ဇတ်လမ်းသစ်ကို လက်ခံရရှိခဲ့ကြသည်။
အစွမ်းကောင်းသော မထေရ်တပါးအဖြစ် မြန်မာတို့၏ နှုတ်ဖျားတွင် တွင်ကျယ်လာခဲ့လေသည်။
ရှင်ဥပဂုတ်မထေရ်သည် တောင်သမုဒ္ဒရာ၌ ကြေးပြာဿဒ်ဖြင့် နေသည်။
ယနေ့တိုင် အသက်ရှင်လျှက် ရှိနေသေးသည် ဟုလည်း ကြံကြီးစည်ရာ ယုံကြည်နေကြသည်။
ထို့ကြောင့်မြန်မာတို့သည် ရှင်ဥပဂုတ်ပုံကို ထုလုပ်၍ ဖောင်နှင့်မျှောကာ ပူဇော်ပွဲများ ပြုလုပ်ကြသည်။
ရှင်ဥပဂုတ်သည် လေမုန်တိုင်းကျခြင်း၊ မိုးရွာခြင်း ၊ ရေလွှမ်းခြင်း ၊ မိုးကြိုးပစ်ခြင်း စသေသန္တရာယ်တို့ကို လွကာကွယ်ပေးနိုင်မည် ဟုလည်း ယုံကြည်ကြသည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ရှင်ပြုအလှူပွဲစသည် ပြုလုပ်လျှင်
လေမိုးအန္တရာယ်ကင်းစေရန် ရှင်ဥပဂုတ်ရုပ်ထုကို ကန်တော့ပွဲဖြင့် တင်သ၍ ပူဇော်ထားကြရသည်။
မြန်မာပြည်တွင် နောက်ခေတ်မှ တည်ထားသော အချို့သော ဘုရားထီး အတွင်း၌လည်း ရှင်ဥပဂုတ်ကျောင်းဆောင်လေးများကို ထည့်သွင်းလေ့ရှိကြသည်။ မိုးကြိုးအန္တရာယ်စသည် ကင်းစေရန် ဖြစ်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ရှင်ဥပဂုတ်မထေရ်သည် ဂိုဏ်းဆရာလုပ်သူတို့၏ လက်ထဲ ရောက်သွားရာ စိတ္တဇဝေဒနာအတွက် အသုံးချခံတစ်ပါး ဖြစ်သွားရပြန်သည်။
ရှင်ဥပဂုတ်သာ မဟုတ် ရှင်မဟာကဿပကဲ့သို့သော မထေရ်များလည်း ပါဝင်နေကြသည်။
ထိုမထေရ်များကို အုပ်စုဖွဲ့ပေးကာ " သေ ၄~ပါး၊ ရှင် ၄~ပါး" ဟူ၍ ခေါ်ဆိုထားကြသည်။
ထိုမထေရ် ၈ ပါးတို့ မှာ အသေထွက် ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် အရှင်ထွက်ပုဂ္ဂိုလ်များ ဟူ၍လည်း လက်ခံကြပြန်သည်။
ရှင်လေးပါးစာရင်း၌ အောက်ပါမထေရ်တို့ ပါဝင်သည်။
(၁) ရှင်ဥပဂုတ်သည် တောင်သမုဒ္ဒရာ၌ ကြေးပြဿဒ် ဖြင့်နေသည်။
(၂) ရှင်ခေမရထေရ်သည် အနောက်သမုဒ္ဒရာ၌ ကြေးပြဿဒ် ဖြင့်နေသည်။
(၃) ရှင်ဘဒ္ဒမထေရ်သည် မြောက်သမုဒ္ဒရာ၌ ရွှေပြာဿဒ်ဖြင့် နေသည်။
(၄) ရှင်အက္ကောသာရမထေရ်သည် အရှေ့သမုဒ္ဒရာ၌ ရွှေပြာဿဒ် ဖြင့်နေသည်။
မထေရ် ၄ ပါးကို နေရာ ၄ မျိုးခွဲတမ်းချထားရာ မြန်မာပြည်သားတို့အတွက် ရှင်ဥပဂုတ်သာလျှင် ပူဇော်ခွင့်
ရနိုင်ကြ၏။
တောင်အရပ်၌သာ သမုဒ္ဒရာရှိသောကြောင့် ရှင်ဥပဂုတ်သာလျှင် မြန်မာပြည်သားတို့အတွက် တာစားသော ကိုယ်တော် ဖြစ်နေ၏။
သေလေးပါးစာရင်း၌ အောက်ပါမထေရ်တို့ ပါဝင်သည်။
(၁) ရှင်မဟာကဿပ သည် ဝေဘာရတောင် ကျောက်ဖြာထက်၌ရှိသည်။
(၂) ရှင်မဟာသံသာရ သည် ဥတ္တမတောင်၌ရှိသည်။
(၃) ရှင်ဥပေက္ခ သည် မကုလတောင်၌ရှိသည်။
(၄) ရှင်ဓမ္မသာရ သည် မကုလတောင်၌ရှိသည်။
မြန်မာနိုင်ငံမှ ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် ရှင်မဟာကဿပ အသေထွက်ရှိရာ အလောင်းတော် ကဿပကို အလေးထား၍ သွားရောက်လေ့ရှိကြသည်။
ရှင်မဟာကဿပ ပြဿနာကလည်း ရှုပ်ထွေးသည်။
ပုဂံခေတ် အရည်းကြီးဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်
ရှင်မဟာကဿပသည် ထိုနေရာသို့ သွား၍ ပျံတော်မူသည်ဟု ဇတ်လမ်းလုပ်ထားကြသည်။
ဘုရားရှင်၏ သာဝကကြီးဖြစ်သော ပထမသံဂါယနာတင် ဦးဆောင် အရှင်မဟာကဿပကြီးသည်
ထိုနေရာသို့ လာရောက်၍ ပရိနိဗ္ဗာန် ပြုသည်ဟုလည်း ပြောကြသေးသည်။
အမှန်မူ အလောင်းတော် ကဿပဋ္ဌာနသည် အရည်းကြီးခေါင်းဆောင် ရှင်ကဿပ နှင့်လည်း မသက်ဆိုင်ပါ။
သံဂါယနာတင် အရှင်မဟာကဿပ၏ ပရိနိဗ္ဗာန် ပြုရာလည်း မဟုတ်။
ထိုရှင်မဟာကဿပကြီး ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုရာ ဝေဘာရတောင်နှင့် အလားတူသော ပထဝီ အနေအထားကို ရှာ၍
အတုပြုလုပ်ကိုးကွယ်ခဲ့သော အလောင်းတော် ကဿပ အတုသာလျှင် ဖြစ်ပါသည်။
ဗုဒ္ဓစာပေ၌ လာသော ဖြစ်စဉ်တို့ကို ကြည့်၍ ပထဝီအနေအထားကို ရှာဖွေလျှက် ခြေတော်ရာ များကိုလည်း
ဤသို့ပင် ထုလုပ်ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်လော။
ချုပ်၍ဆိုရလျှင် ရှင်ဥပဂုတ်မထေရ်သည် ထေရဝါဒပိဋကတ်တော်လာ ပုဂ္ဂိုလ်မဟုတ်။ မဟာယာနဂိုဏ်းလာ
စာအုပ်ထဲက ကူးနုတ်ထားသော ထေရုပ္ပတ္တိသာ ဖြစ်သတည်း။
မှတ်ချက်။ ။ ရေစကြို အရှင်ဧသိက ရေးသားသော ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓဘာသာ ( ပြိုင်ပွဲဝင် ပထမဆုရ ) စာအုပ်မှ ကူးယူဖော်ပြပါသည်။
ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား႐ွင္ ၏ ဗုဒၶဝင္ အက်ဥ္း
(အစ ႏွင့္ အဆုံး)
☸ သာသနာ သကၠရာဇ္ = ၂၅၆၂ ☸
ျမန္မာ သကၠရာဇ္ = ၁၃၈၀
ခရစ္သကၠရာဇ္ = ၂၀၁၈
၀။ ယခင္ ကမာၻ = သာရမ႑ကမာၻ ၊
၁။ ၿမိဳ႕ = အမရဝတီ မည္ေသာ ၿမိဳ႕ ၊
၂။ သူေဌးသား အမည္ = သုေမဓာ သူေဌးသူႂကြယ္ ပုဏၰား ၊
၃။ ဗ်ာဒိတ္ခံယူေသာေန႔ = ကဆုန္လျပည့္ေန႔ ၊
၄။ ဗ်ာဒိတ္ခံယူေသာ ဘဝ = သုေမဓာ႐ွင္ ရေသ့ ဘဝ ၊
၅။ ဗ်ာဒိတ္ေပးေသာ ဘုရား = ဒီပကၤရာ ျမတ္စြာဘုရား ၊
၆။ ပါရမီ ျဖည့္ဖက္ = သုမိတၱာ အမ်ိဳးသမီး ၊
၇။ ပါရမီ ျဖည့္က်င့္ရာ ကာလ = (၄)အသေခ်ၤ ႏွင့္ ကမာၻ(၁)သိန္း ၊
၈။ ပါရမီမ်ား = ပါရမီဆယ္ပါး ၊ အျပားသုံးဆယ္ ၊ စြန္႔ျခင္းႀကီးငါးပါး ၊
၉။ ရည္ရြယ္ခ်က္ = ေဝေနယ်သတၱဝါမ်ား ကယ္တင္ရန္ ၊
၁၀။ ယခု ကမာၻ = ဘဒၵကမာၻ ၊
၁၁။ ပါရမီေနာက္ဆုံး လူ႔ဘဝ = ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီး ဘဝ ၊
၁၂။ ေနာက္ဆုံး စံျမန္းခဲ့ေသာနတ္ျပည္ = တုသိတာနတ္ျပည္ ၊
၁၃။ နတ္သားနာမ = သႏၱဳသိတေသတေကတု မည္ေသာနတ္သား ၊
၁၄။ ဘုရားျဖစ္ရန္ေတာင္းပန္သူမ်ား = နတ္ ၊ ျဗဟၼာမ်ား ၊
၁၅။ ၾကည့္ျခင္းႀကီး ငါးပါး = ကာလ ၊ ဒီပ ၊ ေဒသ ၊ ကုသ ၊ မာတု ၊
၁၆။ ဘုရားျဖစ္ရန္ ကာလ = လူတို႔ အသက္တမ္း (၁၀၀) တမ္း ၊
၁၇။ ဘုရားျဖစ္ရန္ ဒီပ = ဇမၺဴဒီပါေတာင္ကြၽန္း ၊
၁၈။ ဘုရားျဖစ္ရန္ အရပ္ေဒသ = မဇၩိမတိုက္ ၊ (အိႏၵိယႏိုင္ငံ) ၊
၁၉။ ဘုရားျဖစ္ရန္ ကုသ = ႐ွင္ဘုရင္မ်ိဳး ၊ ပုဏၰားမ်ိဳး ၊
၂၀။ ဘုရားျဖစ္ရန္ မာတုအာယုပရိေစၧဒ = မယ္ေတာ့္ အသက္ ၊
၂၁။ ပဋိသေႏၶယူေသာ ႏွစ္ = မဟာသကၠရာဇ္ (၆၇) ခုႏွစ္ ၊
၂၂။ ပဋိသေႏၶယူေသာ လ = ဝါဆိုလျပည့္ ၊
၂၃။ ပဋိသေႏၶယူေသာ ေန႔ = ၾကာသပေတးေန႔ ၊
၂၄။ ေနျပည္ေတာ္ = ကပိလဝတ္္ျပည္ (သကၠတိုင္း) ၊
၂၅။ အမ်ိဳးအႏြယ္ = သာကီဝင္ မင္းမ်ိဳး / မင္းႏြယ္ ၊
၂၆။ ခမည္းေတာ္ ဖခင္ = သုေဒၶါဒန ႐ွင္ဘုရင္မင္းႀကီး ၊
၂၇။ မယ္ေတာ္ မိခင္ = မာယာမဟာေဒဝီ မိဖုရားႀကီး ၊
၂၈။ ဘုရားေလာင္း ဖြားျမင္ရာအရပ္ = ေတာလမ္းခရီး ၊
၂၉။ ဖြားရာဌာန = လုမိၺနီဥယ်ာဥ္ (ကပိလဝတ္ ႏွင့္ ေဒဝဒဟၾကား) ၊
၃ဝ။ မီး႐ွဴးသန္႔စင္ ဖြားျမင္ေသာ ႏွစ္ = မဟာသကၠရာဇ္ (၆၈) ခုႏွစ္ ၊
၃၁။ မီး႐ွဴးသန္႔စင္ ဖြားျမင္ေသာ လ = ကဆုန္လျပည့္ ၊
၃၂။ မီး႐ွဴးသန္႔စင္ ဖြားျမင္ေသာ ေန႔ = ေသာၾကာေန႔ ၊
၃၃။ ေမြးစ,ေျခလွမ္း = ေျမာက္အရပ္သို႔ (၇) လွမ္း ၊
၃၄။ ဖြားဖက္ေတာ္ = (၇) ဦး ၊
၃၅။ ပဌမေျမာက္ ဖြားဖက္ေတာ္ = ယေသာ္ဓရာ ၊
၃၆။ ဒုတိယေျမာက္ ဖြားဖက္ေတာ္ = အာနႏၵာမင္းသား ၊
၃၇။ တတိယေျမာက္ ဖြားဖက္ေတာ္ = ဆႏၷအမတ္ ၊
၃၈။ စတုတၳေျမာက္ ဖြားဖက္ေတာ္ = ကာဋဳဒါယီ အမတ္ ၊
၃၉။ ပဥၥမေျမာက္ ဖြားဖက္ေတာ္ = က႑ကျမင္း ၊
၄၀။ ဆ႒မေျမာက္ ဖြားဖက္ေတာ္ = ေဗာဓိေညာင္ပင္ ၊
၄၁။ သတၱမေျမာက္ ဖြားဖက္ေတာ္ = ေ႐ႊအိုးၾကီး (၄) လံုး ၊
၄၂။ ပဌမ ေရႊအိုးႀကီး = သခၤ မည္ေသာ ေရႊအုိးႀကီး ၊
၄၃။ ဒုတိယ ေရႊအိုးႀကီး = ဧလ မည္ေသာ ေရႊအုိးႀကီး ၊
၄၄။ တတိယ ေရႊအိုးႀကီး = ဥပၸလ မည္ေသာ ေရႊအုိးႀကီး ၊
၄၅။ စတုတၳ ေရႊအိုးႀကီး = ပု႑ရိက မည္ေသာ ေရႊအိုးႀကီး ၊
၄၆။ ဖြားစ,စကား = သုံးခြန္း ၊
၄၇။ ပဌမ စကား = အေဂၢါဟမသိၼ ေလာကႆ ၊
၄၈။ ဒုတိယ စကား = ေဇေဌာဟမသိၼ ေလာကႆ ၊
၄၉။ တတိယ စကား = ေသေဌာဟမသိၼ ေလာကႆ ၊
၅၀။ မိေထြးေတာ္ = ေဂါတမီ ၊
၅၁။ မင္းသားငယ္ကိုျမင္၍ ငိုေႂကြးေသာ ရေသ့ = ေဒဝီလရေသ့ ၊
၅၂။ ဘုရားျဖစ္မည္ဟု ဧကန္အတတ္ေဟာသူ = ေကာ႑ညပုဏၰား ၊
၅၃။ ဘုရားေလာင္း၏ အမည္ = အိမ္ေ႐ွ႕စံမင္းသား သိဒၶတၳ ၊
၅၄။ ဘုရားေလာင္း ျပေသာ အတတ္ပညာ = ေလးအတတ္ပညာ ၊
၅၅။ ဘုရားေလာင္း၏ ေလာကီဆရာ = (၅)ပါး ၊
၅၆။ ပဌမ ဆရာ = လကၡဏာ ဖတ္ေသာ ရာမ, ဓဇ, လကၡဏ, မႏၲီ,
ယည, သုယာမ, သုေဘာဇ, သုဒတၱ ဟူေသာ
ပုဏၰားႀကီး (၈)ဦး ၊
၅၇။ ဒုတိယ ဆရာ = ပဒကက်မ္း, ဗ်ာက႐ုဏ္းက်မ္း, ဆဠဂၤက်မ္း
အတတ္တို႔ကို သင္ၾကားေပးေသာ (သဗၺမိတၱ)
မည္ေသာ ပုဏၰား ၊
၅၈။ တတိယ ဆရာ = ဘုရားေလာင္းအား သူအို, သူနာ, သူေသ,
ရဟန္းဟူေသာ နိမိတ္ႀကီး ေလးပါးကို ျပ၍
ထိတ္လန္႔ေၾကာက္ရြံ႕ေစၿပီး
ေတာထြက္ေစေသာ နတ္သား ၊
၅၉။ စတုတၳ ဆရာ = အာကိၪၥညာယတနစ်ာန္၏ ပရိကံကို
ေျပာၾကားျပသေပးေသာ ကာလာမ၏
သားျဖစ္ေသာ အာဠာရ ရေသ့ ၊
၆၀။ ပဥၥမ ဆရာ = ေနဝသညာ နာသညာယတနစ်ာန္၏ ပရိကံကို
သင္ၾကားျပသေပးေသာ ရာမ၏ သားျဖစ္ေသာ
ဥဒကရေသ့။
၆၁။ ဘုရားေလာင္း၏ ေလာကုတၱရာဆရာ = မရိွ ၊
၆၂။ ဘုရားေလာင္း၏ ဇနီး = ယေသာ္ဓရာ (ဘဒၵကဥၶနာ) ၊
၆၃။ ဘုရားေလာင္း၏ သားေတာ္ = ရာဟုလာ ၊
၆၄။ ဘုရားေလာင္း၏ ေယာက္ဖေတာ္ = ေဒဝဒတ္ (ေဒဝဒတၱ) ၊
၆၅။ ဘုရားေလာင္း၏ ဦးရီးေတာ္ = သုပၸဗုဒၶမင္း ၊
၆၆။ စံျမန္းေသာ နန္းျပာသာဒ္ (၃) ေဆာင္ = ရမၼ ၊ သုရမၼ ၊ သုဘ ၊
၆၇။ ရမၼ = ေႏြရာသီစံ ဘံု(၅)ဆင္႔႐ိွ ျပာသာဒ္ေဆာင္ ၊
၆၈။ သုရမၼ = ေဆာင္းရာသီစံ ဘုံ(၇)ဆင္႔႐ွိ ျပာသာဒ္ေဆာင္ ၊
၆၉။ သုဘ = မိုးရာသီစံ ဘံု(၉)ဆင္႔႐ွိ ျပာသာဒ္ေဆာင္ ၊
၇၀။ အလုပ္အေကၽြး ေမာင္းမ = ေလးေသာင္း ၊
၇၁။ ထီးနန္းစိုးစံျမန္းေသာ ႏွစ္ = ၁၃ႏွစ္ ၊ (၁၆ ႏွစ္မွ ၂၉ ႏွစ္ထိ) ၊
၇၂။ ဥယ်ာဥ္၌ ျမင္ေသာ နိမိတ္ = သူအို ၊ သူနာ ၊ သူေသ ၊ ရဟန္း ၊
၇၃။ ေတာထြက္ေတာ္မူေသာ သက္ေတာ္ = (၂၉) ႏွစ္ ၊
၇၄။ ေတာထြက္ေတာ္မူေသာ ခုႏွစ္ = မဟာသကၠရာဇ္ (၉၇) ခုုႏွစ္ ၊
၇၅။ ေတာထြက္ေတာ္မူေသာ လ = ဝါဆိုလျပည့္ ၊
၇၆။ ေတာထြက္ေတာ္မူေသာ ေန႔ = တနလၤာေန႔ ၊
၇၇။ စီးေတာ္ယာဥ္ = က႑ကျမင္း ၊ ျမင္းယာဥ္ ၊
၇၈။ ေတာထြက္ရာ ပါသူ = က႑ကျမင္း ႏွင္႔ ျမင္းျမီးဆြဲ ေမာင္ဆန္ ၊
၇၉။ ေတာထြက္ရာ လမ္းခရီး၌ ပိတ္ပင္တားဆီးသူ = မာရ္နတ္ ၊
၈၀။ ျဖတ္ကူးေသာျမစ္ = အေနာ္မာျမစ္ ၊
၈၁။ ပယ္ေသာအရာ = ဆံေတာ္ ႏွင့္ အဝတ္ ၊
၈၂။ ဆံေတာ္တည္ရာ ဌာန = တာဝတိ ံသာ နတ္ျပည္ ၊
၈၃။ ဆံေတာ္ကို ဌာပနာတည္ရာ ေစတီ = ဆူဠမဏိေစတီ ၊
၈၄။ အဝတ္ေတာ္တည္ရာ ဌာန = ျဗဟၼာ့ျပည္ ၊
၈၅။ အဝတ္ေတာ္ ဌာပနာတည္ရာ ေစတီ = ျဗဟၼာျပည္ ဒုႆေစတီ ၊
၈၆။ သကၤန္းပရိကၡရာလွဴသူ= ဃဋိကာရျဗဟၼာ ၊
၈၇။ ေတာထြက္ျပီးစ , ဦးစြာဆရာ = အာဋာယရေသ့ ၊ ဥဒကရေသ့ ၊
၈၈။ တရားက်င့္သည့္ ေနရာ = ဥ႐ုေဝဠေတာ ၊
၈၉။ ဘုရားျဖစ္ရန္ က်င့္ေသာ က်င့္စဥ္တရား = ဒုကၠရစရိယ ၊
၉၀။ ဒုကၠရစရိယ က်င့္စဥ္ ၾကာျမင့္ခ်ိန္ = (၆) ႏွစ္ ၊
၉၁။ ဒုကၠရစရိယ က်င့္ခ်ိန္၌အလုပ္အေကြၽး ျပဳသူ = ပဥၥဝဂၢီ (၅) ဦး ၊
၉၂။ အရွင္ ေကာ႑ည မေထရ္ ၊
၉၃။ အ႐ွင္ ဝပၸ မေထရ္ ၊
၉၄။ အ႐ွင္ ဘဒိၵယ မေထရ္ ၊
၉၅။ အ႐ွင္ မဟာနာမ္ မေထရ္ ၊
၉၆။ အ႐ွင္ အႆဇိ မေထရ္ ၊
၉၇။ အလယ္အလတ္ လမ္းစဥ္ = မဇၩိမပဋိပဒါ က်င့္စဥ္လမ္း ၊
၉၈။ ဘုရားေလာင္း၏ အိပ္မက္ႀကီး = (၅) ပါး ၊
၉၉။ ေျမႀကီးကို (အိပ္ယာ)လုပ္ ၊ ဟိမဝႏၱာကို (ေခါင္းဦး)ျပဳ ၊
ေ႐ွ႕ေနာက္ သမုဒၵရာကို (လက္ႏွစ္ဖက္တင္) ၊
ေတာင္သမုဒၵ၇ာမွာ ေျခေတာက္ ႏွစ္ဖက္ကုိ ထားသည္
ဟု ျမင္မက္ျခင္း ၊
၁၀၀။ တိဏ ျမက္သည္ ဘုရားေလာင္း၏ ခ်က္ေတာ္မွ
ထုိးထြက္၍ ေကာင္းကင္ ဘဝဂ္တိုင္ေအာင္ ပ်ံတက္သည္
ဟု ျမက္မက္ျခင္း ၊
၁၀၁။ အမည္းေရာင္ရွိေသာ ပုိးေကာင္ေလးမ်ား ဘုရားေလာင္း၏
ပုဆစ္ ဒူး၀န္းတခုလုံးကုိ ဖုံးလႊမ္းျပီး တက္သည္
ဟု ျမင္မက္ျခင္း ၊
၁၀၂။ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာမွ အေရာင္ေသြးစုံလင္ေသာ ငွက္မ်ားသည္
ဘုရားေလာင္း၏ ေျခေတာ္ရင္း၌ တကုိယ္လုံး အျဖဴေရာင္
ျဖစ္သြားၾကသည္ ဟု ျမင္မက္ျခင္း ၊
၁၀၃။ မစင္ပုံၾကီးအေပၚတြင္ မစင္ေတြမလူးဘဲ
လမ္းေလွ်ာက္ေနသည္ ဟု ျမင္မက္ျခင္း ၊
၁၀၄။ ေ႐ႊခြက္ ေမ်ွာေသာျမစ္ = ေနရဥၥရာျမစ္ ၊
၁၀၅။ ေ႐ႊခြက္သိမ္းသူ = ကာလနဂါး ၊
၁၀၆။ ေဗာဓိပင္အသြား ျမက္လွဴသူ = ေသာတိၳယ ျမက္ရိတ္သမား ၊
၁၀၇။ က်ဲျဖန္႔စဥ္ ျမက္မွျဖစ္ေသာအရာ = အပရာဇိတေရႊပလႅင္ ၊
၁၀၈။ အမွီ ပင္ = ေညာင္ဗုဒၶေဟ ပင္ရင္း (ေခၚ) ေဗာဓိေညာင္ပင္ ၊
၁၀၉။ ေဗာဓိေညာင္ပင္ ႏွင့္ ေရႊပလႅင္ လာလုယူသူ = မာရ္နတ္ ၊
၁၁၀။ ဘုရားျဖစ္အ့ံဆဲဆဲ ၊ ဘုရားမျဖစ္ရန္ ဖ်က္ဆီးသူ = မာရ္နတ္ ၊
၁၁၁။ မာရ္နတ္မင္းကို ခုခံသည့္ အရာ = ပါရမီ ကုသိုလ္ေတာ္မ်ား ၊
၁၁၂။ ဘုရားေလာင္း သက္ေသ = ဝသုေျႏၵ (မဟာပထဝီေျမႀကီး) ၊
၁၁၃။ မာရ္နတ္ႀကီး ႐ႈံးေသာအရာ = ေဗာဓိေညာင္ပင္ ႏွင့္ ေရႊပလႅင္ ၊
၁၁၄။ ေကာင္းခ်ီး ေထာပနာျပဳၾကသူ = နတ္ ၊ သိၾကား ၊ ျဗဟၼာမ်ား ၊
၁၁၅။ ဘုရားေလာင္း ရေသာ ဥာဏ္ေတာ္ = ေဗာဓိဥာဏ္ ၊
၁၁၆။ ေဗာဓိဥာဏ္ေတာ္ = ဘုရားဥာဏ္ေတာ္ ၊
၁၁၇။ ညဥ့္ဦးယံ (ေခၚ) ပထမယာမ္၌ = ပုေဗၺနိဝါသႏုႆတိဥာဏ္ ၊
၁၁၈။ သန္းေခါင္ယံ (ေခၚ) ဒုတိယာမ္၌ = ဒိဗၺစကၡဳအဘိဥာဏ္ ၊
၁၁၉။ မိုးေသာက္ယံ (ေခၚ) ပစၧိမယာမ္၌ = အာသဝကၡယဥာဏ္ ၊
၁၂၀။ အလုံးစုံ ခပ္သိမ္းေသာဥာဏ္ = သဗၺညဳတေရႊဥာဏ္ေတာ္ႀကီး ၊
၁၂၁။ ဘုရားျဖစ္ေသာ ႏွစ္ = မဟာသကၠရာဇ္ (၁ဝ၃) ခုုႏွစ္ ၊
၁၂၂။ ဘုရားျဖစ္ေသာ လ = ကဆုန္လျပည့္ ၊
၁၂၃။ ဘုရားျဖစ္ေသာ ေန႔ = ဗုဒၶဟူးေန႔ ၊
၁၂၄။ ဘုရားျဖစ္ေသာ အခ်ိန္ = နံနက္ မိုးေသာက္ယံ ၊
၁၂၅။ ဘုရား႐ွင္၏ပထမ ဗုဒၶဝစန = အေနကဇာတိသံသာရ...
၁၂၆။ ဃနာႏို႔ဆြမ္း ကပ္သူ = သုဇာတာအမ်ိဳးသမီး (ေသနနိဂံုး႐ြာ) ၊
၁၂၇။ ဘုန္းေပးေတာ္မူပုံ = မေလ်ာ့မတင္း (၄၉) လုပ္ ၊
၁၂၈။ သတၲာဟမ်ား = (၇ရက္×၇လီ = ၄၉ရက္) ၊
၁၂၉။ ပဌမ သတၲာဟ = ပလကၤ သတၲာဟ၌ (၇)ရက္ ၊
၁၃၀။ ဒုတိယ သတၲာဟ = အနိမိသ သတၲာဟ၌ (၇)ရက္ ၊
၁၃၁။ တတိယ သတၲာဟ = ရတနစကၤမ သတၲာဟ၌ (၇)ရက္ ၊
၁၃၂။ စတုတၳ သတၲာဟ = အဇပါလ သတၲာဟ၌ (၇)ရက္ ၊
၁၃၃။ ပဥၥမ သတၲာဟ = မုစိႏၵ သတၲာဟ၌ (၇)ရက္ ၊
၁၃၄။ ဆ႒မ သတၲာဟ = လင္းလြန္းပင္ သတၲာဟ၌ (၇)ရက္ ၊
၁၃၅။ သတၱမ သတၲာဟ = ရတန ဃရ သတၲာဟ၌ (၇)ရက္ ၊
၁၃၆။ ပလကၤ သတၲာဟ၌ = ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ကို ဆင္ျခင္ျခင္း ၊
၁၃၇။ အနိမိသ သတၲာဟ၌ = မမိွတ္ေသာ မ်က္လုံးျဖင့္ ၾကည့္ျခင္း ၊
၁၃၈။ ရတနစကၤမ သတၲာဟ၌ = ေရမီးအစုံ ျပာဋိဟာ တန္ခိုးျပျခင္း ၊
၁၃၉။ အဇပါလ သတၲာဟ၌ = မာရ္နတ္သမီးမ်ား ျဖားေယာင္းျခင္း ၊
၁၄၀။ မုစိႏၵ သတၲာဟ၌ = မုစလိႏၵနဂါးမင္းအေခြ၌ သီတင္းသုံးျခင္း ၊
၁၄၁။ လင္းလြန္းပင္ သတၲာဟ၌ = ညီေနာင္၂ပါးအား ဆံေတာ္ေပး ၊
၁၄၂။ ရတနဃရ သတၲာဟ၌ = ပိဋကတ္ သုံးပုံကို ဆင္ျခင္ျခင္း ၊
၁၄၃။ ေရာင္ျခည္ေတာ္ = တစ္လံမ်ွ ၊
၁၄၄။ ေရာင္ျခည္ေတာ္ = (၆)သြယ္ ၊
၁၄၅။ နီလ = အညိဳ + အျပာ = ေရာင္ျခည္ေတာ္ ၊
၁၄၆။ ပီတ = အဝါေရာင္ ေရာင္ျခည္ေတာ္ ၊
၁၄၇။ ေလာပာိတ = အနီေရာင္ ေရာင္ျခည္ေတာ္ ၊
၁၄၈။ ၾသဒါသ = အျဖဴေရာင္ ေရာင္ျခည္ေတာ္ ၊
၁၄၉။ မဥၥိဌ = ေမာင္းေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္ ၊
၁၅၀။ ပဘႆရ= ၿပဳိးၿပိဳးျပက္ တစ္လက္လက္ ေရာင္ျခည္ေတာ္ ၊
၁၅၁။ ဥာဏ္ေတာ္ အျမင့္ = တစ္ဆယ့္ေျခာက္ေတာင္ ၊
၁၅၂။ တရားေဟာရန္ ေတာင္းပန္သူ = သဟမၸတိ မဟာျဗဟၼာႀကီး ၊
၁၅၃။ တရားေဟာရန္ႂကြစဥ္ လမ္း၌ ေတြ႕သူ = ဥပက တကၠတြန္း ၊
၁၅၄။ ေဟာေတာ္မူေသာ ေနရာ = မိဂဒါဝုန္ (သမင္ေတာ) ၊
၁၅၅။ ေဟာသည့္ တရားဦး၏ အမည္ = ဓမၼစၾကာ တရားေတာ္ ၊
၁၅၆။ ေဟာေတာ္မူေသာ ခုႏွစ္ = မဟာသကၠရာဇ္ (၁ဝ၃) ခုႏွစ္ ၊
၁၅၇။ ေဟာေတာ္မူေသာ လ = ဝါဆိုလၿပည့္ ၊
၁၅၈။ ေဟာေတာ္မူေသာ ေန႔ = စေနေန႔ ၊
၁၅၉။ ဓမၼစၾကာတရား နာယူသူ = ပဥၥဝဂီငါးဦး ႏွင့္ နတ္ ၊ ျဗဟၼာမ်ား ၊
၁၆၀။ ပဥၥဝဂီငါးဦး = ငါးပါးေသာ ရဟန္းအစု ၊
၁၆၁။ အရွင္ေကာ႑ည မေထရ္ ၊
၁၆၂။ အ႐ွင္ ဝပၸ မေထရ္ ၊
၁၆၃။ အ႐ွင္ ဘဒိၵယ မေထရ္ ၊
၁၆၄။ အ႐ွင္ မဟာနာမ္ မေထရ္ ၊
၁၆၅။ အ႐ွင္ အႆဇိ မေထရ္ ၊
၁၆၆။ ပထမဦးဆံုး ရဟႏၲာျဖစ္သူ = အ႐ွင္ ေကာ႑ည မေထရ္ျမတ္ ၊
၁၆၇။ တရားအဆုံး၌ သစၥာသိသူ = နတ္ ျဗဟၼာ ေပါင္း (၁၈) ကုေဋ ၊
၁၆၈။ ေဒြဝါစိက သရဏဂံု တည္သူ = တပုႆ ႏွင့္ ဘလိက ၊
၁၆၉။ ေတဝါစိက သရဏဂုံ တည္သူ = ယသ သတို႔သားမိသားစု ၊
၁၇၀။ ဘြဲ႔နာမေတာ္ အမည္ရင္း = ဗုဒၶ ၊ ဇိန ၊ တထာဂတ ၊
၁၇၂။ အမ်ိဳးအစား = သမၼာသဗၺဳဒၶ ျမတ္စြာဘုရား ၊
၁၇၃။ ဓိက အမ်ိဳးအစား = ပညာဓိက ျမတ္စြာဘုရား ၊
၁၇၄။ အႏြယ္ အမ်ိဳး = ေဂါတမ အႏြယ္ ၊ ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရား ၊
၁၇၅။ ဤဘဒၵ ကပ္ကမာၻ၌ ပြင့္ရာ အဆူေျမာက္ = ေလးဆူေျမာက္ ၊
၁၇၆။ လက္ယာ အရံ = အ႐ွင္သာရိပုၾတာ မေထရ္ျမတ္ ၊
၁၇၇။ လက္ဝဲ အရံ = အ႐ွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္ မေထရ္ျမတ္ ၊
၁၇၈။ အလုပ္အေကၽြး ရဟန္း = အ႐ွင္အာနႏၵာ ၊
၁၇၉။ အခါခပ္သိမ္း အျခံအရံ = ရဟန္းသံဃာမေထရ္ျမတ္အေပါင္း ၊
၁၈၀။ အစဥ္တိုင္းေသာ တရားစကား = ဒါန၊ သီလ၊ သစၥာေလးပါး ၊
၁၈၁။ ဒါန ႏွင့္ စပ္ေသာ တရားစကား ၊
၁၈၂။ သီလ ႏွင့္ စပ္ေသာ တရားစကား ၊
၁၈၃။ နတ္ျပည္ ႏွင့္ စပ္ေသာ တရားစကား ၊
၁၈၄။ ကာမဂုဏ္တို႔၏ အျပစ္ ၊
၁၈၅။ ကာမဂုဏ္တို႔၏ ယုတ္ညံ့ျခင္း ၊
၁၈၆။ ကာမဂုဏ္တို႔၏ ညစ္ညဴးျခင္း ၊
၁၈၇။ ကာမဂုဏ္တို႔မွ ထြက္ေျမာက္ျခင္း ၊
၁၈၈။ ကာမဂုဏ္တို႔မွ ထြက္ေျမာက္ျခင္း အက်ိဳး ၊
၁၈၉။ ထိုထိုဤဤ မွ အဆင့္ဆင့္တတ္၍ ၊
၁၉၀။ ေနာက္ဆုံး၌ (ဒုကၡ သစၥာ) တရား ၊
၁၉၁။ (သမုဒယ သစၥာ) တရား ၊
၁၉၂။ (နိေရာဓ သစၥာ) တရား ၊
၁၉၃။ (မဂၢ သစၥာ) တရားအထိ အဆင့္ဆင့္(တတ္၍)² ေဟာသည္ ၊
၁၉၄။ အဆူဆူေသာ ဘုရားတို႔ တရားစကား = ၾသဝါဒပါတိေမာက္ ၊
၁၉၅။ အဆူဆူေသာ ဘုရားတို႔စကား = ၾသဝါဒ ပါတိေမာက္ ၊
၁၉၆။ မေကာင္းမႈ႔ မွန္သမ်ွ = ေ႐ွာင္ ၊
၁၉၇။ ေကာင္းမႈ႔ မွန္သမ်ွ = ေဆာင္ ၊
၁၉၈။ စိတ္ကို = ျဖဴစင္စြာ ထား ။
၁၉၉။ သရဏဂံု = သုံးပါး ၊
၂၀၀။ ရတနာ = သုံးပါး ၊
၂၀၁။ ရတနာ သုံးပါး = ဘုရား ၊ တရား ၊ သံဃာ (ဗုဒၶ ၊ ဓမၼ ၊ သံဃ) ၊
၂၀၂။ တာဝတိ ံသာ၌ ေဟာသည့္တရား = အဘိဓမၼာတရား ၊
၂၀၃။ ၾကာျမင့္ခ်ိန္ = ဝါတြင္း ကာလ (၃)လ ပတ္လုံး ၊
၂၀၄။ သာသနာ (အဆုံးအမ) = ပိဋကတ္ သုံးပုံ ၊
၂၀၅။ ပိဋကတ္ သုံးပုံ = ပရိယတၲိ ၊ ပဋိပတိၱ ၊ ပဋိေဝဓ ၊
၂၀၆။ ပရိယတၱိ သာသနာ = စာသင္ ၊ စာခ် ၊ စာက်က္ ၊ က်က္မွတ္ ၊
၂၀၇။ ပဋိပတၱိ သာသနာ = က်င့္ၾကံျခင္း ၊
၂၀၈။ ပဋိေဝဓ သာသနာ = ထိုးထြင္း ၊ သိျမင္ျခင္း ၊
၂၀၉။ က်င့္စဥ္ သိကၡာ = သီလ ၊ သမာဓိ ၊ ပညာ ၊
၂၁၀။ ခ်မွတ္ေသာလမ္းစဥ္ = မဂၢင္(၈)ပါး ၊ မဇၩိမပဋိပဒါ ၊
၂၁၁။ တရားေဟာခဲ့ေသာ ႏွစ္ = (၄၅) ႏွစ္ ၊
၂၁၂။ ဆိုခဲ့ေသာ ဝါ = (၄၅) ဝါ ၊
၂၁၃။ ေဟာခဲ့ေသာ တရားေပါင္း = ဓမၼကၡႏၶာေပါင္း (၈၄ဝဝဝ) ၊
၂၁၄။ ေနာက္ဆံုး ဆြမ္းလွဴသူ = စုႏၵ ၊
၂၁၅။ ေနာက္ဆံုး ကြၽတ္တမ္းဝင္သူ = သုဘဒၵ ပရဗိုဇ္ ၊
၂၁၆။ ေနာက္ဆံုးစကား = မေမ့ ၊ မေလ်ာ့ ၊ မေပါ့ဆေသာ ၊ သတိ ၊
၂၁၇။ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေသာ သက္ေတာ္ = သက္ေတာ္ (၈ဝ) ၊
၂၁၈။ ပရိနိဗၺာန္ စံဝင္ေသာ ခုႏွစ္ = မဟာသကၠရာဇ္ (၁၄၈) ခုႏွစ္ ၊
၂၁၉။ ပရိနိဗၺာန္ စံဝင္ေသာ လ = ကဆုန္လျပည့္ ၊
၂၂၀။ ပရိနိဗၺာန္ စံဝင္ေသာ ေန႔ = အဂၤါေန႔ ၊
၂၂၁။ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေသာအရပ္ = မလၣာတိုင္း ၊ မလၣာမင္းဥယ်ာဥ္ ၊
၂၂၂။ ပရိနိဗၺာန္စံဝင္ရာ ၿမိဳ႕ = ကုသိနာ႐ုံၿမိဳ႕ ၊
၂၂၃။ ေတေဇာ ေလာင္ေသာ ခုႏွစ္ = မဟာသကၠရာဇ္ (၁၄၈) ခုႏွစ္ ၊
၂၂၄။ ေတေဇာ ေလာင္ေသာ လ = ကဆုန္လဆုတ္ ၊
၂၂၅။ ေတေဇာ ေလာင္ေသာ ေန႔ရက္ = (၁၂) ရက္ ၊ တနဂၤေႏြေန႔ ၊
၂၂၆။ ဓာတ္ေတာ္ေဝသူ = ႐ွင္ဘုရင္တို႔ဆရာ ေဒါနပါေမကၡပုဏၰား ၊
၂၂၇။ အသမိ ၻႏၷ ဓာတ္ေတာ္ = (ကြဲပ်က္ျခင္း မရိွေသာ ဓာတ္ေတာ္) ၊
၂၂၈။ သမိ ၻႏၷ ဓာတ္ေတာ္ = (ကြဲပ်က္ေသာ ဓာတ္ေတာ္) ၊
၂၂၉။ ကြဲပ်က္ျခင္း မရိွေသာ ဓာတ္ေတာ္ = (၇)ဆူ ရိွ ၊
၂၃၀။ ကြဲပ်က္ေသာ ဓာတ္ေတာ္ = ႂကြင္းေသာ ဓာတ္ေတာ္မ်ား ၊
၂၃၁။ ဓာတ္ေတာ္ (၇)ဆူ = သင္းက်စ္ ၊ စြယ္ေတာ္ ၊ ညႇပ္႐ိုးေတာ္ ၊
၂၃၂။ သင္းက်စ္ေတာ္ = (၁)ဆူ ၊
၂၃၃။ စြယ္ေတာ္ = (၄)ဆူ ၊
၂၃၄။ ညႇပ္႐ိုးေတာ္ = (၂)ဆူ ၊
၂၃၅။ အႀကီးဆုံး ဓာတ္ေတာ္မ်ား = ပဲေနာက္ေစ့မ်ွ ရိွ ၊
၂၃၆။ အလတ္စား ဓာတ္ေတာ္မ်ား = ဆန္က်ိဳးေစ့မ်ွ ရိွ ၊
၂၃၇။ အငယ္ဆုံး ဓာတ္ေတာ္မ်ား = မုန္ညင္းေစ့မ်ွ ရိွ ၊
၂၃၈။ အႀကီးဆုံး ဓာတ္ေတာ္တို႔၏ အေရာင္ = ေရႊ အဆင္း ၊
၂၃၉။ အလတ္စား ဓာတ္ေတာ္တို႔၏ အေရာင္ = ပုလဲ အဆင္း ၊
၂၄၀။ အငယ္ဆံုး ဓာတ္ေတာ္ အေရာင္ = ျမတ္ေလးပန္းငုံ အဆင္း ၊
၂၄၁။ အငယ္ဆံုး ဓာတ္ေတာ္ အေရာင္ = (ခ်ရားေစ့) အဆင္း ၊
၂၄၂။ အႀကီးဆံုး ဓာတ္ေတာ္တို႔၏ ပမာဏ = ငါးျပည္ ၊
၂၄၃။ အလတ္စား ဓာတ္ေတာ္တို႔၏ ပမာဏ = ငါးျပည္ ၊
၂၄၄။ အငယ္ဆံုး ဓာတ္ေတာ္တို႔၏ ပမာဏ = ေျခာက္ျပည္ ၊
၂၄၅။ ဓာတ္ေတာ္မ်ားအားလုံး ပမာဏ = တစ္ဆယ့္ေျခာက္ျပည္ ၊
၂၄၆။ တာဝတိ ံသာ၌ = (လက္ယာ အထက္) စြယ္ေတာ္ တစ္ဆူ ၊
၂၄၇။ နဂါးျပည္၌ = (လက္ယာ ေအာက္) စြယ္ေတာ္ တစ္ဆူ ၊
၂၄၈။ ဂႏၶာရတိုင္း၌ = (လက္ဝဲ အထက္) စြယ္ေတာ္ တစ္ဆူ ၊
၂၄၉။ ကာလိဂၤမင္းႏိုင္ငံ၌ = (လက္ဝဲ ေအာက္) စြယ္ေတာ္ တစ္ဆူ ၊
၂၅၀။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ သြားေတာ္ [ ၄၀ ] = စၾကဝဠာ အဆင့္ဆင့္ ၊
၂၅၁။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ ဆံေတာ္ = စၾကဝဠာ အဆင့္ဆင့္ ၊
၂၅၂။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ ေမြးညင္းေတာ္ = စၾကဝဠာ အဆင့္ဆင့္ ၊
၂၅၃။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ သင္းက်စ္ေတာ္ = သီဟိုဠ္ ကြၽန္း ၊
၂၅၄။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ လက္ယာ ညႇပ္႐ိုးေတာ္ = သီဟိုဠ္ ကြၽန္း ၊
၂၅၅။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ လက္ဝဲ ညႇပ္႐ိုးေတာ္ = ျဗဟၼာ့ျပည္ ၊
၂၅၆။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ ေက်ာက္သပိတ္ေတာ္ = [ ဝဇိရာျပည္ ] ၊
၂၅၇။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ ေတာင္ေဝွးေတာ္ = [ ဝဇိရာျပည္ ] ၊
၂၅၈။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ ခါးဝတ္သကၤန္း = [ ဝဇိရာျပည္ ] ၊
၂၅၉။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ ႂကြင္းေသာ သကၤန္းေတာ္ = [ ဝဇိရာျပည္ ] ၊
၂၆၀။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ ေရစစ္ (ဓမက႐ိုဏ္) = [ ပါဋလိပုတ္ျပည္ ] ၊
၂၆၁။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ ခါးပန္းႀကိဳးေတာ္ = [ ပါဋလိပုတ္ျပည္ ] ၊
၂၆၂။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ ေရသႏုပ္ေတာ္ = [ စမၸာျပည္ ] ၊
၂၆၃။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ ခါးဝတ္သင္းပိုင္ေတာ္ = [ ကုလဃရၿမိဳ႕ ] ၊
၂၆၄။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ အိပ္ရာခင္းေတာ္ = [ ကပိလဝတ္ျပည္ ] ၊
၂၆၅။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ ဥဏၰလုံ (ေမြး႐ွင္ေတာ္) = [ ေကာသလ ] ၊
၂၆၆။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ ခါးဝတ္လဲေတာ္ပုဆိုး = [ ျဗဟၼာ့ျပည္ ] ၊
၂၆၇။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ ဦးရစ္ (ေဗာင္းေတာ္) = [ တာဝတိ ံသာ ] ၊
၂၆၈။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ နိသီဒိုင္အခင္း = [ အဝႏၱိတိုင္းတို႔၌ ] ၊
၂၆၉။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ အိပ္ရာလႊမ္း = [ ေဒဝရ႒ႏိုင္ငံ ] ၊
၂၇၀။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ မီးပြတ္ခုံ = [ မိထိလာၿမိဳ႕ ] ၊
၂၇၁။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ ေရစစ္ေတာ္ = [ ဝိေဒဟတိုင္း ႏိုင္ငံ ] ၊
၂၇၂။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ ပဲခြပ္ေတာ္ = [ ဣႏၵပတၳၿမိဳ႕ ] ၊
၂၇၃။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ အပ္က်ည္ေတာ္ = [ ဣႏၵပတၳၿမိဳ႕ ] ၊
၂၇၄။ ျမတ္စြာဘုရား ၏ ႂကြင္းေသာပရိကၡရာ = [ အပရႏ ၱဇနပုဒ္၌ ] ၊
၂၇၅။ ရည္ရြယ္ခ်က္ = ေဝေနယ်သတၱဝါတို႔အတြက္ အစဥ္သနား ၊
၂၇၆။ ရည္ရြယ္ခ်က္ = ေစာင့္ေ႐ွာက္ေတာ္မူလိုျခင္း ၊
၂၇၇။ ကြၽတ္တမ္းဝင္ျခင္း = ဂဏန္း သခၤ်ာအားျဖင့္ မေရမတြက္ႏိုင္ ၊
၂၇၈။ စံဝင္ရာ ပန္းတိုင္ = အၿမိဳက္ သႏိ ၱသုခဓာတ္ႀကီး နိဗၺာန္ ။
ႏွစ္ဆယ့္ငါးခုေျမာက္ ေဂါတမ ဗုဒၶဝင္ ၿပီး၏ ။ - - - - - - -
📚 က်မ္းၫႊန္းအကိုးအကား 📚 ပိဋကတ္ သုံးပုံ 📚
[ သုတၱန္ပိဋကတ္ ၊ ခုဒၵကနိကာယ္ (ျမန္မာျပန္) ]
{ ဗုဒၶဝံသပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္ }
{ ခုဒၵကနိကာယ္ ဗုဒၶဝံသပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္ }
( ၂၇ - ေဂါတမ ဗုဒၶဝင္ ၊ ၁ - ၂၄။ )
ဓမၼသုတ
အမၺပါလိသည္ ေ၀သာလီျပည္၌ အလွဂုဏ္တို႔ျဖင့္ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားေသာ ျပည့္တန္ဆာမတစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့သည္။ သူမသည္သိခီဘုရားရွင္လက္ထက္၌ ရဟန္းမ ျပဳခဲ့ၿပီး မိခင္၀မ္း၌ ပဋိသေႏၶေနရ သည္ကို စက္ဆုပ္ သျဖင့္ ဥပပတ္ ပဋိသေႏၶေနရန္ ဆုေတာင္း ခဲ့ေသာကုသိုလ္ေၾကာင့္ ယခုေဂါတမ ဘုရားရွင္ လက္ထက္၀ယ္ ေ၀သာလီျပည္ မင္းဥယ်ာဥ္အတြင္းရွိ သရက္ပင္ဂြၾကား၌ ဥပပါတ္ ပဋိသေႏၶ (ခႏၶာကိုယ္ အထင္ အရွားျဖင့္) လူျဖစ္လာသူျဖစ္သည္။
သူမသည္ ဖုႆဘုရားရွင္လက္ထက္က ဘုရားရွင္၏ႏွမေတာ္ ခဲ့သူျဖစ္ၿပီး ႐ုပ္အဆင္းလွပေစရန္ဆုေတာင္းခဲ့ေသာေၾကာင့္ ယခု ဘ၀တြင္ တုႏႈိင္း မမွီအလွရွင္ျဖစ္ခဲ့ရသည္။
သရက္ပင္ဂြၾကားတြင္လူျဖစ္ခဲ့ရေသာေၾကာင့္အမၺပါလိဟု အမည္တြင္ခဲ့သည္။ အမၺပါလိ၏အလွသည္ အလြန္ၾကည့္မ၀ ႐ႈမ၀ျဖစ္ခဲ့ရ၍ ေ၀သာလီရွိ လိစၧ၀ီမင္းသားတို႔ သူရထိုက္သည္ငါရထိုက္သည္ အျငင္းအခံုျဖစ္ၾကေလသည္။ ထိုအခါေ၀သာလီေခါင္းေဆာင္တို႔က ထိုျငင္းခံုခိုက္ရန္ၿငိမ္းမႈေအးေစရန္ အမၺပါလိသည္ မင္းသားအားလံုးတို႔ႏွင့္ဆိုင္ေစဟု အမိန္႔ခ်ကာ အမ်ားဆိုင္ျပည္တန္ဆာမ ျပဳလုပ္ေစသည္။
သူမႏွင့္တစ္ခါသြားေပ်ာ္ပါးလိုပါက အသျပာငါးဆယ္ေပး၍ သြားလာရန္လည္း သတ္မွတ္ထားသည္။အမၺပါလိသည္ရာဇၿဂိဳလ္ျပည္ ဘုရင္ဗိမၺိသာရမင္းသားႏွင့္ တိတ္တိတ္ပုန္းခ်စ္ႀကိဳက္ခဲ့၍ သားေတာ္တစ္ေယာက္ေမြးဖြားခဲ့သည္။ ထိုသားေတာ္လည္း ေနာင္အခါ ဘုရားသာသနာ၌၀ိမလေကာ႑ညမေထရ္ဟုထင္ရွားခဲ့သည္။အမၺပါလိသည္ ျပည္တန္ဆာအျဖစ္ေနလာခဲ့ရာမွအသက္အရြယ္အိုမင္းလာေသာ္ဘုရားရွင္ႏွင့္ဖူးေတြ႔ရၿပီးဘုရားရွင္ကို
ဆြမ္းေကၽြးကာ တရားနာခဲ့သည္။ မိမိဥယ်ာဥ္၌လည္းေက်ာင္းေဆာက္၍ ဘုရားအမွဴးရွိေသာ သံဃာကို လွဴဒါန္းသည္။ မိမိ၏ သားေတာ္အရွင္ေကာ႑ညမေထရ္ထံမွ တရားနာၿပီး ရဟန္းမ ျပဳခဲ့သည္။
သူမသည္အိုမင္းလာေသာမိမိခႏၶာကိုယ္ကိုယွဥ္ၾကည့္၍၀ိပႆနာတရားအားထုတ္ရာမၾကာခင္ဆဠာဘိညာပဋိသမၻိဒါပတၱရဟႏၱာမ ျဖစ္ရေလသည္။သူမသည္ရဟႏၱာမျဖစ္ၿပီးေနာက္မိမိဘ၀ျပည့္တန္ဆာမ ျဖစ္ရသည့္ အကုသိုလ္ အျပစ္ကို ျပန္လည္မိန္႔ၾကားခဲ့သည္။ သိခီဘုရားရွင္လက္ထက္ကျဖစ္သည္။ အမ်ဳိးေကာင္း သမီး တစ္ဦးသည္ သာသနာ့ေဘာင္၀င္ေရာက္ကာ ရဟန္းမျပဳခဲ့သည္။
ထိုရဟန္းမသည္ တစ္ေန႔တြင္အေဖာ္ရဟန္းမမ်ားႏွင့္အတူ ေစတီကို ရွိခိုး၍ လက္ယာရစ္ လွည့္လည္ ပူေဇာ္စဥ္ေရွ႔ဆံုး မွသြားႏွင့္ေသာ ရဟႏၱာေထရီမတစ္ပါးသည္ႏွာေခ်သျဖင့္ ႏွာေရေပါက္သည္ေစတီ ရင္ျပင္ေပၚ၌ အမွတ္တမဲ့ က်သြားေလသည္။
ထိုႏွာေရေပါက္ကိုျမင္လွ်င္ ရဟန္းမသည္ ေဒါသျဖစ္လွ်က္ “ဘယ္ကျပည္တန္ဆာမဒီမွာတံေတြးေထြးခဲ့ပါသလဲ“ဟုဆဲေရးတိုင္းထြာခဲ့သည္။
ဤႏႈတ္ထြက္ၾကမ္းေသာစကားေၾကာင့္သူမသည္ငရဲ၌ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက်င္လည္ခဲ့ရၿပီးငရဲမွလြတ္ၿပီးေနာက္ဘ၀ေပါင္းတစ္ေသာင္း တိုင္တိုင္ ျပည့္တန္ဆာမ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။
ယခုေနာက္ဆံုး ဘ၀၀ယ္ ထိုအကုသိုလ္ကံ ၀ဋ္ေကၽြး ကလိုက္လာၿပီး ျပည့္တန္ဆာမျဖစ္ခဲ့ရျပန္သည္။ဆဠဘိညာပဋိသမၻိဒါပတၱရဟႏၱာမေလာင္ႀကီးပင္လွ်င္တစ္ခ်က္မွားေသာ ၀စီႏႈတ္ထြက္စကားေၾကာင့္ ဤမွ်ဆိုး၀ါးေသာ ျပည့္တန္ဆာမဘ၀သို႔ ေရာက္ခဲ့ရသည္။
ႏႈတ္ထြက္၀စီၾကမ္း ေဘးဘ်မ္းမ်ားသည္ကို သတ္ျပဳၾကပါေလာ့။
တကၠသိုလ္သွ်င္သီရိ (ဓမၼာစရိယ၊ ဘီေအ)
(တစ္စကၠန္႔ေဒါသစကား ေပးဆပ္ရသည္ကအလြန္မ်ားစာအုပ္မွ)
တရားေတာ္္လာ ငလ်င္ၾကီးလႈပ္ျခင္း အေၾကာင္း (၉ )ပါး
ငလ်င္လႈပ္ျခင္း အေၾကာင္း (၉ )ပါး
၁။ ဓာတုုေကၡာဘ ေခၚ အပူအေအးဓာတ္ လြန္ကဲျခင္းေၾကာင့္လႈပ္ျခင္း္
၂။ တန္ခုု္ိးရွိေသာ ပုုဂၢိဳလ္တုုိ႔၏ တန္ခုုိးေၾကာင့္လႈပ္ျခင္း
၃။ ေနမိတၱေခၚ သတၱဝါတုိုိ႔၏ အေကာင္းအဆုုိး ေရွ႔ေျပးနိမိတ္အျဖစ္လႈပ္ျခင္း
၄။ ဘုုရားအေလာင္းပဋိသေႏၶေန၍ လႈပ္ျခင္း
၅။ ဘုုရားအေလာင္းဖြားျမင္ေတာ္မူ၍ လႈပ္ျခင္း
၆။ ဘုုရားအေလာင္းဘုုရားအျဖစ္သုိုိ႔ ေရာက္ေတာ္မူ၍ လႈပ္ျခင္း
၇။ ဓမၼစၾကာေဒသနာေဟာေတာ္မူ၍ လႈပ္ျခင္း
၈။ အာယုုသခၤါရ (ဘုုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူမည့္ အခ်ိန္ကုုိ မိန္႔ၾကားျခင္း) လႊတ္ေတာ္မူ၍ လႈပ္ျခင္း
၉။ ဘုုရားရွွင္ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူ၍ လႈပ္ျခင္း
(အဂၤုုတၱရပါဠိေတာ္၊ ၁၂၈)
ဗုုဒၶစာေပအဖြင့္ေတြအရ ယခုုလႈပ္သည့္ ငလ်င္သည္ အပူအေအးရာသီဥတုု ဆုုိးဝါးစြာေဖာက္ျပန္ျခင္း၊ ေနမိတၱေခၚ သတၱဝါမ်ား၏ ပ်က္စီးျခင္းအဆုုိးနိမိတ္ သေဘာမ်ားေၾကာင့္ လႈပ္ခတ္ျခင္းျဖစ္ႏုုိင္ေပသည္။
ယခုုအခ်ိ္ိန္တြင္ သူေတာ္ေကာင္းမ်ား၊ နတ္ေကာင္းနတ္ျမတ္မ်ား ေစာင့္ေရွာက္ၾကေစရန္ တုုိင္တည္သစၥာျပဳ၍ ရတနာသုုံးပါး ေစာ္ကားမႈမ်ား၊ အက်င့္သီလပ်က္စီးမႈမ်ားကုုိ
အထူးေရွာင္ၾကဥ္ကာ ကုုသုုိလ္ေကာင္းမႈမ်ားကုုိ ႀကိဳးစားပြားမ်ား အားထုုတ္သင့္လွေပသည္။ အထူးသျဖင့္ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားကုုိ ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မေနာကံတုုိ႔ျဖင့္ ပစ္မွားေစာ္ကားမႈမ်ားကုုိ ေရွာင္ၾကဥ္၍ သူေတာ္ေကာင္းမ်ား၊ နတ္ျမတ္နတ္ေကာင္းမ်ား၏ ေမတၱာဓာတ္ကုုိ ခံယူႏုုိင္ရန္ ႀကိဳးစားအားထုုတ္ သင့္လွေပ။
သတၱဝါအားလုုံး၊ ေဘးရန္ဆုုံး၊ ရႊင္ၿပဳံးၾကပါေစ။ဆရာေတာ္ Manapadayi Ashin Vicitta
Unicode
တရားတော်လာ ငလျင်ကြီးလှုပ်ခြင်း အကြောင်း (၉ )ပါး
ငလျင်လှုပ်ခြင်း အကြောင်း (၉ )ပါး
၁။ ဓာတုက္ခောဘ ခေါ် အပူအအေးဓာတ် လွန်ကဲခြင်းကြောင့်လှုပ်ခြင်း
၂။ တန်ခိုးရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ တန်ခိုးကြောင့်လှုပ်ခြင်း
၃။ နေမိတ္တခေါ် သတ္တဝါတိို့၏ အကောင်းအဆိုး ရှေ့ပြေးနိမိတ်အဖြစ်လှုပ်ခြင်း
၄။ ဘုရားအလောင်းပဋိသန္ဓေနေ၍ လှုပ်ခြင်း
၅။ ဘုရားအလောင်းဖွားမြင်တော်မူ၍ လှုပ်ခြင်း
၆။ ဘုရားအလောင်းဘုရားအဖြစ်သိို့ ရောက်တော်မူ၍ လှုပ်ခြင်း
၇။ ဓမ္မစကြာဒေသနာဟောတော်မူ၍ လှုပ်ခြင်း
၈။ အာယုသင်္ခါရ (ဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုတော်မူမည့် အချိန်ကို မိန့်ကြားခြင်း) လွှတ်တော်မူ၍ လှုပ်ခြင်း
၉။ ဘုရားရှင်ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုတော်မူ၍ လှုပ်ခြင်း
(အင်္ဂုတ္တရပါဠိတော်၊ ၁၂၈)
ဗုဒ္ဓစာပေအဖွင့်တွေအရ ယခုလှုပ်သည့် ငလျင်သည် အပူအအေးရာသီဥတု ဆိုးဝါးစွာဖောက်ပြန်ခြင်း၊ နေမိတ္တခေါ် သတ္တဝါများ၏ ပျက်စီးခြင်းအဆိုးနိမိတ် သဘောများကြောင့် လှုပ်ခတ်ခြင်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။
ယခုအချိန်တွင် သူတော်ကောင်းများ၊ နတ်ကောင်းနတ်မြတ်များ စောင့်ရှောက်ကြစေရန် တိုင်တည်သစ္စာပြု၍ ရတနာသုံးပါး စော်ကားမှုများ၊ အကျင့်သီလပျက်စီးမှုများကို
အထူးရှောင်ကြဉ်ကာ ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကို ကြိုးစားပွားများ အားထုတ်သင့်လှပေသည်။ အထူးသဖြင့် သူတော်ကောင်းများကို ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မနောကံတို့ဖြင့် ပစ်မှားစော်ကားမှုများကို ရှောင်ကြဉ်၍ သူတော်ကောင်းများ၊ နတ်မြတ်နတ်ကောင်းများ၏ မေတ္တာဓာတ်ကို ခံယူနိုင်ရန် ကြိုးစားအားထုတ် သင့်လှပေ။
သတ္တဝါအားလုံး၊ ဘေးရန်ဆုံး၊ ရွှင်ပြုံးကြပါစေ။ဆရာတော် Manapadayi Ashin Vicitta
ျမတ္စြာဘုရား႐ွင္သည္ ေန႔စဥ္ေဟာၾကား သတိေပးျမဲျဖစ္ေသာ တရားတစ္ပုဒ္ကုိ ေလ့လာေတြ႔႐ွိရပါတယ္။
(၄၅)ဝါ ေန႔စဥ္ အႀကိမ္ေပါင္း တစ္ေသာင္းေက်ာ္ေဟာခဲ့ေသာ တရားေတာ္ဟု ဆုိရမွာျဖစ္ပါတယ္။
အပၸမာေဒန ဘိကၡေဝ သမၸာေဒထ = ရဟန္းတုိ႔ မေမ့ေလ်ာ့ မေပါ့မဆေသာ သတိတရားျဖင့္ ျပည့္စုံၾကပါေစ။
(၁) ။ ဗုဒၶဳပၸါေဒါ ဒုလႅေဘာ ေလာကသၼိံ = ေလာကမွာ ဘုရားပြင့္ေတာ္မႈဖုိ႔ ခဲယဥ္းတယ္။
(၂) ။ မႏုႆတၱဘာေဝါ ဒုလႅဘာ = လူအျဖစ္ကုိ ရဖုိ႔ခဲယဥ္းတယ္။
(၃) ။ ဒုလႅဘာ သဒၶါသမၸတၱိ = ရတနာသုံးပါး ကံ၊ ကံရဲ႕ အက်ိဳးကုိ ယုံၾကည္မႈႏွင့္ ျပည့္စုံဖုိ႔ ခဲယဥ္းတယ္။
(၄) ။ ပဗၺဇိတဘာေဝါ ဒုလႅေဘာ = ႐ွင္ ရဟန္းအျဖစ္ကုိ ရခဲတယ္။
(၅) ။ သဒၶမၼႆနံ အတိဒုလႅဘံ = သူေတာ္ေကာင္းတရားကုိ ၾကားနာရဖုိ႔ ခဲယဥ္းတယ္။
(သုတၱနိပါတ္အ႒ကထာ)
.(ဓမၼလရိပ္)
မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် နေ့စဉ်ဟောကြား သတိပေးမြဲဖြစ်သော တရားတစ်ပုဒ်ကို လေ့လာတွေ့ရှိရပါတယ်။
(၄၅)ဝါ နေ့စဉ် အကြိမ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော်ဟောခဲ့သော တရားတော်ဟု ဆိုရမှာဖြစ်ပါတယ်။
အပ္ပမာဒေန ဘိက္ခဝေ သမ္ပာဒေထ = ရဟန်းတို့ မမေ့လျော့ မပေါ့မဆသော သတိတရားဖြင့် ပြည့်စုံကြပါစေ။
(၁) ။ ဗုဒ္ဓုပ္ပါဒေါ ဒုလ္လဘော လောကသ္မိံ = လောကမှာ ဘုရားပွင့်တော်မှုဖို့ ခဲယဉ်းတယ်။
(၂) ။ မနုဿတ္တဘာဝေါ ဒုလ္လဘာ = လူအဖြစ်ကို ရဖို့ခဲယဉ်းတယ်။
(၃) ။ ဒုလ္လဘာ သဒ္ဓါသမ္ပတ္တိ = ရတနာသုံးပါး ကံ၊ ကံရဲ့ အကျိုးကို ယုံကြည်မှုနှင့် ပြည့်စုံဖို့ ခဲယဉ်းတယ်။
(၄) ။ ပဗ္ဗဇိတဘာဝေါ ဒုလ္လဘော = ရှင် ရဟန်းအဖြစ်ကို ရခဲတယ်။
(၅) ။ သဒ္ဓမ္မဿနံ အတိဒုလ္လဘံ = သူတော်ကောင်းတရားကို ကြားနာရဖို့ ခဲယဉ်းတယ်။
(သုတ္တနိပါတ်အဋ္ဌကထာ)
.(ဓမ္မလရိပ်)
ျမတ္ဘုရား မဂဓတိုင္း ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္၏ အေရွ႕ဘက္ ေဝဒီယေတာင္ ဣႏၵသာလဂူ၌္ေနေတာ္မူစဥ္ ပဥၥသီခနတ္သားကိုေခၚ၍ ေရာက္ လာေသာ သၾကားမင္းက ဘုရားျမတ္စြာအား
“အရွင္ဘုရား ပြင့္ေတာ္မူသည့္ အခ်ိန္မွစ၍ တပည့္ ေတာ္တို႔ နတ္ျပည္မွာ နတ္သား နတ္သမီးမ်ား တိုး ပြားလာသည္ကို ေတြ႕ျမင္ရေၾကာင္း ေလၽွာက္ထား ၍ ဘုရားျမတ္စြာအား ျပႆနာမ်ားကို ေမးေလၽွာက္၏ ။
သၾကား ။ အရွင္ဘုရား လူ နတ္ျဗဟၼာသတၱဝါတို႔သည္ မိမိတို႔လိုလား ေတာင့္တသည့္အတိုင္း မေနၾကရျခင္းသည္ အဘယ္သံေယာဇဥ္ေႏွာင္ ႀကိဳးေၾကာင့္ပါနည္း ။
ဗုဒၶ ။ သၾကားမင္း ျငဴစူျခင္း ဣႆာ ဝန္တိုျခင္း မစၧရိယဟူေသာ သံေယာဇဥ္ေႏွာင္ႀကိဳးေၾကာင့္သာ ျဖစ္၏ ။
သၾကား ။ အရွင္ဘုရား ထိုဣႆာ အစၧရိယ၏ျဖစ္ ေပၚေၾကာင္းကား အဘယ္နည္း ။
ဗုဒၶ ။ သၾကားမင္း ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္းေၾကာင့္ ဣႆာႏွင့္မစၧရိယတို႔ျဖစ္ေပၚၾကကုန္၏ ။
သၾကား ။ အရွင္းဘုရား ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္းတို႔၏ အေၾကာင္ရင္းက အဘယ္နည္း ။
ဗုဒၶ ။ သၾကားမင္း ခ်စ္ျခင္းမုန္းျခင္းတို႔၏ အေၾကာင္းရင္းကား လိုခ်င္ျခင္း ဆႏၵျဖစ္၏ ။
သၾကား ။ အရွင္ဘုရား လိုခ်င္ျခင္းဆႏၵ၏ အ ေၾကာင္းရင္းကား အဘယ္နည္း ။
ဗုဒၶ ။ သၾကားမင္း လိုခ်င္ျခင္း ဆႏၵ၏အေၾကာင္း ရင္းကား ႀကံစည္ဆုံးျဖတ္ျခင္းျဖစ္၏ ။
သၾကား ။ အရွင္ဘုရား ႀကံစည္းဆုံးျဖတ္ျခင္း၏ အေၾကာင္းရင္းကား အဘယ္နည္း ။
ဗုဒၶ ။ သၾကားမင္း ႀကံစည္ဆုံးျဖတ္ျခင္း၏ အ ေၾကာင္းရင္းကား ခ်ဲ႕ထြင္မွတ္သားေသာတရား စုျဖစ္၏ ။
သၾကား ။ အရွင္ဘုရားအဘယ္သို႔ က်င့္ေသာပုဂၢိဳလ္သည္ ခ်ဲ႕ထြင္မွတ္သားေသာတရားစု၏ခ်ဳပ္ရာ နိဗၺာန္သို႔ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္ကို က်င့္သည္မည္ ပါသနည္း ။
ဗုဒၶ ။ သၾကားမင္း ဝမ္းေျမာက္မႈ ေသာမနႆသည္ မွီဝဲသင့္ေသာဝမ္းေျမာက္မူ၊ မမွီဝဲသင့္ေသာဝမ္းေျမာက္မႈဟူ၍ ၂မ်ိဳးရွိ၏ ။
သၾကားမင္း မွီဝဲသူအား အကုသိုလ္တရားတိုးပြားေစ၍ ကုသိုလ္တရားဆုတ္ ယုတ္ေစေသာ”ေသာမနႆ၊ေဒါမနႆ၊ဥေပကၡာ”တို႔ ကို မမွီဝဲသင့္ ။
မွွီဝဲသူအား အကုသိုလ္တရားဆုတ္ ယုတ္ေစ၍ ကုသိုလ္တရားတိုးပြားေစေသာ”ေသာနႆ၊ ေဒါမနႆ၊ ဥေပကၡာ”တို႔ကို မွီဝဲသင့္၏ ။
ဤသို႔က်င့္ေသာပုဂၢိဳလ္သည္ မွတ္သားတတ္ေသာ တရားအစု၏ ခ်ဳပ္ရာ နိဗၺာန္သို႔ ေရာက္ေၾကာင္းအက်င့္ကို က်င့္သည္မည္၏ ။
သၾကား။ အရွင္ဘုရား မည္သို႔က်င့္ေသာပုဂၢိဳလ္သည္ သီလကိုက်င့္သည္မည္ပါသနည္း ။
ဗုဒၶ ။ သၾကားမင္း မွီဝဲသူအား အကုသိုလ္တရားမ်ားတိုးပြား၍ ကုသိုလ္တရားမ်ား ဆုတ္ယုတ္ေစေသာ “ကိုယ္အမူရာ၊ႏႈတ္အမူရာ၊ရွာမွီးျခင္း”တို႔ကိုမမွီဝဲသင့္
မွွီဝဲသူအား အကုသိုလိတရားမ်ားဆုတ္ယုတ္ေစ၍ ကုသိုလ္တရားမ်ားတိုးပြားေစေသာ”ကိုယ္အမူရာ၊ ႏႈတ္အမူရာ၊ရွာမွီးျခင္း”တို႔ကို မွီဝဲသင့္၏။ ဤသို႔ က်င့္ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ သီလကိုက်င့္သည္မည္၏ ။
သၾကား ။ အရွင္ဘုရား မည္သို႔က်င့္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ သည္ ဣျႏၵိယသံဝရသီလကို ေစာင့္စည္းရန္အလို႔ ငွါ က်င့္သည္မည္သနည္း ။
ဗုဒၶ ။ သၾကားမင္း မ်က္စိ၊နား၊ႏွာ၊လၽွာ၊ကိုယ္၊စိတ္တို႔ ျဖင့္သိအပ္ေသာ အဆင္း အသံ အနံ့ အရသာ အ ေတြ႕အထိ အႀကံအစည္တို႔သည္ မွီဝဲသင့္ေသာအာ႐ုံံမမွီဝဲသင့္ေသာအာ႐ုံဟူ၍ ၂မ်ိဳးရွိ၏ ။
မွီဝဲသူအား အကုသိုလ္တရားမ်ားတိုးပြားေစ၍ ကုသိုလ္တရား မ်ားဆုတ္ယုတ္ေစေသာ အာ႐ုံတို႔ကို မမွီဝဲသင့္ ။ မွီဝဲ သူအား အကုသိုလ္တရားမ်ားဆုတ္ယုတ္ေစ၍ ကု သိုလ္တရားမ်ားပြားမ်ားေစေသာ အာ႐ုံတို႔ကို မွီဝဲသင့္၏ ။
ဤသို႔က်င့္ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ဣေျႏၵမ်ားကို ေစာင့္စည္းျခင္းငွါက်င့္သည္ မည္၏ ။
သၾကား ။ အရွင္ဘုရား သူေတာ္သူျမတ္အားလုံး တို႔သည္ တူေသာအဆုံးအမ၊ တူေသာအက်င့္၊ တူေသာအယူ၊တူေသာဘဝပန္းတိုင္းရွိၾကပါသလား ။
ဗုဒၶ ။ သၾကားမင္း မရွိၾကေပ ။
သၾကား ။ အရွင္ဘုရား အဘယ့္ေၾကာင့္မရွိပါသနည္း
ဗုဒၶ ။ သၾကားမင္း ေလာကသည္ ထူးေထြမ်ားျပားေသာ ဓာတ္သေဘာရွိ၏ ။ သတၱဝါတို႔သည္ မိမိတို႔ စြဲလမ္းသည့္ ဓာတ္သေဘာကိုသာ ျမဲၿမံစြာ ဆုပ္ကိုင္ ၍ ငါ့အယူသာမွန္၏ ။
သူတစ္ပါးတို႔၏ အယူသည္ မမွန္ အခ်ည္းႏွီးသာတည္း”ဟု ေျပာဆိုတတ္ၾကကုန္ေသာေၾကာင့္ မရွိၾကျခင္းျဖစ္၏ ။
သၾကား ။ အရွင္ဘုရား သူေတာ္သူျမတ္အားလုံး သည္ စင္စစ္ အၿပီးအဆုံးသတ္တရားရွိၾကပါသလား ။
ဗုဒၶ ။ သၾကားမင္း မရွိၾကကုန္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆို ေသာ္ တဏွာကုန္ခမ္းျခင္းျဖင့္ ကိေလသာမွ လြတ္ ေျမာက္ၿပီးေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္တို႔သာလၽွင္ ျမတ္ ေသာအက်င့္၏ အဆုံးသတ္တရားရိုၾကကုန္၏ ။
ထိုအခါ သၾကားမင္းက ဤသို႔ေလၽွာက္ေလ၏- အရွင္ဘုရား ေဟာေတာ္မူသည့္အတိုင္းမွန္လွပါ၏ ။ ဤအေျဖတရားေတာ္ကို ၾကားနာရ၍ တပည့္ေတာ္ ယုံမွားျခင္းမွ လြတ္ေျမာက္ပါၿပီ ။ သို႔ေလာ သို႔ေလာေတြးေတာျခင္းမွကင္းပါၿပီ ။
တပည့္ေတာ္သည္ အပါယ္ေလးပါးသို႔ က်ေရာက္ ျခင္းမရွိေတာ့ဘဲ လားရာဂတိကိန္းေသျမဲေသာ အထက္မဂ္ ၃ပါးလၽွင္ လားရာရွိေသာ ဘုရားရွင္ ၏ တပည့္ေသာတာပန္ျဖစ္ပါၿပီဘုရား ။
အရွင္ဘုရား တပ္မက္တတ္ေသာ တဏွာသည္ ေရာဂါဆိုးႏွင့္တူပါ၏။ တဏွာသည္ သတၱဝါအ ေပါင္းကို ထိုထိုဘုံဘဝ၌ ျဖစ္ေစရန္ ဆြဲငင္ေနပါ၏ ။
ထို႔ေၾကာင့္ပင္ ဤသတၱဝါအေပါင္းသည္ ဘဝႀကီး ငယ္သို႔ ေရာက္ရျခင္းျဖစ္ပါ၏ ။ အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္သည္ အလြန႔္အလြန္ဝမ္း ေျမာက္ျခင္းျဖစ္ပါ၏ ။
အေၾကာင္းမွာ-တပည့္ေတာ္ သည္ ဘုရားရွင္ေရွ႕ေမွာက္၌ တည္ရွိလ်က္ပင္ ယခင္ သၾကားမင္းဘဝမွစုေတ၍ ေနာက္ထပ္ေနာက္ထပ္ သၾကားမင္းဘဝကို ရရွိသည့္အျပင္ အထက္မဂ္သုံး
ပါးလၽွင္ လားရာရွိေသာ အပါယ္တံခါးပိတ္ၿပီးေသာ ေသာတာပန္အရိယာျဖစ္ရျခင္း အက်ိဳးထူးကိုသိျမင္ ရေသာေၾကာင့္ ႏွစ္သက္ဝမ္းေျမာက္မႈ ရျခင္းျဖစ္ပါ၏ ။
..............
မွတျဘုရား မဂဓတိုငျး ရာဇဂွိုဟျပွညျ၏ အရှေ့ဘကျ ဝဒေီယတောငျ ဣန်ဒသာလဂူ၌ျနတေောျမူစဉျျ ပဉ်စသီခနတျသားကိုခေါျ၍ ရောကျျ လာသော သကွားမငျးက ဘုရားမွတျစှာအား
“အရှင်ဘုရား ပွင့်တော်မူသည့် အချိန်မှစ၍ တပည့်် တော်တို့ နတ်ပြည်မှာ နတ်သား နတ်သမီးများ တိုး ပွားလာသည်ကိို တွေ့မြင်ရကြောင်း လျှောက်ထား ၍ ဘုရားမြတ်စွာအား ပြဿနာများကို မေးလျှောက််၏ ။
သကြား ။ အရှင်ဘုရား လူ နတ်ဗြဟ္မာသတ္တဝါတိို့သည် မိမိတိို့လိုလား တောင့်တသည့်အတိုင်း မနေကြရခြင်းသည်် အဘယ်သံယောဇဉ်နှောင်် ကြိုးကြောင့်ပါနည်း ။
ဗုဒ္ဓ ။ သကြားမင်း ငြူစူခြင်း ဣဿာ ဝန်တိုခြင်း မစ္ဆရိယဟူသော သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုးကြောင့်သာ ဖြစ်၏ ။
သကြား ။ အရှင်ဘုရား ထိုဣဿာ အစ္ဆရိယ၏ဖြစ်် ပေါ်ကြောင်းကား အဘယ်နည်း ။
ဗုုဒ္ဓ ။ သကြားမင်း ချစ်ခြင်း မုန်းခြင်းကြောင့်် ဣဿာနှင့်မစ္ဆရိယတို့ဖြစ်ပေါ်ကြကုန်၏ ။
သကြား ။ အရှင်းဘုရား ချစ်ခြင်း မုန်းခြင်းတို့၏ အကြောင်ရင်းက အဘယ်နည်း ။
ဗုဒ္ဓ ။ သကြားမင််း ချစ်ခြင်းမုန်းခြင်းတို့၏ အကြောင််းရင်းကား လိုချင်ခြင်း ဆန္ဒဖြစ်၏ ။
သကြား ။ အရှင်ဘုရား လိိုချင်ခြင်းဆန္ဒ၏ အ ကြောင်းရင်းကား အဘယ်နည်း ။
ဗုဒ္ဓ ။ သကြားမင််း လိုချင်ခြင်း ဆန္ဒ၏အကြောင်း ရင်းကား ကြံစည်ဆုံးဖြတ်ခြင်းဖြစ်၏ ။
သကြား ။ အရှှင်ဘုရား ကြံစည်းဆုံးဖြတ်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကား အဘယ်နည်း ။
ဗုဒ္ဓ ။ သကြားမင််း ကြံစည်ဆုံးဖြတ်ခြင်း၏ အ ကြောင်းရင်းကား ချဲ ့ထွင်မှတ်သားသောတရား စုဖြစ်၏ ။
သကြား ။ အရှင်ဘုရားအဘယ်သို့ ကျင့်သောပုဂ္ဂိုလ််သည် ချဲ ့ထွင်မှတ်သားသောတရားစု၏ချုပ်ရာ နိိဗ္ဗာန်သို့ရောက်ကြောင်း အကျင့်ကို ကျင့်သည်မည် ပါသနည်း ။
ဗုဒ္ဓ ။ သကြားမင်း ဝမ်းမြောက်မှု သောမနဿသည်် မှီဝဲသင့်သောဝမ်းမြောက်မူ၊ မမှီဝဲသင့်သောဝမ်းမြောက်မှုဟူ၍ ၂မျိုးရှိိ၏ ။
သကြားမင်း မှီဝဲသူအား အကုသိိုလ်တရားတိုးပွားစေ၍ ကုသိုလ်တရားဆုတ်် ယုုတ်စေသော”သောမနဿ၊ဒေါမနဿ၊ဥပေက္ခာ”တို့ ကို မမှီဝဲသင့် ။
မှှီဝဲသူအား အကုသိုလျတရားဆုတျျ ယုတျစေ၍ ကုသိုလျတရားတိုးပှားစသေော”သောနူ၊ ဒေါမနူ၊ ဥပကေ်ခာ”တို့ကို မှီဝဲသင့ျ၏ ။
ဤသိို့ကျင့်သောပုဂ္ဂိုလ်သည် မှတ်သားတတ်သော တရားအစု၏ ချုပ်ရာ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်းအကျင့်ကို ကျင့်သည်မည်၏ ။
သကြား။ အရှင်ဘုရား မည်သို့ကျင့်သောပုဂ္ဂိုလ်သည် သီလကိုကျင့်သည်မည်ပါသနည်း ။
ဗုဒ္ဓ ။ သကြားမင်း မှီဝဲသူအား အကုသိုလ်တရားများတိုးပွား၍ ကုသိုလ်တရားများ ဆုတ်ယုတ်စေသော “ကိုယ်အမူရာ၊နှုတ်အမူရာ၊ရှာမှီးခြင်း”တို့ကိုမမှီဝဲသင့်
မှှီဝဲသူအား အကုသိုလိတရားမြားဆုတျယုတျစေ၍ ကုသိုလျတရားမြားတိုးပှားစသေော”ကိုယျအမူရာ၊ နှုတျအမူရာ၊ရှာမှီးခွငျး”တို့ကို မှီဝဲသင့ျ၏။ ဤသို့ ကငြ့ျသော ပုဂ်ဂိုလျသညျ သီလကိုကငြ့ျသညျမညျ၏ ။
သကြား ။ အရှင်ဘုရား မည်သို့ကျင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်် သည် ဣန္ဒြိယသံဝရသီလကို စောင့်စည်းရန်အလို့ ငှါ ကျင့်သည်မည်သနည်း ။
ဗုဒ္ဓ ။ သကြားမင်း မျက်စိိ၊နား၊နှာ၊လျှာ၊ကိုယ်၊စိတ်တိို့ ဖြင့်သိအပ်သော အဆင်း အသံ အနံ့ အရသာ အ တွေ့အထိ အကြံအစည်တို့သည် မှီဝဲသင့်သောအာရုံံမမှီဝဲသင့်သောအာရုံဟူ၍ ၂မျိုးရှိ၏ ။
မှီဝဲသူအား အကုသိိုလ်တရားများတိုးပွားစေ၍ ကုသိုလ်တရား များဆုတ်ယုတ်စေသော အာရုံတို့ကို မမှီဝဲသင့် ။ မှီဝဲဲ သူအား အကုသိိုလ်တရားများဆုတ်ယုတ်စေ၍ ကု သိုလ်တရားများပွားများစေသော အာရုံတို့ကို မှီဝဲဲသင့်၏ ။
ဤသို့ကျင့်သော ပုဂ္ဂိိုလ်သည် ဣန္ဒြေများကို စောင့်စည်းခြင်းငှါကျင့်သည် မည်၏ ။
သကြား ။ အရှင်ဘုရား သူတော်သူမြတ်အားလုံး တိို့သည် တူသောအဆုံးအမ၊ တူသောအကျင့်၊ တူသောအယူ၊တူသောဘဝပန်းတိုင်းရှိကြပါသလား ။
ဗုဒ္ဓ ။ သကြားမင်း မရှိကြပေ ။
သကြား ။ အရှင်ဘုရား အဘယ့်ကြောင့်မရှိပါသနည်း
ဗုဒ္ဓ ။ သကြားမင်း လောကသည် ထူးထွေများပြားသော ဓာတ်သဘောရှိ၏ ။ သတ္တဝါတို့သည် မိမိတိို့ စွဲလမ်းသည့် ဓာတ်သဘောကိုသာ မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင် ၍ ငါ့အယူသာမှန်၏ ။
သူတစ်ပါးတိို့၏ အယူသည် မမှန် အချည်းနှီးသာတည်း”ဟု ပြောဆိုတတ်ကြကုန််သောကြောင့် မရှိကြခြင်းဖြစ်၏ ။
သကြား ။ အရှင်ဘုရား သူတော်သူမြတ်အားလုံး သည် စင်စစ် အပြီးအဆုံးသတ်တရားရှိကြပါသလား ။
ဗုဒ္ဓ ။ သကြားမင်း မရှိကြကုန်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိို သော် တဏှာကုန်ခမ်းခြင်းဖြင့် ကိလေသာမှ လွတ် မြောက်ပြီးသော ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တို့သာလျှင် မြတ် သောအကျင့်၏ အဆုံးသတ်တရားရိုကြကုန်၏ ။
ထိုအခါ သကြားမင်းက ဤသို့လျှောက်လေ၏- အရှင်ဘုရား ဟောတော်မူသည့်အတိုင်းမှန်လှပါ၏ ။ ဤအဖြေတရားတော်ကို ကြားနာရ၍ တပည့််တော် ယုံမှားခြင်းမှ လွတ်မြောက်ပါပြီ ။ သို့လော သို့လောတွေးတောခြင်းမှကင်းပါပြီ ။
တပည့််တော်သည် အပါယ်လေးပါးသို့ ကျရောက်် ခြင်းမရှိတော့ဘဲ လားရာဂတိကိန်းသေမြဲသော အထက်မဂ်် ၃ပါးလျှင် လားရာရှိသော ဘုရားရှင်် ၏ တပည့်သောတာပန်ဖြစ်ပါပြီဘုရား ။
အရှှင်ဘုရား တပ်မက်တတ်သော တဏှာသည်် ရောဂါဆိုးနှင့်တူပါ၏။ တဏှာသည် သတ္တဝါအ ပေါင်းကိို ထိုထိုဘုံဘဝ၌ ဖြစ်စေရန် ဆွဲငင်နေပါ၏ ။
ထို့ကြောင့်ပင် ဤသတ္တဝါအပေါင်းသည် ဘဝကြီး ငယ်သို့ ရောက်ရခြင်းဖြစ်ပါ၏ ။ အရှှင်ဘုရား တပည့်တော်သည် အလွန့်အလွန်ဝမ်း မြောက်ခြင်းဖြစ်ပါ၏ ။
အကြောင်းမှာ-တပည့်တော်် သည် ဘုရားရှင်ရှေ့မှောက်၌ တည်ရှိလျက်ပင် ယခင်် သကြားမင််းဘဝမှစုတေ၍ နောက်ထပ်နောက်ထပ် သကြားမင်းဘဝကို ရရှိသည့်အပြင် အထက်မဂ်သုံး
ပါးလျှင်် လားရာရှိသော အပါယ်တံခါးပိတ်ပြီးသော သောတာပန်အရိယာဖြစ်ရခြင်း အကျိုးထူးကိုသိမြင် ရသောကြောင့် နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်မှု ရခြင်းဖြစ်ပါ၏ ။
ေလာကမွာ ေၾကာက္စရာအေကာင္းဆံုးနဲ႔ အယုတ္ညံ့ ဆံုးလုပ္ရပ္ေတြထဲမွာသူတစ္ပါးအိမ္ေထာင္ကိုျဖိဳခြဲတာ လည္း တစ္ခုအပါအဝင္ျဖစ္ပါတယ္။ဒီလိုလူေတြက ယာယီေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္ရမယ္ ဒါေပမယ့္ဘယ္ေတာ့မွ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ၊ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုရရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး ။သူတစ္ပါးမိသားစုကိုၿဖိဳခြဲတဲ့သူေတြ ၊ေဖာက္ျပန္တဲ့သူ ေတြခံစားရမယ့္အရာေတြကို ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္ အားလံုးလည္း သတိထား ဆင္ျခင္ႏိုင္ၾကပါေစ။
(၁) ပူေလာင္ျခင္း …
သူတစ္ပါးအိမ္ေထာင္ကိုၿဖိဳခြဲတဲ့သူေတြနဲ႔ ေဖာက္ျပန္တဲ့ သူေတြ အၿမဲတမး္ခံစားေနရမယ့္ အရာကေတာ့ပူေလာင္ ျခင္းပါပဲ ။သူတို႔ရင္ထဲမွာ ေနာင္တရသလိုလို၊ ေက်နပ္သလိုလို မွားေနသလိုိုလို၊ မွန္ေနျပန္သလိုလုိ မေသခ်ာမေရရာ တဲ့ခံစားခ်က္ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ေနၿပီး ဘယ္ေတာ့မွ ေအးခ်မ္းရမွာမဟုတ္ပါဘူး။တစ္ခါတေလအလုိလုိေနရင္း ေဒါသေတြထြက္ ရွဴးရွဴး ရွားရွားေတြျဖစ္ၿပီးဘာေတြကိုေဒါသထြက္လို႔ထြက္မွန္း မသိေအာင္ကို ပူေလာင္ၿပီး အ႐ူးတစ္ေယာက္လို ျဖစ္ေနမွာပါ။
(၂) စိုးရိမ္ထိတ္လန္႔ျခင္း …
ဒီလိုလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ပတ္သက္မႈဟာ မတရားသျဖင့္ရရွိ ထားတဲ့ ပတ္သက္မႈ မ်ိဳးျဖစ္တာေၾကာင့္ အၿမဲတမ္း ပူပင္ေသာကေရာက္ေနရမွာပါ ။ဒါ့အျပင္ဘယ္ေတာ့ဝဋ္ျပန္လည္မလဲ၊ဘယ္ေတာ့မ်ား တျခားသူေနာက္ျပန္ပါသြားမလဲ ကိုယ့္ကိုယ္ဘယ္ေတာ့ထားသြားမလဲဆိုျပီး တစ္ခ်ိန္ လံုး စိုးရိမ္ေသာကေရာက္ေနရမွာပါ ။ဒါ့အျပင္ ၾကာလာတဲ့အခါသူတို႔ၾကားမွာနည္းနည္း ေလး ျပႆနာ ရွိလာတာနဲ႔ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္အျပစ္တင္ၿပီး စိတ္ညစ္ၿပီးရင္းညစ္လာရမွာပါ။
(၃) ဝဋ္လည္ျခင္း …
ဝဋ္ဆိုတာက တကယ္ကိုလည္ပါတယ္ ခုေခတ္မွာ ဝဋ္လည္တာပိုေတာင္ျမန္ပါေသးတယ္ ။ဒါေၾကာင့္ ဒီလိုလူေတြဟာ သူတစ္ပါးကို မ်က္ရည္က်ေအာင္၊ ရင္ကြဲေအာင္၊နာက်င္ေအာင္လုပ္ခဲ့သမွ် သူတို႔ျပန္ခံစားရမွာပါ ။သူတစ္ပါးမ်က္ရည္နဲ႔တည္ေဆာက္ထားတဲ့သူတို႔ေတြရဲ႕ ပတ္သက္မႈဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလာမွာ မဟုတ္သလို ။တစ္ခ်ိန္မွာ က်ိန္းေသေပါက္ဝဋ္ျပန္လည္လာတဲ့အခါက်ရင္ သူတို႔ကို ကူညီမယ့္သူ၊ သနားမယ့္သူ တစ္ေယာက္မွေတာင္ရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
(၄) လူေတြရဲ႕အထင္အျမင္ေသးျခင္း
သူတစ္ပါးအိမ္ေထာင္ကိုၿဖိဳခြဲတဲ့သူ၊ ေဖာက္ျပန္တဲဲ့သူေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြရွိရွိ၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ ပညာအရည္အခ်င္းျမင့္ျမင့္ ။ဘယ္သူကမွသူတို႔ကို ေလး စားေတာ့မွမဟုတ္သလိုဘယ္သူကမွလည္း သူတို႔ကိုယံုၾကည္ေတာ့မွာမဟုတ္ပါဘူး သူတို႕ရဲ႕ စည္းစိမ္ဥစၥာ၊ နာမည္၊ ဂုဏ္ေၾကာင့္သာအေပၚယံေပါင္းခ်င္ေပါင္းမယ္ ။ဒါေပမယ့္ စိတ္ထဲမွာေတာ့သူတို႔ကို အထင္အျမင္အရမး္ေသးေနမွာျဖစ္ပါတယ္ ဒုကၡေရာက္တဲ့အခ်ိန္ေတြမွာေတာင္ ကူညီမယ့္သူတစ္ ေယာက္မွ ရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
(၅) ေနာင္တတရား …
သူတစ္ပါးရဲ႕အိမ္ေထာင္ကိုၿဖိဳခြဲတဲ့သူေတြနဲ႔ ေဖာက္ျပန္တဲ့သူေတြဟာ ေနာင္တတရားနဲ႔ အဆံုးသတ္ရေလ့ရိွပါတယ္ ။သူတုိ႔ရဲ႕ သားသမီးေတြရဲ႕ နာက်ည္းျခင္းကိုခံရတဲ့အခါ အရာအားလံုးကို ေနာင္တရၿပီး စစ္မွန္တဲ့ ေမတၱာတရားကို ေတာင့္တလာတဲ့အခါမွာ ဘယ္သူမွ သူတို႔အနားမွာရွိေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး ။အရင္အခ်ိန္ေတြ၊ အရင္တုန္းကျဖဴစင္ခဲ့တဲ့ အတိတ္ေတြကိုဘယ္ေလာက္ပဲျပန္ လုိခ်င္လိုခ်င္ သူတို႔ကိုယ္တိုင္က အမဲစက္ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ဘယ္ေတာ့မွျပန္ၿပီး မျဖဴစင္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ။
unicode
လောကမှာ ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးနဲ့ အယုတ်ညံ့ ဆုံးလုပ်ရပ်တွေထဲမှာသူတစ်ပါးအိမ်ထောင်ကိုဖြိုခွဲတာ လည်း တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်ပါတယ်။ဒီလိုလူတွေက ယာယီတော့ ပျော်ရွှင်ရမယ် ဒါပေမယ့်ဘယ်တော့မှ ငြိမ်းချမ်းမှု၊ ပျော်ရွှင်မှုကိုရရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး ။သူတစ်ပါးမိသားစုကိုဖြိုခွဲတဲ့သူတွေ ၊ဖောက်ပြန်တဲ့သူ တွေခံစားရမယ့်အရာတွေကို ဖော်ပြလိုက်ပါတယ် အားလုံးလည်း သတိထား ဆင်ခြင်နိုင်ကြပါစေ။
(၁) ပူလောင်ခြင်း …
သူတစ်ပါးအိမ်ထောင်ကိုဖြိုခွဲတဲ့သူတွေနဲ့ ဖောက်ပြန်တဲ့ သူတွေ အမြဲတမ်းခံစားနေရမယ့် အရာကတော့ပူလောင် ခြင်းပါပဲ ။သူတို့ရင်ထဲမှာ နောင်တရသလိုလို၊ ကျေနပ်သလိုလို မှားနေသလိုလို၊ မှန်နေပြန်သလိုလို မသေချာမရေရာ တဲ့ခံစားချက်တွေ အမျိုးမျိုးဖြစ်နေပြီး ဘယ်တော့မှ အေးချမ်းရမှာမဟုတ်ပါဘူး။တစ်ခါတလေအလိုလိုနေရင်း ဒေါသတွေထွက် ရှူးရှူး ရှားရှားတွေဖြစ်ပြီးဘာတွေကိုဒေါသထွက်လို့ထွက်မှန်း မသိအောင်ကို ပူလောင်ပြီး အရူးတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေမှာပါ။
(၂) စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ခြင်း …
ဒီလိုလူမျိုးတွေရဲ့ပတ်သက်မှုဟာ မတရားသဖြင့်ရရှိ ထားတဲ့ ပတ်သက်မှု မျိုးဖြစ်တာကြောင့် အမြဲတမ်း ပူပင်သောကရောက်နေရမှာပါ ။ဒါ့အပြင်ဘယ်တော့ဝဋ်ပြန်လည်မလဲ၊ဘယ်တော့များ တခြားသူနောက်ပြန်ပါသွားမလဲ ကိုယ့်ကိုယ်ဘယ်တော့ထားသွားမလဲဆိုပြီး တစ်ချိန် လုံး စိုးရိမ်သောကရောက်နေရမှာပါ ။ဒါ့အပြင် ကြာလာတဲ့အခါသူတို့ကြားမှာနည်းနည်း လေး ပြဿနာ ရှိလာတာနဲ့ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်အပြစ်တင်ပြီး စိတ်ညစ်ပြီးရင်းညစ်လာရမှာပါ။
(၃) ဝဋ်လည်ခြင်း …
ဝဋ်ဆိုတာက တကယ်ကိုလည်ပါတယ် ခုခေတ်မှာ ဝဋ်လည်တာပိုတောင်မြန်ပါသေးတယ် ။ဒါကြောင့် ဒီလိုလူတွေဟာ သူတစ်ပါးကို မျက်ရည်ကျအောင်၊ ရင်ကွဲအောင်၊နာကျင်အောင်လုပ်ခဲ့သမျှ သူတို့ပြန်ခံစားရမှာပါ ။သူတစ်ပါးမျက်ရည်နဲ့တည်ဆောက်ထားတဲ့သူတို့တွေရဲ့ ပတ်သက်မှုဟာ ဘယ်တော့မှ ပျော်စရာကောင်းလာမှာ မဟုတ်သလို ။တစ်ချိန်မှာ ကျိန်းသေပေါက်ဝဋ်ပြန်လည်လာတဲ့အခါကျရင် သူတို့ကို ကူညီမယ့်သူ၊ သနားမယ့်သူ တစ်ယောက်မှတောင်ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
(၄) လူတွေရဲ့အထင်အမြင်သေးခြင်း
သူတစ်ပါးအိမ်ထောင်ကိုဖြိုခွဲတဲ့သူ၊ ဖောက်ပြန်တဲ့သူတွေဟာ ဘယ်လောက်ပဲ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေရှိရှိ၊ ဘယ်လောက်ပဲ ပညာအရည်အချင်းမြင့်မြင့် ။ဘယ်သူကမှသူတို့ကို လေး စားတော့မှမဟုတ်သလိုဘယ်သူကမှလည်း သူတို့ကိုယုံကြည်တော့မှာမဟုတ်ပါဘူး သူတို့ရဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာ၊ နာမည်၊ ဂုဏ်ကြောင့်သာအပေါ်ယံပေါင်းချင်ပေါင်းမယ် ။ဒါပေမယ့် စိတ်ထဲမှာတော့သူတို့ကို အထင်အမြင်အရမ်းသေးနေမှာဖြစ်ပါတယ် ဒုက္ခရောက်တဲ့အချိန်တွေမှာတောင် ကူညီမယ့်သူတစ် ယောက်မှ ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
(၅) နောင်တတရား …
သူတစ်ပါးရဲ့အိမ်ထောင်ကိုဖြိုခွဲတဲ့သူတွေနဲ့ ဖောက်ပြန်တဲ့သူတွေဟာ နောင်တတရားနဲ့ အဆုံးသတ်ရလေ့ရှိပါတယ် ။သူတို့ရဲ့ သားသမီးတွေရဲ့ နာကျည်းခြင်းကိုခံရတဲ့အခါ အရာအားလုံးကို နောင်တရပြီး စစ်မှန်တဲ့ မေတ္တာတရားကို တောင့်တလာတဲ့အခါမှာ ဘယ်သူမှ သူတို့အနားမှာရှိတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး ။အရင်အချိန်တွေ၊ အရင်တုန်းကဖြူစင်ခဲ့တဲ့ အတိတ်တွေကိုဘယ်လောက်ပဲပြန် လိုချင်လိုချင် သူတို့ကိုယ်တိုင်က အမဲစက်ဖြစ်နေတဲ့အတွက် ဘယ်တော့မှပြန်ပြီး မဖြူစင်နိုင်တော့ပါဘူး ။
တစ္ခါတုန္းက ျမတ္စြာဘု႐ွင္ဟာ ေဝရဥၨဆိုတဲ့
ပုဏၰားႀကီးရဲ႕. ပင့္ဖိတ္မႈ့ အရ ေဝရဥၨာျပည္မွာ ဝါဆို
ုျဖစ္ပါတယ္။
တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပါပဲ၊ ျမတ္စြာဘုရား ဝါဆိုတဲ့ ႏွစ္
မွာပဲ ေဝရဥၨာျပည္ဟာ ဒုဗ႓ိကၡႏၲရကပ္ ဆိုက္ေရာက္ပါ
ေတာ့တယ္။ လူေတြငတ္မြတ္ၿပီဆိုေတာ့ ရဟန္းေတြ
လည္း ဆြမ္းခံလို႔မရေတာ့ပါဘူး။
အဆိုးထဲက အေကာင္းတစ္ခု ဝင္လာတာကေတာ့
ဥတၲရာပထတိုင္းက ျမင္းကုန္သည္ေတြ ျမင္းငါးရာနဲ႔
ေဝရဥၨာျပည္မွာ တစ္ဝါတြင္းလံုးလာၿပီး စတည္းခ်တာ
ပါပဲ။
ရဟန္းေတာ္ေတြဟာ ေဝရဥၨာျပည္ထဲမွာ ဆြမ္းခံဖို႔
အခက္အခဲေတြ႕ေတာ့ ျမင္းကုန္သည္ေတြဆီသြား
ၿပီး ဆြမ္းခံပါတယ္။ ျမင္းကုန္ေတြလည္း သဒါၶတရား
မညံ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ မုေယာဆန္ၾကမ္းၾကမ္းကိုပဲ
ေလာင္းနိုင္ရွာပါတယ္။
ျမတ္စြာဘုရား အပါအဝင္ ရဟန္းေတာ္ေတြ အားလံုး
ဟာ မုေရာဆန္ၾကမ္းၾကမ္းကိုပဲ ေန႔စဥ္ ဘုန္းေပးေနရ
ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရား မုေရာဆန္ၾကမ္းကို ဘုန္းေပး
ေနရေတာ့ အရွင္မဟာေမာဂၢလန္က မၾကည့္ရက္
ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားဆီ ဝင္ေလ်ွာက္
ရပါတယ္။
ျမတ္စြာဘုရား...ေဝရဥၨာျပည္ဟာ ဒုဗ႓ိကၡႏၲရကပ္ဆိုက္
ၿပီး ရဟန္းေတာ္ေတြ ဆြမ္းအခက္အခဲေတြ႕ ေနရပါ
တယ္ဘုရား၊ ေျမႀကီးရဲ႕ ေအာက္ျပင္မွာ ျပားသကာလို
ခ်ိဳ ၿမိန္တဲ့ ေျမဆီေျမနွစ္ေတြ ရွိေနပါတယ္ဘုရား၊ ေျမ
ႀကီးကို ဘုရားတပည့္ေတာ္ ေျပာင္းျပန္လွန္လိုက္ပါ့
မယ္ဘုရား။
ခ်စ္သားေမာဂၢလာန္ ဒါဆိုေျမႀကီးေအာက္မွာတည္ေန
တဲ့ သတၱဝါေတြကို ဘယ္လိုလုပ္မလဲ၊ ဘုရားတပည့္
ေတာ္ လက္တစ္ဖက္ကို ေျမႀကီးဟန္ ဖန္ဆင္းၿပီး
အဲဒီဖန္ဆင္းထားတဲ့ ေျမႀကီးေပၚမွာ ေနေစပါ့မယ္
ဘုရား။
ခ်စ္သားေမာဂၢလာန္...သင္ဒါေတြကို မနွစ္သက္နဲ႔၊
ေဖာက္ျပန္ျခင္းဆိုတဲ့ ေလာကဓံတရားကို သတၱဝါ
တိုင္းႀကံဳ ရမွာပဲ၊
ဒါဆို ေျမာက္က်ြန္းကို ဆြမ္းခံၾကရင္ေကာ
ဘုရား၊ ခ်စ္သား ေမာဂၢလာန္... သင္ ဒါလည္းမနွစ္
သက္ပါနဲ႔။
အရွင္ေမာဂၢလာန္က ဘယ္ေလာက္ပဲေလ်ွာက္
ေလ်ွာက္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က လက္မခံခဲ့ပါဘူး။
ေလာကဓံဆိုးကို ေရွာင္လႊဲခြင့္ရနိုင္ေပမယ့္ မေရွာင္
လႊဲဘဲ တစ္ဝါတြင္းလံုး မုေယာဆန္ၾကမ္းကိုပဲ သည္း
ခံဘုန္းေပးခဲ့ပါတယ္။
ဆက္လက္၍ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က...
၁။ လာဘ = လာဘ္ရျခင္း။
၂။ အလာဘ = လာဘ္မရျခင္း။
၃။ ယသ = အေႁခြအရံ ရွိျခင္း။
၄။ အယသ = အေႁခြအရံ မရွိျခင္း။
၅။ နိနၵာ = ကဲ့ရဲ႕ ခံရျခင္း။
၆။ ပသံသာ = ခ်ီးမႊမ္းခံရျခင္း။
၇။ သုခ = ခ်မ္းသာျခင္း။
၈။ ဒုကၡ = ဆင္းရဲျခင္း ဆိုတဲ့...
ေလာကဓံတရား ရွစ္ပါးကို ေလာကတိုင္းမွာေနတဲဲ့
သတၱဝါတိုင္း တစ္လွည့္စီ ႀကံဳ ရမယ္။ ႀကံဳ ရတဲ့အခါ
မွာ အဆိုးေလာကဓံနဲ႔ႀကံဳ တဲ့အခါေရာ၊ အေကာင္း
ေလာကဓံနဲ႔ ႀကံဳ တဲ့အခါေရာ စိတ္တုန္လႈပ္မသြားဖို႔၊
ကိုယ္ေတာ္တိုင္ႀကံဳ ခဲ့ရတဲ့ ေလာကဓံတရားေတြကို
စိတ္တုန္လႈပ္မသြားေအာင္ ေနနိုင္တာဟာ မဂၤလာ
ျဖစ္ပါတယ္ ခ်စ္သားလို႔ ဥပမာ သာဓကေတြ ျပၿပီး
ေဟာေတာ္မူေလ၏။
တန္ခိုးေတာ္အႏၲနဲ႔ ျပည့္စုံေတာ္မူတဲ့ ျမတ္စြာဘုရား
ေတာင္ ေလာကဓံတရားနဲ႔ ႀကံဳ ရေသးတာဆိုေတာ့
သာမန္လူသားေတြ ေလာကဓံတရားနဲ႔ႀကံဳ ရတာ
ဘာမွမေျပာပေလာက္ပါဘူး။
ဒီေနရာမွာ ပုထုဇဥ္ေတြဆိုေတာ့လည္း အဆိုးေလာ
ကဓံကို ဘယ္သူမွမႀကံဳ ခ်င္ၾကပါဘူး။ ဒီေတာ့ႀကံဳ
လာရင္ စိတ္ညစ္မယ္။ ပုထုဇဥ္ပဲ ညစ္ေပါ့။ တစ္ေန
ရာမွာ ေသခ် ာထိုင္တဲ့ၿပီး၊ ဒါမွမဟုတ္ ခုတင္ေပၚ
ေသခ် ာလွဲတဲ့ၿပီး အခ်ိန္ေလးလည္း သီးသန္႔ယူၿပီး
အားရပါးရေက်နပ္ေအာင္ စိတ္ကိုညစ္ျပစ္လိုက္ပါ။
ကိုယ့္စိတ္တိုင္းက် စိတ္ညစ္ၿပီးရင္ေတာ့ ကိုယ္လုပ္
စရာေလးေတြ ဆက္လုပ္ဖို႔ပါပဲ။ စိတ္ညစ္စရာလည္း
ညစ္၊ တစ္ေန႔တာ ကိုယ္လုပ္စရာ ရာရွိတာလည္း
လုပ္ေပါ့။
အဓိကကေတာ့ စိတ္ညစ္စရာ ရွိေပမယ့္ တစ္ေန႔တာ
ကိုယ္လုပ္ရမယ့္၊ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာ ဆိုတဲ့...
ကုသိုလ္တရား၊ အလုပ္ေလးေတြ ပ်က္မသြားဖို႔ဘဲ
အေရးႀကီးပါတယ္။ စိတ္ညစ္တဲ့အခါ အေကာင္းဆံုး
ကုသိုလ္တရားနဲ႔ အာရုံေျပာင္းလိုက္တာပါပဲ။
ဘဝမွာ ဘယ္ေလာက္ပဲ အဆိုးေလာကဓံေတြနဲ႔ပဲ
ႀကံဳရႀကံဳရ၊ ဘယ္ေလာက္ပဲအေကာင္းေလာကဓံ
ေတြနဲ႔ပဲ ႀကံဳရႀကံဳရ၊ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္က်ရင္ " ဒါလည္း
ၿပီးသြားမွာပါ " ေလ။
& (ပါရာဇိကပါဠိေတာ္၊ ေဝရဥၨက႑)
@ ေလာကမွာေနရတဲ့အခ်ိန္၊ ေလာကရဲ႕၊ သဘာဝ
၈- မ်ိဳးကိုေတာ့ ေတြ႔ေနရမွာပဲ။
ကိုယ္ရခ်င္တာ ရတယ္ဆိုတဲ့ အလွည့္ေတြ႔ရသလို၊
ကိုယ္ရခ်င္တာေတြ မရဘူးဆိုတာလည္း ေတြ႔လိမ့္
မယ္။
အျခံအရံ ႐ွိတယ္ဆိုတာလည္း ေတြ႔ရသလို၊
အျခံအရံ ကင္းမဲ့တဲ့ အခါမ်ိဳးလည္း ေတြရမယ္။
ကဲ့ရဲ႕. ခံရတဲ့ အခါေတြ႔ရသလို၊
ခ်ီးမြမ္း ခံရတာလည္း ေတြ႔ရလိမ့္မယ္။
ခ်မ္းသာသုခ ရတယ္ဆိုတဲ့အခါ႐ွိသလို၊
ဆင္းရဲ ဒုကၡ ၾကံဳေတြ႔ရတဲ့ အခါဆိုတာလည္း ႐ွိ
လိမ့္မယ္။
@ အဲဒီလို ေလာကဓံ မုန္တိုင္းေတြနဲ႔ ၾကံဳေတြ႔ရတဲ့
အခါတိုင္း...
" ေျသာ္... ဘယ္အရာမွ မျမဲပါလား၊ ထာဝရမ
မဟုတ္ဘူး၊ တကၡဏသာျဖစ္တယ္လို႔" ဆင္ျခင္
ရမယ္။
အေကာင္းေလာကဓံေၾကာင့္လည္း ေလာဘမျဖစ္
ေအာင္၊ အဆိုးေလာကဓံေၾကာင့္လည္း ေဒါသ မ
ျဖစ္ေအာင္ အျမဲဆင္ျခင္ေနရမယ္။
ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္
ေဒါက္တာနနၵမာလာဘိဝံသ။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေတာင္ မကယ္ႏုိင္တဲ့ မိသားစု
အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ ဂိဇၥ်ကုဋ္ေတာင္ဘက္ ၾကြေနစဥ္ လမ္းမွာ ျပိတၱာေလးေယာက္ကုိ ေတြ႕လုိက္ေတာ့ တအံ့တၾသနဲ႔ ေမးလုိက္မိတယ္။
“ျပိတၱာမ၊ ျမင္ရတာ စိတ္မခ်မ္းသာလုိက္တာ။ တစ္ေယာက္က ရဲရဲေတာက္ေနတဲ့ သေလးစပါး ဖ်င္းေတြကုိ ေခါင္းေပၚမွာ ျဖန္႔ၾကဲၿပီ
း ပူေလာင္တဲ့ဒဏ္ကုိ မျပတ္ခံစား ေနရတယ္။ တစ္ေယာက္ကေတာ့ တင္းပုတ္နဲ႔ ကုိယ့္ေခါင္း ကုိ ျပန္ရုိက္ခဲြေန တယ္။ တစ္ေယာက္ကေတာ့
ကုိယ့္အသားအေသြးကုိ ျပန္ဖဲ့စားေနတယ္။ နင္ကေတာ့ ညစ္ပတ္တဲ့ မစင္ေတြကို စားေန တယ္။ ဘယ္လုိ အကုသုိလ္ေၾကာင့္ ခုလုိ ခံစားရတာလဲ ေျပာပါဦး”
မွန္ပါဘုရား။ ဒါ တပည့္ေတာ္တုိ႕ အရင္က မိသားစုေတြပါ။ ရဲရဲေတာက္ေလာင္ေနတဲ့ သေလးစပါးဖ်င္းေတြ ၾကဲေနတဲ့ သူက သားပါ ဘုရား။
လူ႔ဘ၀တုန္းက အေမကုိ ညဥ္းဆဲခဲ့လုိ႔ပါ။ တင္းပုတ္နဲ႔ျပန္ထုေနတဲ့ ေကာင္က လင္ပါ။ ေကာက္က်စ္စင္းလဲ တဲ့ ကုန္သည္ေပါ့ဘုရား။
ကုိယ့္အသားကုိ ဖဲ့စားေနတာက ေခြ်းမပါဘုရား။ သူမကေတာ့ အိမ္မွာ အသားခ်က္ေတာ့ မသိ ေအာင္ အသားေတြ ခုိးစားခဲ့တယ္။ ေမးေတာ့ မစားဘူးလုိ႕လိမ္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ခုလုိျဖစ္ေနတာပါ။
တပည့္ေတာ္မကေတာ့ အဲတုန္းက တစ္အိမ္လုံးကုိ ဦးစီးတဲ့ အိမ္ရွင္မပါ။ အရမ္းကပ္ေစးနဲခဲ့တယ္။ ဥစၥာရွိသားနဲ႔ မရွိဘူးလုိ႕ လိမ္ခဲ့တယ္။ ၀ွက္ခဲ့တယ္။
သူမ်ားကို ေပးကမ္းကူညီခ်င္းမရွိခဲ့ဘူး။ “ငါ့အိမ္မွာ ဘာပစၥည္းမွ မရွိဘူး။ ရွိရဲ႕သားနဲ႔ လွဴိ႕၀ွက္ ခဲ့ရင္ မစင္ စားရပါေစသား” လုိ႔လိမ္ခဲ့တယ္။
အဲဒီမေကာင္းတဲ့ ကံေတြေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္မ ခုလုိ ပုိးေလာက္ျပည့္ေနတဲ့ မစင္ေတြ စားေနရပါတယ္ဘုရား။
“အုိး.. တယ္လည္း အျပစ္ၾကီးလွေပတယ္။”
မွန္ပါဘုရား၊ ဒါေၾကာင့္ ကုသုိလ္ကံ၊ အကုသုိလ္ကံဆုိတာ အခ်ည္းအႏွီးမျဖစ္ပါဘူး။ အက်ိဳး ေပးျမဲပါပဲဘုရား။ အက်ိဳးမေပး ပဲနဲ႔ မေနပါဘူး။
ဒါေၾကာင့္လဲ မေကာင္းတဲ့ ပုိးေလာက္ေတြ ျပည့္ေနတဲ့ မစင္ေတြစားေနရတာ၊ ေသာက္လည္းေသာက္ေနရ တာပါဘုရား။
အရွင္မဟာ ေမာဂၢလာန္ကုိယ္ေတာ္ျမတ္လည္း သက္ျပင္းရွည္ခ်ကာ ၿပိတၱာမိသားစုႏွင့္ ကံ၊ ကံရဲ႕အက်ိဳး၏ ဆန္းၾကယ္မူကုိ သံေ၀ဂျဖစ္ၿပီး စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ပဲ ျပန္ၾကြလာ ပါေတာ့တယ္။
မေကာင္းတာ လုပ္မိသူကုိ ဘုရားေတာင္ မကယ္ႏုိင္ပါဘူး။ သူ႔လုပ္ရပ္ကို သူကုိယ္တုိင္ပဲ ေပးဆပ္ရျမဲပါပဲ။ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ လည္
း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရုံကလဲြလုိ႔ ဘာမွမတက္ႏုိင္။ ဘုရားရွင္ကုိ အသိေပးေလွ်ာက္ထားၿပီးေတာ့ လက္ရွိလူ႔ဘ၀ရရွိေန တဲ့ ေနာင္လာေနာက္သားမ်ားကုိ ဒီျပိတၱာမိသားစုကုိ ဥပမာျပၿပီး မေကာင္းတာမလုပ္မိေအာင္ ႏိုးေဆာ္ဖုိ႔ပဲ ရွိပါတယ္။
“ပုညံ၀ သုခံ ဇေနတိ၊ အပုညံ ဒုကၡံ ဇေနတိ။
တသၼာ ပုညံ၀ ကာတဗၺံ၊ အပုညံ န စ ကာတဗၺံ။”
“ေကာင္းကံဟာ ေကာင္းက်ိဳးကို ျဖစ္ေစတယ္။
မေကာင္းကံဟာ မေကာင္းက်ိဳးကုိ ျဖစ္ေစတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ေကာင္းကံကုိ ျပဳရမယ္။
မေကာင္းကံကုိ မျပဳအပ္ပါဘူး။”
ဒါေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ားအားလုံးလည္း ဒီၿပိတၱာမိသားစုကုိ ဆင္ျခင္ သတိ၀င္ၿပီး မေကာင္းက်ိဳးကုိ ျဖစ္ေစတဲ့ကံမ်ားကို အတက္ႏုိင္ဆုံးေရွာင္ပါ။
ေကာင္းက်ိဳးကုိ ျဖစ္ေစမယ့္ ေကာင္းကံေတြကို တက္ႏုိင္သမွ်ဆည္းပူးပါလုိ႔ တုိက္တြန္း လုိက္ရ ပါတယ္။
Credit – ေရႊစမ္းေျမ အရွင္က၀ိဓဇသာရ
Unicode Version
မြတ်စွာဘုရားရှင်တောင် မကယ်နိုင်တဲ့ မိသားစု
အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်ကိုယ်တော်မြတ် ဂိဇ္ဈကုဋ်တောင်ဘက် ကြွနေစဉ် လမ်းမှာ ပြိတ္တာလေးယောက်ကို တွေ့လိုက်တော့ တအံ့တသြနဲ့ မေးလိုက်မိတယ်။
“ပြိတ္တာမ၊ မြင်ရတာ စိတ်မချမ်းသာလိုက်တာ။ တစ်ယောက်က ရဲရဲတောက်နေတဲ့ သလေးစပါး ဖျင်းတွေကို ခေါင်းပေါ်မှာ ဖြန့်ကြဲပြီး
ပူလောင်တဲ့ဒဏ်ကို မပြတ်ခံစား နေရတယ်။ တစ်ယောက်ကတော့ တင်းပုတ်နဲ့ ကိုယ့်ခေါင်း ကို ပြန်ရိုက်ခွဲနေ တယ်။ တစ်ယောက်ကတော့ ကိုယ့်အသားအသွေးကို
ပြန်ဖဲ့စားနေတယ်။ နင်ကတော့ ညစ်ပတ်တဲ့ မစင်တွေကို စားနေ တယ်။ ဘယ်လို အကုသိုလ်ကြောင့် ခုလို ခံစားရတာလဲ ပြောပါဦး”
မှန်ပါဘုရား။ ဒါ တပည့်တော်တို့ အရင်က မိသားစုတွေပါ။ ရဲရဲတောက်လောင်နေတဲ့ သလေးစပါးဖျင်းတွေ ကြဲနေတဲ့ သူက သားပါ ဘုရား။ လူ့ဘဝတုန်းက
အမေကို ညဉ်းဆဲခဲ့လို့ပါ။ တင်းပုတ်နဲ့ပြန်ထုနေတဲ့ ကောင်က လင်ပါ။ ကောက်ကျစ်စင်းလဲ တဲ့ ကုန်သည်ပေါ့ဘုရား။ ကိုယ့်အသားကို ဖဲ့စားနေတာက ချွေးမပါဘုရား။
သူမကတော့ အိမ်မှာ အသားချက်တော့ မသိ အောင် အသားတွေ ခိုးစားခဲ့တယ်။ မေးတော့ မစားဘူးလို့လိမ်တယ်။ အဲဒါကြောင့် ခုလိုဖြစ်နေတာပါ။
တပည့်တော်မကတော့ အဲတုန်းက တစ်အိမ်လုံးကို ဦးစီးတဲ့ အိမ်ရှင်မပါ။ အရမ်းကပ်စေးနဲခဲ့တယ်။ ဥစ္စာရှိသားနဲ့ မရှိဘူးလို့ လိမ်ခဲ့တယ်။ ဝှက်ခဲ့တယ်။
သူများကို ပေးကမ်းကူညီချင်းမရှိခဲ့ဘူး။ “ငါ့အိမ်မှာ ဘာပစ္စည်းမှ မရှိဘူး။ ရှိရဲ့သားနဲ့ လှိူ့ဝှက် ခဲ့ရင် မစင် စားရပါစေသား”
လို့လိမ်ခဲ့တယ်။ အဲဒီမကောင်းတဲ့ ကံတွေကြောင့် တပည့်တော်မ ခုလို ပိုးလောက်ပြည့်နေတဲ့ မစင်တွေ စားနေရပါတယ်ဘုရား။
“အိုး.. တယ်လည်း အပြစ်ကြီးလှပေတယ်။”
မှန်ပါဘုရား၊ ဒါကြောင့် ကုသိုလ်ကံ၊ အကုသိုလ်ကံဆိုတာ အချည်းအနှီးမဖြစ်ပါဘူး။ အကျိုး ပေးမြဲပါပဲဘုရား။ အကျိုးမပေး ပဲနဲ့ မနေပါဘူး။ ဒါကြောင့်လဲ
မကောင်းတဲ့ ပိုးလောက်တွေ ပြည့်နေတဲ့ မစင်တွေစားနေရတာ၊ သောက်လည်းသောက်နေရ တာပါဘုရား။
အရှင်မဟာ မောဂ္ဂလာန်ကိုယ်တော်မြတ်လည်း သက်ပြင်းရှည်ချကာ ပြိတ္တာမိသားစုနှင့် ကံ၊ ကံရဲ့အကျိုး၏ ဆန်းကြယ်မူကို သံဝေဂဖြစ်ပြီး စိတ်မကောင်းစွာနဲ့ပဲ ပြန်ကြွလာ ပါတော့တယ်။
မကောင်းတာ လုပ်မိသူကို ဘုရားတောင် မကယ်နိုင်ပါဘူး။ သူ့လုပ်ရပ်ကို သူကိုယ်တိုင်ပဲ ပေးဆပ်ရမြဲပါပဲ။ ကိုယ်တော်မြတ် လည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ရုံကလွဲလို့
ဘာမှမတက်နိုင်။ ဘုရားရှင်ကို အသိပေးလျှောက်ထားပြီးတော့ လက်ရှိလူ့ဘဝရရှိနေ တဲ့ နောင်လာနောက်သားများကို ဒီပြိတ္တာမိသားစုကို ဥပမာပြပြီး မကောင်းတာမလုပ်မိအောင် နိုးဆော်ဖို့ပဲ ရှိပါတယ်။
“ပုညံ၀ သုခံ ဇနေတိ၊ အပုညံ ဒုက္ခံ ဇနေတိ။
တသ္မာ ပုညံ၀ ကာတဗ္ဗံ၊ အပုညံ န စ ကာတဗ္ဗံ။”
“ကောင်းကံဟာ ကောင်းကျိုးကို ဖြစ်စေတယ်။
မကောင်းကံဟာ မကောင်းကျိုးကို ဖြစ်စေတယ်။
ဒါကြောင့် ကောင်းကံကို ပြုရမယ်။
မကောင်းကံကို မပြုအပ်ပါဘူး။”
ဒါကြောင့် စာဖတ်သူများအားလုံးလည်း ဒီပြိတ္တာမိသားစုကို ဆင်ခြင် သတိဝင်ပြီး မကောင်းကျိုးကို ဖြစ်စေတဲ့ကံများကို အတက်နိုင်ဆုံးရှောင်ပါ။
ကောင်းကျိုးကို ဖြစ်စေမယ့် ကောင်းကံတွေကို တက်နိုင်သမျှဆည်းပူးပါလို့ တိုက်တွန်း လိုက်ရ ပါတယ်။
ရွှေစမ်းမြေ အရှင်ကဝိဓဇသာရ
အရာရာတိုင္းတြင္ ေကာင္းက်ဳိးႏွင့္ ဆိုးျပစ္ တို႔သည္ ရွိတတ္ၾကစၿမဲျဖစ္သည္။ ငါးပါးသီလကို ေစာင့္ထိန္းျခင္းအတြက္ ေကာင္းက်ဳိးမ်ားရွိသကဲ့သို႔ ငါးပါးသီလကိုက်ဴးလြန္ျခင္းအတြက္ ဆိုးျပစ္မ်ား လည္း ရွိေလသည္။
ကြၽန္ေတာ္သည္ ငါးပါးသီလ ေစာင့္ထိန္းျခင္း၏ ေကာင္းက်ဳိးမ်ားကို မေနာမယ ဂ်ာနယ္တြင္ ေရးသားခဲ့ဖူးေလသည္။ စာဖတ္သူမ်ား က ငါးပါးသီလကို ေစာင့္ထိန္းရန္လြယ္ကူသကဲ့သို႔ ေဖ်ာက္ဖ်က္ရန္လည္း အလြန္လြယ္ကူေၾကာင္း။
ထို႔ ေၾကာင့္ ေဖ်ာက္ဖ်က္ခဲ့လွ်င္ က်ဴးလြန္ခဲ့လွ်င္ မည္ သည့္အျပစ္မ်ား ျဖစ္ႏိုင္သည္ကို ဆက္လက္၍ ေရး သားေပးပါရန္ တိုက္တြန္းလာၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ငါးပါးသီလအား ေဖာက္ဖ်က္က်ဴးလြန္ျခင္း၏ အျပစ္ မ်ားကိုလည္း ဆက္လက္ ေရးသားတင္ျပအပ္ေပ သည္။
ငါးပါးသီလအား ေဖာက္ဖ်က္က်ဴးလြန္ျခင္း၏ အျပစ္မ်ားမွာ အက်ဥ္းအားျဖင့္ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္ေလသည္။
၁။ မ်ားစြာေသာ ပစၥည္းဥစၥာတို႔မွ ဆံုး႐ႈံးပ်က္ စီးျခင္းခံရျခင္း။
၂။ မေကာင္းသတင္း ပ်ံ႕ႏွံ႔ေက်ာ္ေစာျခင္း။
၃။ ပရိသတ္အလယ္၌ ေၾကာက္ရြံ႕၍ မ်က္ႏွာ မလွျခင္း။
၄။ ေသေသာအခါ၌ ေတြေ၀ေငးေမာ၍ေသရ ျခင္း။
၅။ ေသသည္၏အျခားမဲ့၌ အပါယ္ငရဲသို႔ ေရာက္ရျခင္း။
ငါးပါးသီလ ေဖာက္ဖ်က္က်ဴးလြန္ျခင္း၏ အျပစ္မ်ားကို အက်ယ္အားျဖင့္လည္း သိရွိထားသင့္ ေပသည္။
၁။ ပါဏာတိပါတ
သူတစ္ပါး၏အသက္ကို သတ္ျဖတ္ျခင္းျဖစ္ ေလသည္။ သူတစ္ပါး၏ အသက္ကိုသတ္သူသည္ ေသၿပီးသည့္ေနာက္ ငရဲဘံု၊ ၿပိတၱာဘံု၊ တိရစၦာန္ဘံု၊ အသူရကာယ္ဘံုတို႔သို႔ က်ေရာက္တတ္ေပသည္။ လူ႕ ဘံုတြင္ျဖစ္လွ်င္လည္း အသက္တိုတတ္၍ ေမြးခါစ ၌ပင္ ေသတတ္ေပသည္။
၂။ အဒိႏၷာဒါန
သူတစ္ပါး၏ ပစၥည္းဥစၥာကို ခိုးယူျခင္းျဖစ္ သည္။ သူတစ္ပါး၏ ပစၥည္းဥစၥာကိုခိုးယူေသာ္ ေသၿပီးသည့္ေနာက္ ငရဲဘံု၊ တိရစၦာန္ဘံု၊ ၿပိတၱာဘံု အသူရကာယ္ဘံုသို႔ က်ေရာက္တတ္သည္။ လူ႕ဘံုမွာ ျဖစ္သည့္အခါ ဥစၥာပစၥည္း ဆံုး႐ႈံးပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္တတ္သည္။ အနည္းငယ္မွ်ေသာ ပစၥည္းဥစၥာ မွ်လည္းမတည္တတ္၊ မရွိတတ္ျဖစ္တတ္သည္။
သူ တစ္ပါး၏ ဥစၥာကိုခိုးယူျခင္း၊ ဓားျပတိုက္ျခင္း၊ ညာ ျဖန္း လွည့္ပတ္ရယူျခင္း၊ အေရာင္းအ၀ယ္ျပဳရာ၌ တင္းေတာင္း ခ်ိန္ခြင္၊ အေလးစသည္ျဖင့္လည္း ေကာင္း ေရာင္းကုန္တိုးေအာင္ ေရထိုးျခင္း၊ ခဲသဲ ေရာျခင္း စသည္ျဖင့္လည္းေကာင္း မ႐ိုးမသားရယူ ျခင္းသည္ အဒိႏၷာဒါန ေျမာက္ေလသည္။
၃။ ကာေမသုမိစၦာစာရ
သူတစ္ပါး၏ မယားႏွင့္ မိဘေဆြမ်ဳိး အုပ္ ထိန္းျခင္းမကင္းေသာ သမီးပ်ဳိမ်ားကို ေမထုန္မႈ က်ဴးလြန္ျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ မိန္းမျဖစ္လွ်င္ မိမိ၏ ကာမပိုင္ လင္ေယာက်္ားမွတစ္ပါး အျခားေသာ ေယာက်္ားမ်ားႏွင့္ ေမထုန္မႈ က်ဴးလြန္ျခင္းသည္ အျပစ္ျဖစ္ေလသည္။
ကာေမသုမိစၦာစာရကံကို က်ဴး လြန္သူသည္ ေသလြန္ၿပီးသည့္ေနာက္ ငရဲဘံု၊ တိ ရစၦာန္ဘံု၊ ၿပိတၱာဘံု၊ အသူရကာယ္ဘံုတို႔သို႔ ေရာက္ တတ္သည္။ လူ႕ဘံုမွာ လူျဖစ္သည့္အခါ ရန္သူေပါ မ်ားတတ္သည္။ ျမင္သမွ်သူ အေပါင္းကလည္း ရန္သူလို သေဘာထားေနတတ္သည္။
၄။ မုသာ၀ါဒ
မဟုတ္မမွန္ေသာ စကားကိုေျပာဆိုျခင္းသည္ အျပစ္ျဖစ္သည္။ မဟုတ္မမွန္ေသာ စကားကို ေျပာ ဆိုျခင္းသည္ ေသၿပီးေသာအခါတြင္ ငရဲဘံု၊ တိရစၦာန္ ဘံု၊ အပါယ္ဘံုတို႔သို႔ေရာက္ တတ္ေပသည္။ လူ႕ဘံု တြင္ လူျဖစ္သည့္အခါ၌လည္း မဟုတ္မတရား အစြပ္စြဲခံရတတ္သည္။ သူတစ္ပါးျပဳေသာ မတရား မႈမ်ား မိမိအေပၚသို႔က်ေရာက္တတ္သည္။
စကားပီ ပီသသ မေျပာတတ္ျခင္း၊ သြားမ်ားမညီမညြတ္ရွိျခင္း၊ ခံတြင္းပါးစပ္ပုပ္ညီႇျခင္း၊ ကိုယ္အေရအသား ပူရွိန္ ေျခာက္ကပ္ စိုစိုဖပ္ဖပ္ မရွိျခင္း၊ မ်က္စိ၊ နားစေသာ ဣေျႏၵမ်ား ေနာက္က်ဴက်ဴရွိျခင္း ပံုဟန္မလွဘဲ ဆိုးခါး ခ်ဳိ႕ယြင္းေဖာက္ျပန္ျခင္း၊ သူတစ္ပါးအေပၚ၌ ၾသဇာ အာဏာမထည္ျခင္း အေျပာအဆိုႏႈတ္လွ်ာမ်ား ေထာ္ ေလာ္ၾကမ္းတမ္းျခင္း၊ စိတ္မတည္ဘဲ လွ်ပ္ေပၚေလာ္ လီတတ္ျခင္းတို႔ ျဖစ္တတ္သည္။
၅။ သုရာေမရယ
ေသရည္ေသရက္ေသာက္ျခင္းသည္ အျပစ္ ျဖစ္သည္။ ေသရည္ေသရက္ေသာက္သူသည္ ေသ ၿပီးသည့္ေနာက္ ငရဲဘံု၊ တိရစၦာန္ဘံု၊ ၿပိတၱာဘံု၊ အသူရကာယ္ဘံုတို႔သို႔ေရာက္တတ္သည္။ လူ႕ဘံုမွာ စိတ္ကေယာင္ေခ်ာက္ခ်ား ျဖစ္ေနတတ္သည္။
အ လည္းအ၊ နားလည္းပင္းေသာ လူမ်ဳိးျဖစ္တတ္ သည္။ အေရးအခြင့္သင့္၊ မသင့္ကိုမသိတတ္ျခင္း၊ ပ်င္းရိတတ္ျခင္း၊ ေမ့ေလ်ာ့မူး႐ူးတတ္ျခင္း၊ သူမ်ားက ျပဳဖူးေသာ ေက်းဇူးကို ေမ့ေလ်ာ့တတ္ျခင္း၊ ဟိရီ၊ ၾသတၱပၸဟူေသာ အရွက္အေၾကာက္တို႔မွ ကင္းျခင္းတို႔ ျဖစ္တတ္သည္။
ေသရည္ေသရက္ကို ေသာက္မိ လွ်င္ မည္သည့္အကုသုိလ္မွမေရွာင္ၾကဥ္ဘဲ အလံုးစံု ေသာ မေကာင္းမႈကို အလြယ္တကူျပဳမိတတ္သည္။ထို႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔အေနျဖင့္ ငါး ပါးသီလကို က်င့္သံုးေဆာက္တည္သင့္ၾကေပသည္။
ငါးပါးသီလကိုမွ် မေဆာက္တည္ႏိုင္လွ်င္ ေသလြန္ သည့္အခါ၌ အပါယ္ေလးဘံုသို႔ က်ေရာက္တတ္႐ံုမွ် မက ေနာက္ဆက္တြဲဆိုးက်ဳိးမ်ားကိုလည္း ခံစားရ ဖြယ္ရွိေၾကာင္း ငါးပါးသီလကိုခါး၀တ္ပုဆိုးကဲ့သို႔ ၿမဲ ၿမံသင့္ၾကေၾကာင္းေရးသားတင္ျပအပ္ေပသည္။
ေမာင္ဥာဏ္စိန္
# Unicode Version # ျဖင့္ ဖတ္ပါ #
အရာရာတိုင်းတွင် ကောင်းကျိုးနှင့် ဆိုးပြစ် တို့သည် ရှိတတ်ကြစမြဲဖြစ်သည်။ ငါးပါးသီလကို စောင့်ထိန်းခြင်းအတွက် ကောင်းကျိုးများရှိသကဲ့သို့ ငါးပါးသီလကိုကျူးလွန်ခြင်းအတွက် ဆိုးပြစ်များ လည်း ရှိလေသည်။
ကျွန်တော်သည် ငါးပါးသီလ စောင့်ထိန်းခြင်း၏ ကောင်းကျိုးများကို မနောမယ ဂျာနယ်တွင် ရေးသားခဲ့ဖူးလေသည်။ စာဖတ်သူများ က ငါးပါးသီလကို စောင့်ထိန်းရန်လွယ်ကူသကဲ့သို့ ဖျောက်ဖျက်ရန်လည်း အလွန်လွယ်ကူကြောင်း။
ထို့ ကြောင့် ဖျောက်ဖျက်ခဲ့လျှင် ကျူးလွန်ခဲ့လျှင် မည် သည့်အပြစ်များ ဖြစ်နိုင်သည်ကို ဆက်လက်၍ ရေး သားပေးပါရန် တိုက်တွန်းလာကြသည်။ ထို့ကြောင့် ငါးပါးသီလအား ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်ခြင်း၏ အပြစ် များကိုလည်း ဆက်လက် ရေးသားတင်ပြအပ်ပေ သည်။
ငါးပါးသီလအား ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်ခြင်း၏ အပြစ်များမှာ အကျဉ်းအားဖြင့် အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်လေသည်။
၁။ များစွာသော ပစ္စည်းဥစ္စာတို့မှ ဆုံးရှုံးပျက် စီးခြင်းခံရခြင်း။
၂။ မကောင်းသတင်း ပျံ့နှံ့ကျော်စောခြင်း။
၃။ ပရိသတ်အလယ်၌ ကြောက်ရွံ့၍ မျက်နှာ မလှခြင်း။
၄။ သေသောအခါ၌ တွေဝေငေးမော၍သေရ ခြင်း။
၅။ သေသည်၏အခြားမဲ့၌ အပါယ်ငရဲသို့ ရောက်ရခြင်း။
ငါးပါးသီလ ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်ခြင်း၏ အပြစ်များကို အကျယ်အားဖြင့်လည်း သိရှိထားသင့် ပေသည်။
၁။ ပါဏာတိပါတ
သူတစ်ပါး၏အသက်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြစ် လေသည်။ သူတစ်ပါး၏ အသက်ကိုသတ်သူသည် သေပြီးသည့်နောက် ငရဲဘုံ၊ ပြိတ္တာဘုံ၊ တိရစ္ဆာန်ဘုံ၊ အသူရကာယ်ဘုံတို့သို့ ကျရောက်တတ်ပေသည်။ လူ့ ဘုံတွင်ဖြစ်လျှင်လည်း အသက်တိုတတ်၍ မွေးခါစ ၌ပင် သေတတ်ပေသည်။
၂။ အဒိန္နာဒါန
သူတစ်ပါး၏ ပစ္စည်းဥစ္စာကို ခိုးယူခြင်းဖြစ် သည်။ သူတစ်ပါး၏ ပစ္စည်းဥစ္စာကိုခိုးယူသော် သေပြီးသည့်နောက် ငရဲဘုံ၊ တိရစ္ဆာန်ဘုံ၊ ပြိတ္တာဘုံ အသူရကာယ်ဘုံသို့ ကျရောက်တတ်သည်။ လူ့ဘုံမှာ ဖြစ်သည့်အခါ ဥစ္စာပစ္စည်း ဆုံးရှုံးပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်တတ်သည်။ အနည်းငယ်မျှသော ပစ္စည်းဥစ္စာ မျှလည်းမတည်တတ်၊ မရှိတတ်ဖြစ်တတ်သည်။
သူ တစ်ပါး၏ ဥစ္စာကိုခိုးယူခြင်း၊ ဓားပြတိုက်ခြင်း၊ ညာ ဖြန်း လှည့်ပတ်ရယူခြင်း၊ အရောင်းအဝယ်ပြုရာ၌ တင်းတောင်း ချိန်ခွင်၊ အလေးစသည်ဖြင့်လည်း ကောင်း ရောင်းကုန်တိုးအောင် ရေထိုးခြင်း၊ ခဲသဲ ရောခြင်း စသည်ဖြင့်လည်းကောင်း မရိုးမသားရယူ ခြင်းသည် အဒိန္နာဒါန မြောက်လေသည်။
၃။ ကာမေသုမိစ္ဆာစာရ
သူတစ်ပါး၏ မယားနှင့် မိဘဆွေမျိုး အုပ် ထိန်းခြင်းမကင်းသော သမီးပျိုများကို မေထုန်မှု ကျူးလွန်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ မိန်းမဖြစ်လျှင် မိမိ၏ ကာမပိုင် လင်ယောကျ်ားမှတစ်ပါး အခြားသော ယောကျ်ားများနှင့် မေထုန်မှု ကျူးလွန်ခြင်းသည် အပြစ်ဖြစ်လေသည်။
ကာမေသုမိစ္ဆာစာရကံကို ကျူး လွန်သူသည် သေလွန်ပြီးသည့်နောက် ငရဲဘုံ၊ တိ ရစ္ဆာန်ဘုံ၊ ပြိတ္တာဘုံ၊ အသူရကာယ်ဘုံတို့သို့ ရောက် တတ်သည်။ လူ့ဘုံမှာ လူဖြစ်သည့်အခါ ရန်သူပေါ များတတ်သည်။ မြင်သမျှသူ အပေါင်းကလည်း ရန်သူလို သဘောထားနေတတ်သည်။
၄။ မုသာဝါဒ
မဟုတ်မမှန်သော စကားကိုပြောဆိုခြင်းသည် အပြစ်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်မမှန်သော စကားကို ပြော ဆိုခြင်းသည် သေပြီးသောအခါတွင် ငရဲဘုံ၊ တိရစ္ဆာန် ဘုံ၊ အပါယ်ဘုံတို့သို့ရောက် တတ်ပေသည်။ လူ့ဘုံ တွင် လူဖြစ်သည့်အခါ၌လည်း မဟုတ်မတရား အစွပ်စွဲခံရတတ်သည်။ သူတစ်ပါးပြုသော မတရား မှုများ မိမိအပေါ်သို့ကျရောက်တတ်သည်။
စကားပီ ပီသသ မပြောတတ်ခြင်း၊ သွားများမညီမညွတ်ရှိခြင်း၊ ခံတွင်းပါးစပ်ပုပ်ညှီခြင်း၊ ကိုယ်အရေအသား ပူရှိန် ခြောက်ကပ် စိုစိုဖပ်ဖပ် မရှိခြင်း၊ မျက်စိ၊ နားစသော ဣန္ဒြေများ နောက်ကျူကျူရှိခြင်း ပုံဟန်မလှဘဲ ဆိုးခါး ချို့ယွင်းဖောက်ပြန်ခြင်း၊ သူတစ်ပါးအပေါ်၌ သြဇာ အာဏာမထည်ခြင်း အပြောအဆိုနှုတ်လျှာများ ထော် လော်ကြမ်းတမ်းခြင်း၊ စိတ်မတည်ဘဲ လျှပ်ပေါ်လော် လီတတ်ခြင်းတို့ ဖြစ်တတ်သည်။
၅။ သုရာမေရယ
သေရည်သေရက်သောက်ခြင်းသည် အပြစ် ဖြစ်သည်။ သေရည်သေရက်သောက်သူသည် သေ ပြီးသည့်နောက် ငရဲဘုံ၊ တိရစ္ဆာန်ဘုံ၊ ပြိတ္တာဘုံ၊ အသူရကာယ်ဘုံတို့သို့ရောက်တတ်သည်။ လူ့ဘုံမှာ စိတ်ကယောင်ချောက်ချား ဖြစ်နေတတ်သည်။
အ လည်းအ၊ နားလည်းပင်းသော လူမျိုးဖြစ်တတ် သည်။ အရေးအခွင့်သင့်၊ မသင့်ကိုမသိတတ်ခြင်း၊ ပျင်းရိတတ်ခြင်း၊ မေ့လျော့မူးရူးတတ်ခြင်း၊ သူများက ပြုဖူးသော ကျေးဇူးကို မေ့လျော့တတ်ခြင်း၊ ဟိရီ၊ သြတ္တပ္ပဟူသော အရှက်အကြောက်တို့မှ ကင်းခြင်းတို့ ဖြစ်တတ်သည်။
သေရည်သေရက်ကို သောက်မိ လျှင် မည်သည့်အကုသိုလ်မှမရှောင်ကြဉ်ဘဲ အလုံးစုံ သော မကောင်းမှုကို အလွယ်တကူပြုမိတတ်သည်။ထို့ကြောင့် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့အနေဖြင့် ငါး ပါးသီလကို ကျင့်သုံးဆောက်တည်သင့်ကြပေသည်။
ငါးပါးသီလကိုမျှ မဆောက်တည်နိုင်လျှင် သေလွန် သည့်အခါ၌ အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်တတ်ရုံမျှ မက နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများကိုလည်း ခံစားရ ဖွယ်ရှိကြောင်း ငါးပါးသီလကိုခါးဝတ်ပုဆိုးကဲ့သို့ မြဲ မြံသင့်ကြကြောင်းရေးသားတင်ပြအပ်ပေသည်။
မောင်ဉာဏ်စိန်
အခုမွစၿပီး တရားစတင္အားထုတ္ေနၾကတဲ့ ဓမၼမိတ္ေဆြတို ့အတြက္ အဓိကထားၿပီး မိမိတို ့ရဲ ့အခု လက္ရွိ တရားအားထုတ္ေနမႈကို အေထာက္ကူျဖစ္ေစဖို ့မပင္ပန္းဘူး လို ့ထင္ရတဲ့ တရားရႈမွတ္နည္း၊ တရားထိုင္နည္း ေလးကို ေရးသားေဖၚျပပါရေစ။
မိမိတို ့နဲ ့နီးစပ္ရာ ေဆြမ်ိဳး၊ မိတ္ေဆြ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ က ဝါတြင္းမွာ ဥပုဒ္ ၊ သီလေစာင့္တည္တာေတြ၊ တရားအားထုတ္လာၾကတာ၊ လုပ္ေနတာေတြ ေတြ ့လို အားက်ၿပီး မိမိကလည္း တရားအားထုတ္ခ်င္စိတ္ေတြ ေပၚလာလို ့အားထုတ္တာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ မိမိဖာသာ သံေဝဂေတြ ျဖစ္ၿပီး ခုမွ တရားစတင္အားထုတ္ခ်င္လာလို ့တရားစထိုင္တာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ေစခိုင္း လို ့တရားအားထုတ္တာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္လိုနည္း နဲ ့မဆို တရားအားထုတ္လာျဖစ္ၿပီဆိုရင္ပဲ လူျဖစ္ရတဲ့ဘဝ မွာ အေတာ္ကို ဟန္က်ေနေလာက္ပါၿပီ။
ဓမၼမိတ္ေဆြတို ့ကို ဘယ္လို အခက္ခဲေၾကာင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေနာက္ဆုတ္မသြား ဖို ့အရင္ဆံုးတိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။မဟာစည္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးရဲ ့ ၾသဝါဒတစ္ခု မွာ ဆရာေတာ္ႀကီးက ဘယ္လို ဆံုးမေတာ္ မူသလဲ ဆိုရင္....
" ေ႐ႊ ေငြ စိန္ ေက်ာက္ အစရွိတဲ့အဖိုးတန္ ရတနာေတြကိုသာမန္ လူေတြက မသံုးရဘဲ၊
ဘုန္းကံ ရွိတဲ့ လူေတြသာ သံုးရသလိုပါပဲအပါယ္ေလးပါးကလြတ္ေျမာက္ေစႏိုင္တဲ့...
တရား ဆိုတာလည္းသာမန္လူေတြက လက္မခံႏိုင္ပါဘူး၊ပါရမီထူး ရွိတဲ့ လူေတြသာ
လက္ခံႏိုင္ပါတယ္" တဲ့။
အဲဒီ အဆံုးမ လိုပါပဲ၊ တရားအားထုတ္မႈ ျပဳတယ္ဆိုတာ၊ ဘယ္ပံုဘယ္နည္းနဲ ့တရားအားထုတ္ထုတ္၊ အဲဒီ ပုဂၢိဳလ္ရဲ ့အတြင္းသဏၭာန္မွာ သူေတာ္ေကာင္းတရားလက္ကိုင္ထားတဲ့ ဓာတ္ခံေတြက ရွိေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္သာ တရားအားထုတ္ျဖစ္ရတာပါလို ့ပဲ ဆိုပါရေစ။
အခုလို အခက္အခဲအမ်ိဳးမ်ိဳးၾကားက တကုတက တရားအားထုတ္ၾကရတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ပင္ပန္းလိုက္တာဆိုၿပီး ေနာက္ဆုတ္သြားမွာစိုးလို ့အသိေပးေရးသားေဖၚျပ ကုသိုလ္ျပဳလိုက္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ေလာကမွာ အေကာင္း၊ အဆိုး ဟာ ဒြန္တြဲေနတဲ့ အတြက္၊ ေကာင္းတာဆိုရင္ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ၾကသလို၊ ဆိုးတာဆိုရင္ မႀကိဳက္ၾကပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ တရားတာ နဲ ့မတရားတာ လည္း ထို ့အတူပါပဲ။
ဓမၼမိတ္ေဆြတို ့လည္း တရားတာ နဲ ့မတရားတာ ကို ဘယ္ဟာႏွစ္သက္သလဲ ဆိုတာ ေမးစရာလိုမယ္လို ့မထင္ပါဘူး။ဒါေၾကာင့္ တရားတာ ကိုပဲ လုပ္ခ်င္ၾကတယ္၊ မတရားတာဆိုရင္ ေရွာင္က်ဥ္ၾကတာ မ်ားပါတယ္။
ေယဘုယ်အားျဖင့္ တရား အလုပ္ကို အားထုတ္တဲ့ အတြက္ ခ်မ္းသာပါတယ္။တရား တာကို လုပ္တယ္ ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ မပင္ပန္းပါဘူး။ဓမၼမိတ္ေဆြတို ့အေနနဲ ့အရင္ဆံုး စမ္းစစ္ၾကည့္သင့္တာက...
တရားအားထုတ္တဲ့အခါ မွာ ကိုယ္ရႈလိုတဲ့ အာ႐ုံ ကို "လိုက္ၾကည့္ေနတာလား၊ ေစာင့္ၾကည့္ေနတာလား" ဆိုတာ ကြဲကြဲျပားျပားသိဖို ့လိုပါလိမ့္မယ္လို႔ ဆိုပါရေစ။
မိမိတို ့ရဲ ့ကမၼဌာန္းဆရာက ရႈခိုင္းတဲ့အာရံုပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ္ရႈခ်င္တဲ့ အာရံု ကို ပဲျဖစ္ျဖစ္ လိုက္ၾကည့္ေနတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဓမၼမိတ္ေဆြတို ့ေလာဘ ပဲ ျဖစ္ေနၾကမွာပါ။
အစပိုင္း ၾကည့္ႏိုင္၊ရႈႏိုင္အား တင္းထားမႈ ရွိတုန္းေတာ့ ရႈလို ့ရသလိုလို၊ ဟုတ္သလိုလို လို ့ထင္ရေပမဲ့ တျဖည္းျဖည္း နဲ ့ၾကာလာတဲ့ အခါမွာ ေလာဘ ရဲ ့ဆိုးက်ိဳးေတြ အေနနဲ ့ေမာသလိုလို၊ ပမ္းသလိုလို၊ အသက္ရႈၾကပ္သလိုလို ျဖစ္လာတာေတြ နဲ ့ၾကံဳၿပီး မတရား အားထုတ္သလို ျဖစ္လာၾကပါတယ္။
တရား ကို စၿပီး အားထုတ္ၿပီ ဆိုတာနဲ ့လိုက္ၾကည့္ေနတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ။ ေစာင့္ၾကည့္ရတဲ့အလုပ္ကို လုပ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ေစာင့္ၾကည့္တယ္ဆိုတာ မပင္ပန္းပါဘူး။
ေဘာလံုးပြဲ ဝါသနာပါတဲ့ ဓမၼမိတ္ေဆြတို ့ဆိုရင္ ခုလိုရွင္းျပရင္ေတာ့ သေဘာေပါက္ၾကမွာပါ။
ဥပမာ
ေဘာလံုးပြဲ တစ္ပြဲကို ၾကည့္ေနသလိုပါပဲ။ ကိုယ္က ေအးေအးေဆးေဆး နဲ ့ေစာင့္ၾကည့္ေနမယ္ဆိုလို ့ရွိရင္ ႏွစ္ဖက္ေဘာလံုးသမားေတြရဲ႕ ကစားကြက္ေတြ၊ ကစားနည္းေတြ ကို နားလည္သေဘာေပါက္ႏိုင္ပါတယ္။
ဒီလို မွ မဟုတ္ပဲနဲ ့ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့အသင္း ကို ကိုယ့္လူေတြပဲ ဆိုၿပီး ႏိုင္ေစခ်င္တဲ့ေလာဘ နဲ ့လိုက္ၾကည့္ေနၿပီး အျခားအသင္းကိုလည္း ရံႈးေစခ်င္ေအာင္ ဆိုတဲ့ စိတ္ေတြနဲ ့ထိုင္ရေတာ့မလို၊ ထရေတာ့မလို ဆိုတဲ့ စိတ္ေတြနဲ ့သာဆိုရင္ေတာ့ ဓမၼမိတ္ေဆြတို ့ကစားကြက္ေတြ မျမင္ေတာ့ပဲနဲ ့ကိုယ္လည္းပင္ပန္း၊ စိတ္လည္းပင္ပန္းျဖစ္ၾကေတာ့မွာပါ။
တကယ္တန္းက်ေတာ့..တရားအာရံုကို သတိနဲ ့သာ ေအးေအးေဆးေဆးေစာင့္ၾကည့္ပါ။ သက္ေတာင့္သက္သာေနႏိုင္ပါတယ္၊ မပင္ပန္းပါဘူး။ မတရား အားထုတ္မွသာ ပင္ပန္းတာပါ။
သတိ နဲ ့ေစာင့္ၾကည့္ေနလို ့ေအးေအးေဆးေဆးခ်မ္းသာမႈကို ရလာၿပီ ဆိုေပမယ့္လည္း ဉာဏ္ မပါေသးရင္ေတာ့ အာရံု ရဲ ့သေဘာကို ကြဲကြဲျပားျပားမသိႏိုင္ပါဘူး။
တရားအားထုတ္တာၾကာလာေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ မွာ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးဟာ ၿငိမ့္ကနဲ ့၊ သိမ့္ကနဲ လႈပ္လႈပ္..လႈပ္လႈပ္ ျဖစ္ၿပီး မွိန္းလိုက္ေနတတ္ပါတယ္။အဲဒီလိုျဖစ္တာလည္း အမွားမို ့သတိထားေစခ်င္ပါတယ္။
ဝိပႆနာ ဆိုတာ ဉာဏ္အလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ျဖစ္တိုင္း ျဖစ္တိုင္း သိတယ္ ဆိုတာ ဉာဏ္ ေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။တစ္ကယ္ေတာ့ ျဖစ္တိုင္းသိဖို ့ ဒီသိတဲ့ဉာဏ္ေပၚလာဖို ့ဆိုတာက ေလးငါးနာရီ ေတာက္ေလွ်ာက္ထိုင္ၿပီး မထပဲ အားထုတ္လို ့လဲ မရႏိုင္ပါဘူး။ တစ္ရက္၊ တစ္ပတ္၊ တစ္လ၊ တစ္ႏွစ္ အားထုတ္လည္း လြယ္လြယ္ကူကူ မရႏိုင္ပါဘူး။
ဘယ္ေတာ့ရႏိုင္မလဲ.. ဆိုရင္..
" အေၾကာင္းညီၫြတ္ " လို ့ရွိရင္ေတာ့ တစ္စကၠန္ ့၊ တစ္မိနစ္အတြင္း မွာ ပဲ ဉာဏ္ေပၚႏိုင္ပါတယ္။ ဒီ ဉာဏ္ေပၚႏိုင္ေအာင္လို ့"သတိ" ကသာ ေခၚယူႏိုင္မွာပါ။ ဒါေပမဲ့ ဒီ "သတိ" ကလည္း ဉာဏ္ကို ေခၚႏိုင္တဲ့ "သတိ" ျဖစ္ဖို ့ေတာ့လိုပါတယ္။
တခ်ဳိ ့ကလည္း " သတိ" နဲ ့ေနရတာကို ေက်နပ္ေနၾကတဲ့ သူေတြလည္းရွိပါတယ္။ အဲဒီလို ေက်နပ္ေနတဲ့ သူေတြက်ျပန္ေတာ့ ဘယ္ေလာက္ သတိရွိရွိ ဉာဏ္မေပၚႏိုင္ျပန္ပါဘူး။
အက်ဥ္းခ်ဳပ္ရရင္ေတာ့...အာရံု ကို လိုက္ၾကည့္ေနတာဟာ..ေလာဘ။ေပၚလာတာကိုပဲ ေစာင့္ၾကည့္တာက.. သတိ။
အဲဒီလို ျဖစ္တိုင္းသိေနတာက..." ဉာဏ္ "လို ့သာ မွတ္ပါ။သတိ နဲ ့သာ ေစာင့္ၾကည့္ႏိုင္ေလ၊ ဂ႐ုစိုက္ႏိုင္ေလ " ဉာဏ္ " ေပၚေလပါပဲ။ဒီေတာ့ မပင္ပန္းေအာင္ ဘယ္လို တရားရႈမွတ္ရမလဲ ဆိုေတာ့..အရင္က ရႈမွတ္တုန္းကလို...လိုက္ၿပီး ရႈေနတာမ်ိဳး၊လုပ္ၿပီး ရႈ ေနတာမ်ိဳး မလုပ္ေတာ့ပဲ နဲ ့ မိမိကိုယ္ ကို အသာေလးသက္ေတာင့္သက္သာေနရင္း....
ထင္ရွားလာတဲ့ အာရံု ေတြကို လိုက္မွတ္မေနေတာ့ပဲ၊ ၾကည့္ၿပီး သိရံုမွ်ေလး ဆိုတဲ့ သေဘာေလာက္သာ ေနၾကည့္လိုက္ပါ။ အင္မတန္မွ သက္သာပါတယ္။ ပင္ပန္းမႈ မရွိတာ သိလာမွာပါ။ ၿပီးေတာ့ တိုးတာ၊ ထိတာေတြ ဟာ နဂိုအတိုင္းလည္း ေပၚေနပါတယ္။ေပၚေနတာကိုေတြ ့လည္း ေတြ ့ႏိုင္မွာပါ။
အဲဒီလို ရႈမွတ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ တရားအားထုတ္ရင္းျဖစ္တတ္တဲ့ ေမာတာပန္းတာတို ့၊ အသက္ရႈ ၾကပ္လာတာတို ့၊ စိတ္လြင့္တာတို ့စတဲ့ အခက္ခဲေတြ ပေပ်ာက္ၿပီး အလြယ္တကူ ရႈႏိုင္ ၊ မွတ္ႏိုင္မွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ "မပင္ပမ္းတဲ့ တရားအားထုတ္နည္း" ဆိုတဲ့ ဒီစာစုကို ေဖၚျပကုသိုလ္ျပဳလိုက္ပါတယ္။
( ခႏၶာ-၅ပါးတစ္ဦး )
# Unicode Version # ျဖင့္ ဖတ္ပါ #
အခုမှစပြီး တရားစတင်အားထုတ်နေကြတဲ့ ဓမ္မမိတ်ဆွေတို့အတွက် အဓိကထားပြီး မိမိတို့ရဲ့အခု လက်ရှိ တရားအားထုတ်နေမှုကို အထောက်ကူဖြစ်စေဖို့မပင်ပန်းဘူး လို့ထင်ရတဲ့ တရားရှုမှတ်နည်း၊ တရားထိုင်နည်း လေးကို ရေးသားဖေါ်ပြပါရစေ။
မိမိတို့နဲ့နီးစပ်ရာ ဆွေမျိုး၊ မိတ်ဆွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေ က ဝါတွင်းမှာ ဥပုဒ် ၊ သီလစောင့်တည်တာတွေ၊ တရားအားထုတ်လာကြတာ၊ လုပ်နေတာတွေ တွေ့လို အားကျပြီး မိမိကလည်း တရားအားထုတ်ချင်စိတ်တွေ ပေါ်လာလို့အားထုတ်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မိမိဖာသာ သံဝေဂတွေ ဖြစ်ပြီး ခုမှ တရားစတင်အားထုတ်ချင်လာလို့တရားစထိုင်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က စေခိုင်း လို့တရားအားထုတ်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဘယ်လိုနည်း နဲ့မဆို တရားအားထုတ်လာဖြစ်ပြီဆိုရင်ပဲ လူဖြစ်ရတဲ့ဘဝ မှာ အတော်ကို ဟန်ကျနေလောက်ပါပြီ။
ဓမ္မမိတ်ဆွေတို့ကို ဘယ်လို အခက်ခဲကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ဆုတ်မသွား ဖို့အရင်ဆုံးတိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။မဟာစည်ဆရာတော် ဘုရားကြီးရဲ့ သြဝါဒတစ်ခု မှာ ဆရာတော်ကြီးက ဘယ်လို ဆုံးမတော် မူသလဲ ဆိုရင်....
" ရွှေ ငွေ စိန် ကျောက် အစရှိတဲ့အဖိုးတန် ရတနာတွေကိုသာမန် လူတွေက မသုံးရဘဲ၊
ဘုန်းကံ ရှိတဲ့ လူတွေသာ သုံးရသလိုပါပဲအပါယ်လေးပါးကလွတ်မြောက်စေနိုင်တဲ့...
တရား ဆိုတာလည်းသာမန်လူတွေက လက်မခံနိုင်ပါဘူး၊ပါရမီထူး ရှိတဲ့ လူတွေသာ
လက်ခံနိုင်ပါတယ်" တဲ့။
အဲဒီ အဆုံးမ လိုပါပဲ၊ တရားအားထုတ်မှု ပြုတယ်ဆိုတာ၊ ဘယ်ပုံဘယ်နည်းနဲ့တရားအားထုတ်ထုတ်၊ အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့အတွင်းသဏ္ဌာန်မှာ သူတော်ကောင်းတရားလက်ကိုင်ထားတဲ့ ဓာတ်ခံတွေက ရှိနေတဲ့အတွက်ကြောင့်သာ တရားအားထုတ်ဖြစ်ရတာပါလို့ပဲ ဆိုပါရစေ။
အခုလို အခက်အခဲအမျိုးမျိုးကြားက တကုတက တရားအားထုတ်ကြရတဲ့ အတွက်ကြောင့် ပင်ပန်းလိုက်တာဆိုပြီး နောက်ဆုတ်သွားမှာစိုးလို့အသိပေးရေးသားဖေါ်ပြ ကုသိုလ်ပြုလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။
လောကမှာ အကောင်း၊ အဆိုး ဟာ ဒွန်တွဲနေတဲ့ အတွက်၊ ကောင်းတာဆိုရင် ကြိုက်နှစ်သက်ကြသလို၊ ဆိုးတာဆိုရင် မကြိုက်ကြပါဘူး။ ပြီးတော့ တရားတာ နဲ့မတရားတာ လည်း ထို့အတူပါပဲ။
ဓမ္မမိတ်ဆွေတို့လည်း တရားတာ နဲ့မတရားတာ ကို ဘယ်ဟာနှစ်သက်သလဲ ဆိုတာ မေးစရာလိုမယ်လို့မထင်ပါဘူး။ဒါကြောင့် တရားတာ ကိုပဲ လုပ်ချင်ကြတယ်၊ မတရားတာဆိုရင် ရှောင်ကျဉ်ကြတာ များပါတယ်။
ယေဘုယျအားဖြင့် တရား အလုပ်ကို အားထုတ်တဲ့ အတွက် ချမ်းသာပါတယ်။တရား တာကို လုပ်တယ် ဆိုတာ တကယ်တော့ မပင်ပန်းပါဘူး။ဓမ္မမိတ်ဆွေတို့အနေနဲ့အရင်ဆုံး စမ်းစစ်ကြည့်သင့်တာက...
တရားအားထုတ်တဲ့အခါ မှာ ကိုယ်ရှုလိုတဲ့ အာရုံ ကို "လိုက်ကြည့်နေတာလား၊ စောင့်ကြည့်နေတာလား" ဆိုတာ ကွဲကွဲပြားပြားသိဖို့လိုပါလိမ့်မယ်လို့ ဆိုပါရစေ။
မိမိတို့ရဲ့ကမ္မဌာန်းဆရာက ရှုခိုင်းတဲ့အာရုံပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကိုယ်ရှုချင်တဲ့ အာရုံ ကို ပဲဖြစ်ဖြစ် လိုက်ကြည့်နေတယ် ဆိုရင်တော့ ဓမ္မမိတ်ဆွေတို့လောဘ ပဲ ဖြစ်နေကြမှာပါ။
အစပိုင်း ကြည့်နိုင်၊ရှုနိုင်အား တင်းထားမှု ရှိတုန်းတော့ ရှုလို့ရသလိုလို၊ ဟုတ်သလိုလို လို့ထင်ရပေမဲ့ တဖြည်းဖြည်း နဲ့ကြာလာတဲ့ အခါမှာ လောဘ ရဲ့ဆိုးကျိုးတွေ အနေနဲ့မောသလိုလို၊ ပမ်းသလိုလို၊ အသက်ရှုကြပ်သလိုလို ဖြစ်လာတာတွေ နဲ့ကြုံပြီး မတရား အားထုတ်သလို ဖြစ်လာကြပါတယ်။
တရား ကို စပြီး အားထုတ်ပြီ ဆိုတာနဲ့လိုက်ကြည့်နေတာမျိုးမဟုတ်ဘဲ။ စောင့်ကြည့်ရတဲ့အလုပ်ကို လုပ်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။စောင့်ကြည့်တယ်ဆိုတာ မပင်ပန်းပါဘူး။
ဘောလုံးပွဲ ဝါသနာပါတဲ့ ဓမ္မမိတ်ဆွေတို့ဆိုရင် ခုလိုရှင်းပြရင်တော့ သဘောပေါက်ကြမှာပါ။
ဥပမာ
ဘောလုံးပွဲ တစ်ပွဲကို ကြည့်နေသလိုပါပဲ။ ကိုယ်က အေးအေးဆေးဆေး နဲ့စောင့်ကြည့်နေမယ်ဆိုလို့ရှိရင် နှစ်ဖက်ဘောလုံးသမားတွေရဲ့ ကစားကွက်တွေ၊ ကစားနည်းတွေ ကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ပါတယ်။
ဒီလို မှ မဟုတ်ပဲနဲ့ကိုယ်ကြိုက်တဲ့အသင်း ကို ကိုယ့်လူတွေပဲ ဆိုပြီး နိုင်စေချင်တဲ့လောဘ နဲ့လိုက်ကြည့်နေပြီး အခြားအသင်းကိုလည်း ရှုံးစေချင်အောင် ဆိုတဲ့ စိတ်တွေနဲ့ထိုင်ရတော့မလို၊ ထရတော့မလို ဆိုတဲ့ စိတ်တွေနဲ့သာဆိုရင်တော့ ဓမ္မမိတ်ဆွေတို့ကစားကွက်တွေ မမြင်တော့ပဲနဲ့ကိုယ်လည်းပင်ပန်း၊ စိတ်လည်းပင်ပန်းဖြစ်ကြတော့မှာပါ။
တကယ်တန်းကျတော့..တရားအာရုံကို သတိနဲ့သာ အေးအေးဆေးဆေးစောင့်ကြည့်ပါ။ သက်တောင့်သက်သာနေနိုင်ပါတယ်၊ မပင်ပန်းပါဘူး။ မတရား အားထုတ်မှသာ ပင်ပန်းတာပါ။
သတိ နဲ့စောင့်ကြည့်နေလို့အေးအေးဆေးဆေးချမ်းသာမှုကို ရလာပြီ ဆိုပေမယ့်လည်း ဉာဏ် မပါသေးရင်တော့ အာရုံ ရဲ့သဘောကို ကွဲကွဲပြားပြားမသိနိုင်ပါဘူး။
တရားအားထုတ်တာကြာလာတော့ တစ်ခါတစ်လေ မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဟာ ငြိမ့်ကနဲ့၊ သိမ့်ကနဲ လှုပ်လှုပ်..လှုပ်လှုပ် ဖြစ်ပြီး မှိန်းလိုက်နေတတ်ပါတယ်။အဲဒီလိုဖြစ်တာလည်း အမှားမို့သတိထားစေချင်ပါတယ်။
ဝိပဿနာ ဆိုတာ ဉာဏ်အလုပ်ဖြစ်ပါတယ်။ ဖြစ်တိုင်း ဖြစ်တိုင်း သိတယ် ဆိုတာ ဉာဏ် ကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။တစ်ကယ်တော့ ဖြစ်တိုင်းသိဖို့ ဒီသိတဲ့ဉာဏ်ပေါ်လာဖို့ဆိုတာက လေးငါးနာရီ တောက်လျှောက်ထိုင်ပြီး မထပဲ အားထုတ်လို့လဲ မရနိုင်ပါဘူး။ တစ်ရက်၊ တစ်ပတ်၊ တစ်လ၊ တစ်နှစ် အားထုတ်လည်း လွယ်လွယ်ကူကူ မရနိုင်ပါဘူး။
ဘယ်တော့ရနိုင်မလဲ.. ဆိုရင်..
" အကြောင်းညီညွတ် " လို့ရှိရင်တော့ တစ်စက္ကန့်၊ တစ်မိနစ်အတွင်း မှာ ပဲ ဉာဏ်ပေါ်နိုင်ပါတယ်။ ဒီ ဉာဏ်ပေါ်နိုင်အောင်လို့"သတိ" ကသာ ခေါ်ယူနိုင်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီ "သတိ" ကလည်း ဉာဏ်ကို ခေါ်နိုင်တဲ့ "သတိ" ဖြစ်ဖို့တော့လိုပါတယ်။
တချို့ကလည်း " သတိ" နဲ့နေရတာကို ကျေနပ်နေကြတဲ့ သူတွေလည်းရှိပါတယ်။ အဲဒီလို ကျေနပ်နေတဲ့ သူတွေကျပြန်တော့ ဘယ်လောက် သတိရှိရှိ ဉာဏ်မပေါ်နိုင်ပြန်ပါဘူး။
အကျဉ်းချုပ်ရရင်တော့...အာရုံ ကို လိုက်ကြည့်နေတာဟာ..လောဘ။ပေါ်လာတာကိုပဲ စောင့်ကြည့်တာက.. သတိ။
အဲဒီလို ဖြစ်တိုင်းသိနေတာက..." ဉာဏ် "လို့သာ မှတ်ပါ။သတိ နဲ့သာ စောင့်ကြည့်နိုင်လေ၊ ဂရုစိုက်နိုင်လေ " ဉာဏ် " ပေါ်လေပါပဲ။ဒီတော့ မပင်ပန်းအောင် ဘယ်လို တရားရှုမှတ်ရမလဲ ဆိုတော့..အရင်က ရှုမှတ်တုန်းကလို...လိုက်ပြီး ရှုနေတာမျိုး၊လုပ်ပြီး ရှု နေတာမျိုး မလုပ်တော့ပဲ နဲ့ မိမိကိုယ် ကို အသာလေးသက်တောင့်သက်သာနေရင်း....
ထင်ရှားလာတဲ့ အာရုံ တွေကို လိုက်မှတ်မနေတော့ပဲ၊ ကြည့်ပြီး သိရုံမျှလေး ဆိုတဲ့ သဘောလောက်သာ နေကြည့်လိုက်ပါ။ အင်မတန်မှ သက်သာပါတယ်။ ပင်ပန်းမှု မရှိတာ သိလာမှာပါ။ ပြီးတော့ တိုးတာ၊ ထိတာတွေ ဟာ နဂိုအတိုင်းလည်း ပေါ်နေပါတယ်။ပေါ်နေတာကိုတွေ့လည်း တွေ့နိုင်မှာပါ။
အဲဒီလို ရှုမှတ်နိုင်ရင်တော့ တရားအားထုတ်ရင်းဖြစ်တတ်တဲ့ မောတာပန်းတာတို့၊ အသက်ရှု ကြပ်လာတာတို့၊ စိတ်လွင့်တာတို့စတဲ့ အခက်ခဲတွေ ပပျောက်ပြီး အလွယ်တကူ ရှုနိုင် ၊ မှတ်နိုင်မှာ ဖြစ်တဲ့အတွက် "မပင်ပမ်းတဲ့ တရားအားထုတ်နည်း" ဆိုတဲ့ ဒီစာစုကို ဖေါ်ပြကုသိုလ်ပြုလိုက်ပါတယ်။
( ခန္ဓာ-၅ပါးတစ်ဦး )
ေလာကမွာ ေၾကာက္စရာအေကာင္းဆုံးနဲ႔ အယုတ္ညံ့ဆုံးလုပ္ရပ္ေတြထဲမွာသူတစ္ပါးအိမ္ေထာင္ ကိုၿဖိဳခြဲတာလည္း တစ္ခုအပါအဝင္ျဖစ္ပါတယ္ဒီလိုလူေတြက ယာယီေတာ့ ေပ်ာ္႐ႊင္ရမယ္
ဒါေပမယ့္ဘယ္ေတာ့မွ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ၊ ေပ်ာ္႐ႊင္မႈကိုရရွိမွာမဟုတ္ပါဘူး
သူတစ္ပါးမိသားစုကိုၿဖိဳခြဲတဲ့သူေတြ၊ေဖာက္ျပန္တဲ့သူေတြခံစားရမယ့္အရာေတြကို ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္အားလုံးလည္း သတိထားဆင္ျခင္ႏိုင္ၾကပါေစ။
(၁) ပူေလာင္ျခင္း
သူတစ္ပါးအိမ္ေထာင္ကိုၿဖိဳခြဲတဲ့သူေတြနဲ႔ ေဖာက္ျပန္တဲ့သူေတြအၿမဲတမ္းခံစားေနရမယ့္အရာကေတာ့ ပူေလာင္ျခင္းပါပဲ
သူတို႔ရင္ထဲမွာ ေနာင္တရသလိုလို၊ ေက်နပ္သလိုလိုမွားေနသလိုလို၊ မွန္ေနျပန္သလိုလို မေသခ်ာမေရရာတဲ့ခံစားခ်က္ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ေနၿပီး ဘယ္ေတာ့မွေအးခ်မ္းရမွာမဟုတ္ပါဘူး
တစ္ခါတေလအလိုလိုေနရင္း ေဒါသေတြထြက္ ရွဴးရွဴးရွားရွားေတြျဖစ္ၿပီးဘာေတြကိုေဒါသထြက္ လို႔ထြက္မွန္းမသိေအာင္ကို ပူေလာင္ၿပီး အ႐ူးတစ္ေယာက္လို ျဖစ္ေနမွာပါ။
(၂) စိုးရိမ္ထိတ္လန႔္ျခင္း
ဒီလိုလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ပတ္သက္မႈဟာ မတရားသျဖင့္ရရွိထားတဲ့ ပတ္သက္မႈ မ်ိဳးျဖစ္တာေၾကာင့္ အၿမဲတမ္းပူပင္ေသာကေရာက္ေနရမွာပါဒါ့အျပင္ဘယ္ေတာ့ဝဋ္ျပန္လည္မလဲ၊ဘယ္ေတာ့မ်ား
တျခားသူေနာက္ျပန္ပါသြားမလဲ၊ကိုယ့္ကိုယ္ဘယ္ေတာ့ထားသြားမလဲဆိုၿပီး တစ္ခ်ိန္
လုံး စိုးရိမ္ေသာကေရာက္ေနရမွာပါ
ဒါ့အျပင္ ၾကာလာတဲ့အခါသူတို႔ၾကားမွာနည္းနည္းေလး ျပႆနာ ရွိလာတာနဲ႔ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္
ေယာက္အျပစ္တင္ၿပီး စိတ္ညစ္ၿပီးရင္းညစ္လာရမွာပါ။
(၃) ဝဋ္လည္ျခင္း
ဝဋ္ဆိုတာက တကယ္ကိုလည္ပါတယ္ခုေခတ္မွာ ဝဋ္လည္တာပိုေတာင္ျမန္ပါေသးတယ္ဒါေၾကာင့္ ဒီလိုလူေတြဟာ သူတစ္ပါးကို မ်က္ရည္က်ေအာင္၊ရင္ကြဲေအာင္၊နာက်င္ေအာင္လုပ္ခဲ့သမွ်
သူတို႔ျပန္ခံစားရမွာပါ
သူတစ္ပါးမ်က္ရည္နဲ႔တည္ေဆာက္ထားတဲ့သူတို႔ေတြရဲ႕ ပတ္သက္မႈဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလာမွာ မဟုတ္သလိုတစ္ခ်ိန္မွာ က်ိန္းေသေပါက္ဝဋ္ျပန္လည္လာတဲ့အခါ
က်ရင္ သူတို႔ကို ကူညီမယ့္သူ၊ သနားမယ့္သူ တစ္ေယာက္မွေတာင္ရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
(၄) လူေတြရဲ႕အထင္အျမင္ေသးျခင္း
သူတစ္ပါးအိမ္ေထာင္ကိုၿဖိဳခြဲတဲ့သူ၊ ေဖာက္ျပန္တဲ့သူေတြဟာဘယ္ေလာက္ပဲ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြရွိရွိ၊ ဘယ္ေလာက္ပဲပညာအရည္အခ်င္းျမင့္ျမင့္ ဘယ္သူကမွသူတို႔ကို ေလးစားေတာ့မွမဟုတ္သလို
ဘယ္သူကမွလည္း သူတို႔ကိုယုံၾကည္ေတာ့မွာမဟုတ္ပါဘူး
သူတို႔ရဲ႕ စည္းစိမ္ဥစၥာ၊ နာမည္၊ ဂုဏ္ေၾကာင့္သာအေပၚယံေပါင္းခ်င္ေပါင္းမယ္၊ ဒါေပမယ့္ စိတ္ထဲမွာေတာ့သူတို႔ကို အထင္အျမင္အရမ္းေသးေနမွာျဖစ္ပါတယ္ဒုကၡေရာက္တဲ့အခ်ိန္ေတြ မွာေတာင္ ကူညီမယ့္သူတစ္ေယာက္မွ ရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
(၅) ေနာင္တတရား
သူတစ္ပါးရဲ႕အိမ္ေထာင္ကိုၿဖိဳခြဲတဲ့သူေတြနဲ႔ ေဖာက္ျပန္တဲ့သူေတြဟာ ေနာင္တတရားနဲ႔ အဆုံးသတ္ရေလ့ရွိပါတယ္သူတို႔ရဲ႕ သားသမီးေတြရဲ႕ နာက်ည္းျခင္းကိုခံရတဲ့အခါအရာအားလုံးကို ေနာင္တရၿပီး စစ္မွန္တဲ့ ေမတၱာတရားကို ေတာင့္တလာတဲ့အခါမွာ ဘယ္သူမွ သူတို႔အနားမွာ
ရွိေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး
အရင္အခ်ိန္ေတြ၊ အရင္တုန္းကျဖဴစင္ခဲ့တဲ့ အတိတ္ေတြကိုဘယ္ေလာက္ပဲျပန္ လိုခ်င္လိုခ်င္ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ကအမဲစက္ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ဘယ္ေတာ့မွျပန္ၿပီး မျဖဴစင္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ။
TrueMan
# Unicode Version # ျဖင့္ ဖတ္ပါ #
လောကမှာ ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးနဲ့ အယုတ်ညံ့ဆုံးလုပ်ရပ်တွေထဲမှာသူတစ်ပါးအိမ်ထောင် ကိုဖြိုခွဲတာလည်း တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်ပါတယ်ဒီလိုလူတွေက ယာယီတော့ ပျော်ရွှင်ရမယ်
ဒါပေမယ့်ဘယ်တော့မှ ငြိမ်းချမ်းမှု၊ ပျော်ရွှင်မှုကိုရရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး
သူတစ်ပါးမိသားစုကိုဖြိုခွဲတဲ့သူတွေ၊ဖောက်ပြန်တဲ့သူတွေခံစားရမယ့်အရာတွေကို ဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်အားလုံးလည်း သတိထားဆင်ခြင်နိုင်ကြပါစေ။
(၁) ပူလောင်ခြင်း
သူတစ်ပါးအိမ်ထောင်ကိုဖြိုခွဲတဲ့သူတွေနဲ့ ဖောက်ပြန်တဲ့သူတွေအမြဲတမ်းခံစားနေရမယ့်အရာကတော့ ပူလောင်ခြင်းပါပဲ
သူတို့ရင်ထဲမှာ နောင်တရသလိုလို၊ ကျေနပ်သလိုလိုမှားနေသလိုလို၊ မှန်နေပြန်သလိုလို မသေချာမရေရာတဲ့ခံစားချက်တွေ အမျိုးမျိုးဖြစ်နေပြီး ဘယ်တော့မှအေးချမ်းရမှာမဟုတ်ပါဘူး
တစ်ခါတလေအလိုလိုနေရင်း ဒေါသတွေထွက် ရှူးရှူးရှားရှားတွေဖြစ်ပြီးဘာတွေကိုဒေါသထွက် လို့ထွက်မှန်းမသိအောင်ကို ပူလောင်ပြီး အရူးတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေမှာပါ။
(၂) စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ခြင်း
ဒီလိုလူမျိုးတွေရဲ့ပတ်သက်မှုဟာ မတရားသဖြင့်ရရှိထားတဲ့ ပတ်သက်မှု မျိုးဖြစ်တာကြောင့် အမြဲတမ်းပူပင်သောကရောက်နေရမှာပါဒါ့အပြင်ဘယ်တော့ဝဋ်ပြန်လည်မလဲ၊ဘယ်တော့များ
တခြားသူနောက်ပြန်ပါသွားမလဲ၊ကိုယ့်ကိုယ်ဘယ်တော့ထားသွားမလဲဆိုပြီး တစ်ချိန်
လုံး စိုးရိမ်သောကရောက်နေရမှာပါ
ဒါ့အပြင် ကြာလာတဲ့အခါသူတို့ကြားမှာနည်းနည်းလေး ပြဿနာ ရှိလာတာနဲ့ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်
ယောက်အပြစ်တင်ပြီး စိတ်ညစ်ပြီးရင်းညစ်လာရမှာပါ။
(၃) ဝဋ်လည်ခြင်း
ဝဋ်ဆိုတာက တကယ်ကိုလည်ပါတယ်ခုခေတ်မှာ ဝဋ်လည်တာပိုတောင်မြန်ပါသေးတယ်ဒါကြောင့် ဒီလိုလူတွေဟာ သူတစ်ပါးကို မျက်ရည်ကျအောင်၊ရင်ကွဲအောင်၊နာကျင်အောင်လုပ်ခဲ့သမျှ
သူတို့ပြန်ခံစားရမှာပါ
သူတစ်ပါးမျက်ရည်နဲ့တည်ဆောက်ထားတဲ့သူတို့တွေရဲ့ ပတ်သက်မှုဟာ ဘယ်တော့မှ ပျော်စရာကောင်းလာမှာ မဟုတ်သလိုတစ်ချိန်မှာ ကျိန်းသေပေါက်ဝဋ်ပြန်လည်လာတဲ့အခါ
ကျရင် သူတို့ကို ကူညီမယ့်သူ၊ သနားမယ့်သူ တစ်ယောက်မှတောင်ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
(၄) လူတွေရဲ့အထင်အမြင်သေးခြင်း
သူတစ်ပါးအိမ်ထောင်ကိုဖြိုခွဲတဲ့သူ၊ ဖောက်ပြန်တဲ့သူတွေဟာဘယ်လောက်ပဲ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေရှိရှိ၊ ဘယ်လောက်ပဲပညာအရည်အချင်းမြင့်မြင့် ဘယ်သူကမှသူတို့ကို လေးစားတော့မှမဟုတ်သလို
ဘယ်သူကမှလည်း သူတို့ကိုယုံကြည်တော့မှာမဟုတ်ပါဘူး
သူတို့ရဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာ၊ နာမည်၊ ဂုဏ်ကြောင့်သာအပေါ်ယံပေါင်းချင်ပေါင်းမယ်၊ ဒါပေမယ့် စိတ်ထဲမှာတော့သူတို့ကို အထင်အမြင်အရမ်းသေးနေမှာဖြစ်ပါတယ်ဒုက္ခရောက်တဲ့အချိန်တွေ မှာတောင် ကူညီမယ့်သူတစ်ယောက်မှ ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
(၅) နောင်တတရား
သူတစ်ပါးရဲ့အိမ်ထောင်ကိုဖြိုခွဲတဲ့သူတွေနဲ့ ဖောက်ပြန်တဲ့သူတွေဟာ နောင်တတရားနဲ့ အဆုံးသတ်ရလေ့ရှိပါတယ်သူတို့ရဲ့ သားသမီးတွေရဲ့ နာကျည်းခြင်းကိုခံရတဲ့အခါအရာအားလုံးကို နောင်တရပြီး စစ်မှန်တဲ့ မေတ္တာတရားကို တောင့်တလာတဲ့အခါမှာ ဘယ်သူမှ သူတို့အနားမှာ
ရှိတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး
အရင်အချိန်တွေ၊ အရင်တုန်းကဖြူစင်ခဲ့တဲ့ အတိတ်တွေကိုဘယ်လောက်ပဲပြန် လိုချင်လိုချင် သူတို့ကိုယ်တိုင်ကအမဲစက်ဖြစ်နေတဲ့အတွက် ဘယ်တော့မှပြန်ပြီး မဖြူစင်နိုင်တော့ပါဘူး ။
TrueMan
ဓမၼိလတံငါသည္ဟာ ေသခါနီးမွာ ေအာ္ဟစ္ရုန္းကန္ေနခဲ့တယ္….
စူဠနာဂတိႆမေထရ္ဟာ ဆြမ္းခံၾကြရင္းေတြ ့တာနဲ ့သရဏဂံုနဲ ့ငါးပါးသီလကို န ုတ္ကေန ခ်ေပးျပီးလိုက္ဆိုခိုင္းခဲ့တယ္ ေဝဒနာျပင္းထန္တဲ့အတြက္ပါးစပ္ကေတာင္မဆိုနိ ုင္ပဲစိတ္ထဲကပဲ လိုက္ဆ္ုခဲ့တာသရဏဂံုပဲဆိုျပီးေသးတယ္ ငါးပါးသီလေတာင္မေရာက္ေသးဘူး အသက္ထြက္သြားတယ္…သရဏဂံုအက်ိဳးေၾကာင့္ ငရဲက်မွာကေနစတုမဟာရာဇ္နတ္ဘံုမွာ နတ္သားျဖစ္သြားတယ္
တဗၺဒါ႒ိက ဆိုတဲ့လူသတ္ဗိုလ္ၾကီးဟာ ၅၅ ႏွစ္လူသတ္ခဲ့ေပမဲ့ ေသခါနီးမွာ တရားကိုအာရံုျပ ုနိ ုင္ခဲ့လို ့ေသေတာ့ သူလည္းနတ္ျပည္ေရာက္သြားခဲ့တယ္…မ႒ကုဏၭလီသူတို ့သားဟာ တသက္လံုးမိစၧာဒိ႒ိျဖစ္လာခဲ့ျပီးမွ ေသခါနီးမွာ ဘုရားကိုၾကည္ညိုတဲ့စိတ္ကေလးတခါပဲျဖစ္ခဲ့တယ္ အဲဒီစိတ္ေၾကာင့္ပဲသူလည္း နတ္ျပည္ေရာက္သြားတယ္
သူမ်ားအလွဴ လုပ္လို ့ သာဓုေခါ ္ယံုေလးနဲ ့နတ္ျပည္ေရာက္သြားသူေတြလည္း ပိဋကတ္သံုးပံုထဲမွာ အထင္အရွားရွိတယ္…တကယ္ေတာ့ဗုဒၶဘာသာေတြမွာ ဘုရားတရားနဲ့စပ္တဲ့ကုသိုလ္ ေသးေသးေလးေလာက္ကပဲ နတ္ျပည္စတဲ့ ခ်မ္းသာကို ေပးစြမ္းနိ ုင္ပါတယ္
ဒါ့ေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶကငါဘုရားရွင္ရဲ့တရားေတာ္ကို နည္းနည္းေလးေသးေသးေလးဆိုျပီး မေလးမစားမလုပ္ၾကနဲ ့လို ့မိန္ ့ခဲ့ဖူးပါတယ္…ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား ကိုယ့္ဘာသာရဲ့တန္ဘိုးကိုနားလည္နိ ုင္ၾကပါေစ
ဦးျမင့္ခိုင္
Unicode Version
ဓမ္မိလတံငါသည်ဟာ သေခါနီးမှာ အော်ဟစ်ရုန်းကန်နေခဲ့တယ်….
စူဠနာဂတိဿမထေရ်ဟာ ဆွမ်းခံကြွရင်းတွေ့တာနဲ့သရဏဂုံနဲ့ငါးပါးသီလကို န ုတ်ကနေ ချပေးပြီးလိုက်ဆိုခိုင်းခဲ့တယ် ဝေဒနာပြင်းထန်တဲ့အတွက်ပါးစပ်ကတောင်မဆိုနိ ုင်ပဲစိတ်ထဲကပဲ လိုက်ဆ်ုခဲ့တာသရဏဂုံပဲဆိုပြီးသေးတယ် ငါးပါးသီလတောင်မရောက်သေးဘူး အသက်ထွက်သွားတယ်…သရဏဂုံအကျိုးကြောင့် ငရဲကျမှာကနေစတုမဟာရာဇ်နတ်ဘုံမှာ နတ်သားဖြစ်သွားတယ်
တဗ္ဗဒါဋ္ဌိက ဆိုတဲ့လူသတ်ဗိုလ်ကြီးဟာ ၅၅ နှစ်လူသတ်ခဲ့ပေမဲ့ သေခါနီးမှာ တရားကိုအာရုံပြ ုနိ ုင်ခဲ့လို့သေတော့ သူလည်းနတ်ပြည်ရောက်သွားခဲ့တယ်…မဋ္ဌကုဏ္ဌလီသူတို့သားဟာ တသက်လုံးမိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဖြစ်လာခဲ့ပြီးမှ သေခါနီးမှာ ဘုရားကိုကြည်ညိုတဲ့စိတ်ကလေးတခါပဲဖြစ်ခဲ့တယ် အဲဒီစိတ်ကြောင့်ပဲသူလည်း နတ်ပြည်ရောက်သွားတယ်
သူများအလှူ လုပ်လို့ သာဓုခေါ ်ယုံလေးနဲ့နတ်ပြည်ရောက်သွားသူတွေလည်း ပိဋကတ်သုံးပုံထဲမှာ အထင်အရှားရှိတယ်…တကယ်တော့ဗုဒ္ဓဘာသာတွေမှာ ဘုရားတရားနဲ့စပ်တဲ့ကုသိုလ် သေးသေးလေးလောက်ကပဲ နတ်ပြည်စတဲ့ ချမ်းသာကို ပေးစွမ်းနိ ုင်ပါတယ်
ဒါ့ကြောင့် မြတ်ဗုဒ္ဓကငါဘုရားရှင်ရဲ့တရားတော်ကို နည်းနည်းလေးသေးသေးလေးဆိုပြီး မလေးမစားမလုပ်ကြနဲ့လို့မိန့်ခဲ့ဖူးပါတယ်…ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များ ကိုယ့်ဘာသာရဲ့တန်ဘိုးကိုနားလည်နိ ုင်ကြပါစေ
ဦးမြင့်ခိုင်
သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ပါဠိရြတ္ဖတ္ပုံ
သမၺဳေဒၶ အ႒ဝီသဥၥ၊ (သမ္ဗုတ္ေဓ အထဝီသင္စ)
ဒြါဒသဥၥ သဟႆေက၊ (ဒြါဒသင္စ သဟသေက) ပဥၥႆတ သဟႆာနိ၊ (ပင္စ သတ္တာ သဟသာနိ) နမာမိ သိရသာမဟံ။ (နမာမိ သိရသာမဟံ)
အပၸကာ ဝါဠဳကာ ဂဂၤါ၊ (အပ္ပကာ ဝါလုကာ ဂင္ဂါ)
အနႏၱာ နိဗၺဳတာ ဇိနာ၊ ( အနန္တာ နိတ္ဗုတာ ဇိနာ)
ေတသံ ဓမၼဥၥ သံဃဥၥ၊ (ေတသံ ဓမ္မင္စ သံဃင္စ) အာဒေရန နမာမဟံ။ (အာဒေရန နမာမဟံ)
နမကၠာရာ ႏုဘာေဝန၊ (နမက္ကာရာ ႏုဘာေဝန)
ဟိတြာ သေဗၺ ဥပဒၵေဝ၊ (ဟိတြာ သတ္ေဗ ဥပတ္ဒေဝ) အေနက အႏၱရာယာပိ၊ (အေနက အန္တရာယာပိ) ဝိနႆႏၱဳ အေသသေတာ။ (ဝိနတ္သန္တု အေသသေတာ)
ဆရာေတာ္ၾကီး တိုက်ိဳျမိဳ ႔၊ နိပိုရီသုႆန္သို႔ ေမတၱာပို႔ရန္ ၾကြေရာက္ေတာ္မူလာစဥ္ ေအး.. သမၺဳေဒၶ ဆိုတာ ဘုရားရွင္တို႔ကို အ႒၀ီသဥၥ ဆိုတာ အ႒က (၈) ဝီသဥၥက (၂၀)။ (၈)(၂၀) ဆိုေတာ့ (၂၈) ေပါ့။ ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူေသာ ဘုရားရွင္တို႔ကို နမာမိ သိရသာ မဟံ ၊ မဟံ တပည့္ေတာ္သည္ သိရသာ ဦးေခါင္းေတာ္ျဖင့္ နမာမိ ရွိခိုးပါ၏။ ဘုန္းဘုန္းရိွခိုးတာေလးၾကည့္စမ္းအံုး။
ဦးေခါင္းျဖင့္ရိွခိုးပါ၏ ဆိုတာ ရွိခိုးျပစမ္းပါ။
ေအး…အဲဒီလို ရွိခိုးတာကို ေခါင္းျဖင့္ရိွခိုးတယ္လို ေခၚတယ္ေနာ္။ ေဟာဒီလိုရွိခိုးတာက်ေတာ့ လက္အုပ္ခ်ီ၍ ရွိခိုးပါ၏။ ဟုတ္လား။ ေဟာဒါၾကေတာ့ လက္ဆယ္စံု ထိပ္မွာမိုး၍ ရွိခိုးပါ၏။ ဒီေခါင္းေပၚကို လက္ (၁၀)ေခ်ာင္းတင္လိုက္တာ ။ (မွန္လွပါဘုရား) ။ နတ္ေတြ ျဗဟၼာေတြ ရိွခိုးတာနည္းက အဲဒီလို ရွိခိုးတာေနာ္။ နတ္ေတြ ျဗဟၼာေတြက ေဟာဒီလို ရွိခိုးတာ။ အဲဒီလိုရွိခိုးတဲ့ရုပ္ပံုေတြ ျမင္ဖူးၾကလား။ (ျမင္ဖူးပါတယ္ဘုရား)။ ဘယ္မွာ ျမင္ဖူးတုန္း။
အဲဒီလို ရွိခိုးတာေတြ အညာမွာေတာ့ ေကာင္းမႈေတာ္ ဆိုတဲ့ေစတီၾကီး ျမင္ဖူးၾကလား။ (ျမင္ဖူးပါတယ္ဘုရား)။ အႀကီးႀကီးေလ ဒီလိုႀကီး အဲဒီလို ပံုႀကီး။ အဲဒီ ေကာင္းမႈေတာ္ေစတီႀကီးေဘးမွာ နတ္ရုပ္ေတြ၊ ျဗဟၼာရုပ္ေတြ ဒီလိုႀကီးေတြ ရွိခိုးေနၾကတာေနာ္။ အဲဒီနားေရာက္တဲ့အခါ ဝင္ၾကည့္ၾကေပါ့။ ေအး…ထားၾကပါစို႔။ ဘုရားေပါင္း ၂၈ ဆူကို ေခါင္းျဖင့္ရိွခိုးပါ၏။
ၿပီးေတာ့ ဒြါဒသဥၥ သဟႆေက ဒြါဒသ ဆိုတာ ၁၂ သဟႆ ဆိုတာ ၁၀၀၀။ ၁၂ နဲ႔ ၁၀၀၀ နဲ႔ ေျမွာက္စမ္းပါ။ ၁၂၀၀၀ ေအး.. ဒြါဒသဥၥ သဟႆေက ၁၂၀၀၀ ေသာ ဘုရားရွင္တို႔ကို႔ နမာမိ သိရသာ မဟံ တပည့္ေတာ္သည္ ဦးေခါင္းေတာ္ျဖင့္ ရွိခိုးပါ၏ ဘုရား။ ဘုရားေပါင္း ဘယ္ေလာက္ရိွခိုးလိုက္လဲ၊ ၁၂၀၀၀ ၊ ၿပီးေတာ့မွ ပဥၥသတ သဟႆာနိ ပဥၥ က ၅ သတ က ၁၀၀ ေနာ္။ ၅ နဲ႔ ၁၀၀ နဲ႔ေျမွာက္ ၅၀၀။ သဟႆာနိ က ၁၀၀၀ေနာ္။ ၅၀၀ နဲ႔ ၁၀၀၀ နဲ႔ေျမွာက္ ၅ သိန္း။
ပဥၥသတ သဟႆာနိ ၅ သိန္းေသာ ဘုရားရွင္တို႔ကို႔ နမာမိ သိရသာ မဟံ တပည့္ေတာ္သည္ ဦးေခါင္းေတာ္ျဖင့္ ရွိခိုးပါ၏ ဘုရား။ အဲဒီေတာ့ ဘုရားေပါင္း ၅၁၂၀၂၈ ဆူ။ ဘုရားေပါင္း ဘယ္ေလာက္ရိွခိုးတာလဲ။ (၅၁၂၀၂၈ ဆူ)။ ေအး ဘုရားေပါင္း ၅၁၂၀၂၈ ဆူ ေထရီအပဒါန ဒီပနီ ဆိုတဲ့ က်မ္းထဲမယ္ အဲဒါအျပည့္အစံုပါတယ္။
ဘုန္းဘုန္းဝတၳဳအေၾကာင္းေလးေျပာျပပါမယ္။ ဒီကမာၻက ျပန္ၿပီးေနာက္ျပန္ေရလိုက္တဲ့အခါ သေခ်ၤ (၂၀) နဲ႔ ကမာၻတစ္သိန္းထက္မယ္၊ ဘယ္ေလာက္ၾကာတုန္း။ ကမာၻေပါင္း သေခ်ၤ (၂၀)နဲ႔ ကမာၻ တစ္သိန္း၊ အဲဒီမယ္ ဒီပကၤရာ ဆိုတာပြင့္ေတာ္မူတယ္။ ဘာဘုရားပြင့္ေတာ္မူလဲ။ (ဒီပကၤရာဘုရား) ။ ဒီပကၤရာ ႏွစ္ဆူရိွတယ္။ သေခ်ၤ (၂၀)နဲ႔ ကမာၻ တစ္သိန္းထက္ပြင့္တဲ့ ဒီပကၤရာကို အရင္က်လို႔ ေပါရာဏ ဒီပကၤရာတဲ့။
သုေမဓာရေသ့ေလးကို ဗ်ာဒိတ္ေပးတာက ဗ်ာဒိတ္ေပး ဒီပကၤရာတ့ဲ။ ဒီပကၤရာဘယ္ႏွစ္ဆူရိွလဲ။ (ႏွစ္ဆူရိွပါတယ္ဘုရား)။ ဘာတဲ့တုန္း။ (ေပါရာဏ ဒီပကၤရာ နဲ႔ ဗ်ာဒိတ္ေပး ဒီပကၤရာ) ။ ေအး ေပါရာဏဒီပကၤရာဘုရားလက္ထက္ ဘုရင္ သမီးေတာ္ေလးတစ္ပါးရိွသတဲ့။ သူ႔ကို ဘံုခုႏွစ္ဆင့္ရွိတဲ့ ျပသဒ္ထဲမယ္ သူ႔ကိုတပင္တိုင္ ျမနန္းထားတယ္ေပါ့။
ေရွးတုန္းကေတာ့ တပင္တိုင္ျမနန္းလို႔ ရိွေသးတယ္။ ဒီျပင့္လူေတြ ေယာက္်ားေလးေတြ မဝင္ရဘူး။ မိန္းကေလးေတြခ်ည္းထားတယ္။ ေနာက္တက္မယ့္မင္းရဲ႕ မိဖုရားျဖစ္ေအာင္လို႔ သူ႔ကိုတပင္တိုင္ျမနန္းနဲ႔ထားတယ္။ အဲဒီမင္းသမီေလးက ဟိုးအထက္ဆံုးအထပ္ကေနၿပီးေတာ့ ဒီလိုေလး လွည့္ပတ္ၿပီးေတာ့ ၿမိဳ ႔ကိုၾကည့္တာ ညေနႀကီး ဦးဇင္းေလးတစ္ပါး ဆြမ္းခံလို႔တဲ့ဗ်ာ။
ဟိုက ဦးဇင္းေလး ညေနႀကီးဆြမ္းခံေနတယ္ သြား..သြား..သြား ပင့္စမ္းဆိုေတာ့ ပင္လိုက္လို႔ ေရာက္လာေတာ့ ဦးဇင္းေလး သူမ်ားေတြ မနက္ဆြမ္းခံ ဦးဇင္းေလး ညေနႀကီးဆြမ္းခံသလား။ ညဆြမ္းစားသလားလို႔ေမးသတဲ့။ သမီးေတာ္ေလးရယ္ ၾကည့္ပါဆိုျပီးေတာ့ သပိတ္လွပ္ျပတယ္။ သပိတ္ထဲမယ္ ဆီေတြဘဲပါတယ္။ ဆြမ္းေတြဆြမ္းရံေတြ မပါဘူးလို႔ ေျပာသတဲ့။ ဘာလို႔ ဆီေတြဘဲအလွဴခံတာတုန္း။
သူမ်ားခ်က္ၿပီးျပဳတ္ၿပီးသား စားေနတာ ဆီဘာလုပ္ဖို႔တုန္း။ အဲဒီေတာ့ ဦးဇင္းေလးက သမီးေတာ္ေလးရယ္ ညက်ေတာ့ ေက်ာင္းတိုက္ထဲေမွာင္လို႔ပါ၊ ဆီမီးေလးပူေဇာ္ၿပီးေတာ့ ဦးဇင္းေတြ၊ ကိုယ္ေတာ္ေတြ သြားတဲ့လာတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြလင္းေအာင္လို႔ ထြန္းေပးတာပါ။ ျမတ္စြာဘုရားနားေလးလည္းဘဲ ဆီမီးပူေဇာ္တာပါလို႔ ေျပာသတဲ့။ ေအာ္ဒီလိုဆိုရင္ေပးေပး၊ သပိတ္ေပးဆိုၿပီး သပိတ္ယူၿပီး အဲဒီသပိတ္ထဲကို မုန္ညင္းဆီေတြ မုန္ညင္းဆီေရာ သိၾကလား။ (သိပါတယ္ဘုရား) ။
မုန္ညင္းေစ့ေလးေတြကို ႀကိတ္လိုက္ေတာ့ မုန္ညင္းဆီရတာေပါ့။ ႏွမ္းေတြ ႀကိတ္ေတာ့ ႏွမ္းဆီေတြရတာေပါ့။ ေျမပဲေတြ ႀကိတ္လိုက္ေတာ့ ေျမပဲဆီရတာေပါ့။ အဲဒီလို မုန္ညင္းေစ့ေလးေတြႀကိတ္လိုက္ေတာ့ မုန္ညင္းဆီေတြရ၊ အဲဒီမုန္ညင္းဆီေတြ သပိတ္နဲ႔အျပည့္လွဴလိုက္ေတာ့ ဦးဇင္းေလးကေမးသတဲ့။ သမီးေတာ္ေလး ဘာဆုမ်ား ပန္တုန္း။ တပည့္ေတာ္မ က ဘုရားျဖစ္ခ်င္တာပါဘုရားလို႔ေျပာသတဲ့။ ေအာ္..ေကာင္းပ..ေကာင္းပလို႔ေျပာျပီး သာဓု..သာဓုလို႔ ေခၚသြား။
ညက်ေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားက ဆီမီးပူေဇာ္တဲ့ ဦးဇင္းေလးကို ေခၚစမ္းဟဲ့ ဆိုေတာ့ေရာက္လာတယ္။ ဦးဇင္းေလး ဒီေန႔ ဆီမီးေတြၿမိဳင္လွခ်ည္လား။ ဘယ္ကဆီရတုန္း။ သမီးေတာ္ေလးဆီကပါဘုရား။ ဘုရင့္သမီးေတာ္ေလးက အရွင္ဘုရားႏွမေတာ္ေလးက ဘုရား ဆီမီးပူေဇာ္ဖို႔ မုန္ညင္းဆီေတြ သပိတ္အျပည့္လွဴပါတယ္ဘုရား။ အဲဒီသမီးေတာ္ေလးနဲ႔ ဒီပကၤရာဘုရားကလည္း ဖေအတူမေအကြဲ ေမာင္ႏွမေတာ္သတဲ့။
ဒါေၾကာင့္ အရွင္ဘုရားႏွမေလးက မုန္ညင္းဆီေတြအျပည့္ လွဴလိုက္လို႔ပါဘုရား။ ေအာ္ သမီးေတာ္ေလးက ဘာဆုပန္္သတဲ့တုန္း။ တပည့္ေတာ္လည္းေမးၾကည့္တယ္ဘုရား၊ သမီးေတာ္ေလးဘာဆုပန္တုန္း ေမးေတာ့ ဘုရားျဖစ္ခ်င္တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္ ဘုရား။ ေအာ္..ဒါဆိုရင္ နက္ျဖန္ခါျပန္ေျပာအံုး၊ မိန္းကေလးဘဝနဲ႔ ဘုရားဆု မပန္ရဘူး။ ေနာက္ဘဝ ေယာက္်ားေလးျဖစ္ပါေစ၊ ေယာက္်ားေလးျဖစ္မွ ပါရမီေတြ ဒါနစတဲ့ ပါရမီေတြ လုပ္ရင္ ဘုရားျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ေျပာ။ ေကာင္းပါျပီဘုရား။
တပည့္ေတာ္နက္ျဖန္ခါ ျပန္ေျပာပါ့မယ္ဘုရား။ ကဲကဲ ထားေတာ့။ ဦးဇင္းေလးကေရာ ဘာဆုပန္တုန္း။ တပည့္ေတာ္က အရွင္ဘုရားအားက်လို႔ဘုရား။ အရွင္ဘုရားဒီပကၤရာ ဆိုသလို ဒီပကၤေရာတိ ဒီပင္ ဆီမီး ကေရာတိ ျပဳတက္ ပူေဇာ္တတ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဒီပကၤေရာ ဒီပကၤရာ မည္၏။ ဆီမီးပူေဇာ္တာက တပည့္ေတာ္ အရွင္ဘုရားအားက်ျပီးေတာ့ တပည့္ေတာ္ ဘုရားဆုပန္ပါတယ္ဘုရား။
ဘုရားျဖစ္တဲ့ အခါလည္း ဘုရားဘြဲ႕က ဒီပကၤရာ ဆိုတဲ့ ဘြဲ႕ လိုခ်င္ပါတယ္ဘုရား လို႔ဆိုသတဲ့။ အဲဒါနဲ႔ ေပါရာဏဒီပကၤရာဘုရားက အဘိညဥ္တန္ခိုးနဲ႔ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေအာ္ဦးဇင္းေလး မင္းေနာက္ ၁၆ သေခၤ် ၾကာတဲ့အခါ ဘုရားျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ဗ်ာဒိတ္ေပးသတဲ့။ ဗ်ာဒိတ္ေပးေတာ့ ဟာ ငါဘုရားေလာင္းျဖစ္ျပီ ျမတ္စြာဘုရား ဗ်ာဒိတ္ေပးၿပီးၿပီ။ ည ညအိပ္မေပ်ာ္ဘူးတဲ့ ဝမ္းသာလြန္းလို႔။ အဲဒီေနာက္ တစ္ေန႔က်ေတာ့ ညေနက် ေလးနာရီေလာက္ ၿမိဳ႕ထဲ နန္းတြင္းထဲ ဆြမ္းခံသြားျပန္ေရာ။ ဆီဆြမ္းခံ ေပါ့။
သမီးေတာ္ေလးကလည္း ဘံုခုႏွစ္ဆင့္ ရိွတဲ့ဲျပႆဒ္က လွည့္ပတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဟာမေန႔ ကဦးဇင္းေလး နဲ႔တူတယ္။ ဆြမ္းခံေနတယ္ သြား…သြားး…ပင္႔အံုးဆိုေတာ့ သြားပင့္တယ္။ ေရာက္လာ ဦးဇင္းေလး မေန႔ကလည္း ဆြမ္းခံ၊ ဒီေန႔လည္းဆြမ္းခံ ေနတိုင္းဆြမ္းခံသလား။ ေအာ္ သမီးေတာ္ေလးရယ္ က်ဳပ္က ဘုရားေလာင္း။ မေန႔က ဗ်ာဒိတ္ရၿပီးၿပီ။ ေနာက္ ၁၆ သေခ်ၤၾကာတဲ့အခါ က်ဳပ္က ဒီပကၤရာ ဘုရားၿဖစ္မွာ။ ဘုရားေလာင္းဆိုတာ တစ္ေန႔တည္း ကုသိုလ္လုပ္ၿပီးေတာ့ ဆုပန္လို႔ ဘယ္ရမတုန္း။
ေန႔တိုင္းေန႔တိုင္း ဒါနျပဳရတယ္၊ သီလေဆာက္တည္ရတယ္၊ အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱ ဆိုတဲ့ ဝိပႆနာ တရားေတာ္ေတြ ပြားရတယ္ သမီးေတာ္ေလးရဲ႕။ ေအာ္ဒီလိုလား ဘုရား။ မသိလိုပါဘုရား။ ဒီလိုဆိုရင္ ေပးေပး၊ သပိတ္ေပးဘုရား ဆိုၿပီးေတာ့ သပိတ္ထဲ မုန္ညင္းဆီေတြ ထည့္ထည့္ျပီးေတာ လွဴတယ္ သူက။
အရွင္ဘုရားကို တပည့္ေတာ္ ပါရမီျဖည့္ေပးမယ္ ဘုရား။ အရွင္ဘုရား ေန႔တိုင္းေန႔တိုင္း ၿမိဳ႕ထဲမယ္ လွည့္ဆြမ္းခံရတာ ပင္ပန္းတယ္၊ အဲ့ေတာ့ ဘယ္မွ မသြားနဲ႔ တပည့္ေတာ္ဆီ ဒီျပႆဒ္တန္းလာခဲ့။ တပည့္ေတာ္ ေန႔တိုင္း ေန႔တိုင္း တစ္သပိတ္၊ တစ္သပိတ္ အျပည့္လွဴမယ္။ ေကာင္းပ…ေကာင္းပ….သာဓု…သာဓု…သာဓု။
မေန႔တုန္းက ျမတ္စြာဘုရားက မွာလိုက္ေသးတယ္။ ဘယ္လို မွာတုန္းဘုရား။ သမီးေတာ္ေလးက ဘုရားဆုပန္တယ္လို႔ ဦးဇင္းက ေျပာလိုက္တဲ့ အခါက်ေတာ့ မိန္းကေလးဘဝနဲ႔ ဘုရားဆုပန္လို႔မျပည့္ဘူး။ ေနာက္ဘဝ ေယာက္်ားေလးျဖစ္ပါရေစလို႔ ဆုေတာင္းလို႔ မွာလိုက္တယ္။ ေအာ္ အဲဒီလိုလားဘုရား။ ဒီလိုဆိုရင္ သပိတ္ေလးကိုကပ္၊ ဘုရားတပည့္ေတာ္ မုန္ညင္းဆီလွဴရတဲ့ ကုသိုလ္ေၾကာင့္ ေနာင္ဘဝ ေယာက္်ားေလးျဖစ္ပါရေစဘုရားလို႔ ဆုပန္တယ္ေနာ္။
အဲဒီလိုဆုပန္တဲ့ အတြက္ေနာက္ဘဝ ေယာက္်ားေလးျဖစ္တယ္။ ျဖစ္ေတာ့ ထားၾကပါစို႔ ။ ၁၆ သေခ်ၤကို ႏွစ္ပံု ပံုလိုက္ေတာ့ ဘုရားဆုပန္လို႔ စိတ္ထဲမယ္ ဆုေတာင္းတာ ကမာၻေပါင္း (၇) သေခ်ၤ။ ဘယ္ေလာက္ၾကာတုန္း။ (၇) သေခ်ၤၾကာတယ္။ စိတ္ထဲတြင္မေနႏိုင္ေတာ့ တပည့္ေတာ္ ဘုရားတပည့္ေတာ္ ဒီကုသိုလ္ေၾကာင့္ ဘုရာျဖစ္ပါရေစဘုရားလို႔ အက်ယ္ႀကီးဆုေတာင္းတာက (၉)သေခ်ၤ။ စိတ္ထဲတြင္ ဆုေတာင္းတာက ဘယ္ေလာက္လဲ။ (၇)သေခ်ၤ။ ႏႈတ္ရြတ္ၿပီးေတာ့ ပါးစပ္က ေအာ္ၿပီးေတာ့ ဆုေတာင္းတာက (၉)သေခ်ၤ။ (၇)သေခ်ၤ နဲ႔ (၉)သေခ်ၤ ေပါင္းလိုက္ရင္ (၁၆) သေခ်ၤ။ ပထမ (၇)သေခ်ၤတြင္ ဘုရာေပါင္း ဘယ္ေလာက္ပြင့္သလဲဆိုရင္ ဘုရားေပါင္း ၁၂၅၀၀၀။
ပထမ (၇) သေခ်ၤ အခ်ိန္ကာလအားျဖင့္ (၇)သေခ်ၤ၊ အဲဒီ (၇)သေခ်ၤအတြင္းမယ္ ဘုရားေပါင္းပြင့္တာက ၁၂၅၀၀၀။ အဲဒီ ဘုရားေပါင္း ၁၂၅၀၀၀ ဆီမွာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈျပဳၿပီးေတာ့ စိတ္ထဲတြင္သူကဆုပန္တာေနာ္။ စိတ္ထဲတြင္ ဆုပန္တဲ့ ဘုရားေပါင္း ၁၂၅၀၀၀။ ေနာက္ထပ္ ၉ သေခ်ၤၾကာေတာ့ စိတ္ထဲတြင္ မေနႏိုင္ေတာ့ဘူးတဲ့။ သူက ကုသိုလ္ေကာင္းမႈျပဳၿပီးရင္ ဘုရားတပည့္ေတာ္ ဒီကုသိုလ္ေစတနာေၾကာင့္ ဘုရားျဖစ္ပါရေစဘုရားလို႔ အက်ယ္ႀကီးဆုေတာင္းတယ္။ အဲဒီလို ႏႈတ္နဲ႔ အက်ယ္ႀကီးဆုေတာင္းတဲ့ အခ်ိန္ကာလ က ၉ သေခ်ၤ။ ဘုရားေပါင္းက ၃၈၇၀၀၀ ။
အဲခုနက ၁၂၅၀၀၀ နဲ႔ ခု ၃၈၇၀၀၀ ေပါင္းလိုက္စမ္း။ ၅၁၂၀၀၀ ေနာ္။ ေပၚၿပီမဟုတ္လား။ ေအး… ဒြါဒသဥၥ သဟႆေက ပဥၥသတ သဟႆာနိ ၅၁၂၀၀၀ ေသာ ဘုရားရွင္ တို႔ကို႔ တပည့္ေတာ္ရိွခိုးပါ၏။ ဟုတ္လား။ အဲလိုနဲ႔ ဘုရားဆုပန္လိုက္တာ သုေမဓာရေသ့ဘဝေရာက္၊ သုေမဓာရေသ့ဘဝကေန ၿပီးေတာ့ သူကေတာထဲမယ္ တရားက်င့္ေနတာ။
ရေသ့ေတြ ဆိုေတာ့ ေတာထဲမယ္ အၾကာၾကီးမေနရဘူးတဲ့။ ေတာထဲမယ္ အၾကာၾကီးေနရင္ အိုက္အိုဒင္းဆားဓါတ္နည္းၿပီးေတာ့ လည္ပင္းႀကီးေရာဂါျဖစ္တယ္။ အဲဒီေရာဂါကို အိုက္အိုဒင္းဆား စားလိုက္ရင္ေပ်ာက္တယ္။ သုေမဓာရေသ့က ကဲ ငါလည္းဘဲ ေတာ္ၾကာ လည္ပင္းႀကီးေန လိမ့္မယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ ေကာင္းကင္ကျပန္လာ၊ ေအာက္မွာ လူေတြ တအံုးအံုးနဲ႔ လူေတြတေပ်ာ္တပါးႀကီး အလုပ္လုပ္ေနတာ ျမင္ေတာ့ ဆင္းၿပီးေတာ့ သူကေမးတယ္။
ေဟ့..ေကာင္ေတြ မင္းတို႔ဘာလုပ္ေနၾကတာတုန္း တေပ်ာ္တပါးႀကီးပါလား။ ေလာကသံုးပါး ဘုရားပြင့္ၿပီေလ။ ဒီပကၤရာဘုရားပြင့္ၿပီ။ ေနာက္ေတာ္ပါ ရဟန္း ေလးသိန္းႏွင့္အတူ အခုဆြမ္းခံ ၾကြမွာ။ မိုးေတြရြာလို႔ ဒီမွာ ဗြက္ေတြ ျပင္ေနတာ က်ဳပ္တို႔ ဗြက္ေတြ ဖို႔ေနတာဗ်လို႔ ေျပာသတဲ့။ ဟာ....ဒီလိုဆိုရင္ ငါလဲဘဲ ကုသိုလ္ ပါဝင္အံုးမယ္ကြ။ ငါ့ကိုတစ္ေနရာေပးလို႔ ေၿပာကတဲ့။ ဦးရေသ့ႀကီး ခင္ဗ်ားက ေျမလွ်ဳိးမိုးပ်ံ တန္ခိုးေတြ ရေနေတာ့ ဗြက္ေတြ ထူတဲ့ေနရာ ခင္ဗ်ားယူ။
ဗြက္ထူတဲ့ေနရာေပးသတဲ့။ ေပးေတာ့လည္း ေအးပါကြာ ဘယ္ေနရာရရ ငါရသမွ် လုပ္မယ္ဆိုၿပီးေတာ့ နီးတဲ့အိမ္ေလးတစ္အိမ္က ေပါက္ျပားေလးတစ္လက္၊ တံရြင္းတစ္ေခ်ာင္း၊ေတာင္းတစ္လံုး ငွား။ ေျမႀကီးေတြ တူးၿပီးေတာ့ သူကဖို႔တာေပါ့။ ဖို႔ေတာ့ ၿပီးခါနီး ေဟာဒီေလာက္ကေလးက်န္ေတာ့တယ္။ တလံေလာက္ကေလး။ အဲဒီေလာက္ကေလးလဲက်န္ေရာ။ ေအာ္..ဒီပကၤရာဘုရား ေနာက္ေတာ္ပါရဟန္း ေလးသိန္းနဲ႔ ဆြမ္းခံၾကြလာၿပီခင္ဗ်ား။
ဆြမ္းေလာင္းဖို႔ ျပင္ၾကပါလို႔ နိဗၺာန္ေဆာ္က ေၾကးစည္ေလးတီးၿပီး ေရွ႕ကေနဟစ္သတဲ့။ ဟာ..ဘုရားၾကြလာၿပီ ဘုရားၾကြလာၿပီ ဆိုၿပီး ေျပးၾကလႊားၾက ဆြမ္းေတြ၊ ဆြမ္းရံေတြျပင္ဆင္ၾကေပါ့ေလ။ သုေမဓာ ရေသ့ေလးက်ေတာ့ အရမ္းခ်စ္ေနၾကတာ။ သူ႔ဘယ္သူမွ ဂရုမစိုက္၊ ကူေဖၚေလာင္ဖတ္လည္း မရိွဘူး။ ငါလည္း ခက္ေနၿပီ ဒီေလာက္ကေလးက်မွ က်န္ေနတယ္။ ခက္ၿပီ..ဘယ္လိုလုပ္ရပါ့မတုန္းဆိုၿပီးေတာ့ သူက သကၤန္းႀကီးျဖန္႔ခင္း အဲဒီေပၚမယ္ ဝမ္းယားေမွာက္ ဘုရားၾကြလာတဲ့ဘက္ ေခါင္းျပဳၿပီးေတာ့ ျမတ္စြာဘုရား တပည့္ေတာ္ ေက်ာေပၚ သံဃာေတာ္ ေလးသိန္းႏွင့္တကြ နင္းေလွ်ာက္ပါဘုရား။
ဗြက္ထဲကို မနင္းပါနဲ႔ ဘုရား။ တပည့္ေတာ္ေက်ာေပၚနင္းပါဘုရားလို႔ သူကေအာ္ေလွ်ာက္တယ္။ ေအာ္ေလွ်ာက္ေတာ့ ဟာ..အာဂေယာက္်ားဘဲေဟ့။ သံဃာေတာ္ ေလးသိန္းနဲ႔ တက္နင္းရင္ သူေသမွာ အေသခံရဲတယ္။ တကယ့္ေယာက္်ား၊ ဘယ္လို ပုဂၢိဳလ္လဲဟဲ့လို႔ ၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ ေအာ္လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္ေျခာက္သေခ်ၤတုန္းက သမီးေတာ္ေလး ျဖစ္ၿပီးေတာ့ ငါ့ကိုေန႔တိုင္းေန႔တိုင္းမုန္ညင္းဆီ တစ္သပိတ္လွဴတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေလးဘဲလို႔သိသြားတယ္။ ဘုရားက။
ေအး.. သုေမဓာရေသ့ေလး ဆိုၿပီးေတာ့ ခုန သမီးေတာ္ေလးအေၾကာင္းျပန္ေျပာင္းေဟာ၊ ေဟာၿပီးေတာ့ မင္းေက်ာေပၚမေလွ်ာက္ပါဘူးကြာ တို႔ေကာင္းကင္ကၾကြမယ္ဆိုၿပီးေတာ့ တန္းခိုးနဲ႔ၾကြ၊ ၾကြၿပီီးေတာ့ သင္ဟာ ဒီကုသိုလ္ေစတနာေၾကာင့္ ေလးသေခ်ၤ နဲ႔ ကမာၻ တစ္သိန္းၾကာတဲ့အခါ ေဂါတမ ဘုရားျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ဗ်ာဒိတ္ေပးသတဲ့။ သင္ဟာ ငါဦးဇင္းေလးဘဝတုန္းက ေန႔တိုင္းေန႔တိုင္း မုန္ညင္းဆီ တစ္သပိတ္လွဴတဲ့ ကုသိုလ္ေစတနာေၾကာင့္ သင့္ေနာက္ဆံုးဘဝ နာမည္က သိဒၶတၱ မင္းသားလို႔ျဖစ္လိမ့္မယ္။
သိဒၶတၱ ဆိုတာ မုန္ညင္း ေတလဆိုတာ ဆီ။ သိဒၶတၱေတလ ဆိုေတာ့ မုန္ညင္းဆီ ။ မုန္ညင္းဆီ တစ္သပိတ္ တစ္သပိတ္ လွဴခဲ့တဲ့အတြက္ အဲဒီေစတနာက အက်ဳိးေပးၿပီးေတာ့ သင့္ရဲ႕ေနာက္ဆံုးနာမည္သည္ ဘာျဖစ္လိမ့္မတုန္း။ သိဒၶတၱမင္းသားလို႔ ျဖစ္လိမ့္မယ္လို ဗ်ာဒိတ္ေပးသတဲ့။ ေအး...အဲဒီမုန္ညင္းဆီလွဴတဲ့ ကုသိုလ္ေစတနာကံသည္ ကမၼပစၥည္း၊ ဒီဘက္ဘဝမယ္ သိဒၶတၱ လို႔ နံမည္ေလးရ၊ ဘုရားျဖစ္တာက ကမၼပစၥည္းရဲ႕ ပစၥယုပၸန္ သေဘာေပါက္လား။
ဘဝေပါင္း ကမာၻေပါင္း သေခ်ၤ ၂၀ နဲ႔ ကမာၻေပါင္း တစ္သိန္းၾကာတယ္။ ေပ်ာက္မသြားဘူးေနာ္။ အ့ဲဒီေပ်ာက္မသြားတဲ့ သတၱိေလးကို ကမၼသတၱိ။ ဟုတ္ကလား။ အဲဒါဆိုရင္ အဖိုးတန္တယ္ မဟုတ္လား။ အဲ...ဟုတ္ၿပီ။တစ္ေခါက္ေလာက္ဆိုျပစမ္းပါအံုး။
“သမၺဳေဒၶ အ႒၀ီသဥၥ ဒြါဒသဥၥ သဟႆေက ပဥၥသတ သဟႆာနိ နမာမိ သိရသာ မဟံ အပကာ ၀ါဠဳကာ ဂဂၤါ အနႏၲာ နိဗၺဳတာ ဇိနာ ေတသံ ဓမၼဥၥ သံဃဥၥ အာဒေရန နမာမဟံ နမကၠာရာ ႏုဘာေ၀န ဟိတြာ သေဗၺ ဥပဒၵေ၀ အေနက အႏၲရာယာပိ ၀ိနာႆႏၲဳ အေသသေတာ”
ကဲ....ေတာ္လိုက္ၾကအံုးစို႔။ သာဓု……သာဓု……သာဓု
ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ၾကီး
# Unicode Version # ျဖင့္ ဖတ္ပါ #
#သမ္ဗုဒ္ဓေဂါထာတော်ပါဠိရွတ်ဖတ်ပုံ
သမ္ဗုဒ္ဓေ အဋ္ဌဝီသဉ္စ၊ (သမ်ဗုတ်ဓေ အထဝီသင်စ)
ဒွါဒသဉ္စ သဟဿကေ၊ (ဒွါဒသင်စ သဟသကေ) ပဉ္စဿတ သဟဿာနိ၊ (ပင်စ သတ်တာ သဟသာနိ) နမာမိ သိရသာမဟံ။ (နမာမိ သိရသာမဟံ)
အပ္ပကာ ဝါဠုကာ ဂင်္ဂါ၊ (အပ်ပကာ ဝါလုကာ ဂင်ဂါ)
အနန္တာ နိဗ္ဗုတာ ဇိနာ၊ ( အနန်တာ နိတ်ဗုတာ ဇိနာ)
တေသံ ဓမ္မဉ္စ သံဃဉ္စ၊ (တေသံ ဓမ်မင်စ သံဃင်စ) အာဒရေန နမာမဟံ။ (အာဒရေန နမာမဟံ)
နမက္ကာရာ နုဘာဝေန၊ (နမက်ကာရာ နုဘာဝေန)
ဟိတွာ သဗ္ဗေ ဥပဒ္ဒဝေ၊ (ဟိတွာ သတ်ဗေ ဥပတ်ဒဝေ) အနေက အန္တရာယာပိ၊ (အနေက အန်တရာယာပိ) ဝိနဿန္တု အသေသတော။ (ဝိနတ်သန်တု အသေသတော)
ဆရာတော်ကြီး တိုကျိုမြို့၊ နိပိုရီသုဿန်သို့ မေတ္တာပို့ရန် ကြွရောက်တော်မူလာစဉ် အေး.. သမ္ဗုဒ္ဓေ ဆိုတာ ဘုရားရှင်တို့ကို အဋ္ဌဝီသဉ္စ ဆိုတာ အဋ္ဌက (၈) ဝီသဉ္စက (၂၀)။ (၈)(၂၀) ဆိုတော့ (၂၈) ပေါ့။ နှစ်ကျိပ်ရှစ်ဆူသော ဘုရားရှင်တို့ကို နမာမိ သိရသာ မဟံ ၊ မဟံ တပည့်တော်သည် သိရသာ ဦးခေါင်းတော်ဖြင့် နမာမိ ရှိခိုးပါ၏။ ဘုန်းဘုန်းရှိခိုးတာလေးကြည့်စမ်းအုံး။
ဦးခေါင်းဖြင့်ရှိခိုးပါ၏ ဆိုတာ ရှိခိုးပြစမ်းပါ။
အေး…အဲဒီလို ရှိခိုးတာကို ခေါင်းဖြင့်ရှိခိုးတယ်လို ခေါ်တယ်နော်။ ဟောဒီလိုရှိခိုးတာကျတော့ လက်အုပ်ချီ၍ ရှိခိုးပါ၏။ ဟုတ်လား။ ဟောဒါကြတော့ လက်ဆယ်စုံ ထိပ်မှာမိုး၍ ရှိခိုးပါ၏။ ဒီခေါင်းပေါ်ကို လက် (၁၀)ချောင်းတင်လိုက်တာ ။ (မှန်လှပါဘုရား) ။ နတ်တွေ ဗြဟ္မာတွေ ရှိခိုးတာနည်းက အဲဒီလို ရှိခိုးတာနော်။ နတ်တွေ ဗြဟ္မာတွေက ဟောဒီလို ရှိခိုးတာ။ အဲဒီလိုရှိခိုးတဲ့ရုပ်ပုံတွေ မြင်ဖူးကြလား။ (မြင်ဖူးပါတယ်ဘုရား)။ ဘယ်မှာ မြင်ဖူးတုန်း။
အဲဒီလို ရှိခိုးတာတွေ အညာမှာတော့ ကောင်းမှုတော် ဆိုတဲ့စေတီကြီး မြင်ဖူးကြလား။ (မြင်ဖူးပါတယ်ဘုရား)။ အကြီးကြီးလေ ဒီလိုကြီး အဲဒီလို ပုံကြီး။ အဲဒီ ကောင်းမှုတော်စေတီကြီးဘေးမှာ နတ်ရုပ်တွေ၊ ဗြဟ္မာရုပ်တွေ ဒီလိုကြီးတွေ ရှိခိုးနေကြတာနော်။ အဲဒီနားရောက်တဲ့အခါ ဝင်ကြည့်ကြပေါ့။ အေး…ထားကြပါစို့။ ဘုရားပေါင်း ၂၈ ဆူကို ခေါင်းဖြင့်ရှိခိုးပါ၏။
ပြီးတော့ ဒွါဒသဉ္စ သဟဿကေ ဒွါဒသ ဆိုတာ ၁၂ သဟဿ ဆိုတာ ၁၀၀၀။ ၁၂ နဲ့ ၁၀၀၀ နဲ့ မြှောက်စမ်းပါ။ ၁၂၀၀၀ အေး.. ဒွါဒသဉ္စ သဟဿကေ ၁၂၀၀၀ သော ဘုရားရှင်တို့ကို့ နမာမိ သိရသာ မဟံ တပည့်တော်သည် ဦးခေါင်းတော်ဖြင့် ရှိခိုးပါ၏ ဘုရား။ ဘုရားပေါင်း ဘယ်လောက်ရှိခိုးလိုက်လဲ၊ ၁၂၀၀၀ ၊ ပြီးတော့မှ ပဉ္စသတ သဟဿာနိ ပဉ္စ က ၅ သတ က ၁၀၀ နော်။ ၅ နဲ့ ၁၀၀ နဲ့မြှောက် ၅၀၀။ သဟဿာနိ က ၁၀၀၀နော်။ ၅၀၀ နဲ့ ၁၀၀၀ နဲ့မြှောက် ၅ သိန်း။
ပဉ္စသတ သဟဿာနိ ၅ သိန်းသော ဘုရားရှင်တို့ကို့ နမာမိ သိရသာ မဟံ တပည့်တော်သည် ဦးခေါင်းတော်ဖြင့် ရှိခိုးပါ၏ ဘုရား။ အဲဒီတော့ ဘုရားပေါင်း ၅၁၂၀၂၈ ဆူ။ ဘုရားပေါင်း ဘယ်လောက်ရှိခိုးတာလဲ။ (၅၁၂၀၂၈ ဆူ)။ အေး ဘုရားပေါင်း ၅၁၂၀၂၈ ဆူ ထေရီအပဒါန ဒီပနီ ဆိုတဲ့ ကျမ်းထဲမယ် အဲဒါအပြည့်အစုံပါတယ်။
ဘုန်းဘုန်းဝတ္ထုအကြောင်းလေးပြောပြပါမယ်။ ဒီကမ္ဘာက ပြန်ပြီးနောက်ပြန်ရေလိုက်တဲ့အခါ သင်္ချေ (၂၀) နဲ့ ကမ္ဘာတစ်သိန်းထက်မယ်၊ ဘယ်လောက်ကြာတုန်း။ ကမ္ဘာပေါင်း သင်္ချေ (၂၀)နဲ့ ကမ္ဘာ တစ်သိန်း၊ အဲဒီမယ် ဒီပင်္ကရာ ဆိုတာပွင့်တော်မူတယ်။ ဘာဘုရားပွင့်တော်မူလဲ။ (ဒီပင်္ကရာဘုရား) ။ ဒီပင်္ကရာ နှစ်ဆူရှိတယ်။ သင်္ချေ (၂၀)နဲ့ ကမ္ဘာ တစ်သိန်းထက်ပွင့်တဲ့ ဒီပင်္ကရာကို အရင်ကျလို့ ပေါရာဏ ဒီပင်္ကရာတဲ့။
သုမေဓာရသေ့လေးကို ဗျာဒိတ်ပေးတာက ဗျာဒိတ်ပေး ဒီပင်္ကရာတဲ့။ ဒီပင်္ကရာဘယ်နှစ်ဆူရှိလဲ။ (နှစ်ဆူရှိပါတယ်ဘုရား)။ ဘာတဲ့တုန်း။ (ပေါရာဏ ဒီပင်္ကရာ နဲ့ ဗျာဒိတ်ပေး ဒီပင်္ကရာ) ။ အေး ပေါရာဏဒီပင်္ကရာဘုရားလက်ထက် ဘုရင် သမီးတော်လေးတစ်ပါးရှိသတဲ့။ သူ့ကို ဘုံခုနှစ်ဆင့်ရှိတဲ့ ပြသဒ်ထဲမယ် သူ့ကိုတပင်တိုင် မြနန်းထားတယ်ပေါ့။
ရှေးတုန်းကတော့ တပင်တိုင်မြနန်းလို့ ရှိသေးတယ်။ ဒီပြင့်လူတွေ ယောက်ျားလေးတွေ မဝင်ရဘူး။ မိန်းကလေးတွေချည်းထားတယ်။ နောက်တက်မယ့်မင်းရဲ့ မိဖုရားဖြစ်အောင်လို့ သူ့ကိုတပင်တိုင်မြနန်းနဲ့ထားတယ်။ အဲဒီမင်းသမီလေးက ဟိုးအထက်ဆုံးအထပ်ကနေပြီးတော့ ဒီလိုလေး လှည့်ပတ်ပြီးတော့ မြို့ကိုကြည့်တာ ညနေကြီး ဦးဇင်းလေးတစ်ပါး ဆွမ်းခံလို့တဲ့ဗျာ။
ဟိုက ဦးဇင်းလေး ညနေကြီးဆွမ်းခံနေတယ် သွား..သွား..သွား ပင့်စမ်းဆိုတော့ ပင်လိုက်လို့ ရောက်လာတော့ ဦးဇင်းလေး သူများတွေ မနက်ဆွမ်းခံ ဦးဇင်းလေး ညနေကြီးဆွမ်းခံသလား။ ညဆွမ်းစားသလားလို့မေးသတဲ့။ သမီးတော်လေးရယ် ကြည့်ပါဆိုပြီးတော့ သပိတ်လှပ်ပြတယ်။ သပိတ်ထဲမယ် ဆီတွေဘဲပါတယ်။ ဆွမ်းတွေဆွမ်းရံတွေ မပါဘူးလို့ ပြောသတဲ့။ ဘာလို့ ဆီတွေဘဲအလှူခံတာတုန်း။
သူများချက်ပြီးပြုတ်ပြီးသား စားနေတာ ဆီဘာလုပ်ဖို့တုန်း။ အဲဒီတော့ ဦးဇင်းလေးက သမီးတော်လေးရယ် ညကျတော့ ကျောင်းတိုက်ထဲမှောင်လို့ပါ၊ ဆီမီးလေးပူဇော်ပြီးတော့ ဦးဇင်းတွေ၊ ကိုယ်တော်တွေ သွားတဲ့လာတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေလင်းအောင်လို့ ထွန်းပေးတာပါ။ မြတ်စွာဘုရားနားလေးလည်းဘဲ ဆီမီးပူဇော်တာပါလို့ ပြောသတဲ့။ အော်ဒီလိုဆိုရင်ပေးပေး၊ သပိတ်ပေးဆိုပြီး သပိတ်ယူပြီး အဲဒီသပိတ်ထဲကို မုန်ညင်းဆီတွေ မုန်ညင်းဆီရော သိကြလား။ (သိပါတယ်ဘုရား) ။
မုန်ညင်းစေ့လေးတွေကို ကြိတ်လိုက်တော့ မုန်ညင်းဆီရတာပေါ့။ နှမ်းတွေ ကြိတ်တော့ နှမ်းဆီတွေရတာပေါ့။ မြေပဲတွေ ကြိတ်လိုက်တော့ မြေပဲဆီရတာပေါ့။ အဲဒီလို မုန်ညင်းစေ့လေးတွေကြိတ်လိုက်တော့ မုန်ညင်းဆီတွေရ၊ အဲဒီမုန်ညင်းဆီတွေ သပိတ်နဲ့အပြည့်လှူလိုက်တော့ ဦးဇင်းလေးကမေးသတဲ့။ သမီးတော်လေး ဘာဆုများ ပန်တုန်း။ တပည့်တော်မ က ဘုရားဖြစ်ချင်တာပါဘုရားလို့ပြောသတဲ့။ အော်..ကောင်းပ..ကောင်းပလို့ပြောပြီး သာဓု..သာဓုလို့ ခေါ်သွား။
ညကျတော့ မြတ်စွာဘုရားက ဆီမီးပူဇော်တဲ့ ဦးဇင်းလေးကို ခေါ်စမ်းဟဲ့ ဆိုတော့ရောက်လာတယ်။ ဦးဇင်းလေး ဒီနေ့ ဆီမီးတွေမြိုင်လှချည်လား။ ဘယ်ကဆီရတုန်း။ သမီးတော်လေးဆီကပါဘုရား။ ဘုရင့်သမီးတော်လေးက အရှင်ဘုရားနှမတော်လေးက ဘုရား ဆီမီးပူဇော်ဖို့ မုန်ညင်းဆီတွေ သပိတ်အပြည့်လှူပါတယ်ဘုရား။ အဲဒီသမီးတော်လေးနဲ့ ဒီပင်္ကရာဘုရားကလည်း ဖအေတူမအေကွဲ မောင်နှမတော်သတဲ့။
ဒါကြောင့် အရှင်ဘုရားနှမလေးက မုန်ညင်းဆီတွေအပြည့် လှူလိုက်လို့ပါဘုရား။ အော် သမီးတော်လေးက ဘာဆုပန်သတဲ့တုန်း။ တပည့်တော်လည်းမေးကြည့်တယ်ဘုရား၊ သမီးတော်လေးဘာဆုပန်တုန်း မေးတော့ ဘုရားဖြစ်ချင်တယ်လို့ ပြောပါတယ် ဘုရား။ အော်..ဒါဆိုရင် နက်ဖြန်ခါပြန်ပြောအုံး၊ မိန်းကလေးဘဝနဲ့ ဘုရားဆု မပန်ရဘူး။ နောက်ဘဝ ယောက်ျားလေးဖြစ်ပါစေ၊ ယောက်ျားလေးဖြစ်မှ ပါရမီတွေ ဒါနစတဲ့ ပါရမီတွေ လုပ်ရင် ဘုရားဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ပြော။ ကောင်းပါပြီဘုရား။
တပည့်တော်နက်ဖြန်ခါ ပြန်ပြောပါ့မယ်ဘုရား။ ကဲကဲ ထားတော့။ ဦးဇင်းလေးကရော ဘာဆုပန်တုန်း။ တပည့်တော်က အရှင်ဘုရားအားကျလို့ဘုရား။ အရှင်ဘုရားဒီပင်္ကရာ ဆိုသလို ဒီပင်္ကရောတိ ဒီပင် ဆီမီး ကရောတိ ပြုတက် ပူဇော်တတ်၏။ ထို့ကြောင့် ဒီပင်္ကရော ဒီပင်္ကရာ မည်၏။ ဆီမီးပူဇော်တာက တပည့်တော် အရှင်ဘုရားအားကျပြီးတော့ တပည့်တော် ဘုရားဆုပန်ပါတယ်ဘုရား။
ဘုရားဖြစ်တဲ့ အခါလည်း ဘုရားဘွဲ့က ဒီပင်္ကရာ ဆိုတဲ့ ဘွဲ့ လိုချင်ပါတယ်ဘုရား လို့ဆိုသတဲ့။ အဲဒါနဲ့ ပေါရာဏဒီပင်္ကရာဘုရားက အဘိညဉ်တန်ခိုးနဲ့ကြည့်လိုက်တော့ အော်ဦးဇင်းလေး မင်းနောက် ၁၆ သင်္ချေ ကြာတဲ့အခါ ဘုရားဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ဗျာဒိတ်ပေးသတဲ့။ ဗျာဒိတ်ပေးတော့ ဟာ ငါဘုရားလောင်းဖြစ်ပြီ မြတ်စွာဘုရား ဗျာဒိတ်ပေးပြီးပြီ။ ည ညအိပ်မပျော်ဘူးတဲ့ ဝမ်းသာလွန်းလို့။ အဲဒီနောက် တစ်နေ့ကျတော့ ညနေကျ လေးနာရီလောက် မြို့ထဲ နန်းတွင်းထဲ ဆွမ်းခံသွားပြန်ရော။ ဆီဆွမ်းခံ ပေါ့။
သမီးတော်လေးကလည်း ဘုံခုနှစ်ဆင့် ရှိတဲ့ဲပြဿဒ်က လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်တော့ ဟာမနေ့ ကဦးဇင်းလေး နဲ့တူတယ်။ ဆွမ်းခံနေတယ် သွား…သွားး…ပင့်အုံးဆိုတော့ သွားပင့်တယ်။ ရောက်လာ ဦးဇင်းလေး မနေ့ကလည်း ဆွမ်းခံ၊ ဒီနေ့လည်းဆွမ်းခံ နေတိုင်းဆွမ်းခံသလား။ အော် သမီးတော်လေးရယ် ကျုပ်က ဘုရားလောင်း။ မနေ့က ဗျာဒိတ်ရပြီးပြီ။ နောက် ၁၆ သင်္ချေကြာတဲ့အခါ ကျုပ်က ဒီပင်္ကရာ ဘုရားဖြစ်မှာ။ ဘုရားလောင်းဆိုတာ တစ်နေ့တည်း ကုသိုလ်လုပ်ပြီးတော့ ဆုပန်လို့ ဘယ်ရမတုန်း။
နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း ဒါနပြုရတယ်၊ သီလဆောက်တည်ရတယ်၊ အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ ဆိုတဲ့ ဝိပဿနာ တရားတော်တွေ ပွားရတယ် သမီးတော်လေးရဲ့။ အော်ဒီလိုလား ဘုရား။ မသိလိုပါဘုရား။ ဒီလိုဆိုရင် ပေးပေး၊ သပိတ်ပေးဘုရား ဆိုပြီးတော့ သပိတ်ထဲ မုန်ညင်းဆီတွေ ထည့်ထည့်ပြီးတော လှူတယ် သူက။
အရှင်ဘုရားကို တပည့်တော် ပါရမီဖြည့်ပေးမယ် ဘုရား။ အရှင်ဘုရား နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း မြို့ထဲမယ် လှည့်ဆွမ်းခံရတာ ပင်ပန်းတယ်၊ အဲ့တော့ ဘယ်မှ မသွားနဲ့ တပည့်တော်ဆီ ဒီပြဿဒ်တန်းလာခဲ့။ တပည့်တော် နေ့တိုင်း နေ့တိုင်း တစ်သပိတ်၊ တစ်သပိတ် အပြည့်လှူမယ်။ ကောင်းပ…ကောင်းပ….သာဓု…သာဓု…သာဓု။
မနေ့တုန်းက မြတ်စွာဘုရားက မှာလိုက်သေးတယ်။ ဘယ်လို မှာတုန်းဘုရား။ သမီးတော်လေးက ဘုရားဆုပန်တယ်လို့ ဦးဇင်းက ပြောလိုက်တဲ့ အခါကျတော့ မိန်းကလေးဘဝနဲ့ ဘုရားဆုပန်လို့မပြည့်ဘူး။ နောက်ဘဝ ယောက်ျားလေးဖြစ်ပါရစေလို့ ဆုတောင်းလို့ မှာလိုက်တယ်။ အော် အဲဒီလိုလားဘုရား။ ဒီလိုဆိုရင် သပိတ်လေးကိုကပ်၊ ဘုရားတပည့်တော် မုန်ညင်းဆီလှူရတဲ့ ကုသိုလ်ကြောင့် နောင်ဘဝ ယောက်ျားလေးဖြစ်ပါရစေဘုရားလို့ ဆုပန်တယ်နော်။
အဲဒီလိုဆုပန်တဲ့ အတွက်နောက်ဘဝ ယောက်ျားလေးဖြစ်တယ်။ ဖြစ်တော့ ထားကြပါစို့ ။ ၁၆ သင်္ချေကို နှစ်ပုံ ပုံလိုက်တော့ ဘုရားဆုပန်လို့ စိတ်ထဲမယ် ဆုတောင်းတာ ကမ္ဘာပေါင်း (၇) သင်္ချေ။ ဘယ်လောက်ကြာတုန်း။ (၇) သင်္ချေကြာတယ်။ စိတ်ထဲတွင်မနေနိုင်တော့ တပည့်တော် ဘုရားတပည့်တော် ဒီကုသိုလ်ကြောင့် ဘုရာဖြစ်ပါရစေဘုရားလို့ အကျယ်ကြီးဆုတောင်းတာက (၉)သင်္ချေ။ စိတ်ထဲတွင် ဆုတောင်းတာက ဘယ်လောက်လဲ။ (၇)သင်္ချေ။ နှုတ်ရွတ်ပြီးတော့ ပါးစပ်က အော်ပြီးတော့ ဆုတောင်းတာက (၉)သင်္ချေ။ (၇)သင်္ချေ နဲ့ (၉)သင်္ချေ ပေါင်းလိုက်ရင် (၁၆) သင်္ချေ။ ပထမ (၇)သင်္ချေတွင် ဘုရာပေါင်း ဘယ်လောက်ပွင့်သလဲဆိုရင် ဘုရားပေါင်း ၁၂၅၀၀၀။
ပထမ (၇) သင်္ချေ အချိန်ကာလအားဖြင့် (၇)သင်္ချေ၊ အဲဒီ (၇)သင်္ချေအတွင်းမယ် ဘုရားပေါင်းပွင့်တာက ၁၂၅၀၀၀။ အဲဒီ ဘုရားပေါင်း ၁၂၅၀၀၀ ဆီမှာ ကုသိုလ်ကောင်းမှုပြုပြီးတော့ စိတ်ထဲတွင်သူကဆုပန်တာနော်။ စိတ်ထဲတွင် ဆုပန်တဲ့ ဘုရားပေါင်း ၁၂၅၀၀၀။ နောက်ထပ် ၉ သင်္ချေကြာတော့ စိတ်ထဲတွင် မနေနိုင်တော့ဘူးတဲ့။ သူက ကုသိုလ်ကောင်းမှုပြုပြီးရင် ဘုရားတပည့်တော် ဒီကုသိုလ်စေတနာကြောင့် ဘုရားဖြစ်ပါရစေဘုရားလို့ အကျယ်ကြီးဆုတောင်းတယ်။ အဲဒီလို နှုတ်နဲ့ အကျယ်ကြီးဆုတောင်းတဲ့ အချိန်ကာလ က ၉ သင်္ချေ။ ဘုရားပေါင်းက ၃၈၇၀၀၀ ။
အဲခုနက ၁၂၅၀၀၀ နဲ့ ခု ၃၈၇၀၀၀ ပေါင်းလိုက်စမ်း။ ၅၁၂၀၀၀ နော်။ ပေါ်ပြီမဟုတ်လား။ အေး… ဒွါဒသဉ္စ သဟဿကေ ပဉ္စသတ သဟဿာနိ ၅၁၂၀၀၀ သော ဘုရားရှင် တို့ကို့ တပည့်တော်ရှိခိုးပါ၏။ ဟုတ်လား။ အဲလိုနဲ့ ဘုရားဆုပန်လိုက်တာ သုမေဓာရသေ့ဘဝရောက်၊ သုမေဓာရသေ့ဘဝကနေ ပြီးတော့ သူကတောထဲမယ် တရားကျင့်နေတာ။
ရသေ့တွေ ဆိုတော့ တောထဲမယ် အကြာကြီးမနေရဘူးတဲ့။ တောထဲမယ် အကြာကြီးနေရင် အိုက်အိုဒင်းဆားဓါတ်နည်းပြီးတော့ လည်ပင်းကြီးရောဂါဖြစ်တယ်။ အဲဒီရောဂါကို အိုက်အိုဒင်းဆား စားလိုက်ရင်ပျောက်တယ်။ သုမေဓာရသေ့က ကဲ ငါလည်းဘဲ တော်ကြာ လည်ပင်းကြီးနေ လိမ့်မယ် ဆိုပြီးတော့ ကောင်းကင်ကပြန်လာ၊ အောက်မှာ လူတွေ တအုံးအုံးနဲ့ လူတွေတပျော်တပါးကြီး အလုပ်လုပ်နေတာ မြင်တော့ ဆင်းပြီးတော့ သူကမေးတယ်။
ဟေ့..ကောင်တွေ မင်းတို့ဘာလုပ်နေကြတာတုန်း တပျော်တပါးကြီးပါလား။ လောကသုံးပါး ဘုရားပွင့်ပြီလေ။ ဒီပင်္ကရာဘုရားပွင့်ပြီ။ နောက်တော်ပါ ရဟန်း လေးသိန်းနှင့်အတူ အခုဆွမ်းခံ ကြွမှာ။ မိုးတွေရွာလို့ ဒီမှာ ဗွက်တွေ ပြင်နေတာ ကျုပ်တို့ ဗွက်တွေ ဖို့နေတာဗျလို့ ပြောသတဲ့။ ဟာ....ဒီလိုဆိုရင် ငါလဲဘဲ ကုသိုလ် ပါဝင်အုံးမယ်ကွ။ ငါ့ကိုတစ်နေရာပေးလို့ ပြောကတဲ့။ ဦးရသေ့ကြီး ခင်ဗျားက မြေလျှိုးမိုးပျံ တန်ခိုးတွေ ရနေတော့ ဗွက်တွေ ထူတဲ့နေရာ ခင်ဗျားယူ။
ဗွက်ထူတဲ့နေရာပေးသတဲ့။ ပေးတော့လည်း အေးပါကွာ ဘယ်နေရာရရ ငါရသမျှ လုပ်မယ်ဆိုပြီးတော့ နီးတဲ့အိမ်လေးတစ်အိမ်က ပေါက်ပြားလေးတစ်လက်၊ တံရွင်းတစ်ချောင်း၊တောင်းတစ်လုံး ငှား။ မြေကြီးတွေ တူးပြီးတော့ သူကဖို့တာပေါ့။ ဖို့တော့ ပြီးခါနီး ဟောဒီလောက်ကလေးကျန်တော့တယ်။ တလံလောက်ကလေး။ အဲဒီလောက်ကလေးလဲကျန်ရော။ အော်..ဒီပင်္ကရာဘုရား နောက်တော်ပါရဟန်း လေးသိန်းနဲ့ ဆွမ်းခံကြွလာပြီခင်ဗျား။
ဆွမ်းလောင်းဖို့ ပြင်ကြပါလို့ နိဗ္ဗာန်ဆော်က ကြေးစည်လေးတီးပြီး ရှေ့ကနေဟစ်သတဲ့။ ဟာ..ဘုရားကြွလာပြီ ဘုရားကြွလာပြီ ဆိုပြီး ပြေးကြလွှားကြ ဆွမ်းတွေ၊ ဆွမ်းရံတွေပြင်ဆင်ကြပေါ့လေ။ သုမေဓာ ရသေ့လေးကျတော့ အရမ်းချစ်နေကြတာ။ သူ့ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်၊ ကူဖေါ်လောင်ဖတ်လည်း မရှိဘူး။ ငါလည်း ခက်နေပြီ ဒီလောက်ကလေးကျမှ ကျန်နေတယ်။ ခက်ပြီ..ဘယ်လိုလုပ်ရပါ့မတုန်းဆိုပြီးတော့ သူက သင်္ကန်းကြီးဖြန့်ခင်း အဲဒီပေါ်မယ် ဝမ်းယားမှောက် ဘုရားကြွလာတဲ့ဘက် ခေါင်းပြုပြီးတော့ မြတ်စွာဘုရား တပည့်တော် ကျောပေါ် သံဃာတော် လေးသိန်းနှင့်တကွ နင်းလျှောက်ပါဘုရား။
ဗွက်ထဲကို မနင်းပါနဲ့ ဘုရား။ တပည့်တော်ကျောပေါ်နင်းပါဘုရားလို့ သူကအော်လျှောက်တယ်။ အော်လျှောက်တော့ ဟာ..အာဂယောက်ျားဘဲဟေ့။ သံဃာတော် လေးသိန်းနဲ့ တက်နင်းရင် သူသေမှာ အသေခံရဲတယ်။ တကယ့်ယောက်ျား၊ ဘယ်လို ပုဂ္ဂိုလ်လဲဟဲ့လို့ ကြည့်လိုက်တော့မှ အော်လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်ခြောက်သင်္ချေတုန်းက သမီးတော်လေး ဖြစ်ပြီးတော့ ငါ့ကိုနေ့တိုင်းနေ့တိုင်းမုန်ညင်းဆီ တစ်သပိတ်လှူတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လေးဘဲလို့သိသွားတယ်။ ဘုရားက။
အေး.. သုမေဓာရသေ့လေး ဆိုပြီးတော့ ခုန သမီးတော်လေးအကြောင်းပြန်ပြောင်းဟော၊ ဟောပြီးတော့ မင်းကျောပေါ်မလျှောက်ပါဘူးကွာ တို့ကောင်းကင်ကကြွမယ်ဆိုပြီးတော့ တန်းခိုးနဲ့ကြွ၊ ကြွပြီးတော့ သင်ဟာ ဒီကုသိုလ်စေတနာကြောင့် လေးသင်္ချေ နဲ့ ကမ္ဘာ တစ်သိန်းကြာတဲ့အခါ ဂေါတမ ဘုရားဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ဗျာဒိတ်ပေးသတဲ့။ သင်ဟာ ငါဦးဇင်းလေးဘဝတုန်းက နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း မုန်ညင်းဆီ တစ်သပိတ်လှူတဲ့ ကုသိုလ်စေတနာကြောင့် သင့်နောက်ဆုံးဘဝ နာမည်က သိဒ္ဓတ္တ မင်းသားလို့ဖြစ်လိမ့်မယ်။
သိဒ္ဓတ္တ ဆိုတာ မုန်ညင်း တေလဆိုတာ ဆီ။ သိဒ္ဓတ္တတေလ ဆိုတော့ မုန်ညင်းဆီ ။ မုန်ညင်းဆီ တစ်သပိတ် တစ်သပိတ် လှူခဲ့တဲ့အတွက် အဲဒီစေတနာက အကျိုးပေးပြီးတော့ သင့်ရဲ့နောက်ဆုံးနာမည်သည် ဘာဖြစ်လိမ့်မတုန်း။ သိဒ္ဓတ္တမင်းသားလို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို ဗျာဒိတ်ပေးသတဲ့။ အေး...အဲဒီမုန်ညင်းဆီလှူတဲ့ ကုသိုလ်စေတနာကံသည် ကမ္မပစ္စည်း၊ ဒီဘက်ဘဝမယ် သိဒ္ဓတ္တ လို့ နံမည်လေးရ၊ ဘုရားဖြစ်တာက ကမ္မပစ္စည်းရဲ့ ပစ္စယုပ္ပန် သဘောပေါက်လား။
ဘဝပေါင်း ကမ္ဘာပေါင်း သင်္ချေ ၂၀ နဲ့ ကမ္ဘာပေါင်း တစ်သိန်းကြာတယ်။ ပျောက်မသွားဘူးနော်။ အဲ့ဒီပျောက်မသွားတဲ့ သတ္တိလေးကို ကမ္မသတ္တိ။ ဟုတ်ကလား။ အဲဒါဆိုရင် အဖိုးတန်တယ် မဟုတ်လား။ အဲ...ဟုတ်ပြီ။တစ်ခေါက်လောက်ဆိုပြစမ်းပါအုံး။
“သမ္ဗုဒ္ဓေ အဋ္ဌဝီသဉ္စ ဒွါဒသဉ္စ သဟဿကေ ပဉ္စသတ သဟဿာနိ နမာမိ သိရသာ မဟံ အပကာ ဝါဠုကာ ဂင်္ဂါ အနန္တာ နိဗ္ဗုတာ ဇိနာ တေသံ ဓမ္မဉ္စ သံဃဉ္စ အာဒရေန နမာမဟံ နမက္ကာရာ နုဘာဝေန ဟိတွာ သဗ္ဗေ ဥပဒ္ဒေ၀ အနေက အန္တရာယာပိ ဝိနာဿန္တု အသေသတော”
ကဲ....တော်လိုက်ကြအုံးစို့။ သာဓု……သာဓု……သာဓု
ဗန်းမော်ဆရာတော်ကြီး
