Showing posts with label 88gens. Show all posts
Showing posts with label 88gens. Show all posts
Saturday, December 29, 2018
လူသတ္ေကာင္ကို ပုဂၢိဳလ္ကန္ေတာ့ခံျဖစ္ေၾကာင္းမၾကံၾကေလႏွင့္
Friday, August 17, 2018
ခင္ဗ်ားကအသံစြာသေလာက္ႏွလံုးခုန္သံမစြာဘူး..မမီး
ဆရာဝန္ႀကီးကေျပာတယ္
အဆုတ္ထဲေသြးေတြေရာက္ေနလို႔ရန္ကုန္သယ္ဖို႔မလြယ္
အဆုတ္ထဲကေသြးကိုဖယ္ရင္ရန္ကုန္ေခၚႏိုင္မယ္
လူနာ႐ွင္ကိုဂ်င္မီလက္မွတ္ထိုးတယ္
..........
.............
ႏွလံုးကိုေ႐ွ႕ာ႐ိုက္တယ္
ခႏၶာကိုယ္ကတစ္ခ်က္႐ိုက္တစ္ခ်က္ႂကြတယ္
ႏွလံုးခုန္တာကမႂကြလာဘူး။
ဆက္တိုက္ဆက္တိုက္႐ိုက္တယ္
ခႏၶာကိုယ္ကဆက္တိုက္ဆက္တိုက္ခုန္တယ္
ႏွလံုးကခုန္မလာဘူး
Notebookလိုscreenမွာလိႈင္းတြန္႔ေတြေအာက္ကို
တေျဖးေျဖးေရျပင္ညီ..
ပိုက္ေတြအားလံုးျဖဳတ္လိုက္တယ္..
မနီလာအျပင္ထြက္ေျပးသြားတယ္..
ငိုတယ္၊မခက္နဲ႔တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ဖက္လို႔
ကိုဂ်င္မီ၊ကိုၾကည္လြင္၊ကိုေက်ာ္စြာ၊ေအာင္ေက်ာ္၊
ေသြးေတြေပေနတဲ့အိက်ႌနဲ႔ကိုေစာသက္ထြန္း
ေတြ႔႔႕ရာေငးၿပီးသိစိတ္မဲ့...
ကိုေဇာ္ဝင္းေမာင္ထိုင္ခံုမွာငူငူႀကီး
က်ေနာ္ေဆးခန္းအျပင္ထြက္ေဆးလိပ္တစ္လိပ္ေသာက္
ဖင္စီခံသာေရာက္တယ္
မီးခိုးေတြဘယ္ေပ်ာက္ေနမွန္းမသိ..
ဒီေလာက္အသံစြာတဲ့အမ
ႏွလံုးခုန္သံေတာ့မစြာဘူး..
ဖုန္းဝင္လာေတာ့အေယာင္ေယာင္အမွားမွားဖြင့္မိတယ္
"အကို..အေမ'
"ေအး..သားအေမဆံုးၿပီ'
"အကိုမဟုတ္တာမေျပာနဲ႔ဗ်ာ'
"ေမႀကီးကဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏိုင္တာတဲ့'
က်ေနာ္ဖုန္းခ်ပစ္လိုက္တယ္။
က်ေနာ္အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္အိပ္ခ်င္တယ္..အမရယ္...။ ။
နႏၵာစစ္ေအာင္
၁၅.၈.၂၀၁၈
Monday, August 13, 2018
မသင္းသင္းေအး(ခ) မမီးမီး ရုတ္တရက္ကြယ္လြန္ -အထူးဝမ္းနည္းေၾကကြဲေၾကာင္းထုတ္ျပန္ျခင္း
အထူးဝမ္းနည္းေၾကကြဲေၾကာင္းထုတ္ျပန္ျခင္း
မသင္းသင္းေအး(ခ) မမီးမီး ၊အသက္(၄၇)ႏွစ္၊ ၈၈ အေရးေတာ္ပံုေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေဟာင္း၊ ၈၈ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ပြင့္လင္းလူအဖြဲ႕အစည္းအဖြဲ႕ အဖြဲ႕ဝင္၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းသည္ (၁၃ရက္ ၾသဂုတ္လ ၂၀၁၈ခုႏွစ္) ယေန႔၊ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ ညေန ၅နာရီဝန္းက်င္တြင္ ပုသိမ္မွ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔အျပန္ ေက်ာင္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္ အလြန္ မိုင္တိုင္ ၇၁/၇ တြင္ ယာဥ္မေတာ္တဆမႈျဖစ္ပြားၿပီး၊ ပုသိမ္ေဆးရံုသို႔ပို႔ေဆာင္စဥ္၊ ကန္ကေလးလမ္းဆံု၌ အသက္ဆံုးပါးသြားပါေၾကာင္းသိရွိရပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံဒီမိုကေရစီအေရးတြင္ ေရွ႕တန္းမွ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည့္ ရဲေဘာ္ရဲဘက္တစ္ဦး ဆံုးရံွုးခဲ့ရသည့္အတြက္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္က အထူးဝမ္းနည္းေႂကြကြဲရပါေၾကာင္း ထုတ္ျပန္လိုက္သည္။
မသင္းသင္းေအး(ခ)မမီးမီးယဥ္မေတာ္တဆျဖစ္စဥ္တြင္ ဝိုင္းဝန္းကူညီေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကေသာ ဧရာဝတီတိုင္းအတြင္းရွိ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အဖြဲ႕ဝင္မ်ား၊ တိုင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ တာဝန္သိျပည္သူမ်ားအား အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္က အထူးပင္ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္းႏွင့္ က်န္ရွိေနေသးသည့္ ကိစၥအရပ္ရပ္မ်ားကိုလည္း ဆက္လက္ကူညီပံ့ပိုးေပးၾကပါရန္ အထူးပင္ ေမတၱာရပ္ခံ တိုက္တြန္းအပ္ပါသည္။
(ဗဟိုျပန္ၾကားေရးေကာ္မတီ၊ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္)
National League For Democracy
ကားအက္ဆီးဒင့္ျဖင့္ကြယ္လြန္သြားသူ၈၈မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသူမမီးမီး
.......................
အက်ဥ္းစံတဦးရဲ ့ပါရမီျဖည့္ဖက္
သန္းထိုက္ဦး | မမီးမီးကို ေနာက္ထပ္ တခါ ေထာင္ေျပာင္း ေရႊ႕လုိက္ျပန္ၿပီ။ ယခုတခါ အလြန္ ေဝးလံေခါင္းပါးသည့္ ကသာေထာင္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ လိုက္သည့္ အတြက္ လူအမ်ားက စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနၾကသည္။ လူအမ်ား မသိသည့္ အခ်က္ကေတာ့ မမီးမီးကို အခက္အခဲမ်ားၾကားမွ ေထာက္ပံ့ေပးေနသည့္ ခင္ပြန္းသည္ ကိုလွမိုး အေၾကာင္းျဖစ္သည္။
၂၀၀၇ ၾသဂုတ္လက ေလာင္စာဆီ ေစ်းႏႈန္း ျမင့္တက္မႈအတြက္ တျခားေသာ ၈၈ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္အတူ ဆႏၵျပေနသည့္ မမီးမီး
၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ တဦးျဖစ္သည့္ အသက္ ၃၉ ႏွစ္အရြယ္ မမီးမီး (ေခၚ) မသင္းသင္းေအးကို ေထာင္ေျပာင္း ေရႊ႕သည္မွာ ယခု အႀကိမ္သည္ တတိယ အႀကိမ္ေျမာက္ ျဖစ္သည္။ သူ ဘယ္ေထာင္ ေရာက္ေရာက္ စားဝတ္ ေနေရး အခက္အခဲ မ်ားၾကားမွ ေထာင္ဝင္စာ ပံုမွန္ပို႔ကာ တေလွ်ာက္လံုး ပံ့ပိုးေပးေနသည့္ ခင္ပြန္းသည္ ကိုလွမိုးမွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ကားျပင္သည့္ အလုပ္ကုိ လုပ္ကိုင္ ေနသူ ျဖစ္သည္။
“ကသာ ေထာင္ဆိုေတာ့ သြားေရး လာေရးက အရမ္းကုိ ခက္ခဲတယ္၊ သြားဖို႔ လာဖို႔ကိစၥက လြယ္တဲ့ကိစၥ မဟုတ္ ဘူး” ဟု မမီးမီး၏ ခင္ပြန္းျဖစ္သူ အသက္ ၄၀ ၀န္းက်င္အရြယ္ ကုိလွမိုးက ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာသည္။
မမီးမီးကုိ စစ္အစိုးရ အာဏာပုိင္မ်ားက ဧရာ၀တီတိုင္း ပုသိမ္ေထာင္မွ ရန္ကုန္ အင္းစိန္ေထာင္သို႔ ယခုလဆန္း ပိုင္း၌ ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့ၿပီး တပတ္ခန္႔အၾကာတြင္ မိုင္းေပါင္းမ်ားစြာေ၀း၍ ကားတတန္၊ ရထားတတန္ သြားရေသာ ကသာေထာင္သို႔ ထပ္မံ ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့့ျခင္းျဖစ္သည္။
မမီးမီးသည္ လြန္ခဲ့သည့္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လတြင္ ေလာင္စာဆီေစ်းႏွင့္ ကုန္ေစ်းႏႈန္း က်ဆင္းေရးအတြက္ ကိုမင္းကိုႏိုင္ အပါအဝင္ တျခားေသာ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္အတူ လမ္းေလွ်ာက္ ဆႏၵျပခဲ့သျဖင့္ အာဏာပုိင္မ်ားက မမီးမီးကို လိုက္လံဖမ္းဆီးခဲ့ရာ ေအာက္တိုဘာလအတြင္း ဖမ္းဆီး ခံခဲ့ရျခင္း ျဖစ္သည္။
အင္းစိန္ေထာင္၌ တႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ ထိန္းသိမ္းခဲ့ၿပီးေနာက္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ႏုိဝင္ဘာလ ၁၁ ရက္ေန႔တြင္ တရား မဝင္ အဖြဲ႔ ဖြဲ႔စည္းမႈ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ တည္ၿငိမ္ေရးကို ပ်က္ျပားေစမႈ၊ အီလက္ထရြန္းနစ္ ပုဒ္မတို႔ အပါအဝင္ ပုဒ္မအနည္းဆံုး ၅ ခုျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၆၅ ႏွစ္ ခ်မွတ္ကာ ပုသိမ္ေထာင္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့သည္။
“ခရီးစရိတ္၊ လမ္းစရိတ္၊ စားစရိတ္ အဲဒါေတြက အမ်ားႀကီး က်န္ေသးတယ္၊ အဲဒီအတြက္ က်ေနာ့္မွာ အလုပ္ေတြ အမ်ားႀကီး ႀကဳိးစားရဦးမယ္၊ ႀကိဳးစားၿပီးေတာ့ အဆင္ေျပတဲ့ တေန႔ေတာ့ က်ေနာ္ ေထာင္၀င္စာ သြားေတြ႔မယ္” ဟု ကိုလွမိုးက ဆက္ေျပာသည္။
ေထာင္ေျပာင္းရသည့္ အေၾကာင္းရင္း ကုိေတာ့ ကိုလွမိုး အတိအက် မသိခဲ့ရဟု ဆိုသည္။
“သူက က်ီးေပါင္းနဲ႔ ေလးဘက္နာ ေရာဂါရွိတယ္ဆိုေတာ့ ပထမေတာ့ က်န္းမာေရး မေကာင္းလို႔ ေဆးကုသေပးဖို႔ ေထာင္ေျပာင္းေပးတယ္လို႔ ထင္တာ။ ေနာက္ေတာ့မွ အဲဒီလို မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သိရတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ေျပာင္းလိုက္တယ္ ဆိုတာေတာ့ အခုထိ မသိရေသးဘူး” ဟု ကိုလွမိုးက ေျပာသည္။
“က်ေနာ္သြားေတြ႔ေတာ့ သူ႔ကိုေမးတယ္ သူကလည္း ေျပာင္းရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကုိ သူကိုယ္တိုင္လည္း မသိရေသးဘူး၊ ဘယ္သူမွလည္း သူ႔ကုိ မေျပာဘူးတဲ့” ဟု ၎က ေျပာသည္။ ထိုအခ်က္ကေတာ့ စစ္အစိုးရ အက်ဥ္းေထာင္မ်ား၏ ထံုးစံပင္ျဖစ္သည္။
ထိုင္းႏုိင္ငံ အေျခစိုက္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္း (AAPP) ၏ စာရင္းအရ စစ္အစိုးရ ဖမ္းဆီးထားေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေပါင္း ၂၁၆၈ ဦးရွိၿပီး အမ်ဳိးသမီး ၁၇၅ ဦးပါ၀င္သည္ဟု သိရသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းရွိ အက်ဥ္းေထာင္ အသီးသီးတြင္ ေထာင္ဒဏ္က်ခံေနရေသာ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသူမ်ားကို အခက္အခဲ ဒုကၡအမ်ိဳးမ်ိဳးၾကားမွ ေတာင့္ခံ ပံ့ပိုးေပးေနသည့္ ကိုလွမိုးကဲ့သို႔ေသာ ခင္ပြန္းသည္ မ်ားစြာ ရွိေန ႏိုင္ပါသည္။
ဥပမာ တခုကိုျပရလွ်င္ ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ခင္ပြန္းသည္ မိုက္ကယ္အဲရစ္ ျဖစ္သည္။ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ျမန္မာ့ႏုိင္ငံအေရး ေဆာင္ရြက္ရင္း စစ္အစိုးရ ခ်မွတ္သည့္ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ခံေနရေသာ ဇနီးသည္ကို မိုက္ကယ္အဲရစ္က စိတ္ဓာတ္အင္အားအတြက္ သာမက ရုပ္ဝတၳဳပစၥည္းမ်ားပါ ေနာက္ခံပံ့ပိုးခဲ့သူျဖစ္သည္။
၁၉၉၉ ခုႏွစ္အတြင္း၌ ေဒါက္တာ မုိက္ကယ္အဲရစ္ ကင္ဆာေရာဂါ အျပင္းအထန္ ခံစားေနရခ်ိန္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထံ သြားေရာက္ေရးအတြက္ ျပည္၀င္ခြင့္ ေလွ်ာက္ထားခ့ဲေသာ္လည္း အာဏာပုိင္တုိ႔က ခြင့္မျပဳခ့ဲေပ။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ခင္ပြန္းသည္၏ ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္တြင္ ျပည္၀င္ခြင့္ျပဳရန္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊထံသုိ႔ ေမတၱာရပ္ခံသည့္ စာတေစာင္ ေရးသားေပးပုိ႔ခ့ဲသည္။ ျပည္၀င္ခြင့္ကုိ ေစာင့္ဆုိင္းေနသည့္ ေဒါက္တာ မုိက္ကယ္ အဲရစ္သည္ သူ၏ အသက္ ၅၃ ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔တြင္ ကြယ္လြန္သြားခဲ့သည္။
စစ္အစိုးရက ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို မိသားစုႏွင့္ ေဝးကြာသည့္ ေထာင္မ်ားသို႔ မၾကာခဏ ေျပာင္းေရႊ႕ေလ့ ရွိသည္။ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားကုိ ယခုကဲ့သုိ႔ မိသားစုႏွင့္ ေ၀းသည့္ ေထာင္မ်ားကို ေျပာင္းေရႊ႕ လိုက္ျခင္းသည္ အက်ဥ္းသားမ်ားအား ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ျခင္း တမ်ိဳးျဖစ္သည္ဟု ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားသူမ်ားက ေဝဖန္ၾကသည္။
အထူးသျဖင့္ မမီးမီးကဲ့သို႔ ႏိုင္ငံေရးတြင္ ပါဝင္ပတ္သက္ခဲ့ၿပီး ထင္ရွားသည့္ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ အားလံုးကို အလြန္ေဝးကြာေသာ ေထာင္မ်ားသို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ ရွိရွိ ေျပာင္းေရႊ႕ေနျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ထိုင္း ႏိုင္ငံ အေျခစိုက္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္း (AAPP) မွ အတြင္းေရးမႉး ကိုတိတ္ႏိုင္က ေျပာျပသည္။
အလြန္ေဝးကြာေသာ အရပ္သို႔ ေထာင္ဝင္စာ သြားေရာက္ေတြ႕ဆံု ႏိုင္ရန္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား၏ မိသားစုဝင္မ်ားအတြက္ အခက္အခဲတခုျဖစ္သည္။
မမီးမီး ပုသိမ္ေထာင္တြင္ရွိစဥ္ ကိုလွမိုးအေနႏွင့္ တလတႀကိမ္ ပံုမွန္ သြားေတြ႔ခြင့္ ရခဲ့ေသာ္လည္း သြားေတြ႔သည့္ အခါတိုင္းတြင္ တႀကိမ္လွ်င္ အလြန္ဆံုး မိနစ္ ၂၀ ခန္႔သာ ေတြ႔ ခြင့္ရသည္။
“ပုသိမ္မွာတုန္းက တလေနမွ တေခါက္ သြားရတယ္။ စကားေျပာေတာ့လည္း ေဘးမွာ လိုက္မွတ္တာေတြ ရွိေန ေတာ့ ကိုယ့္မိသာစုအေရး ဘာမွ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ စကား ေျပာလို႔မရဘူး၊ ေတြ႔ရေတာ့ လည္း ၁၅ မိနစ္၊ မိနစ္ ၂၀ ဆိုေတာ့ အားမရဘူး” ဟု ၎က ေျပာသည္။
မမီးမီးက ကိုလွမိုး ေထာင္၀င္စာ လာေတြ႕တိုင္း ဘုရား တရား စာအုပ္မ်ား မွာေလ့ရွိေၾကာင္း သိရသည္။
“သူလုပ္ခဲ့တဲ့ အလုပ္၊ သူ႔ ဂုဏ္သိကၡာအတြက္ သူ႔ ခင္ပြန္း တေယာက္အေနနဲ႔ သြားေတြ႔မွာပါ” ဟု ကိုလွမိုးက ေျပာသည္။
အမွန္ တကယ္ေတာ့ ထို ဒုကၡမ်ားသည္ ကိုလွမိုးအတြက္ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ခံစားရေသာ ဒုကၡမ်ား မဟုတ္။ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ မမီးမီး ဒုတိယအႀကိမ္ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ျခင္းကုိ ခံခဲ့ရၿပီး သာယာဝတီေထာင္တြင္ ၇ ႏွစ္ခန္႔ ေနခဲ့ရစဥ္ ကတည္းက လူမမယ္ ကေလး ၂ ဦးႏွင့္အတူ ကိုလွမိုးသည္ မမီးမီးကို ပံ့ပိုးခဲ့သူျဖစ္သည္။ ထိုစဥ္ကတည္းက မမီးမီးမွာ အရိုးက်ီးေပါင္းေရာဂါႏွင့္ ေလးဘက္နာ ေရာဂါမ်ား ခံစားခဲ့ရသည္။
မမီးမီးသည္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ဒီမိုကေရစီ အေရးအခင္းတြင္ ပါဝင္လႈပ္ရွားခဲ့ေသာေၾကာင့္ အာဏာပိုင္မ်ားက ဖမ္းဆီးကာ ေထာင္ဒဏ္ ၃ လ ပထမအႀကိမ္ က်ခဲ့ဖူးသည္။
“က်ေနာ့္သားနဲ႔ သမီးေတြက စိတ္ဓာတ္ေပ်ာ့ညံ့တဲ့ ကေလး ေတြမဟုတ္ပါဘူး၊ အေဖေရာ အေမေရာ ဒီေလာကသားေတြဆုိေတာ့ ေထြေထြထူးထူး သင္ေပးစရာမလိုေတာ့ဘူး၊ ၁၉၉၆ က မီးမီး သာယာ၀တီ ေထာင္မွာက်ေတာ့ က်ေနာ့္ သမီးက ၅ ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္၊ က်ေနာ့္ သားက ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ပဲ ရွိေသးတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကတည္းက ေထာင္ဆိုတာကို ဒီကေလးေတြက ရင္နီးေနၿပီ၊ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ တစြန္း တစ ဒီကေလးေတြ နားေရ၀ေနၿပီ” ဟု ကိုလွမိုးက ေျပာသည္။
မမီးမီးသည္ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္တြင္ အေျခခံ အထက္တန္းေက်ာင္း ေအာင္ျမင္ၿပီး အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (NLD) အဖြဲ႔၀င္ ကုိလွမိုးႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳခဲ့ရာ သမီးႏွင့္ သား ၂ ဦး ထြန္းကာခဲ့သည္။
ယခုလက္ရွိတြင္ သားျဖစ္သူမွာ ၁၀ တန္း တက္ေနကာ သမီးကမူ ဆယ္တန္းေအာင္ျမင္ခဲ့ၿပီး တကၠသိုလ္ မတက္ႏုိင္သည့္အတြက္ ဆရာတေယာက္က ပညာ ဒါန ျပဳထားေၾကာင္း သိရသည္။
“က်ေနာ္တို႔ ဘ၀ ေတြက ျပည့္စံုမႈေတာ့ မရွိပါဘူး” ဟု ကုိလွမိုးက ဆိုသည္။ သားသမီးမ်ားကို အုပ္ထိန္းရာတြင္ မိသားစု စံုစံုလင္လင္ မရွိသည့္အတြက္ အခက္အခဲရွိေၾကာင္းလည္း ၎က ရွင္းျပသည္။
“သားသမီးေတြ အုပ္ထိန္းတဲ့ေနရာမွာ က်ေနာ္ပဲ အေဖ၊ က်ေနာ္ပဲ အေမ ပံုစံနဲ႔ အုပ္ထိန္းခဲ့ရတယ္။ အေဖ၊ အေမ စံုစံုလင္လင္ဆို ပိုၿပီးေတာ့ သင့္ေတာ္တာေပါ့။ မိသားစု ေႏြးေထြးမႈလည္း ပိုရွိတယ္၊ အခုဟာက တကြဲတျပား စီဆိုေတာ့ လစ္ဟာမႈေတြေတာ့ ရွိတယ္” ဟု ကိုလွမိုးက ဆက္ေျပာသည္။
မမီးမီးႏွင့္အတူ လူသိမ်ားထင္ရွားေသာ ကိုမင္းကိုႏိုင္၊ ကိုကိုႀကီး၊ ကိုမင္းေဇယ်ာ၊ ကိုဂ်င္မီ၊ ကိုျပံဳးခ်ိဳ၊ ကိုျမေအး၊ ကိုေဌးႂကြယ္၊ မနီလာသိန္း၊ မမီးမီး အပါအ၀င္ တျခားေသာ အဖြဲ႔၀င္ ၂၂ ဦး သည္ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္အတြင္း ေထာင္ဒဏ္ ၆၅ ႏွစ္စီ ခ်မွတ္ခံခဲ့ရသည္။
ေထာင္ဒဏ္ခ်မွတ္အၿပီးတြင္ မမီးမီးက ျပစ္္ဒဏ္ခ်မွတ္သူ တရားသူႀကီးကို “၆၅ ႏွစ္ပဲ လား” ဟု မထီမဲ့ျမင္ ျပန္၍ ေအာ္ဟစ္ ေျပာဆိုခဲ့သည္ဟု ၾကားသိခဲ့ရသည္။
“မီးမီးက စိတ္ဓာတ္အရေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ႀကံ့ခိုင္ပါတယ္၊ က်န္းမာေရးကေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ ညံ့တယ္” ဟု ေျပာသည္။
အမ်ဳိးသမီး တဦး ယခုကဲ့သို႔ ေထာင္က် ေနေသာ္လည္း ခင္ပြန္းေကာင္း တေယာက္ အေနႏွင့္ ေပးဆပ္ႏိုင္ သေလာက္ ေပးဆပ္ သြားမည္ဟု သူက ဆိုသည္။
“က်ေနာ္တို႔ မိသားစုေတြ အေနနဲ႔ ခင္ပြန္း တေယာက္ အေနနဲ႔ ေပးဆပ္ ႏိုင္သေလာက္ ေပးဆပ္ ေနမယ္၊ လုပ္ေပးႏိုင္ သေလာက္ လုပ္ေပးေနမယ္၊ က်န္တဲ့လူ အမ်ားစုလည္း အဲဒီလိုပဲ အခက္အခဲေတြ ရွိၾကမွာပဲ။ ဒါကို စိတ္မေကာင္း စြာနဲ႔ ရင္ဆိုင္ၾကရမွာပဲ။ ဒါ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ မိသားစုတုိင္းမွာ ခံစားၾကရတာပါ” ဟု ၎က ေျပာျပသည္။
source by : ဧရာဝတီ
Wednesday, August 1, 2018
“၈ေလးလုံးပုလဲရတုမွာေျပာခ်င္မိတာကေလးေတြ”
ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္(၈၈)
၈ေလးလုံးနွစ္၃၀ျပည့္အခမ္းအနားျကီးက်င္းပျကဖို ့အတြက္က်ေနာ္တို ့မ်ိဳးဆက္၊နိုင္ငံေရးတိုက္ပြဲ၀င္ေဟာင္း ေတြအထူးျကိုးစားေနျကတာေတြ ့ရလို ့အထူး၀မ္းသာအားရျဖစ္ရပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဒီတျကိမ္မွာ က်င္း ပမည့္အခမ္းအနားအတြက္ကုန္က်မည့္ေငြေျကးအတြက္လည္း၊ျပည္သူလူထုရဲ့ေစတနာအေလ်ာက္ထည့္ ၀င္လွဴဒါန္းျကတဲ ့အလွဴေငြနဲ ့သာရပ္တည္ျကမယ္ဆိုတာသိရလို ့လည္း၊ပိုျပီးေတာ့၀မ္းသာဂုဏ္ယူစရာျဖစ္ရျပန္ ပါတယ္။ ဟိုတခ်ိန္လြန္ခဲ ့တဲ ့နွစေ္ပါင္း၃၀တုန္းကလည္းအခုလိုပဲမိဘျပည္သူေတြရဲ့ေစတနာအေလ်ာက္ လွဴ ဒါန္းျကတဲ ့အကူအညီနဲ ့သာရပ္တည္လွဳပ္ရွားခဲ ့ျကတာမဟုတ္လား။ကိုယ္ထူကိုယ္ထလုပ္ရပ္တည္ခဲ ့၊လွဳပ္ရွား ခဲ ့ျကရတဲ့ဟုိတခ်ိန္ကျဖစ္စဥ္ေတြကုိလည္းသတိတရျပန္ျဖစ္ရပါတယ္။ကိုယ္ထူကိုယ္ထစိတ္ဓါတ္ဆိုတာ ဟာ ဖြံ ျဖိဳးတိုးတက္ဂုဏ္သိကၡာျမင့္မားတဲ ့နိုင္ငံေတာ္တခုကိုထူေထာင္လိုျကတဲ ့နိုင္ငံေရးသမားေတြမွာရိွသင့္ရိွထိုက္ တဲ ့စိတ္ဓါတ္ျဖစ္ပါတယ္။တခိ်န္တခါတုန္းကအတူလက္တြဲခဲ့ျကတဲ ့နိုင္ငံေရးတိုက္ပြဲ၀င္ညီအကိုေမာင္နွမေတြ၊ ေရာင္းရင္းေဟာင္းေတြရဲ့ျကိုးပမ္းအားထုတ္မွဳေတြအတြက္၀မ္းသာဂုဏ္ယူမိတဲ ့အတြက္၊အခုစာလိုတပုဒ္ေရး ခ် ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ ့နိုင္ငံေရးအေရြ ့တခု သို့မဟုတ္ျပန္လည္ေတြ ့ဆုံမွဳျကီးတခုျ ဖစ္လာနိုင္လိ မ့္မယ္လို ့လည္းေမွ်ာ္လင့္မိပါ တယ္။ တခ်ိဳ ့ကလည္းအေျခအေနအရပ္ရပ္ကိုျကည့္ျပီးေတာ့စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ျဖစ္ေနျကျပီးယခင္လိုပြဲတက္အခန္းအနားေတြမ်ိဳးလိုျဖစ္လာဦးမလားဆိုျပီး၊တင္ျကိုမွတ္ယူေနျကတာေတြလည္း ရိွုျကပါတယ္။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေကာင္းမြန္တဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြထားျကေစခ်င္ပါတယ္။
နွစ္ေပါင္း၃၀ျပည့္၊ေနာက္ေခါင္းစဥ္တခုနဲ ့ေခၚေနျကတာက ပုလဲ ရတုလို ့လည္းတင္စားေနျကပါတယ္ ။နွစ္ေပါင္း၃၀ဆိုတာတကယ္ေတာ့လည္းရာစုနွစ္တခုရဲ့၄ပုံံေက်ာ္ေက်ာ္ျကာခဲ့ပါျပီ။ခက္အခဲအျကပ္အ တည္း ေပါင္းမ်ားစြာကိုျဖတ္သန္းေက်ာ္လႊားခဲ့ျကဖူးတဲ့အေတြ ့အျကံု ေတြအတိုင္းအတာတခုအထိအသီး သီးရိွျကျပီးျဖစ္တဲ ့သူေတြျဖစ္တဲ့အတြက္၊အခုအခ်ိန္မွာပိုေကာင္းတဲ ့နိုင္ငံေရး ေခတ္တေ ခတ္ကိုေရာက္ရိွနိုင္ျ၊ကဖို ့အခုတျကိမ္မွာပိုျပီးရင့္က်က္တဲ့သေဘာထားေတြနဲ ့ေတြ ့ဆုံျကလိမ့္ မယ္လို ့ယုံျကည္မိပါတယ္။
က်ေနာ္တို ့မ်ိဳးဆက္ေတြရဲ့အေျကာင္းကိုေတြးေတာမိရာကေနက်ေနာ္တို ့တိုင္းျပည္ရဲ့နိုင္ငံေရး ဘ၀ေနာက္ခံအေျကာင္းကိုပါျပန္ ေတြးမိတယ္။ ျမန္မာျပည္ရဲ့နိုင္ငံေရးသမိုင္းစဥ္တေလွ်ာက္လုံးမွာ ျမန္မာ့နိုင္ငံေရးနဲ ့ခြဲမရေအာင္ျဖစ္ေနတဲ့ဖြားဖက္ေတာ္တခုလိုျဖစ္ေနတာတခုက ျကာရွည္မညီညြတ္နိုင္ျကတဲ့အေလ့အထလို ့ဆိုရမွာျဖစ္ပါတယ္။အဲဒီလုိမညီညြတ္တဲ ့အေလ့အထကိုေျပာဆိုျကရာ မွာ၊လူပုဂိၢဳလ္တဦးတေယာက္၊သို ့မဟုတ္အုပ္စုတစု သို ့မဟုတ္ အဖြဲ ့အစည္းတခ်ိဳ ့ကိုသာေ၀ဖန္လက္ညိဳးထိုးျပီး၊သူ ့ေျကာင့္ငါ့ေျကာင့္ဆိုေတာေတြနဲ့တင္အဆုံးသတ္ျကတာကမ်ားပါလိမ့္မယ္။အဲဒီလိုလက္ညိဳးထိုးလိုက္တာဟာ၊အမွားျကီးမွားတဲ ့လုပ္ရပ္လို ့မေျပာနိုင္ေပမယ့္၊အမ်ားျကီးေတာ့မျပည့့္စုံဘူးလို ့က်ေနာ္ယူဆပါတယ္။ျမန္မာျပည္လူ ့အဖြဲ ့အစည္းရဲ့နိုင္ငံေရးသမိုင္းမွာအခ်္န္အျကာျကီးေနရာယူေနခဲ့တာကသက္ဦးဆံပိုင္ ပေဒသရာဇ္စံနစ္ပါ။ဘုရင္ကိုသတ္ျပီးဘုရင္လုပ္ျကရတဲ့စံနစ္၊လူစြမ္းေကာင္းေတြကိုဗဟိုျပဳတဲ့ေတာ္လွန္ပုန္ကန္ မွဳေတြနဲ ့ထီးနန္းေတြထူေထာင္ျကတဲ ့စံနစ္မ်ိဳးေတြသာထြန္းကားခဲ ့တာျဖစ္ျပီးစည္းမ်ဥ္းခံဘုရင္စံနစ္ေတာင္မွ ထြန္းကားခဲ့ျခင္းမရိွပါဘူး။ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလမ္းစကိုအစပ်ိဳးဖို ့ျကိုးစားခဲ ့ျကတဲ့မူးျကီးမတ္ရာတခ်ိဳ ့ရဲ့ျကိုး ပမ္း အားထုတ္မွဳေတြလည္းေအာင္ျမင္ျခင္းကိုမေရာက္ခဲ့ျကရရွာပါဘူး။ဒါေျကာင့္တတိယျမန္မာနိုင္ငံေတာ္ရဲ့ေနာက္ ဆုံးမင္းဆက္က်ဆုံးခဲ့တဲ့အခ်္န္အထိျမန္မာျပည္သူေတြအားလုံးေတြ ့ျမင္ခဲ့ျက၊ရတာကပေဒသရာဇ္နိုင္ငံေရး ယဥ္ ေက်းမွဳသာျဖစ္ပါတယ္။တိုင္းျပည္တခုလုံးနယ္ခ်ဲ ့လက္ေအာက္က်ေရာက္ခဲ့ရတဲ့အခါမွာလည္းျမန္မာျပည္ ဟာအိႏိၵယရဲ့ျပည္နယ္တခုအျဖစ္သတ္မွတ္ခံရတာျဖစ္တဲ့အတြက္ျမန္မာဟာကြ်န္ထက္နိမ့္က်တဲ ့သေဘာက္ဘ ၀ကိုေရာက္ခဲ့ရတယ္။သေဘာက္ဘ၀နဲ ့နွစ္အတန္ျကာျပီးေတာ့မွကြ်န္ဘ၀ကိုရရိွခဲ့ျကရတာျဖစ္ေလေတာ့ျမန္မာ ရဲ့နိုင္ငံေရးေနာက္ခံဘ၀ကသိပ္ျပီးျကမ္းခဲ့ပါတယ္။ေနာက္တခါဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ရဲ့အုပ္စိုးမွဳကိုလည္းခံခဲ့ရတဲ့အတြက္ ျမန္မာျပည္ဟာနွစ္ပါးကြ်န္ဘ၀ကိုေရာက္ခဲ့ဖူးတဲ ့တိုင္းျပည္လို ့ဆို၇မွာျဖစ္ပါတယ္။ဆိုးရြားလွတဲ ့ နိုင္ငံေရးေနာက္ခံဘ၀ခပ္ျကမ္းျကမ္းကိုျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ျမန္မာတို ့ရဲ့နိုင္ငံေရးဟာလည္းဘ၀ျကမ္းခဲ့ျကပါတယ္။ ကိုယ္မင္းကုိယ့္ခ်င္းလြတ္လပ္တဲ ့ဘ၀မွာေနထိုင္မွဳေတြျပင္းထန္လြန္းျကတဲ့အတြက္သာလြတ္လပ္ေရးျကိုးပမ္းမွဳ ေတြရဆင္ႏႊဲခဲ့ျကေပမယ့္ပုဂိၢဳလ္ေရး၊အုပ္စုဂိုဏ္းဃနျပသနာေတြကျမန္မာ့နိုင္ငံေရးမွာတနည္းမဟုတ္တနည္းရိွေန ခဲ့ပါတယ္။အဲဒီလိုရိွေနခဲ ့လို ့လည္းျမန္မာေတြရဲ့ညီညြတ္မွဳေတြဟာေရရွည္မတည္တံ့နိုင္ခဲ့ျကတာ လို ့ဆိုရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာ့နိုင္ငံေရးမွာမညီမညြတ္ျဖစ္၊အုပ္စုဂိုဏ္းဃနေတြကြဲေလ့ရိွျကတဲ့စရိုက္လကၡရိွတတ္ျကေပမယ့္ျမန္မာေတြ ရဲ့ဇြဲနဘဲျကီးစြာလွဳပ္ရွားတိုက္ပြဲဆင္တတ္တဲ ့အေလ့အထကလည္းျမန္မာ့နိုင္ငံေရးယဥ္ေက်းမွဳမွာအျမဲတြဲလ်က္ ရိွေန တတ္ျပန္တယ္။အဲဒီလိုဇြဲနဘဲျကီးစြာလွဳပ္ရွားတိုက္ပြဲဆင္တတ္ျကတဲ့အေလ့အထရဲ့အက်ိဳးဆက္ေျကာင့္ သာျမန္မာေတြဟာ၊သေဘာက္ဘ၀၊ထို ့ေနာက္တဆင့္ျမင့္လာတဲ ့သေဘာက္ဘ၀ကေန၊ေနာက္အခါ မွာ လြတ္ လပ္ျပီး အခ်ဳပ္အျခာအာဏာဏာပိုင္နိုင္ငံဘ၀၊တနည္းဆိုရရင္သခင္နိုင္ငံေတာ္ဘ၀ကိုျပန္ရခဲ ့ျကတာလို ့ဆိုနိုင္ ပါတယ္။သို ့ေသာ္လည္းျမန္မာေတြဟာ၊ထူးခြ်န္ထက္ျမက္စြာတိုက္ပြဲဆင္တတ္တဲ ့အရည္အခ်င္းေတြကိုဒီမိုကေ ရစီနိုင္ငံေရးယဥ္ေကး်မွဳနဲ ့သဟဇာတျဖစ္စြာေပါင္းစည္းနိုင္ဖို ့အခြင့္မရိွနိုင္ျကတဲ့အတြက္၊အဲဒီအက်ိဳး ဆက္ကို က်ေနာ္ တို့ျမန္မာျပည္ရဲ့နိုင္ငံေရးမ်ိဳးဆက္ေတြယေန ့အထိခံစားေနျကရဆဲျဖစ္တယ္လို ့က်ေနာ္ယူဆပါတယ္။
ျမန္မာေတြဟာသေဘာက္ဘ၀ရဲ့နိမ့္က်လွတဲ ့နိုင္ငံေရးဘ၀၊သုံညဘ၀ကေနျပီးေတာ့၊တဆင့္ျပီးတဆင့္ရုန္းကန္ လွဳပ္ရွားတိုက္ပဲြဆင္ခဲ့ျကလို ့YMBA ေခတ္၊အဲဒီေနာက္GCBA ၀ံသာနုေခတ္၊ဒို ့ဗမာအစည္းအရုံးေခတ္စသည္ အားျဖင့္နိုင္ငံေရးေခတ္ေတြတေခတ္ျပီးတေခတ္အဆင့္ဆင့္တိုးတက္ေျပာင္းလဲခဲ ့ျပီး၊လြတ္လပ္ေရး ရျပီးပါ လီမန္ဒီမိုကေရစီေခတ္ေတြအထိနိုင္ငံေရးဘ၀ေတြအဆင့္ဆင့္တိုးတက္ေျပာင္းလဲလာခဲ့ပါတယ္။အဲဒီလုိတိုး တက္ေျပာင္းလဲလာခဲ ့တဲ့အခ်္န္ကာလေတြထဲကနွစ္ကာလအခ်ိဳ ့မွာျမန္မာျပည္ဟာပါလီမန္ဒီမိုကေရစီနဲ ့အတိုင္း အတာတခုအထိထိေတြ ့ရင္းနွီးခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။သို ့ေသာ္ကိုယ့္မင္းကိုယ့္ခ်င္းလြတ္လပ္တဲ ့အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ ပိုင္တိုင္းျပည္အျဖစ္နဲ ့ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီကိုကိုယ့္ေျခကိုယ့္လက္နဲ ့စီမံခန့္ခဲြပိုင္ခြင့္၊ရခဲ့တာက ၁၉၄၈ခုနွစ္ကေန ၁၉၆၂ခုနွစ္မတ္လ၂ရက္ေန ့အထိ၁၄နွစ္ေလာက္သာအခ်ိန္ကာလအတိုကေလးတခုရိွခဲ့ပါတယ္။အဲဒီ၁၄နွစ္တာ အခ်ိ္န္ထဲမွာ၊ျပည္တြင္းစစ္အစပိုင္းမွာစစ္ရဲ့အရိွန္ေျကာင့္ဗေယာက္ဗယက္ျဖစ္ေနခဲ့တဲ့နွစ္တခ်ိဳ ့နဲ ့စစ္အစိုးရျဖစ္တဲ့ အိမ္ေစာင့္အစိုးရကိုအာဏာလႊဲေပးခဲ ့ရတဲ ့အခ်ိ္န္ေတြကိုဖယ္လိုက္ရင္ျမန္မာျပည္မွာပါလီမန္ဒီမိုကေရစီကိုက်င့္ သုံးနိုင္ခြင့္ခဲ့တာဟာ၁၀နွစ္ေလာက္သာရိွခဲ့တယ္လို ့မွတ္ယူရမွာျဖစ္ပါတယ္။နုနယ္ေသးတဲ ့ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ ဟာ၁၉၆၂ခုနွစ္မတ္၂ ရက္ေန ့ကစျပီးလုံး၀အေမွာင္က်ခဲ ့ရာကေန၂၆နွစ္အျကာ၁၉၈၈ ခုနွစ္မွာဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပုံျကီးေအာင္ျမင္ေတာ့မလုိလုိနဲ ့ေနာက္ထပ္စစ္အစိုးရမ်ိဳးဆက္တခုရဲ့ဆက္လက္အုပ္ခ်ဳပ္စိုးမိုးတာ ကိုခံခဲ့ရျပန္တယ္။၂၀၁၂ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကာလအထိဆိုရင္ျမန္မာျပည္မွာဒီမိုကေရစီဆိတ္သုန္းခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ကာလဟာနွစ္ေပါင္း၅၀သို ့မဟုတ္ရာစုနွစ္တ၀က္။ဒီေလာက္နွစ္ကာလျကာရွည္ဖိနိွပ္ခ်ဳပ္ျခယ္ထားျခင္း ခံ ခဲ ့ရေတာင္မွျမန္မာျပည္သူေတြရဲ့ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပုံဟာေပ်ာက္ကြယ္မသြားခဲ့ပါဘူး။ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ ကေရစီအင္အားစုေတြဟာအသြင္သ႑ာန္အမ်ိဳးမ်ိဳး၊နည္းပရိယာယ္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ ့နွစ္ရွည္လမ်ားအစဥ္တစို္က္ လွဳပ္ ရွားတိုက္ပြဲ၀င္ေနခဲ့ျကတဲ ့အက်ိဳးဆက္ေတြေျကာင့္သာယေန ့ျမန္မာ့နိုင္ငံေရးျဖစ္စဥ္ဟာယေန ့မ်က္ေမွာက္ကာ လမွာေတြ ့ရိွေနျကရတဲ့အေျခအေနကိုေရာက္ရိွလာတာလို ့ဆိုရပါမယ္။ယေန ့အထိျမန္မာျပည္ရဲ့ဒီမိုကေရစီနိုင္ငံ ေရးျဖစ္ေပၚတိုးတက္မွဳဟာျပည့္စုံျခင္းမရိွေသးဘူးဆိုတာကိုေတာ့ျမန္မာ့နိုင္ငံေရးသမားအမ်ားစုကျပင္းျပင္ထန္ ထန္ျငင္းခ်က္ထုတ္ျကလိမ့္မယ္မထင္ပါဘူး။ဒီမိုကေရစီနိုင္ငံေရးရဲ့ပင္စည္၊အကိုင္းအခက္ေတြအားလုံးဖြံ ့ျဖိဳးရွင္သန္ေနေရးအတြက္၊နယ္ပယ္အသီးသီးမွာလွဳပ္ရွားရုန္းကန္ေနျကဆဲျဖစ္ပါတယ္။
အေဟာင္းေတြထဲကေကာင္းတာေတြအတြက္ဂုဏ္ယူေလးစားျကရပါမယ္၊မေကာင္းခဲ့တာေတြကေနသခၤန္းစာ ယူျကရပါမယ္။ပိုမိုျပီးသစ္လြင္ေကာင္းမြန္တဲ ့နိုင္ငံေရးေခတ္ကိုေရာက္ရိွဖို ့အတြက္ပိုေကာင္းတဲ ့နိုင္ငံေရးလုပ္ ငန္းအသစ္ေတြ၊ပိုျပီးသစ္လြင္တဲ့နိုင္ငံေရးလမ္းစဥ္ေတြ၊ကိုရွာေဖြျက၊တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးျက၊အေကာင္အထည္ေဖာ္ ျကရပါမယ္။ယခုတျကိမ္က်င္းပမယ့္၈ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံနွစ္၃၀ျပည့္အခန္းအနားဟာအဲဒီလိုေဆြးေႏြးတိုင္ ပင္ျကဖို ့အတြက္အခြင့္အလန္းေတြပိုျပီးရရိွေစနိုင္မယ့္အခန္းအနားျဖစ္ျပီး၊ယခင္က်င္းပခဲ့တဲ ့အခန္းအနားမ်ား နဲ ့မတူပိုျပီးထူးျခားမယ့္လွဳပ္ရွားမွဳျဖစ္ပါတယ္။သူတို ့ထုတ္ျပန္ထားခ်က္မ်ားအရဆိုရင္ နိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲလုိ ့သုံး နွဳန္းထားျပီး
(၁) ဒီမိုကေရစီေရး ႏွစ္ ၃၀ ခရီး
(၂) တိုင္းရင္းသားမ်ား တန္းတူညီမၽွေရးႏွင့္ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု
(၃) ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္
ဆိုတဲ ့ပင္မေခါင္းစဥ္ျကီး၃ခုနဲ ့ဆက္ႏြယ္ေနတဲ ့နိုင္ငံေရးစာတမ္းမ်ားကိုဖတ္ျက၊ေဆြးေႏြးျကမယ္လို ့သိရတဲ ့အတြက္၊ အခုနွစ္၃၀ျပည့္ပုလဲရတုအခန္းအနားလွဳပ္ရွားမွဳကေနျပီး၊လူျကီးလူေကာင္းဆန္တဲ ့ဒီမိုကေရစီနိုင္ငံေရးလွဳပ္ရွား မွဳေတြ၊ပိုျပီးေပၚေပါက္လာလိမ့္မယ္လို ့ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။တိုင္းျပည္ဖြံ ့ျဖိဳးတိးတက္ေရးကိုအမွန္တကယ္လိုလား တဲ ့နိုင္ငံေရးသမားေတြတဦးနဲ ့တဦးလူျကီးလူေကာင္းဆန္စြာပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္နိုင္ျကတဲ့အေလ့အထေတြပိုျပီး ရိွလာေစဖို ့အားေပးလွံဳ ့ေဆာ္တဲ ့လွဳပ္ရွားမွဳျဖစ္လာလိမ့္မယ္လို ့လည္းအထူးယုံျကည္ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။
ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္(၈၈)
ဇူလိုင္၂၃၊ေအဒီ၂၀၁၈
Sunday, July 8, 2018
ျပည္သူ႔ပါတီနာမည္နဲ႔ ပါတီမွတ္ပံုတင္ခြင့္ ေျပာင္းလဲေလွ်ာက္ထားမည္
 |
| ႏိုင္ငံေရးပါတီျဖစ္ေျမာက္ေရးေကာ္မတီ တတိယအႀကိမ္ စံုညီအစည္းအေ၀းကို ၂၀၁၈ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ ၈ ရက္ေန႔က မႏၱေလးၿမိဳ႕ Golden City Light ဟိုတယ္မွာ က်င္းပစဥ္ / Photo: Khaymani Win/ RFA |
နာမည္ ေျပာင္းလဲေလွ်ာက္ထားဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္သလို ဆင္တူရိုးမွား မျဖစ္ႏုိင္တဲ့ အမည္ အလံနဲ႔ တံဆိပ္ေတြကို ေရြးခ်ယ္ထားတယ္လို႔ ႏိုင္ငံေရးပါတီ ျဖစ္ေျမာက္ေရးတာ၀န္ခံ ဦးကိုကိုႀကီး က ေျပာပါတယ္။
"က်ေနာ္တို႔ သံဓိ႒ာန္ခ်ထားတာ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ကို ႀကိဳးစားသြားမယ္။ ၈၈ ရဲေဘာ္ေတြေရာ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ လက္တြဲလုပ္ေနတဲ႔ လူငယ္မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြအတြက္ေရာ ႏိုင္ငံေရးပါတီတစ္ရပ္အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးကို ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ဖို႔ သံဓိ႒ာန္ခ်ထားၿပီးျဖစ္တဲ့အတြက္ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ ဆက္ေဆာင္ရြက္သြားမယ္။ သည္တစ္ႀကိမ္မွာလည္း ဆင္တူရိုးမွား မရိွတဲ့ အမည္၊ အလံ၊ တံဆိပ္မ်ားကို ေရြးခ်ယ္ထားတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတစ္ႀကိမ္ေတာ့ ထပ္ကန္႔ကြက္တာမ်ိဳးေတာ့ မရိွေလာက္ေတာ႔ဘူးလို႔ ေမွ်ာ္လင္႔ပါတယ္"
ျပည္ေထာင္စုေရြးေကာက္ပဲြေကာ္မရွင္ထံ မနက္ျဖန္မွာ တင္ျပသြားမယ္လို႔လည္း သိရပါတယ္။ ဒုတိယ အစီအစဥ္အေနနဲ႔ အရန္ နာမည္တစ္ခုကို စဥ္းစားထားၿပီးျဖစ္တယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။
လာမယ့္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္သြားမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔လည္း ဦးကိုကိုႀကီးက ေျပာပါတယ္။
ရွစ္ေလးလံုးပါတီနာမည္ နဲ႔ ပါတီတည္ေထာင္ခြင့္ ေလွ်ာက္ထားရာမွာ နာမည္ကန္႔ကြက္ခံရတဲ့အတြက္ ရွစ္ေလးလံုးျပည္သူ႔ပါတီဆုိၿပီး ေျပာင္းလဲေလွ်ာက္ထားေပမယ့္ ထပ္မံ ကန္႔ကြက္ခံထားရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
မႏၱေလးၿမိဳ႕က Golden City Light ဟိုတယ္မွာ ေနျပည္ေတာ္၊ စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ မႏၱေလးတိုင္း စတဲ့ တိုင္းေဒသႀကီးက ပါတီ၀င္၂၀၀ ခန္႔နဲ႔ ဒီေန႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးၿပီး ဆံုးျဖတ္လိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။
RFA Burmese
https://www.rfa.org/burmese
Tuesday, December 19, 2017
8888 ကား 88 မိုင္တုိင္ႏွင့္ ၈ေလးလံုးပါတီကိုဦးေဆာင္မည့္ ဦးကိုကိုၾကီး
8888 ကား 88 မိုင္တုိင္ႏွင့္ ၈ေလးလံုးပါတီကိုဦးေဆာင္မည့္ ဦးကိုကိုၾကီး
ေနျပည္ေတာ္ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္သို့
ရွစ္ေလးလံုးပါတီကို မွတ္ပံုတင္သြားရန္ စံဇာဏီဘိုမွ ေမတၱာႏွင့္ငွားလိုက္ေသာ ၈ေလးလံုးနံပါတ္ႏွင့္
ကားႏွင့္ ၈၈ မိုင္တိုင္
ႏွင့္ ဦးကိုကိုၾကီး။
9/E 8888 သည္ စံဇာဏီဘိုက နံပါတ္ႀကိဳက္၍ ဝယ္ထားသည့္
ကားျဖစ္ေၾကာင္းသိရ။
9/E 8888 သည္ စံဇာဏီဘိုက နံပါတ္ႀကိဳက္၍ ဝယ္ထားသည့္ကားျဖစ္ေၾကာင္းသိရ။
Saturday, December 2, 2017
အႏွဳတ္လကၡဏာ။ ။
(၈၈)အဖြဲ႔ဝင္ေတြအခ်င္းခ်င္းအျမင္မတူေတြေပၚေပါက္လာတာ၊
အုပ္စုေတြကြဲသြားတာဟာ၊တုိင္းျပည္အတြက္ေကာင္းတဲ့လကၡဏာ၊
လားရာမဟုတ္ပါဘူး။တစ္ဦးခ်င္းစီရဲ့အျမင္၊ခံယူခ်က္၊သေဘာ
ထားေတြကြဲျပားတာဆန္းလွတယ္လုိ႔ေတာ့မဆုိလုိပါဘူး။
ဖူးခက္ကုိ ကုိမင္းကုိႏိုင္ေရာက္လာခဲ့စဥ္တုန္းက၊ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္
ပြင့့္ပြင့္လင္းလင္းေမးခဲ့ဖူးပါတယ္။
"ႏုိင္ငံေရးထဲကုိ ဒိထက္ထဲထဲဝင္ဝင္မလုပ္ေတာ့ဘူးလားဗ်ာ"
"မလုပ္ေတာ့ဘူးဗ်ာ။လုိအပ္တဲ့ေနရာကေန ဝုိင္းဝန္းျပီးျဖည့္ဆည္းေပး
ေနမွာပါ"
"ဒီသေဘာထားအေပၚေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကေကာ ဘယ္လုိ
တုန္႔ျပန္သလဲဗ်"
"ဘယ္ၾကိဳက္ပါ့မလဲဗ်ာ။သူကေတာ့ တေထာင့္တေနရာကေနပါဝင္
ေစခ်င္တဲ့ဆႏၵရွိတယ္။ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ႏုိင္ငံေရးမွာရာထူးတစ္ခုခု
ယူဖုိ႔ဘယ္တုန္းကမွ စိတ္မကူးခဲ့ဖူးဘူး"
ကုိမင္းကုိႏုိင္နည္းတူ အျခားေသာ(၈၈)အဖြဲ႔ဝင္ေတြမွာလည္း၊သူ႔ခံယူ
ခ်က္နဲ႔သူရွိၾကမွာပါပဲ။ဒီအတြက္လည္းဘယ္သူ႔ကုိမွအျပစ္မတင္ခ်င္
ပါဘူး။ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္မမီမကမ္းအျမင္နဲ႔ေျပာရရင္ႏုိင္ငံေရးသမား
ဆုိတာ ကိုယ့္ဆႏၵ၊ကုိယ့္ခံယူခ်က္တစ္ခုတည္းနဲ႔ဆံုးျဖတ္လုပ္ကိုင္လုိ႔၊
မရတတ္ပါဘူး။
တုိင္းျပည္မွာဘာလုိအပ္ေနသလဲ။လူထုရဲ့ဆႏၵဟာ ဘာလဲ စတဲ့
အခ်က္ေတြကုိ ပုိျပီး ေရွ႕တန္းတင္သင့္ပါတယ္။အန္အယ္ဒီျပီးရင္
(၈၈)အဖြဲ႔ဟာ လူထုေထာက္ခံအားေပးမွဳ၊ယံုၾကည္မွဳအရွိဆံုးအဖြဲ႔
အစည္းပါ။ဒါေၾကာင့္ ရာထူးယူသည္ျဖစ္ေစ၊မယူသည္ျဖစ္ေစ၊
(၈၈)ဟာ လူထုအစုိးရကုိအခုိင္အမာဝန္းရံတဲ့မ်ဳိးဆက္သစ္အင္အားစု
တခုအျဖစ္၊ရပ္တည္ေနႏုိင္ရင္အေကာင္းဆံုးပါပဲ။
အခုလုိ ဒီမုိကေရစီအေရး၊ခရီးမတ္တပ္၊လမ္းခုလပ္မွာတစုတစည္း
တည္းမရပ္တည္ႏိုင္ျခင္းဟာျဖင့္၊တုိင္းျပည္အတြက္၊လူထုအတြက္
ဝမ္းနည္းဖြယ္အႏွဳတ္လကၡဏာပါပဲ။တုိင္းျပည္ကုိေခ်ာက္ထဲကေန
မတက္ေစခ်င္တဲ့ အုပ္စုမ်ားအတြက္ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာျဖစ္ေစမဲ့
သတင္းဆုိးပါပဲ။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေရးတဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္မွာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံ
ေရးအတြက္ အၾကီးမားဆံုးနာတာရွည္ ေရာဂါဆုိးၾကီးႏွစ္ခုကေတာ့
မနာလုိဝန္တုိမွဳနဲ႔ ဂုိဏ္းဂဏစြဲ ျခင္းပါပဲတဲ့။
ကၽြန္ေတာ့္ဆႏၵေျပာရမယ္ဆုိရင္ျဖင့္ (၈၈)အားလံုးကုိ ဂုိဏ္းဂဏစြဲ
ကင္းစြာ၊မနာလုိဝန္တုိစိတ္ရွင္းစြာနဲ႔တစုတစည္းတည္းျပန္လည္ျမင္ေတြ႔
လုိလွပါတယ္။ ။
မင္း ဒင္
Sunday, November 19, 2017
မိုးသီးဇြန္ဇနီးရဲ႕ ၈၈မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြကို မၫွာမတာေဝဖန္ခ်က္
မိုးသီးဇြန္ရဲ႕ဇနီး
မၫွာမတာေဝဖန္ခ်က္
ကို ေဇာ္ေဇာ္လွိုင္ ပိုစ့္မွာ 2ရက္ ဆက္တိုက္ ေရးထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာ ကို ဖတ္မိၿပီး ကိုမိုးသီးနာမည္ေရာ ဓာတ္ပံုပါေတြ႕လို႔ စိတ္ဝင္စား မိသြားတာနဲ႔ ဝင္ဖတ္မိရင္းက မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ ဝင္အာေခ်ာင္မိပါတယ္လိုစ့္(မေန႔ထဲက ကိုေဇာ္ေဇာ္လွိုင္ပိုစ့္ကို ဝင္ဖတ္ေနသာပါ။ ကိုမိုးသီးဓာတ္ပံုလဲေတြ႕လို႔ ၊ လူမသိတဲ့ အေၾကာင္းေတြလည္း ေရးထားလို႔ ။ ေသခ်ာ ဖတ္ၾကည့္ ေတာ့ ဘာျပသနာ မွလဲမဟုတ္ဘူး။ တိုင္းျပည္ သစ္စာ ေဖာက္တဲ့ျပသနာလား?လယ္ေတြ ေျမေတြ သိမ္းထားမိတဲ့ျပသနာလား?ျမန္မာျပည္ သယံဇာတ ေတြ ေရာင္းစား တဲ့ ျပသနာလား။ ဘာသာ သာသနာ နဲ႔ လူ မ်ိဴး တံုး သတ္ျဖတ္မႉ ေတြ က်ဴးလြန္ထား မိၾကသလား ေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ဘာမွ လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ သူငယ္တန္းကေလး မ်ားလို သူ႔ မေခၚဘူး ။.ငါ့မေခၚဘူး ျပသနာ။သူလာ မပါနဲ႔ ငါပဲ ပါမယ္ ဆိုတဲ့ျပသနာ ။ သူနဲ႔သူနဲ႔ မတည့္တာ အခု ျပန္ေခၚ သြားၿပီသိလား ဆို တဲ့ ျပသနာ ေတြပဲေတြ႕ ရပါတယ္။ 88ေတြ ဘာ ျဖစ္ေတြ ညာျဖစ္ေတြ မေျပာရဲပါဘူး ။.နင္က ဘာသိလို႔ လာ အာေခ်ာင္ေနလဲ ျဖစ္မယ္ဆိုးပါတယ္။.သို႔ေသာ္လည္း လူငယ္ မ်ိဴးဆက္ ႏိုငိငံေရး စိတ္ ဝင္စားသူ တစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ (ကိုမိုးသီးမိန္းမအေနနဲ႔ မဟုတ္ပဲ)ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္း 3ေယာက္ကို ျမင္ေတြ႕ေနတဲ့အတိုင္းအား မနာ တမ္း ေဝဖန္ခြင့္ ရမယ္ဆို ေဝဖန္ခ်င္ပါတယ္။ ပထမ ဆံုး ကို မိုးသီးကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့.ႏိုင္ငံေရး မွာ စိတ္ကူးယဥ္လြန္းေနေသးတယ္။ မျပန္ရတဲ့ ျမန္မာျပည္ကို တမ္းတၿပီး စိတ္ကူးထဲသာဖဲရိုက္ေနတာ။ ဘဝကို ေရာ ႏိုင္ငံေရး ေနရာကို ေရာ ပီပီျပင္ ျပင္ တည္ေဆာက္ထား တာ မရွိဘူး။(တည္ေဆာက္ခြင့္ မရခဲ့တာလဲျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။.)ျမန္မာျပည္ ျပန္ခြင့္ ရေတာ့လဲ လူေတြ တေလွႀကီး ကားေပၚတင္ ဟို ခရီးထြက္ ဒီခရီးထြက္ ။ဘုရားဖူးလိူက္ ၊ ေရကူးျပလိုက္နဲ႔။ လူ ကထိန္ပြဲလွည့္ေနရျခင္းအေပၚမွာပဲသာယာ ေနခဲ့တယ္။.ဒီၾကားထဲ ရည္းစား ကိစ္စ္ မ်ားကလည္း ပါေသး တယ္။ ေရာက္တဲ့အခ်ိန္ အမိအရ အစိုးရနဲ႔ညႇို ႏွိုင္းခြင့္မလုပ္ခဲ့ဘူး။(လက္ရွိေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္အဖြဲ႕ေတာင္ အစိုးရ နဲ႔ ညႇို ႏွိုင္း လို႔ ရခဲ့ေသးတာပဲ)
ကို မင္းကို ႏိုင္ ကို ၾကည့္ ျပန္ေတာ့လဲ ျမန္မာျပည္ထဲမွာ ေနတယ္။.လုပ္ႏိူင္ခြင့္ ကိုင္ႏိုင္ခြင့္ အခြင့္အလမ္း ေတြ မ်ားစြာ ရွိတယ္။ အခ်ိန္ လူ ေငြ နဲ႔ အေျခ အေနေတြ ေပးရဲ႕သား နဲ႔ ႏိုင္ငံေရး မွာ လူ မုန္းခံရမွာ ေၾကာက္ၿပီး.ႏိုင္ငံေရး ျပဇာတ္မင္းသားလိုလို..စာ ေပေဟာေျပာပြဲတကာ တက္..ျပည္သူ ကို စာျပန္သင္ ေပးခ်င္ေနတာနဲ႔ပဲအခ်ိန္ကုန္ေနတယ္။ ေအာက္ေျခ ျပည္သူေတြ အခက္ခဲကို ႏိုင္သေလာက္ ကူညီေဆာင္ရြက္တာ မေတြ႕ရဘူး။ လုပ္သင့္တာကိုျပတ္ျပတ္သားသား မလုပ္ဘူး။အမွန္က ႏိုင္ငံေရး ဆက္မလူပ္ေတာ့ပဲ ဇာတ္ထဲကသင့္ ေတာ့ တာပါ။ဦး ကိုကို ႀကီး ကို ၾကည့္ ျပန္ေတာ့လဲ၊ အင္မတန္မွ ႏိုင္ငံေရး ဂုဏ္ဆာ ေနတာကို ေတြ႕ ရတယ္။ ျမန္မာျပည္ထဲေနတယ္၊ လုပ္ႏိုင္ ကိုင္ႏိုင္ခြင့္ ေတြ ရွိတယ္။ ျဖစ္လာမလား ေမ်ာ္လင့္ မိတယ္။.သို႔ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံတကာ ကို အထြက္ျပ၊ သံတမန္ေတြ နဲ႔ စကား ေျပာျပ ေနတာက လြဲလို႔ ေအာက္ေျခ ျပည္သူ ထိ ထိထိေရာက္ေရာက္ ကူညီ ေျဖရွင္း ေပးႏိူင္တာ စည္းရံုး ႏိူင္တာ မေတြ႕ရေသးဘူး။.ဒီၾကားထဲ ပါတီ တစ္ရပ္ ဖြဲ႕ေတာ့ ပါတဲ့လူစာရင္း ကို ၾကည့္ မိတယ္။ 2ျခမ္းကြဲ လူ႔ေဘာင္ အေဟာင္းက မီးက်ိဳး ေမာင္း ပ်က္ လူတခ်ိဳ႕ အျပင္ ဟိုအဖြဲ႕ ဒီအဖြဲ႕ ျပသနာတက္ ကြဲထြက္လာတဲ့ လူတခ်္ဳ႕ကို ေတြ႕ လိုက္ရတယ္။ ရရာ လူ ေတြနဲ႔ ဖဲ ဝိုင္းမွာ အိမ္ျပည့္ ၿပီးေရာ ျဖည့္လို႔ မရပါဘူး။ လူရိုေသ ရွင္ရိုေသ နဲ႔ ေနရာ မဆာ တဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ ခိုင္မာတဲ့ေျဖာင့္မွန္တဲ့ လူမ်ိဳး ေတြနဲ႔စနစ္တက် တည္ေဆာက္ သင့္ တာ ပါ။အခ်ိန္မတိုင္ေသးလို႔ အေလာတႀကီး ေဝဖန္မိသလို ျဖစ္မွာလဲ ဆိုး ပါတယ္။.လူပုဂိုလ္ အရ သူတို႔3ေယာက္ကို မုန္းစရာ မရွိေပမယ့္ ႏိုင္ငံေရး အရ လံုးဝ အား မရ ပါ ေၾကာင္း နဲ႔ သို႔ေသာ္ သူတို႔ အမတ္ၿပိဳင္လာလၽွင္ ေပးစရာ လူ မရွိတဲ့အတြက္ က်ေနာ့္ တမဲေတာ့ သူတို႔ကို ေပးမွာျဖစ္ေၾကာင္းပါ။ ေပါက္ကရကြန္မန္႔ကို မႀကိဳက္လၽွင္ ဖ်က္မွာပါ။ က်ေနာ္ ဘာေကာင္မွ မဟုတ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရး စိတ္ဝင္စားသူ လူငယ္မ်ိဴး ဆက္တစ္ေယာက္ပါ။)
Wednesday, August 9, 2017
၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုေဌးၾကြယ္ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံျခင္း
ျမန္မာ့လူ႔အဖြဲ႕အစည္းကို ဦးေဆာင္ေနတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ၾကားထဲမွာ ေနာက္ဆယ္ႏွစ္ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မွာ ႏိုင္ငံဘာျဖစ္ရမယ္ဆိုတဲ့ ဘုံရည္မွန္းခ်က္ တစ္ခု၊ မဟာဗ်ဴဟာတစ္ခု ခ်မွတ္သင့္တယ္
၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုေဌးၾကြယ္ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံျခင္း
အြန္လုိင္း၀ဏၰ၊ ဇင္မင္းၿဖဳိး
ယခုတစ္ပတ္အင္တာဗ်ဴးက႑တြင္ ကိုေဌးၾြကြယ္ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံေမးျမန္းခဲ့သည္မ်ားကို ေဖာ္ျပလုိက္ပါသည္။ ၂ဝဝ၇ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး မတုိင္ခင္တြင္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ အေတာ္မ်ားမ်ားကို ရဲတပ္ဖြဲ႕မွ ဖမ္းဆီးၿပီးခ်ိန္ အျပင္၌ ကိုေဌးၾကြယ္ တစ္ေယာက္သာ က်န္ရွိေတာ့သည္။ ကိုေဌးၾကြယ္ကို ရဲတပ္ဖြဲ႕မွ ရန္ကုန္တစ္ၿမဳိ႕လုံးအႏွံ႔ ပုိက္စိပ္တုိက္ လုိက္လံ ဖမ္းဆီးေနခ်ိန္လည္းျဖစ္သည္။ ယင္းအခ်ိန္ ျပည္ပမီဒီယာမ်ားႏွင့္ ကိုေဌးၾကြယ္ အင္တာဗ်ဴးမ်ားလည္း ၾကားေနရသည္။ တခ်ဳိ႕ကလည္း ကိုေဌးၾကြယ္ကို တယ္လီဖုန္းမွတစ္ဆင့္ ေျခရာခံ ဖမ္းမိသည္ဟုလည္း ေျပာဆုိၾကသည္။ ေနာက္ပုိင္း ကိုေဌးၾကြယ္ကို ဖမ္းမိသြားခ်ိန္တြင္ အစုိးရမွ တရားဝင္သတင္းထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။ စစ္အာဏာရွင္လက္ထက္ မည္သူမွ် မေျပာရဲ၊ မဆုိရဲ၊ လမ္းေပၚပင္ မထြက္ရဲခ်ိန္ ျမန္မာျပည္သူလူထုကို ႏုိင္ငံေရး နား၊ မ်က္စိ ဖြင့္ေပးခဲ့သူ ကိုေဌးၾကြယ္ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံေမးျမန္းခဲ့သည္မ်ားကို ေဖာ္ျပေပးလုိက္ပါသည္။
Speaker ။ ။ သမၼတေဟာင္း ဦး သိန္းစိန္အစိုးရလက္ထက္နဲ႔ အရပ္သားသမၼတ ဦးထင္ေက်ာ္အစိုးရ လက္ထက္ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးအေျခအေနကို ႏႈိင္းယွဥ္ျပပါဦး။ လူေတြကေတာ့ မေရြ႕ေသးဘူး ေျပာေန တယ္။
UHK ။ ။ သမၼတေဟာင္းဦးသိန္းစိန္ လက္ထက္ (၂ဝ၁ဝ-၂ဝ၁၅ခုႏွစ္)က အရင္ စစ္အစိုးရလက္ထက္ကရွိခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ စီးပြားေရးအေျခအေနေတြကို စတင္ေျဖ ေလွ်ာ့တဲ့အဆင့္၊ အေျခခံေကာင္းေတြ စတင္ ခ်မွတ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားတဲ့အဆင့္ပါ။ ဒီ ဘက္ေခတ္(သမၼတဦးထင္ေက်ာ္လက္ထက္)မွာေတာ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကို သြားရမယ့္ အဆင့္ပါ။ ဒီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးအဆင့္မွာ ေရွ႕အဆက္ဆက္က လုပ္လာခဲ့တဲ့ မူဝါဒေတြ၊ ဥပေဒေတြ၊ ထိန္းခ်ဳပ္ထားမႈေတြကို ႐ုတ္တရက္ ႀကီး အဆင္သင့္ျဖစ္ေအာင္ မျပင္ႏိုင္ေသးဘူး။ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေတာ့ ျပင္ေနၿပီ။ ဦးသိန္းစိန္ လက္ထက္တုန္းက ကုန္သြယ္ေရးကအစ စီး ပြားေရးအရ တအားႀကီးက်ပ္ထားတဲ့ ေနရာက စဖြင့္ရေတာ့ နည္းနည္းပြင့္လင္းျမင္သာမႈရွိလာတယ္လို႔ ခံစားရတာေပါ့။ သမၼတႀကီး ဦးထင္ေက်ာ္နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လက္ ထက္မွာက်ေတာ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကို ဘယ္ေလာက္ အတိုင္းအတာအထိ တိုးမွာ လဲဆိုေတာ့ တပ္ကလည္း ရွိေသးတယ္။
တကယ္တမ္းေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ႏိုင္ငံသားေတြအားလုံး ေအာင္ျမင္ဖို႔က လိုအပ္ တယ္။ ႏိုင္ငံေရး အင္အားစုပဲျဖစ္ျဖစ္၊ လႊတ္ ေတာ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တပ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အားလုံးဟာ ႏိုင္ငံရဲ႕ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ အတူတူရွိပါတယ္ဆိုတဲ့ အမ်ဳိးသားဆိုင္ရာအေထြေထြသေဘာတူညီခ်က္တစ္ရပ္ (National Consciousness) ေတာ့ လိုအပ္ တယ္။ ဒါမွျဖစ္မွာေပါ့။
အခု ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးမွာ ဆက္ၿပီး လုပ္ရမယ့္ ဥပေဒပိုင္းဆိုင္ရာျပင္ဆင္မႈေတြ ဆိုလို႔ရွိရင္ လည္း လႊတ္ေတာ္က႑ကအျပည့္ အဝ မလုပ္နိုင္ေသးဘူး။ နည္းနည္းေလး ေႏွးေနေသးတယ္။ အစိုးရအဖြဲ႕ရဲ႕ တကယ့္ တိုင္းျပည္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး (Governance)မွာ လည္း ကာကြယ္ေရး၊ ျပည္ထဲေရး၊ နယ္စပ္ေရး ရာ၊ ၿမိဳ႕နယ္ေထြ/အုပ္ အဆင့္ထိကို ျပည္ထဲ ေရးကကိုင္တယ္။ ဒီအုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းမွာ တပ္မ ေတာ္က တာဝန္ခံၿပီး ကိုင္ေနတယ္ဆိုရင္ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူထုရဲ႕ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ ယဥ္ေက်းမႈ စသျဖင့္ ကို ဒီဘက္ကေန တကယ္ျမႇင့္တင္ေဆာင္ ရြက္ႏိုင္မလား။ တကယ္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံဟာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကို ေအာင္ျမင္ ဖို႔လိုအပ္တယ္။ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးဆိုတာလည္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေအာင္ျမင္မွ ျဖစ္မွာ။
အာဏာခြဲေဝက်င့္သုံးျခင္း(Power Sharing)ဆိုေပမယ့္ တကယ့္ႏိုင္ငံေရးမွာ အာဏာခြဲေဝ က်င့္သုံးေရးကို နားလည္မႈေတြနဲ႔ လုပ္ေနရေသးတယ္။ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ က ကန္႔သတ္ထားတာေတြ ရွိတယ္။ လူထုက ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့အစုိးရဆိုေပမယ့္ တတ္ ႏိုင္သေလာက္ တြန္းလို႔မရတာေတြ ရွိေသး တယ္။ ဒီအေျခအေနမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔က တပ္ဖက္က အသာရတယ္၊ ျပည္သူေရြးခ်ယ္ ထားတဲ့အစိုးရက အသာရတယ္ဆိုတာမ်ဳိး မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ တိုင္းရင္းသားေတြ၊ ဒီမိုက ေရစီအင္အားစုေတြ၊ ျပည္သူေတြ၊ တပ္ စသျဖင့္ အားလုံးဟာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံသား ေတြပါ။ ဒီျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ ေအာင္ျမင္ဖို႔ လိုအပ္တယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြၾကားထဲမွာ ညီၫြတ္ဖို႔ လိုအပ္တယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ေတြ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ က်ခံရမယ့္ မည့္သည့္တာဝန္ကိုမဆို တြဲၿပီးလုပ္မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ဳိးေတြ လိုအပ္တယ္။
Speaker ။ ။ ျမန္မာျပည္ႏိုင္ငံေရး မွာေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ပုံရိပ္(Image)က အရမ္းႀကီးတယ္။ လူထုေထာက္ခံမႈလည္း ရွိတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲလမ္းေၾကာင္းကေန တက္လာတယ္။ အတိုက္အခံအေနနဲ႔ ေနခဲ့ တယ္။ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ေနခဲ့ရတဲ့ကာလ ေတြရွိတယ္။ ဒီေန႔အခ်ိန္မွာေတာ့ တိုင္းျပည္ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာၿပီ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစု ၾကည္ ႏိုင္ငံေရး အက်ပ္အတည္း ႀကံဳေန ရၿပီ။
ဘာလို႔ ဒီေမးခြန္းေမးရလဲဆိုေတာ့ က်န္ခဲ့တဲ့အပတ္က ကခ်င္ႏွစ္ျခင္း ခရစ္ယာန္ အသင္းေတာ္(KBC)နဲ႔ ေနျပည္ေတာ္မွာ ေတြ႕တယ္။ ေတြ႕တဲ့အခ်ိန္မွာ ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႕စည္းပုံ အရ စစ္တပ္ကို လႊမ္းမိုးလို႔မရဘူးလို႔ သတင္း (Message) ပါးလိုက္တယ္။ဒါကို KBC က မီဒီယာေတြကို ျပန္ေျပာတာ။ ဒီေန႔အခ်ိန္မွာ စီးပြားေရးကလည္း မေကာင္းဘူး။ ေနာက္ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လိုခ်င္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္း ေရးေရာရႏိုင္ပါ့မလား။
UHK ။ ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစု ၾကည္ အက်ပ္အတည္းထဲ ေရာက္ေနၿပီလို႔ မထင္ပါဘူး။ သူလည္း လုပ္ေနပါတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ကြၽန္ေတာ္ တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ေတြထဲမွာ ႏိုင္ငံ တကာအဆင့္ ေခါင္းေဆာင္ပါ။ ထူးထူးျခား ျခား ႏိုင္ငံတကာအဆင့္ ေခါင္းေဆာင္တစ္ ေယာက္ကိုရထားတာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံအ တြက္ ကံေကာင္းတာပါ။ ၿပီးေတာ့ေဒၚေအာင္ ဆန္း စုၾကည္က ျမန္မာ့နိုင္ငံေရးမွာ ဆုံခ်က္ (Focal Point)ပါ။ မဲသေဝါထေၾကညာခ်က္ ကေနစၿပီးေတာ့ ဒီမိုကေရစီအသြင္ကူးေျပာင္း ေရးကို ျဖတ္သန္းလာတဲ့ေတာက္ေလွ်ာက္ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြ၊ တိုင္းရင္းသား ေတြစသျဖင့္ အားလုံးဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစု ၾကည္အေပၚမွာ ဆုံခ်က္ထားၿပီး ေျဖရွင္းခဲ့တာ ပါ။ ဒီေန႔ ဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစု ၾကည္လည္း ႏိုင္ငံေတာ္အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ တာဝန္ယူေနၿပီ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို မရရေအာင္လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံေရးဆႏၵ(Polocital Will) အျပည့္အဝ ရွိတယ္ဆိုတာကို ယံုၾကည္တယ္။ တပ္မေတာ္ အေနနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းကိုသြားမယ္ဆိုတာ လည္း အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ယုံၾကည္ တယ္။ဒါေပမဲ့ ျမန္ျမန္သြားဖို႔လိုတယ္။ ျမန္ျမန္ ႀကီးကိုသြားဖို႔ လိုတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ဒီ ထက္ ပိုၿပီးေရွ႕ကိုေရာက္ေစခ်င္တယ္။ တပ္ မေတာ္ရဲ႕ သေဘာထားလည္း အေရးႀကီးတယ္။ သမၼတဦးထင္ေက်ာ္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ စသည္ျဖင့္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံရဲ႕ေခါင္းေဆာင္အားလုံးဟာ ပုိၿပီးရင္းႏွီးဖို႔ လိုအပ္တယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ပို နားလည္ဖို႔၊ ပိုယုံၾကည္ဖို႔၊ အတူတူ နီးနီးစပ္စပ္ ညိႇႏႈိင္းတိုင္ပင္ၿပီးလုပ္နိုင္ဖို႔ လိုအပ္တယ္။ အဲဒီလို မလုပ္ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျပည္သူေတြရဲ႕အေရြ႕၊ ႏိုင္ငံတကာနဲ႔ယွဥ္ရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံရဲ႕အေရြ႕ဟာ ေႏွးေနပါလိမ့္ မယ္။
ၿပီးေတာ့ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုကို ေရာက္ႏိုင္ဖို႔ဆိုရင္ ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႕စည္းပုံကို ျပင္ၿပီး သားျဖစ္ရမယ္။ ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႕စည္းပုံျပင္ၿပီးသား ျဖစ္ဖို႔ဆိုရင္ အားလုံးပါဝင္တဲ့ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး (National Reconciliation)က ရွိၿပီးသားျဖစ္ရမယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္း ေရးနဲ႔ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ရွိၿပီး မွ ေရွ႕ဆက္ၿပီးေလွ်ာက္လို႔ရမယ္။ ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႕ စည္းပုံက မျပည့္စုံဘူး၊ ကန္႔သတ္ထားတာ အမ်ားႀကီး ရွိတယ္။ ဖြဲ႕စည္းပုံမရွိတာနဲ႔စာရင္ ေတာ္ေသးတာေပါ့။ အရင္ကာလေတြတုန္းက တပ္က အာဏာသိမ္းထားတဲ့အခ်ိန္က ႏိုင္ငံ တကာမွာ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနအရ လက္ခံ ထားရတဲ့အစိုးရ(De Facto Governmant)ေပါ့။ ၂ဝ၁ဝ ေနာက္ပိုင္းမွာ ျပည္သူကေန ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့အစိုးရ(De Jury Governmant)ျဖစ္လာၿပီ။ အဲဒီက်ေတာ့ ႏိုင္ငံတကာ ရဲ႕တုံ႔ျပန္မႈေရာ၊ ျပည္တြင္းရဲ႕အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပုံစံ (Governance)ေရာ ေျပာင္းလဲေနၿပီ။
Speaker ။ ။ ျမန္မာျပည္ႏိုင္ငံေရး ကို စစ္တပ္က ခ်ဳပ္ကိုင္ခဲ့တာ ႏွစ္ေပါင္း အေတာ္ၾကာၿပီ။ ၂ဝ၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲကေန အရပ္သားအစုိးရတက္လာတယ္။ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္က ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ၿပီး အစိုးရ အဖြဲ႕ဖြဲ႕တယ္။ ဒီအစိုးရအဖြဲ႕ တစ္ႏွစ္ခြဲေလာက္ ၾကာတဲ့အခ်ိန္မွာ အစိုးရကို အားမရဘူးဆိုတဲ့ လူထုထဲက အသံေတြၾကားလာရတယ္။ အထူး သျဖင့္ အစိုးရအဖြဲ႕ထဲက အခ်ဳိ႕ဝန္ႀကီးေတြကို စြမ္းေဆာင္ႏိုင္မႈ (Capicity) မရွိဘူးလို႔ ျပင္း ျပင္းထန္ထန္ ေဝဖန္ၾကတယ္။ ဘာေၾကာင့္ လဲ။
UHK ။ ။ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္မႈရွိတယ္၊ မရွိဘူးဆိုတာထက္ ျပည္သူေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ အရပ္သားအစိုးရကေန အခုမွစၿပီး အာဏာ ကို၊ ႏိုင္ငံရဲ႕စီမံခန္႔ခြဲေရးကိုက်င့္သုံးရတဲ့ အေျခ အေနပဲ ရွိေသးတယ္။ ႏိုင္ငံမွာလည္း ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲရမယ့္ကိစၥေတြက အမ်ားႀကီး ျဖစ္ ေနတယ္။
ဥပမာ ေငြေၾကးဆိုင္ရာမူဝါဒပဲ ဆိုပါ ေတာ့။ ဗဟိုဘဏ္ကို ခြဲထုတ္ထားၿပီ။ ဒါေပမဲ့ ဗဟိုဘဏ္က ႏိုင္ငံရဲ႕ေငြေၾကးလည္ပတ္မႈ (Money Circulation) ဘယ္ေလာက္ရွိ ရမယ္ဆိုတာကို ထိန္းခ်ဳပ္လို႔ မရေသးဘူး။ ဘဏ္ရဲ႕အတိုးႏႈန္းေတြကို ဘယ္ေလာက္ထား မယ္ဆိုတာမ်ဳိး၊ ဘဏ္ေတြရဲ႕ ေငြေခ်းလုပ္ငန္း က အတိုးႏႈန္းေတြကို ဘယ္ေလာက္ေလွ်ာ့ခ်ပစ္ မယ္၊ တိုးျမႇင့္ပစ္မယ္ဆိုတဲ့ လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ဳိး မရွိ ေသးဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေငြက ႏိုင္ငံတကာ နဲ႔လဲလွယ္လို႔ရတဲ့ ေငြေၾကး(Converted World Money) မျဖစ္ေသးဘူး။ ၿပီးေတာ့ ေငြမာေစ်းကြက္(ံHard Currency)တစ္ခုခုထဲ ဝင္ရမယ္။ ေဒၚလာဇုန္ထဲဝင္မလား၊ ယန္းဇုန္ ထဲဝင္မလား၊ ဝင္သင့္ေနၿပီ၊ တြဲသင့္ေနၿပီ၊ မရွိေသးဘူး။ ဘ႑ာေရးမူဝါဒ(Financial Policy)၊ ေငြေၾကးမူဝါဒ(Monetary Policy)ေတြ မျပည့္စုံေသးဘူး။ ဒါက အပိုင္းေလး တစ္ပိုင္းပဲ ျဖတ္ၿပီးၾကည့္တာပါ။
ဒီစီးပြားေရးဟာ ေႏွးေနတဲ့အဆင့္ကေန စီးပြားေရးထုံ႔ပိုင္းလာတဲ့အဆင့္အထိ ေရာက္ သြားမယ္၊ အီသြားမယ္၊ အက်ဘက္ေရာက္သြား မယ္ဆိုရင္ မေကာင္းဘူး။ ဒီလို မျဖစ္ေအာင္ ႏိုင္ငံတြင္းမွာ ဝယ္လိုအားေတြ ျမႇင့္ေပးဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ အဓိကက အေျခခံလူတန္းစား နဲ႔ လူလတ္တန္းစားလက္ထဲကို ဝယ္လိုမႈ အားေကာင္းေအာင္ ဘဏ္ေခ်းေငြေတြနဲ႔ေပး မလား၊ အစိုးရအေနနဲ႔ လယ္သမားေတြကို အမေတာ္ေၾကးပိုထည့္ေပးမလား၊ အေသးစား နဲ႔ အလတ္စားစက္မႈလုပ္ငန္းေတြအတြက္ ေငြပိုထုတ္ေပးမလား စဥ္းစားရမယ္။ ဒါမွ ဝယ္လိုအားပိုတက္လာမယ္၊ လည္ပတ္အားပို ေကာင္းလာမယ္။ အစိုးရက သူ႔ရဲ႕စီးပြားေရး ပညာရွင္ေတြကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လုပ္ကိုင္ ခြင့္ေပးဖို႔လိုတယ္။
ဒီလိုကိစၥေတြကို ဥပေဒပိုင္းအရ ျပည့္စုံ ေအာင္တြန္းဖို႔လိုတယ္။ ျမန္ဖို႔လည္းလိုတယ္။ အခုအစိုးရအဖြဲ႕ထဲမွာ တကယ္ေတာ္တဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးပါေနတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဘာျဖစ္ လို႔ ေႏွးေနသလဲ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ အင္စတီက်ဴးရွင္းေတြ မခိုင္ တာလည္းပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ မူဝါဒခ်မွတ္တဲ့ လူအတြက္ ကိုးကားစရာ သတင္းအခ်က္ အလက္ အျပည့္ရွိဖို႔ လိုအပ္တာေပါ့။ ဝန္ႀကီး ဌာနအားလုံးမွာ ဘယ္ကိန္းဂဏန္း၊ ဘယ္ အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ အခိုင္အမာခ်ိတ္ဆက္ၿပီး ေတာ့ မူဝါဒခ်မွတ္တယ္ဆိုတဲ့ပုံစံမ်ဳိး နည္း ေနေသးတယ္။ အဲဒီေတာ့ မူဝါဒခ်မွတ္ေရး (Policy Making)က ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ႀကီး မေရြ႕ေသးဘူး။ အဲဒါကို တြန္းရဦးမယ္။ ဆက္ၿပီး အစိုးရပိုင္းက သတိထားၿပီး ဒီလိုအပ္ ခ်က္ေတြကို ျဖည့္ရဦးမွာပါ။
ေငြေၾကးမူဝါဒေတြျပည့္စုံၿပီဆိုရင္ ႏိုင္ငံ တကာ ေငြေၾကးအဖြဲ႕အစည္းေတြ (International Financial Institution)ျဖစ္တဲ့ ကမၻာ့ဘဏ္(World Bank),IMF,ADBတို႔နဲ႔ ပိုၿပီးနီးနီးကပ္ကပ္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ လိမ့္မယ္။ အဲ့ဒီလိုျဖစ္ဖို႔ မူဝါဒပိုင္းဆိုင္ရာ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ(Transparency)လည္း လိုတယ္။
Speaker ။ ။အစိုးရက E Government System ေဖာ္ေဆာင္ေနတာနဲ႔ ပတ္ သက္ၿပီး အစ္ကို႔အျမင္ ေျပာေပးပါဦး။
UHK ။ ။ အစိုးရက မူဝါဒအရ Digital Government System, E Governmant System, Integrated Data Centre, ID Card System ဆိုၿပီး ေျပာထား တာေတြရွိတယ္။ ႏွစ္ဆယ္ရာစုေႏွာင္းပိုင္းနဲ႔ ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစုအစိုးရေတြရဲ႕ စီမံခန္႔ခြဲ႕မႈက အခ်က္အလက္(Data)ေတြအေပၚ အေျခခံ လာတယ္။ ဥေရာပနဲ႔ အေမရိကန္မွာ လူတစ္ ေယာက္ရဲ႕ ID Card ကို ဖတ္လိုက္တာနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ကိုယ္ေရးရာဇဝင္ကို သိႏိုင္တယ္။ သူ ဟာ ဘယ္အလုပ္ေတြလုပ္ခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္မွာ အလုပ္ထြက္တယ္၊ ဘာအလုပ္ ဆက္လုပ္တယ္ဆိုတာကအစ သိႏိုင္တယ္။ CPI လို႔ေခၚတဲ့ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ဘယ္ကုန္ ပစၥည္းေတြကို ဘယ္ေလာက္စားသုံးမႈမ်ား သလဲ၊ နည္းသလဲဆိုတာကိုသိရင္ ဘယ္ကုန္ ပစၥည္းကို တိုးထုတ္ရမယ္၊ ဘယ္ကုန္ပစၥည္းကို ေလွ်ာ့ထုတ္ရမယ္ဆိုတာသိမယ္။ အခုေခတ္ မွာရွိတဲ့ ျပည္သူတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ အခ်က္အလက္ ေတြ၊ ဝန္ႀကီးဌာနတစ္ခုခ်င္းစီရဲ႕ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ မႈအေျခအေနေတြ၊ စီမံခန္႔ခြဲႏိုင္မႈ အေျခ အေနေတြ၊ ပုဂၢလိကက ဘယ္ေလာက္ထုတ္ လုပ္ႏိုင္လဲဆိုတာေတြသိရင္ စီမံခန္႔ခြဲတဲ့လူေတြ ေကာင္းေကာင္းစီမံခန္႔ခြဲႏိုင္လို႔ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္မွာ Data Centre ေတြ ေဆာက္ထား သင့္ပါတယ္။ အခု ေျပာေနတဲ့ ဝန္ႀကီးဌာန တစ္ခုခ်င္းစီမွာ၊ တိုင္းေဒသႀကီးနဲ႔ ျပည္နယ္ တစ္ခုခ်င္းစီမွာ Data Base ေတြရွိရမွာ ျဖစ္သလို၊ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္မွာ ဗဟိုအစိုးရ က သီးျခားခ်ဳပ္ကိုင္ထားရမယ့္ Data ေတြလိုတယ္။ ဒါဟာ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး အတြက္ေရာ၊ လုံၿခံဳေရးအတြက္ေရာ၊ ကုန္ သြယ္ေရးအတြက္ေရာ၊ အစိုးရရဲ႕ စီမံခန္႔ခြဲ မႈအတြက္ေရာ၊ ဝန္ႀကီးဌာနတစ္ခုနဲ႔တစ္ခု ဆက္စပ္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ေရာ ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ဳိးသားလုံၿခံဳေရးအတြက္ေရာေပါ့။ E Government ဆိုတာဝန္ႀကီးဌာန Website ရွိ႐ုံ၊ Email ပို႔႐ုံ၊ တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ Teleconference ေတြ လုပ္နိုင္႐ုံမဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ဆက္တည္းမွာ အေရးအႀကီးဆုံးက Date Security ပါ။ ႏိုင္ငံရဲ႕ အေျခခံအခ်က္အလက္ ေတြ လုံၿခံဳမႈဟာလည္း အင္မတန္အေရး ႀကီးပါတယ္။ ဒါလည္း မူဝါဒထဲမွာ ပါဖို႔လိုပါ တယ္။ IT ကိုသုံးၿပီး အေျခခံေကာင္းေတြကို လုပ္ဖို႔ အေရးႀကီးတာပါ။
Speaker ။ ။ ရွစ္ေလးလုံးအေရး ေတာ္ပုံႀကီး (၂၉)ႏွစ္ျပည့္ၿပီ။ အစ္ကိုတို႔ေတြ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္အေရးေတာ္ပုံႀကီးမွာ အမ်ားႀကီး ထဲထဲဝင္ဝင္ ပါဝင္ခဲ့တယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့(၂၉)နွစ္ကထက္စာရင္ ျမန္မာျပည္ ႏိုင္ငံေရးဟာ ဘယ္ေလာက္ထိေျပာင္းလဲသြားၿပီလဲ။
UHK ။ ။ ရွစ္ေလးလုံးအေရး ေတာ္ပုံနဲ႔အတူ အေရးႀကီးတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ မႈႏွစ္ခုကို လုပ္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ပါတီစုံ ဒီမိုကေရစီ ရယ္၊ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးရယ္ေပါ့။ တစ္ပါတီ အာဏာရွင္စနစ္ကေန ပါတီစုံ၊ ဆိုရွယ္လစ္ စီးပြားေရးကေန တံခါးဖြင့္စီးပြားေရး(တံခါးပိတ္ထားတဲ့ စီးပြားေရးကေန တံခါးဖြင့္သြား တဲ့စီးပြားေရး)ကို ေျပာင္းလဲႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဒါေပ မဲ့ မူဝါဒအရပဲေျပာင္းလဲခဲ့တာ။ ႏွစ္သုံးဆယ္ ဆိုတာ မ်ဳိးဆက္တစ္ခု (One Generation)ပဲ။ ဒီႏွစ္သုံးဆယ္အတြင္းမွာ ထိထိေရာက္ ေရာက္လုပ္လို႔ရႏိုင္ရဲ႕သားနဲ႔ မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္ကသာ တကယ္တမ္းထိထိေရာက္ ေရာက္လုပ္မယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ဒီေန႔မွာ ေတာ္ ေတာ္ အရွိန္ရေနေလာက္ၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေနာက္က လိုက္ေျပာင္းလဲလာတဲ့ အေရွ႕ ဥေရာပ၊ ဟန္ေဂရီ၊ ပိုလန္၊ ခ်က္ႏိုင္ငံေတြ ဆိုရင္ အရွိန္အဟုန္နဲ႔ေျပာင္းေနၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္ တို႔ အေျခအေနကေတာ့ ေႏွးတယ္ေပါ့။ ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို တြန္းတြန္းတိုက္တိုက္ ႐ုန္းကန္မွ နည္းနည္းေလးေရြ႕တာ။ (၂၉)ႏွစ္ ဆိုတဲ့အခ်ိန္က မနည္းဘူး။ တိုင္းျပည္တစ္ ျပည္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ဖို႔အတြက္ လုံေလာက္တဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ ဂ်ပန္နိုင္ငံဆိုရင္ ျပာပုံထဲကျပန္ လူးလဲထခဲ့ရတာ။ ဒါေပမဲ့ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ပဲၾကာ တယ္။ ကမၻာ့ထိပ္တန္းႏိုင္ငံတစ္ခု ျပန္ျဖစ္ သြားတယ္။
Speaker ။ ။တိုင္းျပည္အေရြ႕တစ္ခု ေရာက္ဖို႔ ျပည္သူလူထုက တက္တက္ၾ<ြကၾ<ြကနဲ႔ အၿမဲတမ္းလႈပ္ရွားတယ္။ ဦးေဆာင္သူေတြ လည္း သူတို႔အခန္းက႑ကို သူတို႔လုပ္ေန တယ္။တိုင္းျပည္အေရြ႕ကို လြန္ခဲ့တဲ့(၂၉)ႏွစ္၊ ႏွစ္သုံးဆယ္အတြင္း ေရြ႕ေအာင္လုပ္ဖို႔ အခြင့္ အေရးေတြ၊ အေျခအေနေတြ ေပးခဲ့တယ္။ ေရြ႕ေအာင္မလုပ္နိုင္ခဲ့ဘူး။ ဘာလို႔ မေရြ႕လဲ။ တိုင္းျပည္အေရြ႕ကိုေရႊ႕ဖို႔ ဘယ္သူ႔မွာ တာဝန္ ရွိလဲ။
UHK ။ ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈက အရမ္းေနာက္ က်တယ္လို႔ သုံးသပ္လို႔ရမယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံရဲ႕ အေျခအေနကို ကမၻာ့သမိုင္းနဲ႔ယွဥ္ၿပီး ၾကည့္ၾကည့္လိုက္ရင္ ၿဗိတိန္က မကၠနာတာ (ပထမဆုံး လူ႔အခြင့္အေရး စာခ်ဳပ္)ကေန စတယ္။ ေနာက္ၿပီး ၁၈ ရာစုေလာက္ထဲက စၿပီးေရြ႕လာတယ္။ အေမ ရိကန္၊ ျပင္သစ္၊ ဥေရာပ အဲဒီနိုင္ငံေတြက ထူေထာင္ခဲ့တာ ႏွစ္ႏွစ္ရာေက်ာ္ေလာက္ရွိၿပီ။ ဒီႏိုင္ငံေတြမွာ ႏိုင္ငံေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ၊ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ၊ လူ႔အခြင့္အေရး၊ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ လြတ္ လပ္မႈ၊ တရားဥပေဒရဲ႕ ဟန္ခ်က္ကို ထိန္းထား မႈ၊ တရားဥပေဒနဲ႔ အကာအကြယ္ေပးမႈ၊ ႏိုင္ငံတစ္ခုရဲ႕ စီမံခန္႔ခြဲမႈကို ပြင့္လင္းျမင္သာ ေအာင္ ဥပေဒအရ၊ စနစ္အရ ဖန္တီးထားမႈ၊ အင္စတီက်ဴးရွင္းေတြ ခိုင္ေအာင္လုပ္ထားမႈ၊ ပညာေရးမွာ အမ်ားႀကီး ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေတြ ရွိေနၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံက်ေတာ့ အဲဒါ အရမ္းအားနည္းေနတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံရဲ႕စနစ္က ဘုရင္စနစ္ကလာတယ္၊ ကိုလို နီစနစ္ေရာက္တယ္၊ လြတ္လပ္ေရးရတယ္၊ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီကို ခဏသြားတယ္၊ ၿပီး ေတာ့ ေတာက္ေလွ်ာက္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ စစ္ အစိုးရ၊ တစ္ပါတီ၊ ၿပီးေတာ့ စစ္တပ္က အာ ဏာျပန္သိမ္း ဒီလိုသြားခဲ့ရတာ။ ဒီေတာ့ ဒီကေန႔မွာ လြတ္လပ္တဲ့ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းကို စၿပီးထူေထာင္ခါစပဲ ရွိေသးတယ္။ အခ်ိန္ အားျဖင့္ အရမ္းကို တို ေတာင္းေနေသးတယ္။ ေနာက္ၿပီး စစ္တပ္ႀကီး စိုးမႈဝါဒ(Militarism,Militarization) ဆိုတဲ့ လူ႕အဖြဲ႕အစည္း အတြင္းမွာ စစ္တပ္ရဲ႕ အခန္းက႑ဟာ မ်ားလြန္းတယ္။ အဓိကက ဒါပဲ။ ဒီေတာ့ ႏိုင္ငံေရးဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ အားနည္းခဲ့တယ္။ ႏိုင္ငံေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈကိုသြားႏိုင္မွ စီးပြား ေရးဖြံ႕ၿဖိဳးမႈကိုရမွာ။ ႏိုင္ငံေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈမရွိဘဲ စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ မရဘူး။ ဒါကို တပ္မေတာ္ကလည္း ေကာင္း ေကာင္းႀကီး နားလည္သင့္ပါတယ္။
တကယ္တမ္းေျပာရရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ျမန္မာ့လူ႕အဖြဲ႕အစည္းကို ဦးေဆာင္ေနတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ၾကားထဲမွာ ေနာက္ဆယ္ ႏွစ္မွာ၊ ေနာက္အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မွာ ႏိုင္ငံဘာ ျဖစ္ရမယ္ဆိုတဲ့ ဘုံရည္မွန္းခ်က္ တစ္ခု၊မဟာ ဗ်ဴဟာတစ္ခုကို ခ်မွတ္သင့္တယ္လို႔ထင္တယ္။ ခ်မွတ္သင့္တယ္။
Speaker ။ ။ ၈၈မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္း သားမ်ားဆိုတာ ျမန္မာျပည္ႏိုင္ငံေရးမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၿပီးရင္ ဒုတိယ အင္အားအႀကီးဆုံးလို႔ ေျပာၾကတယ္။ ပုံရိပ္ (Image)လည္း အရမ္းေကာင္းတယ္။ စစ္ အစိုးရကိုလည္း ေတာ္လွန္ခဲ့တယ္။ ၈၈ ေက်ာင္းသားေတြျပန္လြတ္လာတာ ၂ဝ၁၂ ကတည္းကဆိုေတာ့ အျပင္ေရာက္တာ ငါးႏွစ္ ရွိၿပီ၊ အေျခအေနေတြကိုလည္း သုံးသပ္မိ ေလာက္ၿပီ။ ဒီ ၈၈ ေက်ာင္းသားေတြထဲက အခ်ဳိ႕က ပါတီေထာင္မယ္၊ အခ်ဳိ႕က ပါတီ မေထာင္ဘူးဆိုေတာ့ ၈၈ၿငိမ္း/ပြင့္က နိုင္ငံ ေရးအယူအဆကြဲသြားၿပီဆိုၿပီး ေျပာၾကတယ္။ တကယ္ ႏွစ္ျခမ္းကြဲသြားတာလား။
UHK ။ ။ အရင္ ၈၈မ်ဳိးဆက္ အေနနဲ႔ေတာ့ မကြဲပါဘူး။ လႊတ္ေတာ္တြင္း ႏိုင္ငံေရးကိုဝင္မယ့္သူနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပ ႏိုင္ငံေရးမွာ ရပ္ေနဦးမယ့္သူပဲ ရွိပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ ေရး (Transition)ကို ပိုၿပီး ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့၊ ေနာက္ျပန္မလည္ေစခ်င္တဲ့ ရည္မွန္းခ်က္၊ ရပ္တည္ခ်က္၊ သေဘာထား ေတာ့ အားလုံးမွာ တူညီပါတယ္။ ရွစ္ေလးလုံး ကေန ဒီဘက္ေခတ္အထိ ပါဝင္ေနတဲ့ မ်ဳိး ဆက္အားလုံးရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကလည္း ဒီမိုကေရစီ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္း ေရးပါ။ ဒီမ်ဳိးဆက္ေတြၾကားမွာ ႏိုင္ငံေရး ပါတီတစ္ခုရွိသင့္တယ္ဆိုတာ လိုအပ္ခ်က္ တစ္ခုပါ။ အဲဒီမွာဝင္ၿပီး ရပ္မယ့္သူေတြအတြက္ လည္း ကိုယ္စားျပဳမႈကို ပိုၿပီးမ်ားေအာင္၊ ပိုၿပီးေကာင္းေအာင္ လုပ္သင့္တယ္။ လုပ္ရမယ္။ ဒီ၈၈မ်ဳိးဆက္ကို ကုိယ္စားျပဳတဲ့ပါတီ တစ္ခုထြက္လာၿပီဆိုရင္ေတာ့ နိုင္ငံအတြက္၊ ျပည္သူအတြက္ ေကာင္းတယ္။
Speaker ။ ။ ႏိုင္ငံေရးပါတီမွာ အစ္ကိုနဲ႔ ကိုမင္းကိုႏိုင္တို႔မပါတာ ဘာ အေၾကာင္း ရွိေသးလဲ။
UHK ။ ။ေလာေလာဆယ္ မပါ ေသးတာေပါ့။ ႏိုင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ လႊတ္ေတာ္တြင္း ႏိုင္ငံေရးကို ဝင္ၿပီး ေတာ့ ရပ္တည္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ဖို႔ ဆိုတဲ့ဟာက ထိေရာက္မႈေတြ၊ လုပ္ႏိုင္စြမ္းေတြကို ႏႈိင္းခ်ိန္ ၿပီး အခုထိ မပါေသးတာပါ။ အျခား သီးျခား အေၾကာင္းအရင္းေတာ့ မရွိပါဘူး။
Speaker ။ ။ ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒအေၾကာင္းေျပာတိုင္း ခင္ဗ်ားတို႔ လုံးဝအလုပ္လုပ္လို႔မရဘူး၊ ဒါႀကီး ကို ဖ်က္မွရမယ္ဆိုၿပီး ဆရာဦးဝင္းတင္က ဖ်က္တဲ့ဘက္က ရပ္ခဲ့တယ္။ ျပင္ဖို႔ရပ္တည္တဲ့ လူတခ်ဳိ႕လည္းရွိတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္လည္း ဒါေတြသိေပမယ့္ ဒီဖြဲ႕စည္းပုံ ေအာက္က ဝင္ၿပီး က်မ္းက်ိန္ရတာပဲ။ ဒီေတာ့ ဒီဖြဲ႕စည္းပုံေအာက္မွာ အားလုံးဟာ ဘယ္ ေလာက္အထိ အလုပ္လုပ္ႏိုင္မွာလဲ။
UHK ။ ။ ဖြဲ႕စည္းပုံျပဳျပင္ေရး အတြက္ NLD ေရာ၊ ၈၈မ်ဳိးဆက္ေတြေရာ တြန္းတြန္းတိုက္တိုက္ ေျပာခဲ့ၾကတယ္။ လုပ္ ခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒါ တိုင္းျပည္အတြက္ပဲ။ ဒီ ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႕စည္းပုံကေနၿပီးေတာ့ ကန္႔သတ္ ထားတဲ့ဟာေတြကို ျမန္ျမန္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲႏိုင္ရင္ ႏိုင္ငံရဲ႕ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးအတြက္ ပိုၿပီးေကာင္း လိမ့္မယ္။ အရင္ ဦးႏုအစိုးရလက္ထက္တုန္း ကဆိုရင္ တပ္မေတာ္ဟာ ဒီမိုကေရစီကို ကာကြယ္တယ္ဆိုတဲ့ ရပ္တည္ခ်က္နဲ႔ ရပ္ခဲ့ တာ။ အခု တပ္မေတာ္ရဲ႕ ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒကို ကာကြယ္တယ္ ဆိုတာ ေၾကာင့္ ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကို မေျပာင္းနဲ႔ မျပင္နဲ႔ဆိုတဲ့အဓိပၸာယ္ အထိ မသြားသင့္ဘူးလို႔ ထင္တယ္။ ႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ ပင္မအခြင့္အေရးကို ကာကြယ္ထားတဲ့ ႏိုင္ငံ သားေတြရဲ႕ ပင္မဥပေဒအျဖစ္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒက ရွိကိုရွိရမယ္။ ႏိုင္ငံဟာ ဥပေဒနဲ႔အုပ္ခ်ဳပ္ထားတဲ့ႏိုင္ငံျဖစ္ရမယ္။ ဒီလို ဖြဲ႕စည္းပုံကို မေျပာင္းနဲ႔၊ မျပင္နဲ႔ဆိုတဲ့အထိ ေရာက္သြားရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္မႈဟာ ေႏွးသြားမယ္။ ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႕စည္း ပုံရဲ႕ ျပ႒ာန္းခ်က္အရ အေျခအေနတစ္ခုမွာ တပ္မေတာ္က အာဏာသိမ္းတယ္ဆိုရင္ ေတာင္ ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအရ အာဏာ သိမ္းလိုက္တာ ျဖစ္ေနတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔မွာ ပါတီစုံဒီမိုကေရစီနဲ႔ ျပည္သူေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ လႊတ္ေတာ္ရွိတယ္။ ဒီေတာ့ ဖြဲ႕စည္းပုံကိုျပင္ဖို႔ ျပည္သူက ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ရာႏႈန္းျပည့္ လက္ခံတယ္ ဆိုရင္ေတာင္ စစ္တပ္က သေဘာမတူရင္ ျပင္လို႔ မရဘူးဆိုတဲ့ သေဘာရွိတယ္။ ဒီေတာ့ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ ေရးက႑ကို ပထမဦးဆုံး ျပင္ဖို႔လိုတာ။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ေတာ့ ဒီဖြဲ႕စည္းပုံဟာ ေျပာင္းလို႔၊ ထပ္ျပင္လို႔ မလြယ္တဲ့ ဖြဲ႕စည္းပုံ(Rigid Consitution) ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။ ေျပာင္း လို႔၊ ျပင္လို႔ရတဲ့ ဖြဲ႕စည္းပုံပဲ (Unrigid Consitution) ျဖစ္သင့္တယ္။ အနာဂတ္ကို လမ္းဖြင့္ထားရမွာပဲ။ ေနာက္လာမယ့္ အနာ ဂတ္ (ေနာက္ႏွစ္သုံးဆယ္၊ ႏွစ္ငါးဆယ္)မွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔မ်ဳိးဆက္ေတြ ဘာရင္ဆိုင္ရဦး မလဲ မသိေသးဘူး။ အဲဒီေခတ္မွာရွိေနတဲ့ စိန္ေခၚမႈေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိဦးမလဲ မသိ ေသးဘူး။ အဲဒီအတြက္ ဖြဲ႕စည္းပုံကို သူတို႔ ေခတ္မွာလည္း ထပ္ၿပီးျပင္ရမွာပဲ။ အေမရိ ကန္ ဖြဲ႕စည္းပုံဆိုရင္ ႏိုင္ငံသားအခြင့္အေရး (Bill Of Right) ဆိုတာကို ေလးဆက္ေျမာက္ သမၼတလက္ထက္မွ ျဖည့္ႏိုင္ခဲ့တာ။ တစ္ခါ ထဲျပည့္စုံတဲ့ဖြဲ႕စည္းပုံေတာ့ ျဖစ္ဖို႔မလြယ္ဘူး။ ႏိုင္ငံရဲ႕အနာဂတ္၊ မ်ဳိးဆက္ေတြ အနာဂတ္မွာ စိန္ေခၚမႈေတြကို ရင္ဆိုင္ႏိုင္တဲ့ ဖြဲ႕စည္းပုံ မ်ဳိးျဖစ္သင့္တယ္။ တိုင္းရင္းသားအခြင့္အေရး ေတြ၊ ျမန္မာျပည္သူတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ အခြင့္ အေရးေတြ၊ ႏိုင္ငံသားတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ အခြင့္ အေရးေတြကို အာမခံခ်က္ေပးႏိုင္တဲ့ ဖြဲ႕ စည္းပုံမ်ဳိး ျဖစ္သင့္တယ္။ အဲဒီလိုမ်ဳိး ျပင္ဆင္ ထားမွ ရလိမ့္မယ္။
Speaker ။ ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစု ၾကည္က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို တြန္းလုပ္တယ္။ ဒီလို ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုပဲ တြန္းလုပ္လို႔ စီးပြား ေရးက်တယ္လို႔ေျပာက်တယ္။ ဦးသိန္းစိန္ နဲ႔ယွဥ္လိုက္ရင္လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမွာ ေစ်းဦး ေတာင္မေပါက္ဘူး။ ဘဲဥေတာင္မကြဲဘူးလို႔ ေဝဖန္က်တယ္။ ဒီလိုဦးသိန္းစိန္နဲ႔ယွဥ္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္ေတြ မေအာင္ျမင္ဘူးလို႔ ေဝဖန္တဲ့အေပၚ ဘာေျပာခ်င္လဲ။
UHK။ ။ ဦးသိန္းစိန္လက္ထက္ မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ စကားေျပာနိုင္တဲ့ ပလက္ေဖာင္းျဖစ္တဲ့ NPC ကို ဖြဲ႕စည္းလိုက္ တယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးကို တြန္းတြန္းတိုက္ တိုက္လုပ္ႏိုင္တယ္လို႔ ေတြ႕ရတယ္။ အရင္ တုန္းက စကားေျပာစရာ ေနရာမရွိတဲ့ အေျခ အေနကေန စကားေျပာစရာေနရာ ရွိလာခဲ့ တယ္။ ဆက္တိုက္ညိႇႏႈိင္းတယ္။ အေရြ႕တစ္ခု ေတာ့ ေရြ႕လာတယ္ေပါ့။ ဒီဘက္ေခတ္မွာေတာ့ လႊတ္ေတာ္မွာလည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ပတ္သက္ ၿပီး အသံထုတ္ႏိုင္တာ နည္းေနတယ္။ ျမန္မာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္လို႔ေျပာရင္ ျပႆနာ (Issue) မဟုတ္ဘူး။ ေခါင္းစဥ္တင္႐ုံတင္ထားရ မယ့္ ကိစၥမဟုတ္ဘူး။ တစ္ခုၿပီး တစ္ခု ဆက္ တိုက္လုပ္ရမယ့္ ျဖစ္စဥ္။ အစိုးရဘက္ကလည္း ႏိုင္ငံေရးပညာရွင္ေတြ၊ သမိုင္းပညာရွင္ေတြ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို အထူးျပဳေလ့လာထားတဲ့သူ ေတြ ပါဝင္ၿပီးေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ဆက္တိုက္ ေဆြးေႏြးေနတဲ့အဖြဲ႕မ်ဳိး ဖြဲ႕စည္း ထားသင့္တယ္။ တိုင္းရင္းသားဘက္ကလည္း အဲဒီလို အဖြဲ႕မ်ဳိး ဖြဲ႕စည္းထားသင့္တယ္။ တပ္မေတာ္ဘက္ကလည္း နည္းပညာအရ အဲဒီလို အဖြဲ႕မ်ဳိး ဖြဲ႕စည္းထားသင့္တယ္။ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕ေတြကို လက္နက္ခ်ပါ၊ လက္နက္စြန္႔ပါ တစ္ခုတည္းေျပာလို႔မရဘူး၊ ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္၊ ဖက္ဒရယ္ တပ္မ ေတာ္အျဖစ္ ေပါင္းစည္းေရးအတြက္ နည္း ပညာလိုတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလိုလက္ေတြ႕အဖြဲ႕ ေကာင္းေကာင္းေတြနဲ႔ ဆက္တိုက္ညႇိႏႈိင္းေနဖို႔ လိုအပ္တယ္။ ဒါဆို စကားလုံးအေပၚမွာ ေခါင္းစဥ္တင္ၿပီး ေျပာေနတာထက္ ျပည္ ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္ကို အေျခခံၿပီး စကားေျပာ ႏိုင္မယ္။ ေနာက္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုရင္ သူ႔ တစ္ခုတည္းရပ္ေနတာ မဟုတ္ဘဲ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကို သြားရဦးမယ္။ လြတ္လပ္ေရးနဲ႔အတူ တြဲပါလာတဲ့ စစ္ပြဲေတြ ေၾကာင့္ ျပည္သူေတြမွာ စိတ္ဒဏ္ရာေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ အဲဒီ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြကို အမ်ားႀကီးကုစား ဖို႔လိုတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံဟာ ကမၻာေပၚ မွာ ကေမၻာဒီးယားၿပီးရင္ ေျခလက္အဂၤါခ်ဳိ႕ ယြင္းမႈအမ်ားဆုံးႏိုင္ငံပါ။ စစ္ေၾကာင့္ ယိုယြင္း ပ်က္စီးခဲ့တဲ့၊ စစ္ရဲ႕ဆုတ္ၿဖဲခံထားရတဲ့ ႏိုင္ငံ ျဖစ္တာ ၾကာၿပီ။ တိုင္းရင္းသားေဒသေတြမွာ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ အရမ္းကိုနည္းေနေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အတိတ္ကိုထားခဲ့ပါ၊ အနာဂတ္ကို မ်က္ႏွာမူပါ၊ အတူတူသြားၾကမယ္။ ျမန္မာ ႏိုင္ငံဟာ ေအာင္ျမင္မႈ၊ တရားမွ်တမႈ၊ လြတ္ လပ္မႈနဲ႔ ထိုက္တန္တဲ့ လူမ်ဳိးနဲ႔ႏိုင္ငံဆိုတာကို ျပႏိုင္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအစိုးရ လက္ထက္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို အျမန္ဆုံးၿပီး ေအာင္လုပ္ဖို႔ လိုအပ္တယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြ ဘက္၊ စစ္တပ္ဘက္၊ အစိုးရဘက္ေတြက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ အမ်ဳိးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ ေရးကို မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ယူမယ္ဆိုတဲ့ ၿငိမ္း ခ်မ္းေရးဆႏၵျပဳမႈ လိုအပ္တယ္။ ဒီလိုအဖြဲ႕ေတြ ဖြဲ႕စည္းၿပီး အလုပ္လုပ္ႏိုင္ၿပီဆိုရင္ ေရြ႕လာ မွာပါ။
Speaker ။ ။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ကို မုန္းတဲ့စိတ္၊ ႀကံ့ခိုင္ေရးကို မုန္းတဲ့စိတ္၊ ပါတီကိုပဲ ၾကည့္ပါ၊ လူကိုမၾကည့္ပါနဲ႔ဆိုတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္စကားေၾကာင့္ ၂ဝ၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔အတူ အေရြ႕ႀကီး တစ္ခုကို ေရြ႕လိုက္တယ္။ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာေတြကို ေျဖရွင္းဖို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လူထုက မဲေပးၿပီး ေရြးခ်ယ္လိုက္တာ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီ အေရြ႕ေတြကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မေရႊ႕ ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ဘယ္လိုျဖစ္ သြားႏိုင္လဲ။
UHK ။ ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစု ၾကည္ ဦးေဆာင္တဲ့အစိုးရအဖြဲ႕ တာဝန္ယူတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေလာက္ေလာက္လားလား၊ ဆုပ္ဆုပ္ ကိုင္ကိုင္ျပႏိုင္တဲ့ ရလဒ္ေတြထြက္လာဖို႔ လို အပ္တယ္။ ထိေရာက္မႈရွိဖို႔ လိုအပ္တယ္။ အခုအခ်ိန္အထိ ဆႏၵျပမႈေတြကို အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးအာဏာသုံးၿပီး ေျဖရွင္းေနရတုန္းပဲ။ ဒီလိုဆိုရင္ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ဒါက တစ္ပိုင္း ေပါ့။ ဒီအစိုးရလက္ထက္မွာ ဘာကိုဦးစားေပး ေဆာင္ရြက္ရမလဲဆိုၿပီး ခ်မွတ္ထားတဲ့ မူဝါဒ ေတြ ရွိပါတယ္။ ဒီမူဝါဒေတြမွာ ႏိုင္ငံေရးအရ ရည္မွန္းထားတာက ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး၊ တပ္မေတာ္နဲ႔ ျပည္သူ ၾကား၊ တပ္မေတာ္နဲ႔ တိုင္းရင္းသားေတြၾကား၊ တပ္မေတာ္နဲ႔ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြၾကား ထဲ ျပန္လည္ညီၫြတ္ေရးေတြ ပါၿပီးေတာ့ တကယ္ ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ဖို႔လည္း လိုအပ္ပါ တယ္။
အစိုးရျဖစ္တဲ့ ငါးႏွစ္အတြင္း ရလဒ္ ေကာင္းေတြ မထြက္ခဲ့ရင္ အစိုးရထဲမွာ ျဖစ္ ေနတဲ့ အက်ပ္အတည္းေတြကို ျပည္သူေတြက သေဘာမေပါက္ဘဲ ဒီအစိုးရဟာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ကို နားမလည္ပါဘူး၊ စီမံခန္႔ခြဲမႈကို နားမ လည္ပါဘူးဆိုၿပီး ေပါ့ေပါ့ေလး ျမင္သြား ႏိုင္တယ္။ ဒီလိုျမင္ၿပီဆို ဒီမိုကေရစီအသြင္ ကူးေျပာင္းေရးကို ထိခိုက္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလိုဆို ရင္ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြရဲ႕ အခန္းက႑၊ စြမ္းရည္ကိုလည္း ထိခိုက္ပါတယ္။ အခုအေျခ အေနကေတာ့ သိပ္အားရစရာေတာ့ မရွိေသး ဘူး။ အစိုးရမွာ အခက္အခဲေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနပါတယ္။ ။
အြန္လိုင္းဝဏၰ၊ ဇင္မင္းၿဖဳိး
The Speaker သတင္းဂ်ာနယ္
အတြဲ(၁)၊ အမွတ္(၃၅)
ၾသဂုတ္ ၃
