Latest News

CREDIT

သတင္းစံုေပ်ာ္၀င္အိုးၾကီးတြင္ ေဖာ္ျပထားသည့္ သတင္း၊ဓာတ္ပံုမ်ားသည္ သက္ဆိုင္သူမ်ား၏မူပိုင္သာျဖစ္ေၾကာင္း အသိေပးအပ္ပါသည္။

Saturday, May 26, 2018

သီရိမာ ( ဦးသုခ)


"ဘယ္လို … ဘယ္လို …. ျပန္ေျပာစမ္းပါဦး သခင္မ နားၾကားမ်ားလြဲေလသလားကြယ္"

"ဟုတ္ပါတယ္ သခင္မ … သခင္မကို အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က ေတြ႕ခြင့္ေတာင္းေနပါတယ္"

"မျဖစ္ႏိုင္တာကြယ္ … သခင္မဘ၀မွာ အမ်ိဳးသမီးကေတြ႕ခြင့္ေတာင္းတယ္ဆိုတာ မျဖစ္နိင္တာပဲ … သူက ဘယ္သူလဲ … ဘာကိစၥတဲ့တုန္း …
တစ္လႀကိဳတင္ ခ်ိတ္ဆက္ထားျခင္း မရွိရင္သခင္မ ဘယ္သူ႕မွ မေတြ႕တာ သူမသိ ဘူးလား"။

"သိပ္က်က္သေရရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ပါသခင္မ … ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကိစၥေၾကာင့္ သခင္မကိုပဲေတြ႕ပါရေစ … သခင္မနဲ႔ နွစ္ကိုယ္ၾကားေျပာပါရေစ" တဲ့။

"ဘုရားဘုရား … ဟုတ္ရဲ႕လားကြယ္ … ကဲကဲ … ထားပါေတာ့ သူ႕ကိုေဖ်ာ္ရည္နဲ႕ ဧည့္ခံ ထားလိုက္ပါကြယ္ … သခင္မလာခဲ့မယ္ ခဏေစာင့္ဖို႕ ေျပာထားလိုက္ေနာ္"

" အင္း …. က်မလိုျပည့္တန္ဆာတစ္ေယာက္ကို …. အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က … ေတြ႕ခြင့္ ေတာင္းတယ္ ဆိုပါလား ထူးဆန္လိုက္တာ…"

ကိုယ္ကို မွန္ေရွ႕မွာ တစ္ခ်က္ လွည့္ပတ္ၾကည့္လိုက္တယ္ …. ၿပီးေတာ့ အေပၚရံုေလးကို အသာအယာ ၿခံဳၿပီး …. ဧည့္ခန္းမဆီကိုထြက္လာခဲ့တယ္။

"အိုး … မ်က္နွာေလးက က်က္သေရရွိသလို ေအးခ်မ္းလွပါလား"

ဧည့္ခန္း စႏၵကူးေညာင္ေစာင္းမွာ ထိုင္ေနတဲ့ က်မေလာက္မလွေပမယ့္ အျပစ္ကင္းစင္တဲ့ မ်က္နွာေလးနဲ႕ က်က္သေရရွိေနတဲ့ က်မနဲ႕သက္တူရြယ္တူေလာက္ရွိမယ့္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ … က်မဧည့္ခန္း အျပင္အဆင္ခမ္းနားပံုကို … စိတ္၀င္တစားၾကည့္ရင္း က်မကို ေစာင့္ေနတာ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။

"က်မ သီရိမာ ပါ"

သူက်မကို ေမာ့ၾကည့္ၿပီး … ပါးစပ္အေဟာင္းသားနဲ႕ခဏေငးေမာသြားတယ္ … ၿပီးမွ သတိ ၀င္လာၿပီး ….

"ဒီေလာက္ လွပေက်ာ့ရွင္းၿပီး က်က္သေရရွိလွတာ …. သီရိမာပဲျဖစ္မွာေပါ့ … ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ အေခ်ာဆံုး အလွဆံုး က်က္သေရအရွိဆံုးဘြဲ႕ကို ခံယူထားတာပဲ … က်မေတာင္ ေငးမိသြားရတယ္ …. က်မက ဥတၱရာပါ …. သုမန သူေ႒ႀကီးရဲ႕ ေခြ်းမပါရွင္"

"ေၾသာ္ … နႏၵသူေ႒းေလးရဲ႕ ၾကင္ယာကိုး …. နာမည္ကို ၾကားဖူးတာၾကာပါပေကာ ရွင္ … သိပ္ေတာ္ၿပီး ခင္ပြန္းကိုသိပ္္ဂရုစိုက္တဲ့ …. မိန္းမျမတ္ေလးတဲ့ … က်မယံုသြားၿပီ"

"ဒီမယ္ … က်မေျပာျပပါဦးမယ္ …. ဒီႏိုင္ငံရဲ႕မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္ သူေ႒းသူၾကြယ္ေတြထဲမွာ … က်မဆီကို ေရာက္မလာတဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာသူကိုျပပါဆိုရင္ေလ …. ရွင့္ရဲ႕ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕တဲ့ … ျပဳစုမမႈေအာက္က ရွင့္ခင္ပြန္းပဲရွင္ သိရဲ႕လား"။

"အင္း …. သူ သီရိမာနဲ႕ မေတြ႕ဖူးတာေၾကာင့္ သီရိမာဆီမလာတာေၾကာင့္ က်မမွာ … အခက္ေတြေတြ႕ၿပီး ေနာက္ဆံုး … က်မကပဲ သီရိမာ ဆီလာၿပီး သီရိမာကလာေပးဖို႔ အကူအညီေတာင္းရေတာ့တာေပါ့ရွင္"။

"ဟင္ … ဘယ္လို … က်မဒီေန႕ဘာျဖစ္တယ္မသိဘူးရွင္ … ထူးဆန္းတာေတြနဲ႕ပဲ ႀကံဳေတြ႕ ေနရတယ္ … တခုခုမွားေနသလားပဲ … က်မအထင္ … အမက က်မကို ရွင့္ခင္ပြန္းနဲ႕ ေတြ႕ေစခ်င္သလားပဲ …. ဟုတ္လား
က်မသိတာက ဂုဏ္သေရရွိအမ်ိဳးသမီးေတြက … သူတို႕ ခင္ပြန္းေတြကို … က်မဆီေျခဦးလွည့္မွာသိပ္ေၾကာက္ၾကတယ္ေလ"။

"ေျပာရမွာေတာ့အားနာပါတယ္ သီရိမာ …. က်မဖခင္ သုမနသူေ႒းနဲ႕ က်မခင္ပြန္းဟာ … ဗုဒၶရဲ႕တရားေတာ္ကို … သက္၀င္ယံုၾကည္မႈမရွိၾကေသးဖူးေလ … ဗုဒၶရဲ႕ အဆံုးအမကို လက္မခံေသးဘူး … က်မကေတာ့ က်မ မိဘေတြလို ဒါန သီလ ဘာ၀နာကို အားကိုးျပဳၿပီးေနတယ္ … ဒါေပမယ့္ ရွင္သိလား သီရိမာ … က်မေလ သူနဲ႕အေၾကာင္းပါၿပီးကတည္းကစလို႕ … က်မ ကိုေလ ဥပုသ္ေလးေတာင္ေစာင့္ခြင့္မေပးပဲ …ေန႕စဥ္သူ႕ကိုပဲ ျပဳစုေစတယ္"

"ခစ္ခစ္ … အမခင္ပြန္းက အမကို သိပ္ခ်စ္တာေပါ့"

"ဒါခ်စ္တာလို႕ေခၚလား သီရိမာ …. ပ်ိဳမ်စ္မႈေတြကုန္သြားခ်ိန္ေရာ …. အဆင္းလွတုန္း … အရြယ္ႏုပ်ိဳတုန္း က်န္းမာသန္စြမ္းတုန္းေတာ့ … ခ်စ္တာေပါ့"

"အို … အမ ဥတၱရာ … က်မအေမလဲဒီလိုပဲ သိလား … ဘုရင္မင္းျမတ္ကအစ တစ္ႏိုင္ငံလံုး အနမ္းခံရတဲ့ ပန္းကေလး … ေဟာ ... သူလဲအိုမင္းေရာ … ဘယ္သူမွ အေရးမလုပ္ေတာ့ဘူး ….

ခုလဲၾကည့္ေလ .. က်မမပါရင္ … ဘုရင္မင္းႀကီး ဘာပြဲမွလုပ္လို႕မရဘူး …. ဘယ္သံတမန္ ဧည့္သည္မွ ေတြ႕လိုမရဘူး … က်မအားတဲ့ရက္ကို သူညွိၿပီးစီစဥ္ရတာ …. ေျပာျပစမ္းပါ အမဥတၱရာ … က်မရဲ႕ ပ်ိဳမ်စ္ျခင္းကဘယ္ေလာက္ထိခံမလဲ … ေနာက္ ငါးနွစ္လား … ေနာက္ဆယ္နွစ္လား"

သူမက က်မတို ညီမငယ္ေလး တစ္ေယာက္ လို ျမတ္ႏိုးစြာ ၿပံဳးၾကည့္ေနတယ္ ….

"က်မဘယ္လိုကူညီရမလဲ … ေျပာေလ"

"ဆယ့္ငါးရက္တိတိ က်မအိမ္မွာလာေနၿပီး က်မခင္ပြန္းကို … ခင္ပြန္းတစ္ေယာက္လို ျပဳစုေပးပါညီမရယ္ … ဗုဒၶနဲ႕ သံဃာေတာ္ေတြကို … က်မ ဆြမ္းဖိတ္လုပ္ေကြ်းခ်င္တယ္ … သီလေဆာက္တည္ခ်င္တယ္ … ဆယ့္ငါးရက္ထဲပါ …. က်သင့္ေငြကို ခုထဲကေပးခဲ့ပါ့မယ္ ညီမရယ္"

"ဆယ့္ငါးရက္ေတာင္ … မ်ားလွပါလား … ၿပီးေတာ့ အမခင္ပြန္းက က်မျပဳစုလုပ္ေကြ်းတာ နွစ္သက္မယ္လို႕ အမထင္လားဟင္"

"ငါ့ညီမေလာက္လွတာ … ရာဇၿဂိဳဟ္မွာ ရွိလို႕လား ညီမေလးရယ္ …. ပ်ိဳမ်စ္မႈနဲ႕ … အလွအပကို ကိုးကြယ္တဲ့ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္က … ေလာကမွာ အလွဆံုးလို႕ ေျပာလို႕ရတဲ့ ညီမကို မနွစ္သက္ဘူးဆိုရင္ .. က်ိန္းေသၿပီ … သူဟာေယာဂီပဲ … အမခင္ပြန္းအေၾကာင္း အမသိပါတယ္ညီမငယ္ … သူမင္းနဲ႕ေတြ႕တာေနာက္က်တယ္ေတာင္ထင္မွာ"။

"တစ္ကယ္ဆို က်မ ဒါမ်ိဳး ရက္ရွည္ ျပဳစုရတာလက္မခံခ်င္ဘူး … အားလံုးကို ေန႕ပိုင္း နာရီပိုင္း ေလာက္ပဲျပဳစုရတာ .. ဒါေပမယ့္ …ခင္ပြန္းအတြက္ … ဇနီးကိုယ္တိုင္ လာတယ္ ဆိုေတာ့ က်မလက္ခံလိုက္ပါ့မယ္ … ၿပီးေတာ့ဗုဒၶအတြက္ ဆိုတဲ့စကားကိုၾကားရေတာ့ က်မတို႕အႏြယ္ ရဟႏၲာမႀကီး အမၺပါလီကို ျမင္မိလို႕ပါ"။

"၀မ္းသာလိုက္တာ ညီမငယ္ … သာဓု သာဓု သာဓုပါ … ဒါဆို အမ မနက္ျဖန္ ရထား လႊတ္လိုက္ပါ့မယ္"။

"အို … ကိစၥမရိွပါဘူးအမ … က်မရထားနဲ႕ပဲလာခဲ့ပါ့မယ္"။

အခန္း ( ၂ )
=======
က်မရဲ႕ ျမင္းျဖဴ ေလးေကာင္ကတဲ့ ရထားလံုး နႏၵသူေဌးေလးရဲ့ အိမ္ေရွ႕ေရာက္တယ္ဆိုရင္ပဲ … က်မနဲ႕ အတူပါလာတဲ့အလုပ္သမားေတြက .. က်မကို တံခါးဖြင့္ေပးခ်ိန္မွာ … ဥတၱရာက အိမ္ထဲက ၿပံဳးရႊင္စြာေျပးထြက္လာၿပီး …. ရထားေပၚကဆင္းမယ့္က်မကို သူ႕လက္နွစ္ဖက္နဲ႕ ဆီးႀကိဳ ေဖးမပါတယ္ … အသင့္ေစာင့္ေနတဲ့သူ႕အေျခြရံေတြက … က်မ ေသတၱာေတြကို သယ္သြားၾကပါတယ္ ….

သူက်မလက္ကို ဆြဲၿပီး ခမ္းနားလွတဲ့ ေဂဟာၾကီးအေပၚတက္လာခဲ့တယ္ …. ေလွခါးထိပ္ နွစ္ဖက္မွာ မိန္းမပ်ိဳနွစ္ေယာက္စီက က်မတို႕ကိုအရိုအေသေပးၾကတယ္ …

"ညည္းတို႕အရွင္ … အခန္းတြင္းမွာလား"

"ဟုတ္ကဲ့ပါသခင္မ … ဧည့္သည္အတြက္ သခင့္အခန္းနဲ႕ ကပ္လ်က္အခန္းမွာ ျပင္ထားပါတယ္"။

"ေအး ေအး မင္းတို႕လြတ္လပ္စြာေနၾကေတာ့"

သူ က်မကိုလက္ဆြဲေခၚလာၿပီး … က်မအတြက္ျပင္ထားတဲ့အခန္း လို႕ထင္ရတဲ့အခန္းေရွ႕မွာ .. ရပ္ျပီး …

"ခဏတစ္ျဖဳတ္နားဦးေနာ္ညီမေလး …. ခဏေန သူေ႒းမင္းနဲ႕ေတြ႕ဖို႕ အမလာေခၚမယ္"။

သလြန္ေပၚမွာထိုင္ရင္း ..က်မဘ၀အေၾကာင္းစဥ္းစားမိတယ္ ….

က်မရဲ႕မိခင္အမည္က သလႅာ၀တီ …. ဗိမၼိသာရမင္းႀကီးရဲ႕ အမတ္ခ်ဳပ္ႀကီးရဲ႕ သမီး … ေ၀သာလီ ဂဏ ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ဥပေဒအရ … ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံက … ျမင့္ျမတ္တဲ့မ်ိဳးႏြယ္မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ သိပ္ေခ်ာသိပ္လွလို႕ ( ၇ ) ျပည္ေထာင္မင္းေတြ လာေတာင္းရမ္းယူရၿပီဆိုရင္ …. ဒီမိန္းကေလးကို … ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕သမီး … ျမင့္ျမတ္သူအားလံုးပိုင္သူ … ဆိုတဲ့ဘြဲ႕ေပးရတယ္ …

ဘုရင္ကိုယ္တိုင္ …စံနန္းဥယ်ာဥ္ ေဆာက္ေပးရတယ္ … မင္းစိုးရာဇာ နဲ႕ ဘုရင္ဘြဲ႕ေပးထားတဲ့ သူေ႒းေတြကို … ျပဳစုရတယ္ …. မင္းခမ္း မင္းနားေတြကို ဦးစီးရတယ္ …

တစ္ျပည္ေထာင္မင္းေတြကို ဧည့္ခံရတယ္ …. စစ္မက္အေရး အရိပ္အျမြက္ရွိရင္ …မာယာနဲ႕ ညွိနွိဳင္းရတယ္ … သတင္းႏႈိက္ရတယ္ ...

ဒီလိုဘြဲ႕ေပးလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ … က်မမိခင္ရဲ႕ခ်စ္သူ အဘယ မင္းသားက က်မအေမကို နွစ္ခ်ီၿပီး ငွားခဲ့တယ္ ( ဥပေဒကိုမွ မလြန္ဆန္ႏိုင္ပဲကိုး )

က်မရဲ႕မိခင္ဟာ … အဘယမင္းသားနဲ႕ အေၾကာင္းျပဳစံုမက္ၿပီး … သားေလးတစ္ေယာက္ ဖြားျမင္ခဲ့တယ္ …. သားေယာက်္ားေလး ဂုဏ္မငယ္ရေအာင္ … အဘယဘုရင္ကိုယ္တိုင္ နန္းတြင္းေခၚယူ သူ႕ရင္ေသြးေလးကို ဇီ၀က လို႕မွည့္ၿပီး … နန္းတြင္းမွာထားခဲ့တယ္ …

က်မကိုေမြးဖြားခဲ့တဲ့အခါမွာေတာ့ … မေအတူတဲ့အျပင္ ..မေအထက္ေတာင္ႏူးညံ့လွပလို႕ ….က်မကို မိခင္ရဲ႕အရိုက္အရာကို ဆက္ခံေစခဲ့တယ္ … ။

က်မမိခင္ႀကီးကြယ္လြန္တဲ့အခါ … က်မကိုသိပ္ခ်စ္တဲ့ က်မရဲ႕ အကိုႀကီး ဟာ … သမားေတာ္ႀကီးဇီ၀ကဆိုၿပီး ထင္ရွားခဲ့သလို … က်မဟာလဲ …. ရာဇၿဂိဳဟ္ရဲ႕ ရုပ္၊ အဆင္း အဂၤါ ၾကန္အင္လကၡဏာ … ပညာ … အျဖာျဖာနဲ႕ျပည့္စံုတဲ့ …. မင္းအသိအမွတ္ျပဳ … တိုင္းျပည္ရဲ႕ အဓိကက်တဲ႕ ၀န္ထမ္းတစ္ဦးျဖစ္လာတာေပါ့ …. ဒီလိုႏိုင္ငံ့ သမီးပ်ိဳေတြ ဟာ…. မဟာဆီမဟာေသြးပဲျဖစ္ရတယ္ ေလ ….

က်မတတ္အပ္တဲ့တာ၀န္ …ဟုတ္လား …အဲ့ဒါေတြက ….
၁။အကမ်ိဳးစံု ကျပ သင္ျပတတ္ရတယ္
၂။ တူရိယာပစၥည္းမ်ိဳးစံု…တီးတတ္မႈတ္တတ္ရတယ္ …
၃။ အခါရာသီအလိုက္ သင့္ေတာ္တဲ့၀တ္စားဆင္ယင္မႈ ကိုယ္တုိင္ေရာ… မင္းအခမ္းနားအတြက္ေရာ…ဘုရင္ကိုပါ…ဆင္ျမန္းႏိုင္ရတယ္
၄။ ရုပ္နဲ႕လိုက္တဲ့ ျခယ္သျပင္ဆင္မႈ
၅။ အိပ္ယာ၊ ကုတင္ … ပန္းအလွျပင္ .. စံအိမ္ေတာ္ ရႈမ၀က်က္သေရနဲ႕ ျပည့္စံုေအာင္ ျပင္ဆင္မႈ
၆။ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး… နွစ္သက္ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ျပဳစုမႈ
၇။ ေသရည္ေသရက္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေရာစပ္ရာမွာလိမ္မာမႈ
၈။ ကာမေမြ႕ေလ်ာ္ပံုအမ်ိဳးမ်ိဳးအတတ္
၉။ ေလး၊ ျမွား၊ က်ည္..ဒါဏ္ရာခြဲစိတ္ကုသေပးရတဲ့အတတ္
၁၀။ အခ်က္အျပဳတ္ကြ်မ္းက်င္လိမ္မာမႈ
၁၁။ ပန္းခ်ီ
၁၂။ အ၀တ္အစားတို႕ကို ကိုယ္တိုင္စံျပခ်ဳပ္လုပ္တတ္မႈ
၁၃။ ကေလးသူငယ္တို႕အား ေစာင့္ေရွာက္မႈအတတ္
၁၄။ ဘာသာမ်ိဳးစံုကိုေရးႏိုင္ဖတ္ႏိုင္ၿပီး …တိုင္းတစ္ပါးမွ ဘုရင္၊ မင္းသား စသည္ သံတမန္မ်ားကိုျပဳစုစဥ္ …ႏိုင္ငံအတြက္ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို … ႏိႈက္ယူစံုစမ္းျခင္းအတတ္ ….
၁၅။ ကြမ္းယာျခင္းအတတ္
၁၆။ အိမ္္တြင္းပရိေဘာဂနွစ္သက္ဖြယ္ထားသိုျခင္း …
၁၇။ လင္ေယာက်္ားနွစ္သက္ေက်နပ္ေအာင္ျပဳစုျခင္းအတတ္ ႏွင့္ ျပန္လည္သင္ျပျခင္းအတတ္
၁၈။ ႏို႔ ေထာပတ္ .. မလိုင္ …ဒိန္ခဲ စသည္တို႕ကိုကိုယ္တိုင္စီရင္ျခင္းအတတ္…။

ဒါ့အျပင္

မင္းမွဳထမ္းတို႕ကိုလဲႏိုင္ငံေတာ္တြက္ ႀကိဳးစားခ်င္စိတ္ရွိေအာင္သီခ်င္းစပ္ဆိုေဖ်ာ္ေျဖကျပျခင္း … ရဲစိတ္ ရဲမာန္ျပည့္၀ေအာင္ သီခ်င္းမ်ားစပ္ေဖ်ာ္ေျဖေပးျခင္း …ဒါေတြ တတ္ရတာေပါ့ …။
( ျပည္သူေတြက ဘုရင္ကို ေတြ႕ရခဲသလို က်မကိုလဲ ေတြ႕ခဲပါတယ္ …. တစ္နွစ္တစ္ႀကိမ္ ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားေတြ မင္းမႈထမ္း ရဲမက္ေတြကို သီခ်င္းသီကံုး ေဖ်ာ္ေျဖရတယ္ ျပည္သူ ေတြကလဲက်မကို သိတ္ျမတ္နိဳးတယ္ )

ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ကေခ်သည္ဆိုတာ …. ႏိုင္ငံဂုဏ္ေဆာင္ ပညာရွိ … မင္းမ်ိဳးႏြယ္ ဆိုပါေတာ့

က်မအေမနဲ႕ ေခတ္ၿပိဳင္ အမၺပါလီဆိုတဲ့ ေ၀သာလီက ကေခ်သည္ ဆိုရင္ေလ … မူးၾကီး မတ္ႀကီးေတြထက္ေတာင္ ပညာသာလြန္တဲ့အျပင္ … ေဟာ .. အခုဆိုရင္ ေလ ... ဗုဒၶရဲ႕ သမီးေတာ္၊ ဘုရင္ေတာင္ဦးခိုက္ရတဲ့ ရဟႏၲာေထရီမႀကီး ျဖစ္ေနၿပီေပါ့ …

အင္း ..က်မလဲတစ္ေန႕ေန႕မွာဗုဒၶကို …ယံုၾကည္သူျဖစ္မလားမသိဘူး …ဒါေပမယ့္ … က်မ ကေတာ့ လက္ရွိက်မရဲ႕ပ်ိဳျမစ္ႏုနယ္မႈကို …. သိပ္သေဘာက်တယ္ …. က်မ ေျခေထာက္ေလးတစ္ခ်က္ခတ္လိုက္တာနဲ႕ …. ဘုရင္ကအစ ..မင္းေဆြစိုးမ်ိဳး သူေဌးေတြရဲ႕ေငြအားလံုး က်မေျခေထာက္ေအာက္ေရာက္လာတာေလ ….

"ေဒါက္ ေဒါက္ … ညီမေရ ..သူေဌးမင္းနဲ႕ေတြ႕ရေအာင္…"

သူ႕ေနာက္ကေန … ခပ္ယို႕ယို႕လိုက္သြားလိုက္တယ္ …. က်မရဲ႕ကပ္လ်က္အခန္းထဲမွာ .. သူေ႒ေလးကို .. သလြန္ေညာင္ေစာင္းေပၚ ထိုင္ေနတာေတြ႕ရတယ္ …

သူ … ေသရည္ကို ေရႊခြက္နဲ႕ေသာက္ေနတုန္းအခ်ိန္ … ခန္႕ညားမြန္ရည္တယ္ … အပူအပင္ အေၾကာင့္အက် … စိတ္ေသာကကို … သူ႕စိတ္ထဲအေရာက္မခံပံုပဲ …

ဥပတိရုပ္ေကာင္းသလို … ဥတၱရာေျပာသလိုပဲ … ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂ … က်င့္သံုးအားသန္ပံုပဲဆိုတာ အကဲခတ္လို႕ရတယ္ … ဘယ္လိုပဲဆိုဆို … သေဘာထားေျဖာင့္စင္းၿပီး ႏွစ္လိုဖြယ္အဆင္း ရွိသူလို႕ သတ္မွတ္ရမွာပါ…။

"သီရိမာ …. ေရာက္လာပါၿပီ … အရွင့္သား"

သူ က်မကို လွမ္းၾကည့္လိုက္တယ္ …က်မလဲသူ႕ကို စိုက္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ … က်ိန္းေသၿပီ … သူ႕အၾကည့္ကို က်မရဲ႕ရူပါရံုက သံလိုက္လိုဆြဲေဆာင္သြားၿပီ… မခြာေတာ့ဘူး … သူ ဥတၱရာရွိေနတာ မသိေတာ့ဘူး …

"ကဲ … သီရိမာ … ကိုယ့္အိမ္ … ကိုယ့္ခင္ပြန္းလိုသေဘာထား … ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနေနာ္ … အိမ္ေစအမႈလုပ္မ်ားကလဲ ရွင့္ကို .. က်မနဲ႕မျခား … ခစား၊ ရိုေသၾကပါလိမ့္မယ္"။

ကိုယ့္ခင္ပြန္းလိုသေဘာထား … ဒီစကားက က်မကို ပီတိျဖစ္ေစတယ္ …

က်မ ဥတၱရာကို ေခါင္းညိမ့္ျပလိုက္တယ္ … နႏၵကေတာ့ က်မကိုေျခဆံုးေခါင္းဆံုးၾကည့္ေနရာက မခြာႏိုင္ေသးဘူး …။

ဥတၱရာထြက္သြားပါတယ္ … သူက်မကိုၾကည့္ေနတုန္း …. က်မသူ႕နားတိုးသြားလိုက္ တယ္ …

"ဘာစကားမွမေျပာေတာ့ဘူးလား … သီရိမာကိုအလိုမရွိဘူးလားဟင္"

"အို…အို .. ဒီ..ဒီလို မဟုတ္ပါဘူး … ျဗဳန္းကနဲဆိုေတာ့ေလ … အံ့ၾသသြားလို႕ပါ"။

"ဘာလို႕ …"

"နတ္သမီးတစ္ပါး က်ဳပ္ေရွ႕ေရာက္လာတယ္လို႕ … အိမ္မက္မ်ားမက္ေနသလားလို႕ပါ … လွလိုက္တဲ႕ သီရိမာ၇ယ္ … လွလိုက္တာ … ဒီေန႕ဒီရက္ထိ … သီရိမာကို … မေတြ႕ခဲ့ရတာ … သြားမရွာခဲ့တာကိုေတာ့ .. ကိုယ့္ကိုကိုယ္ … ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္ေအာင္ပါပဲ"။

က်မလဲ သူ႕ကိုျမင္ျမင္ခ်င္း စိတ္၀င္စားမိတယ္ … ဒီရက္ေတြ သူ က်မကို သူ႕မ်က္စိေအာက္က အေပ်ာက္မခံဘူး … ေနာက္ဆံုး အစားအေသာက္ကိုေတာင္ သီရိမာ ..ျပင္ဆင္ေပးမွ … အ၀တ္အစားကအစ သီရိမာ ဆင္မွ … က်မတို႕ကမာၻမွာ .. ဥတၱရာ မရွိေတာ့ဘူး … ေက်းကြ်န္ေတြကလဲ က်မကို … အိမ္ႀကီးသခင္ … သူေဌးကေတာ္ႀကီးလို ..ရုိက်ိဳးခစားၾကတယ္ … က်မထင္တယ္ .. သူက်မကိုလက္လႊတ္မခံေတာ့ဘူး … က်မလဲ အိမ္ေထာင္ရွင္မိန္းမတစ္ေယာက္လိုပဲ ေနခ်င္လာေတာ့တယ္ ….

က်မတို႕ … အခ်ိန္ေတြကိုေမ့ေနၾကတယ္ …. သူက သူနဲ႕ က်မ စေတြ႕တဲ့ေန႕ကို သူနဲ႕က်မရဲ႕မဂၤလာအထိမ္းအမွတ္ေန႕လို႕ သတ္မွတ္တယ္ … သိပ္ေပ်ာ္ေနခဲ့ၾကတာ ..။

ဒီလိုနဲ႕နႏၵသူေ႒းရင္ခြင္မွာ က်မေနေနခဲ့တာ နွစ္ပတ္ျပည့္ခဲ့ၿပီ ….

အင္း သမေဏ ဏ … သမေဏာ … ေဂါေဏ ဏ... ေဂါေဏာ တဲ့ …

ကိေလသာတပ္မက္သူနွင့္ … တရားက်င့္သူ …
ေန႕စဥ္ ဗုဒၶေ၀ယ်ာ၀စၥႏွင့္ သီလၿမဲသူ ဥတၱရာနွင့္ …. ကာမ ကို အလြန္အၾကဴးတပ္မက္သူ … နႏၵ … စည္း၀ါးမကိုက္ႏိုင္ပါဘူး ….

က်မနဲ႕နႏၵကေတာ့ သံလိုက္ႏွင့္သံကဲ့သို႕ …. သိပ္လိုက္ဖက္တယ္ …. ၿပီးေတာ့ က်မတို႕ႏွစ္ေယာက္ မခြဲႏိုင္ေတာ့ဘူး … က်မစိတ္ကို က်မသိေနၿပီ … က်မ သူ႕ကိုမခြဲႏိုင္ဘူး ….
မနက္ျဖန္ ဆယ့္ငါးရက္ျပည့္ေျမာက္ၿပီ …. လင္သားကင္းမဲ့ေသာအိမ္သို႕ျပန္ရေတာ့မည္ … ငါဒီအိမ္ကိုသိပ္စက္ဆုပ္တယ္ ….

အကယ္၍ ဥတၱရာေသၿပီး … ငါသာ နႏၵဇနီးျဖစ္ခဲ့ေသာ္ … က်မဆက္၍မေတြးခ်င္ေတာ့ … က်မစိတ္ထဲမွာျပင္းျပေနတာ … က်မသာနႏၵရဲ႕ဇနီးမယား … ဒီအိမ္ႀကီးရဲ႕သခင္မ …

နႏၵသလြန္တက္ကထျပီး … ျပဴတင္းေပါက္မွာ သြားရပ္ေနတာ ေတြ႕ရတယ္ … က်မက နႏၵ မွီ၀ဲတဲ့ ရသာယနေဆးအတြက္ ေထာပတ္ ပိသာေလာက္ကို ..ေၾကးအိုးနဲ႕က်ိဳေနတယ္ … ေထာပတ္ေတြပြက္ပြက္ဆူေနျပီ …

က်မ နႏၵကို တစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္လိုက္တယ္ … သူျပတင္းေပါက္ကေန … ေအာက္ကိုငံု႕ၾကည့္ၿပီး …. ေခါင္းတညိမ့္ညိမ့္နဲ႕ၿပံဳးၿပီး အခန္းထဲျပန္လွည့္၀င္လာတယ္ …

ဟင္ …သူဘာၾကည့္တာလဲ … ဘာလို႕ၿပံဳးတာလဲ … က်မအေျပးအလႊား ျပတင္းနားကို သြားၾကည့္လိုက္တယ္ …

ေခၽြးသံတရႊဲရႊဲနဲ႕ ဗုဒၶႏွင့္သံဃာေတြအတြက္ ဆြမ္းခ်က္ေနတဲ့ … ဥတၱရာပါလား

ေတာက္ … ဒီမိန္းမ …

ဟားးးး …. တရားကိုပဲႏွစ္သက္တဲ့မိန္းမမွာ ဘာလို႕ အဖိုးတန္လင္ေယာက်္ားရွိရတာလဲ … ငါ့လို .. ပညာတတ္ အရာရာျပည့္စံုၿပီး လင္သားကို မကုန္ခမ္းႏိုင္တဲ့ … သာယာမႈေပးတတ္သူမွာက်ေတာ့ ဘာလို႕လင္သားမရွိရတာလဲ …

က်မ သူမကို စူးစူးရဲရဲ ၾကည့္ေနခ်ိန္မွာ … သူမကလဲ အမွတ္တမဲ့ … ေမာ့အၾကည့္ … က်မကိုလဲေတြ႕ေရာ … လွမ္းၿပီး ၿပံဳးျပတယ္ ….

ၾကည္လင္သန္႕ရွင္းတဲ့အၿပံဳး … က်မေဒါသကိုဆြေစတဲ့အၿပံဳး … ငါ့ေလာက္မေခ်ာတဲ့မိန္းမမွာ … ဘာလို႕ဒီလိုစြဲမက္ဖြယ္ျဖဴစင္အျပစ္ကင္းတဲ့အၿပံဳး ရွိေနရတာလဲ ….

သင္းက .. ငါ့ကို ခုထိ အႏိုင္ယူေနတုန္းပါလားးး …

က်မဘာမွစဥ္းစားမေနေတာ့ဘူး … မီးဖိုေပၚက က်ိဳက္က်ိဳက္ဆူေနတဲ့ ေထာပတ္ဆီပူအိုးကို … သတိထား မ လာၿပီး … ဥတၱရာေခါင္းေပၚ ေလာင္းခ်လိုက္ပါေတာ့တယ္ …

" အမေလး … ဘယ့္ႏွယ္ လုပ္လိုက္တာတုန္း …"

"သခင္မကို ကယ္ၾကပါဦး ….."

၀ိုင္းေအာ္ၾကေသာအသံႏွင့္အတူ … ေယာက်္ားမိန္းမမ်ား တ၀ုန္း၀ုန္း အေပၚထပ္သို႕ေျပး တက္လာၾကၿပီး … က်မကို ဆြဲထုတ္ရိုက္နွက္္ၾကပါေတာ့တယ္ …

သူ႕အခန္း ခဏျပန္သြားတဲ့နႏၵလဲ ေျပးထြက္လာၿပီး …

"ဟဲ့ ဟဲ့ သီရိမာကို မင္းတို႕ဘယ္လိုျပဳေနၾကတာတုန္း … ဆိုျပီးတားတယ္ …"

"မဟုတ္ဘူး အရွင့္သား … သူသခင္မကို ..ေထာပတ္ ဆီပူေရေတြနဲ႕ေလာင္းခ်တယ္ အရွင့္သား …."

"ဟင္ … ဥတၱရာ … ငါ့ရဲ႕ဥတၱရာ … ေသရွာၿပီလား …"

နႏၵ အပူတျပင္း ေျပးဆင္းသြားတယ္ …. က်မသိသြားၿပီ … က်မရဲ႕ဘ၀အမွန္ …
ငါကားအခစားး …. ရိုင္းရိုင္းေျပာရရင္ ေၾကးစား …. ဥတၱရာက နႏၵရဲ႕ ၾကင္သူသက္ထား … ဇနီးမယား ….

ထာ၀ရမယားျဖစ္လို၍ ျပဳမွားမိသည့္တိုင္ေအာင္ နႏၵ၏ ေမတၱာစစ္ကား … ငါ့အေပၚမွာ မဟုတ္ … ဥတၱရာ အေပၚမွာသာ ရွိတာငါသိရၿပီ …

၀ိုင္း၀န္းရိုက္ႏွက္ေနတာကို နာမွန္းမသိေတာ့ဘူး … ရွက္ျခင္း .. ပူေလာင္ျခင္း … ၀မ္းနည္းျခင္း … ယူက်ံဳးမရျဖစ္ျခင္း ေရာေထြးေနခဲ့တယ္ … ဒီအခ်ိန္မွာပဲ …

"ဟဲ့ … ဟဲ့ … ငါ့ေက်းဇူးရွင္ ခင္ပြန္းမကို အႏၱရာယ္ မျပဳၾကနဲ႕ ရပ္ၾကေတာ့ ေတာ္ေတာ့ " ဆိုၿပီး က်မကိုယ္ေပၚမွာလွဲခ်အုပ္မိုးၿပီး … ၀င္ကာတဲ့ ဥတၱရာကိုေတြ႕လိုက္ရလွ်င္ပဲ … က်မလန္႕လြန္းလို႕ ၾကက္ေသေသသြားခဲ့တယ္ ….

ေထာပတ္ေရေတြ တစ္ကိုယ္လံုးရႊဲရႊဲစိုေနပါလ်က္ … ထိုအပူဟာ သူ႕ေမတၱာဓါတ္ကို မေက်ာ္လႊားႏိုင္ေၾကာင္း … မ်က္စိနဲ႕ တပ္အပ္ျမင္ေတြ႕လိုက္ရတယ္ ….

"သူမေတာ္တဆျပဳမိတာျဖစ္မွာပါကြယ္ …"

"မဟုတ္ဘူးအရွင္မ .. သူ က်က်နနေလာင္းလိုက္တာ … က်မေသေသခ်ာေတြ႕လိုက္တယ္"။

"ကဲ ..ေတာ္ပါျပီ …ထားလိုက္ပါေတာ့ … ငါ့မွာမွအႏၱရာယ္မျဖစ္ပဲကြယ္ … စိတ္မဆိုးၾကပါနဲ႕ … သူဟာ သခင္မတို႕ေက်းဇူးရွင္ေလ … သူသာ အရွင့္သားကို လာမျပဳစုမေစာင့္ေရွာက္ရင္ .. သခင္မတို႕လဲ … ၀ိတက္ .. ၀ိစာရ ရွင္းရွင္းနဲ႕ ဗုဒၶကို ဆြမ္းလုပ္ေကြ်းႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူးေလ … ၾကည့္စမ္းပါဦး … သူ႕ခမ်ာဒါဏ္ရာေတြေတာင္ရေနရွာၿပီ … မင္းတို႕အားလံုး သူ႕ကို ေတာင္းပန္လိုက္ၾက…"

သူကိုယ္တိုင္ ပ်ာပ်ာသလဲ ေဆးလိမ္းေပးရွာတယ္ …. နႏၵကေတာ့ က်မကို စူးစူး၀ါး၀ါး တစ္ခ်က္ၾကည့္ၿပီး အပါးက လွည့္ထြက္သြားတယ္ ….

"က်မ မွားပါၿပီအမရယ္ … အမက တစ္ကယ့္သူေတာ္ေကာင္းပါ …"

"မငိုပါနဲ႕ ညီမရယ္ … မငုိပါနဲ႕ … ပုထုဇဥ္ဆိုတာ … ရာဂပြားသေလာက္ မွားၾကတာပဲေလ"

"က်မကိုခြင့္လႊတ္တာ … အမကို သိပ္အံ့ၾသမိတယ္ …. က်မကို မမုန္းဘူးလားဟင္"။

"ညီမေလးကိုမုန္းလိုက္ရင္ …. ေထာပတ္ပူေတြဟာ တစ္ကိုယ္လံုးကို … ေလာင္ၿမိဳက္ေတာ့မွာေပါ့ … ၾကည့္ပါလား … အမ ဘာမွ မွ မျဖစ္တာ …။
ဒါဟာ အမက ညီမကိုမမုန္းဘူးဆိုတဲ့ အထင္ရွားဆံုးသက္ေသပါပဲ ညီမေလးရယ္"။

က်မသူ႕ကိုဖက္ၿပီး အားရပါးရငိုလိုက္တယ္။

အခန္း ( ၃ )
=======
အဲ့ဒီေန႕ကပဲ … ဥတၱရာရဲ႕ အကူအညီနဲ႕ … က်မအိမ္ကိုျပန္ခဲ့တယ္ … ဗုဒၶနဲ႕ရဟန္း ၅၀၀ အတြက္ ဆြမ္း၊ ဆြမ္းဟင္းတို႕ကို … တစ္ညလံုးကိုယ္တိုင္ခ်က္ျပဳတ္ခဲ့တယ္ ….

ေနာက္တစ္ေန႕မွာ … က်မပိုင္တဲ့ ျမင္းျဖဴေလးေကာင္ က တဲ့ ရထားလံုးေပၚမွာ ဆြမ္းဟင္းအျပည့္နဲ႕ … ဥတၱရာအိမ္ကို ဒုတိယအႀကိမ္ … ေရာက္လာခဲ့တယ္ ….

ပထမတစ္ႀကိမ္က … လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီေသာစိတ္ျဖင့္ …ကိုယ္တြင္ လွသထက္လွေအာင္ … မာနေဆာင္လာၿပီး …

တခုတစ္ႀကိမ္လာရာမွာေတာ့ …က်ိဳးႏြံေအာက္က်ိဳ႕ေသာ စိတ္ … တစ္ညလံုးပင္ပန္းထားေသာ္လည္း …. ၀င့္၀ါမႈမရွိ ပကာသနမဆန္ေသာအ၀တ္တို႕ႏွင့္ …

ျဖဴစင္တက္ၾကြေသာ အၿပံဳးကိုေဆာင္လွ်က္ ….. ဆြမ္းအုပ္ကို ေျခလ်င္သယ္လာေသာက်မကို … လမ္းသြားလမ္းလာမ်ားျမင္ၿပီး … ပီတိေသာမနႆ ျဖစ္ေနၾကပါတယ္ …

ဗုဒၶကိုေတြ႕လိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ … လူအားလံုးက ဖခင္ လို႕ ေခၚရတဲ့အေၾကာင္းရင္းကို သိခဲ့ရတယ္ ….

ဗုဒၶ ကိုဒီေန႕ဒီရက္ထိ မဖူးေတြ႕ပဲေနခဲ့တာ … က်မကိုယ္က်မ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္စရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး … မိသီရိမာ ….

လွလိုက္တဲ့သီရိမာရယ္ …လွလိုက္တာ … ဒီေန႕ဒီရက္ထိ …သီရိမာကို … မေတြ႕ခဲ့ရတာ … သြားမရွာခဲ့တာကိုေတာ့ .. ကိုယ့္ကိုကိုယ္ … ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္ေအာင္ပါပဲ …. ။

မိန္းမယုတ္ …. ။ ( ျပန္ၾကားေယာင္ၿပီး က်မကိုယ္က်မ က်ိန္ဆဲမိပါၿပီ )

ဆြမ္းဘုန္းေပးၿပီးေနာက္ …. ဗုဒၶက က်မကို ဂရုဏာ အျပည့္ပါတဲ့ အၿပံဳးနဲ႕ လွမ္းၾကည့္ပါတယ္ … က်မက

"ဖခင္ … ယမန္ေန႕က .. က်မဟာ … က်မရဲ႕ေက်းဇူးရွင္ … ဥတၱရာကို မျပဳေကာင္းမျပဳအပ္ေသာအရာ … ေထာပတ္ဆီပူေလာင္းၿပီးေသေၾကာင္းႀကံခဲ့ပါတယ္ … သူေတာ္ေကာင္းကိုေစာ္ကားမိတဲ့အတြက္ … ႀကီးစြာေသာ အျပစ္မွ လြတ္ေျမာက္ခ်င္တဲ့အတြက္ …. ႀကီးစြာေသာေနာင္တတရားႏွင့္အတူ … အဖ ဘုရားရွင္ ေရွ႕ေမွာက္ ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္"။

"ခ်စ္သမီး …. သူေတာ္ေကာင္းကိုပစ္မွားလွ်င္ … ႀကီးစြာေသာ အျပစ္ရွိသည္ဟု မွတ္ေလေလာ့ …"။

ခ်စ္သမီး … ခ်စ္သမီးတဲ့ … ဘ၀မွာ တစ္ခါမွမၾကားဖူးခဲ့တဲ့ … ေလာကမွာ က်မကို ဒီလို ေခၚမယ့္သူ မရွိဘူးထင္ထားတာ …. မရွိဖူးတဲ့ ဖခင္ဆိုသူဆီက ၾကားခ်င္ဆံုးစကား …. ဗုဒၶက ခ်စ္သမီးတဲ့ … က်မမ်က္ရည္ေတြက်လာပါတယ္ … ။

"ခ်စ္သမီးဥတၱရာ … ေထာပတ္ဆီပူရည္ ႏွင့္ ေလာင္းေသာအခါ အသို႕ရွိသနည္း …."

"တပည့္ေတာ္သည္ …သီရိမာေက်းဇူးေၾကာင့္ …ဒါနကိုျပဳခြင့္ရေပသည္ … သီလကို ေဆာက္တည္ခြင့္ရေပသည္… ဗုဒၶကို ဖူးေတြ႕ဆြမ္းလုပ္ေကြ်ခြင့္ရေပသည္ …. သီရိမာ ကားေက်းဇူးရွင္ေပတကားဟု … လြန္စြာခ်စ္ၾကည္ေသာ ေမတၱာဓါတ္ျဖင့္ ခံေနပါသည္ဘုရား"။

"သာဓု သာဓု သာဓု ဥတၱရာ … အမ်က္ေစာင္းမာန္ႀကီးသူကို …. အမ်က္မရွိျခင္းျဖင့္ေအာင္ႏိုင္ရာ၏။

သူေတာ္မဟုတ္ အက်င့္ယုတ္သူကို ….
သူေတာ္အက်င့္ျဖင့္ေအာင္ႏိုင္ရာ၏

၀န္တိုစဥ္းလဲ … ေစးနဲသူကို ….
စြန္႕ႀကဲေပးကမ္း …. လွဴဒါန္းျခင္းျဖင့္ေအာင္ႏိုင္ရာ၏ ….

ခြ်တ္လြဲေဖာက္ျပန္ … မမွန္စကားဆိုသူကို …
သစၥာစကားျဖင့္ေအာင္ႏိုင္ရာ၏"။

က်မ မ်က္ရည္သြင္သြင္ စီးက်သည္အထိ ပီတိျဖစ္ခဲ့ရသည္ …. သည္မွ်ေသာ တရားအစုေလးျဖင့္ က်မစိတ္ကိုခ်က္ခ်င္းသိလိုက္ရသည္ …

အယူအဆအလြဲမ်ား … သို႕ေလာသို႕ေလာ ေတြေ၀မႈမ်ား …. အေရခြံ ကြာက်ခဲ့သည္ …
ဓမၼအရသာကြန္႕ျမဴးလွ်က္ … ပီတိျဖင့္ ေပါ့ပါးၾကည္လွ်က္ရွိေနခဲ့သည္။

သံေ၀ဂတရား ခ်က္ခ်င္းရရွိလိုက္သည္ … စိတ္သည္ … ၀ါဂြမ္းႏွယ္ ေပါ့ပါးၾကည္လင္သြားခဲ့ရသည္ …

အိမ္ယာသည္လည္းေကာင္း … ဥစၥာသည္လည္းေကာင္း … က်မ၏ရူပကာယသည္လည္းေကာင္း … အစရွိေသာ တပ္မက္မႈ အားလံုးတို႕သည္ …. က်မစိတ္ထဲမွ အၿပီးတိုင္ စင္ၾကယ္သြားခဲ့သည္ ….

သာဓု သာဓု သာဓု ခ်စ္သမီး သီရိမာ …. သင္ခ်စ္သမီးကား … အရိယာမဂ္ ..အယဥ္ အဆင့္သို႕ … ဆိုက္ေရာက္ခို၀င္ၿပီး ျဖစ္ေပၿပီ ….။

ေလာက၏ဖခင္ ဗုဒၶ၏ စကားသည္ … အမ ဥတၱရာတို႕ တိုက္ႀကီးတစ္ခုလံုး သိမ့္သိမ့္တုန္သြားသည္ဟု … က်မထင္လိုက္မိသည္ … က်မမ်က္ရည္ေတြကား ရႊဲရႊဲစိုလွ်က္ပင္ ….။

( ဆရာဦးသုခ ၏ "ဗုဒၶ၏သမီးေတာ္မ်ား"မွ။ )

No comments:

Post a Comment