​ပိုက်​ဆံ​ေပး​ြပီး ​မှ​တ​ရား​နာ​ရ​တယ်​ဆို​ရင်​ဘုန်း​ြကီး​တို့​က ​တ​ရား​ကို​ေရာင်း​ေန​သ​လို​ြဖစ်​ေန​မယ်

​​​တ​​ရား​​ပွဲ ​​တွ​ေ​​မှာ ​​အ​​လှူ​​ခံ ​​ဖ​​လား​​တွ​ေချ​​ထား​​တ​ယ်။​​တ​​ရား​​လာ​​နာ​​တဲ့ ​​လူ​​တ​စ်​ယ​ော​က်​ဟာ ​​ဒါ​​ကို​ြ​​မ​င်​ြ​​ပီး ​​သူ​​မ​​လှူ​နို​င်​တဲ့​​အ​​ခါ ​​စိ​တ်​ထဲ ​​စ​နိုး​​စ​ေနှာ​င့် ​ြ​​ဖ​စ်​သွား​​တ​ယ်​ဆို​​ရ​င် ​​ဒါ​​ဟာ ​​မ​​က​ော​င်း​​တ​ော့​​ဘူး။ ​​ပို​က်​ဆံ​​ပ​ေး​ြ​​ပီး ​​မှ​​တ​​ရား​​နာ​​ရ​​တ​ယ်​ဆို​​ရ​င်​ဘု​န်း​ြ​​ကီး​​တို့​​က ​​တ​​ရား​​ကို​​ရ​ော​င်း​​န​ေ​​သ​​လို​ြ​​ဖ​စ်​န​ေ​​မ​ယ်။​​ရ​ော​င်း​​ရ​​အ​ော​င်​က​​လ​ည်း​​ကို​ယ့်​​တ​​ရား​​မ​​ဟု​တ်​ဘူး ​​ဘု​​ရား​​တ​​ရား​​တ​ော် ​​တွ​ေ။ ​​တ​ချို့​​န​ေ​​ရာ​​တွ​ေ ​​လ​မ်း​က်ို​​ပိ​တ်​ြ​​ပီး​​တ​ော့​​တ​ော​င် ​​အ​​လှူ​​ခံ​​တာ​​တွ​ေ့​​ရ​​တ​ယ်။ ​​သ​​ဒ္ဓါ​​ရှိ​​တဲ့​​သူ​​က ​​လာ​​လှူ​​တာ​မျိုး ​​မ​​ဟု​တ်​ဘဲ​ြ​​ကို​​န​ေ ​​စ​ော​င့်​​န​ေ ​ေြ​​ပါ​​ဆို​​အ​​လှူ​​ခံ​​န​ေ​​ရ​င် ​​ဒါ​​တ​ော​င်း​​န​ေ​​တာ​​နဲ့ ​​အ​​တူ​​တူ​​ဘဲ ။​​ဒါ​​ကို​​လ​က်​ခံ​​ရ​င်​ဘု​န်း​ြ​​ကီး​​တို့​​သူ​​တ​ော​င်း​​စား​ြ​​ဖ​စ်​သွား​​မ​ယ်။ ​​ဒါ​ေြ​​ကာ​င့်​​ဘု​န်း​ြ​​ကီး​​တို့​​တ​​ရား​​ပွဲ​​တွ​ေ​​မှာ ​​စာ​​အု​ပ် ​​တို့​​အ​​ခွ​ေ​​တို့ ​​အ​​ရ​ော​င်း​​မ​​ခံ​​ဘူး ​​ဘု​န်း​ြ​​ကီး​​က​​ရ​ော​င်း​​တ​ယ် ​​ရ​ော​င်း ​​ခို​င်း​​တ​ယ်​ထ​င်​မှာ​​သိ​ပ်​စိုး​​ရိ​မ်​တ​ယ်။​​လူ​​တ​စ်​ချို့​​လု​ပ်​တာ​ေြ​​ပါ​ြ​​ပ​​မ​ယ်။​​ဘု​န်း​ြ​​ကီး​​တ​​လ​ော​​က​​စ​​ကင်္ာ​​ပူ ​​က ​​အ​​ဘိ​​ဓ​​မ္မာ ​​သ​င်​တ​န်း​​ပို့​ချ​​ဖို့​​ပ​င့်​​လို့​​သွား​​တ​ယ်။​​ဒါ​​ကို ​​အ​​လှူ​​ခံ​ြ​​က​​တ​ယ် ​​ဘု​န်း​ြ​​ကီး​ကျ​န်း​​မာ​​ရ​ေး​​မ​​က​ော​င်း​​လို့​​ဆ​ေး​​ကု​​ဖို့​​လို့​ေြ​​ပါ​​အ​​လှူ​​ခံ​​တာ။ ​​သိ​ပ်​ဝ​မ်း​​န​ည်း​​စ​​ရာ​​က​ော​င်း​​တ​ယ်။​​ဒါ​​ယ​​ကာ ​​တ​​ယ​ော​က်​က​​လ​ေျှာ​က်​ြ​​ပ​န်​တ​ယ် ​​ဘု​န်း​ြ​​ကီး​​က​ေျာ​င်း ​​ဆ​ော​က်​ဖို့​​လို​​ရ​င် ​​အ​​လှူ​​ခံ​ြ​​ဖ​တ်​ပို​င်း​​ရို​က်​ပ​ေး​​ပါ ​​အ​​လှူ​​ခံ​​ပ​ေး​​ပါ့​​မ​ယ်​တဲ့။ ​​တ​ော်​တ​ော်​မ​​က​ော​င်း​​တဲ့ ​​ကိ​​စ္စ ​​တွ​ေ​​ဘဲ။​​ဘု​န်း​ြ​​ကီး​​င​ယ်​င​ယ်​တု​န်း​​က​​တ​ော​င် ​​ရ​​ဟ​န်း​​ဒါ​​ယ​​ကာ ​​တွ​ေ​​က ​​လို​​တာ ​ေြ​​ပါ​​ပါ ​ေြ​​ပါ​​လ​န်ွး​​လို့ ​နှ​စ်​ခါ​​လ​ော​က် ​​ပဲ​​တ​ော​င်း​​ဘူး​​တ​ယ်။​​ဘု​န်း​ြ​​ကီး​​တို့​​ဆ​​ရာ​​သ​​မား ​​မ​​ထ​ေ​ရ်​ြ​​ကီး​​တ​စ်​ပါး ​​က ​​သူ့​​ဒါ​​ယ​​ကာ​​တွ​ေ ​​ဘာ​​လို​​လဲ​​ဘု​​ရား ​​မ​ေး​​တ​ော့ ​​သ​​ဒ္ဓါ​​ရှိ​​သ​​လ​ော​က် ​ြ​​က​ည့်​​လှူ ​​ဘာ​​လို​​လဲ ​​န​ော​က်​မ​​မ​ေး​​နဲ့​​လို့​ေြ​​ပါ​​တာ​​တွ​ေ့​​ဘူး​​ပါ​​တ​ယ်။ ​​ဘု​​ရား​​ညွှ​န်​ြ​​ကား​​တဲ့ ​​တ​​ရား​​ဟ​ော​​ရ​​မဲ့ ​​ဒ​ေ​​သ​​နာ​​စ​ဉ်​မှာ​​ဒါ​​န ​​သီ​​လ ​​န​ေ​​က္ခ​​မ ​​န​တ်​ြ​​ပ​ည်​အ​ေြ​​ကာ​င်း​​တွ​ေ ​​စ​​သ​ြ​​ဖ​င့် ​​ပါ​ြ​​ပီး ​​သား ​​တ​​မ​င်​ြ​​ကီး ​​အ​​လှူ​​ပ​ေး​ချ​င်​အ​ော​င် ​ေြ​​ပါ​​န​ေ​​စ​​ရာ​​မ​​လို​​ဘူး။​​သ​​ဒ္ဓါ​​ရှိ​​တဲ့​​သူ​​က ​​လို​က်​ရှာ​​တ​ော​င်​လှူ​​တ​ယ်။​​တ​​ရား​​ကို ​​ဟ​ော​ြ​​ကား​​တဲ့​​န​ေ​​ရာ​​မှာ​​လ​ည်း ​​ဘု​န်း​ြ​​ကီး​​တို့ ​​ဘု​​ရား​​ညွှ​န်​ြ​​ကား​ချ​က် ​​အ​​တို​င်း (​​လာ​ဘ်​လာ​​ဘ ​​မ​ေျှာ်​တာ​မျိုး​​မ​​ဟု​တ်​ဘဲ) ၁။ ​​ဒ​ေ​​သ​​နာ ​​အ​​စ​ဉ်​အ​​တို​င်း​​ဟ​ော​​တ​ယ် ၂။ ​​အ​ေြ​​ကာ​င်း​ြ​​ပ ​​ခို​င်​လုံ​​တဲ့​​တ​​ရား​​ဘဲ​​ဟ​ော​​တ​ယ် ၃။ ​​တ​​ရား​​နာ​​သူ​​တွ​ေ​​အ​​ပ​ေါ် ​​မ​ေ​​တ္တာ ​​နဲ့​​ဟ​ော​​တ​ယ်။ ၄။ ​​မ​သ်ိ​​သ​ေး​ြ​​က​​တာ​​သိ​ြ​​က​​ပါ​​စ​ေ​​ဆို​​တဲ့​​စ​ေ​​တ​​နာ​​နဲ့​​ဟ​ော​​တ​ယ်။ ၅။ ​​ကို​ယ့်​​ဂု​ဏ်​ကို​ေြ​​မှာ​က်​သူ​များ​​ကို​နှိ​မ်​တဲ့​​တ​​ရား​မျိုး​​မ​​ဟ​ော​​ဘူး ​​ဘု​​ရား ​​က​​တ​​ပ​ည့်​​သံ​​ဃာ​များ​​ကို​​ဒီ​​လို ​​တ​​ရား​​တွ​ေ​​ဟ​ော​​ဖို့​​တို​က်​တ​န်ွး​​တာ​​ဘဲ။​​ဒါ​​ပ​ေ​​မ​ယ့် ​​ဒီ​​အ​ချ​က်​တွ​ေ​​မ​ြ​​ပ​ည့်​​စုံ​​ဘဲ ​​ဟ​ော​​န​ေ​​တဲ့ ​​အ​​ရှ​င်​ဥ​​ဒါ​​ယီ ​​ကို(​​အ​​ရှ​င်​သာ​​ရိ​​ပု​​တ္တ​​ရာ​​တွ​ေ့​​လာ​ြ​​ပီး​​တို​င် ​​လို့) ​ြ​​မ​တ်​စွာ​​ဘု​​ရား ​​တား​ြ​​မ​စ်​ရှံု့​ချ​​ဘူး​​တ​ယ်။

 Seryar December

• အစၥလာမ္စာလံုးကားမွာကပ္လို ့ဖမ္းဆီးတရားစြဲ
• ျမန္မာႏွင့္လာအို ျပည့္တန္ဆာ ၆၀ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ဖမ္းဆီး
• ဦး၀ီရသူကို ကမၻာ့မီဒီယာမ်ားက အစြန္းေရာက္ဘုန္းၾကီးဟုသုံးႏွဳန္း 
• ပေဒါင္အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို အားက်၍  လည္ပင္းတြင္ေၾကးကြင္းမ်ား ၀တ္ဆင္ခဲ့သည့္ အေမရိကန္အမ်ိဳးသမီး
• တရုတ္ႏိုင္ငံဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံက သယံဇာတေတြကို အလုအယက္ရယူေန
• သပိတ္စစ္ေၾကာင္းရပ္ဆိုင္းေရး ေက်ာင္းသားမ်ားသေဘာထားကြဲလြဲ
• ျမန္မာႏုိင္ငံသဘာ၀ရင္းျမစ္မ်ားဆံုးရွံဳးမွဳအတြက္ ၄င္းတို ့တြင္တာ၀န္မရွိဟု တရုတ္ျငင္းဆို
• မင္းလွျမိဳ ့တြင္ ၅၀၀၀ တန္အတု ၂၅ရြက္ကိုင္ေဆာင္သူ ဖမ္းဆီးရမိ
• ကမ​ၻာ့ ေစ်းအၾကီးဆံုးဖိနပ္ ၁၀ ရံထဲမွာပါ၀င္တဲ့ ျမန္မာပတၱျမား ၆၄၂လံုး
• ကိုးကန္ ့တိုက္ပြဲ ေလတပ္သံုးတိုက္ခိုက္
• တိုက္ပြဲမ်ားေၾကာင့္ တပ္မေတာ္သား ၄၇ ဦးက်၊ ၇၃ ဦးဒဏ္ရာရ
• က်ဆံုးအစိုးရစစ္သည္မ်ား၏ ပညာေရးအတြက္ ဦးေတဇ သိန္းတစ္ေထာင္လွဴမည္
• ရန္ကုန္မွာ ဘတ္စ္ကားပဲစီးသည့္ ကေနဒါသံအမတ္ၾကီး ကေတာ္
• ေမွာ္၀န္းသားဦးခင္ညြန္ ့ႏွင့္အင္တာဗ်ဴး
• စြမ္းအားရွင္မရွိဟု သမၼတေျပာခြင့္ရပုဂၢိဳလ္ ယတိျပတ္ျငင္းဆို
• ျမန္မာစစ္ေျပးဒုက​ၡသည္ေတြ ေနရပ္ျပန္ဖို ့ တရုတ္ဖိအားေပး
• စြမ္းအားရွင္ျပန္လာျပီလား
• ဖမ္းဆီးခံေက်ာင္းသား ၅ဦးကို သာယာ၀တီပို ့ေဆာင္
• ကိုးကန္ ့တိမ္းေရွာင္တပ္ဖြဲ ့ကိုကူညီသည္ဆိုကာ ရာထူးခ်ခံရသည့္ တရုတ္ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္
• အမ်ိဳးသားႏွစ္ဦးနမ္းေနသည့္ဓာတ္ပံု လူမွဳကြန္ယက္ေပၚတင္သူ တရားစြဲမည္ဟု ျမတ္သူေက်ာ္ဆို

Read More

ဘုရားဆင္းတုေတာ္ထုလုုပ္ရာမွာ ဦးေခါင္းေတာ္အတြင္း၌ ထူးဆန္းဖြယ္ဦးေႏွာက္ေတာ္ ပံုသဏၭာန္ တည္ရွိေနေၾကာင္းဖူးေျမာ္ေတြ႕ရွိရ

Today Myanmar

မႏၱေလးတိုင္း ပုသိမ္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ ေရတံခြန္ေတာင္ေအာက္ေျခအနီးရွိ သစၥေ၀ဒဂူ (မိုးကုတ္၀ိပႆနာေက်ာင္းတိုက္) တြင္ပူေဇာ္ထားရွိရန္အတြက္ ကုကၠိဳသားျဖင့္ ဘုရားသခင္ ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ေတာ္မူပံု ဆင္းတုေတာ္ႀကီးတစ္ဆူထုလုပ္ရာ ဦးေခါင္းေတာ္အတြင္း၌ ထူးဆန္းဖြယ္ ဦးေႏွာက္ေတာ္ ပံုသဏၭာန္ ၊ ၀မ္းဗိုက္ေတာ္အတြင္း ၌ အူးမ်ားယွက္လိမ္ေနပံု ပံုသဏၭာန္ ၊ ေျခဖ၀ါးေတာ္တြင္ ေသြးေၾကာမ်ားယွက္ျဖာေနပံု သဏၭာန္ ထူးဆန္းအံ့ၾသဖြယ္ဖူးေတြ႕ရပါသည္။

ဆင္းတုေတာ္ႀကီးကိုထုလုပ္သည့္ ကုကၠိဳပင္ႀကီးမွာ ၿပီးခဲ့သည့္ေမလ ၄ရက္ေန႕က မႏၱေလးၿမိဳ႕တြင္ ေလျပင္းတိုက္ခတ္စဥ္ ၿပိဳလဲခဲ့ေသာ မႏၱေလး ၃၅လမ္း ၈၅ လမ္း ယြန္း၀င္းဓမၼာရံု အနီးမွ သက္တမ္းရင့္ ကုကၠိဳပင္ႀကီး တစ္ပင္ျဖစ္ၿပီး သက္တမ္းအားျဖင့္ ႏွစ္ေပါင္းရာခ်ီခဲ့ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။

"ကုကၠိဳပင္က ေပ၇၀ေလာက္ရွိေတာ့ အေကာင္းဆံုးေနရာ ပင္စည္ေပ ၂၀ေလာက္ကို အျဖတ္မွာ အပင္ႀကီးရဲ႕သစ္ေခါင္းတစ္ေလွ်ာက္ သစ္ျမစ္ေတြလိမ္ယွက္ေနတာကိုေတြ႕ရတယ္... ဆင္းတုေတာ္ၾကီးကိုထုလုပ္ရင္းကေန ဦးေခါင္းေတာ္အေရာက္မွာ အတြင္းမွာ သစ္ျမစ္ေတြက ဦးေႏွာက္လိုထံုးဖြဲ႕ေနတာကို ထူးဆန္းစြားေတြ႕ျမင္ရေတာ့တာဘဲ... ၀မ္းဗိုက္ေတာ္မွာလဲ အူေတြလိုလိမ္ဖြဲ႔ေနတယ္... ေျခဖ၀ါးေတာ္မွာလဲ ေသြးေၾကာေတြလိုျဖာထြက္ေနပါတယ္... ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပန္းပုထုတဲ့သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာဒီလို တစ္ခါမွ မႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရဘူး"လို႔ ပန္းပုဆရာ ဦးထြန္းလင္းက ေျပာသည္...

၀ါဆိုလျပည့္ေန႔တြင္ အားလံုးဖူးေျမာ္ၾကည္ညိုႏိုင္ရန္ အတြက္မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါသည္။

Zane
မွ်ေ၀ေပးတာလဲေမတၱာတစ္ခုပါ

Wanna find out more? Follow me @ https://www.facebook.com/aungyunaing

Read More

သက္မဲ့ ဘုရားႏွင့္ သက္ရွိ ရဟန္းတြင္ ဘယ္အလွဴ ျမတ္သနည္း

31 July 2013  |

By ရိုးရာေလး

မိတ္ေဆြတစ္ဦးက ေမးလာေသာ ေမးခြန္း ျဖစ္ပါသည္။
"ပရိတ္နိဗၺာန္ၿပဳၿပီးၿဖစ္ေသာဘုရားရွင္ ႏွင့္ သက္ရွိထင္ရွား သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာႏွင့္ ၿပည့္စုံေသာ ရဟန္းေတာ္ ဤရတနာႏွစ္ပါးကုိ ဆြမ္းလႈၿခင္းတြင္ မည္သည္က ၿမတ္ပါသနည္း" ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။ စာဖတ္သူတို႔လည္း မည္သုိ႔ ထင္ျမင္ပါသနည္း။
ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား သက္ရွိထင္ရွားရွိစဥ္ကပင္ ဘုရားသားေတာ္ ရဟန္းမ်ား ကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ရန္ မွာၾကားခဲ့ျပီးသား ျဖစ္သည္။ ယင္းသုိ႔ မွာၾကားခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ယေန႔တိုင္ ဘုရားသားေတာ္ ရွင္ရဟန္း၊ ဆရာေတာ္ မ်ားကို ဗုဒၶဘာသာဝင္တို႔ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ပါသည္။ သုိ႔ပါေသာေၾကာင့္ သာသနာေတာ္ တည္တံ့ျပန္႔ပြားရသည္။
ထိုသုိ႔ သာသနာအဓြန္႔ရွည္ေစရန္ ေမွ်ာ္မွန္း၍ ေဟာၾကားေပးအပ္ခဲ့ေသာ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား၏ ေက်းဇူးေတာ္ကို လည္းေကာင္း၊ ရွင္ေတာ္ ဘုရား ေဟာၾကားအပ္ေသာ တရားေတာ္မ်ားကို နာၾကားေန ရေသာ ေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ သာသနာ့ေဘာင္အတြင္းတြင္ ေနထိုင္ အသက္ရွင္ ေနရေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း အစရွိသျဖင့္ အက်ိဳးေက်းဇူး မ်ားစြာကို သိရွိနားလည္သည့္ အေနျဖင့္ အသက္မရွိေတာ့ေသာ္လည္း ရွိသည္အမွတ္ျဖင့္ ေန႔စဥ္ ကိုးကြယ္ျခင္း အလုပ္သည္ ထူးကဲေသာ ကုသုိလ္တစ္မ်ိဳးပင္ ျဖစ္သည္။ ဘုရားရွိခိုးပူေဇာ္သည့္ အခါတိုင္း ဗိုလ္ငါးပါး ဟုေခၚသည္ သဒၵါ၊ သတိ၊ သမာဓိ၊ ပညာ၊ ဝီရိယ တို႔ကပ္ပါလွ်င္ ပို၍ ထူးကဲ မ်ားျပားေသာ ကုသိုလ္ထူးကို ရအပ္သည္။
နိဗၺါန္ကို ရည္မွန္း၍ ျပဳေသာ အလွဴမွန္လွ်င္ ပုဂၢိဳလ္ဆြဲ မရွိ၊ အယုတ္ အလတ္၊အျမတ္မေရြး လွဴဒါန္းရမည္ဟုလည္း ေဟာၾကားထားသည္ ကိုလည္း အခ်က္ပုိအေနျဖင့္ သိရွိ မွတ္သားေစလိုပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ရွင္ေတာ္ ရဟန္းမ်ားအား ဆြမ္းကပ္ျခင္းအျပင္ ေန႔စဥ္ ဘုရားဆြမ္းေတာ္တင္ျခင္း၊ ဆီမီး၊ေရ၊ပန္း ကပ္လွဴပူေဇာ္ျခင္း ကလည္း ျပဳလုပ္အပ္ေသာ ကုသုိလ္ထူး တစ္ခုျဖစ္ပါေၾကာင္း အသိေပးျပီး နိဂံုးခ်ဳပ္အပ္ ပါသည္။
--
ေအာင္ခမ္း (ရိုးရာေလး)

Read More

ဗုဒၶ၏ ေဒသနာေတာ္ကိုယံုၾကည္သက္၀င္ျပီး ေတာထြက္ျပီး တရားက်င့္ၾကံ ေနေသာျပင္သစ္လူမ်ိဳးရွင္ရေသ ဥဴးတိ ဗုဒၶ ႏွင့္ေတြဆံုခဲ့ျခင္း

သတင္းဘုရင္

အမည္မွာ Mr. MUSBAUMER DIDIER ျဖစ္သည္ ျမန္မာျပည္တြင္ ဗုဒၶဘာသာအျဖစ္ခံယူျပီး ရန္ကုန္ျမိဳ႕မဟာစည္သာသနရိပ္သာတြင္ ရဟန္း၀တ္ျဖင့္ ၂ ႏွစ္ တရားစခန္း၀င္ခဲ့သည္ ၊လြန္ခဲ့ေသာ ၆ လတြင္ က်ိဳက္ထီးရိုးေတာင္တန္းတြင္ ေတာစခန္း၀င္ျပီးတရားအားထုတ္ခဲ့ရာမွ ငွက္ဖ်ားေရာဂါဆြဲကပ္ခဲ့ရသည္..ျမန္မာႏိုင္ငံသို႕ လြန္ခဲ့သည္ ၀ႏွစ္ကတည္းက ဗုဒၶစာေပႏွင့္ တရားမ်ားကိုလိုက္စားခဲ့သည္ဟုသ္ိရသည္။

*****ျမိဳ႕နယ္ေတာင္တန္းေတာနက္ၾကီးတခု၏ေျမေအာက္ဂူၾကီးတခုအတြင္း
တပါးတည္း တရားက်င့္ေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္ ၊၎၏တရားက်င့္ႏိုင္မွဳႏွင့္
အဆင္ေျပႏိုင္ေရးအတြက္ ေဖါင္ေတာ္ဦးဆရာေတာ္ႏွင့္ ၎ေဒသရွိဆရာ ေတာ္ တို႕မွကူးညီေစာင့္ေရွာက္ေပးထားျပီး.. ဆြမ္းကိုေက်းရႊာမွ ရႊာသားမွေနစဥ္ကပ္လွဴေပးသည္။

၎ဂူသည္ေျမေအာက္ေပ ၁၅၀ခန္႕ဆင္းရျပီး ပိတ္ပိတ္ေမွာင္ေနေပသည္၊
ေနအခ်ိန္တြင္ဂူထဲသို႕၀င္ရန္ပင္ သာမန္သတၱိျဖင္မ၀င္ရဲေပဤဂူၾကီးထဲတြင္ ေျမြၾကီးမ်ားတခါတရံေတြရ၏၎တြင္ဆြမ္းကပ္ရာတြင္ ငပိ၊ငရုပ္သီး၊ အခ်ိဳမွဳန္မပါ၀င္ရပဲ ေဖါင္ေတာ္ဦးဆရာေတာ္မွေထာက္ပံ သည့္ လံုးတီဆန္ ခ်က္ထမင္းအနည္းငယ္ ေဒသထြက္အသီအရႊက္မ်ားကိုသာ ဆြမ္းတႏွပ္သာ စားျပီး ေစာင္ျခင္ေထာင္ ေခါင္းအုံး လာလွဴလွ်င္လံုး၀လက္မခံပဲရေသ့ သဃၤန္း၂ ထည္ေလာက္ျဖင့္သာ ေယာင္ယဲေနျပီး ေနလြဲညစာလံုး၀မစာပဲ
ပိတ္ပိတ္ေမွာင္ေနေသာဂူၾကီးအတြင္းထဲမွာသာ တရားအခ်ိန္ျပည့္က်င္ေန တက္သည္ဟုဆြမ္းေနစဥ္ပိုေနသည့္ရႊာသားမွဆိုသည္..နံနက္ပိုင္း
ေကြကာတစ္ထုပ္ေဖ်ာ္ကပ္ျပၤီးအိပ္ခ်ိန္နည္းပါးစြာျဖင္ေနေလ့ရွိသည္ဟု
သိရသည္။


Ref:Sunday Art

Read More

ခ်န္နရာရဲ႕ အေကာင္းဆံုး အေတြးအေခၚ (၁၅)ခု

12 July 2013  |

By ရိုးရာေလး

(၁) အျခားသူေတြရဲ႕ အမွားေတြကေန သင္ခန္းစာ ရယူပါ။ သင့္အေနနဲ႔ အမွားေတြအားလံုး ကိုယ္တုိင္ လိုက္လုပ္ၾကည့္ရေလာက္ေအာင္ အသက္မရွည္နိုင္ပါဘူး။

(၂) လူတစ္ေယာက္ဟာ အလြန္အမင္း မရိုးသားသင့္ပါဘူး။ ေျဖာင့္တန္းတဲ့သစ္ပင္ေတြဟာ အရင္ဆံုး အခုတ္ခံရသလို ရိုးသားတဲ့ လူေတြဟာလည္း အရင္ဆံုး ရွင္းထုတ္ခံရတတ္ပါတယ္။

(၃) ေျမြတစ္ေကာင္ဟာ အဆိပ္မရွိလွ်င္ပင္ အဆိပ္ရွိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနရပါမယ္။

(၄) မိတ္ေဆြျဖစ္ျခင္းရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ ကိုယ့္က်ိဳးၾကည့္မႈအခ်ိဳ႕ ရွိေနတတ္ပါတယ္။ ကိုယ့္က်ိဳးမၾကည့္တဲ့ မိတ္ေဆြစိတ္ဆုိတာ မရွိပါဘူး။ ဒါဟာ လက္ခံရန္ ခက္ခဲလြန္းေပမယ့္ ပကတိ အေျခအေနမွန္ပါပဲ။

(၅) အလုပ္တစ္ခုခု မစတင္မီွ မိမိကိုယ္ကို အျမဲတမ္း ေမးခြန္းသံုးခု ေမးပါ။ “ဒီအလုပ္ကို ဘာေၾကာင့္ လုပ္ေနတာလဲ။ အက်ိဳးရလဒ္ေတြက ဘာေတြလဲ။ ေအာင္ျမင္နုိင္ပါ့မလား။” ဒီေမးခြန္းေတြနဲ႕ပတ္သက္ျပီး ေလးေလးနက္နက္စဥ္းစား၊ ေက်နပ္ေလာက္တဲ့ အေျဖေတြ႕မွသာ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ပါ။

(၆) ေၾကာက္ရြံ႕မႈ ေပၚလာလွ်င္ ခ်က္ခ်င္းပင္ တိုက္ခုိက္ဖယ္ရွားပစ္လုိက္ပါ။

(၇) ေလာကၾကီးမွာ အၾကီးမားဆံုးစြမ္းအားဆိုတာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ နုပ်ိဳမႈနဲ႕ အလွအပပါ။

(၈) တစ္ခုခု စတင္လုပ္ေဆာင္တဲ့အခါ က်ရံႈးမွာကို မေၾကာက္ပါနဲ႕။ စြန္႕လႊတ္အရံႈး မေပးပါနဲ႕။ ရုိးရိုးသားသား လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္တဲ့ လူေတြဟာ အေပ်ာ္ရႊင္ဆံုးလူေတြ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။

(၉) ပန္းပြင့္ေတြရဲ႕ ရနံ႕ဟာ ေလႏွင္ရာဘက္သာ ေမြးပ်ံ႕ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဂုဏ္သတင္းကေတာ့ အရပ္မ်က္ႏွာအားလံုး ပ်ံႏွံ႕ပါတယ္။

(၁၀)ဘုရားသခင္ဆုိတာ ရုပ္တုေတြမွာ ရွိမေနပါဘူး။ သင့္ခံစားခ်က္ဟာ သင္ရဲ႕ ဘုရားသခင္ပါ။ သင့္စိတ္ဟာ သင္ရဲ႕ ဘုရားေက်ာင္းပါ။

(၁၁) လူတစ္ေယာက္ဟာ ဖြားျမင္ျခင္းျဖင့္ ၾကီးျမတ္လာတာမဟုတ္ဘူး။ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ျဖင့္သာ ၾကီးျမတ္လာတာပါ။

(၁၂) သင့္ အဆင့္အတန္းထက္ ျမင့္ေနတဲ့လူေတြ၊ နိမ့္က်ေနတဲ့လူေတြနဲ႕ ဘယ္ေတာ့မွ မိတ္ေဆြမဖြဲ႕ပါနဲ႕။ အဲဒီလို မိတ္ေဆြဖြဲ႕မႈမ်ိဳးဟာ ဘယ္လုိေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ိဳးကိုမွ မေပးကမ္းနိုင္ပါဘူး။

(၁၃) သင့္ကေလးကို ပထမ ငါးႏွစ္တာကာလအတြင္း ခ်စ္သူတစ္ဦးလို ဆက္ဆံပါ။ ေနာက္ငါးႏွစ္မွာ ဆူပူၾကိမ္းေမာင္းပါ။ ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္အရြယ္ ေရာက္တဲ့အခါ သူငယ္ခ်င္းလိုဆက္ဆံပါ။ ၾကီးျပင္းအရြယ္ေရာက္လာတဲ့ ကေလးေတြဟာ သင္ရဲ႕ အေကာင္းဆံုး သူငယ္ခ်င္းေတြပါပဲ။

(၁၄) မ်က္မျမင္တစ္ေယာက္အတြက္ မွန္တစ္ခ်ပ္ဟာ အသံုးမဝင္သလို လူမိုက္တစ္ေယာက္အတြက္ စာအုပ္ေတြဟာလည္း အသံုးမဝင္ပါဘူး။

(၁၅) ပညာဆုိတာ အေကာင္းဆံုး မိတ္ေဆြပါ။ ပညာတတ္တစ္ေယာက္ကို ေနရာတိုင္းက ေလးစားတန္ဖိုးထားပါတယ္။ ပညာဟာ အလွတရားနဲ႕ ငယ္ရြယ္နုပ်ိဳမႈကို အနိုင္ယူပါတယ္။

Ref By - www.naylinaung1.blogspot.com

Read More

“ ဗုဒၶ၏ ေနာက္ဘ၀အယူအဆ ” - အရွင္ဇ၀န

 

" ေနာက္ဘ၀ရွိသည္ဟု ယုံႀကည္သူသည္ မေကာင္းက်ဳိး
ခံစားရမည္ကုိ ေႀကာက္သၿဖင့္ မေကာင္းမူမွန္သမွ် မလုပ္
ၿဖစ္ေတာ့ေပ။ ေကာင္းက်ဳိးခံစားရမည္ကုိသိသၿဖင့္ ေကာင္းမႈ
မွန္သမွ် ၿပဳလုပ္ၿဖစ္၏။

ေကာင္းတာမွန္သမွ်လုပ္ၿဖစ္ၿခင္း၊ မေကာင္းတာမွန္သမွ်
ေရွာင္ႀကဥ္ႏုိင္ၿခင္းတုိ႔ေႀကာင့္ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းတုိ႕၏
အခ်ီးအမြမ္းကုိခံရၿခင္းသည္ ေနာက္ဘ၀ရွိသည္ဟု ယုံႀကည္
သူမ်ား ယခုဘ၀ခံစားရေသာ ေသခ်ာေပါက္ေကာင္းက်ဳိးၿဖစ္၏။

ေသၿပီးသည့္ေနာက္တြင္လည္း ေနာက္ဘ၀ရွိခဲ့လွ်င္
ေကာင္းတာကုိ လုပ္ခဲ့သည့္အတြက္ ေကာင္းေသာဘုံသုိ႕သာ
ေရာက္ရမည္ၿဖစ္၏။ ေနာက္ဘ၀မရွိခဲ့လွ်င္လည္း သူ႕အတြက္
ဘာမွမဆုံးရွဳံးေပ။

ေနာက္ဘ၀ကုိလက္မခံေသာသူသည္ကား မေကာင္းမူ
မွန္သမွ်ကုိ ရဲရဲ၀႔ံ၀ံ့လုပ္ရဲ၏။ ေကာင္းမူကုသုိလ္ကုိကား အားနာ
ပါးနာပင္ မလုပ္ခ်င္။ ထုိ႕ေႀကာင့္ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းတုိ႕၏
ကဲ့ရဲ႕၊ ရွဳတ္ခ်ခံရၿခင္းသည္ ေနာက္ဘ၀လက္မခံသူတုိ႕ ယခုဘ၀
ခံစားရေသာ ေသခ်ာေပါက္ ဆုိးက်ဳိးၿဖစ္၏။

ေသၿပီးေနာက္၊ ေနာက္ဘ၀မရွိခဲ့လွ်င္ ေတာ္ပါေသး၏။
ေနာက္ဘ၀ရွိခဲ့လွ်င္ကား သူသည္ မေကာင္းမူကုိသာလုပ္ခဲ့
ေသာေႀကာင့္ မေကာင္းေသာဘုံကုိ ေရာက္ရမည္ၿဖစ္၏။
ထုိ႕ေႀကာင့္ ေနာက္ဘ၀ကို မယုံႀကည္သူသည္ ပစၥကၡ၊
သံသရာ ႏွစ္မ်ဳိးလုံး နစ္နာ၏။ - ( အပဏၰကသုတ္ )

- အရွင္ဇ၀န (ေမတၱာရွင္-ေရႊျပည္သာ )

Dhamma Danã Source ►
www.facebook.com/youngbuddhistassociation.mm

Read More

"သရဏဂံုတည္ျခင္းအက်ိဳး"

 
ပဒုမုတၱရ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ပြင့္ေတာ္မူစဥ္ကာလက ျဖစ္သည္။ ေရွးလြန္ခဲ့ေသာ
ကမၻာတစ္သိန္း ထက္၌ ဆႏၵ၀တီျပည္တြင္ မိအုိ၊ ဖအုိတုိ႔ကုိ ျပဳစုလုပ္ေကၽြးေနေသာ အမ်ိဳးေကာင္းသား
တစ္ဦးရွိသည္။ ထုိအမ်ိဳးေကာင္းသားသည္ တစ္ေန႔ေသာအခါ ပဒုမုတၱရ ျမတ္စြာဘုရား၏ လက္ယာေတာ္ရံ အဂၢသာဝက အရွင္နိႆာမေထရ္ထံသုိ႔ ႐ုိေသစြာ သြားေရာက္ကာ .. ..

" ဗုဒၶံသရဏံ ဂစၦာမိ၊ ဓမံၼသရဏံ ဂစၦာမိ၊
သံဃံသရဏံ ဂစၦာမိ " ဟု ရြတ္ဆုိ၍ သရဏဂံုေဆာက္တည္၏။

ထုိအမ်ိဳးသားေကာင္းသည္ အႏွစ္တစ္သိန္း
ကာလပတ္လံုး သရဏဂံုကုိ ထိန္းသိမ္းေဆာက္တည္ခဲ့၏။ ထုိေဆာက္တည္ခဲ့ေသာ အက်ိဳးေၾကာင့္ ေသလြန္ေသာအခါ နတ္ျပည္သုိ႔ ေရာက္၍ (၈)ပါးေသာ အက်ိဳးတုိ႔ကုိ ခံစားရ၏။
ထုိအက်ိဳး (၈)ပါးတုိ႔မွာ-

(၁)ေနရာမေရြး အပူေဇာ္ခံရျခင္း။
(၂)ဥာဏ္ပညာ လြန္စြာထက္ျမက္ျခင္း။
(၃)မ်ားစြာေသာ စည္းစိမ္းခ်မ္းသာ ရွိျခင္း။
(၄)အားလံုး၏ ၾကည္ညိဳခ်စ္ခင္မႈကုိ ခံရျခင္း။
(၅)အသားအေရာင္ ေရႊအဆင္းကဲ့သုိ႔ ေတာက္ပျခင္း။
(၆)အရာရာ မိမိအလုိက်ျဖစ္ျခင္း။
(၇)မိတ္ပ်က္ျခင္းမရွိ၊ မိတ္ေဆြေပါျခင္း။
(၈)ဂုဏ္သတင္း ေမႊးပ်ံ႕ေက်ာ္ေစာျခင္း တုိ႔ျဖစ္သည္။

ထုိဘဝမွ စုေတၿပီးေသာအခါ သိၾကားမင္းအျဖစ္အႀကိမ္(၈၀)၊ စၾကာမင္းအျဖစ္ (၇၅)ႀကိမ္၊ ပေဒသရာဇ္မင္းအျဖစ္ မေရမတြက္ႏုိင္ေအာင္ ျဖစ္ခဲ့သည္။

ေနာက္ဆံုး ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္တြင္
သာ၀တၱိျပည္၌ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ေသာ သူေဌးအိမ္တြင္
လူအျဖစ္ ရရွိခဲ့သည္။

ထုိ႔ေနာက္ (၇)ႏွစ္သားအရြယ္၌ ရဟႏၱာတစ္ပါးထံ သရဏဂံု ေဆာက္တည္စဥ္ မိမိကမၻာတစ္သိန္းက ေဆာက္တည္ခဲ့ေသာ သရဏဂံုကုိ သတိရၿပီး ပီတိသဒၶါျဖစ္ကာ ၀ိပႆနာဥာဏ္စဥ္ရ၍ ရဟႏၱာအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ရွိေလသည္။

ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားသည္ ထုိသူငယ္ကုိ ေခၚ၍ ရဟန္းျပဳေပးေတာ္မူသည္။ သရဏဂံုတည္ျခင္း အက်ိဳးေၾကာင့္ ရဟႏၱာျဖစ္ျခင္းကုိ အေၾကာင္း ျပဳ၍ ထုိရဟႏၱာအရွင္ကုိ "တိသရဏဂမနိယေထရ္" ဟု ဘဲြ႕မည္ေပးခဲ့သည္။

(အပဒါနပါဠိ၊ ပ-၃၊ သု ဘူတိဝဂ္။)

Dhamma Danã Source ►
www.facebook.com/youngbuddhistassociation.mm

Young Buddhist's Association

Read More

" ေမတၱာသုတ္ ပါဠိ-အနက္ "

ေမတၱာသုတ္ရဲ႔အနက္အဓိပၸါယ္ကုိ သိခ်င္ပါတယ္ဆုိသျဖင့္ ဒီေဆာင္းပါးေလးကုိတင္ျပလိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ေမတၱာသုတ္ရဲ႔အနက္တင္မကပါဘူး ေမတၱာသုတ္ျဖစ္ေပ...ၚလာရျခင္းအေၾကာင္းနွင့္ ေမတၱာသုတ္ရြတ္ဆုိရျခင္းအက်ိဳးတုိ႔ကုိ တစ္ခါတည္း ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။ တကယ္တမ္းေရးမယ္ဆုိရင္ အခ်ိန္ေပးရပါလိမ့္မယ္၊သုိ႔ေပမယ့္ဘေလာ့ဂ္ဂါပညာရွင္တစ္ေယာက္ေမတၱာသုတ္ကုိအနက္ေပးထားျပီးသား
အဆင့္သင့္ရွိတာနဲ့တစ္ခါတည္းတင္ေပးလုိက္ပါတယ္။

၁။ေမတၱာသုတ္ျဖစ္ေပၚလာရျခင္းအေၾကာင္း

သာဝတၳိ ျပည္ ေဇတဝန္ ေက်ာင္းေတာ္ ၌ ေဂါတမ ျမတ္စြာ ဘုရား သီတင္းသုံး စံေနေတာ္မူစဥ္ ငါးရာေသာ ရဟန္းအစု တစ္စုသည္ တစ္ခုေသာ ဝါဝင္ခါနီး ကာလ၌ ျမတ္စြာဘုရား သခင္အား ဖူးေျမာ္ ရွိခိုး၍ ကမၼ႒ာန္း နိႆယမ်ားယူကာ ေတာအုပ္ တစ္ခုတြင္ ဝါ ဆိုလ်က္ ကမၼ႒ာန္း တရားအားထုတ္ၾကေလသည္။
ရဟန္းေတာ္ မ်ားသည္ ေတာအုပ္အနီး ရြာမ်ားတြင္ နံနက္ဆြမ္းကို ျပည့္စုံေစလ်က္ ညအခါမွာ ေတာအုပ္ တြင္းရွိ သစ္ပင္ ၾကီးမ်ားကို မွီခိုကာ တစ္ပင္လွ်င္ တစ္ပါးက် သီတင္းသုံး၍ တရားက်င့္ေတာ္မူၾကေလသည္ ။ထို အခ်ိန္တြင္ သစ္ပင္ေပၚရွိ ႐ုကၡစိုး မ်ားသည္ ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ အထက္တြင္ မေနဝံ႕ၾက သျဖင့္ ေျမျပင္တြင္ ဆင္း၍ ဒုကၡ ခံ ကာ ေနထိုင္ၾကရေလသည္။
အခ်ိဳ႕ ႐ုကၡ စိုး မ်ားမွာ ကေလး ငယ္မ်ား ရွိၾကသျဖင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားတစ္ေန႕ ျပန္ႏိုး တစ္ရက္ျပန္ႏိုး ေစာင့္စား ေန ပါေသာ္လည္း ႐ုတ္တရက္ မျပန္ေတာ့သျဖင့္ အခ်င္းခ်င္း ညႇိႏိႈင္းကာ ငါးရာေသာ ရဟန္းတို႕ ေၾကာက္လန္႕ထြက္ေျပးေစ ေရး အတြက္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ ဘီလူးၾကီး၊ နဂါးၾကီး သဏၭာန္ ျပ၍ လည္းေကာင္း ၊ ထိတ္လန္႕ဖြယ္ရာ အပုပ္နံ႕ၾကီးမ်ားျဖင့္ လည္းေကာင္း ေျခာက္လွန္႕ဖ်က္ဆီးၾကေတာ့သည္။

ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ တစ္ပါးစီ ေျခာက္လွန္႕ခံၾကရ သည္ ျဖစ္ရာ ကမၼ႒ာန္းဘာဝနာ ကို အားထုတ္ရာတြင္ သမာဓိ မရႏိုင္ေတာ့သည့္ အဆုံးေခါင္းေဆာင္မေထရ္ ၾကီးအား အသိေပးလ်က္ ျမတ္စြာဘုရား ရွိရာ သာဝတၳိ ျပည္ ေဇတဝန္ ေက်ာင္းေတာ္ သို႕ ျပန္လာခဲ့ၾကေလသည္။
ဘုရားသခင္၏ ေရွ႕ ေမွာက္၌ ျဖစ္ပ်က္ပုံ အေၾကာင္းမ်ား ကို ေလွ်ာက္ထားသည့္အခါ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား က ရဟန္းငါးရာ တို႕ကို ေမတၱာ ကမၼ႒ာန္း စီးျဖန္းၾကေစရန္ ေမတၱာ သုတ္ေတာ္ကို ေဟာေဖာ္သင္ၾကား၍ ယင္းေတာအုပ္ သို႕ပင္ ျပန္လည္ ေစလႊတ္လိုက္ေလသည္။
ေမတၱာ ကမၼ႒ာန္း စီးျဖန္း၍ ေမတၱာ သုတ္ေတာ္ကို ရြတ္ဖတ္သရဇၥ်ာယ္ သြားေသာ ရဟန္းေတာ္ငါးရာ ကို ႐ုကၡစိုး နတ္တို႕သည္ မနာလို စိတ္မ်ား ေပ်ာက္ကြယ္၍ လူသဏၭာန္ ဖန္ဆင္းလ်က္ ခရီးဦးၾကိဳသူၾကိဳ ၊ ေျခေဆးသူေဆး ၊ သပိတ္ေပြ႕သူက ေပြ႕ ႏွင့္ လုပ္ေကြၽးၾကကာ ဝါကြၽတ္သည့္ အခါတြင္ ရဟန္းငါးရာ တို႕မွာ ေကာင္းစြာ တရားထူးရသည္ မွ စ၍ ေမတၱာ သုတ္ေတာ္ျဖစ္ေပၚရြတ္ဖတ္ခဲ့ၾကပါသတည္း။ဤကားေမတၱာသုတ္ျဖစ္ေပၚလာရျခင္းအေၾကာင္း ျဖစ္ေပ
တည္း။


၂။ေမတၱာသုတ္ပါဠိ-အနက္

( ၁ ) ေဟ ၊ အိုသူေတာ္ေကာင္းတို႕ ။ ယႆပရိတၱႆ ၊ အၾကင္ေမတၱာသုတ္ပရိတ္ေတာ္၏ ။ အႏုဘာ၀ေတာ ၊
အစြမ္းရွိန္ေစာ္အာႏုေဘာ္ေၾကာင့္ ။ ယကၡာ ၊ နတ္အမ်ားတို႕သည္ ။ ဘီသနံ ၊ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ အာရံုမ်ိဳးကို ။
ေန၀ ဒႆႏၱိ ၊ မျပႏိုင္ၾကကုန္ ။ ယမွိေစ၀ ၊ အၾကင္ေမတၱာသုတ္ ပရိတ္ေတာ္၌ သာလွ်င္ ။ ရတၱိႏၵိ၀ံ ၊ ေန႕ည မပ်က္ အခါခပ္သိမ္း ။ အတႏၵိေတာ ၊ ပ်င္းရိျခင္းမရွိဘဲ ။ အႏုယုဥၨေႏၱာ ၊ ထပ္တလဲလဲ စြဲၿမဲရြတ္ပြား အားထုတ္သူသည္ ။

( ၂ ) သုခံ ၊ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ။ သုပတိ ၊ အိပ္စက္ရ၏ ။ သုေတၱာ ၊ အိပ္ေပ်ာ္သည္ရွိေသာ္ ။ ကိဥၥိ ၊ တစ္စံု တစ္ခုေသာ ။ ပါပံ စ ၊ အိပ္မက္ဆိုးကိုလည္း ။ နပႆတိ ၊ မျမင္မက္ရ ။ ဧ၀ါမာဒိဂုဏူေပတံ ၊ ဤသို႕အစ ရွိေသာ
အက်ိဳးဂုဏ္အင္ အာနိသင္ႏွင့္ျပည့္စံုေသာ ။ တံပရိတၱံ ၊ ထိုေမတၱာသုတ္ ပရိတ္ေတာ္ကို ။ မယံ ၊ ငါတို႕သည္ ။ ဘဏာမ ၊ ရြတ္ၾကကုန္စို႕

( ၃ ) သႏၱံ ၊ ၿငိမ္သက္ေအးခ်မ္းေသာ ။ ပဒံ ၊ နိဗၺာန္ကို ။ အဘိသေမစၥ ၊ အာရံုယူဘိ ထြင္းေဖာက္ ျမင္သိ၍ ။ ( ၀ိဟရိတုကာေမန ၊ ေနျခင္းငွာ အလိုရွိေသာ ) အတၳကုသေလန ၊ အက်င့္အမ်ိဳမ်ိဳးအက်ိဳးစီးပြား၌ လိမၼာသူသည္ ။ ယံ ကရဏီယံ ၊ ျပဳက်င့္ရမည့္သိကၡာ သံုးရပ္ အက်င့္ျမတ္သည္ ။ အတၳိ ၊ ရွိ၏ ။ တံ ၊ ထိုသိကၡာသံုးရပ္အက်င့္ ျမတ္ကို ။ ကရဏီယံ ၊ ျပဳက်င့္ထိုက္ေပ၏ ။ သေကၠာ စ ၊ စြမ္းနိဳင္သူလည္း ။ အႆ ၊ ျဖစ္ရာ၏ ။ ဥဇူ စ ၊ ေျဖာင့္မတ္သူလည္း ။ အႆ ၊ ျဖစ္ရာ၏ ။ သုဟုဇူ စ ၊ အလြန္ေျဖာင့္မတ္သူလည္း ။ အႆ ၊ ျဖစ္ရာ၏ ။ သု၀ေစာ စ ၊ ဆိုဆံုးမလြယ္သူလည္း ။ အႆ ၊ ျဖစ္ရာ၏ ။ မုဒု စ ၊ ႏုညံ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသူလည္း ။ အႆ ၊ ျဖစ္ရာ၏ ။ အနတိမာနိ စ ၊ မာန္ေထာင္လႊားျခင္းမရွိသူလည္း ။ အႆ ၊ ျဖစ္ရာ၏ ။

( ၄ ) သႏၱဳႆေကာ စ ၊ တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲလြယ္သူလည္း ။ အႆ ၊ ျဖစ္ရာ၏ ။ သုဘေရာ စ ၊ အေမြးအျမဴလြယ္ သူလည္း ။ အႆ ၊ ျဖစ္ရာ၏ ။ အပၸကိေစၥာ စ ၊ နည္းပါးေသာကိစၥရွိသူလည္း ။ အႆ ၊ ျဖစ္ရာ၏ ။ သလႅဟုက၀ုတၱိ စ ၊ ေပါ့ပါးေသာ အျဖစ္မ်ိဳးရွိသူလည္း ။ အႆ ၊ ျဖစ္ရာ၏ ။ သႏၱိၿႏၵိေယာ စ ၊ ၿငိမ္သက္ေသာ ဣေျႏၵ ရွိသူလည္း ။ အႆ ၊ ျဖစ္ရာ၏ ။ နိပေကာ စ ၊ ရင့္က်က္ေသာ ပညာရွိသူလည္း ။ အႆ ၊ ျဖစ္ရာ၏ ။
အပၸဂေဗၻာ စ ၊ ၾကမ္းတမ္းရိုင္းျပျခင္း မရွိသူလည္း ။ အႆ ၊ ျဖစ္ရာ၏ ။ ကုေလသု ၊ အိမ္သူ လူတို႕၌ ။ အနႏုဂိေဒၶါ စ ၊ တြယ္တာမက္ေမာျခင္း မရွိသူလည္း ။ အႆ ၊ ျဖစ္ရာ၏ ။

( ၅ ) ေယန ၊ အၾကင္ဒုစရိုက္စု ယုတ္ညံ့ေသာအမႈေၾကာင့္ ။ ၀ိညဴ ၊ ပညာရွိျဖစ္ကုန္ေသာ ။ ပေရ ၊ သူတစ္ပါးတို႕သည္ ။ ဥပ၀ေဒယ်ံဳ ၊ ကဲ့ရဲ႕ျပစ္တင္ကုန္ရာ၏ ။ ခုဒၵံ ၊ ယုတ္ညံ့ေသာ ။ တံ ၊ ထိုဒုစရိုက္မ်ိဳးကို ။ ကိဥၥိ ၊ အနည္းငယ္ကေလး အေသးအဖြဲမွ်ကိုပင္ ။ န အာစေရ ၊ မျပဳက်င့္ရာ ။ သဗၺသတၱာ ၊ သတၱ၀ါ မွန္သမွ်တို႕သည္ ။ သုခိေနာ ၀ါ ၊ ကိုယ္၏ခ်မ္းသာျခင္းရွိကုန္သည္လည္းေကာင္း ။ ေခမိေနာ ၀ါ ၊ ေဘးရန္ကင္းေ၀း ေအးခ်မ္းသာယာျခင္း ရွိကုန္သည္လည္းေကာင္း ။ ေဟာႏၱဳ ၊ ျဖစ္ၾကပါေစကုန္သတည္း။

( ၆/၇ ) အန၀ေသသာ ၊ ၾကြင္းမဲ့ဥႆံု အလံုးစုန္ကုန္ေသာ ၊ ေယ တသာ ၀ါ ၊ အၾကင္ ထိတ္လန္႕ တတ္ေသာ ပုထုဇဥ္ ေသကၡသည္လည္းေကာင္း ။ ေယ ထာ၀ရာ ၀ါ ၊ အၾကင္မထိတ္မလန္႕ တည္တန္႕ခိုင္ၿမဲေသာ ရဟႏၱာ တို႕သည္လည္းေကာင္း ။ ေယ ဒီဃာ ၀ါ ၊ အၾကင္ ခႏၶာကိုယ္ရွည္လွ်ား သတၱ၀ါ တို႕သည္လည္းေကာင္း ။ ေယ မဟႏၱာ ၀ါ ၊ အၾကင္ခႏၶာကိုယ္ ႀကီးမားသတၱ၀ါ မ်ားသည္လည္းေကာင္း ။ ေယ မဇၥ်ိမ ၀ါ ၊ အၾကင္မတိုမရွည္ မႀကီးမငယ္ အရြယ္အလတ္စား သတၱ၀ါတို႕သည္လည္းေကာင္း ။ ေယ ရႆကာ ၀ါ ၊ အၾကင္ပုကြနိမ့္တို ခႏၶာကိုယ္ ရွိေသာ သတၱ၀ါတို႕သည္လည္းေကာင္း ။ ေယ အဏုမာ ၀ါ ၊ အၾကင္ေသးငယ္မႈန္မြား သတၱ၀ါမ်ား တို႕သည္လည္းေကာင္း ။ ေယ ထူလာ ၀ါ ၊ အၾကင္၀ိုင္းစက္ဆူၿဖိဳး သတၱ၀ါမ်ိဳးတို႕သည္လည္းေကာင္း ။ ေယ ဒိ႒ာ ၀ါ ၊ အၾကင္ျမင္ဘူးေသာ သတၱ၀ါတို႕သည္လည္းေကာင္း ။ ေယ အဒိ႒ာ ၀ါ ၊ အၾကင္မျမင္ဘူးေသာ သတၱ၀ါ တို႕သည္လည္းေကာင္း ။ ေယ ဒူေရ ၀သႏၱိ ၊ အၾကင္အေ၀းအရပ္၌ ေနၾကကုန္ေသာ သတၱ၀ါ တို႕သည္ လည္းေကာင္း ။ ေယ အ၀ိဒူေရ ၀သႏၱိ ၊ အၾကင္အနီးအရပ္၌ ေနၾကေသာသတၱ၀ါ တို႕သည္လည္းေကာင္း ။ ေယ ဘူတာ ၀ါ ၊ အၾကင္ေနာင္မျဖစ္ရ ျဖစ္ၿပီးသားျဖစ္ၾကေသာ ရဟႏၱာတို႕သည္လည္းေကာင္း ။ ေယ သမၻေ၀သီ ၀ါ ၊ ေနာင္ျဖစ္ရမည့္ဘ၀ကိုရွာ အၾကင္ပုထုဇဥ္ သကၡ သတၱ၀ါတို႕သည္လည္းေကာင္း ။ ေယ ေကစိ ၊ အလံုးစုန္ကုန္ေသာ ။ ပါဏဘူတာ ၊ သတၱ၀ါတို႕သည္ ။ အတၳိ ၊ ရွိကုန္၏ ။ ဣေမပိသဗၺသတၱာ ၊ ဤအလံုးစုံကုန္ေသာ သတၱ၀ါတို႕သည္လည္းေကာင္း ။ သုခိတတၱာ ၊ ခ်မ္းသာေအးျမ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ရွိၾကကုန္သည္။ ဘ၀ႏၱဳ၊ ျဖစ္ၾကပါေစကုန္သတည္း။

( ၈ ) ပေရာ ၊ တစ္ပါးသူတစ္ေယာက္သည္ ။ ပရံ ၊ သူတစ္ပါးအျခားသူတစ္ေယာက္ကို ။ နနိကုေဗၺထ ၊ စဥ္းလဲသမႈ လွည့္ပါတ္ျခင္း မျပဳပါေစလင့္ ။ ကတၳစိ ၊ တစ္စံုတစ္ခုေသာအရပ္၌ (ဘယ္အရပ္မွာမဆို ) ကိဥၥိ ၊ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာ ။ နံ ၊ ထိုသူတစ္ပါးကို ။ နာတိမေညထ ၊ မာန္ေထာင္သမႈ မထီမဲ့ျမင္ မျပဳပါေစလင့္ ။ ဗ်ာေရာသနာယ ၊ ကိုယ္ႏႈတ္တို႕ျဖင့္ ေစာ္ကားထိပါးႏွိပ္စက္ျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း ။ ပဋိဃသညာယ ၊ ေဒါသစိတ္ျဖင့္လည္းေကာင္း ။ အညမညႆ ၊ အခ်င္းခ်င္း (တစ္ေယာက္သည္ တစ္ေယာက္) ၏ ။ ဒုကၡံ ၊ ဆင္းရဲျခင္းကို။ နဣေစၦယ် ၊ အလိုမရွိပါေစလင့္။

( ၉ ) မာတာ ၊ ေမြးသည့္မိခင္ေက်းဇူးရွင္သည္ ။ နိယံပုတၱံ ၊ မိမိရင္ႏွစ္သားရင္းျဖစ္ေသာ ။ ဧကပုတၱံ ၊ တစ္ဦးတည္းေသာသားကို ။ အာယုသာ ၊ မိမိအသက္ျဖင့္ေသာ္ပင္ ။ အနဳရေကၡ ယထာ ၊ အစဥ္မကြာကြယ္ကာ ေစာင့္ေရွာက္သကဲ့သို႕ ။ ဧ၀မၸိ ၊ ဤအတူလည္း ။ သဗၺဘူေတသု ၊ အလံုးစံုေသာသတၱ၀ါတို႕၌ ။ အပရိမာဏံ ၊ အတိုင္းအတာပမာဏမရွိေသာ ။ မာနသံ ၊ ေမတၱာစိတ္ကို ပြားမ်ားပါေလ။

( ၁၀ ) ဥဒၶံ ၊ အထက္ေလာက အရူပဘ၀၌လည္းေကာင္း ။ အေဓာ ၊ ေအာက္ျပည္ေလာက ကာမဘ၀၌လည္းေကာင္း ။ တိရိယံ ၊ အလယ္ေလာက ရူပဘ၀၌လည္းေကာင္း ။ သဗၺေလာကသၼိ ံ၊ အလံုးစံုေသာေလာက၌ ။ အပရိမာဏံ ၊ အတိုင္းအတာ ပမာဏမရွိေသာ ။ ေမတၱံ ၊ ေမတၱာႏွင့္ရွင္ေသာ ။ မာနသံ ၊ စိတ္ကို ။ အေ၀ယံ ၊ ေဒါသဟူဘိအတြင္းရန္လည္းမရွိသည္ကို ။ အသပတၱံ ၊ ႏွိပ္စက္ရန္မူ အပရန္သူလည္း မရွိသည္ကို ။ (ကတြာ ၊ ျပဳ ၍ ) ဘာ၀ေယ ၊ ပြားမ်ားရာ၏။

(၁၁ ) တိ႒ံ ၀ါ ၊ ရပ္လွ်က္ေသာ္လည္းေကာင္း ။ စရံ ၀ါ ၊ သြားလွ်က္ေသာ္လည္းေကာင္း ။ နိသိေႏၷာ ၀ါ ၊ ထိုင္လွ်က္ေသာ္လည္းေကာင္း ။ သယာေနာ ၀ါ ၊ အိပ္လွ်က္ေသာ္လည္းေကာင္း ။ ယာ၀တာ ၊ အၾကင္မွ်ေလာက္ ။ ၀ိတမိေဒၶါ ၊ ကင္းေသာအိပ္ခ်င္ငိုက္မည္းျခင္းရွိသည္ ။ အႆ ၊ ျဖစ္ရာ၏ ။ အထ ၊ ငိုက္မ်ဥ္းျခင္းကင္း ထိုအခ်ိန္အတြင္း၌ ။ ဧတံ သတိ ံ ၊ ထိုေမတၱာယွဥ္ဘိ စ်ာန္သတိကို ။ အဓိေ႒ယ် ၊ စြဲၿမဲမကြာ ေဆာက္တည္ရာ၏။
ဣဓ ၊ ဤဘုရားသာသနာေတာ္၌ ။ ဧတံ ၊ ေမတၱာမကင္း စ်ာန္ျဖင့္ေနျခင္းကို ။ ျဗဟၼံ ၊ ထူးျမတ္ေသာ။ ၀ိဟာရံ ၊ ေနျခင္းမ်ိဳးဟူ၍ ။ အာဟု ၊ ျမတ္ဘုရားတို႕ေဟာၾကားေတာ္မႈကုန္ၿပီ။

( ၁၂ ) ေသာ ၊ ထိုေမတၱာစ်ာန္ရၿပီးေသာ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္သည္ ။ ဒိ႒ိဥၥ ၊ အတၱဒိ႒ိသို႕လည္း ။ အႏုပဂၢမၼ ၊ မစြဲမကပ္ေရာက္မူ၍ ။ သီလ၀ါ ၊ ေလာကုတၱရာသီလရွိသူသည္ ။ ဒႆေနန ၊ ေသာတာပတၱိမဂ္ဥာဏ္ ႏွင့္ ။ သမၼေႏၷာ ၊ ျပည့္စံုသူသည္ ။ (သမာေနာ ၊ ျဖစ္လွ်က္ ) ကာေမသု ၊ ၀တၳဳအာရံုကာမဂုဏ္တို႕၌ ။ ေဂဓံ ၊ ကိေလသာျဖင့္ တြယ္တာမက္ေမာျခင္းကို ။ ၀ိေနယ် ၊ တစ္စမၾကြင္း အရွင္းပါယ္ရွားၿပီးေသာ္ ။ ဇာတု ၊ စစ္စစ္ဧကန္အမွန္ပင္ ။ ပုန ၊ ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ ။ ဂဗၻေသယ်ံ ၊ ပဋိသေႏၶေနျခင္းသို႕ ။ နဧတိ၊ မေရာက္ရေတာ့ေပ။
( အဘိဓဇမဟာရ႒ဂုရု သေျပကန္ဆရာေတာ္ အရွင္၀ါေသ႒ာဘိ၀ံသ ၏ ပရိတ္ႀကီးနိႆယသစ္ မွ )
၃။ေမတၱာသုတ္ရြတ္ဆုိရက်ိဳး

ေမတၱာ သုတ္ေတာ္ကိုအျမဲ မျပတ္ရြတ္ဖတ္သရဇၥ်ာယ္ေလ့ ရွိသူ တို႕မွာ အပေလာက ပေယာဂ အေျခာက္အလွန္႕ မခံရျခင္း ၊ အနာေရာဂါ ကင္းျခင္း၊ အိပ္မက္ဆိုး ၊ နိမိတ္ဆိုး ၊ အတတ္ဆိုး မ်ားမၾကဳံရျခင္း ၊ လူ နတ္ အမ်ားခ်စ္ခင္ၾကျခင္း၊ အဆိပ္လက္နက္ မစူးရွျခင္း ၊ ႐ူးသြပ္ေသာ ေဝဒနာ ကင္းျခင္း မွ စ၍ ျဗဟၼာ့ ဘုံ ေရာက္သည္ အထိ အက်ိဳးေပးႏိုင္စြမ္း ရွိေလသည္

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=116497225226577&set=a.100486670160966.1073741825.100005988991207&type=1&theater

Read More

အသုဘခ်ျပီး ၇ ရက္ အိမ္ကပ္ေသာ အယူအဆမွား

10 June 2013  |

By ရိုးရာေလး

အသုဘသြားတိုင္း ျမန္မာ ဗုဒၶဘာသာ လူအမ်ားစု မလြန္ဆန္ႏိုင္ေသးတဲ့ ရိုးလာဓေလ ့ တစ္ခုကို သြားေတြ႔ ပါတယ္။ တစ္ခု မကပါဘူး အမ်ားၾကီးပါ။ ဥပမာ - သေျပပန္းသုိ႔မဟုတ္ အျခားပန္းအမ်ိဳးမ်ဳိးအား အသုဘအေလာင္း မွ ျပန္သယ္လာျပီး အသက္ဝိဥာဥ္ ျပန္ပါလာတယ္လို႔ ယံုၾကည္ျခင္း၊ အသုဘျပန္ရင္ ကင္ပြန္းရည္၊ တေယာ္ရည္နဲ႔ ေျခေဆး၊ ေခါင္းေဆးရတာမ်ိဳး တို႔လိုဟာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

ပံုျပင္ သုိ႔မဟုတ္ ဇာတ္လမ္း

ပံုျပင္ထဲမွာေပါ့။ ေမာင္ဘယ္သူ၊ မဘယ္သူက ကြယ္လြန္ေတာ့ သူ႔စည္းစိမ္နဲ႔ မိသားစုကို သံေယာဇဥ္မပ်က္ရွာ ဘူး။ ဒါနဲ႔ပဲ ျဗိတၱာလို ဘံုဘဝေရာက္ျပီး အိမ္မွာပဲ တစ္ဝဲလည္လည္ေနပါတယ္။ ညဘက္ အိပ္ေနတဲ့ မိသားစုဆီကို လည္း အသံေပးလို႔တစ္မ်ိဳး၊ ေျခာက္လွန္႔လို႔တစ္မ်ိဳးနဲ႔ တြယ္ကပ္ေနရွာတယ္။ ဒီေတာ့ တစ္ပတ္ျပည့္ခ်ိန္မွာ ဆြမ္းကပ္ပြဲ၊ အလွဴပြဲငယ္ေလး လုပ္လိုက္ေတာ့ အိမ္မွာ နတ္ေကာင္းနတ္ျမတ္ေတြ လာေရာက္ ေစာင့္ေရွာင့္ၾကျပီး ဘံုေပ်ာက္ေနတဲ့ ျဗိတၱာနဲ႔ နာနာဘဝမ်ား အေဝးသို႔ သြားရပါတယ္။ ျဗိတၱာ ဘဝ ကေန ကုသုိလ္ျပဳလုပ္ျပီး စုတိခ်င္ေနတ့ဲ ကြယ္လြန္သူ ဘဘယ္သူ အတြက္ပါဆုိျပီး အမွ်ေဝကုသိုလ္စီးျဖန္းေပး လိုက္ေတာ့ ဟုိကလည္း ျဗိတၱာ ဘံုဘဝမွာတင္ ကုသုိလ္ထူးေတြရသြားတယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။

ေနာက္တစ္မ်ိဳးက်ျပန္ေတာ့ ကြယ္လြန္သူ ေမာင္ဘယ္သူ၊ မဘယ္သူ က ျပဳထားတဲ့ ကုသုိလ္မေလာက္မငွနဲ႔မို႔ နတ္ျဖစ္ေသာ္လည္း အေရာင္ အဝါမတင့္ေခ်ဘူးတဲ့။ ဒီလိုနဲ႔ တစ္ပတ္ျပည့္ ဆြမ္းကပ္အလွဴပြဲမွာ တရား လည္း လာနာေရာ သံေဝဂတရားေတြရျပီး အေရာင္အဝါတက္လာတဲ့ နတ္အဆင့္ကိုေရာက္သြားရတယ္လို႔ ဆုိပါေလေရာ။

လက္ေတြ႔ဘဝ က်င့္သံုးမွု

ဒီေတာ့ အထက္ပါ ကဲ့သုိ႔ မ်ားျပားလွတဲ့ ပံုျပင္မ်ား၊ ျဖစ္ရပ္မ်ားကို အစြဲျပဳျပီး အတုယူမွတ္သား လိုက္တာက ေသျပီး ၇ ရက္ အိမ္မွာကပ္မယ္။ အသုဘမွာ ပန္းတစ္ပြင့္နဲ႔ သူ႔လိပ္ျပာ (အသက္ေခ်ာင္း) ကို ေခၚလာမယ္။ အိမ္မွာ ထားမယ္။ ျပီးေတာ့ ၇ ရက္ျပည့္ ဆြမ္းကပ္အလွဴေပးျပီးတဲ့အခါ အမွ်ေဝမယ္။ လြတ္ကင္းမယ္။ ဒီေတာ့ အသုဘခ်ျပီး ၇ ရက္တိတိ အိမ္မွာ လည္တယ္ ဆုိတဲ့ အယူအဆဟာ စြဲကုိစြဲရပါေရာ။ ျမန္မာျပည္တစ္ဝန္းက ဗုဒၶဘာသာႏြယ္ဝင္ အမ်ားစု က်င့္သံုးလက္ခံေနတဲ့ အယူအဆ တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။

အမွန္တရား

ဇာတိ၊ ဇရာ၊ မရဏ ေျပာပါမ်ား၊ ၾကားပါမ်ားလို႔ ရိုးေနၾကပါျပီ။ ေမြးဖြား၊ အိုနာ၊ ေသ သံုးမ်ဳိးနဲ႔ သံသရာစက္ဝန္းမွာ လည္ပတ္ေနၾကျပီး စုတိ (မရဏ) လုိ႔ေခၚတဲ့ ေသဆံုးျခင္း နဲ႔ ပဋိသေႏၶ (ဇာတိ) တို႔ဟာ စကၠန္႔မျခား ျဖစ္ပ်က္ ပါတယ္။ အရွင္းဆံုး နာလည္ေအာင္ ေရးရမယ္ဆုိရင္ ခုပဲေသ၊ ခုပဲ ျပန္ျဖစ္ ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လဲ ဆုိတာေတာ့ စာေရးသူတုိ႔ သာမန္ဥာဏ္နဲ႔မသိႏိုင္ပါဘူး။ နိဗၺာန္ပဲ သြားမလား၊ ၃၁ ဘံုမွာပဲ ျပန္က်င္လည္မလားဆုိတာ ျပဳလုပ္တဲ့ အကုသုိလ္၊ ကုသိုလ္အေပၚမွာ မူတည္သြားပါတယ္။ ဒါက တစ္က႑ပါ။ ခု ဆုိလိုခ်င္တာက ခုပဲေသျပီးရင္ ေနာက္ဘဝ တစ္ခုခုကို စကၠန္႔မျခား ျဖစ္ တယ္၊ ေရာက္တယ္လို႔ ျမတ္စြာဘုရားရွင္မွ ေဟာၾကားထားပါတယ္။ သဘာဝအမွန္တရားပါ။ ရွိရင္းစြဲ အမွန္တရားကို ျမတ္စြာဘုရားရွင္က လူတိုင္းသိေအာင္ ရွင္းလင္းေဟာၾကားထားတဲ့ တရား ျဖစ္ ပါ တယ္။ ေသျပီးတာနဲ႔ ေနာက္ထပ္ ဘဝတစ္ခုမွာ ခ်က္ခ်င္း ပဋိသေႏၶ တည္ ပါတယ္။ အမိဝမ္းတစ္ခု သို႔မဟုတ္ ဘြားကနဲေပၚလာေသာ နတ္သၾကား၊ ငရဲသား အစရွိသျဖင့္ ၃၁ ဘံုတြင္း ေမြးဖြားျခင္းပံုစံအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ေပၚပါတယ္။ ပံုျပင္ေတြထဲကလို ျဗိတၱာျဖစ္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဘြားကနဲတန္းေပၚျပီး ျဖစ္ ပါတယ္။ ဒါေတြ ရွင္းေနရင္ ပိုျပီးေတာ့ ေခါင္းရွုပ္သြားပါ လိ့မ္မယ္။ ဆုိလိုရင္း ကိုေျပာပါမယ္။


အယူအဆမွန္ က်င့္သံုးရန္

ဒီေတာ့ ဘယ္သူေသေသ ပန္းယူလာတာမ်ိဳးတို႔အျခားေသာ မိရုိးဖလာ အယူအဆမ်ိဳးတို႔က မယူသင့္ေတာ့ပါဘူး။ ဟုိက စကၠန္႔မျခား ပဲ ေနာက္ဘဝတစ္ခုကို ေရာက္ေနျပီ။ အသုဘ ရက္ပိုင္းအတြင္း လုပ္လိုက္ တဲ့ မိရိုးဖလာ ရိုးရာအစြဲမ်ားက မနည္းလွဘူး။ တကယ္ ခ်စ္လို႔၊ လြမ္းဆြတ္ လို႔ သတိရလုိ႔ အလွဴအတန္းလုပ္ေပးတယ္ဆုိ တကယ္ ကုသုိလ္စိတ္စစ္စစ္နဲ႔ လုပ္ေပးပါ။ သူသာ လူထက္နိမ့္တဲ့ ဘံုဘဝတစ္ခုခုကို ရရင္ ဟိတ္တရား ၆ ပါးမစံုေတာ့တဲ့အတြက္ ဘယ္ေလာက္ပဲ အမွ်ေပးေပး ၇ ရက္အမ်ွေဝပြဲျပီးလို႔ တရားလာနာနဲ႔ သံေဝဂဥာဏ္ မရႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ကုသိုလ္ ၊အကုသုိလ္ခြဲျခား လက္ခံေပးႏိုင္မယ့္ တိဟိတ္တရားေတြ မရွိေတာ့တဲ့အတြက္ အမ်ွေဝေပးတာက သူ႔အတြက္ မီးပံုထဲမွာေနတုန္း ေရတစ္စက္ ေလာင္းေပး လိုက္တဲ့ သေဘာေလးပါပဲ။ ဒီလိုမဟုတ္ပဲ နတ္ဘဝ၊ သၾကားဘဝ ၆ ထပ္က တစ္ထပ္ထပ္ဆုိရင္ေတာ့ တစ္မ်ိဳးျဖစ္သြားပါျပီ။ တရားပြဲ အမွီလာလို႔ တရားစစ္စစ္နာရရင္ သူ႔အတြက္ ဥာဏ္စင္ တစ္ခုခုရလုိ႔ အရိယာ ပုရဂၢိဳလ္ျဖစ္ႏုိင္ေခ်ပါေသးတယ္။


အႏွစ္ခ်ဳပ္

ဒီေတာ့ တိုက္တြန္းခ်င္တာက တစ္ပတ္ျပည့္ ဆြမ္းကပ္လုပ္ပါ။ တစ္လျပည့္ လုပ္ပါ၊ တစ္ႏွစ္ျပည့္လုပ္ပါ။ ေကာင္းမွု ကုသုိလ္မွန္သမ်ွ ျပဳလုပ္ႏိုင္ တာက ျပဳပါ။ ငါဒါေလးလုပ္ေပးလို႔ သူဒီဘဝက ကြ်တ္ေခ်မွာေပါ့ ဆုိတဲ့ အယူအဆ ေလးေတာ့ ဖယ္ေစခ်င္ပါတယ္။ အသုဘက ျပန္လာျပီး ပန္းယူလာတာမ်ိဳးတို႔ က မွန္ကန္ေသာ အယူအဆ မဟုတ္ပါ။ ပန္းေတြမွာ ျဗိတၱာတို႔မ်ား တြယ္ကပ္ေလသလားဆုိရင္ ကြယ္လြန္သူ ကိုယ့္မိဘ၊သား၊သမီး၊ မိတ္ေဆြကို ေသျပီး ျဗိတၱာျဖစ္တယ္လို႔ မွတ္ယူျခင္း သေဘာ သက္ေရာက္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ပန္းသယ္လာသူမ်ားက မိမိေဆြမ်ိဳးမ်ားကို ျဗိတၱာမ်ားလို မွတ္ယူျခင္းသေဘာပင္ သက္ေရာက္ ပါေသးတယ္။

တေယာ္ကင္ပြန္းနဲ႔ ေျခေဆးျခင္း၊ ေခါင္းေဆးျခင္း၊ လက္ေဆးျခင္းတို႔က က်န္းမာေရးအရ ၾကည့္ရင္ ေကာင္းပါတယ္။ တေယာ္ကင္ပြန္းမွာပါတဲ့ ဗီတာမင္ဓာတ္မ်ားက အေရအျပားက်န္းမာေရးအတြက္ တကယ္ေကာင္း ပါတယ္။ ေခြ်းျပန္ေနတုန္းေတာ့ မေဆးပါနဲ႔။ အပူအေအး ဓာတ္အေျပာင္း အလဲျမန္ဆန္မွုၾကာင့္ က်န္းမာေရး ေရွာ့ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ရိုးရိုးေရန႔ဲေဆးေဆး၊ တေယာ္ရည္နဲ႔ ေဆးေဆး သခ်ၤိဳန္းကေန ဝိဥာဥ္လိပ္ျပာမ်ား တြယ္ကပ္ လာသည္ဟု မယူဆပါနဲ႔။ မမွတ္ယူပါနဲ႔။ ဝိဥာဥ္လိပ္ျပာဆုိတာ မရွိပါ။ လူမွာ ရုပ္နဲ႔ နာမ္ ႏွစ္ခုသာ ဖြဲ႔စည္းျပီး တစ္ဘဝမွာ ရုပ္လည္းခ်ဳပ္၊ နာမ္လည္းခ်ဳပ္ ပါတယ္။ ဘာမွ ပါမသြားပါဘူး။ ေနာက္ဘဝ တစ္ခု ရုပ္အသစ္၊ နာမ္အသစ္နဲ႔ ရပါတယ္။ ယင္းရုပ္အသစ္၊ နာမ္အသစ္က ဘဝေဟာင္းက ရုပ္၊နာမ္ ေဟာင္း တို႔ ျပဳေသာ ကုသိုလ္၊အကုသိုလ္မ်ားကို လိုဏ္ဂူတြင္းက အသံပဲ့တင္သံ ကုိ ျပန္ၾကားရသကဲ့သုိ႔ ျပန္လည္ သက္ေရာက္မွု ရွိပါတယ္။ ဒါကုိလည္း အျခားေဆာင္းပါး တစ္ပုဒ္နဲ႔ သီးသန္႔ရွင္းလင္းပါ့မယ္။

လူေသလွ်င္ အသက္ဝိဥာဏ္ လိပ္ျပာတို႔ ၇ ရက္မေန အေၾကာင္းတရားကို စာဖတ္သူတို႔ သိရွိနားလည္ သြားမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ သတၱဝါအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

----

ေအာင္ခမ္း (ရိုးရာေလး)

က်မ္းကိုး - အဘိဓမၼာ

Read More

၀ိပႆနာဆိုတာဘာလဲ

ဝီရ ဓမၼဓမၼလမ္း ဝိပႆနာသင္တန္း

8 April

"ဝိပႆနာဆုိတာ ဘာလဲ?"
****************
ဝိပႆနာဆုိတာဟာ အရွိကုိအရွိတုိင္းျမင္တဲ့ ဥာဏ္ပါပဲ။ စာစကားႏွင့္ေျပာရရင္ ပရမတၳသဘာဝကုိ ပရမတ္ သဘာဝအတုိင္း ျမင္တဲ့ဥာဏ္ပါပဲ။ ယေန႔ျမင္ေနၾကတာက ပရမတ္သဘာဝကုိ ပညတ္အေပၚကဖုံးျပီး ျမင္ေနၾက ပါတယ္။ အဲဒီပညတ္အဖုံးကုိခြာျပီး ပရမတ္အတုိင္း ျမင္တဲ့ဥာဏ္ကုိ ဝိပႆနာဥာဏ္လုိ႔ေခၚပါတယ္။ သတၱဝါေတြမွာ အဖုံး(၄)မ်ဳိး ဖုံးထားျခင္း ကြယ္ထားျခင္း ခံေနရပါတယ္။ အဲဒါေတြက ဘာေတြလဲလုိ႔ဆုိေတာ့
(၁)။ နာမည္ပညတ္ေ...ခၚတဲ့ အမည္ဖုံးေနျခင္း။
(၂)။ သႏၱတိပညတ္ေခၚတဲ့ အစဥ္အတန္းဖုံးေနျခင္း။
(၃)။ သမူဟပညတ္ေခၚတဲ့ အေပါင္းအစု ဖုံးေနျခင္း။
(၄)။ သဏၭာနပညတ္ေခၚတဲ့ အသြင္သဏၭန္ဖုံးေနျခင္းတုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေလးမ်ဳိးဖုံးထားျခင္း ခံေနရတဲ့အတြက္ အမွန္တကယ္အရွိကုိ မျမင္နုိင္ဘဲ ျဖစ္ေနၾကတယ္။

၁။ ေလာကမွာ အရာဝတၳဳမွန္သမ်ွေတြဟာ တကယ္ကေတာ့ ပရမတ္ေတြခ်ည္းျဖစ္ၾကပါတယ္။ဒါကုိပင္ နာမည္ မတပ္ရင္ ေခၚလုိ႔မျဖစ္ေတာ့ ၊စကားေျပာလုိ႔မျဖစ္ေတာ့၊ (ငါ၊ သူ၊တစ္ပါး၊ ေယာက်ၤား၊ မိန္းမ၊ ေမာင္ျဖဴ၊ ေမာင္မဲ၊ မေခ်ာ) စသည္ျဖင့္ နာမည္အသီးသီးတပ္ၾကပါတယ္။ ၾကာေတာ့ သတၱဝါေတြဟာ မူလပရမတ္အေပၚ စိတ္မေရာက္ဘဲ နာမည္တင္ပဲ စိတ္စြဲသြားေတာ့တယ္။ နာမည္ကုိ ရုိးရုိးစြဲရုံတင္မကဘဲ တခ်ဳိ႕ဆုိရင္ နာမည္ကပဲ ခုိက္တယ္။ နာမည္ကပဲ အက်ဳိးေပးတယ္ဆုိျပီး နာမည္ေျပာင္းရတာနဲ႔ ေရြးရတာနဲ႔ ရွဳပ္ကုန္ေတာ့တာပါ။ ဒါဟာ မူလ(ခႏၶာငါးပါး- တနည္း- ရုပ္တရား၊ နာမ္တရား လုိ႔ေခၚတဲ့ ပရမတ္)ကုိ မျမင္ေအာင္ (ေမာင္ျဖဴ၊ ေမာင္မဲ) စတဲ့ နာမည္ပညတ္က ပရမတ္အမွန္ကုိ ဖုံးလုိက္တာပါ။

၂။ “သႏၱတိပညတ္ေခၚတဲ့ အစဥ္အတန္းဖုံးေနတယ္” ဆုိတာက ပရမတၳသဘာဝ အစစ္အမွန္ဟာ တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု တစ္စပ္တည္းမဟုတ္ဘူး။ (အျပတ္ေတြ) ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ဆက္တည္းလုိ႔ထင္ရေလာက္ ေအာင္ ျဖစ္ပ်က္မႈက ျမန္ေလေတာ့ ဥာဏ္က ထိေအာင္မစူးစုိက္နုိင္လုိ႔ တဆက္တည္း ထင္မွတ္ေနၾကတယ္။ မီးစ တစ္ခုကုိ ညဥ့္အခါ လူတစ္ေယာက္က အေဝးကေနျပီး စက္ဝုိင္းျဖစ္ေအာင္ ျမန္ျမန္လွည့္ျပရင္ မသိတဲ့သူက မီးစက္ဝုိင္းလုိ႔ ထင္ရသလုိပါပဲ။ဒါဟာ ပရမတ္အမွန္ကုိ သႏၱတိပညတ္က ဖုံးလုိက္တဲ့သေဘာပါပဲ။

၃။”သမူဟပညတ္ေခၚတဲ့ အေပါင္းအစုကေနဖုံးေနပုံ” ကုိေတာ့ ဒီလုိမွတ္သားရပါမယ္။ ပရမတ္သဘာဝမွာ ရုပ္ေတြလဲ သူ႔ဘာသူ၊ သူ႔ကလာပ္စည္းႏွင့္သူ တစ္ခုျပီးမွ တစ္ခုျဖစ္ေနၾကတယ္။ စိတ္ေတြလဲ တစ္စိတ္ျပီးမွ တစ္စိတ္ျဖစ္ေနၾကတယ္။ အေပါင္းအစုရယ္လုိ႔ မရွိပါဘူး။ ဒီလုိမရွိပါဘဲလ်က္ အေပါင္းအစုရယ္လုိ႔ ထင္မွတ္ ေနၾကတယ္။ အထူးသျဖင့္ ရုပ္အေပၚမွာ ရုပ္တုံးၾကီးပဲ ရုပ္ခဲၾကီးပဲလုိ႔ ထင္မွတ္ေနၾကတာဟာ သမူဟပညတ္ အဖုံးခံရတာပါပဲ။

၄။သဏၭာနပညတ္ေခၚတဲ့ သဏၭာန္အသြင္ ဖုံးပုံကေတာ့ ပရမတၳသဘာဝမွာ ေယာက်္ားသဏၭာန္၊ မိန္းမသဏၭာန္ ေခြးသဏၭာန္၊ ငွက္သဏၭာန္၊ လက္သဏၭာန္ရယ္လုိ႔ မရွိပါဘူး။ အဝုိင္း ေလးေထာင့္ ဆုိတဲ့ သဏၭာန္ေတြလဲ မရွိပါဘူး။ ဒီသဏၭာန္ေတြဆုိတာက ပရမတၳသဘာဝရဲ႕ တည္ေနဟန္ကုိ လုိက္ျပီး ေခၚေနၾကတာ၊ တကယ္အရင္းခံ ပရမတ္ကေတာ့ သဏၭာန္အေနျဖင့္ မရွိပါဘူး။ ဒါကုိ ဥပမာျဖင့္ျပရရင္ ေျမမွဳန္႔ေတြကုိစု၊ ေရႏွင့္နယ္၊ ျပီးေတာ့ အမွဳန္႔ေတြကုိ ႏြားရုပ္လုပ္ရင္ႏြားရုပ္လုိ႔ ေခၚနုိင္တယ္။ လူရုပ္လုပ္ရင္ လူရုပ္လုိ႔ေခၚနုိင္တယ္ လုပ္ခ်င္ရာအရုပ္ေတြလုပ္ျပီး ေခၚနုိင္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္တကယ္အရင္းခံကေတာ့ ေျမမွဳန္႔အစစ္သာ ျဖစ္တယ္။ ဒါကုိပင္ သူ႔တည္ေနဟန္ကုိလုိက္ျပီး အမ်ဳိးမ်ဳိးေခၚေနၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဥပမာႏွင့္တထပ္တည္းပင္ ပရမတ္ေတြကုိလဲ သူတုိ႔တည္ေနဟန္ကုိလုိက္ျပီး လူလုိ႔ေခၚခ်င္ေခၚၾကတယ္။ နတ္လုိ႔ေခၚခ်င္ေခၚၾကတယ္။ အိမ္ ေက်ာင္း၊ ဇရပ္အသီးသီးေခၚၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ မူလပရမတ္ကေတာ့ လူလည္းမဟုတ္၊ နတ္လည္းမဟုတ္၊ အိမ္၊ေက်ာင္း၊ ဇရပ္လည္းမဟုတ္ဘူး။ သတၱဝါေတြဟာ ဒီသဏၭာန္ေတြကုိခ်ည္း မ်က္မွန္း တန္းမိေနတာက ကမၻာအနမတဂၢ ၾကာေလေတာ့ အမွားၾကာေတာ့ အမွန္ျဖစ္တာလုိ တကယ္ ပရမတ္ေတြကုိေတာ့ မျမင္လုိေတာ့ဘဲ သဏၭာန္ပညတ္ေတြ အေပၚမွာ ထင္ျမင္စြဲလမ္း ေနၾကတယ္။ ဒါဟာ ပရမတ္အမွန္ကုိ သဏၭာန္ပညတ္ဖုံးတာပဲ။

“ဝိပႆနာဆုိတာဘာလဲ” ဆုိတဲ့ အေမးကုိ ေပါင္းျပီး ေျဖရရင္ အမွား အဝိဇၨာၾကီးဖုံးထားတာကုိခြာျပီး အမွန္ ပရမတ္ အေပၚမွာ(တစ္နည္း) ပင္ကုိယ္အရွိတရားအေပၚမွာ အဲဒီအရွိတရားရဲ႕ ပင္ကုိယ္သေဘာကုိ ျမင္ျခင္း၊ ၾကည့္ျခင္းျဖစ္တယ္လုိ႔ေျပာရပါမယ္။ ပရမတၳသဘာဝေတြဟာ ပင္ကုိယ္သဘာဝအားျဖင့္ျဖစ္ျပီး ျဖစ္လုိက္၊ ပ်က္လုိက္ေနပါတယ္။ ဝိပႆနာဥာဏ္ဆုိတာက အဲဒီအမွန္သဘာဝကုိ အမွန္အတုိင္းရွဳျမင္မႈသာျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ္လုိခ်င္သလုိဆြဲျပီး ၾကည့္တဲ့ဥာဏ္မ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ အရွိကုိ အရွိတုိင္း ၾကည့္တဲ့ဥာဏ္မ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။ (တစ္နည္း) နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းလက္ေတြ႕က်င့္စဥ္သည္ (ဝိပႆနာ)ပင္ျဖစ္သည္။ ဝိပႆနာဟူသည္ ဝိ= အထူး၊ ပႆ= ရွဳၾကည့္ရျခင္း၊ (ဝိပႆနာ) ဟူသည္ (ရုပ္-နာမ္) တုိ႔၏ ျဖစ္ျခင္း၊ ပ်က္ျခင္းကုိ ရွဳၾကည့္ရျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။
“ခႏၶာဒိ သခၤတဓေမၼ၊ အနိစၥာဒိ ဝိဝိဓာကာေရန ပႆတီတိ ဝိပႆနာ”၊ “ ပညတၱိ ံဌေပတြာ အနိစၥာဒိကာေရန ဝိဝိဒံပႆတီတိ ဝိပႆနာ” (မဟာသတိပ႒ာနသုတ္)
ဟူ၍ျပဆုိထားရာ၊ (ဝိပႆနာ)ဟူသည္ (နိဗၺာန္)ေရာက္ေၾကာင္းအတြက္ (ပညတ္) တုိ႔ကုိ ပယ္ခြာျပီး (ရုပ္နာမ္)တုိ႔၏ (အနိစၥ) မျမဲျခင္း၊ (ဒုကၡ) ဆင္းရဲျခင္း၊ (အနတၱ) အစုိးမရျခင္း၊ ကုိယ့္အလုိ မဟုတ္ ျခင္း စသည့္ အထူးထူးအျပားျပားေသာ အျခင္းအရာတုိ႔ကုိ (ဥာဏ္)ျဖင့္ျမင္ေအာင္ ရွဳ႕ၾကည့္ျခင္းသည္ (ဝိပႆနာ) မည္ပါတယ္လုိ႔ ေျဖၾကားလုိက္ရပါမယ္။

ဒီဝိပႆနာဥာဏ္ဟာ ဆင္ျခင္ပုံ အဆင့္ဆင့္ကုိ လုိက္ျပီး အသီးသီးဥာဏ္စဥ္ ၁၀-ပါး ရွိပါတယ္။ ပရမတ္တရား ေတြကုိ မူလအေျခခံအားျဖင့္ အာရုံဆီသုိ႔ ညြတ္တတ္ေသာ သေဘာကတစ္မ်ဳိး၊ မာသေဘာ၊ ပူသေဘာ၊ ေအးသေဘာ၊စတဲ့ သေဘာကတစ္မ်ဳိးလုိ႔ သိျခင္းကုိ နာမ္ႏွင့္ ရုပ္ ပုိင္းျခားသိတဲ့အတြက္ (နာမရူပပဋိေစၦဒဥာဏ္) လုိ႔ေခၚတယ္။ ျပီးေတာ့ နာမ္ တရား၊ ရုပ္တရားဆုိတာ သူ႔အလုိလုိ ျဖစ္တာမဟုတ္ဘဲ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္လုိ႔ စသည္ျဖင့္ အေၾကာင္းႏွင့္တကြ ပုိင္းျခာသိတဲ့ဥာဏ္ကုိေတာ့ (ပစၥယပရိဂၢဟဥာဏ္) လုိ႔ေခၚတယ္။ ဒီဥာဏ္ႏွစ္ပါးကုိေတာ့ ဝိပႆနာရဲ႕ အေျခခံဥာဏ္လုိ႔မွတ္ရပါမယ္။ ဒီဥာဏ္ႏွစ္ပါးကုိရရင္ စူဠေသာတာပန္လုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ဒုတိယဘဝမွာ ဂတိျမဲျပီး အပါယ္မက်တဲ့ ေသာတာပန္အငယ္စားလုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ဒီအထက္က ဝိပႆနာဥာဏ္မ်ားကေတာ့
၁။ သမၼသနဥာဏ္။ (၂)။ ဥဒယဗၺယဥာဏ္။ (၃)။ဘဂၤဥာဏ္။ (၄)။ဘယဥာဏ္။ (၅)။ အာဒီနဝဥာဏ္။ (၆)။နိဗၺိဒါဥာဏ္။ (၇)။ မုဥၥိတုကမ်တာဥာဏ္။ (၈)။ ပဋိသခၤ ါဥာဏ္။ (၉)။ သခၤ ါ႐ုေပကၡဥာစ္။ (၁၀)။ အနုေလာမဥာဏ္ ဆုိျပီး ဝိပႆနာဥာဏ္ ဆယ္ပါးရွိပါတယ္။ ဒီလုိ တစ္ပါးတည္းေသာ ဝိပႆနာဥာဏ္က (၁၀) ျဖစ္ရတယ္ဆုိတာဟာ ဥာဏ္ရဲ႕ျမင္ပုံ အျခင္းအရာ အနုအရင့္ကုိလုိက္ျပီး ကြဲျပားရတယ္လုိ႔ မွတ္ရပါမယ္။ နာမည္တပ္ထားျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဝိပႆနာဥာဏ္ေတြဟာ ေလာကီဥာဏ္ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလာကုတၱရာဥာဏ္ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ မဂ္ဥာဏ္ ဖုိလ္ဥာဏ္ကူးမွ ေလာကုတၱရာဥာဏ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

မဂ္ဥာဏ္သုိ႔ကူးပုံ
အနုေလာမဥာဏ္ကုိ ေရာက္ရင္ မဂ္သုိ႔ကူးေတာ့မည္ဟု မွတ္ရပါမယ္။ အဲဒီအခါမွာ စိတ္ကေလးျဖစ္ပုံကုိ အဘိဓမၼသဂၤဟက်မ္းမွာ ျပထားတာရွိပါတယ္။ ပါဠိေတာ္ကုိ မျပေတာ့ပါဘူး။ အနုေလာမဥာဏ္ျဖစ္ျပီးရင္ ပုထုဇဥ္အႏြယ္ကုိ ျဖတ္လ်က္ အရိယာအႏြယ္ကုိ ျဖစ္ေစတတ္တဲ့ ေဂါၾတဘူစိတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစိတ္ဟာ နိဗၺာန္အာရုံျပဳပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ေဂါၾတဘူစိတ္ဟာ ေလာကီ မဟာကုသုိလ္စိတ္ပဲ ျဖစ္ပါေသးတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာ မဂ္စိတ္ျဖစ္လာပုံက ဒီလုိပါ။ အဲဒီ ေဂါၾတဘူဥာဏ္ရဲ႕အျခားမဲ့မွာ သိ၊ ပယ္၊ဆုိက္၊ ပြား (၄)ပါး ကိစၥကုိ တစ္ခ်က္တည္း ျပီးေစတဲ့ မဂ္စိတ္ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။ အဲဒီမဂ္စိတ္ တစ္ၾကိမ္ျဖစ္ျပီး ဖုိလ္စိတ္ ၂-ၾကိမ္၊ ၃-ၾကိမ္ျဖစ္ျပီးေနာက္ ဘဝင္က်ပါတယ္။ အဲဒီ ဖုိလ္စိတ္လည္း နိဗၺာန္ကုိပဲအာရုံျပဳပါတယ္။ အဲဒီလုိ မဂ္စိတ္ ဖုိလ္စိတ္ေတြနဲ႔ နိဗၺာန္ကုိ အာရုံျပဳတာကုိပင္ နိဗၺာန္သုိ႔ ေရာက္တယ္လုိ႔ဆုိပါတယ္။ လူကနိဗၺာန္ကုိေရာက္သြား တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေသျပီးမွ နိဗၺာန္ကုိ ေရာက္သြားတာမဟုတ္ဘူး။ ဒီလုိတစ္ၾကိမ္မ်ွ နိဗၺာန္ကုိျမင္လုိက္ရင္ ဒိ႒ိ၊ ဝိစိကိစၦာျပတ္ျပီး ေသာတာပန္တည္တယ္။ အပါယ္တံခါးလည္းလုံးဝ ပိတ္တယ္။ (၇)ဘဝ အလြန္ဆုံး သံသရာမွာ လည္ျပီး အထက္တန္းက်က် စံစားျပီးေနာက္ နိဗၺာန္ဝင္မည့္ ေသခ်ာသူျဖစ္ပါတယ္ဆုိတာ အသိေပးေရးသားလုိက္ရပါသည္။
စာဖတ္သူအားလုံး သက္ရွည္က်န္းမာစိတ္ခ်မ္းသာ၍ လုိရာဆႏၵမ်ားတစ္လုံးတစ္ဝတည္းျပည့္ဝၾကပါေစ။
အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ္ အိႏၵိယနုိင္ငံ)
http://www.wiradhamma.com/

Read More

ပုိက္ဆံမရွိေသာ္လည္း လွဴဒါန္းႏုိင္ေသာ အလွဴ (၇) မ်ိဳး

8/6/2013

အခါတစ္ပါး၌ လူငယ္တစ္ေယာက္သည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ “အက်ြနု္ပ္သည္ မည္သည့္ အရာကုိပဲ လုပ္လုပ္ မေအာင္မျမင္ ျဖစ္ေနပါသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ မေအာင္မျမင္ ျဖစ္ပါသနည္း” ဟု ေမးေလ်ွာက္သည္။
... “အသင္သည္ အလွဴဒါနမျပဳတတ္၍ ျဖစ္သည္” ဟု ျမတ္စြာဘုရားက ေျဖၾကားေတာ္မူသည္။ ေငြေၾကးတစ္ျပား တစ္ခ်ပ္မွ မရွိေသာ ဆင္းရဲသား အက်ြနု္ပ္ဖုိ႔ မည္ကဲ့သုိ႔ အလွဴဒါနျပဳနုိင္ပါမည္နည္း။ ‘ အသင္ဤသည္ကို မွတ္သားေလာ႔။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ေသာသူသည္ ေငြေၾကးမရွိေသာ္လည္း ေပးကမ္းႏိုင္ေသာ အလွဴဒါန ခုႏွစ္မ်ိဳးရွိသည္။
ထိုခုႏွစ္မ်ိဳးမွာ ...

၁။ မ်က္ႏွာဟန္အမူအရာျဖင္႔ အလွဴဒါနျပဳျခင္း - အျပံဳးျဖင္႔ေဖာ္ေရြစြာ ဆက္ဆံျခင္း၊

၂။ ႏွဳတ္ျဖင္႔ အလွဴဒါနျပဳျခင္း - အားေပးစကား၊ ႏွစ္သိမ္႔စကား၊ ခ်ီးက်ဴးစကား၊ ညွာတာစကား၊ ေႏြးေထြးေသာစကားမ်ား၊ ေျပာဆိုျခင္း။

၃။ စိတ္ျဖင္႔အလွဴဒါနျပဳျခင္း - စိတ္တံခါးကိုဖြင္႔၍ သူတစ္ပါးကို ပြင္႔လင္းရိုးသားစြာ ဆက္ဆံျခင္း၊

၄။ အျမင္ျဖင္႔ အလွဴဒါနျပဳျခင္း - ေကာင္းေသာေစတနာ အျမင္ျဖင္႔ သူတပါးကိုၾကည္႔ျမင္တတ္ျခင္း၊

၅။ ကာယလုပ္အားျဖင္႔ အလွဴဒါနျပဳျခင္း - ကိုယ္ႏိုင္နင္းေသာ လုပ္ေဆာင္ေပးမႈျဖင္႔ သူတစ္ပါးကို ကူညီျခင္း၊

၆။ ေနရာထိုင္ခင္း အလွဴဒါနျပဳျခင္း - ေလွစီး၊ ကားစီးသည္႔အခါ မိမိထိုင္ခံုေနရာကို အိုမင္းမစြမ္းသူ၊ ကိုယ္ဝန္ရွိသူ၊ႏွင္႔ ကေလးငယ္တို႕အား မိမိ၏ထိုင္ခံုေနရာကို ထိုင္ေစျခင္း။

၇။ ေနအိမ္အလွဴဒါနျပဳျခင္း - မိမိ၏ အိမ္ေနရာကိုသူတပါးတို႕ အနားယူရန္ ေပးကမ္းျခင္း။

မည္သူမဆို ဤအလွဴဒါန ခုႏွစ္မ်ိဳးေသာေကာင္းမႈ ကုသိုလ္ကုိ ေပးကမ္းေလ႔ရွိသည္႔အက်င္႔ ေကာင္းရွိလွ်င္ ေအာင္ျမင္ျခင္းသည္ ထက္ၾကပ္မကြာ လိုက္ပါလာမည္သာျဖစ္ပါသည္။


Aye Aye Thant

 Myanma Light

Read More

မစၦရိယ (၅) မ်ိဳး

ႏွလံုးသားအာဟာရ

လူတိုင္း သိထားသင့္တဲ့ မစၦရိယ (၅) မ်ိဳး

(၁) အာ၀ါသမစၦရိယ
မိမိပုိင္ဆုိင္္ရာ ေနရာဌာန၌ မိမိမွတစ္ပါး မည္သူ႔ကိုမ်ွ မေနေစလိုၿခင္း၊ တစ္နည္း မိမိရေနေသာ ေဆာက္အဦးေကာင္းမ်ိဳးကို သူတစ္ပါး မရေစလိုၿခင္း။ (ကိုယ္ေကာင္းေကာင္းရသလို သူမ်ားကို မရေစခ်င္တာမ်ိဳး၊ ရသြားရင္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ရေနရင္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ မေက်မခ်မ္းၿဖစ္ေနတာမ်ိဳး)

(၂) ကုလမစၦရိယ
ရဟန္းၿဖစ္လ်ွင္ မိမိကုိ ကုိးကြယ္ေနေသာ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ား အၿခားရဟန္းကုိ မကုိးကြယ္ေစလုိၿခင္း၊ လူၿဖစ္လွ်င္ မိ္မိေဆြမ်ိဳး မိတ္သဂၤဟမ်ားက မိမိထက္ အၿခားသူမ်ားအား ပုိမုိခ်စ္ခင္သြားမည္ကု္ိ မလုိလားၿခင္း။ (ကိုယ္နဲ႔ ခင္ေနတဲ႔မိတ္ေဆြ သူမ်ားနဲ႔ပိုခင္သြားမွာ စိုးရိမ္တာမ်ိဳး)

(၃) လာဘမစၦရိယ
စီးပြားလာဘ္လာဘ မိမိရသလုိ သူတစ္ပါး မရေစလုိၿခင္း။ (ကိုယ္႔ထက္သာေနတာကိုလည္း လက္မခံႏိုင္ဘဲ မေက်နပ္တာ၊ အလိုမရိွတာ၊ မလိုလားတာမ်ိဳး)

(၄) ၀ဏမစၦရိယ
သူတစ္ပါး၏ လွပေသာ အဆင္းဂုဏ္ ၿမင့္ၿမတ္ေသာ အက်င့္ဂုဏ္ကုိ မိမိလည္း မခ်ီးမြမ္းနုိ္င္ၿခင္း၊ သူတစ္ပါး ခ်ီးမြမ္းသည္ကုိ္လည္း အလုိမရွိၿခင္း။ (သူမ်ားရဲ့ ေကာင္းဂုဏ္ကို မခ်ီးမြမ္းႏိုင္တာ၊ သူမ်ားေၿပာရင္လဲ မလိုလားပဲ မေကာင္းလိုက္ေၿပာတာမ်ိဴး)

(၅) ဓမၼ စၦရိယ
စာေပပရိယတၱိနွင့္ တရားအသိအမ်ိဳးမ်ိဳးကို မိမိ သိသလို သူတစ္ပါးအား မသိေစလုိၿခင္း တုိ႔ၿဖစ္ၾကေလသည္။ (ကိုယ္သိသလို သူမ်ားကို မသိေစခ်င္တာ၊ မတတ္ေစခ်င္တာမ်ိဳး)

ဒီ (၅)မ်ိဳးကို လက္ခံထားရင္ ကိုယ္တိုးတက္မယ္႔ဂုဏ္ မတိုးတက္ပါဘူး… ကိုယ္ရမယ့္ဟာေတြ ကိုယ္ၿဖစ္လာမယ့္ အရာေတြဟာ လမ္းပိတ္လိုက္သလို ၿဖစ္သြားပါတယ္.. ကိုယ္ေၿပာစကား ကိုယ္႔ႏွဳတ္ထြက္စကားက ၾသဇာအာဏာ မရွိဘူးတဲ႔…. သူမ်ားနားမေထာင္ဘူးေပါ႔… ၿဖစ္ရာဘဝကိုလိုက္ၿပီး စိတ္ဆင္းရဲ ကိုယ္ဆင္းရဲ ၿဖစ္ရတယ္တဲ႔… သူတစ္ပါးရဲ့ အကူအညီကိုလဲ မရတတ္ဘူးတဲ႔…. အကုသိုလ္ၾကီးလြန္းရင္ အရမ္းသနားတတ္တဲ႔သူ၊ အရမ္းေပးကမ္းတတ္တဲ႔သူ၊ အရမ္းစာနာတတ္တဲ႔သူနဲ႔ ေတြ႔ရင္ေတာင္ အဲ႔ဒီလူအေပၚ သနားခ်င္စိတ္ေတြ.. ေပးကမ္းခ်င္စိတ္ေတြ.. စာနာခ်င္စိတ္ေတြ…ကူညီခ်င္စိတ္ေတြ ေပ်ာက္သြားပါတယ္။

သူတစ္ပါးၾကီးပြားေပ်ာ္ရႊင္တာကို၊ သူတစ္ပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာတာကို အႏၱရယ္ၿပဳသည္အထိ ဝန္တိုၿခင္း မစၦရိယရွိသူအတြက္ လက္ငင္းဆိုးက်ိဳး၊ သံသရာဆိုးက်ိဳးမ်ားကို သိလိုပါသည္ဟု ေမးေလ်ာက္ရာ ဗုဒၶက မစၦရိယသမားအတြက္ လက္ငင္းဆိုးက်ိဳးကား သူေတာင့္တေသာ အရာမွန္သမွွ် ဘယ္ေတာ့မွမရ။ ကူညီေစာင့္မမည့္သူလည္း မရွိ။

သံသရာဆိုးက်ိဳးကား ငရဲ၊ တိရစၦာန္စေသာ အပါယ္ေလးဘံုသို႔ က်ေရာက္ရၿပီး ထုိဘံုမ်ားမွလြတ္၍ လူ႔ဘဝသို႔ ေရာက္ခဲ့လွ်င္ အဆင္းရဲဆံုးဘဝသို႔ ေရာက္ရသည္။ အၿမဲလိုလို စိတ္ဆင္းရဲ ကုိယ္ဆင္းရဲ ၿဖစ္ေနရတတ္သည္။ ဝမ္းစာကို နဖူးကေခြ်း ေၿခမက်သည္အထိ ပင္ပန္းဆင္းရဲစြာ ရွာေဖြရသည္ဟု ေၿဖၾကားခဲ့ေပသည္။

ဆရာေတာ္အရွင္ဇဝန ေမတၱာရွင္(ေရႊၿပည္သာ)
(ဆရာေတာ္အရွင္ဇဝန ေမတၱာရွင္(ေရႊၿပည္သာ)၏ “အတြင္းရန္သူ” စာအုပ္မွၿဖစ္ပါသည္။ အင္မတန္ေကာင္းေသာ စာအုပ္ၿဖစ္၍ ကိုယ္တိုင္မၿဖစ္မေန ဝယ္ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါသည္) ႏွလံုးသားအာဟာရ

Read More

ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ဆံုးမစာ

07 June 2013  |

By SHADE Journal

တရားကို ေတးလိုဆို၊

အဖကို သားကဆဲ၊

ေဆြမ်ိဳးထဲက ဓားျပတိုက္၊

မိုက္ရဲလွ်င္ ေသာတပန္၊

မေကာင္းၾကံက သမာဓိ၊

ေရႊရိွမွ လူလိမ္မၼာ၊

လိမ္နိုင္မွ သစၥာရွင္၊

ရိုးသားသူကို အရူးလို႔ထင္၊

အကၤ်ီပါးနွင့္ ဥပုသ္သည္၊

ဇရပ္အလယ္ ကို႔ယို႔ကားယား၊

လူဆင္းရဲက သူေဌးေယာင္ေဆာင္၊

အဝတ္ေျပာင္မွ လူရိုေသ၊

ေရႊရိွတဲ့ဘုရား ရိွခိုးခ်င္၊

ဇာတ္သမားမွ လူေခၚခ်င္၊

အပ်ိဳငယ္က လင္ေနေစာ၊

အမ်ိဳးေကာင္းသမီးက ပိုက္ဆံရွာ၊

လင္ရိွမယားက အပ်ိဳလုပ္၊

ဆယ္နွစ္သမီးက အိမ္ေထာင္ခ်င္၊

ဖိုးသူေတာ္က ဘိုစေတာက္ခ်၊

အပ်ိဳေပါက္စ နွစ္လင္ယူ၊

လူရင္းနွီးေတာ့ အတိုးခ်၊

ခိုးဓားျပက လူလို႔ေအာ္၊

ဆယ္အိမ္ေခါင္းက စိတ္ၾကီးဝင္၊

မယ္သီလက အႏုေဆးေဖာ္၊

မေရွာင္တမ္းတိုးတာ တစ္ခုလပ္၊

အမွန္ေျပာေတာ့ အမုန္းပြား၊

ဥပုသ္ေစာင့္ရင္း အတင္းေျပာ၊

ေခတ္ၾကီးကိုေတာ့ အျပစ္ဆို၊

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာ့ျဖင့္ အေကာင္းထင္၊

အလွဴေပးရင္း ထမင္းေရာင္း၊

မသာပို႔ရင္း အပ်ိဳလွည့္၊

သူေတာ္ေကာင္းတို႔ တရားပ်က္ၾကျပီ။

ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္

Read More

လူသားႏွင့္ ေလာကဓံ

Ven Siddhibala၄။အညာေဒသခ်စ္ျမတ္နိုးသူမ်ား

 

ဗုဒၶစာေပတြင္. ကုသလာကုသေလ ဓေမၼ မနတိ ဇာနာတီတိ မႏုေႆာ ..အေကာင္းအဆိုးကို ခြဲျခား၍ သိတတ္ေသာေၾကာင့္ လူဟု ေခၚဆိုေပသည္။
=လူတို႔သည္....တစ္ျခားဘ၀တစ္ခုမွ ေျပာင္းေရႊ႔လာေသာ..သတၱ၀ါတစ္ဦး ျဖစ္သည္။ ဤသည္မွာ... ဘ၀သစ္တစ္ဖန္ ေမြးဖြားလာျခင္း ျဖစ္သည္..။
ေမြးဖြားလာျခင္းသည္... ခ်မ္းသာ မဟုတ္ပါ...ဇာတိပိ ဒုုကၡာ=ေမြးဖြားရျခင္းသည္ ဆင္းရဲပါ..။ ထို႔ေနာက္ ေမြးဖြားၿပီးလွ်င္ လူ႔ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လုံး က်န္းမာစြာျဖင့္ ေနရသည္မဟုတ္...အိုရ၊ နာရ ၊ ေသရဦးမည္မွာ အမွန္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ပါဠိေတာ္တို႔တြင္...ဇရာပိ ဒုကၡာ၊ ဗ်ာဓိပိ ဒုကၡာ၊ မရဏမၸိ ဒုကၡံ ဟု ေဟာထားျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။
===ေမြးဖြားလာလွ်င္ အိုရမယ္၊ နာရမယ္၊ ေသရမယ္... ဒါေတြ အားလုံးဟာ.. ဆင္းရဲေတြပါပဲ...။
=ဒီဆင္းရဲေတြမွ လြတ္ေျမာက္ခ်င္လွ်င္.. မဂၢင္ (၈) ပါး အက်င့္ျမတ္ကို လက္ေတြ႔က်င့္သုံးကာ ဆင္းရဲတြင္းမွ လြတ္ေျမာက္ေရး လမ္းစဥ္ကို လိုက္နာက်င့္သုံး ရမည္။
==ဘ၀ထဲမွ ရုန္းမထြက္ႏိုင္လွ်င္... ေနာက္ဘ၀သစ္တစ္ဖန္ ေမြးဖြားကာ.. ေနာက္ဘ၀သစ္တစ္ခုကို.. ရွင္သန္ရဦးမယ္ ျဖစ္သည္..။ ဆင္းရဲေတြကို ခံစားရဦးမည္ ျဖစ္သည္။ ဘ၀ေတြ ဆက္ကာ ဆက္ကာ ျဖစ္ေနတာကို ဘ၀သံသရာ ဟု ေခၚ၏။
=ေလာကမွာ အကဲ့ရဲ႕ခံရေသာ သူဟူ၍ မရွိပါ။။ အားလုံး အကဲ့ရဲ႕ ခံရဖူးသည္သာ..။
လူ႔ဘ၀တစ္ခုပိုင္ဆိုင္လာလွ်င္... ေလာကဓံတရားတို႔ႏွင့္ ေတြ႔ႀကဳံရင္ဆိုင္ ရမည္ျဖစ္သည္...။
==ယင္းေလာကဓံ တရားကို ခံႏိုင္ရည္မရွိလွ်င္.. ရူးသြတ္သြားႏိုင္သည့္အထိ ျဖစ္တတ္ပါ၏။
==ေလာကဓံ တရား (၈) ပါးမွာ..
၁။ လာေဘာ = ပစၥည္းရျခင္း၊
၂။ အလာေဘာ = ပစၥည္းမရျခင္း၊
၃။ ယေသာ =အျခံအရံ မ်ားျခင္း၊
၄။ အယေသာ = အျခံအရံ မဲ့ျခင္း၊
၅။ နိႏၵံ = ကဲ့ရဲ႕ ခံရျခင္း၊
၆။ ပသံသံ =ခ်ီးမြမ္းခံရျခင္း၊
၇။ သုခံ = ခ်မ္းသာျခငး္၊
၈။ ဒုကၡံ = ဆင္းရဲျခင္း တို႔ ျဖစ္သည္။..
===လူသားမွန္သမွ် ဒီတရား (၈)ပါးတို႔ႏွင့္ က်ိန္းေသေပါက္ ေတြ႔ႀကဳံရမည္မွာ အမွန္ပင္ ျဖစ္သည္....။ ခံႏိုင္ရည္ ရွိဖို႔ေတာ့ ေလ့က်င့္ရမည္။....
လူသားႏွင့္ ေလာကဓံ....၊ ေလာကဓံႏွင့္ လူသား.... ဒြန္တဲြေနသည္ဟု ဆိုရေပမည္...။

Read More

ဂႏၱ၀င္စာဆိုေတာ္ႀကီးမ်ား (မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး စာေပလက္ရာမ်ား)

သန္းဝင္းလႈိင္

ဇြန္ ၂၊ ၂၀၁၃

 

ကၽြန္ေတာ္ငယ္စဥ္က ဆရာႀကီး ဦးေဖေမာင္တင္ ေရးသားျပဳစုခဲ့ေသာ `ျမန္မာစာေပသမုိင္း´ ကို ဖတ္႐ႈရာမွ မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ေထ႐ုပတၱိအက်ဥ္းခ်ဳပ္ႏွင့္ ဆရာေတာ္ စပ္ဆိုသီကံုးခဲ့ေသာ စာေပမ်ားကို အျမြက္မွ် ထိေတြ႕သိနားလည္ခြင့္ ရခဲ့သည္။

မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးသည္ `မဟာသုတကာရီ မဃေဒ၀လကၤာသစ္´ကို အပိုင္း (၆) ပိုင္း၊ အခန္း (၄၉) ခန္း၊ စာပိုဒ္ေပါင္း (၆၂၅) ျဖင့္ တန္ဆာဆင္ေရးသားျပဳစုေတာ္မူခဲ့သည္။ အဆိုပါက်မ္းႀကီးကို ဆရာေတာ္သည္ သကၠရာဇ္ ၁၂၃၃ (ခရစ္ ၁၈၇၁) ခုႏွစ္ ရဟန္းဆယ္၀ါရခ်ိန္တြင္ စတင္ေရးသားခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ဘုရားကိစၥ၊ သာသနာေရးကိစၥမ်ားျဖင့္ မအားလပ္ႏုိင္သျဖင့္ ဆက္မေရးျဖစ္ေခ်။ ထို႔ေနာက္ (၃၃) ႏွစ္အၾကာ၊ ၁၂၆၆ ခုႏွစ္ ေတာ္သလင္းလျပည့္ေက်ာ္ ၁၄ ရက္ (ခရစ္ ၁၉ဝ၄ ေအာက္တိုဘာလ ရ ရက္) ေသာၾကာေန႔ ည (၈) နာရီအခ်ိန္တြင္ အေခ်ာသပ္ႏုိင္ခဲ့သည္။ သို႔ျဖင့္ ၁၂၆၉ ခုႏွစ္တြင္ မႏၱေလးၿမိဳ႕ ဆိုင္းတန္းလမ္း (ရတနာဒီပံ) ပံုႏွိပ္တိုက္မွ (လိနတၳဒီပနီ) စာအုပ္သည္ အေစာဆံုးျဖစ္ဖြယ္ရာ ႐ွိသည္။ ဆရာေတာ္ သက္ေတာ္ထင္႐ွား ႐ွိေနစဥ္အခါလည္း ျဖစ္သည္။

ထို႔ေနာက္ ဆရာေတာ္ပ်ံလြန္ေတာ္မမူခင္ ထုတ္သည့္စာအုပ္မွာ သကၠရာဇ္ ၁၂၇၆ (ခရစ္ ၁၉၁၄) ခုႏွစ္ ျပည္ႀကီးမဏၰိဳင္မွ ထုတ္သည့္စာအုပ္ျဖစ္သည္။ အဆိုပါစာအုပ္မွာ မတူေသာမူကြဲမ်ား ျပင္ဆင္ခ်က္မ်ားပါ႐ွိခဲ့ရာ ဆရာေတာ္သည္ ပထမအႀကိမ္ ထုတ္စဥ္က ေတြ႕႐ွိသည့္ အျပစ္အနာအဆာမ်ားကို ပယ္႐ွားသုတ္သင္၍ တည္းျဖတ္ျပင္ဆင္ခဲ့ေၾကာင္း သိသာလွေပသည္။

မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးသည္ သူျပဳစုခဲ့ေသာ က်မ္းစာအုပ္၏အမည္ကို ဧကနိပါတ္၊ အပဏၰကဝဂ္၊ (၉)ခုေျမာက္ `မဃေဒဝ´ ဇာတ္မွယူ၍ `မဟာသုတကာရီ မဃေဒဝလကၤာသစ္´ အမည္သစ္ေပးခဲ့သည္။ မူလ မဃေဒ၀ ဇာတ္လမ္းအခ်ဳပ္မွာ ၀ိေဒဟတိုင္း၌ မိတိလာျပည့္႐ွင္ ဘုရင္ မဃေဒ၀မင္းႀကီးသည္ ဦးေခါင္း၌ ဆံျဖဴတစ္ေခ်ာင္းေပါက္လတ္ေသာ္ သံေ၀ဂရ၍ သားေတာ္ႀကီးအား ထီးနန္းကိုလႊဲအပ္ခဲ့ၿပီး ေတာထြက္သြားေလ၏´ ဟူ၍ မွ်သာ ျဖစ္သည္။

ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးသည္ ျမန္မာစာေပ ဘ႑ာတုိက္တြင္း႐ွိ အေတာက္ေျပာင္ဆံုး ရတနာတစ္လံုးျဖစ္သည့္ မဃေဒ၀လကၤာသစ္ကိုသာမက ပုစၧာဝိသဇၨနာက်မ္းမ်ား၊သုတ္ပါဠိေတာ္ နိႆယက်မ္းမ်ားအပါအ၀င္ ဗုဒၶစာေပေပါင္း (၃ဝ) ေက်ာ္ခန္႔ကို ျပဳစုေတာ္မူခဲ့ေလသည္။

သို႔ေသာ္ ထိုက်မ္းမ်ားအနက္ မဃေဒဝလကၤာသစ္ကား အထူးပင္ ေက်ာ္ၾကားလွ၏။ မဃေဒဝလကၤာသစ္ တစ္က်မ္းတည္း၌ပင္ ဆရာေတာ္ႀကီးအား စာေပသမုိင္း၌ ထည္၀ါခန္႔ညားေသာေနရာကို ေပးထားေလသည္။

မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကို ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂ဝ၃ ခု၊ ေႏွာင္းတန္ခူးလဆန္း ၁၂ ရက္ (ခရစ္ ၁၈၄၂ ခု၊ မတ္လ ၂၂ ရက္) အဂၤါေန႔ ညဥ့္သံုးခ်က္တီးေက်ာ္တြင္ အင္းေတာ္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ မန္လည္ေတာင္ကုန္း မင္းကုန္း႐ြာ၌ ခမည္းေတာ္ သစ္ကုန္သည္ႀကီး (အခ်ိဳ႔က ၿမိဳ႕စာေရးဟုဆို) ဦးထင္ညိဳ၊ အမိေဒၚေျဖတို႔မွ ဖြားျမင္ခဲ့သည့္ ဒုတိယေျမာက္သားျဖစ္သည္။ အစ္မမွာ ေဒၚသုတ္ျဖစ္သည္။ ငယ္မည္မွာ ဦးမာျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ပုသိမ္ဦးပဒုမာဆရာေတာ္ေရးသားေသာ `ပဒုမ၀ါဒကထာ ေလးခ်ိဳးတြင္ `မာန္မလုပ္ခ်င္ဘူး၊ မာန္လုပ္လွ်င္ လြယ္သည္သာပ၊ ငယ္မည္မွာ (န) ကို သတ္႐ုံပဲ ေနရပ္ကယ္ ေ႐ႊမန္လည္ႏွင့္´ ဟု ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ သူ၏ ငယ္မည္ႏွင့္ ေနရပ္ကို ထုတ္ေဖာ္ေရးသားထားေလသည္။

ဆရာေတာ္ ဖြားရာဇာတိ မန္လည္ကိုလည္း ဆရာေတာ္ႀကီးက `မနလဥၥ – ရေဥၥတီတိမန္လည္။ မနံ – ရပ္ေဝးရပ္နီးမွ ေရာက္ကုန္ေသာသူတို႔၏ စိတ္ကို၊ ရေဥၥတီတိ -  ႏွစ္သက္ေမြ႕ေလ်ာ္ေစတတ္၏။ ဣတိတသၼာ – ထို႔ေၾကာင့္ မန္လည္၊ မန္လည္မည္၏´ ဟူ၍ ၀ိၿဂိဳဟ္ျပဳခဲ့သည္။

မိဘႏွစ္ပါးက ဆရာေတာ္ေလာင္း သူငယ္အား (၁၂) ႏွစ္ အ႐ြယ္တြင္ ဝန္းသိုေစာ္ဘြား၏ ေနာင္ေတာ္ျဖစ္သူ ဝန္းသိုၿမိဳ႕ ေတာင္ေပၚေက်ာင္းဘုန္းေတာ္ႀကီး ဦးပန္းေအာင္ထံ အပ္ႏွံ၍ စာေပသင္ၾကားဆည္းပူးေစေလသည္။ သူငယ္သည္ (၁၆) ႏွစ္ မတုိင္မီကပင္ ကဗ်ာအဖြဲ႕အႏြဲ႕ ၀ါသနာပါေသာေၾကာင့္ ေ႐ွးပညာ႐ွိမ်ား ေရးစပ္ခဲ့သည့္ ကဗ်ာမ်ားကို စတင္ေရးသားစပ္ဆိုခဲ့ေလသည္။

(၁၆) ႏွစ္ အ႐ြယ္တြင္ ၀န္းသိုၿမိဳ႕ ေတာင္ေပၚေက်ာင္း ဘုန္းႀကီးထံမွာပင္ ႐ွင္သာမေဏျပဳေလသည္။ ႐ွင္သာမေဏ ဘြဲ႕မည္ ကား ႐ွင္ဇဝန ျဖစ္၏။ ႐ွင္သာမေဏဘ၀ျဖင့္ပင္ ပါဠိအ႒ကထာက်မ္းမ်ားကို သင္ၾကားတတ္ေျမာက္ေလသည္။

သကၠရာဇ္ ၁၂၂၆ (ခရစ္ ၁၈၆၃) ခုႏွစ္တြင္မွ ရဟန္းခံေလ၏။ မန္လည္ဆရာေတာ္သည္ အသက္ (၂၂) ႏွစ္သာသာ ႐ွိမွ (ႏွစ္လြန္မွ) ရဟန္းျဖစ္ေလသည္။ ရဟန္းျဖစ္၍ တစ္၀ါ႐ွိေသာအခါ မူလ ရဟန္းခံခဲ့သည့္ သိမ္ကို ၀ိနည္းစည္းကမ္းအရ သံသယမကင္းသည္ႏွင့္ မဲဇာျမစ္အတြင္း (ဥဒကုေကၡပ) ေရသိမ္၌ ဒုတိယအႀကိမ္ ရဟန္းခံျပန္ေလသည္။ ဒုတိယအႀကိမ္ ရဟန္းခံသည့္ႏွစ္မွ စတင္၍ မိမိ၏ ရဟန္း၀ါကို အတည္ျပဳေလသည္။ ပထမအႀကိမ္ ရဟန္းခံသည့္အခ်ိန္က ရ႐ွိသည့္ ရဟန္း၀ါကို အသိအမွတ္မျပဳေတာ့ေပ။ ဥပဇၥ်ာယ္ဆရာကား မန္လည္ၿမိဳ႕အေနာက္ဘက္တိုက္ ၀ါေတာ္ (၆ဝ) ႐ွိ `အ႐ွင္ဂုဏ၀ါ´ မေထရ္ျမတ္ေပတည္း။ ဒုတိယအႀကိမ္ ရဟန္းခံေတာ္မူၿပီးေနာက္ ၃ ရက္ေျမာက္ေသာေန႔တြင္ ေက်းဇူး႐ွင္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ `အ႐ွင္နႏၵမဥၨဴ´ မေထရ္ျမတ္သည္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူေလသည္။

ရဟန္းသံုး၀ါေျမာက္တြင္ မႏၱေလးၿမိဳ႕ အေနာက္ျပင္ ထီးလင္းတုိက္၌ ၀ါဆို၍ မန္လည္ၿမိဳ႕၀န္ မင္းထင္မင္းလွသမႏၱရာဇာ လွဴဒါန္းေသာ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကို ႀကီးၾကပ္ကူးယူေရးသားေလ၏။ ထို႔ေနာက္ မန္လည္ၿမိဳ႕ေနရင္းေလးထပ္ေက်ာင္းသို႔ ျပန္ၾကြၿပီး လွ်င္ စာသင္သားမ်ားအား စာေပပို႔ခ်ျခင္း၊ က်မ္းဂန္ေရးသားျခင္းမ်ားကို ျပဳစုခဲ့ေလသည္။

ရဟန္းဆယ္၀ါေျမာက္ေသာအခါ သာမေဏဘ၀က သင္ၾကားခဲ့သည့္ မာဃေဒ၀ဇာတ္ေတာ္ကို ၾကည္ညိဳႏွစ္သက္ရင္းစြဲ ႐ွိသည္ႏွင့္ မဃေဒဝဇာတ္ကို ပ်ိဳ႕ကဗ်ာလကၤာျဖင့္ ဖြဲ႕ဆိုသည့္ `မဟာသုတကာရီ မဃေဒ၀လကၤာသစ္´ ကို စတင္ေရးသားခဲ့ေလသည္။

ထိုအတြင္း သကၠရာဇ္ ၁၂၄၃ (ခရစ္ ၁၈၈၁) ခုႏွစ္တြင္ မင္းကြန္းေတာရဆရာေတာ္ အ႐ွင္ ပ႑၀ံသက ပုစၧာ (၄၅) ခ်က္ကို ကဗ်ာသီကံုး၍ ေမးသည္တြင္ မန္လည္ဆရာေတာ္က ျပန္လည္ေျဖၾကားေတာ္မူေလသည္။ ထိုအေမးအေျဖက်မ္းသည္ `ပဥၥစတၱာလီသ ပုစၧာ၀ိသဇၨနာ´ က်မ္းအမည္ျဖင့္ ထင္႐ွား၏။ တစ္ဖန္ မန္လည္ဆရာေတာ္က ပုစၧာေပါင္း (၁၀၀) ကို ေမးျပန္ရာ မင္းကြန္းေတာရ ဆရာေတာ္က ျပန္လည္ေျဖၾကားေတာ္မူသည္။ ထိုက်မ္းကို `သတပဒိက ပုစၧာ၀ိသဇၨနာက်မ္း´ ဟု ေခၚ၏။ ထိုက်မ္းႏွစ္က်မ္းမွာ ေလာကုတၱရာစာေပ၌ ထင္႐ွားေက်ာ္ၾကား၏။

၁၂၅၀ ျပည့္ႏွစ္ မန္လည္ၿမိဳ႕ မန္လည္ၿမိဳ႕၀န္ မင္းထင္မင္းလွသမႏၱရာဇာက ဘံုခုနစ္ဆင့္႐ွိေသာ ျပာသာဒ္ေက်ာင္းႀကီးကို ေဆာက္လုပ္ၿပီးလွ်င္ မန္လည္ဆရာေတာ္အား လွဴဒါန္းေလသည္။ ထိုေက်ာင္းတြင္ အစြဲျပဳ၍ မန္လည္ဆရာေတာ္ဟူ၍ ထင္ေပၚေက်ာ္ေစာလာေလသည္။

ေက်ာင္းဒါယကာ မင္းထင္မင္းလွ သမႏၱရာဇာ ေလွ်ာက္ထားေတာင္းပန္သည္ျဖစ္၍ ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ `ကတိ၀ိေသဇန´က်မ္းကို ေရးသားေလသည္။ ျမေတာင္မင္းႀကီး ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားသည့္အတြက္ေၾကာင့္လည္း `ဒိ႒ိ၀ိေသာဇန၀ဇိရဂၢဒီပနီ´ က်မ္းကို ေရးသားေလသည္။ ကင္း၀န္မင္းႀကီးသည္ မန္လည္ၿမိဳ႕မျပသာဒ္ေက်ာင္းသို႔ ႏွစ္ႀကိမ္တုိင္တုိင္ လာေရာက္ၿပီးလွ်င္ မန္လည္ဆရာေတာ္အား ဖူးေတြ႕ခဲ့ေလသည္။

ဝိသုဒၶါ႐ုံဆရာေတာ္၊ လယ္တီဆရာေတာ္၊ မန္လည္ဆရာေတာ္တို႔သည္ မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးႏွင့္ ဓမၼသဟာယမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ တစ္ပါးႏွင့္တစ္ပါး မၾကာခဏ စာတစ္တန္ ေပတစ္တန္ျဖင့္ တရားေဆြးေႏြးညွိႏႈိင္းေတာ္မူၾကသည္။ မန္လည္ဆရာေတာ္သည္ ၀ိသုဒၶါ႐ုံဆရာေတာ္ႀကီး တုိက္တြန္းသည့္အတြက္ `၀ဇီ႐ူပမဗ်ာကရဏက်မ္း´ ကို ေရးသားေတာ္မူသည္။ တစ္ဖန္ လယ္တီဆရာေတာ္ ေမးျမန္းေတာ္မူသျဖင့္ `ပုစၧာဝိသဇၨနာက်မ္း´ ကို ျပဳေတာ္မူသည္။

မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးသည္ သကၠရာဇ္ ၁၂၆၈ ခုႏွစ္တြင္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕သို႔ သာသနာျပဳ ၾကြေတာ္မူေလသည္။ ထို႔ေနာက္ သကၠရာဇ္ ၁၂၇၅ ခု၊ ျပာသိုလဆန္း (၉) ရက္ (၁၉၁၇ ဇန္န၀ါရီလ ၁ ရက္ တနလၤာေန႔) တြင္ အဂၤလိပ္အစိုးရတို႔က လွဴဒါန္းေသာ `အဂၢမဟာပ႑ိတ´ ဘြဲ႕တံဆိပ္ကို ရ႐ွိခံယူေတာ္မူေလသည္။ မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးသည္ မႏၱေလးထီးလင္းတုိက္၌ တစ္၀ါ၊ ကသာၿမိဳ႕၌ ႏွစ္၀ါ၊ ထီးခ်ိဳင့္ၿမိဳ႕၌ သံုး၀ါ၊ ေပါင္း (၆) ၀ါမွ်သာ အျခား႒ာနမ်ား၌ သီတင္းသံုးဖူးၿပီး က်န္၀ါမ်ားမွာ မန္လည္ၿမိဳ႕၌သာ သီတင္းသံုးေတာ္မူသည္။ သကၠရာဇ္ ၁၂၈၁ ခုတြင္ ဧရာဝတီ ေရလမ္းခရီးျဖင့္ စစ္ကိုင္း၊ ပခုကၠဴ၊ ျပည္၊ ဇလြန္၊ ပုသိမ္၊ ဟသၤာတ၊ သာယာ၀တီ၊ မင္းလွ၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မ်ားသို႔ ၾကြေရာက္၍ သာသနာျပဳေတာ္မူျပန္သည္။

မင္းလွၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ခုိက္ မန္လည္ဆရာေတာ္ႏွင့္ လယ္တီဆရာေတာ္တို႔ ေတြ႕ဆံုၾကေလသည္။ ယင္းသို႔ ေတြ႕ဆံုျခင္းမွာ ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါး ပထမဆံုး ေတြ႕ဆံုၾကြလာၾကေလသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သူ ၿမိဳ႕သားတုိ႔က သာသနာတြင္ ေနႏွင့္လ ကဲ့သို႔ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားလ်က္႐ွိသည့္ ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးအား တစ္ခဲနက္ ႀကိဳဆိုၾကေလသည္။ ဆရာေတာ္ႀကီးႏွစ္ပါး၏ ယင္းခရီးကို ရည္႐ြယ္လ်က္ လယ္တီပ႑ိတက `မန္လည္လယ္တီ၊ သည္ထင္႐ွား၊ ႐ွင္ႏွစ္ပါးတို႕၊ ထက္ဖ်ားေဝဟင္၊ ေကာင္းကင္ျပင္၀ယ္၊ ေရာင္႐ွင္ေန၀န္း၊ ႏွစ္ဆူထြန္းလ်က္၊ လ၀န္းအစံု၊ ထြက္ေသာပံုလွ်င္ ႀကိဳက္ႀကံဳခဲစြာ ေပါင္းဆံုကာျဖင့္ ေဒသစာရီ ၾကြခ်ီႏွစ္ပါး၊ ျမန္းကြန္႔ျငား၍ တရားၿမိဳက္စည္၊ ၿခိမ့္ၿခိမ့္လည္လ်က္….´ ဟူ၍ စပ္ဆိုထားေလသည္။

မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးသည္ ထုိင္ျခင္း ဣရိယာပုတ္ျဖင့္ မည္မွ်ၾကာေအာင္ ေနေစကာမူ ေညာင္းညာသည္ဟူ၍ မ႐ွိေပ။ ထုိင္ျခင္း ဣရိယာပုတ္ျဖင့္ပင္ က်ိန္းစက္ေတာ္မူသည္။ အခ်ိန္႐ွိသမွ် အ႒ကထာ ဋီကာႏွင့္တကြ ပိဋကတ္သံုးပံုကို အျပန္ျပန္ အလွန္လွန္ ၾကည့္႐ႈျခင္း၊ အျခား ဂႏၱႏၱရစာေပ ဗဟုသုတမ်ားကို ေလ့လာဆည္းပူးျခင္း၊ စာသင္သားမ်ားအား စာေပပို႔ခ် ျခင္း၊ က်မ္းဂန္မ်ားကို ေရးသားျပဳစုျခင္း၊ သုတၱန္မ်ားကို ႐ြတ္ဖတ္သရဇၥ်ာယ္ျခင္းမ်ားျဖင့္သာ ကုန္လြန္ေစေတာ္မူသည္။

ဆရာဆက္တြက္လွ်င္ မကာရေလာပမ, တစ္လံုးေက်ေတာင္တြင္းဆရာေတာ္ ခင္ႀကီးေဖ်ာ္သည္ မန္လည္ဆရာေတာ္၏ ဆရာ့ဆရာ ျဖစ္ေလသည္။ (၁) ေတာင္တြင္းဆရာေတာ္ ခင္ႀကီးေဖ်ာ္၊ (၂) ဦးဇိန၊ (၃) ဦးပညာ၊ (၄) ဦးနႏၵမဥၨဴ၊ (၅) မန္လည္ဆရာ ေတာ္။ ဦးဇိနမွစ၍ မန္လည္ဆရာေတာ္အထိ ဆရာေတာ္ႀကီးေလးပါးတို႔သည္ မန္လည္ေက်ာင္းတုိက္ႀကီး၌ပင္ သီတင္းသံုးေတာ္မူၾက၏။ ေတာင္တြင္းဆရာေတာ္၏ တပည့္ရင္း ဦးဇိနမွ စ၍ ေရတြက္လွ်င္ ဆရာေတာ္သည္ စတုတၳေျမာက္ တပည့္ျဖစ္ေလသည္။ သို႔ျဖစ္၍ မဃေဒဝလကၤာသစ္ နိဂံုး၌….

`မွတ္စိမ့္ေသာငွာ အၾကင္ငါး၊ မကာရေသာပ၊ အံ့ခ်ီးၾကလ်က္၊ ဥာဏ၀ရဇိန္ ေတာက္ထိန္ေျပာင္၀င္း၊ အေခါင္ခ်င္းသည့္၊

ေတာင္တြင္းအေက်ာ္၊ ဆရာေတာ္၏ အာေဘာ္နည္းယူ၊ တံခြန္ထူးသား၊ တစ္ဆူလက္တြင္း၊ တပည့္ရင္းမွ၊

သက္ဆင္းႏြယ္လာ၊ ေထရာ၀ံသ၊ ပဒီပျဖင့္ စတုတၳေျမာက္၊ ေရာက္ခဲ့တံုၿပီ…´ ဟူ၍ ေရးသားစပ္ဆိုထားေလသည္။

မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးသည္ ဘဂၤလီ၊ နာဂရီ၊ သီဟိုဠ္ (ဆင္ကာလီ) မာဂဏီစေသာ ဘာသႏၱရက်မ္းမ်ားကိုလည္းတတ္ေျမာက္ေတာ္မူေလသည္။ေဗဒင္က်မ္းေပါင္းမ်ားစြာတို႔ႏွင့္တကြတတ္သင့္တတ္္ထိုက္ေသာ ပညာဗဟုသုတ သိပၸာယတနမ်ားကိုလည္း တတ္ကၽြမ္း ေတာ္ မူ၏။

မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ျပဳစုခဲ့ေသာ က်မ္းမ်ားကား….

(၁) မဟာသုတကာရီ မဃေဒဝလကၤာသစ္
(၂) ပဥၥစတၠာလီသပုစၧာတိသဇၨနာက်မ္း
(၃) သတပဒိကပုစၧာ၀ိသဇၨနာက်မ္း
(၄) ၀ဇီရဂၢဒိ႒ိ၀ိေသာဓနက်မ္း
(၅) ကတိ၀ိေသဓနက်မ္း
(၆) ၀ဇီ႐ူပမဗ်ာကရဏက်မ္း
(၇) ၀ဇီ႐ုတၱရပကာသနီက်မ္း
(၈) ကစၥာယနသုသုဟာရကပါဠ္
(၉) ကစၥယနသုသုဟာရကနိသွ်က်မ္း
(၁၀) ၀ဇီရဥာဏ၀ႏၵနာ စေသာ ဘုရား႐ွိခိုးအမ်ိဳးမ်ိဳး
(၁၁) မဏိေဇာတိက၀ိသဇၨနာက်မ္း
(၁၂) ပုစၧာ၀ိသဇၨနာက်မ္း
(၁၃) သီမ၀ိစာရဏက်မ္း
(၁၄) ကမၼ႒ာန္းက်မ္းသစ္
(၁၅) ဖုႆေထရဂါထာပါ႒္နိသွ်
(၁၆) သာမညဖလသုတ္ပါဠိေတာ္နိသွ်
(၁၇) ဂီရိမာနႏၵသုတ္ပါဠ္နိသွ်
(၁၈) ဒလသီလ၀ဇီရဂၢ၀ိနိစၧယ
(၁၉) ကဗ်ာသာရနိသွ်ေခၚ ဘုန္းႀကီးပ်ံငိုခ်င္း
(၂၀) ပုေမာ၀ါဒကထာ
(၂၁) ကုသိေမာ၀ါဒကထာ
(၂၂) ဆန္းသံခိပ္
(၂၃) ဥႆယ၀ါဒိကသကၡာပဒ၀ိနိစၧယ
(၂၄) သႏၶိပဏမက်မ္း႐ိုး
(၂၅) ပညာ၀ီမံသနကထာက်မ္း
(၂၆) တိမ္ျမဳပ္ေနေသာ အဖိုးတန္မန္လည္ကဗ်ာမ်ား

စသည္တို႔ ျဖစ္သည္။

သို႔ကလို စာေပက်မ္းဂန္ေျမာက္ျမားစြာ ျပဳစုခဲ့ေသာ မန္လည္ျပႆာဒ္ေက်ာင္းတုိက္၌ပင္ သကၠရာဇ္ ၁၂၈၂ ခု၊ ေတာ္သလင္းလဆန္း ၁၃ ရက္ (ခရစ္ ၁၉၂၀၊ စက္တင္ဘာလ ၂၅ ရက္) စေနေန႔ နံနက္ (၁) ခ်က္ (၃၀) မိနစ္တြင္ ဘဝနတ္ထံ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။ ဆရာေတာ္၏ ၾကြင္းက်န္ေသာ ႐ုပ္ကလာပ္ကို စံေက်ာင္းေတာ္၌ သစ္ေစးကိုင္၍ ေ႐ႊခ်ထားရာ ယေန႔တုိင္ မပုပ္မသိုးေသးဘဲ ဖူးေျမာ္ႏိုင္ေပသည္။

ယခုအခါ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးျပဳစုခဲ့ေသာ စာေပအစုစုကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေ႐ွာက္ရန္အတြက္ မန္လည္ေက်ာင္းႀကီး၏ တတိယဆရာေတာ္ ဦးပုည၊ ရင္းေတာ္ ၿမိဳ႕မေက်ာင္းဆရာေတာ္ ဦးနႏၵ၀ံသႏွင့္ မန္လည္ေျမာက္ရပ္ေက်ာင္းဆရာေတာ္ ဦးဥာဏႏၵ တို႔ ဦးေဆာင္ကာ ရဟန္းပုဂၢိဳလ္တို႔ပါ၀င္ေသာ `မန္လည္စာေပေစာင့္ေ႐ွာက္ေရးအဖြဲ႕´ ကို ၁၃၇၇ ခု တြင္ အင္းေတာ္ၿမိဳ႕၌ ဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္ခဲ့သည္။ ယင္းအဖြဲ႕က မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ တိုင္းျပဳ၊ ျပည္ျပဳ သာသနာျပဳစာေပမ်ားကို….

(က) တိမ္းပါးမွားယြင္းျခင္း မ႐ွိေစရန္ ေစာင့္ေ႐ွာက္မည္။
(ခ) ပ်က္စီးခၽြတ္ယြင္းျခင္းမ႐ွိေစရန္ ထိန္းသိမ္းမည္။
(ဂ) တိမ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္ျခင္း မ႐ွိေစရန္ ေဖာ္ထုတ္သည္။
(ဃ) တစ္ဦးတစ္ေယာက္ အျမတ္အစြန္းရ႐ွိေရးအတြက္ မဟုတ္၊ တိုင္းျပည္ႏွင့္ သာသနာႀကီးပြားေရးအတြက္ သာ ႐ိုက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀မည္ဟူ၍ ရည္႐ြယ္ခ်က္မ်ား ထား႐ွိကာ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္႐ြက္လ်က္႐ွိသည္။

Read More

ျမန္နယ္ေျပ မယြင္းခြ်တ္ေစ ရြတ္ဖတ္ၾက သမၺဳေဒၶ

Read More

ကဆုန္လျပည့္ဗုဒၵေန ့

Burmese Buddhist Society, BC

Hundred of Thousands Gather to Mark Buddhist Vesak Day
Hundreds of thousands of Buddhist in Thailand celebrated the Vesak Day holiday on Tuesday. The occasion marks the day the founder of Buddhism was born, a time they say was of spiritual enlightenment.

On Tuesday, thousands of Buddhists in Thailand gathered in Pathumthani Province to celebrate Vesak Day.

... It's a traditional holiday for Buddhist countries. Vesak is the day that the founder of Buddhism was born.

Around 10,000 Buddhist monks prayed at Dhammakaya temple.

After sunset, people light candles and walk clockwise three times around the main chapel to remember the day the Buddha was born.

Buddhists also offer alms and pay homage to Buddha, as well as meditate, believing it will bring them peace and happiness in life.

Vesak Day is also celebrated in other countries like Singapore, Vietnam, Cambodia, Malaysia, Burma and LaosSee more

Read More