CREDIT
သတင္းစံုေပ်ာ္၀င္အိုးၾကီးတြင္ ေဖာ္ျပထားသည့္ သတင္း၊ဓာတ္ပံုမ်ားသည္ သက္ဆိုင္သူမ်ား၏မူပိုင္သာျဖစ္ေၾကာင္း အသိေပးအပ္ပါသည္။
ရွမ္းျပည္နယ္ လြိဳင္လင္ၿမိဳ႕ အမွတ္(၁)ရပ္ကြက္ သီတာလမ္း ရွိ ေဂၚရခါး လူမ်ိဳး ေဒၚမီး နား အိမ္ တြင္ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုရန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္ ေသာ အဖြဲ႕အား လြိဳင္လင္ၿမိဳ႕မွ ပင္လုံၿမိဳ႕သို႔ လိုက္လံ ပို႔ေဆာင္ ေပးေသာ ခ်က္ပလက္ကားကို ယေန႔တိုင္ အမွတ္တရအျဖစ္ ထိန္းသိမ္းထားဆဲ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရ သည္။
ပင္လုံစာခ်ဳပ္ျဖင့္ တိုင္းရင္းသား အားလုံး ၿဗိတိသွ်အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္ မွ အတူတကြ ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ၿပီး တိုင္းရင္းသားအားလုံး၏ အနာဂတ္အေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ အျမင္ခ်င္း ႏွီးေႏွာဖလွယ္ခြင့္ႏွင့္ လြတ္လပ္ ေရးရရန္ လမ္းစပြင့္ခဲ့ေသာ ပထမပင္လုံအစည္းအေဝးကို ၁၉၄၆ ခုႏွစ္ မတ္ ၂၆ ရက္မွ ၂၈ ရက္ထိ က်င္းပခဲ့ၿပီး ေတာင္တန္းႏွင့္ ျပည္မ ပူးေပါင္း၍ လြတ္လပ္ေရးရယူမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသျပသည့္ သမိုင္းဝင္ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းႏွင့္ တိုင္းရင္းသား ကိုယ္စားလွယ္ ၂၃ ဦးတို႔က ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၂ ရက္(ဗုဒၶဟူး ေန႔)နံနက္ ၁ဝ နာရီက ေအာင္ျမင္စြာ လက္မွတ္ေရးထိုး ခ်ဳပ္ဆိုႏိုင္ခဲ့ရာ အဆိုပါ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆိုရန္ အသြားတြင္ ေဒၚမီးနား၏ ဖခင္ ဦးကံခ်ားက ၎ကိုယ္ပိုင္ ခ်က္ပလက္ ခ/၈၂၁၇ ျဖင့္ ပို႔ေဆာင္ခဲ့ ေသာ ယာဥ္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ယေန႔တိုင္ထိန္း သိမ္းထားျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။
”ဟိုးလြန္ခဲ့တဲ့ ၆၈ ႏွစ္က ပင္လုံစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုဖို႔ လြိဳင္လင္ကေန ပင္လုံၿမိဳ႕ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ သူ႔အဖြဲ႕ေတြ အသြားမွာ ေဖေဖက သူ႔ကားနဲ႔ လိုက္ ပို႔ခဲ့တာ ပါ။ ေဖေဖမရွိေတာ့ေပမယ့္ သမိုင္းဝင္အမွတ္တရျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီကားကို မေရာင္းဘူး။ ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းသြားမွာပါ” ဟု ယခုအခါ အသက္ ၅ဝ ေက်ာ္ အ႐ြယ္ရွိၿပီျဖစ္သည့္ သမီး ျဖစ္သူ ေဒၚမီးနားက ေျပာသည္။
သမိုင္းဝင္ ပင္လုံညီလာခံႀကီးကို (ဒုတိယအႀကိမ္) ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၃ ရက္မွ ၁၃ ရက္အထိ ပင္လုံၿမိဳ႕၏ အေနာက္ေတာင္ဘက္ (စေနေထာင့္)၌ က်င္းပခဲ့ျခင္း ျဖစ္ၿပီး အဆိုပါ ပင္လုံညီလာခံတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေခါင္းေဆာင္ေသာဘုရင္ခံ အမႈေဆာင္ဝန္ႀကီးမ်ား၊ နယ္ျခားေဒသ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕မွ အရာရွိမ်ား၊ ျမန္မာျပည္ ႏိုင္ငံေရး အဖြဲ႕အသီးသီးမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ သတင္းစာ ဆရာမ်ား၊ ႏိုင္ငံျခား သံကိုယ္စားလွယ္ ေကာင္စစ္ဝန္မ်ား၊ ျမန္မာျပည္၌ ထင္ရွား ေက်ာ္ၾကားခဲ့ေသာ ထိပ္သီး ပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ ရွမ္းေစာ္ဘြားကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ လူထု ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ တိုင္းရင္းသား ကိုယ္စားလွယ္ ၂၃ ဦးတို႔ က ျပည္မႏွင့္ ေတာင္တန္း ပူးေပါင္း၍ လြတ္လပ္ ေရးရယူရန္ လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
moi.gov
Unicode
ရှမ်းပြည်နယ် လွိုင်လင်မြို့ အမှတ်(၁)ရပ်ကွက် သီတာလမ်း ရှိ ဂေါ်ရခါး လူမျိုး ဒေါ်မီး နား အိမ် တွင် ပင်လုံစာချုပ်ချုပ်ဆိုရန် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ဦးဆောင် သော အဖွဲ့အား လွိုင်လင်မြို့မှ ပင်လုံမြို့သို့ လိုက်လံ ပို့ဆောင် ပေးသော ချက်ပလက်ကားကို ယနေ့တိုင် အမှတ်တရအဖြစ် ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်ကြောင်း သိရ သည်။
ပင်လုံစာချုပ်ဖြင့် တိုင်းရင်းသား အားလုံး ဗြိတိသျှအုပ်ချုပ်မှုအောက် မှ အတူတကွ ပြန်လည် လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး တိုင်းရင်းသားအားလုံး၏ အနာဂတ်အရေးနှင့် ပတ်သက်၍ အမြင်ချင်း နှီးနှောဖလှယ်ခွင့်နှင့် လွတ်လပ် ရေးရရန် လမ်းစပွင့်ခဲ့သော ပထမပင်လုံအစည်းအဝေးကို ၁၉၄၆ ခုနှစ် မတ် ၂၆ ရက်မှ ၂၈ ရက်ထိ ကျင်းပခဲ့ပြီး တောင်တန်းနှင့် ပြည်မ ပူးပေါင်း၍ လွတ်လပ်ရေးရယူမည် ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြသည့် သမိုင်းဝင် ပင်လုံစာချုပ်ကို ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်းနှင့် တိုင်းရင်းသား ကိုယ်စားလှယ် ၂၃ ဦးတို့က ၁၉၄၇ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီ ၁၂ ရက်(ဗုဒ္ဓဟူး နေ့)နံနက် ၁ဝ နာရီက အောင်မြင်စွာ လက်မှတ်ရေးထိုး ချုပ်ဆိုနိုင်ခဲ့ရာ အဆိုပါ ပင်လုံစာချုပ် ချုပ်ဆိုရန် အသွားတွင် ဒေါ်မီးနား၏ ဖခင် ဦးကံချားက ၎င်းကိုယ်ပိုင် ချက်ပလက် ခ/၈၂၁၇ ဖြင့် ပို့ဆောင်ခဲ့ သော ယာဉ် ဖြစ်သောကြောင့် ယနေ့တိုင်ထိန်း သိမ်းထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။
”ဟိုးလွန်ခဲ့တဲ့ ၆၈ နှစ်က ပင်လုံစာချုပ်ချုပ်ဆိုဖို့ လွိုင်လင်ကနေ ပင်လုံမြို့ကို ဗိုလ်ချုပ်နဲ့ သူ့အဖွဲ့တွေ အသွားမှာ ဖေဖေက သူ့ကားနဲ့ လိုက် ပို့ခဲ့တာ ပါ။ ဖေဖေမရှိတော့ပေမယ့် သမိုင်းဝင်အမှတ်တရဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီကားကို မရောင်းဘူး။ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းသွားမှာပါ” ဟု ယခုအခါ အသက် ၅ဝ ကျော် အရွယ်ရှိပြီဖြစ်သည့် သမီး ဖြစ်သူ ဒေါ်မီးနားက ပြောသည်။
သမိုင်းဝင် ပင်လုံညီလာခံကြီးကို (ဒုတိယအကြိမ်) ၁၉၄၇ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီ ၃ ရက်မှ ၁၃ ရက်အထိ ပင်လုံမြို့၏ အနောက်တောင်ဘက် (စနေထောင့်)၌ ကျင်းပခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး အဆိုပါ ပင်လုံညီလာခံတွင် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ခေါင်းဆောင်သောဘုရင်ခံ အမှုဆောင်ဝန်ကြီးများ၊ နယ်ခြားဒေသ အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့မှ အရာရှိများ၊ မြန်မာပြည် နိုင်ငံရေး အဖွဲ့အသီးသီးမှ ကိုယ်စားလှယ်များ၊ သတင်းစာ ဆရာများ၊ နိုင်ငံခြား သံကိုယ်စားလှယ် ကောင်စစ်ဝန်များ၊ မြန်မာပြည်၌ ထင်ရှား ကျော်ကြားခဲ့သော ထိပ်သီး ပုဂ္ဂိုလ်များ၊ ရှမ်းစော်ဘွားကိုယ်စားလှယ်များနှင့် လူထု ကိုယ်စားလှယ်များ၊ တိုင်းရင်းသား ကိုယ်စားလှယ် ၂၃ ဦးတို့ က ပြည်မနှင့် တောင်တန်း ပူးပေါင်း၍ လွတ်လပ် ရေးရယူရန် လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။
moi.gov
ကယားျပည္နယ္၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ကေရာ၊ အင္န္အယ္လ္ဒီပါတီေျပာခြင့္ရ ပုုဂၢိဳလ္ ေဒါက္တာမ်ိဳးညႊန္႕ကေရာ လြိဳင္ေကာ္မွာ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရုုပ္တုု ထားတဲ့ ကိစၥဟာ အစိုုးရေရာ၊ ပါတီကပါ ညႊန္ၾကားတာမဟုုတ္ဘူး။ ရုုပ္တုု ျဖစ္ေျမာက္ေရးေကာ္မတီက သူ႕အစီအစဥ္နဲ႕ သူလုုပ္တာလိုု႕ အျမဲေျပာခဲ့တယ္။
ဒါေပမယ့္ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ရုုပ္တုု ထားတာကိုု ကန္႕ကြက္ေနတဲ့ ကယားလူငယ္ေလးေတြရဲ့ ေၾကညာခ်က္မွာ ေတာ့ ရုုပ္တုုထားမယ့္ အုုတ္ခံုု အတြက္ ျပည္နယ္ရန္ပံုုေငြကေန သိန္းတစ္ေထာင္တစ္ၾကိမ္၊ သိန္း ေလးရာ တစ္ ၾကိမ္ လႊတ္ေတာ္ကိုု အသိမေပးပဲ သံုုးခဲ့တယ္လိုု႕ ေဖာ္ျပထားတယ္။
ဘယ္သူမွန္လိုု႕ ၊ ဘယ္သူမွားသလဲ ။ ဒီသတင္းနဲ႕ပတ္သက္ျပီး ဆဲဗင္းေဒးက ျပည္နယ္အစိုုးရနဲ႕ လႊတ္ေတာ္တာ၀န္ရိွသူေတြကိုု ဆက္သြယ္ ေပမယ့္ အေျဖမေပးၾကေသးဘူး။
===========================================
ကယားျပည္နယ္အစိုးရ အဖြဲ႕က ဗိုလ္ခ်ဳပ္႐ုပ္တုထားရွိမည့္ အုတ္ခံုတည္ေဆာက္ျခင္းအ တြက္ ျပည္နယ္လမ္းပန္းဆက္ သြယ္ေရး ရန္ပံုေငြ က်ပ္သိန္းတစ္ ေထာင္ေက်ာ္ကို လႊတ္ေတာ္သို႔ အသိေပးျခင္းမရွိဘဲ သံုးစြဲျခင္း သည္ အာဏာအလြဲသံုးမႈ၊ အဂတိလိုက္စားမႈျဖစ္ေၾကာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ႐ုပ္တု ကန္႔ကြက္ရာတြင္ ပါဝင္ သည့္ လူငယ္မ်ားက ယမန္ေန႔တြင္ ေၾကညာခ်က္ထုတ္ျပန္သည္။
ထုိ႔အျပင္ ေၾကး႐ုပ္ျဖစ္ ေျမာက္ေရး ျပည္နယ္အစိုးရအဖြဲ႕ က လႊတ္ေတာ္သို႔ အသိမေပးဘဲ က်ပ္သိန္း ၄၀၀ ထပ္မံကူညီခဲ့ ေၾကာင္း ဇြန္လ ၇ ရက္စြဲျဖင့္ ထုတ္ျပန္ေသာ ေၾကညာခ်က္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
(သတင္းေကာက္ႏႈတ္ခ်က္)
Ye Htut
သ ခင္ တင္ ေမာင္ ( က်ံဳ မ ေငး )
သခင္ေအာင္ဆန္း အတြက္ကေတာ့ ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚ
႐ြာႀကီးတစ္႐ြာ က ေျမပိုင္ရွင္ စက္သူေဌး သမီးကေလး
`` မရင္ေအး ´´ ကို ကြၽန္ေတာ္ေ႐ြးပါတယ္။
မရင္ေအးကို ေ႐ြးရတဲ့အေၾကာင္းရင္းကေတာ့
မရင္ေအးဟာ ရုပ္ရည္ေခ်ာ သေလာက္ သေဘာလည္း ေကာင္းတယ္။
စိတ္လည္း ရွည္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႔မွာ အုပ္ထိန္းသူဆိုလို႔ အေမတစ္ေယာက္တည္းဘဲ ရွိတယ္။
အေမြဆိုင္ကလည္း ေမာင္ေလးတစ္ေယာက္ပဲရွိတယ္။
အဲဒီ ေမာင္ကေလးကလည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔
ဒို႔ဗမာ အစည္းအရုံးဝင္ သခင္ တစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္။
သခင္ေအာင္ဆန္းနဲ႔လည္း ရင္းနွီးတယ္။
သခင္ေ အာင္ဆန္းကိုလည္း ေက်ာင္းသားဘဝကတည္းက
ၾကည္ညိဳေလးစားခဲ့ သူ ျဖစ္တယ္ဆိုၿပီး ေ႐ြးခ်ယ္လိုက္တာပါပဲ။
သခင္ေအာင္ဆန္း နဲ႔ မရင္ေအးတို႔ ဇာတ္လမ္းကေလးဟာ
ေတာ္ေတာ္ ကေလး ရင္နင့္စရာ ေကာင္းတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ကေလးလို႔ ဆိုလိုက္ခ်င္ပါတယ္။
ဒီဇာတ္လမ္းကေလးဟာ ကာယကံရွင္ေတြ မဆိုထားနဲ႔ ၊
စပ္ၾကားက ဇာတ္ဆရာလုပ္မိတဲ့ ကြၽန္ေတာ္ေတာင္မွ ရင္နာခဲ့ရပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ ဇာတ္လမ္း အစကို ျပန္ေကာက္ရပါလိမ့္မယ္။
သခင္ေအာင္ဆန္း ဟာ အခုလို ဘဝၾကင္ေဖၚ ဖူးစာဘက္ကို
ရွာဖို႔တို႔ ၊ ဘာတို႔ကို လံုးဝ စိတ္ဝင္စားခဲ့တဲ့လူ
မဟုတ္ပါဘူး။
သူ႔စိတ္ဟာ ဟိုတစ္ခ်ိန္တုန္းက ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ နိုင္ငံေရး
အေျခအေန နဲ႔ဗမာျပည္သူတစ္ရပ္လံုး ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့
ျပႆနာေတြထဲမွာဘဲ အာရုံ စူးစိုက္ေနရတဲ့ လူျဖစ္ပါတယ္။
ေဘးကရဲေဘာ္ေတြက ဒီလို ဒီလိုလုပ္ရမယ္ ဆိုလို႔သာ
သူကသေဘာတူ လိုက္ရတယ္။
သူ႔သေဘာကေတာ့ ဒီကိစၥကို ေရးႀကီးခြင္ က်ယ္ မထားဘူး။
ဒီကိစၥဟာ လုပ္ျဖစ္ခ်င္မွ လုပ္ျဖစ္ခ်င္မွ လုပ္ျဖစ္မွာဘဲလို႔လဲ
သေဘာထားဟန္ တူပါတယ္။
ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ေမာ္လၿမိဳင္ ညီလာခံၿပီး တဲ့
ေနာက္တစ္လေက်ာ္ေလာက္အၾကာမွာ
ကြၽန္ေတာ္ ရန္ကုန္ကိုေရာက္ လာပါတယ္။
သခင္ေအာင္ဆန္းအတြက္ မွန္းထားတဲ့ သတို႔သမီး မရင္ေအး ရဲ႕
ဓာတ္ပံုကိုလည္း မရင္ေအးတို႔ၿမိဳ႕ကို သြားၿပီး ယူခဲ့ပါတယ္။
မရင္ေအး နဲ႔ ေတြ႕ေတာ့လည္း ကြၽန္ေတာ့္အေပၚမွာ
အစ္ကိုအရင္းလို ခင္မင္ေနတဲ့မိန္းခေလး ျဖစ္တဲ့အတြက္
ကြၽန္ေတာ္က ....
`` ေဟ့ ... မရင္ေအး ၊ ညည္းရဲ႕ ေနာင္ေရးအတြက္
အကိုႀကီး အစီအစဥ္ တစ္ခုလုပ္ေနတယ္။
ညည္းဘာမွ ဂ်ီးမမ်ားရဘူးေနာ္။
အကိုႀကီးသေဘာ အတိုင္း စီစဥ္လိုက္မယ္။
ညည္းဓာတ္ပံု တစ္ပံုသာ ေပးလိုက္ေပေတာ့ ´´
မရင္ေအးက ရွက္ကိုး ရွက္ကန္းနဲ႔ ....
`` ဟာ ... အကိုႀကီးကလည္း ရွက္စရာႀကီး။
ညီမအတြက္ ဒီလို အလုပ္မ်ိဳးကို လုပ္ေနရသလား ´´
လို႔ ေျပာၿပီး သူ႔ဓာတ္ပံုကို ထုတ္ေပးလိုက္ပါတယ္။
ဒို႔ဗမာ အစည္းအရုံးဌာန ခ်ဳပ္မွာသခင္ေအာင္ဆန္း နဲ႔
ေတြ႕ၾကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က ...
`` ကဲ ... ဆရာႀကီး ၊ ခင္ဗ်ားနဲ႔ မွန္းထားတဲ့
သတို႔သမီးေလာင္းကေလးရဲ႕ ဓာတ္ပံုကိုယူလာခဲ့တယ္။
ခင္ဗ်ားကေတာ့ ႀကိဳက္သလား ၊ မႀကိဳက္ဘူးလား မသိဘူး။
ကြၽန္ေတာ့္မွာေတာ့ တကူးတကန္႔ သြားယူခဲ့ရတယ္။
ထမင္းေႂကြး မယ္သာႀကံေပေတာ့ ´´ လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့
သခင္ေအာင္ဆန္းက ....
`` ေဟး ... ခင္ဗ်ားတို႔ ဒီကိစၥကို တစ္ကယ္လုပ္ေနၾကတာလား။
က်ဳပ္က ဒီကိစၥဟာအလကားေျပာေနၾကတာလို႔ထင္ေနတာဗ်။
ေမာ္လၿမိဳင္မွာ ေျပာၿပီးကတည္းကက်ဳပ္ျဖင့္
တစ္ခါမွ မစဥ္းစားမိပါဘူးဗ်ာ ´´
သခင္ေအာင္ဆန္းဟာ အိမ္ေထာင္ေရးထက္
ဗမာ့ လြတ္လပ္ေရးကိုသာ အေလးအနက္ထားတယ္ ဆိုတာဟာ ထင္ရွားပါတယ္။
ေနာက္ၿပီး သခင္ေအာင္ဆန္းကေျပာေသးတယ္။
`` အဟုတ္ေျပာတာပါဗ်ာ။ က်ဳပ္ေတာ့ မိန္းမယူဖို႔ စိတ္မကူးေသးဘူး။
ခင္ဗ်ားတို႔ေျပာတာေတြကိုလည္း မယံုမိဘူး။
အခု ခင္ဗ်ားက ဓာတ္ပံုေတြ ဘာေတြ ယူလာေတာ့
အပ်က္ပ်က္နဲ႔ နွာေခါင္းေသြးထြက္ဆိုသလိုမ်ား ျဖစ္ေန တာလားဗ်ာ ´´
လို႔ ေျပာၿပီး ဓာတ္ပံုကို ေသေသခ်ာခ်ာ စိုက္ၾကည့္ေနပါတယ္။
ၿပီးေတာ့ သက္ျပင္းရွည္ႀကီးခ်လိုက္ၿပီး ....
`` ခက္တာပဲဗ်ာ။ သူကေလးကို ျမင္ရတာ
ကြၽန္ေတာ္လိုေကာင္နဲ႔ မတန္ ပါဘူးဗ်ာ။
သနားစရာ ေကာင္းပါတယ္။ က်ဳပ္တို႔က ေရွ႕ေလွ်ာက္ၿပီး
ဘာေတြ လုပ္လို႔ ၊ ဘာေတြျဖစ္မယ္မွန္း မသိနိုင္တဲ့လူစားေတြဗ်။
သူတို႔လို ႏုႏုနယ္နယ္ ကေလးေတြနဲ႔ က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ခရီးၾကမ္းနဲ႔ မျဖစ္ေသးပါဘူးဗ်ာ။
ၿပီးေတာ့လည္း က်ဳပ္တို႔က တစ္ကယ့္ ေမတၲာနဲ႔ခ်စ္လို႔
ႀကံစည္ ၾကတာလဲ မဟုတ္။
သူ႔ကို ယူၿပီး သူ႔ပိုက္ဆံ နဲ႔ နိုင္ငံေရးလုပ္ဖို႔ႀကံၾကတာ။
ဒါဟာ မတရားဘူးဗ်။
မွန္ လည္း မမွန္ဘူး ´´ လို႔ဇြတ္ျငင္းေနပါေတာ့တယ္။
အဲဒီလိုနဲ႔ ေနာက္မၾကာခင္မွာပဲ မရင္ေအးတို႔ ခရုိင္မွာ
ဒို႔ဗမာအစည္းအရုံး ညီလာခံက်င္းပတယ္။
အဲဒီ ညီလာခံကို သခင္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔
နွစ္ေယာက္ ဌာနခ်ဳပ္ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ တက္ေရာက္ၾကပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ညီလာခံကိုသြားကတည္းက စိတ္ထဲမွာ
` တစ္ခ်က္ခုတ္ ၊ နွစ္ခ်က္ျပတ္ ´ သေဘာနဲ႔ တက္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။
ညီလာခံအၿပီးမွာ မရင္ေအးတို႔အိမ္ကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ သြားၾကပါတယ္။
ညီလာခံက်င္းပတဲ့ ၿမိဳ႕နဲ႔က သိပ္ မေဝးလွဘူး။
မရင္ေအးတို႔အိမ္ ေရာက္လို႔ မရင္ေအး ကိုလည္းေတြ႕လိုက္ေရာ ၊
သခင္ေအာင္ဆန္းဟာ မ်က္စိပ်က္ ၊ မ်က္နွာပ်က္ နဲ႔ ....
`` ေဟ့လူ .. ဘယ္လို လုပ္လိုက္တာလဲ။
ခင္ဗ်ား ကြၽန္ေတာ့္ကို တကယ္ေဂ်ာက္က်ေအာင္
လုပ္ေနၿပီ ထင္တယ္ ´´ လို႔ ေျပာပါတယ္။
မရင္ေအး ခမ်ာမွာေတာ့ ဘာအေၾကာင္းမွ မသ္ိရွာေသးဘူး။
သူ႔ ဓာတ္ပံုကို ကြၽန္ေတာ္ယူလာတုန္းက
ဘယ္သူ ဘယ္ဝါကို ျပဖို႔ ဆိုတာ မေျပာခဲ့ေတာ့
အေျခအေနမပ်က္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ စားဖို႔၊
ေသာက္ဖို႔ေတြကိုသာ လုပ္ကိုင္ေန ရွာပါတယ္။
မရင္ေအးတို႔အေမႀကီးကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔လူငယ္ေတြ လြတ္လြတ္လပ္လပ္
ေနၾကႏုိင္ေအာင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကို ထြက္သြားပါတယ္။
အေၾကာင္းမသိေသးတဲ့ မရင္ေအးက အိေျႏၵမပ်က္ေပမယ့္
သခင္ေအာင္ဆန္း ကေတာ့ မေနတတ္ ၊
မထိုင္တတ္နဲ႔ အိမ္အျပင္ဘက္ကိုသာ စိုက္ၾကည့္ေနၿပီး ငိုင္ေနရွာပါတယ္။
ထမင္းစားေသာက္ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔နွစ္ေယာက္က
အိမ္ေခါင္းရင္းခန္းမွာပက္လက္ကုလားထုိင္နွစ္လံုးနဲ႔ ထုိင္ေနၾကတယ္။
မရင္ေအးက လဖက္ရည္ ၾကမ္းနဲ႔အခ်ိဳ အခ်ဥ္ပဲြ လာခ်ေတာ့မွ
ကြၽန္ေတာ္က မရင္ေအးကို စကားေျပာ ၾကရေအာင္
ဆိုၿပီးအနားမွာ ထိုင္ခိုင္းလိုက္ပါတယ္။
မရင္ေအးကလည္း ရုိရုိေသေသ အကိုႀကီးအရင္းေတြကို
ျပဳစုေကြၽးေမြးေနရသလို ၿပံဳးၿပံဳးရႊင္ရႊင္ နဲ႔ဘဲ အနားမွာ ထိုင္ရွာပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္ကမရင္ေအး နဲ႔ သခင္ေအာင္ဆန္း ကို မိတ္ဖဲြ႕ေပးလိုက္ပါတယ္။
မရင္ေအးကလည္း သခင္ေအာင္ဆန္းမွန္း သိ ပါတယ္။
သတင္းစာထဲမွာ ဓာတ္ပံုကို ျမင္ဘူးပါတယ္လို႔ ျပန္ေျပာ လိုက္
ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သခင္ေအာင္ဆန္းက
ဆိုင္းမဆင့္ ၊ ဗံုမဆင့္ နဲ႔ ....
`` ဒီမယ္ ... မရင္ေအး ၊ ခင္ဗ်ား အကိုႀကီး သခင္တင္ေမာင္ဟာ
ေကာင္းတဲ့ လူမဟုတ္ဘူးဗ်။
ခင္ဗ်ား ဓာတ္ပံုကိုယူလာၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ကို ျပတယ္ဗ်။
ကြၽန္ေတာ္ကဘာမွ သိရတာလည္း မဟုတ္ဘူး။
သူတို႔တစ္ေတြက အႀကံႀကီး ႀကံေနၾကတယ္။
ခင္ဗ်ားရဲ႕ ပိုက္ဆံနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ နိုင္ငံေရးလုပ္ေအာင္
ဆိုၿပီး စီစဥ္ေနၾကတယ္ဗ် ´´
လို႔ ေျပာခ်လိုက္ေရာ။
ကြ်န္ေတာ္လည္း အ့ံအားသင့္ေနၿပီး ဘာမွ မေျပာ
တတ္ေအာင္ျဖစ္ေနတုန္းမွာ မရင္ေအးဟာလည္း
တခါထဲ မီးဖိုခန္းထဲကို ဝင္ေျပးပါေလေရာ။
မရင္ေအးေနာက္ကို ကြၽန္ေတာ္ ဝင္လိုက္သြားၿပီး အစအဆံုး
ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ စီမံကိန္းကိုဖြင့္ဟ ဝန္ခံလိုက္ပါတယ္။
မရင္ေအးကိုလည္း စိတ္မဆိုး ဖို႔ ေတာင္းပန္ရျပန္ပါတယ္။
မရင္ေအးဟာ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာႀကီး ေတြေန ပါတယ္။
ေနာက္ေတာ့ သူ႔ဟာသူအိမ္ေရွ႕ခန္းကို ထြက္သြားၿပီး
သခင္ေအာင္ ဆန္း အနားမွာဘဲ သြားထိုင္ပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ လိုက္သြား ရ ေကာင္းမလား ၊
မလိုက္ဘဲ ေနရ ေကာင္းမလား ဆိုၿပီး ေဝခဲြ လို႔မရခင္မွာ ဘဲ
မရင္ေအးက ကြၽန္ေတာ့္ကို လွမ္းေခၚလိုက္ပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္လည္း ထိုင္မိေရာ၊ မရင္ေအးက
တည္တည္္ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔ ေျပာလိုက္ပံုကေတာ့ ....
႔
႔ `` ဒီမယ္ ... အကိုႀကီး ၊ အကိုႀကီးတို႔ နွစ္ေယာက္စလံုးကို အကိုအရင္းလိုဘဲ ကြၽန္မ သေဘာထားပါတယ္။
ေမာင္ေလးကလည္း အကိုႀကီးတို႔ကို သိပ္ခ်စ္ တယ္။
သိပ္ ၾကည္ညိဳတယ္။ ေမေမ ဆိုတာကလည္းအကိုႀကီးတို႔တစ္ေတြကို အင္မတန္ေလးစားပါတယ္။
ဒီေတာ့ အခုလုိ အကိုႀကီး စီစဥ္တာဟာ ဘာမွ
အျပစ္ေျပာစရာမရွိပါဘူး။ ဒီကိစၥမွာ ကြၽန္မသေဘာကေတာ့
အကိုေအာင္ ဆန္း နဲ႔ ကြၽန္မနဲ႔ဟာမတန္ပါဘူး။
ကြၽန္မတို႔ဟာ ေတာသူေတြပါ။
ေတာ မွာေနၿပီး ေတာသူပီပီဘဲ ေနတတ္ စားတတ္ပါတယ္။
အကိုေအာင္ဆန္းတို႔ ကေတာ့ ေနာက္ဆိုရင္
တိုင္းျပည္ရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ၊ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ တဲ့
ဝန္ႀကီးေတြ၊ ဘာေတြ ျဖစ္ၾကဦးမွာပါ။
ဒီေတာ့ ကြၽန္မတို႔လို ေတာသူေတြနဲ ႔ဆိုရင္ မျဖစ္ပါဘူး။
ဒီလိုေျပာတာဟာ အကိုေအာင္ဆန္းကို ကြၽန္မ မခ်စ္ လို႔၊
မခင္လို႔ ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။
အကိုေအာင္ဆန္းတို႔ ပါရမီကို ညီ မေလး တစ္ေယာက္
အေနနဲ႔လည္း ျဖည့္လို႔ ရပါတယ္။
ပိုက္ဆံလိုခ်င္ရင္လည္း ေတာင္းၾကပါ။
ေမေမ သိေအာင္တစ္မ်ိဳး၊ မသိေအာင္ တစ္မ်ိဳးေပးရင္လည္း
ေပးလို႔ ရပါတယ္။ ကြၽန္မေရာ၊ ေမာင္ေလးကေရာ
အကိုႀကီးတို႔နိုင္ငံေရး လုပ္တာကို ေလးစားေနၾကတာပဲ။
ေနာက္ဆံုး ... အကို ႀကီးတို႔ လိုတဲ့ ေငြက သိပ္မ်ားေနရင္
ေမေမ မသိေအာင္ ညီမေပးမွာေပါ့ ´´ လု႔ိ
ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာလိုက္ပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္က ဘယ္လို ျပန္ေျပာရမလဲလို႔ စဥ္းစားေနတုန္း
သခင္ေအာင္ဆန္း က ....
`` ဟုတ္တယ္။ ခင္ဗ်ားေျပာတာ မွန္တယ္။
မွန္တယ္ ဆိုတာက နိုင္ငံေရး ပါရမီကိုဘယ္အေနနဲ႔ဘဲ ျဖစ္ျဖစ္၊
ျဖည့္ဆည္းလို႔ ရတယ္ဆိုတာကို ေျပာတာ။
ခင္ဗ်ား ေျပာသလို ညီမတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ပဲ ျဖည့္ပါမယ္
ဆိုတာကုိ ႀကိဳက္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ က်ဳပ္တို႔က ဝန္ႀကီးေတြ၊ ဘာေတြ ျဖစ္မွာမို႔
ခင္ဗ်ား တို႔လို ေတာသူေတြနဲ႔ မတန္ပါဘူးဆိုတဲ့ဟာကေတာ့
မဟုတ္ေသးဘူး။ ဝန္ ႀကီး ဆိုတဲ့ေကာင္ကေရာ ဘာေကာင္မု႔ိလဲ။
မိုးက် ေရႊကိုယ္လည္း မဟုတ္ပါ ဘူး။
ေတာသား ပါပဲဗ်။
ေတာ႐ြာ ဇနပုဒ္က ေတာမွာေမြးခဲ့တဲ့အေကာင္ ပါဗ်။
ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့ ေတာသူမို႔လို႔ မတန္ပါဘူး ဆိုတဲ့စကားကိုျပန္
ရုပ္သိမ္း လိုက္ပါဗ်ာ ´´ ဆိုၿပီး
ဟဲ ဟဲ ... ဟဲဟဲ နဲ႔ သေဘာက်ေနပါေတာ့တယ္။
ကြၽန္ေတာ့္ ဝမ္းထဲမွာေတာ့ ကိုယ့္လူက ဒီလိုေတာ့လည္း
အေျပလည္သား ပါကလား။ခ်စ္ေရးဆိုပံုကေလးကလည္း
မေခပါကလား လု႔ိ ပီတိ ျဖစ္လိုက္ မိပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ျပန္ခါနီးမွာ မရင္ေအးက သူ႔ေမေမဆီမွာ
ကြၽန္ေတာ္ တို႔အတြက္ အေထြေထြသံုးဖို႔
ေငြ ၁၀၀က်ပ္ ေပးလိုက္မယ္လို႔ ေျပာၿပီး
ကြၽန္ေတာ္ တို႔ကို စာအိတ္နဲ႔ ထည့္ထားတဲ့ ပိုက္ဆံကိုေပးလိုက္ပါတယ္။
သေဘၤာေပၚေရာက္လို႔ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ
ရာတန္ ( ၃ ) ႐ြက္ျဖစ္ေန တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။
ဟိုေခတ္က ေငြ ၃ဝဝ က်ပ္ဆိုတာ
နည္းနည္းေနာေနာတန္ဖိုး မဟုတ္ပါ။
သခင္ေအာင္ဆန္း နဲ႔ မရင္ေအး တုိ႔ ဇာတ္လမ္းကေတာ့
အခုအတိုင္းဘဲ အဆင္ေျပေျပနဲ႔ စခဲ့ၾကတာပါပဲ။
ဒါေပမယ့္ မၾကာပါဘူး။ အဲဒီညီလာခံ မွာ ေဟာခဲ့တဲ့
တရားေၾကာင့္ သခင္ေအာင္ဆန္းဟာ
ဆုေငြ ( ၅ ) က်ပ္ အထုတ္ခံရတဲ့ ဘဝကို ေရာက္ခဲ့ရပါတယ္။
အဲဒီ ဝရမ္းကို ေရွာင္ရင္းတိန္းရင္း ကေနၿပီး
ဗမာျပည္အျပင္ဘက္ကို ေရာက္သြားရတယ္။
ေနာက္ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ကို ဦးေဆာင္လာခဲ့တဲ့
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ ဗမာ့ လြတ္လပ္ေရးတပ္မေတာ္
စစ္ေသနာပတိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အျဖစ္နဲ႔
ဗမာျပည္ကို ျပန္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ မရင္ေအးကေတာ့
ေမွ်ာ္သလင့္လင့္နဲ႔ ရွိေနရွာေပမဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ကေတာ့
အထက္ဗမာျပည္ သိ္မ္း ပိုက္နိုင္
ဖို႔အတြက္ ဆက္လက္ စစ္ခ်ီေနရွာပါတယ္။
သ ခင္ တင္ ေမာင္ ( က်ံဳ မ ေငး )
အိုးေဝ ဂ်ာနယ္ ၊ အမွတ္ - ၂၅ ။ ( ၁၅. ၈. ၁၉၆၉ ) ေန႔ထုတ္မွ..
" နိဗၺာန္ ေရာက္ေစခ်င္လ်င္ နိဗၺာန္ ေရာက္ေၾကာင္းတရားကုိက်င့္ ၊ လြတ္လပ္ေရးလုိခ်င္လ်င္ လြတ္လပ္ေရး ရရာရေၾကာင္းက်င့္ထားၾကပါ။
အဂၤလိပ္ဟာ အဂၤလိပ္ဥပေဒ ျဖစ္ေနေပမ့ဲ အုပ္ခ်ဳပ္တ့ဲသူက က်ဳပ္က အုပ္ခ်ဳပ္ေနတယ္။
ဥပမာျပရလ်ွင္ က်ဳပ္ကုိ အဂၤလိပ္က ေမာ္ေတာ္ကား အပ်က္ႀကီးကုိ ျပင္ေမာင္းခုိင္းတာဘဲ ။ အေမာင္းခုိင္းေပမ့ဲ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာက အဂၤလိပ္လက္ထဲမွာ ႐ွိေနေတာ့ က်ဳပ္တုိ႔က ဘာမွ မျပင္ႏုိင္ေသးဘူး ။ ေမာ္ေတာ္ကား အပ်က္မုိ႔ အေမာင္းဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း စက္မေကာင္းေတာ့ လုိရာကုိျမန္ႏုိင္သေလာက္ ျမန္ေအာင္ မေရာက္ႏုိင္ဘူး ဒီစက္ႀကီးနဲ႔သာ ဆုိရင္ တာ႐ွည္က်ဳပ္မအုပ္ခ်ဳပ္ႏုိင္ဘူး"
ဆက္လက္ၿပီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္က တုိင္းသူျပည္သားမ်ား စိတ္ေျပာင္း သင့္ပီျဖစ္ေၾကာင္း
လြတ္လပ္ေရးရံပုံေငြထည့္ရန္ လုိေၾကာင္း စသည္မ်ားကုိ အက်ယ္တ၀င့္ မိန္႔ၾကားျပန္သည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္က -
" အခုေခတ္မွာ ဘုရင္ခံေတာင္မွ ဇြတ္အတင္းမလုပ္ႏုိင္ဘူး ။ အားလုံးအတြက္ စီမံကိန္းစြဲၿပီး လုပ္လာခ့ဲပါၿပီ။ ခင္ဗ်ားတုိ႔လည္း လုပ္ၾကည့္ပါ။ ညီၫြတ္လုိ႔မရႏုိင္ဘူးဆုိလ်ွင္ အစုိးရေတြ ေခတ္ေျပာင္းတုိင္း စိတ္ေျပာင္းပါ။
စိတ္မေျပာင္းဘဲ ကုိး႐ုိးကားယား လုပ္လ်ွင္ ဘုရင္ခံ လုပ္လ်ွင္ ဘုရင္ခံ တုိက္မည္။ ေအာက္ကလူေတြလုပ္လ်ွင္ ဖိႏွိပ္ ေပးမယ္။
သုိ႔ေသာ္လည္း လူႀကီးဆုိလ်ွင္ လူႀကီးႏွင့္တူေအာင္ အေရးယုမည္။
က်ဳပ္ လြယ္လြယ္နဲ႔ ကတိမေပးလုိဘူး။ လူထုဘက္ကၾကည့္ရင္ ဗမာျပည္ လြတ္လပ္ၿပီ ထားပါေတာ့ ။ လူထုကုိယ္စားလွယ္ေတြခ်ည္း အုပ္ခ်ဳပ္လုိ႔ရမယ္ထင္သလား ။ ဒီလူေတြ ဘယ္ေလာက္ညစ္ပတ္ညစ္ပတ္ ခဏေတာ့သုံးရအုံးမွာပဲ
အဂၤလိပ္ ေတြ႐ွိေနရင္လည္း ဗမာအျဖစ္နဲ႔ေနရမွာဘဲ။ အုပ္ခ်ဳပ္တ့ဲလူေတြ ကလည္း ဗမာေတြဘဲ။ ဗမာစိတ္ေပါက္ၿပီး ဗမာျပည္မွာေနတ့ဲသူေတြ ကေတာ့ ဗမာေတြဘဲရယ္လုိ႔ မွတ္ထားရမယ္
ေ႐ွာ္တ့ဲလူေတြကုိလည္း က်ဳပ္တုိ႔က ထုတ္ပစ္ရမွာဘဲ
ႏုိင္ငံေရးဘက္ကေန ၾကည့္လ်င္ လူထုေခါင္းေဆာင္လုပ္ေနတ့ဲလူေတြ၊ဘ၀င္ျမင့္ေနတ့ဲ လူေတြ ျမင့္ေနတယ္။ မွားေနတာေတြလည္း႐ွိတယ္။ မွန္တယ္ထင္ တုိင္းလည္း မေျပာရဘူး" ။
" အဂၤလိပ္ကုိ သခင္တင္မေနနဲ႔ ။ က်ဳပ္တုိ႔မၾကာခင္ သခင္ ျဖစ္ေတာ့မယ္။ အစုိးရအမွဳထမ္းမ်ားကုိ မဆဲပါႏွင့္။ ေနာက္ပီး လြတ္လပ္ေရးရေအာင္ လုပ္တ့ဲအခါမွာ အခ်င္းခ်င္း ေျခထုိးမွဳေတြလုပ္တာ႐ွိတယ္ ။ အခ်င္းခ်င္း ညီၫြတ္ေအာင္လုပ္ၾကပါ။ အေၾကာက္မလြန္ပါႏွင့္။ အစုိးရဘက္ေကာ လူထုဘက္ေကာ က်ဳပ္ ျပဳျပင္ခ့ဲပါမယ္" ဟုေျပာသည္။
၂၅.၃.၄၇ နတ္ေမာက္ေရာက္မိန္႔ခြန္း
1941 ခုက ဗုိလ္ခ်ဳပ္ (သခင္ေအာင္ဆန္း) နဲ႔ သခင္တင္ေမာင္တုိ႔ ယုန္သလင္းရႊာ-ဟသၤာတတြင္ တရားေဟာရန္အတြက္ ေရာက္ေန တုန္း အဂၤလိပ္အစုိးရက ငါးက်ပ္တန္ ဖမ္း၀ရမ္းထုပ္ထား ၿပီးေတာ့ တၿမိဳ႔လုံး ပုလိပ္မ်ား ပိတ္စုိ႔ထားလုိ႔ ဘယ္လုိမွ ေရွာင္ပုန္းလုိ႔မရဘူးဗ်၊
အဲ့ဒီမွ ဗုိလ္ခ်ဳပ္တုိ႔က အဖမ္းခံရရင္ ေတာင္မွ ျမန္မာလူမ်ဳိး ရာဇ၀တ္၀န္ထံမွာပဲ အဖမ္းခံမယ္ အဂၤလိပ္ အဖမ္းေတာ့မခံဘူးဆုိၿပီး၊ (အဲ့ဒီတုန္းကဟသၤာတ ျမန္မာရာဇ၀တ္၀န္ က ဦးလွေထာ) ဦးလွေထာအိမ္ကုိ သြားတယ္အဖမ္းခံတယ္ဗ်၊ အဲ့ဒီမွာ မာရီလွေထာနဲ႔ ဦးလွေထာကုိ ေတြ႔ေတာ့ မာရီလွေထာက သူရွင္းလုိက္မယ္ ဆုိၿပီး ဦးလွေထာကုိပထုပ္လုိက္တယ္၊ ဦးလွေထာ အလုပ္သြၤားေတာ့မွ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ တုိ႔က အေၾကာင္းစုံကုိ မာရီလွေထာကုိ ေျပာျပေတာ့၊ မာရီလွေထာက ရဲလက္ကုိအပ္ရင္ သူ႔ေယကၤ်ား ေသခ်ာေပါက္ ရာထူးတုိးမွာပဲ၊ ဒါေပမယ့္ သူက ပုလိပ္ လက္ မအပ္ပဲနဲ႔ ကားေနာက္ဖုံးထဲမွာ သခင္ေအာင္ဆန္း နဲ႔ သခင္တင္ေမာင္ ကုိ ပုန္းေစၿပီး ၿမိဳ႔နဲ႔ေတာ္ေတာ္ေ၀းတဲ့ က်ဳံတလင္းရြာက ငွက္ေပ်ာခင္း(အာဇာနည္မန္းဘခိုင္ပုိင္ေသာ) ထိပုိ႔ေပးကာ ကယ္တင္ခဲ့ေသာ ရာဇ၀တ္၀န္ကေတာ္ မာရီလွေထာျဖစ္ပါတယ္။ သူသာမကယ္ခဲံ့၇င္ ေနာက္ႏွစ္ရက္ၾကာတဲ့အခါမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ အမြိဳင္ကုိ သြားလုိ႔ရမွာမဟုတ္ဘူး။
Credit
from Phozaw Bama
 |
| ဥပေဒမဲ့ ဖမ္းဆီး တရားစြဲမႈကို ရႈံခ်ေၾကာင္း ထုတ္ျပန္ခ်က္ |
လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕မွာ ထားရွိမယ့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေၾကး႐ုပ္အေရး ကန္႔ကြက္မႈေၾကာင့္ တရားစြဲဆို ဖမ္းဆီးခံရသူ အေရအတြက္ တိုးလာေနတဲ့အျပင္ ကန္႔ကြက္တဲ့ လႈပ္ရွားမႈမွာ မပါဝင္သူေတြလည္း ဖမ္းဆီး တရားစြဲဆိုခံရမႈေတြ ရွိေနတယ္လို႔ ကယားျပည္နယ္အေျခစိုက္ ႏိုင္ငံေရး ပါတီတခု ျဖစ္တဲ့ ကယန္း အမ်ိဳးသား ပါတီက ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ပါတယ္။
သက္ေသအေထာက္အထားမဲ့စြာ ဖမ္းဆီးေနမႈေတြဟာ အေျခခံ ဥပေဒပါ ႏိုင္ငံသား အခြင့္အေရးပုဒ္မေတြကို ခ်ိဳးေဖာက္ရာ ေရာက္ေနတယ္လို႔လည္း အဲဒီ ေၾကညာခ်က္မွာ ေထာက္ျပထားပါတယ္။
ဇူလိုင္လ ၃ ရက္ေန႔က လုပ္ခဲ့တဲ့ လြိဳင္ေကာ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေၾကး႐ုပ္ ကန္႔ကြက္ ဆႏၵျပပြဲေနာက္ပိုင္း ဆႏၵျပပြဲ ဦးေဆာင္သူေတြနဲ႔ ပါဝင္သူေတြကို အာဏာပိုင္ေတြဘက္က တရားစြဲဆိုမႈေတြ ဆက္တိုက္ဆိုသလို လုပ္လာခဲ့ရာမွာ စုစုေပါင္း ၂၃ ဦး တရားစြဲဆို ခံရတာ ၊ တခ်ိဳ႕က အာမခံ မရဘဲ ဖမ္းဆီးခံရတာေတြ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
အခုေနာက္ဆုံးဖမ္းဆီးမႈအျဖစ္ ကယန္းအမ်ိဳးသားပါတီက ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ ခြန္းေကာရီယိုကို ၾသဂုတ္လ ၁၀ ရက္ေန႔က ဖားေဆာင္းၿမိဳ႕မွာ ရဲတပ္ဖြဲ႕က ဖမ္းဆီးခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ကရင္နီျပည္သမိုင္းေၾကာင္း ဆိုင္ရာ စာ႐ြက္ေတြျဖန္႔ေဝတယ္ဆိုၿပီး ပုဒ္မ ၅၀ဝ ခ နဲ႔ ဖားေဆာင္းၿမိဳ႕နယ္ တရား႐ုံးမွာ တရားစြဲဆိုထားလို႔ တရား႐ုံးက ဆင့္ေခၚတုန္း လာေရာက္စဥ္ ဖားေဆာင္းၿမိဳ႕မွာ ဖမ္းဆီးခံရတာျဖစ္တယ္လို႔ ကယန္းအမ်ိဳးသားပါတီ ဥကၠဌ ခြန္းဘီထူးက ေျပာပါတယ္။
စစ္အစိုးရလက္ထက္က ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား တဦးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ခြန္းေကာရီယို ဟာ ဇူလိုင္လ ၃ ရက္ေန႔ လြိဳင္ေကာ္ ဆႏၵျပပြဲနဲ႔ ပတ္သက္လို႔လည္း ၿငိမ္းစုစီပုဒ္ ၁၉ နဲ႔ တရားစြဲဆိုခံထားရသူျဖစ္ၿပီး အဲဒီ ဆႏၵျပပြဲမွာ ပါဝင္ဆႏၵျပခဲ့ျခင္းမရွိဘဲ ဓာတ္ပုံမွတ္တမ္းတင္မႈေတြသာ လုပ္ခဲ့သူျဖစ္တယ္လို႔ ကယန္းပါတီက ေျပာပါတယ္။
လြိဳင္ေကာ္မွာ ထားရွိဖို႔ စီစဥ္ထားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေၾကး႐ုပ္အေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဆႏၵျပပြဲအျပင္ ကရင္နီ သမိုင္းေၾကာင္းနဲ႔ ေၾကး႐ုပ္ကန္႔ကြက္စာ ျဖန္႔ေဝမႈဆိုတဲ့ လႈပ္ရွားမႈကို ကယားျပည္နယ္ အတြင္းက အရပ္ဘက္ အဖြဲ႕အစည္းေတြက ဦးေဆာင္ လႈပ္ရွားခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီလႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ၿငိမ္းစုစီ ပုဒ္မအပါအဝင္ ႏိုင္ငံေတာ္ အၾကည္ညိဳပ်က္ေစမႈ နဲ႔ပါ အေထြေထြအုပ္ခ်ဳပ္ေရး ဦးစီးဌာနဘက္က တရားစြဲ အမႈဖြင့္ခဲ့တာ ျဖစ္ၿပီး တရားစြဲခံရသူ ၂၃ ဦးအနက္ ၇ ဦးေလာက္ဟာ လႈပ္ရွားမႈေတြမွာ မပါဝင္တဲ့ လူေတြ ျဖစ္ေနတယ္လို႔ ခြန္းဘီထူးက ေျပာပါတယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေၾကး႐ုပ္ကို ေဒသခံေတြ ဆႏၵျပတာဟာ မခ်စ္လို႔ မဟုတ္ဘဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေၾကး႐ုပ္ ထားရွိဖို႔ စီစဥ္သူေတြ အေနနဲ႔လည္း ေနရာေဒသ ကြဲျပားမႈ အေျခအေနအေပၚ နားလည္သင့္သလို ျပည္သူနဲ႔ ညႇိႏႈိင္းၿပီးမွ ေဆာင္႐ြက္သင့္ မေဆာင္႐ြက္သင့္ ဆုံးျဖတ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ ဒီလို ျပႆနာေတြ ေပၚလာမွာမဟုတ္ဘူးလို႔ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ရဲ႕ လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕နယ္ ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ေဒါက္တာ ခင္စည္သူ က ဆိုပါတယ္။
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အစိုးရတက္ၿပီးေနာက္ တိုင္းရင္းသား ေဒသေတြမွာ ထားရွိဖို႔ စီစဥ္ထားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေၾကး႐ုပ္ေတြဟာ ေဒသခံေတြရဲ႕ ကန္႔ကြက္မႈကို ႀကဳံေနရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
 |
| ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေၾကး႐ုပ္ ထားရွိဖို႔ ကိစၥကို ကယားမွာ ကန္႔ကြက္ |
ဒါ့အျပင္ ၿပီးခဲ့တဲ့ လပိုင္းတုန္းကလည္း ကရင္နီလူငယ္ေတြကလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္႐ုပ္ထုနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဆႏၵေဖာ္ထုတ္တာေတြ၊ ကရင္နီသမိုင္းမွန္ပါ စာျဖန႔္ေဝတာေတြ ျပဳလုပ္လို႔ ႏိုင္ငံေတာ္ အၾကည္ညိဳပ်က္ေစမႈ ပုဒ္မ ၅၀၅ (ခ)(ဂ) ၊ ၿငိမ္းစုစည္ ဥပေဒ ပုဒ္မ ၁၉၊ ၂၀ တို႔နဲ႔ တရားစြဲဆိုခဲ့တာ လူငယ္ ၂၀ နီးပါရွိၿပီလို႔ ကရင္နီလူငယ္ေတြက ေျပာပါတယ္။
ခုလိုကန႔္ကြက္တာဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို မုန္းတီးလို႔ မေလးစားလို႔ ကန႔္ကြက္ေနတာ မဟုတ္ဘဲ ျပည္နယ္ရဲ႕သမိုင္းမွန္ေတြ မေပ်ာက္ေစဖို႔နဲ႔ ကရင္နီတိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ အနာဂတ္ေရွ႕ေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္တာျဖစ္လို႔ အစိုးရအဖြဲ႕ရဲ႕ ေၾကး႐ုပ္စိုက္ထူေရး ကိစၥရပ္ကို ဆက္ကန႔္ကြက္မယ္လို႔ ကရင္နီလူငယ္ေတြက ေျပာပါတယ္။
BBC Burmese
https://www.bbc.com
 |
| ကယားျပည္နယ္၊ လိြဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ရုပ္တု တည္ေဆာက္မယ့္ကိစၥကို ၂၀၁၈ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ ၃ ရက္ေန႔က ဆႏၵေဖာ္ထုတ္စဥ္။ Photo: Khun John Paul |
ကယားျပည္နယ္၊ လိြဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရုပ္ထု တည္ေဆာက္မယ့္ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေဒသခံေတြ က ဒီေန႔ ကန္႔ကြက္ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ခဲ့ၾကရာမွာ ပိတ္ဆို႔တားဆီးတဲ့ ရဲတပ္ဖြဲ႔ဝင္ေတြနဲ႔ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ ျဖစ္ပြားခဲ့ပါတယ္။
ၿမိဳ႕နယ္ခန္းမနဲ႔ ျပည္နယ္ခန္းမၾကားမွာ ရဲအင္အား ၁၀၀ ေလာက္က ပိတ္ဆို႔တားဆီးခဲ့တာျဖစ္ၿပီး ဆက္သြားဖို႔ ညွိႏိႈင္းလို႔မရတာေၾကာင့္ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ျဖစ္ပြားခဲ့တာလို႔ ဆႏၵျပပြဲဦးေဆာင္ေကာ္မတီဝင္ ခြန္းမ်ိဳးလိႈင္ဝင္း က ေျပာပါတယ္။
"ၿမိဳ႕နယ္ခန္းမနဲ႔ ျပည္နယ္ခန္းမၾကားမွာ ရဲအင္အား ၁၀၀ နီးပါးေလာက္က ပိတ္ဆို႔ထားတာေပါ့၊ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ ညွိႏိႈင္းခဲ့တယ္ ဒါေပမဲ့ အဆင္မေျပခဲ့ဘူး၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ႔ဆႏၵကို မလိုက္ေလ်ာခဲ့ဘဲနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ လူထုအင္အားနဲ႔ ထိုးေဖာက္ခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔ကို တုတ္ေတြနဲ႔ ရိုက္တာေတြရွိတယ္၊ လွ်ပ္စစ္ တုတ္ေတြနဲ႔ ဓါတ္လိုက္တဲ့တုတ္ေတြနဲ႔လည္း လုပ္ခဲ့တယ္၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေသနတ္ေမာင္းကိုတင္ၿပီး လူထုမ်က္နွာကို ေသနတ္နဲ႔ ခ်ိန္ရြယ္တာမ်ိဳး လုပ္ခဲ့တယ္၊ၿခိမ္းေျခာက္ခဲ့တယ္၊ က်ေနာ္တို႔ ဦးေဆာင္ေကာ္ မတီထဲက ကိုဖိလစ္စိုးေအာင္ကိုလည္း အခ်ဳပ္ကားထဲမွာ ထည့္သြင္းခဲ့ၿပီးေနာက္ပိုင္းမွာ က်ေနာ္တို႔ လူထုေတြက ရဲေတြကို ျပန္ဝန္းရံလိုက္ေတာ့ ရဲေတြကလည္း ဖမ္းထားတဲ့လူကို ျပန္လႊတ္ေပးရင္ လူစုခြဲေပးနိုင္မလား ေတာင္းဆိုလာေတာ့ လူစုခြဲေပးမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာတူခ်က္ရေတာ့ က်ေနာ္ တို႔ ေအးေအးေဆးေဆး လူစုခြဲေပးလိုက္တာေပါ့။"
ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ျဖစ္ရာမွာ ရဲတပ္ဖြဲ႔ဘက္က လွ်ပ္စစ္တုတ္ေတြ၊ တုတ္ေတြနဲ႔ ရိုက္တာေၾကာင့္ ဒဏ္ရာရခဲ့သူေတြ၊ ထြက္ေျပးရင္းေခ်ာ္လဲၿပီး ဦးေခါင္းမွာ ဒဏ္ရာရသူေတြ ရွိခဲ့သလို ရဲတပ္ဖြဲ႔၀င္ေတြကို ဆႏၵျပသူေတြဘက္က ျပန္ရိုက္ တာေတြလည္းရွိတာေၾကာင့္ နွစ္ဖက္လံုးမွာ ဒဏ္ရာရသူေတြရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
ဆႏၵျပသူေတြဟာ လိြဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕ရဲ့ ေတာင္၊ ေျမာက္နဲ႔ အေရွ႕ဆိုၿပီး လမ္းေၾကာင္း ၃ ေၾကာင္းခြဲကာ လမ္းေလွ်ာက္ ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ခဲ့ၾကတာျဖစ္ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေၾကးရုပ္ထားရွိမယ့္ ပန္းျခံမွာ ဆံုၾကၿပီး အစိုးရရံုးေရွ႔အထိ သြားၾကဖို႔ စီစဥ္ထားတာပါ။ ရဲတပ္ဖြဲ႔က ပိတ္ဆိုတာေၾကာင့္ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ျဖစ္ၿပီး ဆႏၵျပပဲြဆံုးမယ့္ေနရာအထိ မေရာက္ခဲ့ဘဲ လူစုခြဲခဲ့ရတယ္လို႔ သိရပါတယ္။
ကယားျပည္နယ္ရဲ့ ေလးစားရတဲ့ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ သူရဲေကာင္းေတြရဲ့ ရုပ္တုေတြ မရွိေသး ခ်ိန္မွာ ေဒသခံေတြရဲ့ သေဘာဆႏၵမရယူဘဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရုပ္တု တည္ေဆာက္မွာကို လက္မခံႏိုင္တာ ျဖစ္တယ္လို႔ ခြန္းမ်ိဳးလိႈင္ဝင္း က ေျပာပါတယ္။ ဆႏၵျပပဲြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ၿမိဳ႔နယ္ရဲတပ္ဖဲြ႔ ထံ အေၾကာင္းၾကားစာတင္ထားၿပီးျဖစ္ တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဒီအေျခအေနအေပၚ အေထြေထြအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖဲ႔ြ၊ ရဲတပ္ဖဲြ႔နဲ႔ ျပည္နယ္အစိုးရတုိ႔ထံ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းေပမယ့္ အခုခ်ိန္ထိ ဖုန္းလက္ခံေျဖၾကားတာ မရွိေသးပါဘူး။
ဒီေန႔ ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ရာမွာ ေဒသခံအင္အား ၇၀၀ နီးပါးေလာက္ ပါဝင္ခဲ့ၿပီး တိုင္းရင္းသားေသြးခြဲေနမႈေတြ အလိုမရွိ၊ ကရင္နီသမိုင္းမွန္ေဖ်ာက္ဖ်က္သူ အလိုမရွိ၊ ျပည္နယ္အစိုးရက အတင္းအဓမၼ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရုပ္တု တည္ေဆာက္ေနမႈ အလိုမရွိ စတာေတြကို ေၾကြးေၾကာ္ခဲ့ပါတယ္။
ၿပီးခဲ့တဲ့ ဇြန္လ ၂၆ ရက္ေန႔ကစၿပီး လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရုပ္တုထားရွိမယ့္အေပၚ ကန္႔ကြက္စာေတြ ျဖန္႔ေဝခဲ့တဲ့ ခြန္းမ်ဳိးလႈိင္ဝင္း အပါအ၀င္ ၁၀ ဦးကို ရာဇသတ္ႀကီးပုဒ္မ ၅၀၅(ခ)(ဂ) အရ လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕နယ္တရားရံုးမွာ တရားစဲြဆုိထားတယ္လို႔ ခြန္းမ်ဳိးလႈိင္ဝင္း က ေျပာပါတယ္။ အဲဒီအမႈကို လာမယ့္ ဇူလိုင္လ ၅ရက္ေန႔မွာ လာေရာက္ရင္ဆုိင္ဖို႔ တရားရံုးက ဆင့္ေခၚစာ ပို႔ထားတယ္လို႔လည္း သိရပါတယ္။
RFA Burmese
https://www.rfa.org/burmese
“တိုင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္ [ေဖာ္ေဆာင္ရတာဟာ] အိမ္ေဟာင္းကို တည္ရုံအလုပ္မဟုတ္ဘဲနဲ႔ တခုလုံး ဖ်က္ဆီးၿပီးတဲ့ေနာက္ အဲဒီပ်က္သြားတဲ့ ေနရာမွာထပ္ၿပီး အိမ္အသစ္ေဆာက္တာနဲ႔ တူပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ဟာ တိုင္းျပည္ကို ေျပာခဲ့တဲ့အတိုင္း လုံး၀လြတ္လပ္ေရးကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ရေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုတဲ့အတိုင္း အဲဒီလုံး၀လြတ္လပ္ေရးကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဆုံးျဖတ္ခဲ့တယ္။ ဒီလုံး၀လြတ္လပ္ေရးကို ဆုံးျဖတ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဒီတိုင္းျပည္ကို ေၾကညာထားတဲ့အတိုင္း တႏွစ္အတြင္း လုံး၀လြတ္လပ္ေရးရေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုတာလဲ ကြ်န္ေတာ္တို႔လုပ္ေနလ်က္ပါပဲ။
ဘယ္အစိုးရမွလဲ ခြ်တ္ယြင္းခ်က္မရွိတဲ့ အစိုးရမရွိဘူး။ သို႔ေသာ္လဲဘဲ တိုင္းျပည္အေပၚမွာ ေစတနာရွင္းရွင္းထားၿပီး တဆင့္ထက္တဆင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔လုပ္လာတဲ့ လုပ္ငန္းဟာ တိုးတက္သလား မတိုးတက္ဘူးလား ဆိုတာခင္ဗ်ားတို႔ ျပန္ၾကည့္ပါ။……..ေနာက္အေတာ္ေလးၾကာလာယင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဟာ တိုင္းျပည္ကို အတိအလင္း ေၾကညာႏိုင္တဲ့ စကားမ်ိဳးလုပ္လာႏိုင္ပါဦးမယ္။
အဲဒီလို လုပ္လာတဲ့အခါမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဟာ လြတ္လပ္ေရးလုပ္ငန္းမယ္ ဘယ္ထိေအာင္ တစခန္း တက္လာၿပီး ဘယ္ထိေအာင္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းမွာ ဘယ္လို တစခန္း တက္လာျပန္ၿပီ အစရွိသည္အားျဖင့္ အဲဒီလို အခြင့္အလမ္းေတြကိုလဲ ခင္ဗ်ားတို႔ ျမင္ရပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီလို တိုင္းျပည္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးမယ္ လုပ္တဲ့လုပ္ငန္းမွာလဲ တဆင့္တက္လာတာကိုေသာ္၄င္း၊ အခုလြတ္လပ္ေရးလုပ္ငန္းနဲ႔ပတ္သက္
ၿပီး တဆင့္တက္လာတာကိုေသာ္၄င္း အဲဒီလိုတက္လာတာကို ခင္ဗ်ားတို႔ ရက္မၾကာမီမွာ ျမင္ရပါလိမ့္မယ္။
အဲဒီလို ျမင္ရရုံမကဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဒီအစိုးရႏွင့္ အရင္ကရွိတဲ့ အစိုးရေတြႏွင့္ ယွဥ္ၾကည့္လိုက္ယင္ က်ဳပ္ေျပာရဲတယ္။ ယခု အစိုးရထဲမွာ လာဘ္စားတဲ့လူေတြ မရွိပါဘူးဆိုတာ က်ဳပ္ေျပာရဲတယ္။
က်ဳပ္တို႔ဟာ ဒီတိုင္းျပည္မွာ အစိုးရျဖစ္ေအာင္ အတင္းအဓမၼလုပ္လာလို႔ အစိုးရျဖစ္တာ မဟုတ္ဘူး။ တိုင္းျပည္လူထုရဲ႔ ေထာက္ခံမွႈနဲ႔ က်ဳပ္တို႔အစိုးရျဖစ္ေနတာ တိုင္းျပည္ကမၾကည္ညိဳဘူးဆိုတာ က်ဳပ္တို႔သိတဲ့တေန႔မွာ က်ဳပ္တို႔လဲ မေနဘူး။ တြယ္မေနပါဘူး။ ထြက္မွာပါဘဲ။ သို႔ေသာ္လဲဘဲ တႏွစ္ေလာက္ က်ဳပ္တို႔ကို ေစာင့္ၾကည့္တဲ့အခါမွာ က်ဳပ္တို႔ဟာ ဘယ္လိုလူစားေတြလဲ။ ရာဇ၀င္မွာ အေရးခံမဲ့ လူစားမ်ိဳးေတြလား။ ရာဇ၀င္မွာ အဆဲခံမဲ့ လူစားမ်ိဳးေတြလားဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႔ ကိုယ္တိုင္သိပါလိမ့္မယ္။……..
တိုင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္း ညီညြတ္ေရး၊ တိုင္းရင္းသားလူထု ညီညြတ္ေရး၊ စားဖားသမားေတြ ညီညြတ္တာ ကြ်န္ေတာ္မလုိခ်င္ပါဘူး။ တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္းညီညြတ္ေရး၊ တိုင္းသူျပည္သား လူထုညီညြတ္ေရး၊ အဲဒီညီညြတ္ေရး ႏွစ္ခုမရွိသမွ် ကာလပတ္လုံး၊ ဒီတိုင္းျပည္ဟာ လြတ္လပ္ပင္လြတ္လပ္ျငားေသာ္လဲ ဘယ္ပါတီတက္တက္၊ ဘယ္အစိုးရလုပ္လုပ္၊ ဖာသယ္တိုင္းျပည္ျဖစ္ေနမွာဘဲလို႔ကြ်န္ေတာ္ေျပာခ်င္တယ္။…..
ဗမာေတြ စိတ္ထဲမွာ ဗမာေတြဟာ စိတ္ဓာတ္ထက္တယ္ ဘာညာနဲ႔ တလြဲဆံပင္ေကာင္းေနတယ္ဆိုတာနဲ႔ အတူတူပါဘဲ။ ဒီစကားဟာ ဒီေနရာမွာသုံးဖို႔ ဟာေတြပဲ။ ဗမာေတြစိတ္ဓာတ္က မဟုတ္တဲ့ေနရာမွာ သြားၿပီးေကာင္းေနတယ္။ တကယ့္ေနရာေတြက်ေတာ့ အသုံးမက်ဘူး။ ဗမာျပည္ လြတ္လပ္ေရးရေအာင္ ဆိုတာမ်ိဳးမွာ အသုံးမခ်တတ္ဘူး။ ဗမာျပည္ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးလုပ္တဲ့ ေနရာမ်ိဳးမွာ အသုံးမခ်တတ္ဘူး။ ဗမာဗမာခ်င္း ခ်ဖို႔မွာ လုပ္ခ်င္တယ္။….
ခင္ဗ်ားတို႔ဟာ လြတ္လပ္ေရးကို လိုခ်င္ယင္၊ လြတ္လပ္ေရးရႏိုင္ေလာက္တဲ့ စည္းကမ္းကို ရွိၾကပါ။ လြတ္လပ္ေရးကို လိုခ်င္လို႔ရွိယင္ လြတ္လပ္ေရးကို ရႏိုင္တဲ့ ညီညြတ္မွႈကို ထိန္းသိမ္းထားပါ။ လြတ္လပ္ေရးကို လိုခ်င္ယင္ လြတ္လပ္ေရးကို ရႏိုင္တဲ့ ထူေထာင္မွႈကို လုပ္ၾကပါ။ အဲဒီလို လုပ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ေရွ႕ကို လြတ္လပ္ေရးအရသာကို ခံစားစံစားခ်င္တယ္ဆိုယင္၊ အလုပ္လုပ္ၾကဖို႔၊ စည္းကမ္းရွိၾကဖို႔၊ ယခုကတည္းက ခင္ဗ်ားတို႔ကိုယ္ကို အက်င့္ဆိုးေတြ၊ အက်င့္ေဟာင္းေတြ၊ ေစာက္က်င့္ေတြကိုျပင္ၾကဖို႔ လိုၿပီဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ ကေန႔ေျပာခဲ့ခ်င္တယ္။”
(စာေပဗိမာန္ထုတ္ ျပည္သူ႔လက္စြဲစာစဥ္ထုတ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းမိန္႔ခြန္းမ်ား ၁၉၄၅-၁၉၄၇ စာအုပ္မွ မူရင္းသတ္ပုံအတိုင္း ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပသည္။)
တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္းညီညႊတ္ေရး၊တိုင္းသူျပည္သား လူထုညီညႊတ္ေရး၊
အဲဒီ ညီညႊတ္ေရး ႏွစ္ခု မရိွသမွ် ကာလပတ္လံုး
ဒီတိုင္းျပည္ဟာ လြတ္လပ္ပင္ လြတ္လပ္ျငားေသာ္လည္း
ဘယ္ပါတီတက္တက္၊ ဘယ္အစိုးရ လုပ္လုပ္ ဖာသယ္တိုင္းျပည္ျဖစ္ေနမွာပဲလို႔
က်ြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္တယ္။
ဒီေတာ႔ကာ ဒီႏွစ္ခုကို ခင္ဗ်ားတို႔ မပ်က္ျပားပါေစနဲ႔။
ဘယ္သူက ဘာလုပ္လုပ္ မပ်က္ပါေစနဲ႔။
အဲ႔ဒါ အင္မတန္ အေရးႀကီးတယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း
ဗမာေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ဟာ မဟုတ္တဲ႔ေနရာေတြမွာ သြားၿပီး ေတာ္ေနၾကတာ၊
တကယ္႔ေနရာေတြမွာ အသံုးမက်ဘူး။
ဗမာျပည္ လြတ္လပ္ေရး ရေအာင္ လုပ္ရမယ္႔ တိုက္ပြဲမ်ိဳးမွာ အသံုးမက်ခ်င္ဘူး။
ဗမာျပည္ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရးမွာ အသံုးမက်ခ်င္ဘူး။
ဗမာ ၊ ဗမာ အခ်င္းခ်င္း ခ်ဖို႔မွာ လုပ္ခ်င္တယ္။
အဲဒါမ်ိဳးေတြ လုပ္ခ်င္တယ္။
ဒါမ်ိဳးေတြ လုပ္ခ်င္လို႔ ဘယ္ေတာ႔မွ အက်ိဳးမရိွဘူး။
ဒီတိုင္းျပည္ ဘယ္ေတာ႔မွ ျပန္လည္ မထူေထာင္ႏိုင္ဘူး။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း
သိန္းႏွစ္ေသာင္းကုန္က်မည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရွပ္ရွင္ အိပ္စိုက္ရိုက္ကူးမည္ဟု ဇာဂနာ ေျပာၾကား
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႏွစ္ ၁၀၀ ျပည့္တြင္ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ ႐ုံတင္ျပသနိုင္မည္ ေႂကြးေၾကာ္ကာ ရိုက္ကူးရန္ ႀကိဳးစားခဲ့ၾကသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားသည္ ဝိဝါဒကြဲျပားမွုမ်ား ေငြေၾကးမလုံေလာက္မွုမ်ားႏွင့္ ေမ်ာေနခဲ့ရာ လာမည္ ၂၀၁၉ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ ၃၁ ရက္ေန႔တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကား ထြက္ရွိရန္ ႀကိဳးပမ္းေနၿပီဟု ဗိုလ္ခ်ဳပ္႐ုပ္ရွင္ ျဖစ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕မွ ဒါရိုက္တာေမာ္သူရ(ဇာဂနာ)က အတည္ျပဳေျပာၾကားလိုက္ပါတယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကား ၿပီးေျမာက္ရန္အတြက္ က်ပ္သိန္းႏွစ္ေသာင္း ကုန္က်မည္ျဖစ္ေသာ္လည္း လွူဒါန္းရရွိေသာ ေငြေၾကးမွာ က်ပ္သိန္း ၂,၀၀၀ ဝန္းက်င္ရရွိထားၿပီး၊ ဇာတ္ကားအတြက္ ျဖစ္ေျမာက္ေရးေကာ္မတီမွ က်ပ္သိန္း ၈,၀၀၀ ဝန္းက်င္ စိုက္ထုတ္သုံးစြဲခဲ့ၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။
ရရွိထားေသာေငြေၾကးႏွင့္ ဇာတ္ကားကုန္က်မည့္စရိတ္မွာ မ်ားစြာကြာျခားလၽွက္ရွိသည္ကို မီဒီယာမ်ားတြင္ မေျပာျဖစ္ခဲ့ပဲ ဇာတ္ကားစတင္ရိုက္ကူးနိုင္ရန္သာ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၿပီးေနာက္ ေျပာဆိုေဝဖန္မွုမ်ားရွိလာသည့္အေပၚ မ်ားစြာစိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိေၾကာင္း ဇာတ္ကားျဖစ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕ကိုယ္စား ဇာဂနာက ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကား ၿပီးစီးေအာင္ျမင္ရန္ လိုအပ္ေနေသာ ေငြေၾကးမ်ားကို မည္သူ႔ထံမွ အလွူခံသြားမည္မဟုတ္ပဲ ဇာတ္ကားျဖစ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕၏ ကိုယ္ပိုင္ေငြေၾကးမ်ားျဖင့္ စိုက္ထုတ္သုံးစြဲ အေကာင္အထည္ေဖာ္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဇာတ္ကားတြင္ ေရြးခ်ယ္ခံထားရေသာ သ႐ုပ္ေဆာင္မ်ားကိုလည္း မၾကာမီျပန္လည္ဆက္သြယ္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဒါရိုက္တာေမာင္သူရ(ဇာဂနာ)မွ သတင္းမီဒီယာမ်ားအား ရွင္းလင္းေျပာၾကားခဲ့သည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားကို ၂၀၁၉ ခုႏွစ္ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းတြင္ အၿပီးသတ္ရိုက္ကူး ျပသသြားမည္ျဖစ္သည္။ ေမၽွာ္လင့္ၾကပါကုန္…
သတင္းရင္းျမစ္−ျမန္မာ့အလင္း
Credit: popoplay
"ေဟ့.."တာရာ" အျပင္က စကားေျပာေနတဲ့ေကာင္ေတြ အကုန္လုံး ငါ့ဆီ အျမန္ဆုံး ေခၚခဲ့စမ္း..သြားစမ္း ျမန္ျမန္ကြ.."......
ေအာ္ေငါက္ကာ က်ေနာ့ဘက္သို႔ လွမ္း၍အမိန္႔ေပး
လိုက္၏..
ပါးစပ္သရမ္း ေနၾကေသာ ဘသားေခ် ာ မ် ားက သူတို႔ေခါင္း မီးေလာင္ေတာ့မည့္ အေျခအေနကို ခုထိ မရိပ္မိ (ပုံမက် ပန္းမက်)စစ္ဝတ္စုံမ်ားကို သာ ၾကည့္ရင္း တစ္ဝါးဝါး တစ္ဟားဟား ပြဲၾကေန ၾကတုန္း ပင္...
က်ေနာ္ လည္း တစ္ခ်ိဳးထည္း သြားေရာက္ကာ ဘသားေခ်ာ အားလုံးကို (အရာ႐ွိ အရာခံ အၾကပ္တပ္သား ပါ မက်န္) ဗိုလ္ခ်ဳပ္အမိန္႔အရ သူ႔႐ုံးခန္းထဲသို ေခၚယူခဲ့ရေပ၏...
အထဲေရာက္ေသာအခါ .....
က်ေနာ္ က စစ္ထုံးစံ အတိုင္း အားလုံးကို ေခၚေဆာင္လာၿပီး ပါေၾကာင္း သတင္းပို႔ ကာ အေလးျပဳ လို႔ပင္ မဆုံးေသး......
"မင္းတို႔ ..ဘာေကာင္ေတြတုန္းကြ...ဟင္...ေဟ့....ငါေမးတာ မၾကားဘူးလား..."
စူးစူး၀ါး၀ါး ေမးျမန္းလိုက္သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ အသံသည္ စစ္ဌာနခ်ဳပ္ တစ္ခုလုံးကို လႊမ္းမိုးသြားပါေတာ့သည္....
သူတို႔သည္ ေၾကာင္၍ေနၾကၿပီး မွင္သက္မိေနသူမ်ား
ပမာ တစ္စုံတစ္ရာ အေျဖကို မေပးဝံ့ၾကေခ် ..သတိအေနနဲ႔ ၿငိမ္သက္စြာ ရပ္ေနၾကပါသည္...
"ေျပာၾကစမ္း...မင္းတို႔ ဘာေကာင္ေတြ တုန္း..ငါေမးေနတာ မင္းတို႔မၾကားဘူးလား....ခုနတင္ မင္းတို႔ ရယ္လား ေမာလား နဲ႔ ေျပာေနၾကတာေတြေလ..."
ဒုတိယအႀကိမ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က စူးစူးဝါးဝါး ေအာ္ဟစ္ေမးျမန္း
လိုက္ျပန္ပါသည္...
အေမးခံရသူ အားလုံး မ်က္ႏွာေသ ကေလးေတြႏွင့္
ဣေျႏၵ ပ်က္ကာ တုန္ေနၾကေလၿပီ.......
"က်ေနာ္ တို႔ ..စစ္ဝတ္စုံေတြ ညံ့တာနဲ႔ ေဝဘန္မိပါတယ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္..."
ဗိုလ္ႀကီးအဆင့္ ႐ွိသူ တာဝန္ခံတစ္ေယာက္က အရဲ႕စြန္႔ကာ ေျဖၾကား သတင္းပို႔လိုက္ပါသည္...
"ဘာကြ....စစ္ဝတ္စုံေတြ ည့ံတယ္ ၾကမ္းတယ္..လက္ေတာင္ မသုတ္ခ်င္ဘူး ဟုတ္လား.....ငါအကုန္ၾကား
တယ္ မင္းတို႔ေျပာေနတာေတြ......."
က်ယ္ေလာင္စြာ ေျပာလိုက္ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ ကုလားထိုင္မွ ျဗဳန္းကနဲ ထရပ္ရင္း တန္းစီးထားသူမ်ားေ႐ွ႕သို ႐ုတ္ခနဲ တက္လာကာ....
"မင္းတို႔...ငါအုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ တပ္ထဲက ထြက္...ခုထြက္ၾက..အလကားေကာင္ေတြ..မင္းတို႔ကို ငါနဲနဲမ အထင္မႀကီးေတာ့ဘူး.....အလကား..ႏြားေတြ.......
ငါတို႔ ယိုးဒယားကေန ဒီအထိ...ရန္သူကို ရင္ဆိုင္တိုက္ခိုက္လာတာ...ဘာေတြဝတ္ၿပီး တိုက္ခဲ့ၾကလည္း..."ေျပာၾကစမ္း..."
စိတ္လိုက္မာန္ပါ လက္သီးလက္ေမာင္းတန္း ကာ ေမးလိုက္ျပန္ပါသည္.."...
"မင္းတိုက ...ခုမွ...ယူနီေဖာင္းေလး....စစ္ဝတ္စုံေလး..ဘာေလး နဲ႔ ေရးႀကီးခြင္က်ယ္ လုပ္လို႔...ေဟ့..
တိုင္းျပည္နဲ႔ လူထုအတြက္.ဆိုရင္ စစ္ဝတ္စုံမ႐ွိလို႔ ...ခါးေတာင္းက်ိဳက္ၿပီး တိုက္ရေရာ..ဘာျဖစ္..ေသးသလဲကြာ..
ေဟ့..တိုင္းျပည္နဲ႔...လြတ္လပ္ေရးအတြက္...ကိုယ္တုံးလုံး ခြၽတ္ တိုက္ရေရာ....ရီးျဖစ္လား...ေျပာစမ္း...စစ္တိုက္ ႏိုင္ဘို႔သာ အဓိက..ကြ........ခုေတာ့..မင္းတို႔က..
ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ စကားေတြ ေျပာလို႔...."...
ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ..တန္းစီရပ္ေနသူအားလုံး ကို တစ္ေယာက္ခ်င္း ေစ့ေစ့ၾကည့္ ကာ ေဝဘန္ရင္း ေအာ္ေငါက္ေန၏...
"ခုေတာ့... မင္းတို႔ ေျပာေနတဲ့ စကားေတြ က ..
တိုက္ပြဲမွာ က်ဆုံး ခဲ့ရတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြကို ..သစၥာေဖာက္
ေနသလို ပဲကြ....အလကား သစၥာ ေဖာက္ေတြ...မင္း တို႔ကို ငါ့တပ္ထဲမွာ မထားဘူး...ထုတ္ကို ထုတ္ျပစ္ရမယ္...အေခ်ာင္သမားေတြ..."
ႀကိမ္းဝါး လိုက္ျပန္ ပါသည္...
အႀကိမ္းခံရသူ ..အားလုံးမွာ..မ်က္ရည္က် သူကက်.
.ဒူးခ်င္း႐ိုက္ခတ္သူ ႐ိုက္ခတ္ ႏွင့္ အေတာ္ပင္ စိတ္ထိခိုက္ ..ေနၾကေပၿပီ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ ေခါက္တုံ႔ ေခါက္ျပန္ လမ္းေလ်ာက္ရင္း..
"ဘာလည္းကြ..မင္းတို႔က ဂ်ပန္ေတြကားစီးၿပီး..အဝတ္ေကာင္းဝတ္ေနတာ ကို အားက်တာလား...ေဟ့....မင္း တို႔မွတ္ထား..ငါတို႔တပ္မေတာ္သား ဆိုတာ ျပည္သူ လူထု ရဲ႕ သားသမီးေတြကြ.....ခုၾကည့္စမ္း...ျပည္သူေတြဘဝကို...စစ္ေဘးစစ္ဒဏ္က တစ္ဘက္..ဖက္ဆစ္ငပုေတြ ရဲ႕ အႏိုင္က်င့္ ဗိုလ္က်ခံေနရတာ ကတစ္ဖက္...
ဒါကို ...မင္းတို႔လုိ..ေကာင္ေတြက ဇိမ္ခံခ်င္ေနၾကတယ္..
အဝတ္ေကာင္းေတြဝတ္ခ်င္တယ္...ကာသစ္ေတြ စီးခ်င္တယ္......
ဒုကၡ ေရာက္ေနတဲ့ ျပည္သူေတြ မ်က္ႏွာကို မွ မေထာက္
မင္းတို႔ က အခြင့္အေရးေတြ ပိုယူခ်င္ေနၾကတယ္..
မွတ္ထား..အဲ့လုိအျမင္မိ်ဳး အေတြးမ်ိဳး အက်င့္မ်ိဳးေတြ ႐ွိေနသမ်ွ ....ငါ...ေမ်ွာ္မွန္းလာတဲ့ "ျပည္သူ႔တပ္မေတာ္" နဲ႔ေတာ့ ေဝးပါေသးတယ္ ကြာ.....သိပ္႐ွက္စရာေကာင္း
တယ္........
မင္းတို႔ ...ျပည္သူလူထု အတြက္..စစ္တုိက္ေနတယ္ဆိုတာ..အလကားပဲ...လုံးဝ အဓိပၸါယ္ မ႐ွိဘူး...."
ေအး...မင္းတို႔ အဲ့သလို ျပည္သူလူထုနဲ႔ ၾကပ္ၾကပ္ေသြးခြဲစိတ္ ေတြထားၾက...ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ
ျပည္သူ႔တပ္မေတာ္ ေတာ့ ျဖစ္မလာဘူး...ျပည္သူ႔ ခ်ဥ္ဘတ္ပဲ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္..
အလကား ေခြးေကာင္ေတြ...ဘာမွ အသုံးမက်တဲ့ေကာင္ေတြ မင္းတို႔ကို ငါ့တပ္ထဲက ထုတ္ကို ထုတ္ရမယ္...
ေဒါနဲ႔ ...ေမာနဲ႔..ႀကိ္မ္းဝါးလိုက္ျပန္ပါသည္....
"မွားပါၿပီ ဗို္လ္ခ်ဳပ္..က်ေနာ္တို႔.ေနာင္တရပါၿပီ..ဗိုလ္ခ်ဳပ္."
ငိုသံမ်ားျဖင့္ အရာ႐ွိ ႏွစ္ဦးက ကတုန္ကရင္ ေတာင္းပန္ တိုးလိ်ဳဳးလိုက္ပါသည္..
"ငါ..ဘယ္လို ဝတ္ထားသလဲ..ၾကည့္ျကစမ္း...မင္းတို႔ နဲ႔ ဘာျခားလည္း...မင္းတို႔ က ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ လုပ္လို႔..ကြာ"...
ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ သူ၏ စစ္ဝတ္စုံ အႏြမ္းကို ပုတ္၍ ပုတ္၍ ျပလိုက္ျပန္ပါသည္.....
"မွားပါၿပီ....ဗိုလ္ခ်ဳပ္...က်ေနာ္ တိုအမွားကို သိပါၿပီ...."
မ်က္ရည္ ၿဖိဳင္ၿဖိဳင္ျဖင့္ ဝိုင္း၍ေတာင္းပန္ကာ အသနား ခံ
လိုက္ၾကျပန္သည္..
ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္..ေဒါသထြက္ေနေသာ မ်က္လုံးႀကီးမ်ားျဖင့့္.ေတာင္းပန္ေနသူမ်ားကို ဝင့္ၾကည့္လို္က္ရင္း....
"မွတ္ထား...ငါ့တပ္ထဲမွာ...အခြင့္အေရး ယူခ်င္တဲ့ အေကာင္ တစ္ေကာင္မွ မ႐ွိေစရဘူး..လူထုငတ္ရင္ အားလုံး ငတ္ရမယ္ ..လူထုဆင္းရဲရင္ အားလုံး ဆင္းရဲ ရမယ္.ငါလဲဆင္းရဲ ရမယ္...
ခုေတာ့ ...မင္းတို႔ေကာင္ေတြကြာ....ငါလိုက္ၿပီး..ကန္ထုတ္လို္က္ ရရင္...
သြားၾကစမ္း...ျမန္ျမန္ ထြက္သြား..အေကာင္႐ႈပ္ေတြ
ၾကာၾကာေနရင္ ငါေဆာ္မိ လိ္မ့္မယ္...."
ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ႀကိမ္းဝါးကာ အားလုံးကို ေမာင္းႏွင္ထုတ္
လို္က္သည္...
ပါးစပ္သရမ္းမိသူ အားလုံး လည္း...အေရးတႀကီး
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ကို အေလးျပဳ ကာ..ေၾကာက္ေၾကာက္ ရြံ႔ရြံႏွင့္
သုတ္ေခ်တင္ ၾကေလၿပီ....
က်ေနာ္ သည္လည္း ညာလက္ကုိ ေျမႇာက္ကာ ဦးထုပ္ ႏုတ္ခမ္းတြင္ တင္းတင္းကပ္လ်က္ အေလးျပဳ ျခင္းအားလုံး တို႔ထက္ သာလြန္၍.....
သူ၏ ေခါင္းေဆာင္ပီသမႈ႔ ...ျပည္သူလူထု အေပၚ ညႇာတာမႈ႔...ရဲေဘာ္ရဲဘက္ စိတ္ဓာတ္ ႐ွိမႈ႔အတြက္..
ေရာင္ျပန္ဟပ္ လာေသာ ႐ိုေသေလးစားမႈ႔ စိတ္ဓာတ္ အျပည့္ျဖင့္ တစ္ကယ္ ့ေခါင္းေဆာင္....စစ္ေသနာပတိေကာင္း ပီသလွသည့္ ဗို္လ္ခ်ဳပ္ကို ႏုတ္ဆက္ အေလးျပဳ လို္က္ရေပေတာ့ သတည္း........
(ဗိုလ္တာရာ၏ ကိုယ္ေတြ႔ သမို္င္းဝင္ စကားမ်ားကို ထပ္ဆင့္ ခံစားပါသည္...)
Tint Wai.....
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေရးဆြဲသည့္ ဖခင္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ပုံမ်ား
ဒုတိယေန႔စကား၀ုိင္းအၿပီးတြင္ စိတ္တိုေဒါသအထြက္ဆံုးသူသည္ကား စစ္သားေဟာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္သည့္ ဦးတင္၀င္းပင္ ျဖစ္ေလ၏။ ကိုမင္းညိဳက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ထက္အရင္ ျမန္မာ့အမ်ိဳးသားတပ္မေတာ္ဖြဲ႕ဖို႔ေျပာခဲ့သည္ဆိုေသာ စကားအား ဦးတင္၀င္း လံုး၀ မေက်နပ္။ သို႔ေသာ္လည္း ထိုစကားကို ဦးေစာက ေျပာခဲ့ေၾကာင္း ေရးထားတာ ေတြ႔သည္မို႔ ဦးတင္၀င္းအေနျဖင့္ မေက်မနပ္ျဖစ္ခဲ့ေသာ္လည္း ေအာင့္အီးသည္းခံယံုမွ တစ္ပါး အျခား မရွိေတာ့ေပ။
ကၽြန္ေတာ္။ ကိုမင္းညိဳက လာေတာ့လာသားဗ်။ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို အလဲထိုးဖို႔ စကားလံုးေတြ ရွာလာသလားမွတ္ရတယ္ဗ်။
ဦးတင္၀င္း။ ခင္ဗ်ားကပါ ကိုမင္းညိဳဘက္ ပါေနၿပီလား။ က်ဳပ္တို႔ေခါင္းစဥ္က ဦးေစာ ဘာေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သတ္ခဲ့သလဲ ဆိုတာကိုလဲ မေမ႔နဲ႔အံုး။
ဟုတ္ေတာ့လဲဟုတ္သည္။ တပ္မေတာ္ဆိုသည့္ စကားရပ္သည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ကို ရည္ရြယ္သည္မို႔ ကိုမိုးညိဳ၏ စကားမွာ လက္သင့္ခံႏိုင္ဖြယ္ မရွိ။ တပ္မေတာ္၏ အစသည္ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္၊ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္၏ အစသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းမွလြဲ၍ အျခားမရွိဟု ကၽြန္ေတာ္တို႔ မွတ္သားခဲ့သည္မွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာခဲ့ေလၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္စဥ္ သမိုင္းဖတ္ခဲ့စဥ္တုန္းကလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ ဂ်ပန္ျပည္သြားသည္။ စစ္ပညာ သင္သည္။ ျပီးလွ်င္ ထိုင္းႏိုင္ငံေတာင္ပိုင္းတြင္ တပ္မေတာ္ဖြဲ႕ကာ ျမန္မာႏိုင္ငံ သို႔ ၀င္လာသည္သာ ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ အေတြးမဆုံးခင္မွာပင္ ကိုမင္းညိဳ တစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီ ေရာက္လာၿပီး ႏႈတ္ဆက္ေလ၏။
ကိုမင္းညိဳ။ ကိုတင္၀င္းစတိုင္က ဒီေန႔ေတာ့အမွန္အကန္ေဆာ္ေတာ့မယ့္ပံုပါလားဗ်။
ကိုမင္းညိဳ၏ ၿပံဳးစစအေျပာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ၿပံဳးမိသြားသလို ဦးတင္၀င္းလည္း ခပ္မဲ့မဲ့ျဖင့္ ၿပံဳးၿပီး ျပန္ေျပာလိုက္ေလ၏။
ဦးတင္၀င္း။ အမွန္ပဲဗ်ိဳ႕။ ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားေျပာတာေတြဟုတ္မဟုတ္ လိုက္ရွာ ဖတ္ေတာ့ ခင္ဗ်ားေျပာခဲ့တာေတြကို ေတြ႔ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားက ေကာင္းကြက္ ေတြကိုပဲ လိုရာဆြဲၿပီးတမင္တကာေရြးေျပာသြားတာကိုးဗ်။
ကိုမင္းညိဳ။ ဟဟ။ ျမန္မာေတြ မေကာင္းဘူးလို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ မေကာင္းေၾကာင္းေတြက ခင္ဗ်ားတို႔ဘယ္မွာဖတ္ဖတ္ ဖတ္လို႔ရတယ္။ ေကာင္းတာကို ခင္ဗ်ားတို႔ ဘယ္မွာမွ ဖတ္ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ တစ္ကမၻာလံုးက ေလးစားပါတယ္ဆိုတဲ့ ဟိုတစ္ေယာက္ရဲ႕မေကာင္းေၾကာင္းေတြ ခင္ဗ်ားတို႔ ဘယ္မွာဖတ္ခြင့္ရလို႔လဲ။ အြန္လိုင္းစြယ္စံုက်မ္းလို႔ေခၚတဲ့ Wikipedia မွာေတာင္ ျဖဳတ္ထုတ္ခဲ့ေသးတယ္။
ကၽြန္ေတာ္။ ေတာ္ပါဗ်ာ။ လက္ရွိႏိုင္ငံေရးေတြ မပါေၾကး။ ဦးေစာ ဘာေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို သတ္ခဲ့သလဲဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ကိုပဲ ဦးတည္ေျပာၾကရေအာင္။ ကၽြန္ေတာ္ပဲ ျပန္အစေဖာ္မယ္ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ား ပထမရက္တုန္းက လြတ္လပ္ေရးရဖို႔ေသခ်ာ ေနၿပီမို႔ ျပည္ေထာင္စုၾကီး ကြဲထြက္မသြားေအာင္ ခြဲထြက္ခြင့္ကတိေတြေပးခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ကို ဦးေစာက အနစ္နာခံၿပီး သတ္ေပးခဲ့တယ္လို႔ ခင္ဗ်ား ေျပာခဲ့တယ္ မဟုတ္လား။
ကိုမင္းညိဳ။ ျဖည္းျဖည္းေပါ့ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားတို႔ ႏွစ္ ၆၀ ေက်ာ္ အရိုးစြဲလာတဲ့ ကိစၥ၊ လူသန္း ၅၀ လံုး တရား၀င္လက္ခံထားၿပီးသားကိစၥကို ဟုတ္တယ္ တစ္ခြန္းထဲေျပာယံုနဲ႔ ခင္ဗ်ား တို႔ ဘယ္လက္ခံမလဲ။ သမိုင္းကြင္းဆက္ေလးေတြ ခ်ိတ္မွ အဆင္ေျပမွေပါ့။ မဟုတ္ ဘူးလား ကိုတင္၀င္းရ။
ရုတ္တစ္ရက္ သူ႔ဘက္လွည့္ၿပီးေထာက္ခံမဲ့ေတာင္းလာသျဖင့္ ဦးတင္၀င္းမ်က္ႏွာကား ေထာက္ခံရမလို၊ ကန္႔ကြက္ရမလိုျဖစ္သြားၿပီး ကိုမင္းညိဳသေဘာအတိုင္း ဆိုသည့္ အမူအယာမ်ိဳး ျပေလ၏။
ကိုမင္းညိဳ။ ဒီအေၾကာင္းကိုေဆြးေႏြးတဲ့အခ်ိန္မွာ ခင္ဗ်ားတို႔က ဦးေစာဟာ ဒါေတြ လုပ္ခဲ့လို႔ အင္မတန္ယုတ္မာတဲ့သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္း ေကာက္ခ်က္ဆြဲ ေျပာၾက သလိုပဲ ကၽြန္ေတာ္ကလဲ ဦးေစာ ဒါေတြကိုလုပ္ခဲ့လို႔ ဒါမ်ိဳးျဖစ္တယ္ဆိုၿပီး ျပန္ေျပာရမွာပဲ။
ကၽြန္ေတာ္။ အဂၤလိပ္၊ဂ်ပန္၊ အဂၤလိပ္ ဆိုတဲ့ ေခတ္ ၃ ေခတ္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ဦးေစာတို႔ ဘာေတြလုပ္ၾကသလဲဆိုတာ လိုက္ဖတ္ၾကည့္ဖူး တယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႔ရသေလာက္ ကေတာ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ ခပ္ဆင္ဆင္ပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဦးေစာကေတာ့ လြတ္လပ္ေရး ႀကိဳးပမ္းခဲ့တဲ့ သခင္ေတြကို ႏွိမ္ႏွင္းခဲ့ဖူးတယ္။
ကိုတင္၀င္း ။ အမွန္ပဲေလဗ်ာ။ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရွိေပမယ့္ ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ အဂၤလိပ္ကို ဖားျပီး သခင္ေတြကို ဦးေစာက ႏွိမ္ႏွင္းခဲ့တာေပါ့။ ဒါတင္မကေသးဘူး။ ဒီလူက နန္းရင္း ၀န္ လုပ္ေနတုန္း လာဘ္ေငြယူၿပီး ရာထူးခန္႔တာေတြ လုပ္ခဲ့ေသးတာကိုပါ ခင္ဗ်ား ျငင္းခ်င္ေသးလို႔လား။
ကိုမင္းညိဳ။ ဟဟ။ ကိုယ္က်ိဳးအတြက္လုပ္ခဲ့တယ္လို႔ေျပာၾကေၾကးဆို ဗိုလ္ခ်ဳပ္လဲ ေအာင္ဆန္း-အက္တလီစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္တုန္းကအဓိကကူညီေပးခဲ့တဲ့ဦးဘေဘကို ကုန္သြယ္ ေရး ၀န္ၾကီးကေနထုတ္၊ ရြာမွာစာသင္ေနတဲ့ သူ႔အစ္ကို ဦးဘ၀င္းကို တိုက္ရိုက္ ရာထူး ခန္႔ခဲ့ေပးတာကိုက် ခင္ဗ်ားဘာေျပာမတုန္း ကိုတင္၀င္းရဲ႕။
နက္ေမာက္ၿမိဳ႕တြင္ ေက်ာင္းဆရာလုပ္ေနရာမွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏တိုက္ရိုက္ေခၚခန္႔မႈေၾကာင့္ ကုန္သြယ္ေရး၀န္ႀကီးျဖစ္လာၿပီး ၂ လခန္႔အၾကာတြင္လုပ္ၾကံခံခဲ့ရၿပီးေနာက္ အာဇာနည္ (၉) ဦး စာရင္း၀င္ျဖစ္ခဲ့သည့္ ဦးဘ၀င္းအေၾကာင္းကို ကိုမင္းညိဳကေထာက္လိုက္သျဖင့္ ဦးတင္၀င္းက ဒါက အမ်ားသေဘာနဲ႔လုပ္တာလို႔ က်ဳပ္ဖတ္ဖူးပါတယ္ ဆိုၿပီး ေျပာယံု အျပင္ စကား မဆက္ႏုိင္ေတာ့ေပ။
ကိုမင္းညိဳ။ ခံစားခ်က္ေတြ မပါနဲ႔ ကိုတင္၀င္းရ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ေခါင္းစဥ္တစ္ခုကို တပ္ၿပီး ေဆြးေႏြးၾကတာ။ ေျပာသမွ်တိုင္းက ခံစားခ်က္ကို အဓိကမထားတဲ့ ဗဟုသုတ ျဖစ္ေလ အက်ိဳးရွိေလပဲ မဟုတ္လား။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာက ၿဗိတိသွ်အစိုးရ လက္ထက္ နန္းရင္း၀န္တစ္ေယာက္နဲ႔ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ပါ၀ါကို ေျပာခ်င္တာ။
ကၽြန္ေတာ္။ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္ရဲ႕စကားထက္ နန္းရင္း၀န္ တစ္ေယာက္ရဲ႕ စကား ဟာ ပိုျပီး သက္ေရာက္ မႈ ရွိတယ္ဆိုတာေတာ့ လက္ခံပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ဂ်ပန္ျပည္ မွာ ဂ်ပန္-ျမန္မာခ်စ္ၾကည္ေရး အသင္းကို ထူေထာင္တဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေတြ၊ ျပည္တြင္းက ၀န္ၾကီးေတြနဲ႔ အျခား အဆက္အသြယ္ေတြေၾကာင့္သာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ စစ္ပညာ သင္ခဲ့ရတယ္ဆိုတာကိုလည္း ေတြးလို႔ေတာ့ ရပါတယ္။ ဒါက လည္း ကၽြန္ေတာ္ ေသခ်ာ မေလ့လာမိ လို႔လဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
ကိုမင္းညိဳ။ ဦးေစာ အဂၤလန္ကိုသြားတုန္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ေတာင္ စစ္ပညာ မသင္ရ ေသးဘူး။ ျပီးေတာ့ ဦးေစာက ျမန္မာႏိုင္ငံသား နန္းရင္း၀န္ၾကီးဗ်ာ။ သူ႔တပ္ဖြဲ႕ေတြ ကလည္း မနည္းဘူး။ သခင္ေတြရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈေတြ အကုန္သိေနမွေတာ့ လက္ေထာက္ ခ်ျပီး ဖမ္းဆီးအမႈ ဆင္လို႔ ရတဲ့ အေနအထားေတြ ရွိေနတာပဲ။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ နန္းရင္း၀န္ တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ သူသာလက္မခံခဲ့ရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ကို သတင္းေပးတားလို႔ ရတဲ့ အေျခအေနမွာ ရွိမွာပဲ မဟုတ္လား ။ ဒီမွာ အ့့ံၾသစရာက ဦးေစာကို ဂ်ပန္နဲ႔ ဆက္သြယ္လို႔ဆိုၿပီး အဂၤလိပ္က ဖမ္းခ်င္သလိုဖမ္း၊ ထိန္းသိမ္းခ်င္သလို ထိန္းသိမ္းတာ ျမန္မာႏိုင္ငံဘက္က ဘယ္ျပည္သူမွ ကန္႔ကြက္အထြန္႔တက္တဲ့ သတင္း ကြင္းဆက္ မရွိတာပဲ။
ကၽြန္ေတာ္။ ဦးေစာက ျပည္သူေတြလက္မခံတဲ့ ေခါင္းေဆာင္မို႔လို႔ ဘယ္သူမွ မေျပာတာေပါ့ဗ်။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုသာဖမ္းၾကည့္ပါလား။ တစ္ႏိုင္ငံလံုး အံုးအံုးၾကြက္ၾကြက္ ျဖစ္သြားမွာေပါ့။
ဦးတင္၀င္း။ ဦးေစာ အဖမ္းခံရ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔က စစ္ပညာသင္၊ ၿပီးေတာ့ ဂ်ပန္နဲ႔ လက္တြဲၿပီး ျမန္မာျပည္က အဂၤလိပ္ေတြကို လာတိုက္။ ခင္ဗ်ား ဘာေျပာခ်င္ေသးလဲ ကိုမင္းညိဳေရ။
ကိုမင္းညိဳ။ ျဖည္းျဖည္းေျပာပါ ကိုတင္၀င္းရာ။ သခင္ေတြကို ႏွိမ္ႏွင္းခဲ့ရတဲ့ အေျခအေန ကစၿပီး ျပန္ေျပာမယ္ဗ်ာ။ ဦးေစာက အဂၤလိပ္ လက္ေအာက္မွာ ၀န္ၾကီး လုပ္တယ္။ လြတ္လပ္ေရးကို ေတာင္းဆိုတယ္။ သူလည္း သူ႔နည္းသူ႔ဟန္နဲ႔ လုပ္ေနတာပဲဗ်။ ဘယ္ေလာက္ထိ လဲဆိုရင္ တပ္သားေတြ စုမယ္။ တပ္မေတာ္ ထူေထာင္မယ္ ဆိုတဲ့ စကားေတြေတာင္ ေၾကြးေၾကာ္ခဲ့ေသးတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သခင္ထဲက တစ္ခ်ိဳ႔က ဦးေစာကို ကန္႔ကြက္တာေတြ၊ အပုပ္ခ်တာေတြ လုပ္ၾကတယ္။ သခင္ထဲ မွာကိုက ဂိုဏ္းကြဲေတြ၊ အယူအဆကြဲေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးကလည္း ရွိတာကိုး။
ကၽြန္ေတာ္။ ထားပါေတာ့ဗ်ာ။ ဒီလိုနဲ႔ ဦးေစာက အစၥေရးကေန အာဖရိက ယုဂန္ဒါမွာ ေထာင္က်တယ္။ ၁၉၄၆ ဇန္န၀ါရီက်ေတာ့ ျပန္လြတ္လာတယ္။ ျမန္မာျပည္ ျပန္ေရာက္ျပီး မ်ိဳးခ်စ္ပါတီဖြဲ႕တယ္။ ဂ်ပန္ကာလတစ္ ေလွ်ာက္လံုး ဦးေစာ ေပ်ာက္ေနျပီး ရုတ္တရတ္ ေပၚလာတာကေတာ့ စဥ္းစားစရာပဲ။
ဦးတင္၀င္း။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာလဲ အဲဒါပဲ။ ဂ်ပန္ေခတ္ ျမန္မာေတြ ဘယ္ေလာက္ ခံရတယ္ ဆိုတဲ့ မွတ္ တမ္းေတြ အမ်ားၾကီးေလ။ အဂၤလိပ္က ဦးေစာကို အကာအကြယ္ ေပးတယ္လို႔ သံသယ ရွိတာ အဲဒီ အခ်က္ေၾကာင့္ပဲ။
ကိုမင္းညိဳ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေတြးမိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပံုစံေတာ့ မတူဘူးဗ်။
ရုတ္တရတ္ ေျပာလိုက္သည့္ စကားေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ ဦးေႏွာက္ကို အလုပ္ေပးရ ေတာ့သည္။ ကိုမင္းညိဳ ဘယ္လိုမ်ား ေျပာလာေလမလဲ။ ဂ်ပန္ေၾကာင့္ အက်ိဳးအျမတ္ ျဖစ္ခဲ့ရသည္ကေတာ့ တပ္မေတာ္ဖြဲ႕ႏိုင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေပမယ့္ ကာလတိုအတြင္း အျခား အက်ိဳးအျမတ္ မရွိယံုမက ဂ်ပန္ေၾကာင့္ ဒုကၡပင္ ေရာက္ခဲ့ရသည္တို႔ကိုလည္း အစီအရီ စဥ္းစားမိ၏။ ေအာင္ဆန္းတို႔ ေခၚလာတဲ့ ဂ်ပန္ စသျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အေပၚ အျမင္မၾကည္ မႈေတြ ရွိခဲ့ ဖူး သည္ကိုလည္း စဥ္းစားမိလို္က္သည္။
ကိုမင္းညိဳ။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဦးေစာကလဲ သူ႔နည္းသူ႔ဟန္နဲ႔ အဂၤလိပ္ကို ေတာ္လွန္ဖို႔ တပ္မေတာ္ ဖြဲ႔ဖို႔ၾကံစည္တယ္ လို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္။ တို႔ဗမာ အစည္းအရံုးကလည္း လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔ လုပ္ဖို႕ၾကံတယ္။ ဗကသကလည္း သံမဏိတပ္ဖြဲ႔ ဆိုျပီး လုပ္ဖို႔ ၾကံတယ္။ အားလံုး လက္နက္ကိုင္ဖို႔ၾကံစည္ၾကတဲ့အခ်ိန္မွာ လိုတဲ့လက္နက္ ေတြရဖို႔ အဓိကပဲေလ။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဦးေစာက အဖမ္းခံရ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔က ဂ်ပန္မွာ စစ္ပညာသင္ ဆိုေတာ့ တကယ္လို႔မ်ား ဦးေစာသာ အဖမ္းမခံရရင္ သမိုင္းက တစ္မ်ိဳးျဖစ္ခ်င္ေတာင္ ျဖစ္သြားအံုးမွာ။
ကၽြန္ေတာ္။ ဦးေစာက ႏိုင္ငံအတြက္ ဘာမ်ား လုပ္ေပးဖူးလို႔လဲဗ်ာ။ သူ႕ကိုယ္က်ိဳးေတြအ တြက္ပဲ လုပ္ေနတာ မဟုတ္လား။ သူတပ္ဖြဲ႔ဖြဲ႔ေတာ့ေကာ ဘယ္သူက ပါမွာလဲ။
ကိုမင္းညိဳ ။ အထင္ေတာ့ မေသးနဲ႔ဗ်။ ဦးေစာက လုပ္ခ်င္ရာကို သူ႕အၾကံအစည္နဲ႔ သူ လုပ္တာ။ ဦးေစာ ၾကြယ္၀ တာကလည္း ဂ်ပန္အေထာက္အပံ့ေၾကာင့္ ဆိုျပီး အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ေျပာၾကတာေတြ ရွိတယ္။ ေနာက္ျပီး ဦးေစာက အညွာကို ကိုင္တယ္ေလ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔က ကုလား-ဗမာ အဓိကရုဏ္းဆိုျပီး လုပ္ၾကသလို ဦးေစာကလည္း အဂၤလိပ္ ေခၚလာတဲ့ ကုလားကို ဆန္႔က်င္တာပဲ။ ဘယ္ေလာက္ထိလဲ ဆိုရင္ အဂၤလိပ္က ကုလားေတြကို သူ႔ျပည္ ျပန္ပို႔ဖို႔ ေငြေတြ ေပးတာကိုကန္႔ကြက္ျပီး ကုလား..ေၾကးဖလား ကိုင္ျပီး ျပန္ရမယ္ ဆိုျပီး လုပ္ခဲ့လို႔ လူေတြက ၾကိဳက္ၾကတယ္။ အဂၤလိပ္ကို အာဏာဖီဆန္ေရး ဆိုျပီး ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပဖို႔လည္း ဦးေဆာင္ လုပ္ခဲ့ ေသးတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အဂၤလိပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ရင္ ကုလားေတြသာမက တရုတ္ေတြပါ မႏၱေလး ရန္ကုန္ ေရာက္လာမယ္ဆိုျပီးေတာင္ ေျပာခဲ့ေသးတယ္ဗ်။
ဦးတင္၀င္း။ ခင္ဗ်ားဟာက ေျပာရင္းေျပာရင္းနဲ႔ ဦးေစာ ခ်ီးမြမ္းခန္းဖြင့္ေနသလိုပဲ။ ဇေ၀ဇ၀ါ ျဖစ္ေအာင္ေတာ့ မလုပ္နဲ႔ဆရာေရ။ ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံတာကေတာ့ ဦးေစာဟာ သူ႔ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို သတ္တယ္ ဆိုတာပဲ။ သူ႕ဘာသာ ဘယ္ေလာက္ လုပ္ခဲ့လုပ္ခဲ့ေပါ့ဗ်ာ။
စိတ္မရွည္သံျဖင့္ ဦးတင္၀င္း စကားကို ၾကားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ျပံဳးမိ၏။ အခ်ိန ေတြလည္း ကုန္မွန္းမသိကုန္လင့္လာသည္မို႔ စကားလိုရင္းေရာက္ေစဖို႔သာ ဥိီးတည္ သင့္ေၾကာင္းကိုလည္း သေဘာေပါက္မိေလ၏။
ကၽြန္ေတာ္။ ၁၉၄၆ မွာ ဦးေစာ ျမန္မာျပည္ ျပန္လာတယ္။တစ္ႏွစ္အတြင္းမွာ ေသနတ္နဲ႔ ပစ္ျပီး လုပ္ၾကံခံရ တယ္။ဘုရင္ခံရဲ႕ အမႈေဆာင္ ေကာင္စီမွာ ၀န္ၾကီး အေနနဲ႔ ခန္႔အပ္ခံရတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ုပ္တို႔နဲ႔ အတူ ေအာင္ဆန္း-အက္တလီ စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဖို႔ လိုက္သြားရတယ္။ လုပ္ၾကံတာကိုေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က လုပ္ၾကံသလိုလို၊ ဗိုလ္ေန၀င္း ကပဲ လုပ္ၾကံသလိုလို ေျပာၾကတယ္ဗ်ာ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဦးေစာကေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ လုပ္ၾကံတယ္လို႔ အညိႈးထားခဲ့တယ္ မဟုတ္လား။ ေအာက္တိုဘာ ၁၀ ရက္ေန႔ေလာက္မွာ ဒဂံုမဂၢဇင္းက သခင္လွဘူး အိမ္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ဦးေစာ ေတြ႔ျပီး သူတစ္ျပန္ကိုယ္တစ္ျပန္ ျငင္းၾကေသးတယ္ေလ။ ဦးေစာက မင္းနဲ႔ငါ ဆိုျပီး သံုးတဲ့ အေၾကာင္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ၃ ၾကိမ္ ၃ ခါ ေတာင္းပန္တဲ့အေၾကာင္းေတြ ေရးတာ ဖတ္ဖူးတယ္။
ဦးတင္၀င္း။ အထင္လြဲခ်င္စရာေတြက အမ်ားၾကီးရွိတာကိုး။ ဒါေပမယ့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က မဟုတ္ေၾကာင္းလဲ လူကိုယ္ တိုင္ ရွင္းျပခဲ့ေသးတယ္ေလ။
ကိုမင္းညိဳ။ ဦးေစာလြန္ျပီး ေနာက္ပိုင္းမွ ေျပာစကားေတြကေတာ့ မွန္ခ်င္မွလည္း မွန္မွာ ေပါ့ဗ်ာ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျငင္းခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းကိုေတာ့ ေဆာင္းပါးတစ္ခုမွာ ဖတ္ဖူးပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ခင္ဗ်ားထင္ခ်င္သလိုထင္ ဆိုျပီး ေျပာခဲ့ေသးတယ္။
မည္သုိ႔ပင္ ဆိုေစ ဦးေစာသည္ သူ႔ကို လုပ္ၾကံသည္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျဖစ္သည္ဟု တစ္ထစ္ခ် ယံုၾကည္ ထားမည္မွာ မလြဲေပ။ ဂ်ပန္ေခတ္တြင္ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ျပည္သူ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႏွင့္ ျပည္သူ ဘယ္ေလာက္ ယံုၾကည္ေလးစားမႈ ရွိသည္ကို ဦးေစာ မေတြ႕ခဲ့ရ။ ထုိ႔ျပင္ လုပ္ၾကံ သည္ဟု ဆိုသည့္ ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္ တပ္ဖြဲ႔မွာလည္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္၏ ဘီအိုင္ေအမွ အင္အားေလ်ာ့သည့္အဖြဲ႕မို႔ အထင္လြဲစရာ ပို၍ ျဖစ္ေလေတာ့သည္။
ကၽြန္ေတာ္။ ပုဂၢိဳလ္ေရး မေက်နပ္မႈကေန ႏိုင္ငံေတာ္ လုပ္ၾကံမႈထိ ျဖစ္လာတယ္ဆိုတဲ့ သံသယက အဲဒါပဲ။ ကိုမင္းညိဳ ေျပာသလို ဆိုရင္ေတာ့ ဦးေစာကိုသာ အဲဒီအခ်ိန္မွာ မလုပ္ၾကံၾကဘူးဆိုရင္ တစ္မ်ိဳးတစ္ဖံု ေျပာင္းသြားႏိုင္တယ္။
ကိုမင္းညိဳ ။ ဟဟ.. ဟုတ္ပါ့ဗ်ာ.. ဒါေပမယ့္ ဦးေစာက စက္တင္ဘာ ၂၁ မွာ ပစ္ခတ္ခံရျပီး ေဆးရံုေရာက္ေတာ့ စက္တင္ ဘာ ၂၇ မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ေဆးရံုကို ဗိုလ္ထြန္းလွ၊ သခင္ႏုတို႔နဲ႔ အတူ သြားၾကည့္ျပီး သတင္းေမးခဲ့ တယ္လို႔ စက္တင္ဘာ ၂၉ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာမွာ ေဖာ္ျပထားတယ္။
ဦးတင္၀င္း။ ၀န္ၾကီးတစ္ေယာက္ ဆိုေတာ့လဲ သြားၾကည့္မွာေပါ့ဗ်ာ။ ေၾကးမံု ဦးေသာင္း ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္မွာ ေတာ့ အိႏၵိယမွာ ေဆးသြားကုတဲ့ ဦးေစာက “က်ေနာ္ ဗုဒၶဘာသာေကာင္းတေယာက္ပါ ကိုအုန္းခင္ရယ္။ ရန္ျပဳ သူကို ခြင့္လႊတ္ရမယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ယံုၾကည္ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မ်က္စိက ကိုက္လာတဲ့အခါမွာ ဒီေကာင္ေတြ ကို ခြင့္မလႊတ္ႏုိင္ဘူး။ မခံႏုိင္ေအာင္ နာတဲ့အခါ မွာ သည္းမခံႏုိင္ဘူး” လို႔ ေျပာခဲ့တာကို ဖတ္ဖူး တယ္။
ကိုမင္းညိဳ။ ဒါေပါ့ဗ်ာ. ခင္ဗ်ားကို ေသနတ္နဲ႔ ပစ္ခံရတယ္ ဆိုရင္လည္း ခြင့္လႊတ္ပါတယ္။ ေက်ေအးပါတယ္ဆို ျပီး ခင္ဗ်ား ေျပာမွာလား ဆိုတာလဲ ေတြးစရာေပါ့။
ဦးေစာ အား ေသနတ္ျဖင့္ လုပ္ၾကံသူမွာ ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္တပ္ဖြဲ႔ ယူနီေဖာင္းျဖင့္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဗိုလ္ေက်ာ္ဇံ ဆိုသူ တစ္ဦးကလည္း သူလည္း ဦးေစာကို လုပ္ၾကံဖို႔ အဲဒိီေန႔က သြားခဲ့ေၾကာင္း၊ အခ်ိဳ႔စာမ်ားတြင္ ရန္ကုန္ဘေဆြ ဦးေဆာင္ေၾကာင္း တို႔ကို ဖတ္ရေသာ္လည္း အဆိုပါအမႈအား အေရးယူခဲ့၊ ဖမ္းဆီးခဲ့သူ မရွိသည္ကိုလည္း စဥ္းစားမိ၏။ ထိုေခတ္ အေျခအေနကား မည္သူ႔ကိုမွ ယံုၾကည္စရာ မရွိသည့္အျပင္ ဦးေစာ လုပ္ၾကံျပီးကာမွ ဦးေစာကို လုပ္ၾကံသည့္ သူရဲေကာင္းမ်ား အလွ်ိဳလွ်ိဳ ထြက္ေပၚ လာ ျခင္းေၾကာင့္လည္း ေတြးစရာ မ်ားလွ ေပ၏။
ကိုမင္းညိဳ။ တိုင္းတစ္ပါးမွာ အက်ယ္ခ်ဳပ္ခံျပီး ႏိုင္ငံေရးထဲ ရေအာင္ ျပန္ပါလာတဲ့ ဦးေစာ အတြက္ ေနာက္တစ္ခါ ထိုးႏွက္ခံရတာေပါ့။ ေဆးကုတာနဲ႔ ေနာက္ပိုင္း လုပ္ေဆာင္ ခ်က္ေတြကို မေတြ႔ရဘဲ ရုတ္တရတ္ ေအာင္ဆန္း- အက္တလီ စာခ်ဳပ္အတြက္ သြားခဲ့တဲ့ ဘိလပ္ခရီးမွာ ၁၆ ေယာက္ပဲ ပါတဲ့ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ထဲ ဦးေစာကိုပါ ထည့္ထားတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဖတ္ဖူးတာက ဦးေစာနဲ႔ သခင္ဗစိန္က ကန္႔ကြက္တယ္။ ပင္လံု ညီလာခံ အျမန္ဆံုး က်င္းပဖို႔ ျဖစ္လာတယ္ ဆိုတာပဲ။
ဦးတင္၀င္း။ ဒါကလဲ အဂၤလိပ္ လက္ေအာက္မွာ ေနခ်င္တဲ့ ဦးေစာက အေၾကာင္းျပျပီး လက္မွတ္ မထိုးတာ ေနမွာေပါ့ဗ်ာ။
ကိုမင္းညိဳ။ ဦးေစာနဲ႔ သခင္ဗစိန္တို႔က ကၽြန္ေတာ္တို႔ သေဘာမတူဘူးဗ်ာ ဆိုျပီး ဒီတိုင္း မထိုးခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး ဗ်။ ဘာေၾကာင့္ကန္႔ကြက္လဲ ဆိုတာကို ႏွစ္ေယာက္ေပါင္း စာမ်က္ႏွာ တစ္ေထာင္နီးပါးေရးျပီး ကန္႔ကြက္ခဲ့ၾကတာ။
တတိယေန႔ စကား၀ိုင္း တြင္မူ ယခင္ထက္ ပိုမို အေသးစိတ္က်သည့္ အခ်က္မ်ားျဖင့္ အျပန္အလွန္ ေျပာဆိုၾကသျဖင့္ လက္မခံဖြယ္ရွိက ခုႏွစ္အေထာက္ အထားျဖင့္ အလြယ္တကူ ျပန္ရွာႏိုင္သည့္ အေနအထား ျဖစ္လာခဲ့၏။ ေအာင္ဆန္း-အက္တလီ စာခ်ဳပ္ ျပီးလွ်င္ ပင္လံုႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ လုပ္ၾကံခံရျခင္းသာ ရွိေတာ့သည္ မို႔ ကိုမင္းညိဳ၏ အယူအဆ အား တုန္႔ျပန္ရန္ စိတ္အား ထက္သန္လွ်က္ ရွိလာကာ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဦးတင္၀င္းတို႔ လႈပ္လႈပ္ရွားရွား ျဖစ္လာၾက၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ဦးလံုး ေလ့လာခဲ့သည့္အထဲမွ အေထာက္အထား အခိုင္မာဆံုး ကိစၥမ်ားသည္ အဆိုပါ ကာလအတြင္း ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ပင္တည္း…
Myo Zaw Aye
........................................................................................................
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္က "ေခတ္သစ္ပင္လံု ထပ္ေခၚမယ္"ဆိုတဲ႔ စကားထြက္လာတာနဲ႔ "ပင္လံုစာခ်ဳပ္ေႀကာင့္ ဦးေစာဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို အနစ္နာခံျပီး လုပ္ႀကံလိုက္ရပါတယ္"ဆိုတဲ႔ ဝါဒျဖန္႔စာ Social Networkေပၚမွာ ပ်ံ႕ႏွံ႕လာတယ္ဆိုတာ ေပါ့ဆလို႔ရတဲ႔ လကၡဏာမဟုတ္ဘူး။ သမိုင္းထဲက အခ်က္အလက္အစစ္ေတြကို သမိုင္းအတုေတြနဲ႔ ေရာေမႊ မင္းျမတ္သူရလို ႀတိစကၠလို အေရးအသားမ်ိိဳးေတြနဲ႔ ကိုယ့္အျမင္ပါလို႔ မေျပာရဲေတာ့ ကိုမင္းညိဳဆိုတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ကို ေတြးေခၚပညာရွင္ႀကီးလို ဇာတ္ေကာင္ထား၊ ေလာဂ်စ္အစုတ္အပ်က္ေတြ၊ ဒိုင္ယာေလာ့ အက်ိဳးအပဲ႔ေတြနဲ႔ ဖတ္ေကာင္းေအာင္ေရးျပီး ဝါဒျဖန္႔ထားတာဟာ က်ဳပ္ကေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ပုန္ကန္မႈအထိ ဦးတည္ရည္ရြယ္တယ္လို႔ ယူဆတယ္။ ဦးေစာဟာတိုင္းျပည္အတြက္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္လႈပ္ရွားခဲ႔သူျဖစ္ေႀကာင္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ထက္ ဆယ့္ငါးႏွစ္အသက္ႀကီးတာေႀကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ထက္ ဆယ့္ငါးႏွစ္ပိုေတာ္သူျဖစ္ေႀကာင္း၊ မ်ိဳးခ်စ္ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးျဖစ္ေႀကာင္း၊ ပင္လံုစာခ်ဳပ္မွာ ကတိခံထားရတဲ႔အတြက္ ခြဲထြက္ခြင့္ေပးဖို႔ျငင္းမရတဲ႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို အခ်ဳပ္အျခာအာဏာခိုင္ျမဲေရးအတြက္ ဦးေစာက အနစ္နာခံျပီး လုပ္ႀကံလိုက္ရတာျဖစ္ေႀကာင္း၊ ဦးေစာဟာ ႀကိဳးေပးခံရတာေတာင္ တည္ျငိမ္သူျဖစ္ေႀကာင္း စသျဖင့္ သမိုင္းအခ်က္အလက္ေတြကို လိုရာေကာက္ခ်က္ဆြဲထားတဲ႔ စာဖတ္အားနည္းအသိတရားေပ်ာ့ညံ႔သူေတြ လိမ့္ခနဲပါသြားေစေလာက္တဲ႔ စာမ်ိဳးကို အခ်ိန္ကိုက္ျဖန္႔ခ်ီလာျခင္းရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ရွိမလဲ မဆိုႏိုင္ဘူး။ ဦးေစာဟာ လူေတာ္တစ္ဦးျဖစ္တယ္ဆိုတဲ႔ အခ်က္ကို ျငင္းစရာမရွိေပမယ့္ တိုင္းျပည္ေကာင္းစားေရးအတြက္ အနစ္နာခံခဲ႔တဲ႔ လူေကာင္းတစ္ေယာက္လို႔ ျမင္ေပးရတဲ႔အထိ ဘယ္သမိုင္းအခ်က္အလက္ကမွ မခိုင္လံုဘူး။ ဦးေစာဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို သတ္ျပီး ရဲရဲဝံ႔ဝံ႔ႀကိဳးစင္တက္သြားသူ မဟုတ္ဘူး။ ေထာင္ပိုင္ကိုစည္းရံုးျပီး ျဗိတိသွ်ကို ေလယာဥ္နဲ႔ထြက္ေျပးဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ႔ျပီး မေအာင္ျမင္ခဲ႔တာ ျဖစ္ေႀကာင္း သမိုင္းအခ်က္အလက္ေတြကို ဘာလို႔ထိန္ခ်န္ထားခဲ႔တာပါလဲ။ ေနာင္တႀကီးစြာရျပီး ေထာင္နံရံမွာ ေရးသြားတဲ႔ ေနာင္တေတြနဲ႔စာကို ဘာလိုထိန္ခ်န္ထားခဲ႔တာလဲ။ ဆရာခ်စ္ဦးညိဳက ဒႆဂီရိကို လူႀကမ္းကေန မင္းသားျဖစ္ေအာင္ ေရးႏိုင္တာ ရသစာေပတစ္ေခတ္အတြက္ အေရးပါတဲ႔ေဖာက္ထြက္မႈျဖစ္ခဲ႔ေပမယ့္ ဒ႑ာရီနဲ႔ သမိုင္းဟာ မတူဘူး။ သမိုင္းကို လိမ္လို႔မရဘူး သမိုင္းကို လိမ္တာဟာ ေခတ္လူေတြကို သစၥာေဖာက္တာပဲ။ ျမတ္ဗုဒၶကို လူႀကမ္းျဖစ္ေအာင္ေရးလို႔မရသလို ေဒဝဒတ္ကို မင္းသားျဖစ္ေအာင္ ေရးလို႔မရဘူး။ ဘင္လာဒင္ကို ဂႏၵီျဖစ္ေအာင္ ေရးလို႔မရသလို ဟစ္တလာကို မာသာထရီစာျဖစ္ေအာင္ ေရးလို႔မရဘူး။ သန္းေရႊကို ေဒၚစုျဖစ္ေအာင္ ေရးလို႔မရသလို ဦးေစာဟာလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို အနစ္နာခံသတ္ျဖတ္ခဲ႔တဲ႔ မ်ိဳးခ်စ္သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူး။ Universal Truth ေတြကို ကေလာင္အစုတ္အျပတ္နဲ႔ အဆိပ္ခပ္လို႔ ဘယ္ေတာ့မွမေအာင္ျမင္ဘူးမွတ္။ ေမတၱာရပ္ခံတာပါ. . . ျမန္မာျပည္အတြက္ က်ည္၁၃ခ်က္နဲ႔ ေသခဲ႔ရတဲ႔ က်ဳပ္တို႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ထပ္မသတ္ပါေတာ့နဲ႔။
အိအိမြန္ ( ပန္ဆယ္လို )
ျပီးခဲ့သည့္ ရက္က ေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ့သည့္ စကား၀ုိင္းမွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ဦးေစာ ဘာေၾကာင့္ သတ္ခဲ့သလဲ ဆိုသည့္ ေခါင္းစဥ္ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ဦးတင္၀င္းမွာ ဦးေစာႏွင့္ ပက္သတ္သမွ်ကို ရွာေဖြ ဖတ္ရႈၾက၏။ ကို မင္းညိဳ သည္ ကား သူ၏ ပံုမွန္အလုပ္ ျဖစ္သည့္ က်ဴရွင္ျပသျခင္းတြင္သာ အာရံုစိုက္ လုပ္ေဆာင္ေနေၾကာင္း သိရ၏။ ယေန႔ ေဆြးေႏြး၀ိုင္းတြင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဦးတင္၀င္း သည္ ယခင္ထက္ ပိုေသာ ေလ့လာမႈမ်ား၊ ေခ်ပစရာ စကား လံုးမ်ားျဖင့္ တက္ၾကြလွ်က္ ရွိကာ ကိုမင္းညိဳအလာကို ေစာင့္ဆိုင္းလွ်က္ ရွိေနေတာ့ေလသည္။
ကၽြန္ေတာ္။ ဟိုေန႔က ကိုမင္းညိဳက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကို သမိုင္းစာကို ေသခ်ာမဖတ္ေၾကာင္း ပညာေပးသြား တာေတာ့ အခဲမေၾကစရာပဲ ကိုတင္၀င္းေရ။ ဒါေပမယ့္လည္း သူေျပာလို႔ ေလ့လာၾကည့္မွ လူ႔စိတ္သေဘာနဲ႔ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး သမိုင္းကို အရင္ထက္ ပိုသိလာ တယ္ လို႔ေတာ့ ၀န္ခံရမွာပဲ။
ဦးတင္၀င္း။ ဟုတ္ပါ့ကြာ။ ငါလဲ ရသမွ် စာအုပ္ေတြ ရွာဖတ္ရတာ ေန႔တိုင္း အိမ္ထဲကေတာင္ သိပ္မထြက္ ျဖစ္ဘူး။ ကိုမင္းညိဳက အေတာ္ လာတဲ့သူ။ သန္း ၆၀ နဲ႔တစ္ေယာက္ ျပိဳင္ျငင္းမယ့္ ပုဂၢိဳလ္လို႔ ေျပာရမွာပဲ။ ေဟာ . အသက္ရွည္မယ့္ ပုဂၢိဳလ္ထူး၊ လာပါျပီဗ်ာ..
ကိုမင္းညိဳသည္ကား ပုဆိုးအျပာ၊ စပို႔ရွပ္ အျပာႏွင့္အျဖဴကြက္စိပ္ ကို ၀တ္ကာ ျပံုးရႊင္ေသာ မ်က္ႏွာျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရွိရာ စားပြဲသို႔ ေလွ်ာက္လွမ္းလာျပီး ႏႈတ္ဆက္စကား ဆိုေလ၏။
ကိုမင္းညိဳ။ စကားေတြ ေကာင္းေနၾကတာလား။ မဟုတ္မွလြဲေရာ ဦးေစာ အေၾကာင္းပဲ ျဖစ္ရမယ္။
ကၽြန္ေတာ္။ ဟုတ္ပါ့ ကိုမင္းညိဳေရ။ ခင္ဗ်ားလုပ္တာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း သိလို႔ရသမွ် ရွာၾကံဖတ္တာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားေျပာတာကို လက္ခံရေလာက္တဲ့ အခ်က္ေတာ့ မေတြ႔ပါဘူးဗ်ိဳ႕။
ကၽြန္ေတာ္၏ အေျပာကို ကိုမင္းညိဳက သေဘာက်၍ ထင္။ ခပ္ျပံဳးျပံဳး ရယ္ေမာေလ၏။
ကိုမင္းညိဳ။ ခင္ဗ်ားမေတြ႕တာလည္း အဆန္းမွ မဟုတ္တာဗ်ာ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လို ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးကို လုပ္ၾကံခဲ့တဲ့သူ႔အေၾကာင္း ဘယ္သူက အေကာင္းေရးမွာလဲ ဆိုတာ စဥ္းစားစရာေတာင္ မလိုဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ဟုတ္ တယ္ မို႔လား ကိုတင္၀င္း။
ရုတ္တရတ္ သူ႔ဘက္လွည့္ေျပာသျဖင့္ ကိုတင္၀င္းမွာလည္း ေထာက္ခံရအခက္၊ ကန္႔ကြက္ရအခက္ ျဖစ္ကာ ျပံဳး ၍သာ ေနေလေတာ့၏။
ကိုမင္းညိဳ။ က်ဳပ္တို႔ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြကိုက အဲလိုမ်ိဳးဗ်။ လူတစ္ေယာက္ကို မေကာင္းျမင္ လိုက္ၿပီဆုိတာနဲ႔ ျပန္ျပင္ဆင္လို႔မရေတာ့ဘူး။ သေဘာေကာင္းခ်င္ျပန္ေတာ့လဲ အဂၤလိပ္ ေခၚေခၚ၊ ဂ်ပန္ေခၚေခၚ ၊ ဘယ္သူ႕ကၽြန္ျဖစ္ရျဖစ္ရ စိတ္မဆိုးခဲ့ၾကဘူး။
ဦးတင္၀င္း။ ခင္ဗ်ားကေတာ့ လုပ္ၿပီ။
ကိုမင္းညိဳ။ ကဲ..ခင္ဗ်ားတို႔လည္း ေလ့လာျပီးျပီဆိုေတာ့ စကား၀ိုင္းကို ေမးခြန္းေလးေတြနဲ႔ အရင္စခ်င္တယ္။ ကဲ. ကိုတင္၀င္း ေျဖဗ်ာ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ဦးေစာ အသက္ဘယ္ေလာက္ ကြာလဲ။
လြတ္လပ္ေရးရသည့္အခါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ ကတိစကားမ်ားေၾကာင့္ ျပည္ေထာင္စုၾကီး ခြဲထြက္မွာ စိုးရိမ္သျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုဦးေစာကသတ္ခဲ့သည္ ဆိုေသာ အေၾကာင္းအား ေဆြးေႏြးမည္ထင္သည့္အတြက္အ မွန္အတိုင္း၀န္ခံရလွ်င္ကၽြန္ေတာ္လည္းေမြးသကၠရာဇ္ ေတြကို တြက္ဖို႔ စိတ္ကူးမရွိခဲ့။ သို႔ေသာ္ ဦးတင္၀င္းကား သြက္လက္စြာျဖင့္ ျပန္ေျဖႏိုင္ေလ၏။
ဦးတင္၀င္း။ ၁၉၀၀နဲ႔ ၁၉၁၅ ဆိုေတာ့ ၁၅ ႏွစ္ကြာတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါနဲ႔ ေဆြးေႏြးမယ့္ ကိစၥက ဘာဆိုင္လို႔တုန္းဗ်။
ကုိမင္းညိဳ။ လာမွာေပါ့ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားတို႔ စာဖတ္တယ္ဆိုတာထက္ စာကို ဘယ္လို ဖတ္ခဲ့သလဲ သိခ်င္လို႔ ေမးတာ ပါ။ ဒါျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ဘယ္အသက္အရြယ္မွာ ႏိုင္ငံေရးထဲ ေရာက္ျပီး ဦးေစာက ဘယ္အသက္အရြယ္မွာ ႏိုင္ငံ ေရး လုပ္သလဲ။
အေသးစိတ္ကို ေလ့လာခဲ့ပံု မရသည့္ ဦးတင္၀င္းမွာ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္သို႔ လွည့္ေလ၏။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ လည္း တိက်သည့္ အေျဖမရွိသည့္ အတြက္ ကိုမင္းညိဳအား ေျပာျပေစရန္သာ အေနအထားျပရေလေတာ့၏။
ကၽြန္ေတာ္။ ကဲ..ကိုမင္းညိဳပဲ ေျပာျပဗ်ာ။ ျပီးရင္ ဘာေၾကာင့္ ဒါေတြ ေမးတယ္ဆိုတာပါ ေျပာျပေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ ေလ့လာခဲ့တာကေတာ့ ဦးေစာက ေရွ႔ေနစာေမးပြဲ ေအာင္ျပီး ႏိုင္ငံေရး စလုပ္တာေလာက္ပါပဲ။
ကိုမင္းညိဳ။ ဒါလဲ အမွန္ပါပဲ။ အတိအက် ေျပာမယ္ဆိုရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ၁၉၃၅ ေနာက္ပိုင္းမွ ေက်ာင္းသားႏိုင္ငံေရး ထဲကို ၀င္ပါခဲ့တာဆိုေတာ့ အသက္ ၂၀ အရြယ္ ေပါ့ဗ်ာ။ ဦးေစာကလည္း ၁၉၂၁ GCBA အကြဲမွာ သူ႔အေဖနဲ႔ အတူ ႏိုင္ငံေရးထဲပါခဲ့တာဆိုေတာ့ ၂၁ ႏွစ္အရြယ္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုတာက လြတ္လပ္ေရး ရတဲ့အခ်ိန္နဲ႔ စံထားျပီး တိုင္းတာဆိုရင္ေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က ေခတ္ျပိဳင္ေတြလို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏိုင္ငံေရး အေနအထားအရ ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဦးေစာက ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ ပိုျပီး ေစာတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ႏိုင္ငံေရး ေလာကကို ေက်ာင္းသားဘ၀က ၀င္ျပီး ဦးေစာ ကေတာ့ လူထုကေန စျပီး ၀င္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ယူဆတယ္ ဗ်ာ။ဒါနဲ႔ ျမတ္စြာ ဘုရားကို ေယရႈရဲ႕ေနာက္ စတုတၳ ေနရာ ထားခဲ့တဲ့ ေဒါက္တာသန္းထြန္း ဘာသာျပန္ ေက်ာ္စြာ(၁၀၀) ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို ဖတ္ဖူးလား။
အရင္းမရွိ၊ အဖ်ားမရွိ ေမးလိုက္သည့္ စကားေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဦးတင္၀င္းတို႔ အခ်င္းခ်င္း ၾကည့္မိေလ၏။ ေက်ာင္းသားဘ၀ကေန ေခါင္းေဆာင္ လုပ္လာသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႏွင့္ လူထုကေန ေခါင္းေဆာင္လုပ္လာသည့္ ဦးေစာ တို႔၏ ဆက္စပ္မႈ တစ္ခုခု ေျပာလာပါက ေခ်ပရန္ စကားလံုးရွာရင္း နားေထာင္ေနသည္မို႔ စာအုပ္ တစ္အုပ္ အေၾကာင္း ေမးလိုက္သည့္ အခါ ဆက္စပ္အေတြးမ်ား ေပ်ာက္ဆံုးကုန္ေလ၏။
ကၽြန္ေတာ္။ ဖတ္ဖူးပါတယ္ဗ်ာ။ ပုဂၢိဳလ္ေက်ာ္ေတြရဲ႕ ေက်ာ္ၾကားမႈကို ေမြးဖြားရာ ေဒသ၊ အသိုင္းအ၀ိုင္း၊ ၾကိဳးစား အားထုတ္မႈ အေျခခံ အခ်က္ေတြနဲ႔ တိုင္းျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘုရားကို စတုတၳ ေနရာပို႔ထားတဲ့ စာအုပ္ေလ။ အဲဒီ စာအုပ္ကို ေ၀ဖန္တဲ့ ေဆာင္းပါး ေတြလည္း ဖတ္ဖူးပါတယ္။ သိပ္ေတာ့ လက္မခံပါဘူး။
ကိုမင္းညိဳ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း လက္ခံတယ္လို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ယုတၱိဆန္တဲ့ အျပင္လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ေတြးတဲ့ အေျခခံ အခ်က္ပံုစံကို သေဘာက်လို႔ပါ။ အဲဒီ ထဲက စံႏႈန္းအတိုင္း ယွဥ္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က မ်ိဳးရိုးဂုဏ္ၾကီး၊ ပညာတတ္ မိသားစုကေန ေမြးဖြားတယ္။ တကၠသိုလ္ တက္ေရာက္ႏုိင္သည္ အထိ အခက္အခဲ မရွိ ပညာသင္ရတယ္။ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားဘ၀ ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္လာတာကလည္း တကၠသိုလ္ ဆိုတာ လူေတြ အလိုက္သင့္ စုထားျပီးသား။ မေက်နပ္တာ တစ္ခုရွိရင္ အလြယ္တကူ ေပါက္ကြဲႏိုင္တဲ့ လူငယ္ေတြ စု ထားတဲ့ ေနရာလို႔ လဲ ေျပာလို႔ ရတယ္ မဟုတ္လား။
ေမးခြန္းတစ္ခု ထုတ္လိုက္ေပမယ့္ ဆက္ေျပာမည့္ စကားမ်ား ရွိေသးသျဖင့္ ကိုမင္းညိဳမွ ဆက္ေျပာေလ၏။
ကိုမင္းညိဳ။ အဲဒီလို ဗိုလ္ခ်ဳပ္က အိုးေ၀မဂၢဇင္းေဆာင္းပါးတစ္ခုေၾကာင့္ အသက္ ၂၀ အရြယ္မွာ အလြယ္တကူ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္ လာခဲ့တယ္။ ဦးေစာကေတာ့ ရြာတစ္ရြာရဲ႕ ေျမပိုင္ရွင္သား၊ ရိုမန္ကက္သလစ္ေက်ာင္းမွာ ၅ တန္းေအာင္ျပီး ကာလ ကတၱားမွာ အဂၤလိပ္စာကို သြားသင္ခဲ့တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လို ၂၀ အရြယ္က်ေတာ့ သူက ႏိုင္ငံေရးထဲ ေျခလွ မ္း စလွမ္းေနျပီ။
ဦးတင္၀င္း။ ဒါကေတာ့ဗ်ာ။ အေျခအေနမွ မတူဘဲ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သာ ပါရမီရွင္ဆိုရင္ ေတာၾကိဳအံုၾကားထဲမွာ ေနရ လည္း ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာမွာပါ။
ကၽြန္ေတာ္။ ကိုမင္းညိဳက ဘာကို ဆိုလိုခ်င္တာလဲဗ်။
ကိုမင္းညိဳ။ အေျခအေန ၂ ခုကို အရင္ယွဥ္ျပတာပါ။ ဒီေန႔က ခင္ဗ်ားတို႔က စာဖတ္ျပီး ေဆြးေႏြးၾကတာ။ အဲဒီေတာ့ အရင္လို ေခါင္းစဥ္တပ္ျပီး လိုရာဆြဲေျပာရင္ ခင္ဗ်ားတို႔က စာနဲ႔ေပနဲ႔ ေထာက္ျပၾကမွာေလ။ ဒီေတာ့ ဦးေစာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ရြယ္တူ ၂၀ ေက်ာ္ အရြယ္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လိုပဲ လူေတာ္ တစ္ေယာက္ပါလို႔ ကၽြန္ေတာ္က ေျပာ ခ်င္တာ။ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္မွာ လူေတာ္ တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ မလြယ္ဘူးေလ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာမွ ဦးေစာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ထက္ ၁၅ ႏွစ္ေစာျပီး လူေတာ္ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ ဘာေၾကာင့္ လက္ခံလဲဆိုတာ ေျပာျပ တာပါ။ မဟုတ္ဘူးလို႔ ထင္ရင္လဲ ေျပာေပါ့ဗ်ာ။
ယေန႔ ရည္ရြယ္သည့္ ေခါင္းစဥ္မွာ ထိုအေၾကာင္း မဟုတ္သည့္အတြက္ သီးသန္႔ ေျဖရွင္းရန္လည္း ကၽြန္ေတာ့္မွာ စိတ္ကူးမရွိ။ သာမန္အားျဖင့္လည္း လက္ခံႏိုင္စရာ ကိစၥမ်ားသာမို႔ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ ဆိုေသာ စကားကိုသာ ေျပာလိုက္၏။ စကားေျပာရင္းနဲ႔ ေမာေရာ့ထင္။ ကိုမင္းညိဳ သည္ကား အိပ္ထဲမွ Ruby ေဆးလိပ္ကို ထုတ္၍ မီးညွိ ေသာက္ေလ၏။ (ဤတြင္ ကိုမင္းညိဳ၏ ေဆးလိပ္ေသာက္ပံု အေၾကာင္းကိုလည္း အနည္းငယ္ ေျပာလိုသည္။ ကိုမင္းညိဳသည္ က်ဴရွင္ဆရာ တစ္ေယာက္ျဖစ္၏။ သို႔ေသာ္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေရွ႕တြင္ ဘယ္ေတာ့မွ ေဆးလိပ္ မေသာက္။ သူ၏ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္လည္း ကိုမင္းညိဳ ေဆးလိပ္ေသာက္တတ္ေၾကာင္း သိေသာ္လည္း ဘယ္အခ်ိန္တြင္ ေသာက္ေၾကာင္း မသိၾက။ ထိုအေၾကာင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ကိုမင္းညိဳက သူ႔အေနျဖင့္ မေကာင္း မွန္းသိေသာ္လည္း ကိုယ္ႏွစ္သက္ရာ အလုပ္ကို လုပ္ရသည္ကို ၾကိဳက္သျဖင့္ ေသာက္ေၾကာင္း၊ သို႔ေပမယ့္ ေဆးလိပ္ကို ဆန္႔က်င္ေၾကာင္းကို ရွင္းျပဖူး ေလသည္။)
ဦးတင္၀င္း။ စကားဆက္ၾကရေအာင္ဗ်ာ။ လူေတာ္ေတြ ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ ေနာက္ဆံုး ေတာ့ သူဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို သူ႔ရန္ညိွဳးတစ္ခုေၾကာင့္ အဂၤလိပ္နဲ႔ ေပါင္းျပီး သတ္ခဲ့တာပဲ မဟုတ္လား။ ဒီအေၾကာင္းကိုပဲ ဦးတည္ ေျပာၾက ရေအာင္ဗ်ာ။
ကိုမင္းညိဳ။ ဟဟ။ ဟုတ္ပါျပီဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔က စကားႏိုင္လုေနတာထက္ ကိုယ္သိတဲ့ သမိုင္းကို ေဆြးေႏြးၾကတာ ဆိုေတာ့ ဘာအေၾကာင္းအရာ ေျပာေျပာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ ဗဟုသုတအျမတ္ေတြပဲ မဟုတ္လား။
ကၽြန္ေတာ္။ ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ လမ္းေၾကာင္းလြဲသြားမွာ စိုးလို႔ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဦးေစာလြတ္လပ္ေရးအတြက္ ၾကိဳးစားခဲ့တယ္ဆိုတာေတြ မေတြ႕ဖူး မၾကားဖူးပါဘူးဗ်ာ။
ကိုမင္းညိဳ။ ခင္ဗ်ားတို႔က ျမန္မာေတြေရးတဲ့ စာအုပ္ေတြပဲ ဖတ္တာကိုးဗ်။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လို လူတစ္ေယာက္ကို လုပ္ႀကံၿပီးတဲ့ေနာက္ သူ႔အေၾကာင္း အေကာင္းေရးရင္ ေရးတဲ့သူ အဆဲခံရမွာေပါ့။
ဦးတင္၀င္း။ ဒါဆိုလဲ ဦးေစာဘယ္လို လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ၾကိဳးစားလဲဆိုတာ လုပ္ပါအံုး။
ကိုမင္းညိဳ။ အဂၤလိပ္ေခတ္ ၁၉၃၇ ဆိုတဲ့ကာလမွာ ဦးေစာက တတိယေျမာက္နန္းရင္း၀န္ ျဖစ္လာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ နန္းရင္း၀န္ေတြက တစ္ကမၻာလံုးက လူေတာ္လို႔သတ္မွတ္တဲ့ ေဒါက္တာဘေမာ္လို ပုဂၢိဳလ္ေတြဗ်။
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ကိုတင္၀င္းတို႔ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ ၾကည့္လိုက္ၾကသည္။ ဦးေစာနဲ႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုမဲရင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ေဒါက္တာဘေမာ္ဆိုသည့္ ပုဂၢိဳလ္ ဆိုတာ ဘယ္လိုဆိုတာ မေလ့လာခဲ့မိၾကတာလဲ အမွန္ပင္။
ကိုမင္းညိဳ။ ေဒါက္တာဘေမာ္ဆိုတာက ရန္ကုန္တကၠသိုလ္၊ အဂၤလန္က ကိန္းဗရစ္၊ျပင္သစ္က ေဘာ္ဒိုးတကၠသိုလ္ ေတြမွာ ပညာသင္၊ ပါရဂူက်မ္းေတြတင္ခဲ႔ၿပီးေတာ့ အဂၤလန္၀တ္လံုေတာ္ရဘြဲ႕ ဆြတ္ခူးခဲ႔တဲ့သူဗ်။ အဲဒီေခတ္အခါက ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ပညာအတတ္ဆံုးဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ပဲ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔က သခင္ဘြဲ႕ခံေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သူက ျမန္မာဆိုတာ အေနာက္ ႏိုင္ငံသားေတြနဲ႔ တန္းတူပဲဆိုၿပီး ေဒါက္တာဘြဲ႕ကို ခံခဲ့တာ။ သူလို္ပုဂၢိဳလ္နဲ႔ အဂၤလိပ္ေတြ အင္မတန္သေဘာက်တဲ့ ဦးပုလို ပုဂၢိဳလ္ေတြ နန္းရင္း၀န္ရာထူးက ျပဳတ္ခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္မွ နန္းရင္း၀န္ ျဖစ္လာတဲ့ ဦးေစာဟာ သာမန္မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႔ကို သိေစခ်င္တာပါ။
ကၽြန္ေတာ့္အေတြးထဲမွာေတာ့ ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔မသိခဲ့ေသာ လူေတာ္ ပုဂၢိဳလ္ေတြ အမ်ားၾကီး ရွိခဲ့တာကို ကၽြန္ေတာ္ တကယ္မသိခဲ့ပါလားဆိုၿပီး ကိုမင္းညိဳရဲ႕ ေျပာစကားကိုသာ ဆက္နားေထာင္မိေတာ့၏။
ဦးတင္၀င္း။ ကဲ ကိုမင္းညိဳေရ။ ဦးေစာေခါင္းစဥ္ကေန လြဲေတာ့မယ္ထင္တယ္ဗ်။
ကိုမင္းညိဳ။ မလြဲပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဆြးေႏြးေနတာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ဦးေစာပဲေလ။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက သာမန္လူနန္းရင္း၀န္မျဖစ္ဘူးဆိုတာကို ေျပာခ်င္တာ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ဦးေစာ ႏွစ္ေယာက္လံုးက အသက္က ၁၅ ႏွစ္ကြာေပမယ့္ အဂၤလိပ္ေခတ္၊ ဂ်ပန္ေခတ္၊ အဂၤလိပ္ေခတ္ကို ျဖတ္ျပီး လြပ္လပ္ေရး ရေအာင္ ၾကိဳးစားခဲ့ၾကတာခ်င္း အတူတူမို႔ ေသခ်ာေလ့လာေလ စိတ္၀င္စားစရာ ျဖစ္ေလပဲဗ်။ အေသးစိတ္ေတြ တစ္ခု ခ်င္း သြားမွ အေၾကာင္းအရာက ျပည့္စံုမွာေလ။ ဒါမွ ခင္ဗ်ား အင္တာနက္ေပၚ ဒီေခါင္းစဥ္ တင္တာကို ဖတ္တဲ့သူ ေတြလည္း အက်ိဳးရွိရွိ ေ၀ဖန္လို႔ရမွာေပါ့။ မဟုတ္ဘူးလား ဦးတိမ္ႀကီးရ။
အရိႈက္ကို အထိုးခံလိုက္ရသကဲ့သို႔ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာ ျဖန္းကနဲ ျဖစ္သြား၏။ ကၽြန္ေတာ္ သည္ကား ကိုမင္းညိဳ အင္တာနက္ သံုးကာ ဒီအေၾကာင္းေတြကို ဖတ္မိလိမ့္မည္ဟု တကယ္ မထင္မိခဲ့။ ကိုယ္ပိုင္ေလ့လာမႈထက္ သူမ်ားေတြ ေျပာသမွ်၊ မွတ္ခ်က္ျပဳၾက သမွ်ကို ဦးေႏွာက္ေဖာက္စားျပီး လူတတ္လုပ္ေနသည္ကို ကိုမင္းညိဳ ေဝဖန္ျခင္းလား ဆိုသည့္ အေတြးျဖင့္ သူ႔ကို ၾကည့္မိေသာ္လည္း ပံုမွန္ပင္မို႔ အရွက္ေျပ ရယ္ေမာမိ၏။
ကိုမင္းညိဳ။ ကဲ..ဆက္ေျပာၾကရေအာင္ဗ်ာ။ ဦးေစာ နန္းရင္း၀န္ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ျမန္မာ ျပည္ရဲ႕ ဘုရင္ခံက ေဒၚမန္စမစ္။ ဦးေစာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ၾကာၾကာ မေစာင့္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ျပင္ဆင္စရာရွိတာ ျပင္ဆင္ရမွာပဲ ဆုိၿပီး တဂ်ီဂ်ီေျပာလြန္းလို႔ ေဒၚမန္စမစ္ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ညစ္ခဲ့ရဖူးတယ္။ ေနာက္ဆံုး ဦးေစာကို ဘယ္လိုမွ ႏွစ္သိမ့္လို႔မရတဲ့အဆံုး ဒီလူ ခ်ာခ်ီနဲ႔ေတြ႔၊ စကားေျပာလိုက္ရင္ေတာ့ တဂ်ီဂ်ီလုပ္ေနတာ ရပ္ေလာက္ပါရဲ႕လို႔ေတြးၿပီး ခ်ာခ်ီနဲ႔ေတြ႔ဖို႔ စီစဥ္ေပးခဲ့ရတယ္။ ခ်ာခ်ီဆုိတာေတာ့ သိတယ္ မဟုတ္လား။
ကၽြန္ေတာ္။ ၿဗိတိသွ်၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ၀င္စတန္ခ်ာခ်ီေတာ့ သိပါတယ္ဗ်။
ကိုမင္းညိဳ။ အမွန္ေပါ့ဗ်ာ။ေလယာဥ္ပ်ံခရီးရွည္မစီးဖူးတဲ့ ဦးေစာဟာ ျမန္မာျပည္ လြတ္လပ္ေရး အတြက္ မိုင္ေပါင္းေထာင္ခ်ီေ၀းတဲ့ အဂၤလန္ကို ေလယာဥ္နဲ႔သြားဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္။ အဂၤလန္ကိုေရာက္ေတာ့ ခ်ာခ်ီကို လြတ္လပ္ေရးေပးမွာလား ေမးတယ္။ ခ်ာခ်ီက ၿဗိတိသွ်ေတြ စစ္ႏိုင္မႏုိင္ဆိုတာေပၚပဲ မူတည္တယ္လို႔ မတင္မက်ေျဖေတာ့ ဦးေစာက အျပန္မွာ အေမရိကန္ခဏ၀င္၊ သမၼတ ရုစဗဲ့နဲ႔ေတြ႕၊ ၿဗိတိသွ်ေတြကို နားခ်ခိုင္းမယ္ ဆိုၿပီး ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ ၿဗိတိသွ်ေတြက အေမရိကန္ကိုၾကိဳေျပာထားေတာ့ ဦးေစာကို အေရးမလုပ္တဲ့အခါမွာ ဂ်ပန္သံရံုးကို ဦးေစာက သြားေတြ႔တယ္။ ဂ်ပန္သံရံုးကထြက္တဲ့ လ်ွိဳ႕၀ွက္ေၾကးနန္းမွာ ဘာေရးထားလဲ သိလား။
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ကိုတင္၀င္း တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္ၿပီး ကိုမင္းညိဳကို ေခါင္းခါျပလိုက္သည္။
ကိုမင္းညိဳ။ ဂ်ပန္သံရံုးရဲ႕ေၾကးနန္းမွာ အေမရိကန္ကေန တစ္ဆင့္ ျမန္မာကိုျပန္လာတဲ့ နန္းရင္း၀န္နဲ႔ေတြ႕၊ နန္းရင္း၀န္က ျမန္မာကိုဂ်ပန္တို႔တိုက္ရင္ ကူညီမည္ဟုေျပာ၊ ဆိုၿပီး ေရးထားတာဗ်။
ကိုမင္းညိဳ စကားအဆံုးတြင္ ကၽြန္ေတာ္၏ ႏႈတ္မ်ားဆြံ႕အ သြားသည္။ ယေန႔ေခတ္လို ေခာတ္ေကာင္းတြင္ပင္ မိုင္ေထာင္ေက်ာ္ေလယာဥ္စီးသြားဖို႔ စိတ္မခ်ရသည့္ အခ်ိန္ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ဦးေစာ တကယ္ အဂၤလန္ကို သြားခဲ့ေလသလား။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ထက္အရင္ ဂ်ပန္ကို သြားကမ္းလွမ္းခဲ့ေလသလား ဆိုသည္ကိုလည္း ေတြးမိသြားသည္။
ကိုမင္းညိဳ။ ဦးေစာ အေမရိကန္ကေန ျမန္မာကိုျပန္လာ ေတာ့ ဂ်ပန္က စစ္ပြဲကို စေနၿပီ။ ေလယာဥ္ခရီးစဥ္ေတြ ပ်က္ေတာ့ ဦးေစာရဲ႕အျပန္ခရီးစဥ္ေတြပ်က္ေရာ။ ေနာက္ဆံုး ေလယာဥ္အဆင့္ဆင့္စီးၿပီး အခုအစၥေရးႏိုင္ငံပိုင္ ဟိုက္ဖာေလယာဥ္ကြင္းကို ေရာက္ေတာ့ ဂ်ပန္ကိုဆက္သြယ္မႈနဲ႔ ဦးေစာ အဖမ္းခံခဲ့ရတယ္။
ဦးတင္၀င္း။ ခင္ဗ်ားကေတာ့ ဇာတ္နာေအာင္ ေျပာျပန္ၿပီ။
ကိုမင္းညိဳ။ ဇာတ္နာမယ္ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားကို ဒီထက္နာ ေအာင္ ေျပာစရာရွိေသးတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဆိုတာ ဂ်ပန္မွာ ရဲေဘာ္သစ္သင္တန္း မတက္ရေသးတဲ့ အခ်ိန္၊ ျမန္မာစစ္သားေတြပါတဲ့ အမ်ိဳးသားတပ္မေတာ္ တစ္ရပ္ဖြဲ႕ဖို႔ ဦးေစာက အဂၤလိပ္ဘုရင္ခံ ကို အရင္ေျပာခဲ့တာဗ်။
ဦးတင္၀င္း။ ဟာဗ်ာ။
စစ္မႈထမ္းေဟာင္းၾကီးကိုတင္၀င္းရဲ႕ အာေမဋိတ္သံႏွင့္အတူ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စကား၀ိုင္း သည္လည္း အာလာပသလာပေျပာရင္း ေနာက္တစ္ရက္ ကူးသြားေလေတာ့၏။
https://www.facebook.com/ko.tein/posts/1141074899247523?__mref=message_bubble
ဓာတ္ပံု၊ ေရွ့တန္း(၀ဲမွယာ)..ဦးဘအုန္း၊ဦးေစာ၊ ဆာ ဘာ့ဂ်္ပိုင္၊ ဦးဘသန္း၊ ဦးထြန္းေအာင္ေက်ာ္၊
........................................................................................................................
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္က "ေခတ္သစ္ပင္လံု ထပ္ေခၚမယ္"ဆိုတဲ႔ စကားထြက္လာတာနဲ႔ "ပင္လံုစာခ်ဳပ္ေႀကာင့္ ဦးေစာဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို အနစ္နာခံျပီး လုပ္ႀကံလိုက္ရပါတယ္"ဆိုတဲ႔ ဝါဒျဖန္႔စာ Social Networkေပၚမွာ ပ်ံ႕ႏွံ႕လာတယ္ဆိုတာ ေပါ့ဆလို႔ရတဲ႔ လကၡဏာမဟုတ္ဘူး။ သမိုင္းထဲက အခ်က္အလက္အစစ္ေတြကို သမိုင္းအတုေတြနဲ႔ ေရာေမႊ မင္းျမတ္သူရလို ႀတိစကၠလို အေရးအသားမ်ိိဳးေတြနဲ႔ ကိုယ့္အျမင္ပါလို႔ မေျပာရဲေတာ့ ကိုမင္းညိဳဆိုတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ကို ေတြးေခၚပညာရွင္ႀကီးလို ဇာတ္ေကာင္ထား၊ ေလာဂ်စ္အစုတ္အပ်က္ေတြ၊ ဒိုင္ယာေလာ့ အက်ိဳးအပဲ႔ေတြနဲ႔ ဖတ္ေကာင္းေအာင္ေရးျပီး ဝါဒျဖန္႔ထားတာဟာ က်ဳပ္ကေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ပုန္ကန္မႈအထိ ဦးတည္ရည္ရြယ္တယ္လို႔ ယူဆတယ္။ ဦးေစာဟာတိုင္းျပည္အတြက္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္လႈပ္ရွားခဲ႔သူျဖစ္ေႀကာင္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ထက္ ဆယ့္ငါးႏွစ္အသက္ႀကီးတာေႀကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ထက္ ဆယ့္ငါးႏွစ္ပိုေတာ္သူျဖစ္ေႀကာင္း၊ မ်ိဳးခ်စ္ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးျဖစ္ေႀကာင္း၊ ပင္လံုစာခ်ဳပ္မွာ ကတိခံထားရတဲ႔အတြက္ ခြဲထြက္ခြင့္ေပးဖို႔ျငင္းမရတဲ႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို အခ်ဳပ္အျခာအာဏာခိုင္ျမဲေရးအတြက္ ဦးေစာက အနစ္နာခံျပီး လုပ္ႀကံလိုက္ရတာျဖစ္ေႀကာင္း၊ ဦးေစာဟာ ႀကိဳးေပးခံရတာေတာင္ တည္ျငိမ္သူျဖစ္ေႀကာင္း စသျဖင့္ သမိုင္းအခ်က္အလက္ေတြကို လိုရာေကာက္ခ်က္ဆြဲထားတဲ႔ စာဖတ္အားနည္းအသိတရားေပ်ာ့ညံ႔သူေတြ လိမ့္ခနဲပါသြားေစေလာက္တဲ႔ စာမ်ိဳးကို အခ်ိန္ကိုက္ျဖန္႔ခ်ီလာျခင္းရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ရွိမလဲ မဆိုႏိုင္ဘူး။ ဦးေစာဟာ လူေတာ္တစ္ဦးျဖစ္တယ္ဆိုတဲ႔ အခ်က္ကို ျငင္းစရာမရွိေပမယ့္ တိုင္းျပည္ေကာင္းစားေရးအတြက္ အနစ္နာခံခဲ႔တဲ႔ လူေကာင္းတစ္ေယာက္လို႔ ျမင္ေပးရတဲ႔အထိ ဘယ္သမိုင္းအခ်က္အလက္ကမွ မခိုင္လံုဘူး။ ဦးေစာဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို သတ္ျပီး ရဲရဲဝံ႔ဝံ႔ႀကိဳးစင္တက္သြားသူ မဟုတ္ဘူး။ ေထာင္ပိုင္ကိုစည္းရံုးျပီး ျဗိတိသွ်ကို ေလယာဥ္နဲ႔ထြက္ေျပးဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ႔ျပီး မေအာင္ျမင္ခဲ႔တာ ျဖစ္ေႀကာင္း သမိုင္းအခ်က္အလက္ေတြကို ဘာလို႔ထိန္ခ်န္ထားခဲ႔တာပါလဲ။ ေနာင္တႀကီးစြာရျပီး ေထာင္နံရံမွာ ေရးသြားတဲ႔ ေနာင္တေတြနဲ႔စာကို ဘာလိုထိန္ခ်န္ထားခဲ႔တာလဲ။ ဆရာခ်စ္ဦးညိဳက ဒႆဂီရိကို လူႀကမ္းကေန မင္းသားျဖစ္ေအာင္ ေရးႏိုင္တာ ရသစာေပတစ္ေခတ္အတြက္ အေရးပါတဲ႔ေဖာက္ထြက္မႈျဖစ္ခဲ႔ေပမယ့္ ဒ႑ာရီနဲ႔ သမိုင္းဟာ မတူဘူး။ သမိုင္းကို လိမ္လို႔မရဘူး သမိုင္းကို လိမ္တာဟာ ေခတ္လူေတြကို သစၥာေဖာက္တာပဲ။ ျမတ္ဗုဒၶကို လူႀကမ္းျဖစ္ေအာင္ေရးလို႔မရသလို ေဒဝဒတ္ကို မင္းသားျဖစ္ေအာင္ ေရးလို႔မရဘူး။ ဘင္လာဒင္ကို ဂႏၵီျဖစ္ေအာင္ ေရးလို႔မရသလို ဟစ္တလာကို မာသာထရီစာျဖစ္ေအာင္ ေရးလို႔မရဘူး။ သန္းေရႊကို ေဒၚစုျဖစ္ေအာင္ ေရးလို႔မရသလို ဦးေစာဟာလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို အနစ္နာခံသတ္ျဖတ္ခဲ႔တဲ႔ မ်ိဳးခ်စ္သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူး။ Universal Truth ေတြကို ကေလာင္အစုတ္အျပတ္နဲ႔ အဆိပ္ခပ္လို႔ ဘယ္ေတာ့မွမေအာင္ျမင္ဘူးမွတ္။ ေမတၱာရပ္ခံတာပါ. . . ျမန္မာျပည္အတြက္ က်ည္၁၃ခ်က္နဲ႔ ေသခဲ႔ရတဲ႔ က်ဳပ္တို႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ထပ္မသတ္ပါေတာ့နဲ႔။
အိအိမြန္ ( ပန္ဆယ္လို )
အခုတေလာ ဂဠဳန္ဦးေစာအေၾကာင္းေတြေဖ့ဘြတ္မွာ ေရးသား
ေနတာေတြ ၊အျငင္းအခုန္ေတြအေၾကာင္းဘာေၾကာင့္ဆိုတဲ့ဇစ္ျမစ္ကို
ေတြ့ရတဲ့အတြက္ ကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္။
ယခုေရးသားခ်က္မ်ားကို လံုး၀(လံုး၀) မေထာက္ခံပါေၾကာင္း။
လူအမ်ားစိတ္၀င္တစားျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္သာေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း။
MP4YoU(The Melting Pot for YoU)
.........................................................................
ဦးေစာ ဘာေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို သတ္သလဲ ေဆြးေႏြးျခင္း(၁)
ယေန႔ေတာ့ အင္မတန္ အံ့ၾသစရာေကာင္းတဲ့ ေဆြးေႏြးစကား၀ိုင္း တစ္ခုကို ၾကံုခဲ့ရသည္။ စကား၀ိုင္းတြင္ ပါၾက သူ မ်ားကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္၊ စစ္မႈထမ္းေဟာင္းၾကီး ဦးတင္၀င္းႏွင့္ ကို မင္းညိဳ တို႔ျဖစ္သည္။ ဦးေစာ ဘာလို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို သတ္သလဲ ေခါင္းစဥ္ကို ကို မင္းညိဳက စသည္မို႔ ကိုမင္းညိဳအေၾကာင္း အနည္းေတာ့ ေျပာျပ ေပမည္။ အသက္ ၃၇ ႏွစ္အရြယ္ ကိုမင္းညိဳႏွင့္ စတင္ ေတြ႔ဆံုစဥ္က သူသည္ ေစာဘြဲ႕မွဴး၏ မ်က္လံုးတစ္ဖက္ ကန္းေနခဲ့ပါလွ်က္ ဘုရင္ကိုဖမ္းျပီး အက်ဥ္းခ်၀ံ့သူ ငရမန္ကန္းၾကီးအား အရမ္းဂုဏ္ျပဳမိေတာ့ ဆိုသည့္ သီခ်င္း အတိုင္း ငရမန္ကန္းကို သတၱိရွိသူ အျဖစ္ ခ်ီးမြမ္းခဲ့သည္။ ဦးေပါင္းက်ားႏွင့္ ျမင္းက်ားရွင္ ဇာတ္လမ္းတြင္ ညၾကီး သန္းေကာင္ ဦးေပါင္းက်ားႏွင့္ ျမင္းက်ားၾကီးကို စီးေသာ အေလာင္းစည္သူမင္းၾကီး၏ ငါမအုိေသး ဇာတ္လမ္း အား ဘုရင္မို႔လို႔ မသိဟန္ေဆာင္ လႊတ္ေပးလိုက္သည္ ဆိုသည့္ ေဆာင္းပါးကို သူအရမ္းၾကိဳက္ေၾကာင္း ေျပာခဲ့သည္။ ခ်စ္ဦးညိဳ၏ လကၤာဒီပခ်စ္သူ ၀တၱဳၾကီးကို သူဘာေၾကာင့္ ၾကိဳက္ေၾကာင္းေတြလည္း ေျပာတတ္ သည္။ ယခု တစ္ၾကိမ္တြင္ေတာ့ သူကိုယ္ပိုင္ ဖန္တီးသည့္ ဇာတ္ေကာင္သည္ ဦးေစာ ျဖစ္ေပေတာ့သည္။
စာမဖတ္သူသည္ စကား၀ိုင္းတြင္ က်ီးအ ကဲ့သို႔ ႏႈတ္ဆိတ္ရသည္ဆိုသည့္ အျဖစ္ကို ကၽြန္ေတာ္ ၾကံဳလိုက္ ရသည့္ ေန႔အျဖစ္ မွတ္တမ္း၀င္ခဲ့သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ေဆာင္းပါး၊ အတုပတၱိမ်ားစြာ ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္ဖူးသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဘယ္ေလာက္ေတာ္ေၾကာင္း ခ်ီးမြမ္းမည္ ဆိုရင္လဲ အာေဘာင္အာရင္း သန္သန္ ေဆြးေႏြးတတ္သည္။ သို႔ေသာ္ ကိုမင္းညိဳမွ ဦးေစာ ဘာေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို သတ္သလဲ ဆိုသည့္ ေမးခြန္းကို ေျဖဖို႔ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ခ်က္ခ်င္း အေျဖမထြက္ခဲ့။ Who really Killed Aung San ဆိုသည့္ Documentary ကို ၾကည့္ဖို႔ ပ်င္းသည့္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပင္ အျပစ္ဆိုရေတာ့ ေပမည္။
စကား၀ိုင္းကို စသူက ကၽြန္ေတာ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔မို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အေၾကာင္းကို အစေဖာ္၏။ ကိုမင္းညိဳကား ျပံဳးျပီး နားေထာင္၏။ ထုိ႔ေနာက္တြင္မွ ကဲ..ေမာင္ရင္.. ဒါျဖင့္ ဦးေစာ က ဘာျဖစ္လို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို သတ္ရတာလဲ ဆိုတာ သိလား ဆိုသည့္ အေမးကို စေမးေလေတာ့သည္။
ကၽြန္ေတာ္။ မေက်နပ္လို႔ သတ္တာေပါ့ ကိုမင္းညိဳရာ။ ၁၉၄၆ စက္တင္ဘာမွာ ဦးေစာ ကို ေသနတ္နဲ႔ ပစ္ျပီး လုပ္ၾကံလို႔ မ်က္လံုးတစ္ဖက္ကြယ္ခဲ့တယ္။ ဒါကို ဗိုလ္ခ်ုပ္ ခိုင္းတယ္ ဆိုျပီး ဦးေစာ က ညိႈးတယ္ေလ။ ဒီအတြက္ ျပန္သတ္တာ မဟုတ္လား။
ဦးတင္၀င္း။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို သတ္ဖို႔ အဂၤလိပ္က ေထာက္ပံ့တယ္ေလ။ အင္းယားကန္ထဲမွာပါ ေသနတ္ေတြ ဖြက္ ထားတာကို ေတြ႔ခဲ့တာပဲ။ ဒါကိုၾကည့္ရင္ အဂၤလိပ္နဲ႔ေပါင္းျပီး ဦးေစာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို အညိႈးနဲ႔ သတ္တာလို႔ မွန္းရ မွာပဲေလကြာ။
(ဦးေစာ က ဗူိလ္ခ်ဳပ္ကိုသတ္ၿပီး ျမန္မာျပည္ကိုကယ္တင္ခဲ့တယ္လိူ႔ေရးတဲ့ account က myo zaw ayeပတ္စဥ္ ၄၆ )
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အေျဖကို ကိုမင္းညို ဘ၀င္က်ပံု မရ။ သူက စကားဆက္သည္။
ကိုမင္းညို။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒါေတြ စဥ္းစားမိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဦးေစာအေၾကာင္း ေလ့လာၾကည့္ေတာ့ သူဟာ ပညာတတ္ ပုဂၢိဳလ္ တစ္ေယာက္ဗ်။ ေက်ာင္းပညာ ၅ တန္းေအာင္ဆိုေပမယ့္ ၁၉၂၇ မွာ ေအာက္တန္းေရွ႕ေန စာေမးပြဲ ေအာင္ခဲ့တယ္။ GCBA မွာ ၀င္ျပီး ၀ံသာႏု အသင္း၀င္ လုပ္ခဲ့တယ္။ နန္းရင္း၀န္လဲ လုပ္ခဲ့တယ္။ ဗိုလ္ခ်ုပ္လက္ထက္မွာ ပညာေရး၀န္ၾကီးဆိုေတာ့ သူဟာ သာမန္ေတာ့ မဟုတ္တန္ဘူး။ သိပ္ျပီးေတာ့ ရူးမိုက္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ေတာ့လည္း မဟုတ္ဘူး။ ေနာက္ျပီး သူ႔ကို ဖမ္းတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာင္ ၀ီစကီေသာက္ျပီး ဟာသေျပာႏိုင္ေသးတယ္။ အင္မတန္မွ ေသြးေအး တဲ့သူ။
ကၽြန္ေတာ္။ အဲဒါနဲ႔ ဘာဆိုင္လဲဗ်ာ။
ကိုမင္းညိဳ။ သူ႕အေၾကာင္း ေျပာမယ္ဆိုရင္ သူနဲ႔ ပတ္သက္တာေတြကို အရင္သိေအာင္ လုပ္ရမွာေပါ့။ ဦးေစာ က တကယ့္မ်ိဳးခ်စ္ တစ္ေယာက္ပဲ။ ဆရာစံ ကို ဖမ္းမိေတာ့ ဆရာစံဘက္က ေရွ႕ေနလိုက္တာ ဦးေစာပဲ။ အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ ျမန္မာျပည္အေရးဆိုျပီး စာအုပ္ထုတ္ခဲ့ဖူးတယ္။ အဂၤလိပ္ကို ေ၀ဖန္လြန္းလို႔ ေမာင္ေစာ ဂဋဳန္ ျဖစ္ျပီ ဆိုျပီး ဂဋဳန္ဦးေစာ ျဖစ္လာတာ မဟုတ္လား။ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဒိုေမနီယံ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေပးဖို႔ အက္တလီနဲ႔ ေတြ႔ျပီး ေျပာခဲ့ေသးတယ္။ ေနာက္ျပီး သူက အဂၤလိပ္ အဖမ္းခံရျပီး ျပန္လာတာေတာင္မွ ျမန္မာ ႏိုင္ငံရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးမွာ အေရးပါလာခဲ့ေသးတယ္ေလ။
ဦးတင္၀င္း။ ဆက္ပါအံုးဗ်ာ.
ကိုမင္းညို။ ကိုယ္ စဥ္းစား မိတာပါ။ စေျပာရမယ္ဆိုရင္ ေအာင္ဆန္း-အက္တလီ စာခ်ဳပ္က စေျပာရမွာပဲ။ အဲဒီစာခ်ုပ္ကို လက္မွတ္သြားထုိးေတာ့ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕မွာ ဦးေစာက ပညာေရး၀န္ၾကီး အေနနဲ႔ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ စာခ်ဳပ္မွာ ဦးေစာနဲ႔ သခင္ဗစိန္က လက္မွတ္ မထိုးခဲ့ဘူး။ ဒီအခ်က္ေတြကို ၾကည့္ရင္ ဦးေစာဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ လြတ္လပ္ေရး ၾကိဳးပမ္းစဥ္ တစ္ေလွ်ာက္မွာ အတူပါခဲ့တယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရး ရဖို႔ အတြက္ သူလည္း ကိုယ္စြမ္းဥာဏ္စြမ္း ပါ၀င္ခဲ့တယ္လို႔ ေျပာလို႔ ရတယ္ မဟုတ္လား။
ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဦးတင္၀င္း ႏွစ္ေယာက္မွာ ဇေ၀ဇ၀ါ ျဖင့္ သူ ဘာကို ဆိုလိုခ်င္မွန္း သိပ္နားမလည္။ တကယ္တမ္း ေျပာရမည္ ဆိုလွ်င္ ေအာင္ဆန္း-အက္တလီစာခ်ဳပ္ကို ငယ္တုန္းက သမိုင္းမွာ သင္ဖူးသည္ကလြဲျပီး ေသခ်ာ မသိ။ ေအာင္ဆန္း-အက္တလီ စာခ်ဳပ္ေၾကာင့္ ပင္လံု က်င္းပရသည္ ဆိုတာကိုေတာ့ အၾကမ္းဖ်င္းသိသည္။ ဦးေစာႏွင့္ ဘယ္လို ဆက္စပ္သည္ကိုေတာ့ အေသအခ်ာ မသိသည္မို႔ သူ႕စကား အဆက္ကိုသာ နားေထာင္ ရေတာ့သည္။
ကိုမင္းညိဳ။ ေနာက္ တစ္ခ်က္က ဦးေစာကလည္း ႏိုင္ငံျခားျပန္ ပညာတတ္တစ္ေယာက္ပဲ။ အဲဒီေခတ္က ေခါင္း ေဆာင္ေတြ အားလံုးဟာ ႏိုင္ငံေရး ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ ျပင္းထန္ၾကတယ္။ အဲဒီထဲမွာ ဦးေစာလဲ တစ္ေယာက္ အပါအ၀င္ေပါ့။ သူတို႔ စျပီး အဲဒီမွာ ကြဲၾကပံုရတယ္။
ကၽြန္ေတာ္။ ဘယ္လို ကြဲၾကတာလဲဗ်.
ကိုမင္းညိဳ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က တစ္ႏိုင္ငံလံုး လြတ္လပ္ေရး ရခ်င္တယ္။ ေတာင္တန္းျပည္မ အားလံုး အတူရခ်င္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ဦးေစာက မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ေတြးခ်င္လဲ ေတြးမွာေပါ့။ ပင္လံုညီလာခံၾကီး က်င္းပေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ကတိေတြ ေပးခဲ့တယ္။ ခြဲထြက္ခြင့္ေတြ၊ ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ေတြ အမ်ားၾကီးပဲ။ ဒါေတြကို ဦးေစာ က ကန္႔လန္႔တိုက္တာေတြေတာ့ မၾကားဖူးဘူး။ ဆိုလိုတာက ပင္လံု ညီလာခံအျပီးမွာ တစ္ႏိုင္ငံလံုး လြတ္လပ္ ေရး ရတာကို ဦးေစာလဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔နဲ႔ အတူ လက္ခံသြားတာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။
ဦးတင္၀င္း။ ၾကိတ္ၾကံေနတာလဲ ျဖစ္ႏိုင္တာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွ သူ႕အေၾကာင္း မဖတ္ဖူးတာ။
ကိုမင္းညိဳ။ ကိုတင္၀င္း ထင္တာလဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပင္လံုညီလာခံၾကီးက သေဘာတူတဲ့ အခ်က္ ေတြ က တစ္ခ်ိဳ႕ ျမန္မာ ေခါင္းေဆာင္ေတြ လက္မခံႏိုင္စရာေတြ အမ်ားၾကီးပါတယ္ေလ။ ျဖစ္စဥ္တစ္ခုမွာ ဗိုလ္ ခ်ဳပ္မပါတဲ့ အစည္းအေ၀းတစ္ခု က်င္းပတယ္။ အဲဒီမွာ ပင္လံုက သေဘာတူညီခ်က္ေတြ ေျပာေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေျပာတာ၊ငါတို႔နဲ႔မဆိုင္ဆိုျပီး ဆက္မေဆြးေႏြးလို႔ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ ေဒါသထြက္ၾကတယ္။ ေနာက္မွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ေခၚျပီး ျပန္ရွင္းရတယ္။ အဲဒီမွာတင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေပးတဲ့ ကတိေတြနဲ႔ တစ္ျခားသူေတြၾကားမွာ အျမင္မၾကည္တာ ေတြ ရွိလာျပီ မဟုတ္လား။
သူေျပာပံုအရဆိုရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တစ္ေယာက္ထဲပဲ ပင္လံုနဲ႔ ပတ္သက္တာေတြ ေျပာခဲ့သေယာင္ေယာင္မို႔ အခ်က္ အလက္ေတြကို ေခါင္းပူေအာင္ စဥ္းစားေပမယ့္ ခ်က္ခ်င္း မထြက္တာမို႔ အလိုက္သင့္သာ သူ႔ကို ဆက္ေျပာ ေစခဲ့သည္။
ကိုမင္းညို။ ပင္လံုညီလာခံလဲ ျပီးျပီ။ ဗမာျပည္လဲ လြတ္လပ္ေရး ရေတာ့မယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေပးတဲ့ ကတိေတြ ေၾကာင့္ တိုင္းရင္းသားေတြကလဲ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ျပင္ဆင္ေနျပီ။
ဦးတင္၀င္း။ ဘာကို ျပင္ဆင္တာလဲ။ ရွင္းရွင္းေျပာပါဗ်ာ။
ကိုမင္းညိဳ။ လာမွာေပါ့ ကိုတင္း၀င္းရာ။ တိုင္းရင္းသားေတြ လိုခ်င္တာက ခြဲထြက္ခြင့္ေလ။ ေစာ္ဘြားေတြ၊ ပေဒသရာဇ္ေတြ မဟုတ္လား။ လြတ္လပ္ေရး ရဖို႔ ကတိေတြ ရျပီးျပီ ဆုိတဲ့ေနာက္ ကိုယ့္အာဏာ ကိုယ္တည္ ေဆာက္ဖို႔ ျပင္ၾကျပီေပါ့ဗ်ာ။
အခုထိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း သေဘာမေပါက္ေသး။ ကိုမင္းညိဳ ဘာကို ေျပာခ်င္သည့္အတြက္ ဒီေလာက္ စကား ရွည္ေနလဲ ဆိုတာလဲေတြး မရေသး။
ကၽြန္ေတာ္။ ကဲ..ကိုမင္းညိဳ. ဒဲ့သာေျပာဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားစကား နားေထာင္ရတာလဲ တကယ့္အခက္ပဲ။
ကိုမင္းညိဳ။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္တဲ့ အခ်က္ေရာက္ပါျပီ။ လြတ္လပ္ေရး ရရင္ ပေဒသရာဇ္ေတြ ေစာ္ဘြားေတြက ခြဲထြက္ခြင့္ေတာင္းမယ္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကလဲ ကတိခံထားတာမို႔ ေပးကို ေပးရမယ္။ မေပးဘူး ဆိုရင္ အဂၤလိပ္ လက္ က်န္နဲ႔ လြတ္လပ္ျပီးစမွာ စစ္ခင္းရတာေတြ၊ စည္းရံုးရတာေတြနဲ႔ တိုင္းျပည္ တည္ေဆာက္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ေတာ့ ဘူး။ ဒီေတာ့ လုပ္စရာက တစ္ခုပဲ ရွိေတာ့တယ္။
ကြၽန္ေတာ္။ ဘာကိုလုပ္မွာလဲ
ကိုမင္းညိဳ။ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဆြးေႏြးတဲ့ ေခါင္းစဥ္ ေပါ့ဗ်ာ.
ကိုတင္၀င္း။ ဟာဗ်ာ.. မျဖစ္ႏိုင္တာ။
ကၽြန္ေတာ္။ ကိုမင္းညိဳ ေျပာပံုအရ ဆုိရင္ ျပည္ေထာင္စုၾကီး ခြဲထြက္မွာ စိုးလို႔ ဦးေစာကပဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ကို အနစ္ နာခံျပီး သတ္ေပးလိုက္သလို ျဖစ္ေနျပီ။ မတန္မရာဗ်ာ။
ကိုမင္းညိဳ။ ဒါလဲ ခင္ဗ်ားတို႔ အေတြးနဲ႔ ခင္ဗ်ားတို႔ေလဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ သိတာက ဦးေစာဟာ ပညာတတ္။ ေတြး တတ္ စဥ္းစားတတ္တယ္။ အမ်ိဳးသား ေခါင္းေဆာင္ေတြကို လုပ္ၾကံျပီး သူလြယ္လြယ္ လြတ္ခ်င္ရင္ ေလယာဥ္ နဲ႔ ႏိုင္ငံကူးမွာေပါ့ဗ်ာ။ ေနာက္ျပီး သူ႕အမ်ိဳးေတြ အကုန္ အျပင္ကို လႊတ္မွာေပါ့။ ဒီထက္ပိုျပီး ၾကံစည္ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ ပိပိရိရိ ၾကံလို႔ေတာင္ ရေသးတယ္။ ဘုရင္ေခတ္တုန္းကေတာင္ အိမ္ေရွ႕စံကေနာင္မင္းသားကိုသတ္ၿပီး ျမင္ကြန္း၊ျမင္းခံုတိုင္တို႔ထြက္ေျပးတာ လြတ္ေသးတာပဲ။ အဂၤလိပ္ေခတ္ မလြတ္စရာကို မရွိတာ မဟုတ္လားဗ်။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ အသတ္ခံရခ်ိန္တြင္ ျပည္သူမ်ားက ဦးေစာအိမ္ကို ခဲနဲ႕ေပါက္၊ စာေတြ ကပ္၊ ဆဲဆိုၾကသည္မွာ လည္း ထိန္းမရခဲ့။ ဦးေစာ မိသားစု မ်ားသည္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ရပ္တည္ မရခဲ့။ ထုိသို႔ေသာ ေ၀ဒနာ မ်ား ကို ျဖစ္လာမည္ကို သိပါလွ်က္ ဦးေစာ ဘာေၾကာင့္ ေက်ေက်နပ္နပ္ ၾကိဳးစင္တက္သြားသည္ ဆိုသည့္ အေတြး ကို ကၽြန္ေတာ္ ေတြးမိလိုက္သည္။ ေသခ်ာသည္ကား ကၽြန္ေတာ္ ကိုမင္းညိဳကို တုန္႔ျပန္ေျပာႏိုင္ဖို႔ စာဖတ္ ရအံုး ေပမည္။
ကၽြန္ေတာ္။ ကဲ..ဟုတ္ပါျပီဗ်ာ။။ ဒီေန႔ေတာ့ ဒီေလာက္ပဲ။ ေနာက္အပတ္ ေတြ႕မယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ နည္းနည္း ေလ့လာလိုက္အံုးမယ္။ လံုး၀ေတာ့ လက္မခံႏိုင္ေသးဘူးဗိ်ဳ႕။
ကိုမင္းညို။ ေကာင္းပါျပီကြာ။ ေလ့လာေပါ့။ ခင္ဗ်ားတို႔ စာဖတ္ေလ ကၽြန္ေတာ္ ဗဟုသုတ တိုးေလပဲ။ ေနာက္ အပတ္ ေဆြးေႏြးၾကတာေပါ့ဗ်ာ။
စကား၀ိုင္း ဤတြင္ ျပီးခဲ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ စာဖတ္သူမ်ား ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ကိုးကားစရာႏွင့္ ကိုမင္းညိဳ၏ ေျပာစကားအေပၚ သံုးသပ္မႈမ်ားအား ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။
ခရက္ဒစ္
(ေနာင္လာေနာက္သားေဖ့ဘုတ္သံုးၿပီး ျငင္းခံုၾကသူမ်ား အက်ိဳးအေၾကာင္းႏွင့္ ျငင္းခံုႏိုင္ေစရန္ ေခ်ာင္ခ်ိဳေခ်ာင္ၾကားက ပို႔စ္တစ္ခု မလာျခင္းျဖစ္သည္။ က်န္အပိုင္းမ်ား ဆက္တင္ပါအံုးမည္။)
Myo Zaw Aye
.........................................................................................
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္က "ေခတ္သစ္ပင္လံု ထပ္ေခၚမယ္"ဆိုတဲ႔ စကားထြက္လာတာနဲ႔
"ပင္လံုစာခ်ဳပ္ေႀကာင့္ ဦးေစာဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို အနစ္နာခံျပီး လုပ္ႀကံလိုက္ရပါတယ္"ဆိုတဲ႔ ဝါဒျဖန္႔စာ Social Networkေပၚမွာ ပ်ံ႕ႏွံ႕လာတယ္ဆိုတာ ေပါ့ဆလို႔ရတဲ႔ လကၡဏာမဟုတ္ဘူး။
သမိုင္းထဲက အခ်က္အလက္အစစ္ေတြကို သမိုင္းအတုေတြနဲ႔ ေရာေမႊ
မင္းျမတ္သူရလို ႀတိစကၠလို အေရးအသားမ်ိိဳးေတြနဲ႔
ကိုယ့္အျမင္ပါလို႔ မေျပာရဲေတာ့ ကိုမင္းညိဳဆိုတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ကို ေတြးေခၚပညာရွင္ႀကီးလို ဇာတ္ေကာင္ထား၊
ေလာဂ်စ္အစုတ္အပ်က္ေတြ၊ ဒိုင္ယာေလာ့ အက်ိဳးအပဲ႔ေတြနဲ႔ ဖတ္ေကာင္းေအာင္ေရးျပီး ဝါဒျဖန္႔ထားတာဟာ က်ဳပ္ကေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ပုန္ကန္မႈအထိ ဦးတည္ရည္ရြယ္တယ္လို႔ ယူဆတယ္။
ဦးေစာဟာတိုင္းျပည္အတြက္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္လႈပ္ရွားခဲ႔သူျဖစ္ေႀကာင္း၊
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ထက္ ဆယ့္ငါးႏွစ္အသက္ႀကီးတာေႀကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ထက္ ဆယ့္ငါးႏွစ္ပိုေတာ္သူျဖစ္ေႀကာင္း၊
မ်ိဳးခ်စ္ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးျဖစ္ေႀကာင္း၊ ပင္လံုစာခ်ဳပ္မွာ ကတိခံထားရတဲ႔အတြက္ ခြဲထြက္ခြင့္ေပးဖို႔ျငင္းမရတဲ႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို အခ်ဳပ္အျခာအာဏာခိုင္ျမဲေရးအတြက္ ဦးေစာက အနစ္နာခံျပီး လုပ္ႀကံလိုက္ရတာျဖစ္ေႀကာင္း၊
ဦးေစာဟာ ႀကိဳးေပးခံရတာေတာင္ တည္ျငိမ္သူျဖစ္ေႀကာင္း စသျဖင့္ သမိုင္းအခ်က္အလက္ေတြကို လိုရာေကာက္ခ်က္ဆြဲထားတဲ႔ စာဖတ္အားနည္းအသိတရားေပ်ာ့ညံ႔သူေတြ လိမ့္ခနဲပါသြားေစေလာက္တဲ႔ စာမ်ိဳးကို အခ်ိန္ကိုက္ျဖန္႔ခ်ီလာျခင္းရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ရွိမလဲ မဆိုႏိုင္ဘူး။
ဦးေစာဟာ လူေတာ္တစ္ဦးျဖစ္တယ္ဆိုတဲ႔ အခ်က္ကို ျငင္းစရာမရွိေပမယ့္ တိုင္းျပည္ေကာင္းစားေရးအတြက္ အနစ္နာခံခဲ႔တဲ႔ လူေကာင္းတစ္ေယာက္လို႔ ျမင္ေပးရတဲ႔အထိ ဘယ္သမိုင္းအခ်က္အလက္ကမွ မခိုင္လံုဘူး။
ဦးေစာဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို သတ္ျပီး ရဲရဲဝံ႔ဝံ႔ႀကိဳးစင္တက္သြားသူ မဟုတ္ဘူး။
ေထာင္ပိုင္ကိုစည္းရံုးျပီး ျဗိတိသွ်ကို ေလယာဥ္နဲ႔ထြက္ေျပးဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ႔ျပီး မေအာင္ျမင္ခဲ႔တာ ျဖစ္ေႀကာင္း သမိုင္းအခ်က္အလက္ေတြကို ဘာလို႔ထိန္ခ်န္ထားခဲ႔တာပါလဲ။
ေနာင္တႀကီးစြာရျပီး ေထာင္နံရံမွာ ေရးသြားတဲ႔ ေနာင္တေတြနဲ႔စာကို ဘာလိုထိန္ခ်န္ထားခဲ႔တာလဲ။
ဆရာခ်စ္ဦးညိဳက ဒႆဂီရိကို လူႀကမ္းကေန မင္းသားျဖစ္ေအာင္ ေရးႏိုင္တာ ရသစာေပတစ္ေခတ္အတြက္ အေရးပါတဲ႔ေဖာက္ထြက္မႈျဖစ္ခဲ႔ေပမယ့္
ဒ႑ာရီနဲ႔ သမိုင္းဟာ မတူဘူး။
သမိုင္းကို လိမ္လို႔မရဘူး
သမိုင္းကို လိမ္တာဟာ ေခတ္လူေတြကို သစၥာေဖာက္တာပဲ။
ျမတ္ဗုဒၶကို လူႀကမ္းျဖစ္ေအာင္ေရးလို႔မရသလို
ေဒဝဒတ္ကို မင္းသားျဖစ္ေအာင္ ေရးလို႔မရဘူး။
ဘင္လာဒင္ကို ဂႏၵီျဖစ္ေအာင္ ေရးလို႔မရသလို
ဟစ္တလာကို မာသာထရီစာျဖစ္ေအာင္ ေရးလို႔မရဘူး။
သန္းေရႊကို ေဒၚစုျဖစ္ေအာင္ ေရးလို႔မရသလို
ဦးေစာဟာလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို အနစ္နာခံသတ္ျဖတ္ခဲ႔တဲ႔ မ်ိဳးခ်စ္သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူး။
Universal Truth ေတြကို ကေလာင္အစုတ္အျပတ္နဲ႔ အဆိပ္ခပ္လို႔ ဘယ္ေတာ့မွမေအာင္ျမင္ဘူးမွတ္။
ေမတၱာရပ္ခံတာပါ. . .
ျမန္မာျပည္အတြက္ က်ည္၁၃ခ်က္နဲ႔ ေသခဲ႔ရတဲ႔ က်ဳပ္တို႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ထပ္မသတ္ပါေတာ့နဲ႔။
အိအိမြန္ ( ပန္ဆယ္လို )
