၈၈၈၈ လုံး အမွတ္တရ ျပန္ေျပာင္းသတိတရ

၈၈၈၈ ႏွစ္ - ၃၀ ျပည့္ သတင္းျပန္ၾကားေရးႏွင့္ မွတ္တမ္း ဆပ္ေကာ္မတီ

၈၈၈၈ လူထုအုံၾကြမႈႀကီး ေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ အက်ဳိးဆက္ေၾကာင့္၊ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ ဒီကေန႔ အေျပာင္းအလဲေတြျဖစ္လာတာကို ျမင္ေတြ႔ေနရၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း တခ်ိန္က အေဝးေရာက္ ညြန္႔ေပါင္အစိုးရရဲ႕ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္က ေျပာဆိုလိုက္သလို၊ ၈၈၈၈ လႈပ္႐ွားမႈရဲ႕ ပန္းတိုင္ျဖစ္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံျဖစ္ဖုိ႔ဆုိရင္ ေခါင္းေဆာင္ေတြၾကား အတၱမာနေတြ ေလ်ာ့ခ်ၿပီး ညီညြတ္စြာနဲ႔ လက္တြဲလုပ္ေဆာင္ဖို႔ လိုၿပီလို႔ ၈၈၈၈ လႈပ္ရွားမႈမွာပါဝင္ခဲ့တဲ့ ဆရာ၀န္တဦးကလည္း ေျပာၾကားလိုက္ပါတယ္။ ၈၈၈၈ အျဖစ္အပ်က္ အမွတ္တရနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ကိုဉာဏ္ဝင္းေအာင္က စုစည္းတင္ျပထား ပါတယ္။

ျမန္မာ့သမုိင္းမွာ အခုခ်ိန္ထိ အႀကီးက်ယ္ဆုံးျဖစ္ခဲ့တဲ့ လူထုအုံၾကြမႈကေတာ့ ၈၈၈၈ လႈပ္႐ွားမႈပဲျဖစ္ၿပီး ဒီကေန႔ အခ်ိန္ထိဆိုရင္ အႏွစ္(၃၀) ႐ွိလာၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၉၀ ေနာက္ပိုင္း ျပည္ပမွာ NCGUB အေဝးေရာက္ ညြန္႔ေပါင္အစိုးရရဲ႕ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာတဲ့ ေဒါက္တာစိန္ဝင္းဟာ ၁၉၈၈ ကာလေတြတုန္းက ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ သခ်ာၤဌာနက ေက်ာင္းဆရာတဦးျဖစ္ပါတယ္။

"က်ေနာ္ကေတာ့ အဲဒီမွာ ေက်ာင္းဆရာဆိုေတာ့ စာသင္ဖို႔အတြက္ Schedule ေတြရွိတာေပါ့၊ ရွိေတာ့ သြားတယ္၊ သြားေတာ့ classroom မွာ လူမရွိသေလာက္ပဲ။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ အဲဒီအေျခအေနက ေတာ္ေတာ္ေလး ျပင္းထန္တဲ့အေျခအေနဆိုေတာ့ ဆႏၵျပၾကတယ္၊ ေျပာၾကတယ္၊ ေဟာၾကတယ္၊ အဲလုိုေတာ့ ေတြ႔ၾကံဳခဲ့ရတယ္။ လူတိုင္းက ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မဆလ ပါတီစနစ္ကို စိတ္ပ်က္ေနၾကတယ္။ အထူးသျဖင့္ ေငြစကၠဴေတြ သိမ္းလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ အေတာ္ၾကီး ဒုကၡေရာက္ၾကတယ္။ ဆိုေတာ့ မဆလ ဖ်က္သိမ္းေရး အဲဒါကေတာ့ ေအာင္ျမင္ပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီရရွိေရးဆိုတာကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ဒီေန႔အထိ ဒီမိုကေရစီ မရရွိေသးဘူး။"

၁၉၈၈ မတ္လကေန စက္တင္ဘာလထိ ၆ လနီးပါးၾကာလာတဲ့ လႈပ္ရွားမႈကိုေတာ့ စက္တင္ဘာ(၁၈)ရက္ေန႔မွာ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းရင္း ၿဖဳိခြဲလိုက္ခ်ိန္မွာ ပစ္ခတ္ေသဆုံးမႈေတြ ျဖစ္လာရပါတယ္။ လက္႐ွိ ကေနဒါႏုိင္ငံ Alberta ေဆးေကာလိပ္မွာ ကထိကအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေနတဲ့ ေဒါက္တာ ခင္ေစာဝင္းဟာ ၈၈၈၈ ကာလတုန္းက ရန္ကုန္ျပည္သူ႔ေဆး႐ုံႀကီးမွာ တာဝန္က်ဆရာဝန္တဦးျဖစ္ပါတယ္။ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းၿပီး ေနာက္တေန႔အျဖစ္အပ်က္ကို ျပန္ေျပာလာပါတယ္။

"အဲဒီေတာ့ ေဆးရံုကို မေရာက္ေသးဘူး ဆူးေလဘုရားလမ္းေလာက္ကို ေရာက္ကတည္းကိုက စၿပီးေတာ့ ပစ္ေနၿပီေပါ့ေနာ္ ေသနတ္သံေတြၾကားေနရၿပီ လူေတြလည္းထိခိုက္တာေတြ နည္းနည္းပါးပါးေတြ႔ေနရၿပီ အဲဒီေတာ့ က်မတို႔လည္း တတ္ႏိုင္သမွ် ပုန္းၿပီးေတာ့ ေဆးရံုကိုသြားေတာ့ ေရာက္သြားတယ္။ အဲလိုေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ အေရးေပၚမွာ တခ်ိဳ႕ကားေတြနဲ႔ လူနာေတြသယ္လာတာကို ႀကံဳရတယ္ေပါ့ေနာ္။ လူနာတင္ကားနဲ႔လည္း ေသနတ္ဒဏ္ရာနဲ႔ ေသြးအလိမ္းလိမ္းနဲ႔ လဲေနတဲ့ လူနာေတြကိုသြားေကာက္တယ္၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်မမွတ္မိတာကေတာ့ အဲဒီတုန္းကေတာ့ မ၀င္းေမာ္ဦးကိုေတာ့ မသိေသးဘူးေပါ့ေနာ္ မ၀င္းေမာ္ဦးကိုသြားၿပီးေတာ့ ေျပးေကာက္တာက အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အလုပ္သင္ဆရာ၀န္ေလး ၂ ေယာက္ပါ သူတို႔က တခါတည္း ကေလးမေလးကို သယ္လာၿပီးေတာ့ တတ္ႏိုင္သမွ် ေပြ႔ခ်ီလာၿပီးေတာ့ ေဆးရံုကို ေဆးရံုကားနဲ႔ ေရာက္လာတယ္။ ေရာက္လာေတာ့ အသက္မရွိေတာ့ဘူး ။ ဒီ အလုပ္သင္ဆရာ၀န္ေလး ၂ ေယာက္ကလည္း ေတာ္ေတာ္ေလးကို စိတ္မေကာင္းဘူး ေဘးကဆရာ၀န္ေတြကလည္း တကယ့္ကို မ်က္ရည္စက္လက္နဲ႔ ေအာ္.. ျဖစ္ရေလ ၊ အလုပ္သင္ဆရာ၀န္ေလး ေတြ ဂ်ဴတီကုတ္မွာလည္း ေသြးေတြနဲ႔ ငါတို႔မေက်ဘူး လူမဆန္တဲ့အေကာင္ေတြ..ရက္ရက္စက္စက္ အျပစ္မရွိသူေတြကို သတ္တယ္ဆိုၿပီးေတာ့ အဲလုိျဖစ္ေနတဲ့ ျမင္ကြင္းေလးကေတာ့ က်မ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ႔ႏိုင္ဘူးေပါ့ေနာ္။"

၈၈၈၈ လႈပ္႐ွားမႈႀကီးရဲ႕ အက်ဳိးဆက္ေတြေၾကာင့္ ဒီကေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အေျပာင္းအလဲေတြ ႀကဳံလာရၿပီဆိုေပမယ့္ တကယ့္ ဒီမုိကေရစီ ပန္းတိုင္းကို ေရာက္ႏိုင္ဖို႔ဆိုရင္ ညီညြတ္မႈေတြနဲ႔ လက္တြဲလုပ္ေဆာင္ဖို႔ လိုတယ္လို႔ ေဒါက္တာစိန္ဝင္းက သုံးသပ္ပါတယ္။

"၈၈ ရဲ႕ ေနာက္ပိုင္းေပၚလာတဲ့ ျဖစ္ပ်က္မႈေတြ အကုန္လံုးဟာ အက်ိဳးရလဒ္ကိုေတာ့မ်ားေစတာကေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲကလည္း ၈၈ ရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ေတြပဲ။အခုအထိ ၈၈ ရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ေတြပဲ။ ဒီအက်ိဳးဆက္ေတြမွာ အဖက္ဖက္ကေနၿပီးေတာ့ တပ္မေတာ္ေရာ က်န္တဲ့အဖြဲ႔ေတြေရာ တိုင္းျပည္အတြက္ ေခါင္းထဲမွာထည့္ၿပီးေတာ့ ဘယ္လိုေကာင္းေအာင္လုပ္မယ္ ။ ဒီကိစၥကို ဒီလိုထားေပမယ့္လို႔ ေနာင္တခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုလုပ္မယ္ စသည္အားျဖင့္ေပါ့ေနာ္ ကိုယ္က်ိဳးကို ဖယ္ၿပီးေတာ့ စဥ္းစား လုပ္ကိုင္ရင္ေတာ့ ပိုေကာင္းတဲ့ အက်ိဳးဆက္ရမယ္။ ဒါေပမယ့္ ၈၈ ရဲ႕ ေနာက္ပိုင္းရတဲ့ အက်ိဳးဆက္ေတြကေတာ့ ေကာင္းတဲ့ အက်ိဳးဆက္ေတြပဲ အဲဒီကေနစၿပီးေတာ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ ျဖစ္တာကို။"

ဒီမုိကေရစီပန္းတိုင္းကို ေရာက္ႏိုင္ဖို႔ဆိုရင္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေတြအပါအဝင္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ ပါဝင္ပတ္သက္ေနသူေတြအေနနဲ႔ ႀကဳိးပမ္းအားထုတ္မႈေတြ ႐ွိဖို႔လိုတယ္လို႔ ေဒါက္တာ ခင္ေစာဝင္းက တုိက္တြန္းပါတယ္။

"အကုန္လံုးဟာ အားလံုးညီညြတ္ၾကဖို႔လိုတယ္။ အဲဲဒီေတာ့ မတူညီတာေတြ စိတ္သေဘာကြဲလြဲတာေတြကို ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ခံစားခ်က္ရွိေပမယ့္ ဒါကို ေဘးဖယ္ထားၿပီးေတာ့ ဒီမိုကေရစီကိုေတာ့လိုခ်င္တယ္ ဒါကိုယ္က ေဘးကေန ဘာမွ ပါ၀င္ႀကိဳးစားမႈမရွိလို႔ကေတာ့ ပါးစပ္ကပဲေျပာေနမယ္၊ သူမ်ားကို ေ၀ဖန္ေနမယ္ ။ သူမ်ားကို ကဲ့ရဲ႕ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ က်မတို႔က ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ေ၀းေနဦးမွာပဲေလ။"

အႏွစ္(၃၀) ရွိလာၿပီျဖစ္တဲ့ ၈၈၈၈ အခမ္းအနားကို ရန္ကုန္တကၠသိုလ္(ပင္မ) အပန္းေျဖရိပ္သာ RC ထဲမွာ ၈၈ ေနာက္ပိုင္း ပထမဦးဆုံးအႀကိမ္ အျဖစ္ က်င္းပခြင့္ရၿပီး ၾသဂုတ္လ(၆)ရက္ကေန (၈)ရက္ေန႔ထိ ၃ ရက္တာက်င္းပေနတာျဖစ္ပါတယ္။

ကိုဉာဏ္ဝင္းေအာင္/ ဗြီအိုေအ (ျမန္မာပုိင္း)
https://burmese.voanews.com

Read More

NCGUB အဖြဲ႔အား မတရားအသင္​း အျဖစ္​မွ ပယ္​ဖ်က္​လိုက္​​ေၾကာင္​း ျပည္​ထဲ​ေရး​ေၾကညာ

NCGUB အဖြဲ႔အား မတရားအသင္​း အျဖစ္​မွ ပယ္​ဖ်က္​လိုက္​​ေၾကာင္​း ျပည္​ထဲ​ေရး​ေၾကညာ

Read More

အင္းစိိန္(၈၈) မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသား ကိုထြန္းထြန္းသန္းေလယာဥ္ေပၚတြင္ကြယ္လြန္

အင္းစိိန္(၈၈) မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသား ကိုထြန္းထြန္းသန္း ဒီေႏ့ ျမန္မာျပည္ျပန္အလာ ေလယဥ္ေပၚတြင္ ေသဆံုးသြားပါသျဖင့္၊ သူငယ္ခ်င္းရဲေဘာ္အေပါင္းအား စိတ္မေကာင္းစြာ အသိေပးအေၾကာင္းၾကားအပ္ပါသည္။
(၈၈)အေရးေတာ္ပံုတြင္အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္၊ေက်ာင္းသားသမဂၢတြင္လႈပ္ရွားခဲ့ၿပီး၊(၁၉၉၁၊ဒီဇင္ဘာလတြင္) ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏိုဗာယ္ဆုရျခင္းေထာက္ခံပြဲနင့္စစ္အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရး ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမူတြင္ တရားေဟာစတင္ေဖာကိခြဲဦးေဆာင္ခဲ့သူ၊ျဖစ္ၿပီး ထိုင္းနယ္စပ္မွတဆင့္၊ အေမရီးကားတြင္ ေနထိုင္ေနၿပီး လြန္ခဲ့သည့္ ၂ လခန္႔ (ဒီဇင္ဘာလ ေနာက္ဆံုးပါတ္)
ကစ၍ အသဲကင္ဆာ ေရာဂါျဖစ္ေနေၾကာင္းသိရိွၿပီး
ၿပီးခဲ့သည့္လေဖေဖာ္ဝါရီ(၂၆)ရက္ေန႔တြင္ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ျပန္လာခဲ့ၿပီး၊အေမရီးကားသိုျပန္သြား၍ ေရာဂါအေျခေနမ
သက္သာသျဖင့္ျမန္မာျပည္သို႔
မန္မာျပည္သို႔ ယေန႔(၃၀.၃.၂၀၁၈) ရက္ေန႔တြင္ျပန္အလာ ေလယာဥ္ေပၚတြင္ပင္ အသက္ဆံုးပါးခဲ့ပါရသည္။
ထို႔ေၾကာင့္မိသားစုႏွင့္ထပ္တူ ဝမ္းနည္းစိတ္မေကာင္းျဖစ္
ရေၾကာင္းႏွင့္မိတိေဆြသူငယ္ခ်င္းမ်ားအားအသိေပးအေၾကာင္းၾကားအပ္ပါသည္။

စိတ္မေကာင္းစြာျဖင္။
ဆန္နီ

Read More

ဦးခင္ညြန္ ့ရဲ့ သခၤန္းစာ

၂၀၀၀ ခုုနစ္ ေလာက္က ဒီေအဘီ နဲ ့ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္ ့ တိုု ့လ်ိဳလ္၀ွက္ေဆြးေႏြးၾကတယ္။ ေကအင္ယူက ေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္တဲ့ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ျမ၊ ဖဒိုု ေစာသန္းေအာင္၊ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ေမာင္ နဲ ့ က်ေနာ္ တိုု ့ပါ၀င္ပါတယ္။

သူဖက္ကလြတ္လိုုက္တဲ့ သူေတြထဲမွာ ဦးခြန္ျမတ္၊ ပါေမာကၡ ဦးထြန္းေအာင္ျခိမ္ တိုု ့ပါပါ၀င္ပါတယ္။

ဗိုုလ္ခ ်ဳပ္ခင္ညြန္ ့ ရဲ ့ကမ္းလွမ္းခ်က္ကေတာ့
၁။ ကိုုယ္လက္နက္ကိုုယ္ကိုုင္ထား၊
၂။ ကိုုယ္နယ္ေျမ ကိုုထိမ္းထား။
၃။ တပ္မေတာ္နဲ ့ေဒသဖြင့္ျဖိဳးေရး တြဲလုုပ္ ဆိုုတဲ့ အခ်က္ျဖစ္တယ္။

ဒီကမ္းလွမ္းခ်က္မွာ ကခ်င္ ၊ မြန္ နဲ့တျခား လက္နက္ကိုုင္အဖြဲ ့စည္းမ်ား ပါသြားပါတယ္။
ျပည္ပ မွာ တခ်ိုု့လဲ ပါသြားပါတယ္။ ေအဘီနဲ ့ ကရင္က်န္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ပိုုင္းအထိ
ကရင္နဲ့ က်ေနာ္တိုု ့ကိုုဆက္လက္ ကမ္းလွမ္းေနပါတယ္။

သူေဆြးေႏြးခ်က္ေတြမွာ သူက အေျပာင္းလဲလုုပ္ျခင္တယ္။
တပ္ခ်ဳပ္ၾကီး ( ဦးသန္းေရႊ ကိုုရည္ညြန္း ) နဲ ့ ဦးေမာင္ေအးတိုု ့က မလုုပ္ျခင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္သူမွာအခက္အခဲရိွတယ္လိုု ့ဆိုုတယ္။ သူကိုုနားလည္မႈေပးဖိုု ့ လိုုေၾကာင္းေျပာတယ္။

က်ေနာ္တိုု ့လဲ နားလည္မႈေပးပါတယ္။ႏွစ္နစ္ေလာက္ ေလး ငါးၾကိမ္ေလာက္ေဆြးေႏြးျပီးတဲ့အခါမွာလဲ ဒီအခ်က္ကိုုပဲ သူက ေျပာေနပါတယ္။ ဒါလဲ ျဖစ္နိင္ပါတယ္ ။ သူက အေျပာင္းလဲ လုုပ္ျခင္ေပမဲ့ သူအထက္က လူနစ္ဦးက မလုုပ္ျခင္ေတာ့
သူအခက္ရိွနိင္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ သူကိုု က်ေနာ္က အၾကံေပးပါတယ္။

၂၀၀၃ ခုုနစ္ေလာက္မွာ သူဆီက ေစလႊတ္လိုုက္သူနဲ ့ က်ေနာ္ နယူးေယာက္ျမိဳ့မွာေနာက္ဆံုုး
ေတြ ့ၾကပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္က က်ေနာ္ ကိုုလံဘီယာတကၠသိုုလ္တက္ေနခ်ိန္ျဖစ္တယ္။ သူကိုု
ေက်ာင္း ကင္တီးမွာပဲ ခ်ိန္းေတြ ့လိုုက္ပါတယ္။

သူက က်ေနာ္တိုု ့ ေျပာင္းလဲဖိုု ့ၾကိဳးစားေပမဲ့မရေၾကာင္းအခက္ခဲရိွေၾကာင္း က်ေနာ္ကိုုေျပာပါတယ္။ အေမရိကန္ အစိုုးရ ကိုုနားလည္ေအာင္ေျပာျပေပးေစလိုုေၾကာင္း
မက္ေဆ ့ေပးလာပါတယ္။


က်ေနာ္အၾကံေပးတာကေတာ့ ခင္ဗ်ား အေျပာင္းလဲ ကိုု လိုုျခင္တယ္ဆိုုတာ က်ေနာ္တေယာက္ထဲ ယံုုၾကည္လုုိ ့မရဘူး။လက္ရိွ လူအခြင့္ေရးခ်ိဳးေဖါက္မႈ၊ တိုုင္းျပည္အဖက္ဖက္ကယိုုယြင္းသြားမႈေတြမွာ ခင္ဗ်ား လဲ ပတ္သက္ေနတယ္လိုု ့လူအမ်ားက ယံုုၾကည္ေနတယ္။ ခင္ဗ်ားတိုု ့ၾကိဳးပန္းေဆာင္ရြက္မႈေတြကိုု လူအမ်ားက လက္ခံဖိုု ့လုုပ္ဖိုု ့လိုုတယ္လိုု ့က်ေနာ္အၾကံေပးခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္တိုု ့ ၂ နာရီေလာက္ေဆြးေႏြးျပီးေတာ့
လူျခင္းခြဲၾကဖိုု ့လုုပ္တယ္။ ေနာက္တၾကိမ္ ေတြ ့ ဖိုု ့ စီစဥ္တယ္။

သူက ျငိဳးငယ္တဲ့မ်က္နာ နဲ ့ ေအး ဗ်ာ .. ခင္ဗ်ား က်ေနာ္ေျပာတာမယံုုဘူး။ တခ်ိန္ၾကရင္
Free U Khin Nyunt လုုပ္ ဖိုု ့လိုုလာရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ား က်ေနာ္တိုု ့ကိုု မေမ့ပါနဲ ့ လိုု ေျပာသြားတယ္။ ေနာက္မၾကာခင္မွာပဲ ဦးခင္ညြန္ ့နဲ ့သူရဲ့ ေထာက္လွမ္းတဖြဲ လံုုး ( Intelligence Community) အဖမ္းခံရ၊ အျဖဳတ္ခံလိုုက္ၾကရတယ္။ ထိုုလူလဲ ပါသြားတယ္။

သူေျပာသြားတဲ့ Free U Khin Nyunt အစီအစဥ္ကိုု က်ေနာ္မလုုပ္ေပးနိင္ခဲ့ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လုုိ ့လဲ ဆိုုေတာ့ သူအဖမ္းခံရတဲ့ကိစ မွာ လူေတြက ရႈပ္ေထြးကုုန္ပါတယ္။ အာဏာလုုပြဲPower Struggle ပံုုစံ ပိုု ေဆာင္ေနလိုု ့ျဖစ္ပါတယ္။ သူက အေျပာင္းလဲလုုိျခင္တယ္။ တဖက္က မလိုုျခင္ဘူးဆိုုတာကိုု မေပၚဘူး ျဖစ္သြားတယ္။ သူဖက္က အားနည္းခ်က္ေတာ့ သူတိုု ့ၾကိဳးပန္းေဆာင္ရြက္ခ်က္ကိုု နိင္ငံတကာနဲ ့ လူထုု သိေအာင္ မေျပာျပခဲ့ၾကတာပဲျဖစ္တယ္။

အခုုလည္း အေျပာင္းလဲကိုု လိုုျခင္ပါတယ္၊ လုုပ္ေနပါတယ္ ဆိုုတဲ့ အစိုုးရထဲက လူေတြကိုု
က်ေနာ္ေတြ ့ခဲ့ပါတယ္။ သူတိုု ့ကလဲ ဦးခင္ညြန္ ့ ေျပာခဲ့တဲ့ စကားမ်ား၊ ဦးခင္ညြန္ ့ ဗ်ဴဟာ အတိုုင္း ျပန္ျဖစ္ေနတာကိုု ေတြ ့ရပါတယ္။ ဒါကေတာ့ သူတိုု ့ကေျပာင္းျခင္တယ္။ ဦးသန္းေရႊ နဲ အမာလိုုင္းေတြက ဆက္လက္ရိွေနေသးတယ္။ မေျပာင္းျခင္ဘူး။ သူတိုု ့ကိုုေပးထားတဲ့ က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့ ေနရာ ( Narrow Space) ထဲက သူတိုု ့လႈပ္ရွားေနရပါတယ္ဆိုုတဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ က်ေနာ္ စိုုးရိမ္ပါတယ္။

အၾကံေပးျခင္တာေတာ့

၁။ သူတိုု ့အေနနဲ ့ အေျပာင္းလဲ လုုိျခင္တယ္၊ ေျပာင္းဖိုု ့ၾကိဳးပန္းေနတယ္ဆိုုရင္
လူထုု ယံုုၾကည္မႈရေအာင္ လုုပ္ေဆာင္ျပပါ။

၂။ လဘ္စားမႈမ်ား၊ တရားဥပေဒ ကင္းမဲ ့စြာလုုပ္ေဆာင္ေနမႈမ်ားထိထိေရာက္အေရးယူပါ။ မတရားမႈမ်ားကိုု ရပ္ဆိုုင္းပါ။

၂။ ဘယ္သူေတြက အေျပာင္းလဲကိုု ဟန္ ့တားေနတယ္ဆိုုတာကိုုလဲ မီဒီယာနဲ လူထုုကိုုေျပာျပသင့္ပါတယ္။

၃။ ဒီလိုုေျပာျခင္း အားျဖင့္ မေျပာင္းလဲ ျခင္တဲ့အင္အားစုုေတြအတြက္ အားလံုုးက ေျပာင္းလဲ ျခင္ေနျပီဆိုုတာကိုု ပိုုသိေစနိင္တယ္။ သူတိုု ့အတြက္ ေျပာင္းလဲ ဖိုု ့ လုုပ္ကိုုလုုပ္ရမယ္ဆိုုတဲ့အသိတရား ရရိွေစနိင္တယ္။ ပူးေပါင္းလာေစနိင္ပါတယ္။ ဒါကိုု ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း လူတိုုင္းသိေအာင္ခ်ျပ ေ၀ဖန္ ၾကဖိုု လိုုတယ္။

၄။ ဒီလိုုမွာ အသိတရားမရ ၾကဘူးဆိုုရင္ မေျပာင္းျခင္သူေတြကိုု ထားခဲ့ဖိုု ့လိုုတယ္။

နိဂံုုး

ဦးခင္ညြန္ ့ရဲ့ျဖစ္ရပ္ဟာ အေကာင္းဆံုုး သခန္းစာ တခုုျဖစ္ပါတယ္။ ဦးခင္ညြန္ ့လုုပ္ခဲ့တဲ့အေျပာင္းလဲလိုုပဲျဖစ္သြားရင္ မိမိလဲ အၾကိဳးမရိွ၊ တိုုင္းျပည္လဲ အက်ိဳးမရိွ၊ အျခည္းနွီးျဖစ္သြားနိင္ပါတယ္။

မိုုးသီးဇြန္

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမ၊ ပါေမာကၡဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္ ( ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ သမိုင္းဌာန) ၊ က်ေနာ္ -၁၉၉၆ ခုနစ္ခန္ ့။ ေကအင္ယူတပ္မဟာ ၆ နယ္ေျမ။ ဆရၾကီးဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္ကို န၀တ ကလြတ္ျပီး က်ေနာ္ တို ့နဲ ့ေစ့စပ္ေရးလာေဆြး စဥ္တံုးကပါ။ အဲ့ဒီလာေတြတံုးက ရာသီဥတုက ေတာ္ေတာ္ေကာင္းေသးတယ္။ မနက္ဆိုရင္ ေတာေတာေအးတယ္။ က်ေနာ္တို ့အေႏြးထည္ေတြ၀တ္ထားၾကတာကိုၾကည့္။ မနက္တိုင္းမီးေတာင္လံႈရပါတယ္။ ခုေတာ့ရာသီက ေတာ္ေတာ္ေဖါက္ျပန္ကုန္ျပီ။ ပူတာအရမ္းပဲ။

Read More

၀င္းႏိုုင္ဦး - ဒိုနာစရိုက္၊ ဒိုနာလိုက္နဲ႔ ဒိုနာႀကိဳက္မ်ား…

ဒိုနာစရိုက္၊ ဒိုနာလိုက္နဲ႔ ဒိုနာႀကိဳက္မ်ား…


၁၉၉၉ ခုႏွစ္ေလာက္။ တရက္မွာေတာ့ ဒီမိုကရက္တစ္ျမန္မာ့အသံ (ဒီဗြီဘီ၊ ေအာ္စလို၊ ေနာ္ေဝ)ကို စကင္ဒီေနးဗီးယန္းႏုိင္ငံေတြအေျခစိုက္ အလွဴရွင္ NGO တစ္ခု (နာမည္ေမ့သြားၿပီ။ World…ဘာညာ) ေရာက္လာပါတယ္။ (စကင္ဒီေနးဗီးယန္းႏုိင္ငံေတြျဖစ္တဲ့ ဒိန္းမတ္၊ ဆြီဒင္၊ ေနာ္ေဝတို႔က ေငြေၾကး အင္မတန္ေတာင့္တာကလား)။ သူတို႔က ျမန္မာျပည္ကို (စစ္အစိုးရအုပ္ခ်ဳပ္ေနတာ ဘာညာ အသာထား) ကူညီခ်င္လြန္းလို႔ ေနမခ်ိထိုင္မသာ ရြစိတက္ေနတာ။ ဒီဗြီဘီေရဒီယိုက ေဒါက္တာစိန္ဝင္းအေဝးေရာက္အစိုးရ (NCGUB)ရဲ့ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ရပ္လည္း ျဖစ္ျပန္၊ သူတို႔စကင္ဒီေနးဗီးယန္းႏိုင္ငံေတြနဲ႔လည္း အလြမ္းသင့္ျပန္၊ သတင္းဌာနလည္းျဖစ္ျပန္ဆိုေတာ့ ယံုၾကည္ရေလာက္စရာေတြ ရွိတယ္ေပါ့။ ဒါနဲ႔ လာ စနည္းနာတာပါ။ ကိစၥက ျမန္မာျပည္တြင္းကို ေငြေၾကးေထာက္ပံ့ခ်င္တယ္ေပါ့။ အဲဒါ ဘယ္လုိ အေနအထား ရွိမလဲေပါ့။

ဒါနဲ႔ ကိုေအးခ်မ္းႏုိင္ (အခုဒီဗြီဘီ CEO)က “ျမန္မာျပည္ကို ခင္ဗ်ားတို႔ ခုခ်ိန္ကူညီလို႔ကေတာ့ ျပည္သူေတြလက္ထဲ ၅၀ ရာႏံႈးပဲေရာက္မယ္။ က်န္တဲ့ ၅၀ ရာႏႈံးက စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြပိုက္ဆံအိတ္ထဲ ေရာက္သြားမွာေပါ့”လို႔ ပိုပိုသာသာ အျပတ္ ေျပာခ်ျပစ္လုိက္တယ္။ ဒိုနာ ‘လန္’သြားေအာင္။ ဒီမွာ အဲဒီ NGO ဒိုနာဆရာသမားေတြက “ဟာ…ဟုတ္လား”ဆိုၿပီး ထခုန္မတတ္ အ့ံအားသင္ ့ထေအာ္ၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေျပာတယ္။ “ငါတို႔က ဗမာျပည္သူေတြလက္ထဲ ၁၀ ရာႏႈံးေလာက္ပဲေရာက္မယ္ မွတ္ေနတာ။ မင္းေျပာေတာ့မွ ၅၀ ရာႏႈံးဆိုေတာ့ ဗမာလူထုလက္ထဲေရာက္မွာက ဟ…အမ်ားႀကီးပါလား”တဲ့။ ေသေရာ ေအးခ်မ္း (က်ေနာ္လည္း အပါအဝင္)။ ဒိုနာေခါင္းက အဲဒီလိုေခါင္းမ်ိဳး။ ဒိုနာစရိုက္က အဲဒီလိုစရိုက္မ်ိဳး။

ျပည္ပႏုိင္ငံေရးေခတ္ေကာင္းတုန္းက (ေခတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတာကလည္း ၂၀၁၀ ေနာက္ပိုင္း ျပည္တြင္းႏိုင္ငံေရး အေျခအေနေတြေၾကာင့္ပါ) လူတစ္ဦး၊ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ရပ္ ေအာင္ျမင္ မေအာင္ျမင္၊ အလုပ္ျဖစ္ မျဖစ္၊ ဝိုင္းအတိုက္ခံရ မခံရ၊ ေခါင္းေမာ္ႏုိင္ မေမာ္ႏုိင္၊ ေသြးနားထင္ေရာက္ မေရာက္ ဆိုတာေတြက အဲဒီလူပုဂၢိဳလ္၊ သို႔မဟုတ္ အဖြဲ႔အစည္းကို ဒုိနာ (ျပည္ပအလွဴရွင္၊ ေငြေထာက္ပ႔ံသူ)ေတြက ဘယ္ေလာက္ႀကိဳက္သလဲ၊ ဘယ္ေလာက္အထင္ႀကီးသလဲ၊ ဘယ္ေလာက္ယံုၾကည္သလဲ၊ ဒိုနာေတြနဲ႔ဘယ္ေလာက္ နီးစပ္သလဲ ဆိုတဲ့အေပၚမွာ မူတည္တာပါ။ ဒီေတာ့ ဒုိနာႀကိဳက္ေအာင္ ဒိုနာယံုေအာင္ ဒိုနာနားေပါက္ေအာင္လုပ္တတ္တဲ့ အရည္အခ်င္း (Capacity)နဲ႔ ျပည့္စံုဖို႔လိုပါတယ္။ ဒီေတာ့မွ ပိုက္ဆံမ်ားမ်ားရတာပါ။ ဒီေတာ့မွ မ်ားမ်ား အလုပ္လုပ္ႏုိင္တာပါ။ (ထိေရာက္မႈအပိုင္း ဘာညာကေတာ့ ေနာက္မွ ေဆြးေႏြးပါခင္ဗ်ား…။)

က်ေနာ္ ေထာင္ကထြက္ၿပီး ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ (သံုးႀကိမ္ေျမာက္) ထိုင္းကိုေရာက္ေတာ့ ABSDF ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔ ႏွစ္ဖြဲ႔ကြဲေနပါၿပီ။ ကိုမိုးသီးဇြန္နဲ႔ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္။ ဒုတိယအႀကိမ္ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္အကုန္ ထုိင္းကို က်ေနာ္ေရာက္တုန္းက အဖြဲ႔မကြဲေသး။ ဒီေတာ့ က်ေနာ္က ႏွစ္ဖြဲ႔စလံုး-အထူးသျဖင့္ ႏွစ္ဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ပိုင္း-နဲ႔ ရင္းႏွီးကၽြမ္းဝင္သူ၊ သူတို႔ကလည္း က်ေနာ့္ကို ဟိုဘက္ဒီဘက္ ဘက္မလိုက္သူ၊ ဟိုဘက္ဒီဘက္ ႏွစ္ဘက္စလံုးကို တန္ဘိုးထားတတ္သူအျဖစ္ ရႈျမင္ၾကပါတယ္။ (ေက်းဇူးပါ။)

“ေထာင္ေလးတစ္ခါက်ဖူးရံုနဲ႔ ႏုိင္ငံေရး မလုပ္ေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ ရာဇဝင္ရိုင္းလွသကြာ။ ဒီမွာလည္း လုပ္ႏုိင္ကိုင္ႏုိင္တဲ့လူ သိပ္ရွိတာမဟုတ္ဘူးကြ” ဆိုတဲ့ ရဲေဘာ္မိုးသီးဇြန္ရဲ့စကား နားေယာင္ၿပီး က်ေနာ္ ထိုင္းေရာက္သြားတာပါ။ ဟိုေရာက္ေတာ့ ေရြးစရာက ႏွစ္ခုထဲ။ မိုးသီးလား။ ေဒါက္တာႏုိင္ေအာင္လား။ ကိုႏုိင္ေအာင္အျခမ္းမွာ က်ေနာ္နဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ရင္းႏွီးကၽြမ္းဝင္သူေတြ မ်ားတယ္။ ကိုႏုိင္ေအာင္၊ ေဒါက္တာေသာင္းထြန္း၊ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္၊ ကိုစိုးေအာင္၊ ကိုခင္ေမာင္ဝင္း (အခု ဒီဗြီဘီ Deputy Executive Director)၊ မိသက္ (သက္သက္လြင္၊ ဆံုးသြားပါၿပီ)…စသည္ စသည္ အမ်ားႀကီး။ ကိုမိုးသီးဇြန္ဘက္ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းမွာေတာ့ က်ေနာ္ အရင္ကသိခဲ့ဖူးသူ တစ္ေယာက္မွမရွိပါ။ ကိုသူရိန္ (၁၉၈၈ ခုႏွစ္၊ ဗကသ ျပန္ၾကားေရးတာဝန္ခံ) တစ္ေယာက္က လြဲလုိ႔ေပါ့။ အဖြဲ႔ကြဲေတာ့ ျပည္တြင္းရဲေဘာ္သံေယာဇဥ္နဲ႔ မိုးသီးဘက္ သူကပါသြား။

သူရိန္က က်ေနာ့္ကို ေျပာတယ္။ “ကိုဝင္းႏုိင္ဦး။ ကိုမိုးသီးနဲ႔ မေပါင္းနဲ႔၊ ကိုႏုိင္ေအာင္နဲ႔ ေပါင္း။ က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႔က စုတ္ျပတ္ေနတာ။ ကိုႏုိင္ေအာင္တို႔အဖြဲ႔က ႏုိင္ငံတကာအဆက္အသြယ္ သိပ္ေကာင္းတယ္။ ရံပံုေငြလည္း ေတာင့္တယ္။ အကိုလုပ္ခ်င္တာေတြကို သူတို႔ကမွ လုပ္ေပးႏုိင္မွာ။ ကိုမိုးသီးနဲ႔ဆို ဘာမွျဖစ္လာမွာမဟုတ္ဘူး”လို႔ နားမဝင္ဝင္ေအာင္ အၾကံေပးရွာပါတယ္။ ေနာက္ သိပ္မၾကာပါဘူး၊ ကိုႏိုင္ေအာင္တို႔ဘက္က က်ေနာ့္ကို ေတြ႔ခ်င္လို႔ဆုိတာနဲ႔ သူရိန္နဲ႔ႏွစ္ေယာက္ သြားၾကပါတယ္။ သူတို႔ဘက္ကလည္း က်ေနာ့္ကို ေလးစားအသိအမွတ္ျပဳတဲ့အေၾကာင္း ေျပာၿပီး သူတို႔နဲ႔ေပါင္းဖို႔ ေခၚပါတယ္။ အက်ိဳးနဲ႔အေၾကာင္းနဲ႔ပါ။ သူရိန္ေျပာသလိုပါပဲ။ သူတို႔အေနနဲ႔ က်ေနာ္လုပ္ခ်င္တာေတြကို ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္ေပးခ်င္ေၾကာင္း၊ လုပ္ေပးႏုိင္စြမ္းလည္း ရွိေနေၾကာင္း၊ ကိုမိုးသီးနဲ႔အရင္းအခ်ာဆိုေပမယ့္ အလုပ္ျဖစ္မျဖစ္ကို ဦးစားေပးေစလိုေၾကာင္း၊ အဖြဲ႔အစည္းသေဘာအရ စည္းရံုးတာ မဟုတ္ပါေၾကာင္း၊ ကိုဝင္းႏုိင္ဦးႀကိဳက္သလို ဆံုးျဖတ္ႏုိင္ပါေၾကာင္း စသျဖင့္ ရည္ရည္မြန္မြန္ ေျပေျပျပစ္ျပစ္ပါ။

က်ေနာ္က ဆံုးျဖတ္ၿပီးသားပါ။ အခုလို ဖိတ္ေခၚတဲ့အတြက္ ေက်းဇူး အင္မတန္တင္ပါေၾကာင္း၊ သူတို႔အဖြဲ႔နဲ႔ တြဲၿပီးေတာ့လည္း အလုပ္လုပ္ခ်င္ပါေၾကာင္း၊ သူတို႔အဖြဲ႔နဲ႔ အလုပ္လုပ္ရင္ ခရီးေပါက္မွာကိုလည္း က်ေနာ္သိပါေၾကာင္း၊ ဒါေပမယ့္ မိုးသီးနဲ႔က သစၥာဆိုထားသလို ျဖစ္ေနလို႔ ေပါက္ေရာက္ေရာက္ မေရာက္ေရာက္ သူနဲ႔ပဲ ေပါင္းမယ့္အေၾကာင္း၊ မိုးသီး ခုလိုအားနည္းေနခ်ိန္မ်ိဳးမွာ သူ႔ကို ျပစ္သြားတာမ်ိဳး မလုပ္ခ်င္ပါေၾကာင္း စသျဖင့္ က်ေနာ္ကလည္း သံခင္းတမန္ခင္းပါတယ္။ သူတို႔ကလည္း “ထပ္စဥ္းစားပါဦး”လို႔ ေျပာၿပီး လူစုခြဲလိုက္ၾကပါတယ္။ (သူရိန္ကေတာ့ ေဒါသတျဖစ္ျဖစ္ေပါ့။)

ဟုတ္ပါတယ္။ သူရိန္ေျပာသလို အဲဒီအခ်ိန္ (၁၉၉၅၊ ၉၆)တုန္းက ကိုႏုိင္ေအာင္အဖြဲ႔က လူအင္အားလည္း ေကာင္းတယ္၊ ေငြေရးေၾကးေရးလည္း ေတာင့္တယ္၊ ႏုိင္ငံတကာေရာ ျပည္တြင္းမွာပါ လႈပ္ရွားႏုိင္စြမ္း ႀကီးတယ္။ လက္တံရွည္တယ္ေပါ့။ အထူးသျဖင့္ ႏုိင္ငံတကာကို ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအဝိုင္းကို ‘ေပါက္’တယ္။ အရင္ ABSDF တစ္ဖြဲ႔တည္းကာလတုန္းက ေရႊလက္တြဲခဲ့တဲ့ ဒုိနာေတြထဲက အမ်ားစုဟာ အဖြဲ႔ကြဲေတာ့ ကိုႏိုင္ေအာင့္ေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လုိက္သြားၾကတာကိုး။ ဘာလို႔လဲ။ ကိုႏုိင္ေအာင္ကို ဒိုနာေတြက ႀကိဳက္တယ္ေလ။ သူက ‘ျပည္ပႏုိင္ငံေရးခြင္’ကို နားလည္သူ၊ ျပည္ပႏိုင္ငံေရးအေနအထားနဲ႔ အဟပ္မိေအာင္ လုပ္ႏုိင္စြမ္းသူ။ (ဒီလိုေျပာလို႔ ကိုႏုိင္ေအာင့္မွာ ႏုိင္ငံေရးယံုၾကည္ခ်က္ မရွိဘူး၊ မရိုးသားဘူး ဆိုတဲ့အဓိပၸါယ္အစြန္းထြက္သြားရင္ မဟုတ္ေၾကာင္း ျငင္းပါရေစ။)

ခက္တာက ျမန္မာ့အေရးဆုိင္ရာ ႏုိင္ငံတကာႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈမွာ ရႈိက္ႀကီးတငင္ငင္ ငိုျပ၊ ရင္ဘတ္ႀကီး တထုထုလုပ္၊ လက္သီးလက္ေမာင္းေတြ တန္း၊ ရဲရဲေတာက္စကားေတြၾကက္သီးထေလာက္ေအာ္ေျပာေနရံုေလာက္နဲ႔ လူေတာမတိုးပါ။ အဲဒီတုန္းက ထိုင္းဘက္မွာ ေျပာေလ့ရွိၾကတဲ့စကားတစ္ခြန္း ရွိပါတယ္။ ေနာက္ေျပာင္ေျပာၾကတာပါ။ ရဲေဘာ္တစ္ေယာက္ကို မိုးသီးအဖြဲ႔ကလား၊ ႏုိင္ေအာင့္အဖြဲ႔ကလား ခြဲျခားသိခ်င္ရင္ အနားသာ ကပ္ၾကည့္။ နံရင္ မိုးသီးအဖြဲ႕က၊ ေမႊးေနရင္ ႏုိင္ေအာင့္အဖြဲ႔ကတဲ့။

တကယ္ေတာ့ ျပည္ပႏုိင္ေရးက အမ်ားထင္ၾကသလို ႏုိင္ငံေရးဆိုဆို ေတာ္လွန္ေရးေခၚေခၚ၊ အဲဒါတစ္မ်ိဳးတည္း မဟုတ္ဘူးဗ်။ အသက္ရွင္ရပ္တည္ေရး (Survival, Struggle for Existence) လည္း ပါတယ္။ ေသြးပ်က္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ပါတယ္။ စိတ္ဖိစီးမႈဒဏ္ရာေဟာက္ပက္ႀကီးျဖစ္သြားေအာင္ကို ပါတယ္။ တစ္ဦးခ်င္းမွာေရာ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ရပ္မွာေရာ။ ဗမာျပည္မွာက စားစရာ မရွိရင္ ရပ္ကြက္ထဲ လည္စားလုိ႔ရတယ္၊ အသိအိမ္ သြားေနလို႔ရတယ္။ သူမ်ားႏုိင္ငံမွာ မရဘူးဗ်။ ေသသြားမွာ။ လူျဖစ္ျဖစ္ အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္ျဖစ္ ေသသြားမယ္။ ဘာမွ လႈပ္လို႔ မရဘူး။ ဘာမွ မလုပ္ႏုိင္ဘူး။ မေပါက္ေရာက္ဘူး။ လူ မေလးဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒိုနာေနာက္ လုိက္ၾကရတာ။ ဒိုနာအႀကိဳက္ေတြ လုပ္ရတာ၊ ဒီလိုနဲ႔ ဒိုနာႀကိဳက္ေတြ ျဖစ္သြားၾကတာ။

ျပည္ပအဖြဲ႔အစည္းေတြက ဒိုနာႀကိဳက္နဲ႔ဒိုနာလိုက္(ဒိုနာလိုက္ရွာသူ)ေတြမွာ က်ေနာ္သိသေလာက္ အၾကမ္းဖ်ဥ္း သံုးစား ျပားပါတယ္။ ၁။ ကိုယ့္ရပ္တည္ခ်က္ကို အနည္းဆံုးအဆင့္ေလာက္သာ အထိခံသူ (လံုးလံုးအထိ မခံလို႔ေတာ့ မရပ္တည္ႏိုင္ဘူးေနာ။) ၂။ ကိုယ့္ရပ္တည္ခ်က္ ပြန္းတန္ပြန္း ပဲ့တန္ပဲ့တာခံၿပီး ဒိုနာနဲ႔ဆက္ဆံေရးကို သတိနဲ႔ခ်ိန္ဆ သဟဇာတျဖစ္ေအာင္လုပ္သူ ၃။ ရပ္တည္ခ်က္ကို ျပစ္ခါခ်လိုက္ၿပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဒိုနာထံ ေရာင္းစားသူ။ မူလရပ္တည္ခ်က္တစ္ခုလံုး က်ိဳးက်ိဳး၊ ေက်ေက်။ (က်ေနာ္ အမ်ိဳးအစားခြဲလုိက္တာက မူလရပ္တည္ခ်က္ ရွိသူေတြကိုပါ။ ‘ႏုိင္ငံေရးလူေလလူလြင့္ေတြ’အေၾကာင္း ထည့္မေျပာပါ။)

ဒိုနာနဲ႔ ပတ္သက္ခ်င္ရင္ ဒိုနာႀကိဳက္လည္း လုပ္ရတယ္ဆိုတာ ‘ဒိုနာနီတိ’ပါပဲ။ ကြန္ျပဴတာ Software ေတြ Download လုပ္ခ်င္ရင္ ေတြ႔ရျမဲျဖစ္တဲ့ Terms and Regulations ေခၚေခၚ၊ Terms and Conditions ဆိုဆိုေပါ့ဗ်ာ။ ‘YES’ မလုပ္လို႔ကေတာ့ ခင္ဗ်ား အဲဒီ Software ကို ဘယ္ေတာ့မွ Download လုပ္လို႔ မရေတာ့ဘူး။ ေနာက္တစ္ခုက ဒိုနာသေဘာထား၊ ဒုိနာစရိုက္နဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ က်ေနာ္ သတိထားမိတဲ့အခ်က္တစ္ခ်က္ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အလြယ္တကူရွင္းသြားေအာင္ က်ေနာ္ ဥပမာတစ္ခု ေပးပါမယ္။ နာမည္ေဖာ္ျပၿပီး ဥပမာ အေပးခံရသူမ်ား က်ေနာ့္အား ခြင့္လႊတ္ၾကပါ။ တစံုတဦးကို တိုက္ခုိက္ဖို႔ မေကာင္းေျပာဖို႔ အကဲျဖတ္ဖို႔ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ဒီစာကို က်ေနာ္ ေရးတာမဟုတ္ပါ။ (အဲဒီလိုေရးမယ္ဆိုရင္လည္း ဒီလိုပံုစံမ်ိဳး မေရးပါ။) က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာကို ေပၚလြင္ေစမယ့္ တျခား ဥပမာေကာင္းေကာင္း ကံနည္းစြာ က်ေနာ့္မွာ မရွိလို႔ပါ။ ဒီဥပမာကလည္း ျပည္ပက လူစံုတဲ့ပြဲမ်ိဳးေတြမွာ တိုက္ဆုိင္တိုင္း မၾကာခဏ က်ေနာ္ ရယ္ရႊမ္းပတ္ရႊမ္း ေျပာတာလည္း ျဖစ္လို႔ပါ။ ဒီလို၊ ဒီလို…။

ေဒါက္တာစိန္ဝင္း NCGUB အစိုးရ စီးပြား ၃ ခါ ပ်က္ဖူးပါတယ္။ ဦးဟန္ေညာင္ေရႊနဲ႔တစ္ခါ၊ ကိုေဇာ္ဦး(ခု သမၼတစီးပြားေရးအၾကံေပး၊ ေဒါက္တာေဇာ္ဦး)နဲ႔ တစ္ခါ။ ေနာက္…တစ္ခါ။ NCGUB (NCG) မွာ ျမန္မာ့ရံပံုေငြအဖြဲ႔ Burma Fund ဆိုၿပီး ရွိတယ္။ NCG က သူပုန္အစိုးရျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ကုလသမဂၢစည္းမ်ဥ္းအရ အေနာက္ႏုိင္ငံအစိုးရေတြအေနနဲ႔ ေငြေၾကး တိုက္ရိုက္ေပးဖို႔၊ ကူညီဖို႔မွာ ဥပေဒေၾကာင္းအရ ခက္ခဲလာတယ္။ ဒါနဲ႔ Burma Fund ကို ေထာင္လုိက္တာပါ။ ႏုိင္ငံတကာ အလွဴေငြေတြက အဲဒီ ‘NGOပံု’ ရိုက္ထားတဲ့ Burma Fund ကို သြား။ အဲဒီကမွတဆင့္ NCG ကို ေငြျပန္လႊဲေပး။ ဒါပါပဲ။ ႏိုင္ငံတကာက်င့္ထံုးအရ ဒီနည္းပဲ ထြက္ေပါက္ရွိတယ္။ အဲဒီအဖြဲ႔မွာ ဘ႑ာေရးနဲ႔ သုေတသနဆုိၿပီး ဌာနႏွစ္ခု၊ ဒါရိုက္တာႏွစ္ေယာက္ ရွိတယ္။ ဘ႑ာေရးဌာနရဲ့ ဒါရိုက္တာက ေဒၚဥဥခင္ (ေျပာမယ္ဆိုရင္ Burma Fund အဖြဲ႔ဟာ NCG ဒါရိုက္တာ ဦးစိုးပိုင္နဲ႔ ေဒၚဥဥခင္ စေထာင္ခဲ့ၾကတာပါ)၊ အဲ…သုေတသနဌာန ဒါရိုက္တာကေတာ့ ကိုေဇာ္ဦး။

ေနာက္ေတာ့ အဲဒီဌာနႏွစ္ခုလံုးကို အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ ဒါရိုက္တာခ်ဳပ္(Executive Director) ခန္႔ဖို႔ ျဖစ္လာတယ္။ ဒါနဲ႔ ဦးဟန္ေညာင္ေရႊကို ခန္႔လိုက္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ ဦးဟန္က NCG ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္နဲ႔ ကမၻာပတ္ေနတာ။ ေျမႀကီးေပၚမွာထက္ ဘိုးရင္းဂ်က္ေပၚမွာေနရတာ ပိုမ်ားတယ္။ တၿပိဳင္တည္းမွာ ဒီဗြီဘီေရဒီယိုရဲ့ ဒါရိုက္တာလည္း လုပ္ေနရေသး။ ဒါေပမယ့္ NCG Capicity ထက္ျမက္လာဖုိ႔က သူပဲအသင့္ေလ်ာ္ဆံုးဆိုၿပီး ဦးဟန္ကို Executive Director ခန္႔လိုက္တယ္။ NCG ပိုက္ဆံ ပိုရလာတယ္။ အလုပ္ ပိုလုပ္လာႏိုင္တယ္။ ခ်ဲ႕လာႏုိင္တယ္။ တစ္ႏွစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ဦးဟန္နဲ႔ NCG ၾကား ျပသနာတက္ၾကေရာ။ (ဘာျပသနာလဲဆိုတာ က်ေနာ္ သိပါတယ္။ သိႏုိင္တဲ့အေနအထားတစ္ရပ္လည္း က်ေနာ့္မွာ ရွိေနတာကိုး။)

မေျပလည္ၾကတဲ့အဆံုး NCG နဲ႔ လမ္းခြဲၿပီး Burma Fund ရဲ့ Executive Director ရာထူးကေန ဦးဟန္ ထြက္သြားတယ္။ နယ္စပ္မွာ အဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႔ ေထာင္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေနာက္ပိုင္းမွာ ျပည္တြင္းျပည္ပတိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္၊မကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းေတြအေပၚ ေပးႏုိင္ ကမ္းႏုိင္ Road Map ေတြ Idea ေတြ ခ်ေပးႏုိင္လို႔ ၾသဇာအင္မတန္ႀကီးလာတဲ့ တိုင္းရင္းသားေရးရာအဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႔ (Ethnic Nationalities Council) ျဖစ္လာတယ္။ ဘာလို႔လဲ။ ပိုက္ဆံေပါလို႔။ ဘာလို႔ေပါလဲ။ ဦးဟန္ကို ဒိုနာေတြ ႀကိဳက္လို႔။ ဦးဟန္ရဲ့အားထုတ္မႈေတြကေနတဆင့္ NCG ကို ပိုက္ဆံေပးေထာက္ပံ့ေနတဲ့ ဒုိနာအေတာ္မ်ားမ်ားက ဦးဟန္ထြက္သြားေတာ့ NCG ကို ဆက္မေပးေတာ့ပဲ ဦးဟန္ေနာက္ကို လုိက္သြားၾကပါေလေရာ။ ဒီမွာ NCG စီးပြား စပ်က္တယ္။

ေနာက္တစ္ခါက ဦးဟန္ထြက္သြားၿပီးေနာက္ပိုင္း Burma Fund မွာ Executive Director ေနရာ လစ္လပ္သြားေတာ့ လူသစ္ခန္႔ရမယ္။ ကိုေဇာ္ဦးက အဲဒီေနရာ ယူခ်င္တယ္၊ လုပ္ခ်င္တယ္။ က်ေနာ့္တစ္ဦးခ်င္းအျမင္အရ ေျပာရရင္ အဲဒီေနရာက သူနဲ႔ အသင့္ေလ်ာ္ဆံုးပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ကို မခန္႔ဘူး။ NCG ကုလသမဂၢကိုယ္စားလွယ္လုပ္ေနတဲ့ ေဒါက္တာေသာင္းထြန္းကို ခန္႔လိုက္တယ္။ ေဒါက္တာေသာင္းထြန္း လူေတာ္တစ္ေယာက္ဆိုတာ အားလံုးအသိ။ ဒါေပမယ့္ သူ႔မွာ သူလုပ္လက္စ အလုပ္ေတြက ပံုေအာေနတာ။ ဒီၾကားထဲကမွ သူ႔ကို ခန္႔လိုက္တယ္။ (တခါက က်ေနာ့္အိမ္ကို ေဒါက္တာေသာင္းထြန္းလာေတာ့ က်ေနာ္က ေျပာတယ္။ “ခင္ဗ်ားတို႔ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မွားတယ္။ အမွန္က ေဇာ္ဦးကို ခန္႔ရမွာ။ Burma Fund အလုပ္နဲ႔ခင္ဗ်ားနဲ႔ ဘာဆိုင္လို႔တုန္း”လို႔။ ကိုေသာင္းထြန္းက ျပန္ေျပာတယ္။ “က်ဳပ္ လုပ္ခ်င္လို႔လုပ္တာမဟုတ္ဘူး။ သူတို႔အစိုးရ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အရ လုပ္ရတာ။ ဒါနဲ႔ ေနပါဦး။ ဒီကိစၥက ခင္ဗ်ားနဲ႔ေရာ ဘာဆုိင္လို႔တုန္း”တဲ့။ ဟုတ္သား။)

သိပ္မၾကာဘူး။ ကိုေဇာ္ဦး NCG ကေန ထြက္သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ မထြက္ခင္ သူက အကုန္ျပင္ဆင္ၿပီးသြားၿပီ။ လူလည္း စုၿပီးသြားၿပီ။ ဗဟုအဖြဲ႔ေရွ႕ေတာ္ေျပး။ NCG က သူထြက္ၿပီးတာနဲ႔ ဗဟုအဖြဲ႔ ဘြားကနဲ ေပၚလာေရာ။ အဖြဲ႔က တျဖည္းျဖည္း ႀကီးလာတယ္။ ေငြေရးေၾကးေရး ေတာင့္တင္းလာတယ္။ ဘာလို႔လဲ။ NCG နဲ႔ဆက္စပ္လႈပ္ရွားေနတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ NCG ကို ေငြေပးေနတဲ့ ဒိုနာအေတာ္မ်ားမ်ားက NCG ကို ျပစ္ထားခဲ့ၿပီး ကိုေဇာ္ဦးေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္သြားၾကတာကိုး။ ဒီမွာ NCG ဒုတိယအႀကိမ္ စီးပြားပ်က္တယ္။

တတိယအႀကိမ္နဲ႔ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ ေဒါက္တာစိန္ဝင္းအစိုးရ NCG စီပြားပ်က္ရံုမက ေဒဝါလီပါ ခံလိုက္ရတာကေတာ့ သူ႔ညီမေၾကာင့္ပဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရးလမ္းေၾကာင္းလည္း ေရြးဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ေရာ၊ ေဒါက္တာစိန္ဝင္းအစိုးရလည္း ပတ္စာခြာဖ်ာသိမ္းလိုက္ရေရာ။ ၿပီးေရာ…။ နားေရာ…။

အဲဒါ ဒိုနာပဲ။ ဒိုနာစရိုက္ပဲ။ ဒိုနာႀကိဳက္ပဲ။ ဒိုနာက သစၥာရွိတယ္။ အခ်စ္ႀကီးတယ္။ သူႀကိဳက္မိၿပီဆိုလို႔ကေတာ့ ဘယ္သူ ဝိုင္းဖ်က္ဖ်က္ မပ်က္ေတာ့ဘူး။ တေဆြလံုး တမ်ိဳးလံုး တရြာလံုး မ်ိဳးတုန္းကုန္တဲ့အထိ လုိက္ဖ်က္၊ မပ်က္ဘူး။

၂၀၁၀ မတိုင္ခင္ ျပည္ပဒိုနာစတားေတြထဲမွာ စတား၊ စူပါစတားတင္မက မက္ဂါစတားေတြပါ ရွိလာပါတယ္။ အဲဒီမက္ဂါစတားေတြထဲမွာ ဦးဟန္ေညာင္ေရႊနဲ႔ ကိုေမာင္ေမာင္ (ျပည္သစ္ညြန္႔ေဝ။ ျပည္ပအေျခစိုက္အလုပ္သမားသမဂၢ၊ ဥကၠဌ)တို႔ ထိပ္ဆံုးကပါတယ္။ (ဝါရွင္တန္ဒီစီမွာ ‘အစိုးရႀကီး’နာမည္ခံၿပီး ရံုးခန္းမရွိျဖစ္ေနတဲ့ NCG ကို ရံုးခန္းစေထာင္ေပးခဲ့သူက ကိုေမာင္ေမာင္ပါပဲ)။ မီဒီယာနယ္မွာေတာ့ ဒီဗြီဘီက ကိုခင္ေမာင္ဝင္း၊ ဧရာဝတီက ကိုေအာင္ေဇာ္၊ Mizzima က ကိုစိုးျမင့္။ ေနာက္…။ နာမည္ေတြ ဆက္ေရလို႔ ရပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေတာ္ပါၿပီ။ ဟုတ္ကဲ့။ အားလံုးက က်ေနာ့္မိတ္ေဆြေတြခ်ည့္ပါပဲ။

(ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရးလႈပ္ရွားေနတဲ့ ျပည္ပအဖြဲ႔အစည္းတိုင္းလုိလိုမွာ သူ႔ဟာနဲ႔သူ အဖြဲ႔အစည္းပိုင္းဆိုင္ရာ Institution အေတာ္ ခုိင္ၾကၿပီးသားပါ။ ဒါေတြ ပ်က္သြားၿပီဆိုေတာ့ ေနာင္မွာ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး ျပႆာနာတက္လာရင္၊ ျပည္တြင္းႏုိင္ငံေရး အၾကပ္အတည္းဆုိက္လာရင္၊ အမ်ားေျပာေနတဲ့ ‘ေနာက္ေၾကာင္း ျပန္လွည့္သြားရင္’…။ သြားၿပီ။ ဒါကို ဝိုင္းကူဖို႔ တခ်ိန္က အားေကာင္းေမာင္းသန္ျပည္ပအဖြဲ႔အစည္းေတြ အခု မရွိေတာ့ဘူး။ Institution နဲ႔ လုပ္မွ ထိေရာက္ႏိုင္တဲ့လုပ္ငန္းမ်ိဳးေတြ၊ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ အခ်ိန္ကိုက္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔လိုအပ္တဲ့လုပ္ငန္းမ်ိဳးေတြ အခု မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ အဲဒီလိုလုပ္ႏိုင္ေအာင္ အရင္က ကူညီပံ့ပိုးေပးခဲ့တဲ့ ဒိုနာေတြလည္း သူ႔ထက္ငါ အလုအယက္ အထဲကို ဝင္ကုန္ၾကပါၿပီ။ ႏုိင္ငံေရးလိုအပ္ခ်က္အရ အေရးတႀကီးေတာင္းဆိုလာလို႔ အဲဒီလုပ္ငန္းေတြ ျပန္လုပ္ရမယ္ဆိုရင္ေတာင္ အရင္ရွိဖူးတဲ့ Institution ေတြကို အစက ျပန္စရဦးမယ္။ တစ္စစီ ေကာက္သင္းျပန္ေကာက္ရဦးမယ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တည္ေဆာက္ခဲ့ရတာ ႏွေမ်ာစရာ။ ဒီအေၾကာင္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ေျပာစရာေတြက အမ်ားသား။ ထားပါေတာ့။)

ကဲ…ေျပာမယ့္ေျပာေတာ့ မထူးေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။ ဆက္လိုက္ပါဦးမယ္။ တခ်ိန္က ျပည္ပဒိုနာစတားေတြထဲမွာ တခ်ိဳ႕ဆုိရင္ ေလယာဥ္စီးရင္ေတာင္ အမ်ားသူငါစီးတဲ့ ၾကပ္ၾကပ္တည္းတည္း Economy Class က မစီးပဲ သူေဌးႀကီးေတြမွ စီးတဲ့ Business Class က စီးပါတယ္။ အားလံုး မဟုတ္ပါဘူး။ တခ်ိဳ႕ပါ။ အဲဒီလို Business Class က စီးလို႔ ဒိုနာက ကိြဳင္ရွာမယ္ထင္လား။ ေဝးေသး။ “သူ႔ခမ်ာ အလုပ္မ်ားလြန္းလို႔ ေလယာဥ္ေပၚမွာ ေအးေအးေဆးေဆးအလုပ္လုပ္ႏုိင္ေအာင္ Business Class က စီးရရွာတယ္” လို႔ေတာင္ အထင္ႀကီးတာ ခံရႏိုင္ေသး။

ဒါေပမယ့္ တစ္ခုေတာ့ ရွိတာေပါ့ခင္ဗ်ာ။ နယ္စပ္မွာ ဒိုနာပိုက္ဆံကို သံုးရင္ ထံုးစံက ေျပစာျဖတ္ပိုင္း Receipt ေတြကို မူရင္းထုိင္းဘာသာနဲ႔ေရာ အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္နဲ႔ပါ ဒိုနာဆီ တြဲတင္ျပရပါတယ္။ ဒီေတာ့ အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္ထဲမွာက ‘စာေရးကိရိယာမ်ား’လို႔ ေခါင္းစဥ္တပ္ထားေပမယ့္ အမွန္ဝယ္တာက (ထိုင္းဘာသာနဲ႔ Receipt မွာက) ေလဒီအတြက္ ရွဴးဖိနပ္တစ္ရံ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုပါေတာ့ (ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ လက္ေထာက္ခ်မယ့္သူကလည္း ကိုယ္နဲ႔ မလွမ္းမကမ္းမွာ ရွိေနတယ္ဆိုပါေတာ့) အဲဒါမ်ိဳးေပၚသြားရင္ေတာ့ ဒိုနာက ျဖတ္လိုက္မွာပဲ။ ‘ဒိုနာလန္’ ျဖစ္သြားကေရာ။ Business Class က ေလယာဥ္စီးတာမ်ိဳးကေတာ့ ရတယ္။ ေနာက္ တစ္ခုရွိေသးတယ္။ ရိုးရိုးသားသား ေခၽြေခၽြတာတာ စိတ္ေကာင္းႏွလံုးေကာင္းနဲ႔ ပါတီပါခ်က္ရံုးခန္းေတြဘာေတြမ်ားေတာ့ သြားမဖြင့္လိုက္ေလနဲ႔။ တဲစုတ္နဲ႔ေနတာကို ဒုိနာေတြ႔သြားရင္ ဓနိဘိုးပဲ ရမယ္။ ေဟာ္နန္းႀကီးလို ခမ္းခမ္းနားနားေန။ ဒုိနာလာလို႔ေတြ႔သြားရင္ “Oh My Gosh”လို႔ လက္ဖ်ားခါၿပီး ဖ်ာခင္းသလို ေငြခင္းေပးမယ္။

‘ဘာညာ လာမလုပ္နဲ႔။ ေလာ္ဘီပဲ’ ဆိုတဲ့ Post ကို က်ေနာ္တင္ခဲ့တုန္းက “ျပည္ပဒိုနာေတြရဲ့အလွဴေငြနဲ ရပ္တည္လႈပ္ရွားခဲ့တဲ့ ျပည္ပအဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ အားနည္းခ်က္ေတြ၊ အလြဲသံုးစားလုပ္မႈေတြ ရွိေနတာပဲ။ အဲဒါေတြလည္းေရးမွ မွ်တမွာေပါ့”လို႔ ေျပာသူ မိတ္ေဆြမ်ားလည္း ရွိပါတယ္။ က်ေနာ္ မေရးခ်င္ပါ။ အဲဒါေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အမ်ားသိသေလာက္ပဲ က်ေနာ္ သိလို႔ပါ။ တခ်ိဳ႕လူေတြ က်ေနာ့္ထက္ ပိုသိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေနရာမွာ ဒိုနာစား ဘယ္လူပုဂၢိဳလ္၊ ဘယ္အဖြဲ႕အစည္းမွ လက္ညႇိဳးထိုးမလြတ္၊ ေျပးမလြတ္တဲ့ အဓိကအားနည္းခ်က္ေတြကိုေတာ့ ေယဘုက်အားျဖင့္ က်ေနာ္ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ ပြဲခင္းထဲ ခဲျပစ္ထည့္လိုက္သလို ထိကိုထိမွာ။ မလြဲဘူး။ စိတ္ခ်။ အဲဒါေတြကေတာ့…

၁။ အဖြဲ႔အစည္းေတြရဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံုနဲ႔ စီမံခန္႔ခြဲပံု ေလ်ာ့ရဲမႈ
၂။ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ မရွိမႈ (ရ/သံုးေငြ၊ ေဆာင္ရြက္ၿပီးစီးသည့္လုပ္ငန္းမ်ား၊ ေရွ႕လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားအား ထုတ္ျပန္အသိေပးျခင္း…စသျဖင့္) [‘ျပည္တြင္းမွာလုပ္တဲ့ကိစၥေတြက ‘လွ်ိဳ႕ဝွက္’ဆိုေတာ့ကာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာလိုက္ရင္ ျပည္တြင္းကလူေတြ ထိခိုက္သြားမွာေပါ့’ေတြ ဘာေတြ လာမလုပ္ပါနဲ႔ဗ်ာ။ အေၾကာင္းသိေတြပဲဟာ။ ေျပာလို႔ရတာေတြ၊ ေျပာလို႔ရတဲ့ပံုစံေတြ၊ ေျပာလို႔ရတဲ့နည္းနာေတြ တပံုႀကီးပါ။]
၃။ အလြဲသံုးစားလုပ္မႈမ်ား (ေငြေၾကး၊ စာရင္းလိမ္မႈႏွင့္အျခားမရိုးမသားမႈမ်ား) [သက္ဆုိင္ရာအစိုးရနဲ႔ လံုးဝကင္းရွင္းတဲ့ဒိုနာဆိုတာ ဒိုနာေလာကမွာ မရွိသေလာက္ပါ။ ဒီေတာ့ ဒိုနာေပးတဲ့ေငြေတြဟာ သက္ဆုိင္ရာႏုိင္ငံက အခြန္ထမ္းျပည္သူေတြရဲ့ အခြန္ေငြေတြ ေခၽြးနည္းစာေတြ ပါပါတယ္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံအပါအဝင္ ဘယ္ႏုိင္ငံျဖစ္ျဖစ္ လူအမ်ားစုက ပင္ပင္ပန္းပန္းအလုပ္ေတြ လုပ္ၾကရတာမဟုတ္လား။ အဲဒီအခြန္ေငြေတြကို ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ အလြဲသံုးစားလုပ္သူေတြကို အေနာက္ႏုိင္ငံေတြမွာ ‘သူခိုး(Thief)’လို႔ ေခၚပါတယ္။ သတ္မွတ္ပါတယ္။
၄။ ဒိုနာစားအဖြဲ႔အစည္းအခ်င္းခ်င္းၾကား ပူးတြဲဆက္စပ္လႈပ္ရွားမႈ နည္းပါးမႈ (မာန္ ခံတာေပါ့ဗ်ာ)
၅။ ဒိုနာေတြၾကားမွာ ဒိုနာစားေတြအခ်င္းခ်င္း တစ္ဖြဲ႔ကိုတဖြဲ႔ ေျခထိုးအေကာက္ၾကံမႈ
၆။ “ရာရာသသ…က်ဳပ္က ဘယ္သူ႔ကို ဘာမို႔လို႔ ဘာေတြ ရွင္းျပရမွာတုန္း။ ေသာက္ဂရုစိုက္လို႔” ဆုိတဲ့ ‘ဒိုနာယံုရင္ ၿပီးေရာစိတ္’နဲ႔ ေသြးနားထင္ေရာက္မႈ၊ ေမာက္မာလာမႈေတြပါပဲ။

အေမရိကန္သမၼတ Bush လက္ထက္တုန္းက တစ္ခါမွာ ဦးဟန္ (ေညာင္ေရႊ)က တိုင္းရင္းသား(အမ်ိဳးသမီး)ေခါင္းေဆာင္တခ်ိဳ႕ကို ေခၚလာၿပီး သမၼတအိမ္ျဖဴေတာ္အေရာက္ ပို႔ေပးခဲ့ပါတယ္။ သမၼတကေတာ္ Laura Bush နဲ႔ ဘာနဲ႔ ေတြ႔ၾကျပဳၾကေပါ့။ သတင္းအႀကီးႀကီးေပါ့။ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ေနာက္ ဒိုနာမက္ဂါစတားတစ္ေယာက္က ေခါင္းစဥ္တမ်ိဳးနဲ႔ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြကို ‘မ’ခ်လာျပန္ပါေလေရာ။ ဝါရွင္တန္ဒီစီ ေရာက္လာေတာ့ RFA မွာ သူနဲ႔က်ေနာ္ ဆံုပါတယ္။ သူ႔ကို က်ေနာ္က ေနာက္တယ္။ ရင္းႏွီးၾကတာကိုး။ “ဒီမယ္ကိုယ့္လူ။ ဒီတုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြကို အိမ္ျဖဴေတာ္မပို႔ေတာ့ဘူးလား”လို႔။ က်ေနာ္က ဦးဟန္လုပ္သြားတာကို ညႊန္းလိုက္တာပါ။ ဒီမွာ မက္ဂါစတား မ်က္ႏွာနီရဲသြားၿပီး ေဒါသတႀကီးနဲ႔ “ဒီမွာ ခင္ဗ်ားသိလား။ အဲဒါ ဟန္ေညာင္ေရႊ သက္သက္ လူလည္က်သြားတာဗ်၊ လူလယ္က်သြားတာ။ တေကြ႔ေတာ့ ေတြ႔ဦးမယ္။ အဲဒီေတာ့မွ ဒီေကာင့္ကို အၿမႇီးလွန္ခ်ိဳးျပစ္ဦးမယ္။ မေအ…”တဲ့။ ကိုင္း…အရပ္ကတို႔ေရ။

ဒါမ်ိဳးေတြ ျပည္ပမွာ ႀကံဳဖူးလွပါၿပီ။ နာမည္အဖတ္ဆယ္မရျဖစ္သြားသူေတြလည္း ျဖစ္သြားၿပီးၾကပါၿပီ။ (သူတို႔ေတြ အလုပ္ မလုပ္ဘူး၊ အလုပ္မျဖစ္ဘူးလို႔ က်ေနာ္ မေျပာဘူးေနာ္)။ အခုဆို ဒိုနာေတြလည္း ျပည္တြင္းလွည့္ကုန္ၾကပါၿပီ။ ျပည္တြင္းမွာလည္း ဒုိနာစား၊ ဒိုနာစတား၊ ဒိုနာမင္းသားသစ္ေတြ ေပၚေနပါၿပီ။ လူထုအက်ိဳးျပဳအလုပ္မ်ိဳးစံုကိုလည္း လုပ္ႏုိင္ေနၾကပါၿပီ။ တၿပိဳင္တည္းမွာပဲ အျပင္မွာၾကံဳဖူးတဲ့ အားနည္းခ်က္ေတြကို အထဲမွာလည္း ေတြ႔ေနျမင္ရပါၿပီ။ ဒါနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ပူညံပူညံေတြလည္း ၾကားေနရပါၿပီ။

က်ေနာ့္ပုဂၢလသေဘာကေတာ့ ဒိုနာေတြဆီက အလွဴေငြကို ယူသာယူၾကပါ။ ဒိုနာစား၊ ဒိုနာစတားနဲ႔ဒိုနာမင္းသားေတြ လုပ္ၾကပါ။ လက္ရွိႏိုုင္ငံေရးအေနအထားအရေတာ့ ဒီနည္းဟာ အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ျပည္သူေတြအတြက္ သက္သာရာ နားခိုရာ ျဖစ္ႏိုင္ေနလို႔ပါ။ (ဒီစာအဖြင့္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့သလို ျပည္သူေတြ ၁၀ ရာႏံႈးပဲ ရရေပါ့။ ၅၀ ေလာက္ရရင္ေတာ့ ပိုေကာင္းတာေပါ့ခင္ဗ်ာ။ ၇၀ ေလာက္သာ ရလိုက္လို႔ကေတာ့ အတိုင္းထက္အလြန္၊ သား ေရႊအိုးထမ္း ေငြအိုးထမ္း။) ဒါေပမယ့္ အလုိအေလ်ာက္ ကပ္ပါလာမယ့္ အားနည္းခ်က္ေတြအေပၚမွာေတာ့ ေလးနက္ၾကေစလုိပါတယ္။

ဒိုနာဟာ အသျပာနဲ႔အတူ က်ိန္စာပါ ယူလာပါတယ္။ ဒိုနာကို ယူပါ။ က်ိန္စာေတာ့ အသင့္မခံၾကပါနဲ႔။ (လွ်ာအရွည္လြန္သြားတဲ့အတြက္ သည္းခံပါခင္ဗ်ား။)
၀င္းႏိုုင္ဦး၊ ေမ ၁၃၊ ၂၀၁၄

Read More

႐ိုဟင္ဂ်ာ ဥကၠဌ ဆိုသူ DAB ဌာနခ်ဳပ္ရွိရာ မာနယ္ပေလာသို႔ ေရာက္ရွိလာျခင္း

႐ိုဟင္ဂ်ာ ဥကၠဌ ဆိုသူ DAB ဌာနခ်ဳပ္ရွိရာ မာနယ္ပေလာသို႔ ေရာက္ရွိလာျခင္း
———————————————————————————
သန္းဝင္း
အခုလို အခ်ိန္ကာလမွာ က်ေနာ္ ထိေတြ႕ျဖတ္သန္းခဲ့ ရတဲ့ သမိုင္းအေတြ႕အၾကံဳ တစ္ခုကို အခုအခ်ိန္မွာ ေျပာရင္ သင့္ေတာ္မယ္ ဟု ထင္ပါေသာေၾကာင့္ အားလံုး သိႏိုင္ရန္ တင္ျပလိုက္ပါရေစ...

အခ်ိန္က ၁၉၈၈ ကုန္ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ပါ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အမ်ားရဲ႕ေရြးခ်ယ္ေပးမႈေၾကာင့္ က်ေနာ္ဟာ ABSDF ရဲ႕အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉး ႏွင့္အတူ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမိုကရက္တစ္ မဟာမိတ္ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ( DAB) မွာ တြဲဖက္အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉး (၃) အျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္တဲ့ ကာလပါ။ ပိုၿပီး ထင္ရွားေအာင္ေျပာရရင္ DAB တပ္ေပါင္းစုမွာ ဥကၠဌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမ (KNU ဥကၠဌ ) ၊ ဒုဥကၠဌ (၁) ဦးဘရန္ဆိုင္း ( KIO ဥကၠဌ)၊ ဒုဥကၠဌ (၂) ဦးႏိုင္ေရႊက်င္( MNSO ဥကၠဌ) ဒုဥကၠဌ (၃) ဦးသြင္(PPP ဥကၠဌ) ၊ အေထြေထြ အေတြင္းေရးမႉး ဦးတင္ေမာင္ဝင္း ( CRDB ဥကၠဌ) တြဲဖက္အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉး (၁) ႏိုင္ဟံသာ (MNSO)၊တဲြဖက္အေထြေထြအတြင္းေရးမႉူး (၂) ေဒါက္တာ တူးဂ်ာ ( KIO) ၊ တြဲဖက္အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉး (၃) သန္းဝင္း (ABSDF) ပါ။

ဒီတပ္ေပါင္းစုမွာ အဖဲြ႕အစည္း ၂၀ ေက်ာ္ပါတယ္ ..ထိပ္ပိုင္းတာဝန္ေတြကိုပဲ ေဖၚျပတာပါ..တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့တဲ့သူေတြအမ်ားႀကီးပါ..ဒီလို လုပ္ေဆာင္ေနၾကရင္း..

တေန႔မွာ ႐ိုဟင္ဂ်ာ ဥကၠဌ ဆိုသူက DAB ဌာနခ်ဳပ္ တည္ရွိရာ မက္နပေလာသို႔ ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဘယ္သူ ေတြေၾကာင့္ ေရာက္လာတယ္ ဆိုတာေတာ့ မေျပာေတာ့ပါ။ သမိုင္းမွာ အထင္ကာရ ရွိပါတယ္...

သူလာတဲ့ အေၾကာင္းက DAB မွာ ႐ိုဟင္ဂ်ာ အဖြဲ႔ကို အဖဲြ႕ဝင္ ျဖစ္ရန္ လာႀကိဳးစားတာ ျဖစ္တယ္။ ဒီလိုျဖစ္ေတာ့ NDF အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉး ခိုင္စိုးႏိုင္ေအာင္ (ALPရဲ႕ ဒုဥကၠဌ)၊ ခိုင္ေစာထြန္း (NUFA ဗဟိုေကာ္မတီဝင္) တို႔က အျပင္းအထန္ ကန္႔ကြက္တယ္။

ထူးျခားတာက ဒီေအဘီ အဖဲြ႕ဝင္ထဲမွာ မူဆလင္ ႏွစ္ဖဲြ႕ပါတယ္။ တစ္ဖြဲ႕ကို ဦးတင္ေမာင္သက္က ဦးေဆာင္တယ္။ ေနာက္တစ္ဖဲြ႕က ရခိုင္ျပည္ဖြား မူဆလင္ ဦးေက်ာ္လွက ဦးေဆာင္တယ္။ ဦးတင္ေမာင္သက္က ကန႔္ကြက္မႈ မျပင္းထန္ေပမဲ့ ဦးေက်ာ္လွ ကေတာ့ ရခိုင္ျပည္မွာ ႐ိုဟင္ဂ်ာ ဆိုတာ မရွိေၾကာင္း က်ေနာ္လိုပဲ ရခိုင္မူဆလင္ သာရွိေၾကာင္း ရွင္းျပၿပီး ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ကန္႔ကြက္ခ့ဲတယ္... ဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ့္ သေဘာထားကို ေပးရန္ လိုလာၿပီ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ က်ေနာ့္ တစ္ဦးတည္း သေဘာထားကို မေပးလိုေသာေၾကာင့္ ABSDF အေရးေပၚ ဗဟိုေကာ္မတီ အစည္းအေဝးကို ေခၚယူၿပီး သေဘာထား ရယူခဲ့ပါတယ္..

ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ အားလံုးက ကန္႔ကြက္သူ မရွိ။ ႐ိုဟင္ဂ်ာ အဖြဲ႕ကို DAB အဖြဲ႕ဝင္ အျဖစ္ လက္မခံေၾကာင္း တညီတၫြတ္တည္း ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို က်ေနာ္ DAB မွာ တရားဝင္ တင္ျပ ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ ဒီေအဘီ ဗဟိုအစည္းအေဝးမွ အမ်ားသေဘာထားျဖင့္ ႐ိုဟင္ဂ်ာ အဖြဲ႕ အဖြဲ႕ဝင္ ေလွ်ာက္ထားျခင္းကို ပယ္ခ်လိုက္ပါတယ္..

ဒီေအဘီ အစည္းအေဝးၿပီးလို႔ ကိစၥျဖင့္ က်ေနာ္ မဲေဆာက္ကိုသြားတဲ့အခါ ႐ိုဟင္ဂ်ာ ဥကၠဌ က အတူလိုက္လာၿပီး မဲေဆာက္မွာ က်ေနာ္နဲ႔ ေဆြးေႏြးခ်င္ ပါတယ္လို႔ ေျပာလာတယ္။ က်ေနာ္က လက္ခံလိုက္တယ္..

ေဆြးေႏြးပြဲကို Maesot Hill ဟိုတယ္မွာ လုပ္ပါတယ္။ သူကအေသအခ်ာ စီစဥ္ထားပါတယ္။ ေဆြးေႏြးမဲ့ အခန္းကို က်ေနာ္ ေရာက္ေတာ့ စားပြဲေပၚမွာ အိတ္တစ္လံုး တင္ထားၿပီး သူထိုင္ေနပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း ထိုင္ၿပီး၊ အိတ္ထဲက ထိုင္းဘတ္ေငြ အမ်ားအျပားကို စားပြဲေပၚမွာ ျဖန္႔ခင္းလိုက္ပါတယ္ . ၿပီးေတာ့ က်ေနာ့္ကို စကားေျပာပါတယ္.. သူေျပာတာက ႐ိုဟင္ဂ်ာ အဖြဲ႕ကို ဒီေအဘီ မွာ အဖြဲ႕ဝင္ ျပန္လည္ရရွိဖို႔ က်ေနာ္က ေအဘီ အေနျဖင့္ ဒီေအဘီကို သေဘာထား တင္ေပးဖို႔ ေဆြးေႏြးလာပါတယ္..

သေဘာတူခဲ့ရင္ အခုစားပြဲေပၚမွာရွိတဲ့ ဘတ္ေငြ ၈၇၀၀၀၀ ဘတ္ကို စရံအျဖစ္ ယူသြားၿပီး အဖြဲ႕ဝင္ ျဖစ္သြားရင္ ေနာက္ ဘတ္ႏွစ္သန္း ထပ္ေပးပါ့မယ္ လို႔ေျပာပါတယ္ .. သူဒီလို က်ေနာ့္ကို ေဆြးေႏြးတာက အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေအဘီ ဟာ ဒီေအဘီ အတြက္ အေရးပါတဲ့ အေနအထားမွာ ရွိေနတာကို သူသိလို႔ လုပ္တာလို႔ ထင္ပါတယ္...

ဒါကို က်ေနာ္က သေဘာလည္းမတူဘူး ေငြကိုလည္း မယူဘူး.. ဒီေငြကိုယူၿပီး သေဘာတူခဲ့ရင္ က်ေနာ္ဟာ မိမိေမြးဖြားခဲ့တဲ့ ရခိုင္ျပည္ႏွင့္ မိမိႏိုင္ငံ လူမိ်ဳးကိုပါ ေရာင္းစားသလို ျဖစ္သြားမယ္။ ဘယ္ေတာ့မွ ဒီအလုပ္ကို မလုပ္ဖူးဟု က်ေနာ္ ေျပာၿပီး ထထြက္ လာခဲ့ပါတယ္..

ဒါဟာ သမိုင္းတေကြ႕မွာ က်ေနာ္ ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ တခုကို တင္ျပ လိုက္တာျဖစ္ပါတယ္....

အားလံုးကို ေလးစားစြာျဖင့္..

သန္းဝင္း
၅ စက္တင္ဘာ ၂၀၁၇

(U) Than Win's Facebook မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

Read More

'ေဒါက္တာမင္းေဇာ္ဦး - ABSDF ရဲေဘာ္ေဟာင္း၊ JMC-TSC ညႊန္ၾကားေရးမွဴးေဟာင္း ေရးတဲ့စာ'

'ေဒါက္တာမင္းေဇာ္ဦး - ABSDF ရဲေဘာ္ေဟာင္း၊ JMC-TSC ညႊန္ၾကားေရးမွဴးေဟာင္း ေရးတဲ့စာ'
ျမန္မာျပည္ထဲကေန ေတာထဲေရာက္တာ မဟုတ္ဘဲ တတိယနုိင္ငံကေန သေဘၤာသားတုိ ့ ေက်ာင္းသားတုိ ့ ဘ၀ေတြကေနမွ ျငိမ္မေနနုိင္လုိ ့ ေတာထဲကုိေရာက္၊ လက္နက္ကုိင္ေတာ္လွန္ေရး လုပ္တဲ့ ထူးထူးျခားျခား မကဒတရဲေဘာ္ေတြထဲမွာ ကုိမင္းေဇာ္ဦးပါတယ္။ စကၤာပူကေန ျမန္မာနုိင္ငံေတာင္ပုိင္းက ေက်ာင္းသားတပ္ေတြဆီ ေရာက္လာျပီး လက္နက္ကုိင္ေတာ္လွန္ေရးမွာ ပါ၀င္ခဲ့ဖူးသူ၊ ေသနတ္ပစ္ ၀ါသနာၾကီးသူ၊ ပညာေရးကုိ ခံုမင္သူ၊ အဖဲြ ့အစည္းကေနမွ ပညာသင္ေလ်ာက္ နုိင္ငံျခားကုိသြားလုိ ့ပညာဆက္လက္ သင္ယူျပီး နုိင္ငံျခားတကၠသိုလ္ေတြက ဘဲြ ့ရသူ အနည္းငယ္ထဲမွာ တေယာက္ပါ၀င္သူ

အဖဲြ ့အစည္းတခုထဲမွာ တာ၀န္ထမ္းေနစဥ္ လူခ်င္းမဆုံဖူးလုိက္သူေတြထဲမွာ ကုိမင္းေဇာ္ဦးပါတယ္။ သူကတေနရာ ကုိယ္ကတေနရာ။ Peace Process ထဲေရာက္ေတာ့မွ ထဲထဲ၀င္၀င္ ဆုံရတယ္ ဦးသိန္းစိန္အစုိးရလက္ထက္ေကာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အစုိးရ လက္ထက္မွာပါ ....

သူရဲ ့ႏူတ္ဆက္စကားထဲမွာ သူလုပ္သြားတဲ့ အလုပ္ေတြကုိ ျပန္ေျပာင္းေျပာျပခ်က္ေတြ သူ ့အျမင္ေတြပါတယ္။ NCA ေတြ၊ ျပည္ေထာင္စုျငိမ္းခ်မ္းေရး ညီလာခံေတြကို သိျပီး JMCကုိ သိပ္မသိေသးတဲ့ စိတ္၀င္စားသူေတြအတြက္ သူ ့နူတ္ဆက္စကားကေန တစုံတရာ ေစ့ငုနုိင္မယ္ ထင္မိတယ္
.....................................................................................................
Min Zaw Oo added 9 new photos — with Seng Pan Lasham and 5 others. 8 hrs ·
'JMC-TSC မွ တစ္ဆစ္ခ်ိဳး ႏူတ္ဆက္စကား'
ျပီးခဲ့တဲ့ ေသာၾကာေန႕ ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္အေနနဲ႕ JMC-TSC မွာ အလုုပ္အမွဳေဆာင္ညႊန္ၾကားေရးမွဴးတာဝန္ ထမ္းေဆာင္မႈရဲ႕ေနာက္ဆုုံးရက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ (၅) ႏွစ္တာ ကာလအတြင္းမွာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုုင္ရာ အေကာင္အထည္ေဖာ္မႈမ်ားအတြက္ ပါဝင္လုုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ လုုပ္ငန္းစဥ္ေတြကေန အခ်ိဳးအေကြ႕ တစ္ခုုလိုု႕လည္းေျပာလိုု႕ရပါတယ္။

၂၀၁၂ ေအာက္တိုုဘာကစျပီး ျမန္မာျပည္ကိုု ျပန္လာျပီးတဲ့ေနာက္ MPC ရဲ႕ Ceasefire Negotiation and Implementation (CFNI) ဌာနမွာ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးအျဖစ္တာဝန္ယူခဲ့ပါတယ္။ အဓိကအားျဖင့္ NCA ညိွႏိူင္းၾကတဲ့ အခါမွာ အစိုုးရ ဖက္က ညိွႏိူင္းေဆြးေႏြးသူေတြကိုု နည္းပညာအေထာက္အကူျပဳတဲ့ လုုပ္ငန္းေတြကိုု လုုပ္ေဆာင္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ အစိုုးရ နဲ႕ EAO တိုု႕အၾကား ကြာဟခ်က္ေတြကိုု ေက်ာ္လႊားဖိုု႕ နည္းပညာအရေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အစိုုးရ၊ တပ္မေတာ္ နဲ႕ လႊတ္ေတာ္တိုု႕ အၾကားမွာ အတြင္းပိုုင္းညိွႏိူင္းမႈေတြ ျပဳလုုပ္တဲ့ အခါမွာလည္း အဓိက နည္းပညာအေထာက္အကူျပဳအေနနဲ႕ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီပါဝင္ပတ္သက္မႈေတြေၾကာင့္ NCA ညိွႏူိင္းမႈျဖစ္စဥ္၊ သေဘာတူညီခ်က္ပါ စာလုုံးတိုုင္းကိုု ဘယ္လိုုေဆြးေႏြးျပီး ဘယ္လိုုညိွခဲ့ရတယ္ဆိုုတာကိုု ထဲထဲဝင္ဝင္ နားလည္ခဲ့ပါတယ္။

NCA ကိုု လက္မွတ္ေရးထိုုးခဲ့ျပီးတဲ့ေနာက္မွာ ပစ္ခတ္တိုုက္ခိုုက္မႈေတြကိုု ေစာင့္ၾကည့္ၾကီးၾကပ္ဖိုု႕ JMC ကိုု ျပည္ေထာင္စုု အဆင့္ ေကာ္မတီအေနနဲ႕ ဖြဲ႕စည္းခဲ့ပါတယ္။ တာဝန္ေပးခ်က္အရ အစိုုးရကိုုယ္စားလွယ္ ေကာ္မတီအဖြဲ႕ဝင္ျဖစ္ခဲ့တယ္။

ပစ္ခတ္တိုုက္ခိုုက္မႈ ရပ္စဲေရးဆိုုင္ရာ ပူးတြဲေစာင့္ၾကည့္ၾကီးၾကပ္ေရး ဆိုုတဲ့ သေဘာတရားက ယေန႕ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနတဲ့ ကမာၻ႕ ျငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္ေတြၾကားထဲမွာ ထူးျခားတဲ့ ပုုံစံအသစ္တစ္ခုု ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုုင္ငံတကာ ပညာရွင္မ်ားစုုက သူတိုု႕ သိတဲ့ ပုုံစံေတြနဲ႕ မတူဘူးလိုု႕ ဆိုုပါတယ္။ ႏိုုင္ငံျခားက ပညာရွင္အမ်ားစုုကလည္း ဒီmodel အေကာင္အထည္ေဖာ္လိုု႕ မရဘူးလိုု႕လည္းေျပာၾကပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္တိုု႕ အတြက္ကေတာ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ျငိမ္းခ်မ္းေရး နဲ႕ ဒီမိုုကေရစီ အကူးအေျပာင္းက အသစ္ေတြခ်ည္းပါပဲ။ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အကူးအေျပာင္းပုုံစံက အျခားႏိုုင္ငံေတြထက္ထူးျခားခ်က္ေတြရွိသလိုု ျငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္မွာလည္း အျခားျဖစ္စဥ္ေတြနဲ႕ ကြဲျပားခ်က္ေတြ အမ်ားၾကီး ရွိခဲ့ပါတယ္။ ျငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္မွာ စတင္ပါဝင္ခဲ့ကတည္းက ျဖစ္ႏိုုင္ေျခနဲတယ္ဆိုုတဲ့ စိန္ေခၚမႈေတြကိုု ေက်ာ္လႊားခဲ့ရတဲ့ ျဖတ္သန္းမႈက ရွိေနျပီးသားပါ။ ဒါေၾကာင့္ JMC နဲ႕ ပတ္သက္ျပီး တာဝန္ေပးခ်က္အရ ျဖစ္ေအာင္အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖိုု႕ ဆုုံးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။

စာရြက္ေပၚမွာ ေရးထားတဲ့ တစ္ခါမွ မလုုပ္ခဲ့ဘူးတဲ့ Concept တစ္ခုုကိုု ရုပ္လုုံးေပၚလာေအာင္အေကာင္အထည္ေဖာ္ရတဲ့ စိန္ေခၚမႈေတြကေတာ့ မေသးလွပါဘူး။
NCA ထဲမွာ ေကာ္မတီေတြကိုု ဘယ္လိုုအစုုအဖြဲ႕ေတြနဲ႕ ျပည္ေထာင္စုု၊ ျပည္နယ္ နဲ႕ေဒသဆိုုင္ရာေတြမွာ စုုဖြဲ႕ဖိုု႕ ေရးထားေပမယ့္ အလုုပ္အဖြဲ႕နဲ႕ ပတ္သက္လိုု႕ တိတိက်က် ေရးသားထားျခင္း မရွိပါဘူး။
ပထမဆုုံး စိန္ေခၚမႈကေတာ့ အလုုပ္အဖြဲ႕တစ္ခုုကိုု ဖြဲ႕စည္း လုုပ္ေဆာင္ႏိုုင္ဖိုု႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

NCA လက္မွတ္ထိုုးအျပီး JMC လုုပ္ငန္းေတြကိုု စတင္ၾကတဲ့ အခါ ဘ႑ာေငြ သီးသန္႕ရယ္လိုု႕ မရွိခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္က MPC မွာ ကြ်န္ေတာ္တာဝန္ယူရတဲ့ CFNI ဌာနရဲ႕ လုုပ္အားကိုု JMC အတြက္ အသုုံးျပဳႏုုိင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ JMC အလုုပ္အဖြဲ႕ရဲ႕ ပင္မရင္းျမစ္က CFNI ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ၂၀၁၆ ခုုႏွစ္ မတ္လ (၂၈)ရက္ေန႕မွာ MPC ကိုု တရားဝင္ ဖ်က္သိမ္းလိုုက္တဲ့ အတြက္ CFNI ဆိုုတာလည္း မရွိေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ NCA ပါ အခ်က္မ်ားကိုု အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖိုု႕ ဆိုုတာက ျငိမ္းခ်မ္းေရး လုုပ္ငန္းစဥ္ရဲ႕ အဓိက အႏွစ္သာရပဲျဖစ္ပါတယ္။ NCA ရဲ႕ တန္ဖိုုးက ဒီသေဘာတူညီခ်က္ေတြကိုု ဘယ္ေလာက္ထိထိေရာက္ေရာက္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုုင္လည္း ဆိုုတဲ့ လုုပ္ငန္းစဥ္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ MPC မရွိေတာ့ေပမယ့္လည္း ျဖစ္တဲ့ နည္းနဲ႕ JMC လုုပ္ငန္းေတြကိုု ခါးဆက္မျပတ္ေအာင္ ဆက္လက္လုုပ္ေဆာင္သြားဖုုိ႕ ဆုုံးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။

CFNI မွာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့တဲ့ ဝန္ထမ္းေတြကလည္း JMC အေကာင္အထည္ေဖာ္မႈေတြ ဆက္လက္လုုပ္ေတာင္ရမယ္လိုု႕ ယုုံၾကည္တဲ့ အတြက္ လခတစ္ျပားမွ မရခဲ့ေပမယ့္ ရုုံးကိုု တစ္ပတ္ေျခာက္ရက္လာျပီး တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြဆိုု မိသားစုုေတြရွိၾကေပမယ့္ တစ္ျခားအလုုပ္မရွာဘဲ ကုုတ္ခဲျပီး တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။

အစိုုးရသစ္တက္လာျပီးတဲ့အခါ ႏိုုင္ငံေတာ္အတိုုင္ပင္ခံေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္နဲ႕ JMC ေခါင္းေဆာင္ေတြ ေတြ႕ဆုုံႏိုုင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။ JMC လုုပ္ငန္းရဲ႕ အေရးပါမႈကိုု သေဘာေပါက္တဲ့ ႏိုုင္ငံေတာ္အတိုုင္ပင္ခံကလည္း ဆက္လက္လုုပ္ငန္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုုင္ေအာင္ ပံ့ပိုုးခဲ့ပါတယ္။
ဇြန္လ ၂၀၁၆ မွာေတာ့ UNDP ရဲ႕ အေထာက္အပံ့နဲ႕ JMC ယာယီရုုံးအဖြဲ႕ကိုု စတင္ဖြဲ႕စည္း လုုပ္ေဆာင္ႏိုု္င္ခဲ့ပါတယ္။ အလုုပ္အဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္အေနနဲ႕ တာဝန္ေပးခဲ့တဲ့ အေပၚမွာ conflict of interest ေတြ ေလ်ာ့ခ်ႏိုုင္ဖိုု႕ ကြ်န္ေတာ္ကိုုယ္တိုုင္ JMC ျပည္ေထာင္စုုအဆင့္ ေကာ္မတီက ႏုုတ္ထြက္ခဲ့ျပီး အလုုပ္အဖြဲ႕မွာ ပဲ သီးသန္႕တာဝန္ယူခဲ့ပါတယ္။

JMC ေကာ္မတီအဆင့္ကိုု ပဋိပကၡထဲမွာ ပါဝင္သူေတြနဲ႕ စုုဖြဲ႕ထားတာျဖစ္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ေကာ္မတီဝင္ေတြၾကားမွာ တစ္ဖက္နဲ႕တစ္ဖက္ အေကာက္အယူေတြကေတာ့ ရွိၾကတာ ဓမၼတာပါ။ ဒါက ေပးထားခ်က္အရွိတရားပါ။ ဒါေပမယ့္ JMC ရဲ႕လုုပ္ငန္းသေဘာသဘာဝက ၾကားထဲကေနေဆာင္ရြက္ရတာျဖစ္တယ္။ ဒီစိန္ေခၚခ်က္ကိုု ေက်ာ္လႊားဖိုု႕ ေဒါက္တိုုင္ (၂)ခုုကိုု တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကတယ္။
ပထမ ေဒါက္တိုုင္က လုုပ္ငန္းလမ္းညႊန္ ဆိုုတဲ့ TOR/SOP မ်ား ေရးဆြဲျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ဖက္နဲ႕ တစ္ဖက္ အျငင္းပြားမႈေတြ နဲႏိုုင္သမွ်နဲ ေအာင္လုုပ္ဖုုိ႕ အလုုပ္မလုုပ္ခင္ ဘယ္လိုုလုုပ္သင့္တယ္ဆိုုတာကိုု ၾကိဳတင္သေဘာတူညီခ်က္မ်ား ယူထားၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြကိုု အတူတူေရးဆြဲျပီး လုုိက္နာေအာင္လုုပ္တဲ့ အေလ့အထကိုု ထူေထာင္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။
ဒုုတိယေဒါက္တိုုင္က ႏိုုင္ငံေရးမပါတဲ့ အလုုပ္အဖြဲ႕ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ အလုုပ္အဖြဲ႕ကိုု ဖြဲ႕စည္းရာမွာ professionalism နဲ႕ ဘက္မလိုုက္မႈတိုု႕ကိုု အေျခခံျပီး ဖြဲ႕စည္းခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

ဝန္ထမ္းခန္႕အပ္ရာမွာ အစိုုးရ၊ EAO နဲ႕ အရပ္သားကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ ႏိုုင္ငံတကာ ကြ်မ္းက်င္ပညာရွင္မ်ားပါဝင္တဲ့ ေရြးခ်ယ္ေရးအဖြဲ႕ကိုု စုုဖြဲ႕ျပီး စံသတ္မွတ္ခ်က္ေတြထားျပီး ေရြးခ်ယ္ခန္႕အပ္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကေန႕မွာေတာ့ JMC-TSC ဝန္ထမ္းမ်ားရဲ႕စြမ္းေဆာင္ရည္ကိုု ႏိုုင္ငံတကာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားကေတာင္ အသိအမွတ္ျပဳရပါတယ္။ Professional အေျခခံအုုတ္ျမစ္တစ္ခုုကိုု တည္ေဆာက္ႏိုုင္ခဲ့ပါတယ္။

TSC ဝန္ထမ္းေတြအေနနဲ႕ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရာမွာ ပဋိပကၡမွာပါဝင္တဲ့ ဘက္ႏွစ္ဘက္လုုံးရဲ႕ ဆႏၵေတြ၊ ျဖစ္ခ်င္ေဇာေတြကိုု TOR မ်ားလက္ကိုုင္ထားျပီး ေဆာင္ရြက္ခဲ့ရပါတယ္။ စိန္ေခၚမႈေတြကေတာ့ ရွိေနဆဲျဖစ္ေပမယ့္ ဘတ္မလိုုက္ပဲ အလုုပ္လုုပ္ရတဲ့ Professional ယဥ္ေက်းမႈတစ္ခုုကိုု JMC-TSC မွာ အုုတ္ျမစ္ခ်ႏိုုင္ခဲ့ပါတယ္။

၂၀၁၇ ေဖေဖာ္ဝါရီမွာပဲ အစိုုးရ နဲ႕တိုုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုုင္ ကုုိယ္စားလွယ္မ်ား ပါဝင္ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုုင္ရာ ရံပုုံေငြမ်ား ေပါင္းစပ္ညိွႏိူင္းတဲ့ ႏိုုင္ငံေတာ္ အတိုုင္ပင္ခံ ဦးေဆာင္တဲ့ JCB အဖြဲ႕က JMC လုုပ္ငန္းမ်ား အေကာင္ထည္ေဖာ္ဖိုု႕ ပထမတစ္ႏွစ္ကိုု အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆.၅ သန္း သုုံးစြဲခြင့္ ျပဳခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေငြေၾကးေထာက္ပံ့မႈကိုုေတာ့ JMC-TSC အေနနဲ႕ သက္ဆိုုင္ရာ အလွဴရွင္မ်ားနဲ႕ ဆက္သြယ္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုုနဲ႕ ပထမ တစ္ႏွစ္အတြက္ ေဒၚလာ (၆.၅) သန္းကိုု ရရွိႏိုုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီေငြပမဏဟာ အယင္ MPC ၃ ႏွစ္ခြဲ ၾကာ သုုံးစြဲခဲ့တဲ့ ဘတ္ဂ်တ္ထက္ ပိုုမ်ားပါတယ္။ လက္ရွိမွာေတာ့ ျမန္မာႏိုုင္ငံျငိမ္းခ်မ္းေရး ျဖစ္စဥ္မွာ ျပည္တြင္း အေျခစိုုက္အဖြဲ႕တစ္ခုုအေနနဲ႕ ဘတ္ဂ်တ္အမ်ားဆုုံး အဖြဲ႕ျဖစ္ပါတယ္။

ေငြေၾကးသုုံးစြဲမႈမ်ားကိုု စနစ္တက်ျဖစ္ေအာင္လည္း professional ဝန္ထမ္းမ်ားရဲ႕ အကူအညီနဲ႕ ေဆာင္ရြက္ႏိုုင္ခဲ့ပါတယ္။ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈရွိိေအာင္ ဘတ္ဂ်တ္အေသးစိတ္ကိုု JMC ျပည္ေထာင္စုုအဆင့္ အဖြဲ႕ဝင္မ်ားထံ ေပးပိုု႕ျပီး အတည္ျပဳခ်က္ရယူပါတယ္။ ေကာ္မတီဝင္မ်ားထံ အနည္းဆုုံး တစ္ႏွစ္ ၂ ခါ ေငြေၾကးဆိုုင္ရာ အစီရင္ခံမႈေတြျပဳလုုပ္ပါတယ္။ အလွဴရွင္ေတြရဲ႕ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းနဲ႕ကိုုက္ညီေအာင္ လုုပ္ထုုံးလုုပ္နည္း ဥပေဒသေတြ ထားရွိလုုပ္ကိုုင္ခ့ဲပါတယ္။

၂၀၁၅ ေအာက္တိုုဘာလက စတင္လည္ပတ္ခဲ့တဲ့ JMC နဲ႕ ၎အလုုပ္အဖြဲ႕ TSC တိုု႕ရဲ႕ (၂၁)လၾကာ လုုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကိုု ၾကည့္မယ္ဆိုုရင္ ျမန္မာျပည္သမိုုင္းမွာ ပထမဆုုံးအၾကိမ္ လုုပ္ႏိုုင္ခဲ့တဲ့ အရာေတြ မ်ားစြာရွိခဲ့ပါတယ္-

(၁) ျမန္မာျပည္မွာ တစ္ခါမွ မရွိခဲ့ဘူးတဲ့ ပူးတြဲေစာင့္ၾကည့္ေရးယႏၱယားတစ္ခုုကိုု အသက္ဝင္လာေအာင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုု္င္ခဲ့တယ္။
(၂) ႏိုုင္ငံတကာမွာ မလုုပ္ခဲ့ဘူးတဲ့ ပူးတြဲေစာင့္ၾကည့္ေရး Model တစ္ခုုကိုု ျပည္တြင္းက ကြ်မ္းက်င္သူေတြကိုု အေျခခံျပီး တည္ေဆာက္ႏိုုင္ခဲ့တယ္။
(၃) တစ္ခ်ိန္က လက္နက္ကိုုင္တိုုက္ခိုုက္ေနသူေတြအၾကား ပူးတြဲေဆာင္ရြက္ႏိုု္င္တဲ့ အေလ့အထကိုု အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုုင္ခဲ့တယ္။
(၄) ျငိမ္းခ်မ္းေရးလုုပ္ငန္းစဥ္အတြက္ ႏွစ္ဖက္ပါဝင္တဲ့ အဖြဲ႕အစည္းမွာ Professionalism ကိုု အေျခခံတဲ့ အလုုပ္အဖြဲ႕တစ္ခုုကိုု အုုတ္ျမစ္ခ်ႏိုုင္ခဲ့တယ္။
(၅) ႏွစ္ဖက္ပဋိပကၡေတြကိုု စီစစ္အတည္ျပဳေရး အဖြဲ႕ေတြ ေစလႊတ္ျပီး စုုံစမ္းစစ္ေဆးႏိုုင္ခဲ့တယ္။
(၆) ႏွစ္ဖက္တပ္မွဴးေတြပါဝင္တဲ့ မ်က္ႏွာစုုံညီအစည္းအေဝးကိုု ပထမဆုုံးအၾကိမ္အျဖစ္က်င္းပႏိုုင္ခဲ့တယ္။
(၁၀) ပဋိပကၡျဖစ္တဲ့ သူေတြအၾကားပူးေပါင္းျပီး ျပည္သူလူထုုနဲ႕ ေတြ႕ဆုုံ၊ လူထုုအသံနားေထာင္တဲ့ လုုပ္ငန္းေတြ လုုပ္ေဆာင္ႏိုုင္ခဲ့တယ္။
(၁၁) NCA လက္မွတ္မထိုုးခင္ကာလ နဲ႕ ထိုုးျပီးကာလ ႏွစ္ခုုယွဥ္ၾကည့္ရင္ လက္မွတ္ထိုုးျပီးသူေတြအၾကား တိုုက္ပြဲေတြ (၉ ၀%) ေလာက္ ေလ်ာ့ခ်ႏိုုင္ခဲ့တယ္။
(၁၂) ပဋိပကၡျဖစ္တဲ့ သူေတြအၾကားပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျပီး စစ္ေဘးေရွာင္ျပည္သူေတြ ေနရပ္ျပန္ႏိုုင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးႏိုုင္ခဲ့တယ္။
ဒီလုုိအလုုပ္ေတြလုုပ္ေဆာင္ႏိုုင္ခဲ့တဲ့ အဓိက အေၾကာင္းကေတာ့ ႏွစ္ဖက္ပါဝင္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြအၾကား NCA ကိုု အေကာင္အထည္ေဖာ္ရမယ္ဆိုုတဲ့ ဆႏၵေတြရွိၾကလိုု႕ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ Political Will မရွိဘဲနဲ႕ ျဖစ္လာမွာ မဟုုတ္ပါဘူး။

ျပည္ေထာင္စုုအဆင့္ JMC မွာပါတဲ့ အစုုိးရ၊ တပ္မေတာ္၊ EAO နဲ႕ အရပ္သားကိုုယ္စားလွယ္ေတြကလည္း ကြ်န္ေတာ္တိုု႕ေတြ အလုုပ္လုုပ္ႏိုုင္ဖိုု႕ ယုုံယုုံၾကည္ၾကည္နဲ႕ တာဝန္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တိုု႕အတြက္ professional space ကိုု ခြင့္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ Professional freedom ကိုု လက္ခံခဲ့ၾကတယ္။
တရုုတ္ျပည္ရဲ႕အခ်မ္းသာဆုုံးသေဌးၾကီး Jack Ma ေျပာခဲ့တာရွိတယ္။ အေကာင္းဆုုံးဝန္ထမ္းဆိုုတာ ဌားတာမဟုုတ္ဘူး။ ဝန္ထမ္းေကာင္းဆိုုတာ အဖြဲ႕အစည္းက တည္ေဆာက္ရတာျဖစ္တယ္လိုု႕ ဆိုုပါတယ္။ JMC-TSC မွာ ဒီလိုု တည္ေဆာက္ႏိုုင္ဖိုု႕ အခြင့္အလမ္းေကာင္းေတြ ရခဲ့ပါတယ္။
ဒီကေန႕မွာ ျမန္မာျပည္က အျခား ျငိမ္းခ်မ္းေရးစုုဖြဲ႕မႈေတြထက္စာရင္ JMC က ေရွ႕တစ္လွမ္းပိုုေရာက္ပါတယ္။ စိန္ေခၚမႈေတြလည္း ရွိေနပါေသးတယ္။ ဒါေတြကိုုလည္း ေက်ာ္လႊားႏိုုင္ၾကမွာပါ။

JMC-TSC ရဲ႕ အလုုပ္အမႈေဆာင္ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးတာဝန္ကေန ထြက္ဖိုု႕ ဆုုံးျဖတ္ခ်က္က ကြ်န္ေတာ့္ဘဝမွာ ခ်ခဲ့တဲ့ ဆုုံးျဖတ္ခ်က္ေတြထဲမွာ ခက္ခဲတဲ့ ဆုုံးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုုျဖစ္ပါတယ္။ JMC ႏွစ္ဖက္ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ အလုုပ္အဖြဲ႕ရဲ႕ လုုပ္ေဖာ္ကိုုင္ဖက္ေတြနဲ႕ ရဲေဘာ္ရဲဘက္စိတ္၊ ေႏြးေထြးတဲ့ Professional ဆက္ဆံေရးေတြ တည္ေဆာက္ခဲ့ျပီးမွ ထြက္ရတာျဖစ္လိုု႕ စိတ္မေကာင္းမိတာကေတာ့ အမွန္ပါ။

တစ္ဖက္ကလည္း ကြ်န္ေတာ္တိုု႕ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ျဖစ္စဥ္မွာ အေကာင္အထည္ေဖာ္သူေတြအျဖစ္ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္တာက လုုပ္ငန္းလိုုအပ္ခ်က္ေၾကာင့္ပါ။ ကြ်န္ေတာ္တိုု႕ သင္ၾကားခဲ့တဲ့၊ အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းျပဳခဲ့တဲ့ လမ္းေၾကာင္းက သုုေတသန လုုပ္ငန္းေတြပါ။ ကြ်န္ေတာ္တိုု႕ ကြ်မ္းက်င္တဲ့ သုုေတသနေတြ၊ မူဝါဒေရးရာ အၾကံျပဳခ်က္ေတြကိုု အားစိုုက္လုုပ္ခ်င္ပါတယ္။ ဒိအတြက္ တစ္ခ်ိ္န္က MPC ဥကၠဌ ဦးေအာင္မင္းကိုု ေျပာခဲ့စဥ္ကလည္း သူက NCAကိုု ျပီးေအာင္ကူညီေဆာင္ရြက္ဖိုု႕ ေျပာလာတဲ့ အေပၚ NCA သေဘာတူညီမႈ ရရွိေအာင္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ JMC အေကာင္အထည္ေပၚလာဖိုု႕ တာဝန္ေပးခံရတဲ့ အေပၚမွာ ရုုပ္လုုံးေပၚလာေအာင္ ၾကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ JMC အေနနဲ႕ အေျခခံအုုတ္ျမစ္တစ္ခုုကိုု တည္ေဆာက္ျပီးစီးခဲ့တဲ့ အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ပိုုမိုု ကြ်မ္းက်င္တဲ့၊ ဆႏၵရွိတဲ့ သုုေတသန လုုပ္ငန္းဖက္ကိုု ျပန္သြားဖုုိ႕ ဆုုံးျဖတ္လိုုက္တာျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ JMC ရဲ႕ လုုပ္ငန္းေတြမွာ လိုုအပ္သလိုု အခ်ိန္မေရြးကူညီေဆာင္ရြက္ သြားမွာလည္းျဖစ္ပါတယ္။
ျငိမ္းခ်မ္းေရးေကာ္မရွင္မွာလည္း အၾကံေပးအျဖစ္ နည္းပညာပိုုင္းကိုု အဓိကထားျပီး ကူညီေဆာင္ရြက္သြားပါမယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ (၅) ႏွစ္မွာ ဖတ္ခ်င္တဲ့ စာအုုပ္ေတြ အမ်ားၾကီးကိုု အေၾကြးထားခဲ့ရတယ္။ ေရးခ်င္တဲ့ စာေတြ အေၾကြးထားခဲ့ရတယ္။ ကိုု္ယ္မသိတာေတြကိုု ဆက္လက္ေလ့လာသင္ယူခ်င္တယ္။ သိတဲ့ အခ်က္ေတြကိုု သုုံးသပ္ခ်က္ေတြ ေရးခ်င္တယ္။ သုုေတသနေတြျပဳစုုခ်င္တယ္။ ဒီလုုပ္ငန္းေတြကိုဆက္လုုပ္ရင္း ျမန္မာႏိုုင္ငံျငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ဒီမိုုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးတိုု႕ အတြက္ အုုတ္တစ္ခ်ပ္ သဲတစ္ပြင့္ အေနနဲ႕ ဆက္လက္ပါဝင္ေဆာင္ရြက္ သြားပါမယ္လိုု႕ ဆႏၵျပဳရင္း………….။
မင္းေဇာ္ဦး
၂၀၁၇၊ ၾသဂုုတ္လ၊ ၁၄ ရက္၊ ၀၇၃၀
ေကာ္လိုုရာဒိုုျပည္နယ္၊ အေမရိကန္ (ေခတၱ)
ဆက္စပ္ ေဆာင္းပါး

• တလေဒၚလတစ္ေသာင္း ရတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးမွာလုပ္ေနတဲ့ေဒါက္တာမင္းေဇာ္ဦး

 

Read More

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေမြးေန႔ပြဲ ၾသစေၾတးလ်မွာ က်င္းပ

ဇြန္လ (၁၉)ရက္ေန႔မွာ က်ေရာက္မယ့္ ႏိုင္ငံေတာ္အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ (၇၂)ေျမာက္ ေမြးေန႔ အႀကိဳအခမ္းအနားကို ၾသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံ မဲလ္ဘုန္းၿမိဳ႕မွာ အမ်ားအားလပ္ရက္နဲ႔ တိုက္ဆိုင္ၿပီး စေနေန႔က က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ ျပည္တြင္းမွာ ေဒၚစုအေပၚ ေ၀ဖန္မႈ ဂယက္ေတြေၾကာင့္ ေမြးေန႔ပဲြ အခမ္းအနားမွာ လူေတြ စံုသင့္သေလာက္ မစံုျဖစ္ရတယ္လို႔ ယူဆမိေၾကာင္း ကူညီစီစဥ္သူတဦးက ေျပာပါတယ္။ မအင္ၾကင္းႏိုင္က အေၾကာင္းစံုကို ေျပာျပမွာပါ။

မဲလ္ဘုန္းၿမိဳ႕မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေမြးေန႔ပဲြကို ဆယ္စုႏွစ္နဲ႔ ခ်ီၿပီး သိုက္သိုက္၀န္း၀န္း က်င္းပခဲ့တာျဖစ္ၿပီး ဒီႏွစ္ (၇၂)ေျမာက္ေမြးေန႔ပဲြ မွာေတာ့ လူေတြအရင္ကေလာက္ စည္းစည္းကားကား မတက္ေရာက္ၾကဘူးလို႔ ပဲြကို ကူညီစီစဥ္သူလည္းျဖစ္၊ ၾသစေၾတးလ်အေျခစိုက္ NLD မိတ္ေဆြမ်ားအဖဲြ႔က ေဒၚေခ်ာပိုက ေျပာပါတယ္။

“ ဒီႏွစ္ထူးျခားခ်က္ တခုကေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာလဲ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး process လုပ္ေနၾကတယ္ဆုိေတာ့ ဒီမွာလည္း ပိုၿပီးလုပ္ခ်င္ၾက တာေပါ့ေနာ္ အတူတူ တခါထဲ။ အစိုးရသစ္ တက္တုန္းကဆိုရင္ ႀကဳိဆိုပြဲဆို တုိင္းရင္းသားေတြလည္း အမ်ားႀကီးလာၾကတယ္။ အကုန္လုံး ဝုိင္းဝန္းၿပီးေတာ့ ႀကဳိဆိုၾကတယ္။ အဲလိုကေနၿပီးေတာ့ ဒီႏွစ္ ေဒၚစုေမြးေန႔က်င္းပတဲ့ အခါက်ေတာ့ .. အန္တီ ေတြ႔ရသေလာက္ဆုိရင္ ျပည္တြင္းထဲက ဂယက္ေတြ ႐ိုက္တယ္လို႔ပဲ ထင္တယ္ေလ။ ဘာလို႔လဲဆုိေတာ့ အထဲမွာ ဘာေတြလုပ္ေနၾကလဲ၊ ဘာေတြျဖစ္ေနၾကၿပီလဲ ဆိုတာ သူတို႔ နားေထာင္ေနၾကတာ။ အဲလို နားေထာင္ေနတဲ့အခါက်ေတာ့ အထဲက ဘာမ်ားျဖစ္မလဲ၊ ဘာမ်ားေျပာမလဲ အဲဒီအသံေလးေတြ ဂယက္႐ိုက္လာတဲ့ အခါက်ေတာ့ ဒီေမြးေန႔ပြဲမွာေပါ့ေနာ္ ဒီထက္ ပိုစုံသင့္တယ္လို႔ ထင္တယ္။ စုံသင့္သေလာက္ မစုံဘူး။ ဒါ အန္တီရဲ႕ ပုဂၢဳိလ္ေရးအျမင္ပါ။”

ဒါေပမဲ့လည္း မေန႔ကက်င္းပတဲ့ ေမြးေန႔ပဲြအခမ္းအနားကို တက္ေရာက္လာတဲ့ ၾသစေၾတးလ် လႊတ္ေတာ္အမတ္ ႏွစ္ဦး အပါအ၀င္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဆိုင္ရာ ၾသစေၾတးလ် သံအမတ္ေဟာင္း တဦးကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားမႈကို ဦးေဆာင္ခဲ့တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြကို ထုတ္ေဖၚခ်ီးက်ဴး ဂုဏ္ျပဳခဲ့တယ္လို႔ ေဒၚေခ်ာပိုက ေျပာပါတယ္။

ေနာက္သတင္းပတ္အတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံကို သြားေရာက္မယ့္ ၾသစေၾတးလ် ေအာက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ Julian Hill ဆိုရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ကိုယ္တိုင္ေတြ႔ဆံုဖူးျခင္း မရွိေပမဲ့ သူ႔အေၾကာင္း ေရးသားခ်က္ေတြကို ဖတ္ရတဲ့အခါမွာ အလြန္ အရည္အခ်င္း ျပည့္၀တဲ့ တိုင္းျပည္ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း တဦးျဖစ္တယ္လို႔ သူယံုၾကည္မိေၾကာင္း ေမြးေန႔ပဲြအခမ္းအနားမွာ ေျပာၾကားသြားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

အလားတူ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ၾသစေၾတးလ်သံအမတ္ေဟာင္း Chris Lamb ကလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ သူကိုယ္တိုင္ ေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ အေတြ႔အႀကံဳကို ေျပာျပခဲ့တယ္လို႔ ေဒၚေခ်ာပိုက ဆိုပါတယ္။

“ သူက အဲဒီတုန္းက အဲ့ဒီမွာ သူရွိေနခဲ့တယ္။ ရန္ကုန္မွာ ၁၉၈၈ တုန္းက။ အဲဒီေတာ့ သူရွိေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ျပန္လာတယ္ဆိုတာ သူႀကဳံရ ၾကားလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ႏိုင္ငံနဲ႔ပတ္သက္လို႔ေပါ့ ျပန္မသြားပဲနဲ႔ သူ႔ဘဝကို အနစ္နာခံ စေတးတဲ့ သေဘာေပါ့ .. အဲလို လုပ္တာမ်ဳိးေတြ႔ရတဲ့ အခါက်ေတာ့ သူအရမ္းအံ့ၾသတဲ့အေၾကာင္း၊ ၿပီးေတာ့ အခုအခ်ိန္ထိ ဆက္လုပ္ေနတဲ့ အေၾကာင္း၊ အဲဒါေတြကို သူေသခ်ာ ေျပာသြားပါတယ္။”

ဒီေမြးေန႔ပဲြအခမ္းအနားကို ၾသစေၾတးလ်ေရာက္ ကရင္၊ ကရင္နီနဲ႔ ဇိုမီးတိုင္းရင္းသား ေတြရဲ႕ အသိုင္းအ၀ိုင္း ေခါင္းေဆာင္တခ်ဳိ႕လည္း တက္ေရာက္ ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ဖခင္ျဖစ္သူ လြတ္လပ္ေရးဗိသုကာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ မိခင္ ေဒၚခင္ၾကည္ကေန ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ ဇြန္လ (၁၉)ရက္ေန႔မွာ ေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္။

အင္ၾကင္းႏုုိင္  / ဗြီအိုေအ (ျမန္မာပုိင္း)
https://burmese.voanews.com

Read More

ယူရိုဘားမား အဖြဲ ့ရဲ့ ဒါရိုက္တာ ၊ ဒီဗြီဘီ အသံလြင့္ ဌာနရဲ့ ဘုတ္ဒါရိုက္တာဦးဟန္ေညာင္ေ၀ e-mail တစ္ေစာင္( ၂၀၀၉ )

ဘယ္လ္ဂ်ီယမ္နိုင္ငံ အေျခစိုက္ ဥေရာပျမန္မာ႐ုံး (Euro-Burma Office – EBO) ရဲ ့အမႈေဆာင္ ဒါရိုက္တာ ဦးဟန္ေညာင္ေဝကို ျမန္မာအစိုးရက ျပည္ဝင္ခြင့္ ပိတ္ပင္လိုက္ေၾကာင္း ၊ ဦးဟန္ေညာင္ေဝသည္ ျမန္မာ့တိုင္းရင္းသား နိုင္ငံေရးတြင္ ဩဇာႀကီးသူျဖစ္ၿပီး ၎၏ EBO အဖြဲ႕သည္ လူမ်ိဳးစု လူမႈအေျချပဳ အဖြဲ႕အစည္း မ်ားႏွင့္ အတိုက္အခံအဖြဲ႕မ်ားအတြက္ အဓိက ဘ႑ာေရး ရင္းျမစ္တခု တယ္လုိ ့ ဧရာဝတီသတင္းမွာေရးထားပါတယ္။
လက္ရွ္ိ ယူရိုဘားမား အဖြဲ ့ရဲ့ ဒါရိုက္တာ ၊ ဒီဗြီဘီ အသံလြင့္ ဌာနရဲ့ ဘုတ္ဒါရိုက္တာ...ျဖစ္တဲ့ ဦးဟန္ေညာင္ေ၀ဟာ ၂၀၀၉ တုံးက အီးေမးလ္ကုိ (မူရင္း ေရာ ဘာသာျပန္ပါ) ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။ -
------------------------------------------------------
သို ့/ ရုိဟင္ဂ်ာ ညီအစ္ကိုမ်ား ၊ မိတ္ေဆြမ်ား ၊ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ား

အဆက္လာမ္မာေလကူမ္း မဂၤလာပါ

ခင္ဗ်ားတို ့တေတြက ရိုဟင္ဂ်ာအေရးနဲ ့ပါတ္သက္လို ့အိုအိုင္စီကို ေဆာ္ဒီမွာ ယူရိုဘားမားက တင္ျပဖို ့ကြ်န္ေတာ္ဆီကို စာေရးၾကတယ္။ ျမန္ျမန္ျပန္မေရးနိုင္တဲ့အတြက္ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။

ေနာက္က်တဲ့ ပထမအေၾကာင္းရင္းကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ ကိုတရားရံုးတင္စစ္ေဆးေနတာရယ္ နဲ ့အျခားဟာေတြရယ္ပါ။ အဓိက ေနာက္က်ရျခင္းကေတာ့ ရိုဟင္ဂ်ာေတြ မစည္းရံုးလို ့ပဲ။

ပထမပိုင္းက အခ်ိန္က ကြ်န္ေတာ္တို ့ဘက္မွာ မရွိ္ဘူးဆိုတာျပတယ္။ အိုအိုင္စီက ရိုဟင္ဂ်ာအေၾကာင္းတင္ျပတာနဲ ့ပါတ္သက္လို ့အခ်ိန္မေရြး စိတ္ေျပာင္းသြားနိုင္တယ္။ တကမာၻလံုးက ရိုဟင္ဂ်ာနဲ ့ပါတ္သတ္တဲ့
သတင္းေတြ ၊ ဒုကၡသည္အေၾကာင္းေတြကို ဒီႏွစ္အစမွာပဲ ေမ့ေနၾကျပီ။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကိုပဲ စိတ္၀င္စားၾကမွာ။ ဘယ္သူမွ ရိုဟင္ဂ်ာ အေၾကာင္းကို စိတ္၀င္စားၾကမွာမဟုတ္ဘုူး။ ကြ်န္ေတာ္တို ့မွာ ဘယ္အဖြဲမွာ
ဘယ္သူဘယ္၀ါက ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ရမယ္ မျဖစ္ရဘုူးလိ္ုအျငင္းပြားဖို ့အခ်ိန္မရွိဘူး။ ကိုယ့္ရဲ့ ပုဂိုလ္ေရးေတြကို ခဏေဘးဖယ္ထားျပီး အဓိက ျဖစ္တဲ့ ရိုဟင္ဂ်ာေရွ ့ေရးကို အာရုံစိုက္ရမယ္။

ရိုဟင္ဂ်ာေတြ မစည္းလံုးတာက တကယ့္ျပသနာပါ။ ယူရို ဘာမား အဖြဲအေနနဲ ့ ရိုဟင္ဂ်ာေတြနဲ ့တြဲလုပ္ေနတာ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ကတည္းက။ စည္းလံုး ညီညြတ္ရမဲ့အစား အဖြဲ ေသးေသးေလးေတြပဲ ကြဲသြားၾကတယ္။ RSO နဲ ့ARNO ကြဲတာကိုေတာ့ ေျပာစရာ
မလိုေတာ့ဘူး။ လူတိုင္းသိတယ္။ ရိုဟင္ဂ်ား အမ်ိဴးသား ဖိုရမ္ကို ၂၀၀၆ မွာလုပ္ျပီးတာနဲ ့နွစ္ျခမ္းကြဲတာပဲ။

၂၀၀၈ မွာတေခါက္ အိုအိုင္စီကို စုျပီးတင္ျပဖို ့လုပ္ေသးတယ္။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ အဖြဲ ့အားလံုးကိုေပါင္းလိုက္ျပီး အာရကန္ ရိုဟင္ဂ်ာေကာင္စီထူေထာင္ဖို ့အားလံုးကို ေပါင္းစည္းလိုက္ဖို ့အတြက္ပဲ။ ဒါေပမယ့္ စစ္တေကာင္း မွာလုပ္တဲ့အစည္းေ၀းျပီး
ARNO, RSOနဲ ့ေဒါက္တာ ယူနက္စ္က နိုင္ငံေရး အဖြဲ ့လုပ္ဖို ့သေဘာမတူၾကဘူး။ တျခားလူေတြကေတာ့ ARC က္ို ဖြဲ ့လိုက္ၾကတယ္။ဒါေပမယ့္ ARC က ဆက္လက္မတည္တန္ ့ခဲ့ဘူး။

ျပီးေတာ့ ၂၀၀၉ မွာ ယူရိုဘားမားနဲ ့ အိုအိုင္စီနဲ ့ ARC (အာရကန္ ရိုဟင္ဂ်ာေကာင္စီ) ကို ျပန္ထူေထာင္ဖို ့လုပ္ေနၾကတုန္း RSO ကို ႏွစ္ျခမ္းကြဲသြားျပန္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္က ဘယ္သူ ့ကိုမွ အျပစ္မတင္လိုဘူး။ အသင္းေတြကြဲြသြားၾကတာမွာ
ျပသနာေတြရွိလို ့ဆိုတာသိေပမယ့္ အဖြဲကြဲေနတာေတြက ရိုဟင္ဂ်ာေတြအတြက္မေကာင္းဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ကို အတူတူလက္တြဲ လုပ္နိုင္ၾကမလား ? ကိုယ့္ကိုေရးကိုတာ ေတြကိုေဘးခ်ိတ္ထားနိုင္ပ့ါမလား။ အတူတကြ အလုပ္မလုပ္နိုင္ဘူးဆိုရင္
ရိုဟင္ဂ်ာအေၾကာင္းကို ေမ့သြားၾကလိမ့္မယ္ ၊ အနာဂတ္မွာ ရိုဟင္ဂ်ာဆိုတာကို သိၾကမွာ မဟုတ္ဘူး။

ကြ်န္ေတာ္တို ့ဘက္က စည္းလံုးမူ မျပနိုင္ရင္ အိုအိုင္စီကို အစည္းေ၀းလုပ္ဖို ့မဖိတ္ခ်င္ဘူး။ ေနာက္ထပ္ အသင္းကြဲရင္ေတာ့ မ်က္နွာပ်က္စရာျဖစ္မယ္။ အိုအိုင္စီကလည္း ရိုဟင္ဂ်ာေရး စည္းေ၀းတာေတြ လက္တြဲလုပ္တာေတြ လုပ္ေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။
ကြ်န္ေတာ္ေမးခ်င္တာက ကြ်န္ေတာ္တို ့စည္းလံုးျပဖို ့ေသခ်ာျပီလား ၊ အဆင္သင့္ျဖစ္ျပီလား။ မဟုတ္ရင္ တင္ျပခြင့္ေတြ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူး။

(၁) ပထမ အေနနဲ ့နိုင္ငံေရးအဖြဲ ့ေတြ ျဖစ္တဲ့ ARNO ၊ RSO နဲ ့လူမူေရးအဖြဲ ့ေတြျဖစ္တဲ့ BRAJ ၊ BROUK ေတြနဲ ့အစည္းေ၀းလုပ္ၾကရမယ္။ လုပ္ကိုင္ပံုေတြ မတူေပမယ့္ ႏွစ္ဖက္စလံုးနဲ ့ထိပ္တိုက္ေတြ ့ဖို ့လိုတယ္။

(၂) နိုင္ငံေရး အဖြဲေတြ အတူတူအလုပ္လုုပ္ဖို ့လိုတယ္။ မဟုတ္ရင္ ေပါင္းလိုက္ရမယ္။ ၂၀၀၈ စစ္တေကာင္းမွာ လုပ္ခဲ့တဲ့ အစည္းေ၀း ရည္ရြယ္ခ်က္က ေပါင္းစည္းဖို ့ပဲ

(၃) ေပါင္းစည္းလိုက္တဲ့ နိုင္ငံေရးအဖြဲစည္းက တကမာၻလံုးက ရိုဟင္ဂ်ာအဖြဲစည္းေတြကို ဦးေဆာင္မူေပးသင့္တယ္။ အဲဒါက လူမူေရး အဖြဲစည္းေတြကို ခ်ဳပ္ကိ္ုင္ဖို ့ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။

လူမူေရး အဖြဲစည္းတိုင္းက သူတို ့ေနရာေဒသေတြမွာ ရိုဟင္ဂ်ာလူမူေရး အသင္းအေနနဲ ့ကိုယ္စားျပဳေနရမယ္။ နိုင္ငံေရးအဖြဲ ့ေတြက နိုင္ငံေရးနဲ ့ပါတ္သတ္တဲ့ ဟာေတြကို လုပ္မယ္ လူမူေရး အသင္းအေထာက္ကူျဖစ္ေစမယ့္ ဟာေတြကို ေဆာ္ေအာမယ္။
ဥပမာ၊ နိုင္ငံေရးအသင္းက ရိုဟင္ဂ်ာေတြ ျမန္မာနိုင္ငံမွာ နိုင္ငံသားျဖစ္ေရး ၊ လြတ္လပ္စြာသြားလာေရး အစရွိတဲ အဓိကအခ်က္လက္ေတြကို အိုအိုင္စီနဲ ့တျခားနိုင္ငံေတြကို ေဆာ္ေအာေနမယ္။ လူမူေရး အသင္းေတြက နိုင္ငံေရး အခ်က္လက္ေတြကိုေထာက္ကူေပးမယ္။
မေလးတို ့ဘဂၤလားေဒ့ရွ္တို ့မွာရွိတဲ့ ရိုဟင္ဂ်ာ ဒုကၡသည္ေတြ အေျခေနေကာင္းေအာင္ ေဆာ္ေအာမယ္။

အဲဒါေတြလုပ္ဖို ့ ကြ်န္ေတာ္ ေတာင္းဆိုခ်င္တာကေတာ့

၁။ နိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ေတြျဖစ္တဲ ့ARNO ၊ RSO ၊ NDPHR နဲ ့တျခားဖဲြဲက ေခါင္းေဆာင္ေတြ ကို ေဆာ္ဒီၤမွာ အစည္းေ၀းလုပ္ဖို ့ဖိတ္ပါ။ ကိုပါ နိင္ငံေရးအဖြဲၾကီး ဖြဲဖို ့အတြက္ပါ လုပ္ကိုလုပ္ရမယ္

(က) RSO က နွစ္ျခမ္းကြဲေနတာကို ေပါင္းဖို ့။ ေနာက္ထပ္ မကြဲေအာင္ သေဘာတူဖို ့

(ခ)ARNO က ေခါင္းေဆာင္ နိုင္ငံေရး အဖြဲအေနနဲ ့ေပါင္းစည္းလိုက္တဲ့ အဖြဲဲ ့ၾကီးသစ္ရဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ အျခားေသာ အဖြဲ ့မ်ားနွင့္ ဘယ္လို ေပါင္းစည္ရန္ဆိုတဲ့ ဟာေတြကို
ေခါင္းေဆာင္ေတြတင္ေျမာက္ျပီး သူတို ့ရဲ့ တာ၀န္ေတြ။ ရန္ပံုေငြဘယ္လိုေကာက္ခံမယ္။ ရိုဟင္ဂ်ာေတြအတြက္ ဘာေတြလုပ္မယ္ဆိုတာေတြကို အၾကမ္းျဖင့္တင္ျပရန္။

ကြ်န္ေတာ္တိုက အေျပာနဲ ့အလုပ္နဲ ့ျဖစ္ေနရမယ္။ ေခါင္းေဆာင္ ဒုေခါင္းေဆာင္းေတြ ထာျပီး အလုပ္မလုပ္ၾကရင္ အဖြဲ ့ဖြဲ ့တာေတြက အလကားပဲ။

(က) နဲ ့(ခ) မွာပါတဲ့ အခ်က္လက္ေတြကို သေဘာတူၾကရင္ အစည္းေ၀းလုပ္ဖို ့ဖိတ္မယ္။ သေဘာမတူၾကရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို ့အစည္းေ၀းမဖိတ္ဘူး

၂။ ကြ်န္ေတာ္တို ့အေနနဲ ့နိုင္ငံေရးပိုင္းအရ သေဘာတူရင္ ဂ်က္ဒက္မွာ တစ္ရက္ေလာက္ အစည္းေ၀းလုပ္မယ္။ နိုင္ငံေရးပိုင္း လုပ္ျပီးတာနဲ ့နိုင္ငံတကာဆိုင္ရာ ရိုဟင္ဂ်ာေရေဟာေျပာပြဲကို တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ေလာက္လုပ္မယ္

လူမူေရးပိုင္းကို အမွန္တကယ္ ကိုယ္စားျပုတဲ့ ရိုဟင္ဂ်ာလူမူေရး အဖြဲစည္းေတြနဲ ့နိုင္ငံေရး အဖြဲ ့ေတြကို ဖိတ္ေခၚမယ္။ ARC ကို ျပန္အသက္သြင္းဖို ့ပါ။ အဲဒါလုပ္ဖို ့ARC ရဲ့ဖြဲစည္းပံုနဲ ့လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြက္ို ျပန္သံုးသတ္ရမယ္။
ARCရဲ့ လုပ္ေဆာင္ရပ္ေတြနဲ ့ျဖစ္လာမွာကို အရင္ သေဘာမတူၾကဘူးဆိုရင္ေတာ့ တင္ျပစရာမလိုေတာ့ဘူး။

အဲဒီေတာ့ ညီအစ္ကိုေတြခင္ဗ်ား .. သေဘာတူလား မတူလား ခင္ဗ်ားတို ့ရဲ့ ထင္ျမင္ခ်က္ေတြကို ေပးၾကပါ။ အၾကံျပုၾကပါ။ ခရီးထြက္စရာ ရွိေနလို ့အီေမးလ္ အဆက္သြယ္ရွိမွာမဟုတ္ဘူး ေက်းဇူးျပဳျပီး EBO Operation ဒါရုိက္တာ ျဖစ္တဲ့ ဂ်က္ဆင္ဆီကိုပဲ ျပန္ဆက္သြယ္ပါ။

အထက္ကဟာေတြကို လုပ္နိုင္ရင္ေတာ့ အိုအိုင္စီက ၾသဂတ္ မဟုတ္ရင္ စက္တင္ဘာလမွာ အစည္းေ၀းထိုင္ဖို ့သေဘာတူလိမ့္မယ္။

ေလးစားစြာျဖင့္
ဟန္ေညာင္ေ၀
Executive Director
Euro-Burma Office
Brussels

မူရင္းကို ဘာသာျပန္ - Yoma
-------------------------------------------------------------
From: Harn Yawnghwe <saoharn1@...>
Subject: Rohingya Unity and Consultation
To: "Harn Yawnghwe" <harn@...>
Cc: "Jack Sterken" <ebonrp@...>, "Sarah Collen" <ebo@...>, "Mael Raynaud" <analysis@...>
Date: Tuesday, July 14, 2009, 4:45 PM

Dear Rohingya brothers, friends and colleagues,

Assalamu Alaikum. Mangla ba.

Many of you have written to me regarding the proposed Rohingya consultation in Saudi Arabia to be held by the Euro-Burma Office and the Organization of the Islamic Conference (OIC). My apologies for not responding sooner.

Part of the delay is due to circumstances - the trial of Daw Aung San Suu Kyi, and other developments in Burma. The main reason for the delay is Rohingya disunity.

The first part shows that time is not on our side. The willingness of the OIC to host the consultation could disappear anytime. The world has already forgotten the Rohingya issue after the big news about the refugees at the beginning of this year. The 2010 elections will be the next big issue that the world will pay attention to. No one will care about the Rohingyas then. We do not have the time to be fighting each other for the leadership of various organizations. We need to settle personal differences in order to concentrate on the bigger issue - the future of the Rohingya people.

The disunity of the Rohingya people is a very serious matter. The EBO has been working with the Rohingya people since 2000. Instead of uniting, people seem intent on splitting into smaller and smaller groups. There is no need to talk about the ARNO and RSO split. Everyone knows about it. Right after the Rohingya National Forum was formed in 2006, the NDPHR split into two.

Another attempt was made in 2008 to unite the Rohingya after consultation with the OIC. The idea was for the political groups to form one organization, and after that to form an Arakan Rohingya Council to bring the political and civil society (community and activists) groups together. But at the meeting in Chittgong, the ARNO, RSO and Dr Yunus could not agree and the political group was not formed. The other groups proceeded to form the ARC but without political leadership, ARC did not move forward.

Then in 2009, as EBO was consulting OIC to revive ARC, the RSO split into two. I am not blaming anyone. I know that there are serious reasons for these splits but this disunity is not helping the Rohingya people. It is very disheartening and demoralizing for me and for the Rohingya people in general. Can we not work together for a common cause? Can we put personal ambitions aside? If we cannot work together, the Rohingya issue will be forgotten and it will not mean much in the future to be head of a splinter Rohingya organization. No one will know what a Rohingya is.

I do not want to convene a Rohingya Consultation with OIC if we cannot guarantee unity. If we split again after the consultation, it will be a major embarassment and the OIC will never again host a Rohingya convention or work actively with the Rohingya people.

The question now is, are we serious about Rohingya unity? Are we ready? If not, there will be no consultation.

If we are ready, I would like to propose the following. Please give me your input. You have been copied because I believe you to be responsible political and community leaders who want to build a strong voice for the Rohingya people.

1. First, we need to see different roles for political groups like ARNO, RSO, and community groups like BRAJ and BROUK. Both are necessary but they perform different functions.

2. The political groups need to work together if not unite into one group. The ideal is to have one political group as was planned for the meeting in Chittagong in May 2008.

3. The united political group should then give political leadership for all the Rohingya community groups world wide. This does not mean that the political group will control all the community groups.

Each community group will remain independent and represent the Rohingya community in their local areas. The political group will define what is politically important and lobby for it supported by the community groups. For example - the rights of Rohingyas in Burma, citizenship, right to travel etc, will be the key issues for the political groups who will lobby the OIC and other countries, as well as to be represented in ENC, NCUB, etc. The community groups will support the political objectives and lobby for better conditions for refugees and Rohingya communities in Bangladesh, Malaysia, etc.

To do the above, I propose -

A. Convening a small meeting of political leaders in Saudi Arabia - ARNO, RSO and NDPHR Paris plus possibly other respected leaders - to agree to form one political organization. To do this we need:

i) RSO to unite the two current factions, or for both factions to join the new political organization and agree not to split further,
ii) ARNO as the leading political organization to draft a statement of what the new united organization stands for - its objectives, and how it will include different political groups. How the executive will be elected and what their functions will be. How it will raise funds. What it will do for the Rohingya people. We need to be practical. It is useless to form an organization, have Presidents and Vice-Presidents, and nobody does any work.

If we can agree on i) and ii), a meeting will be convened. If there is no agreement beforehand, we will not have a meeting.

B. If we have agreement to form a united political body, and have a draft agreement, the meeting will be convened for 1 day in Jeddah. Once the political body is formed, we will follow up with an international Rohingya consultation in Jeddah for 1-2 days.

Rohingya community organizations that really represent their community and are active will be invited together with the new politcal group to revive the ARC. To do this, we need to review the ARC constitution and procedures.

Unless we can agree beforehand what the ARC should look like and what it will do, we will not have a consultation.

So, brothers, please give me your input. Let me know if you agree or disagree. Make suggestion. Please make sure you reply to Jack Sterken, the EBO Operations Director, because I will be leaving on a trip and may not have access to email.

If we can do all the above, I am hoping OIC will agree to a meeting in late August or early September.

With respect,

Harn Yawnghwe
Executive Director
Euro-Burma Office
Brussels

Read More

ျမန္မာျပည္ ဝင္ခြင့္မရတဲ႔ Black List စာရင္းဝင္ေတြ ရွိေနဆဲ

အရင္ သမၼတေဟာင္း ဦးသိန္းစိန္အစိုးရလက္ထက္မွာ ျပည္၀င္ခြင့္ရရွိခဲ့ေပမဲ့ - အခုအခါ Black List အမည္မည္းစာရင္း အသြင္းခံထားရၿပီး ျပည္၀င္ခြင့္ဗီဇာ ပိတ္ပင္ခံ လိုက္ရတယ္လို႔ - ျပည္ပေရာက္ ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ တဦးက ေျပာဆုိလိုက္ပါတယ္။ အမည္မည္းစာရင္း အသြင္းခံရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကို မသိရေပမဲ့ - လက္ပံေတာင္းေတာင္ေၾကးနီစီမံကိန္းကန္႔ကြက္မႈမွာ အာဏာပုိင္ေတြရဲ႕ ပစ္ခတ္မႈေၾကာင့္ ေဒၚခင္၀င္း ေသဆံုးသြားမႈ ကို ကန္႔ကြက္တဲ့ ဆႏၵျပပြဲမွာ ပါ၀င္ခဲ့မိလို႔ ျဖစ္ႏုိင္တယ္လုိ႔ ယူဆပါတယ္။ အေသးစိတ္ကို မနႏၵာခ်မ္း ဆက္ေျပာျပပါမယ္။

FDB ျမန္မာႏုိင္ငံ ဒီမိုကရက္တစ္အင္အားစုရဲ႕ ညိႇႏိႈင္းေဆာင္ရြက္ေရးမႉး ေဒါက္တာ ႏုိင္ေအာင္ က အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ၀ါရွင္တန္ဒီစီမွာရွိတဲ့ ျမန္မာသံ႐ံုးမွာ ဒီသီတင္းပတ္ထဲ သြားေရာက္ဗီဇာေလွ်ာက္ထားခ်ိန္ - သူ႔ရဲ႕နာမည္ Black List စာရင္းထဲ ၀င္ေနတာကို သိခဲ့ရတာ ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။

“ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂၂ ရက္ေန႔ကေလွ်ာက္ၿပီးေတာ့ ေနာက္တေန႔ ထပ္ၿပီးေတာ့ ဖုန္းဆက္လာတယ္။ က်ေနာ့္ဗီဇာကိစၥ က်ေနာ္က Black List ထဲ ၀င္ေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဗီဇာထုတ္ေပးလို႔ မရပါဘူးလို႔ အဲ့လိုမ်ိဳး ျပန္ေျပာတယ္။ သူေျပာတာ ကေတာ့ ေနာက္ဆံုးတေခါက္ ၂၀၁၅ ႏွစ္ဆန္းပိုင္း ျပန္လာၿပီးေတာ့မွ Black List ထဲကို ထည့္ ထားတာလို႔ ေျပာတယ္။ က်ေနာ္က ဘယ္က ထည့္တာလဲလို႔ ေမးတဲ့အခါက်ေတာ့ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာန ကလို႔ ေျပာပါတယ္။”

သမၼတ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရလက္ထက္ ၂၀၁၂ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းမွာ Black List စာရင္း အသြင္းခံထားရသူ ၅ ေထာင္ေက်ာ္ရဲ႕ အမည္ေတြကို ဖယ္ရွားေပးခဲ့ တာပါ။ အဲဒီလို ဖယ္ရွားေပးၿပီးေနာက္ပိုင္း - စစ္အစိုးရကို ဆန္႔က်င္တဲ့ ႏုိင္ငံေရး လႈပ္ရွားသူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ျမန္မာျပည္ကို ျပန္သြားၾကတဲ့အထဲမွာ ေဒါက္တာႏုိင္ေအာင္လည္း တဦး အပါအ၀င္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၂၀၁၅ ႏွစ္ဆန္းပိုင္းက်မွ ျပည္၀င္ခြင့္ ပိတ္ပင္ခံခဲ့ရတာျဖစ္ၿပီး၊ ဘာေၾကာင့္ Black List စာရင္း ျပန္သြင္းခံရသလဲဆုိတာ မသိရတဲ့အေၾကာင္း - ျဖစ္ႏုိင္ေခ် သူ႔အျမင္ကို အခုလို ေျပာျပပါတယ္။

“မွတ္မွတ္ရရ တခုရွိတာကေတာ့ က်ေနာ္ ရန္ကုန္မွာ မျပန္ခင္ေလး ၂၀၁၅ ႏွစ္ဆန္းပိုင္းမွာ ေဒၚခင္၀င္း ေသဆံုးမႈနဲ႔ မႏၱေလးမွာ ဆႏၵျပတာရွိတယ္ေလ။ က်ေနာ္တုိ႔လည္း ၀င္ပါတယ္ေပါ့။ အဲဒီကိစၥကိုပဲ အေရးယူတာလား ဆုိတာမ်ိဳးေတာ့ က်ေနာ္လည္း မသိဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ တသက္လံုး ႏုိင္ငံေရးလုပ္လာတာ၊ ေတာလည္း ခိုလာတာ။ ဒါကိုပဲ အသိအမွတ္ျပဳၿပီးေတာ့ ျပန္လာၾကပါလို႔ ေျပာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ျပန္သြားတာပဲေပါ့ေနာ္။ အဲဒီကိစၥေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္တယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ က်ေနာ္တုိ႔က ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္ ညိႇႏိႈင္းလို႔ရတာပဲ။ ဒါေပမဲ့ ႏုိင္ငံေရးလုပ္လို႔၊ အစိုးရကို ဆန္႔က်င္လို႔ ေပးမ၀င္ဘူး၊ အစိုးရကို ေ၀ဖန္လို႔ ေပးမ၀င္ဘူးဆုိရင္ေတာ့ ဒါ က်ေနာ္တုိ႔ အခု သြားေနတဲ့ အေျပာင္းအလဲနဲ႔ေတာ့ လမ္းတလြဲဆီ ျဖစ္ေနတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။”

အရင္က ထုိင္းႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္မွာရွိတဲ့ ျမန္မာသံ႐ံုးမွာ လည္း ျပည္၀င္ခြင့္ဗီဇာ ေလွ်ာက္ထားခဲ့ေပမဲ့ - အခုလိုပဲ အျငင္းခံခဲ့ရၿပီး၊ သူ႔လိုပဲ Black List အသြင္းခံရတဲ့ အထင္ကရ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူေတြလည္း ရွိပါတယ္။ မႏွစ္တုန္းကလည္း ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ မိုးသီးဇြန္ ကို ဘန္ေကာက္မွာ ရွိတဲ့ ျမန္မာသံ႐ံုး က Black List စာရင္းေၾကာင့္ ဗီဇာ ျငင္းပယ္ခဲ့သလို၊ မၾကာေသးခင္တုန္းက လန္ဒန္အေျခစိုက္ ျမန္မာ့အေရးလႈပ္ရွားမႈအဖြဲ႔ Burma Campaign UK က မခ့္ ဖာမနာ နဲ႔ လုပ္ႀကံခံခဲ့ရတဲ့ ကရင္ေခါင္းေဆာင္ ဖဒိုမန္းရွာရဲ႕သမီး ဇိုယာဖန္း တို႔ဟာလည္း Black List စာရင္းမွာ ပါ၀င္ေနတာပါ။

ဒီလို ျမန္မာ့အေရး တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြ Black List စာရင္း အသြင္းခံရၿပီး ျပည္၀င္ခြင့္ မေပးတဲ့ကိစၥ အပါအ၀င္ နယ္စပ္ေရာက္ မွတ္ပံုတင္ မရွိၾကတဲ့ ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူေတြကို အစိုးရက ျပန္လက္ခံၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံသားေတြ အျဖစ္ ျပန္အသိအမွတ္ျပဳ မွတ္ပံုတင္ေတြ ထုတ္ေပးဖို႔ သမၼတ ဦးထင္ေက်ာ္နဲ႔ ႏုိင္ငံေတာ္ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တုိ႔ထံ စာေရးတင္ျပခဲ့ဖူးေပမဲ့ - အေၾကာင္းတစံုတရာ ျပန္ၾကားခဲ့ျခင္း မရွိဘူးလို႔ လည္း ေဒါက္တာႏုိင္ေအာင္ ေျပာပါတယ္။

“ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဒီမိုကေရစီေရးကို ေဆာင္ရြက္ေနသူေတြ အားလံုး တတပ္တအား ပါ၀င္ႏုိင္ေအာင္ လမ္းဖြင့္ေပးရ မယ္။ ေနာက္ၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ကိုယ္တုိင္ကိုက အျပင္မွာ လက္နက္ကိုင္ဘ၀နဲ႔ေရာ ျပည္ပေရာက္ဘ၀နဲ႔ေရာ တေလွ်ာက္လံုး ကိုယ့္တုိင္းျပည္ ဒီမိုကေရစီ ရဖို႔အတြက္ကို မိဘေတြနဲ႔ေ၀းၿပီးေတာ့ တုိင္းျပည္နဲ႔ေ၀းၿပီးေတာ့ ေတာက္ေလွ်ာက္လုပ္ခဲ့ၾကတာပဲ။ ေနာက္တခုက က်ေနာ္တုိ႔သည္ ႏုိင္ငံသားပဲေလ။ ဗမာျပည္ကေနထြက္ၿပီး ဗမာျပည္အေရးကို လုပ္ေနတဲ့သူေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ ဗမာႏုိင္ငံသားပဲျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔က ကိုယ့္တုိင္းျပည္ ျပန္လာဖို႔အတြက္ကို က်ေနာ္တုိ႔မွာ အခြင့္အေရးရွိတယ္လို႔ကို ထင္ပါတယ္။ အဲဒီအခြင့္အေရးကိုလည္း အစိုးရက ျမႇင့္တင္ေပးသင့္ တယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ေနာက္တခု ပိုၿပီးေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္တာကေပါ့ တသက္လံုး တုိင္းျပည္ကို ဒုကၡေပးေနတဲ့ စစ္အာဏာရွင္ေတြက်ေတာ့ ဘာမွ ျပစ္ဒဏ္မခံရဘဲနဲ႔ ဒီမိုကေရစီေရး လုပ္တဲ့သူေတြက ဆက္ အျပစ္ဒဏ္ခံေနရတဲ့သေဘာမ်ိဳး ျဖစ္တာေတာ့ ေၾကကြဲစရာ အေကာင္းဆံုးပဲ။”

ေမး - တကယ္လို႔သာ ေဒါက္တာႏုိင္ေအာင္တို႔ကို တရား၀င္ေပါ့ေလ ျမန္မာျပည္ကို ၀င္ခြင့္ေပးခဲ့မယ္ဆုိရင္ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြက္ ဘာေတြ လုပ္ေပးႏုိင္မယ္လို႔ ထင္လဲရွင့္။

ေျဖ - အဓိကက က်ေနာ္တို႔ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရး ယဥ္ေက်းမႈဆုိတာကို က်ေနာ္တုိ႔ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းထဲမွာ ေသေသခ်ာခ်ာ လက္ခံသေဘာေပါက္ၿပီးေတာ့မွ မွန္မွန္ကန္ကန္ က်င့္သံုးႏုိင္ေအာင္အတြက္ကို က်ေနာ္တုိ႔ အမ်ားႀကီး အကူအညီေပးႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္တခုက အသြင္ကူးေျပာင္းလဲေရးကာလထဲမွာ တကယ္ကိုပဲ ဒီမိုကေရစီအစိုးရလို႔ေျပာတဲ့ အာဏာ ၃ ရပ္ကို ခြဲခြဲျခားျခား လုပ္ေဆာင္တဲ့ဟာမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္ လူထုရဲ႕အသံကို နားေထာင္ၿပီးေတာ့ လုပ္တတ္တဲ့အစိုးရမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္၊ ဒါမ်ိဳးေတြကိုလည္း က်ေနာ္တုိ႔ ကူညီႏုိင္ပါတယ္လို႔။ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္တုိ႔က နယ္စပ္မွာ ေနလာတဲ့အခါက်ေတာ့ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ တုိ္င္းရင္းသားေတြရဲ႕ သေဘာထား ေတြကို က်ေနာ္တုိ႔က ထဲထဲ၀င္၀င္ နားလည္ခဲ့တဲ့အတြက္ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရးနဲ႔ ဆုိင္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးညိႇႏိႈင္းမႈေတြမွာလည္း က်ေနာ္တို႔ အမ်ားႀကီး ကူညီေပးႏုိင္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားသူေတြကေတာ့ - ယခင္အစိုးရေတြေၾကာင့္ ႏိုင္ငံတကာကို ေရာက္ေနၾကတဲ့ အင္အားစုေတြ ျပည္တြင္း ျပန္လာခြင့္ရေရး NLD အစိုးရအေနနဲ႔ အေထြေထြ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္တရပ္ အျမန္ဆံုး ေၾကညာေပးဖို႔ကို အရင္ကတည္းက တိုက္တြန္းေနၾက တာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

 နႏၵာခ်မ္း  / ဗြီအိုေအ (ျမန္မာပုိင္း)
http://burmese.voanews.com

Read More