Latest News

Tuesday, April 4, 2017

ဒီေန႕ေခတ္မ်ိဳးမွာ မရွိနိုင္တဲ့ သူေဌးႀကီး

 
ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ေပါင္း မ်ားစြာ ေပၚထြက္ခဲ့ေသာ္လည္း သူေဌးႀကီး ဦးနာေအာက္က အမ်ားႏွင့္ ကြဲျပားသူျဖစ္ခဲ့သည္။

ၿဗိတိသွ် ကိုလိုနီေခတ္အတြင္း သာမန္ ႏြားေက်ာင္းသား ဘဝမွ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ႀကီး ျဖစ္လာၿပီး သူ၏ စည္းစိမ္ဥစၥာကို အင္အားႀကီးမားေသာ အဂၤလိပ္ပိုင္ Irrawaddy Foltilla ကုမၸဏီကို ယွဥ္ၿပိဳင္ အန္တုရန္ႏွင့္ အဂၤလိပ္ႏွင့္ အိႏၵိယ စီးပြားေရး သမားမ်ား၏ ေခါင္းပုံျဖတ္ အျမတ္ထုတ္မႈေၾကာင့္ ဆင္းရဲတြင္းထဲ က်ေရာက္ေနသည့္ ျမန္မာ တိုင္းရင္း သားမ်ားကို ကူညီရန္အတြက္ အသုံးျပဳခဲ့သူ ျဖစ္ သည္။ နိုင္ငံျခားကုမၸဏီမ်ား၏ အျမတ္အစြန္းကို သူ႕ဆီေရာက္ေအာင္ ခြဲယူနိုင္သူျဖစ္သည့္အတြက္ ကိုလိုနီေခတ္တြင္ ျမန္မာျပည္သူတို႔၏ သူရဲေကာင္း ျဖစ္ခဲ့သည္။ သူႏွင့္ေခတ္ၿပိဳင္ စီးပြားေရးသမားမ်ား ျပဳလုပ္နိုင္ျခင္းမရွိသည့္အလုပ္ကို လုပ္ျပနိုင္ခဲ့သည္။

၁၈၃၂ ခုႏွစ္တြင္ မြန္တိုင္းရင္းသား ေတာင္သူ လယ္သမား မိဘမ်ားမွ ေမြးဖြားခဲ့ေသာ ဦးနာေအာက္သည္ စီးပြားေရးသမား ဘဝကို သစ္လုပ္ငန္းျဖင့္ စတင္ခဲ့ၿပီး ေဒသခံ သူေဌးတေယာက္က သူ႕ကို ကူညီေပးခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဆန္စပါးေရာင္းဝယ္ ေရး၊ မီးသေဘၤာ ေျပးဆြဲျခင္းလုပ္ငန္းႏွင့္ ေငြေခ်း ငွားျခင္းလုပ္ငန္းမ်ားကို တိုးခ်ဲ့နိုင္လာသည္။

မြန္ျပည္နယ္ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ၁၀ မိုင္ခန႔္ ေဝးေသာ ခရဲ ႐ြာတြင္ေမြးဖြားခဲ့ေသာ လူငယ္ကေလး ကို တေန႕တြင္ အမ်ိဳးသားေရးစိတ္ ျပည့္ဝေသာ မ်ိဳးခ်စ္သူေဌးႀကီးတဦး ျဖစ္လာမည္ဟု မည္သူမွ် ေတြးထင္မိခဲ့ၾကမည္ မဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္လည္း လ်င္ျမန္စြာပင္ သူတိုးတက္ႀကီးပြားလာၿပီး အင္အားႀကီး ၿဗိတိသွ် ကုမၸဏီမ်ားကို အန္တု ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့သည့္ အတြက္ အစိုးရ မူလတန္းေက်ာင္းမ်ား၏ သမိုင္းစာအုပ္တြင္ သူ႕အေၾကာင္းကို ထည့္သြင္း သင္ၾကားေပးရသည္ အထိ ခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဳခံရသည္။

၂၀၁၃ ႏွစ္တြင္ ဦးနာေအာက္ ကြယ္လြန္ျခင္း ႏွစ္ ၁၀ဝ ျပည့္ခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ သူေဆာက္လုပ္ လႉဒါန္းခဲ့ေသာ ေကာ့ႏွက္႐ြာမွ ေက်ာင္းႀကီးက ထည္ဝါခမ္းနားေနဆဲျဖစ္ၿပီး လူေတြက သူလုပ္ ေဆာင္ခဲ့သည္ မ်ားအတြက္ ခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဳေနၾကဆဲ ျဖစ္သည္။

“ဦးနာေအာက္ ရည္႐ြယ္ခ်က္က ၿဗိတိသွ်နဲ႕ အိႏၵိယ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ေတြရဲ႕ ေခါင္းပုံျဖတ္ မႈကေန ဆင္းရဲတဲ့ျပည္သူေတြ လြတ္ေျမာက္နိုင္ဖို႔ပါ” ဟု ေက်ာင္းႀကီးကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေနသူ ဦးေအးခ်ိဳက ေျပာသည္။

ဦးနာေအာက္သည္ ေမြးဖြားရာ မြန္ျပည္နယ္မွ ေက်း႐ြာေလးအတြက္သာမက တနိုင္ငံလုံး ကိုယ္စားျပဳေသာ ျမန္မာ စြန႔္ဦးတီထြင္ လုပ္ငန္းရွင္ႀကီး တဦး၊ မ်ိဳးခ်စ္ပုဂၢိဳလ္ တဦး ျဖစ္သည္ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။

ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ထိုင္းနိုင္ငံတြင္ သစ္လုပ္ငန္း လုပ္ရင္း ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝ လာၿပီးသည့္ေနာက္ ေငြေခ်း လုပ္ငန္းႏွင့္ ဆန္စပါးေရာင္းဝယ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားသို႔ ဦးနာေအာက္ လုပ္ငန္းခ်ဲ့ထြင္ခဲ့သည္။ နိုင္ငံျခားသား စီးပြားေရးသမားမ်ားက အတိုးႏႈန္း ျမင့္မားစြာျဖင့္ ေဒသခံျပည္သူမ်ားသို႔ ေငြထုတ္ေခ်းၿပီး လယ္ယာ ေျမမ်ားကို ေဈးႏႈန္းႏွိမ္ၿပီး ဝယ္ယူေၾကာင္း သူသိခဲ့ သည္။

ထို႔ေၾကာင့္ သူက ကြဲျပားေသာ နည္းလမ္းျဖင့္ လုပ္ခ်င္သည္။ အတိုးႏႈန္းသက္သာစြာျဖင့္ ေငြထုတ္ ေခ်းၿပီး လယ္ေျမမ်ားကို ေဈးပိုေပးကာ ဝယ္ယူသည့္အတြက္ တ႐ုတ္ႏွင့္ အိႏၵိယ စီးပြားေရးသမားမ်ားထံမွ ေဖာက္သည္မ်ားကို သူ႕ထံသို႔ ေရာက္လာေအာင္ ဦးနာေအာက္ ဆြဲေဆာင္နိုင္ခဲ့သည္။ ေငြေခ်းလုပ္ငန္းက ဦးနာေအာက္အတြက္ အက်ိဳးအျမတ္မ်ားစြာ ရရွိေစနိုင္ျခင္း မရွိေသာ္လည္း ဆင္းရဲသား ေတာင္သူ လယ္သမားမ်ား၏ ဘဝကို စာနာနားလည္ၿပီး ဆင္းရဲျခင္း သံသရာမွ ႐ုန္းထြက္နိုင္ေအာင္ ကူညီေပးလို ျခင္းသာ။

၁၉၁၀ ခုႏွစ္တြင္ လုပ္ငန္းအသစ္ ျဖစ္ေသာ Burmese Steam Navigation and Trading Company ကို စြန႔္စား တည္ေထာင္လိုက္သည္။ သူ၏ အစုရွယ္ယာရွင္ ပညာတတ္ တဦးျဖစ္ေသာ ဦးေ႐ႊေလွးကို စေကာ့တလန္သို႔ ေစလႊတ္ၿပီး ဂလပ္ စကိုၿမိဳ႕ရွိ Mc Kie & Baxter Company မွ ၂ ထပ္ သေဘၤာ ၈ စီးႏွင့္ ၁ ထပ္သေဘၤာ ၁ စီး၊ စုစု ေပါင္း သေဘၤာ ၉ စီး ဝယ္ယူလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ေမာ္လၿမိဳင္ တဖက္ကမ္းရွိ မုတၱမၿမိဳ႕တြင္ သေဘၤာ က်င္းတခုလည္း တည္ေဆာက္ခဲ့သည္။

ဦးနာေအာက္၏သေဘၤာကုမၸဏီသည္ ၿဗိတိသွ် ပိုင္ Irrawaddy Foltilla ကုမၸဏီက ကုန္စည္ႏွင့္ ခရီးသည္ ပို႔ေဆာင္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကိုင္ေန သည့္ သံလြင္ျမစ္ေအာက္ပိုင္း၊ အတၳရံျမစ္ႏွင့္ ဂ်ိဳင္း ျမစ္တို႔တြင္ ခရီးစဥ္မ်ား စတင္ေျပးဆြဲခဲ့သည္။

ထိုအခါတြင္ ဦးနာေအာက္၏ ကုမၸဏီသစ္က Irrawaddy Foltilla အတြက္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈ ျဖစ္လာသည္။ ဦးနာေအာက္က သေဘၤာခကို Irrawaddy Foltilla ႏွင့္ ေဈးတူ ေကာက္ခံေသာ္လည္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား၊ သီလရွင္မ်ား၊ သက္ႀကီး ႐ြယ္အိုမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ားကို အခေၾကးေငြ မယူဘဲ စီးနင္းခြင့္ျပဳခဲ့သည္။

ဘာသာတရားကို ရိုေသကိုင္းရွိုင္းသည့္ ဗုဒၶ ဘာသာဝင္ တေယာက္အေနျဖင့္ ကုသိုလ္ျပဳျခင္း လည္း ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ၿဗိတိသွ်ကုမၸဏီအတြက္မူ ခရီးသည္ အေျမာက္အျမားဆုံးရႈံးခဲ့ရ၏။ ေနာက္ပိုင္း တြင္ သေဘၤာခ ယွဥ္ၿပိဳင္သည့္ တိုက္ပြဲျဖစ္လာၿပီး ခရီး သည္မ်ားကို ျပန္လည္ဆြဲေဆာင္နိုင္ေရးအတြက္ Irrawaddy Foltilla က သေဘၤာခကို တဝက္ ေလွ်ာ့ခ်ေပးလိုက္သည္။ ဦးနာေအာက္ကလည္း တုံ႕ျပန္သည့္ အေနျဖင့္ သေဘၤာခကို ၿဗိတိသွ် ကုမၸဏီထက္ ပိုေလွ်ာ့ခ်ေပးလိုက္ သျဖင့္ Irrawaddy Foltilla လည္း သေဘၤာ ခကို ထပ္မံေလွ်ာ့ခ်ဖိဳ႕ျဖစ္ လာရသည္။ ထိုသို႔ အၿပိဳင္ အဆိုင္ ေလွ်ာ့ခ်ၾကရင္း ေနာက္ဆုံးတြင္ ကို သေဘၤာ အလကား စီးခြင့္ျပဳဖို႔ ႏွစ္ဖက္လုံးက ဆုံးျဖတ္လိုက္ရသည္အထိ ျဖစ္လာရေတာ့သည္။

ထို႔ေနာက္ တဖန္ သည္မ်ားကို အလကား စီးခြင့္ျပဳ႐ုံသာမက ေဆာင္ပစၥည္းပါ ေပးၾကျပန္သည္။ ကုမၸဏီႏွစ္ခု ၿပိဳင္ဆိုင္မႈက လုပ္ငန္းႏွင့္ ဆက္စပ္ေနေသာ အျခားေနရာ မ်ားအထိပါ ေရာက္ရွိသြားၿပီး ပင္မဆိပ္ကမ္း မ်ားတြင္ ဆိုက္ကပ္၊ ထြက္ခြာခြင့္ ရရွိေရးအတြက္ ႏွစ္ဖက္ကုမၸဏီမ်ား တရား႐ုံးတြင္ ရင္ဆိုင္ၾကရသည္အထိ

သို႔ေသာ္လည္း ေနာက္ဆုံးတြင္ အင္အားႀကီးေသာ ၿဗိတိသွ် ကုမၸဏီကို ဦးနာေအာက္ဟာ ဆက္လက္ ယွဥ္ၿပိဳင္နိုင္စြမ္း မရွိေတာ့ပါ။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၿပိဳင္ဆိုင္ခဲ့ၿပီးေနာက္တြင္ ဆက္မလုပ္နိုင္ေတာ့ဘဲ သူပိုင္ဆိုင္ေသာ သေဘၤာမ်ားကို Irrawaddy Foltilla သို႔ မေရာင္းခ်င္ဘဲ ေရာင္းခ်ၿပီး အရႈံးေပး လိုက္ရသည္။

ဦးနာေအာက္၏ အတၳဳပၸတၱိကို ေရးသားသူ Kalyana က “ရင္းႏွီးျမႇုပ္ႏွံမႈ စတာလင္ေပါင္ သန္း ၂၀ဝ အထိရွိသည့္ Irrawaddy Foltilla ကုမၸဏီက အိႏၵိယ ႐ူပီး ၁ သန္းသာ ရင္းႏွီးထားနိုင္ေသာ ဦးနာေအာက္၏ ကုမၸဏီကို ႀကီးမားေသာ ဖိအားမ်ား ဆက္တိုက္ေပးနိုင္ခဲ့သည္” ဟု ေရးသားခဲ့ပါသည္။

ဦးနာေအာက္၏ ရည္မွန္းခ်က္မ်ားက ရွင္းပါ သည္။ ၁၉၁၀ ခုႏွစ္က သူ၏ကုမၸဏီကို ေၾကညာရန္ အတြက္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ေသာ ႏွိုးေဆာ္ခ်က္ တေစာင္တြင္ ဦးနာေအာက္က “ကုမၸဏီ၏ ရည္႐ြယ္ခ်က္မွာ ျမန္မာ တိုင္းရင္းသားမ်ားသည္လည္း ကိုယ္ပိုင္လုပ္ငန္းမ်ား တည္ေထာင္ လုပ္ကိုင္နိုင္စြမ္း ရွိေၾကာင္း ကမာၻက သိေအာင္ ထင္ရွားစြာ ျပသနိုင္ရန္ျဖစ္သည္” ဟု ေရးသားခဲ့၏။

Kalyana က အတၳဳပၸတၱိ စာအုပ္တြင္ ျမန္မာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ ဦးနာေအာက္ ထင္ရွားေက်ာ္ ၾကားရျခင္းမွာ ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝမႈေၾကာင့္သာ မဟုတ္ဘဲ သူ၏ ေစတနာ သဒၶါတရား ထက္သန္မႈႏွင့္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု ေရးသားခဲ့သည္။

ယေန႕အခ်ိန္တြင္ သူ၏ ဂုဏ္သတင္းသည္ ျမန္မာမ်ားအတြင္း သာမက နိုင္ငံရပ္ျခား အထိ ပ်ံ့ႏွံ႕ ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္သည္။ သူ၏ အတၳဳပၸတၱိကို ယမန္ ႏွစ္က အဂၤလိပ္ဘာသာသို႔ ျပန္ဆိုထုတ္ေဝခဲ့သည္။

ဦးနာေအာက္ လႉဒါန္းခဲ့သည့္ ေက်ာင္းႀကီး အတြင္းဘက္တြင္ ထိုင္ရင္း နိုင္ငံျခားသား ကမာၻ လွည့္ခရီးသည္မ်ား ပိုမိုေရာက္ရွိလာသည္ဟု ေျပာျပ သည္။ ခရီးသြားလမ္းၫႊန္စာအုပ္မ်ားတြင္ ပါဝင္ျခင္း မရွိေသာ္လည္း ေဒသခံ ဧည့္လမ္းၫႊန္မ်ားက စီစဥ္ ထားၿပီးျဖစ္သည့္ ခရီးစဥ္မ်ားအတြင္းတြင္ အပိုလက္ေဆာင္ ေပးသည့္အေနျဖင့္ ဦးနာေအာက္၏ ေက်ာင္းသို႔ လိုက္ပို႔ေပးတတ္ၾကသည္ ဟုလည္း သူကဆိုသည္။

ေက်ာင္းႀကီး၏ ဧည့္သည္မွတ္တမ္း စာအုပ္ကို ၾကည့္ရင္း မြန္အမ်ိဳးသား ဦးေအးခ်ိဳက ဇန္နဝါရီလ တလတည္း အတြင္းမွာပင္ ဂ်ာမနီ၊ ဆြစ္ဇာလန္၊ ျပင္သစ္ႏွင့္ အျခားနိုင္ငံမ်ားမွ ကမာၻလွည့္ခရီးသည္ ၄၀ဝ ခန႔္ လာေရာက္ခဲ့ၾကေၾကာင္း ေျပာျပသည္။အမ်ားစုက အလြန္သေဘာက် ႏွစ္ၿခိဳက္ခဲ့ၾကၿပီး “တခ်ိဳ႕ဆိုရင္ ဒီကို ႏွစ္ႀကိမ္ေတာင္ လာတယ္” ဟု သူကဆိုသည္။

ဧရာဝတီ အင်္ဂလိပ်ပိုင်းမှ Kyaw Zwa Moe ၏ A Burmese Tycon You Can’t Find Today ကို ဘာသာပြန်ဆိုသည်။

Topics: Economy

YOUR THOUGHTS …

ေက်ာ္စြာမိုး
Editor
The Irrawaddy - Burmese Edition
https://burma.irrawaddy.com/business/2014/02/04/54337.html